utworzone przez Reformowani | kwi 24, 2018 | Teologia biblijna, Teologia historyczna
Sola Scriptura to nowa nauka?
Pytanie: Zdecydowanie trzymasz się zasady Sola Scriptura (jedynie Pismo). Nauczanie to jest stosunkowo nowe, nie można go znaleźć nigdzie w historii chrześcijaństwa aż do reformacji protestanckiej w XVI wieku. Byłbym bardzo wdzięczny, gdybyś mógł mi pokazać, dlaczego uwierzyłbyś w tak błędne nauczanie.
Odpowiedź: Zasada Sola Scriptura – Pismo Święte jest jedyną nieomylną zasadą wiary dla Kościoła – nie jest ani nowa, ani błędna. Wręcz przeciwnie, Ojcowie Kościoła świadczą, że oni również podtrzymywali Pismo jako wystarczającą i autorytatywną skarbnicę Boskiego objawienia.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 7, 2018 | Eschatologia: nauka o rzeczach ostatecznych, Teologia historyczna
Życiorys
Pastor kościoła w Hierapolis w Azji Mniejszej, jeden z Ojców Apostolskich, żyjący w latach 70 a.d. – 135 a.d., męczennik. Irenaeus z Lyonu nazywa Papiasza uczniem Apostoła Jana, człowiekiem dawnych czasów i słuchaczem Apostołów, oraz towarzyszem Polikarpa ze Smyrny. Istnieją podstawy do przypuszczeń, iż Papiasz poniósł męczeńską śmierć wraz ze św. Polikarpem ze Smyrny. Data jego śmierci byłaby wówczas późniejsza tzn. ok. 155 a.d.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 26, 2018 | Rzymski katolicyzm, Teologia biblijna, Teologia historyczna
Sola Scriptura
Jer. 6:16 Tak mówi PAN: Stańcie na drogach, spójrzcie i pytajcie o stare ścieżki, gdzie jest ta dobra droga – i idźcie nią, a znajdziecie odpoczynek dla waszej duszy. Lecz powiedzieli: Nie pójdziemy.
Sola Scriptura jest fundamentem wiary chrześcijańskiej. Na tym fundamencie stoją pozostałe jej filary: Sola Gratia, Sola Fide, Solus Christus oraz Soli Deo Gloria. Chrześcijanie wierzą, że są zbawieni tylko z łaski, jedynie przez wiarę, jedynym sprawcą zbawienia i jego jedynym dokończycielem jest Osoba Chrystusa, a chwała należna jest tylko Bogu.
Chrześcijanie nie wierzą, że wiarę należy budować w oparciu o wiarę oraz tradycję, nowe objawienia, sny i wizje. Chrześcijanie nie wierzą, że zbawienie to Boża łaska i ludzkie uczynki. Chrześcijanie nie oddają czci Bogu oraz zmarłym ludziom jak Maria, święci czy też aniołowie.
Ojcowie Kościoła potwierdzają zasadę Sola Scriptura – Pismo jedynie. Za jedyne źródło prawdy odnośnie wiary i praktyki uznawali oni Pismo a nie tradycję czy decyzje Świętego Magisterium. To dowodzi, że nie byli oni wyznawcami Rzymskiej doktryny Sola Ecclesia (kościół jedynie), tak wielce hołubionej przez Watykan. To dowodzi również, że nie byli oni papistami, a w konsekwencji, że nie byli Rzymskimi-katolikami.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 16, 2018 | Teologia historyczna
Życiorys
Zwany Theoforem greck. Θεοφορος (niosący Boga), ur. ok. 30, zmarł śmiercią męczeńską ok. 98-117 roku w Rzymie, był starszym bratem kościoła Antiochii Syryjskiej, uczniem Apostoła Jana i przyjacielem Polikarpa.
- Według tradycji kościoła, gdy Piotr przebywał w Antiochii ustanowił Ignacego starszym bratem zboru.
.
- Autor przynajmniej siedmiu listów do różnych zborów, część z nich napisana została w oczekiwaniu na egzekucję w Rzymie.
.
- Zmarł zamordowany w Koloseum. Niektóre źródła podają, że zabito go pod koniec panowania cesarza Trajana, inne że pod koniec panowania Dominicjana.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 6, 2018 | Teologia historyczna
Życiorys
Żył w latach 69-155 a.d. Uczeń Apostoła Jana, przyjaciel Ignacego z Antiochii, kompan Papiasza z Heirapolis, nauczyciel Ireneusza z Lionu. Przetrwał tylko jeden list napisany przez Polikarpa nazwany Listem do Filipian.
Szczegóły śmierci Polikarpa zostały opisane w dziele Męczeństwo Polikarpa – uznawanym za jedno z najwcześniejszych i prawdziwych świadectw chrześcijańskiego męczeństwa. Najpierw przekazywane ustnie, nastepnie spisane kilka generacji po jego śmierci w Smyrnie.
.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 25, 2018 | Teologia historyczna
Życiorys
Klemens z Rzymu (łac. Clemens Romanus; gr. : Κλήμης Ῥώμης – Klemes Romes) to jeden z pierwszych ojców apostolskich. Urodził się około roku 30 a.d. a umarł mniej więcej w tym samym czasie co Apostoł Jan (około 100 a.d.). Wymieniany przez Irenaeusa i Tertuliana jako starszy brat kościoła w Rzymie (od około 90-100 a.d.).
W Rzymian 16 Apostoł Paweł pozdrawia wiele osób jednak nie identyfikuje Piotra jako przywódcy kościoła, zatem wnioskujemy, że Piotr dołączył do kościoła w późniejszym okresie. Po Piotrze kolejnymi znanymi starszymi braćmi byli kolejno Linus, Kletus a po nim Klemens.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 9, 2018 | Teologia historyczna
Skupimy się na grupie wierzących znanych jako Ojcowie Kościoła. Jest to wstęp do tak zwanego okresu patrystycznego. Patrystyczny znaczy ojcowski. Mowa o wczesnych przywódcach kościoła. Okres ten trwał około 500 lat. Kiedy Apostołowie, unikalny dar Boga dla kościoła, odeszli – Ojcowie Kościoła stali się przywódcami.
.
utworzone przez Reformowani | sty 7, 2018 | Teologia historyczna
Kościół od samego początku był atakowany przez szatana. Odbywało się to w sposób fizyczny poprzez choroby, prześladowania, więzienie i śmierć (jak choćby ukamienowanie Szczepana, ścięcie Apostoła Pawła, ukrzyżowanie Apostoła Piotra). Nie przynosiło to jednak zamierzanego efektu i wiara rozprzestrzeniała się.
O wiele większym zagrożeniem, odcinającym ludzi od zbawienia było zagrożenie inną ewangelią i innym Chrystusem, czyli herezjami. Dziś przyjrzymy się dwóm pierwszym atakom na ewangelię, opisanym w Słowie Bożym, dwóm głównym herezjom, które zbierają swoje żniwo po dziś dzień.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 29, 2017 | Teologia historyczna
Jak potoczyły się losy Apostołów Baranka, ewangelistów i ich najbliższych pomocników? Dzieje Apostolskie opisują tylko część wydarzeń pełnych cierpienia, prześladowań i walki o prawdę Słowa Bożego. Resztę znajdziemy w pismach ojców kościoła i tradycji przekazywanej z pokolenia na pokolenie. I choć nie są to informacje będące podstawą wiary, jednak warto zapoznać się z nimi w celu zbudowania pełnego obrazu wydarzeń.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 22, 2017 | Teologia historyczna
62-66 a.d.
- Paweł staje przed Neronem i zostaje uwolniony. Po uwolnieniu z pierwszego aresztu Paweł pisze„Listy Pastoralne” do Tymoteusza (pastora w Efezie) i Tytusa (zakładającego kościoły na Krecie) 2 List do Tymoteusza Paweł pisze podczas drugiego aresztu z więzienia znajdującego się w rzymskim systemie kanalizacyjnym. Drugi areszt jest cięższy ze względu na zmianę polityki Rzymu wobec chrześcijan. Stało się tak ponieważ w a.d. 64 wybuchł pożar w Rzymie, a chrześcijanie zostali oskarżeni o jego podłożenie i uznani za wrogów państwa.
.
- W tym czasie powstają listy Apostoła Piotra.
.
- Piotr, który opuścił Jerozolime w tym samym czasie, gdy Paweł został aresztowany w Jerozolimie (a.d. 55-58) udaje się na północ ponownie odwiedzając Antiochię, tym razem w celu pokrzepienia tamtejszego kościoła (podczas pierwszego pobytu w Antiochii Piotr odmówił spożywania posiłku z poganami – Gal. 2). Następnie Piotr udaje się z wizytą do kościołów w południowej Galacji, o których wspomina w swoich listach. Potem Piotr udaje się do Rzymu. Było to z pewnością po napisaniu listu do Rzymian przez Pawła, ponieważ Paweł nie wymienia w swoim liście Piotra między liderami rzymskiego kościoła. Piotr pojawia się w Rzymie po uwolnieniu Pawła z pierwszego aresztu. Podczas pobytu w Rzymie Piotr pisze listy do zborów w Azjii mniejszej, w których służył zanim przyszedł do Rzymu. Pisze w celu pokrzepienia wierzących, co ma szczególne znaczenie gdyż pojawiły się pierwsze prześladowania w lecie 64 a.d. w rezultacie którego sam Piotr zostanie aresztowany i stracony w Rzymie.
.
- Piotr również ostrzega przed fałszywymi nauczycielami, widzimy zatem, że kościół znalazł się w poważnym niebezpieczeństwie z powodu zagrożenia zarówno z zewntątrz jak i wewnątrz kościoła.
2 Piotra 2:1 Byli też fałszywi prorocy wśród ludu, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy potajemnie wprowadzą herezje zatracenia, wypierając się Pana, który ich odkupił, i sprowadzą na siebie rychłą zgubę.
.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 14, 2017 | Teologia historyczna
Czwartą i ostatnią podróż misyjną Pawła możemy odtworzyć na podstawie wzmianek w pastoralnych listach Pawła, które nie pasują do wydarzeń opisanych w Dziejach Apostolskich. Potwierdzają to również Referencje Klemensa z Rzymu (a.d. 95) i Kanon Muratoriego, prywatny spis ksiąg Nowego Testamentu, napisany po łacinie, a powstały w Rzymie (a.d. 180-200)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 27, 2017 | Teologia historyczna
Zarys ogólny
Dzieje Apostolskie są kontynuacją Ewangelią Łukasza. Obejmują okres około 30 lat od dnia pięćdziesiątnicy do momentu pierwszego uwięzienia Apostoła Pawła, co miało miejsce w Rzymie, czyli okres od roku 30 do ok. 60 a.d. Pierwsze osiem rozdziałów Księgi Dziejów Apostolskich skupia się na pierwszych dwóch latach historii kościoła (30-32 a.d.). Rozdział 9 rozpoczyna się nawróceniem Saula, zmienia się centurm zainteresowania autora z Piotra i rozwoju ewangelii w Jeruzalem i Samarii na Pawła i rozwój ewangelii w Imperium Rzymskim podczas 3 podróży misyjnych Pawła, których zapis znajdujemy w Dziejach. Istnieją podstawy do założenia, że Paweł odbył również czwartą podróż misyjną, która nie jest zapisana w Księdze Dziejów Apostolskich, a która odbyła się po jego pierwszym uwięzieniu w Rzymie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 21, 2017 | Charyzmania, Teologia biblijna, Teologia historyczna, Teologia reformowana
Przedmowa
2 Tes. 2:1-2 1. Prosimy was, bracia, przez wzgląd na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa i nasze zgromadzenie się przy nim; 2. Abyście nie tak łatwo dali się zachwiać w waszym umyśle i zatrwożyć się ani przez ducha, ani przez mowę, ani przez list rzekomo przez nas pisany, jakoby już nadchodził dzień Chrystusa.
Pełnia Bożego objawienia, dotycząca wszystkiego, co jest istotne dla Jego własnej chwały, zbawienia człowieka, wiary i życia jest albo bezpośrednio przedstawiona, albo też może zostać w sposób naturalny wywiedziona z Pisma. Niczego do Pisma Świętego dodać nie można, czy miałoby się to opierać na ponownym objawieniu Ducha, czy też na ludzkiej tradycji. Jednakże z drugiej strony uznajemy, że wewnętrzne oświecenie przez Ducha Bożego jest konieczne do właściwego zrozumienia tego, co Pismo Święte objawia. Uznajemy jednocześnie fakt, że pewne powszechnie stosowane elementy nabożeństwa i sposoby zarządzania Kościołem, powinny być określone wedle zdrowego rozsądku chrześcijan, w zgodzie z ogólnymi zasadami Słowa Bożego, których zawsze należy przestrzegać. [Konfesja Westminsterska 1.6]
Zapoczątkowana 17 października 1517 roku przez Marcina Lutra reformacja sprzeciwiła się naukom Rzymu tym samym przywracając do kościoła fundament, którym jest Pismo Święte i nauka oparta wyłącznie o Pismo.
Rzym powiedział, że przestrzegamy Pisma, ale jest to Pismo i… Pismo i kościelne tradycje, Pismo i kościelna hierarchia, Pismo i rada kościoła, Pismo i autorytet papieża.
Reformatorzy powracając do Biblii powiedzieli: „Nie, jest tylko Sola Scriptura”. Jest tylko Pismo. A jeśli cokolwiek innego zostanie dodane do fundamentu kościoła, to pojawią się pęknięcia w fundamencie i nie utrzyma on nauczania i głoszenia ewangelii Jezusa Chrystusa.
Anabaptyści i libertyni chcieli do Pisma dodać swoje sny, wizje, nowe objawienia i swoje prorocze objawienia.
Reformatorzy powiedzieli: „Nie, ma być tylko Pismo”.
Aby zrozumieć jak mocno reformatorzy stali przy stanowisku Sola Scriptura, odrzucają wszelkie ludzkie nauki wynikające z tradycji, a także pozabiblijne objawienia, sięgniemy do zbudowanego na fundamencie Sola Scriptura gmachu wiary chrześcijańskiej, monumentalnego dzieła teologicznego jednego z pierwszych reformatorów.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 13, 2017 | Teologia historyczna, Teologia reformowana
Wprowadzenie
Istnieje wiele stron internetowych (niektóre dość straszne, inne nieco naukowe, ale równie straszne), które próbują odwieść czytelników, by uwierzyli w to, że z wyjątkiem Augustyna, lub przynajmniej do czasów Augustyna, wczesny kościół nie wierzył w
To jest tragedia. Dlaczego? Po obfitej konsultacją z pierwotnymi źródłami doktryn reformacji, czytelnik z pewnością może znaleźć „etapy niemowlęce” wszystkich tych ewangelicznych doktryn w pismach wczesnego kościoła. I nie tylko można je znaleźć w „etapach niemowlęcych”, ale także pojawiają się dość szczegółowo u wielu wczesnych pisarzy.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 8, 2017 | Teologia historyczna
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 6, 2017 | Teologia biblijna, Teologia historyczna
Atanazy Aleksandryjski
(gr. Αθανάσιος Αλεξανδρείας, łac. Athanásios Alexandrías) żył w latach od ok. 296– 298 do 2 Maja 373. biskup Aleksandrii, pisarz wczesnochrześcijański, teolog-apologeta, kaznodzieja, ojciec i doktor Kościoła. Każdego roku Atanazy pisał listy paschalne, które odczytywano w kościołach w Egipcie.
.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 30, 2017 | Teologia historyczna, Teologia reformowana
Drogi czytelniku, chciałbym zabrać Cię w niesamowitą podróż, być może podróż Twojego życia. Jej celem będzie kościół wczesnochrześcijański. Spotkamy się z uczniami Apostołów, którzy siedząc u podnóżka ich stóp z zapartym tchem przysłuchiwali się głoszonej z mocą nauce, odkrywając nieskończoną łaskę, dobroć, miłosierdzie i sprawiedliwość Pana panów i Króla królów. Spotkamy się również z następcami uczniów Apostołów i zobaczymy, że przekazywana z pokolenia na pokolenie nauka apostolska nie zmieniła się, a prawdy Pisma Świętego zostały zachowane.
Poznajmy wiarę pierwszego kościoła i przekonajmy się, czy Twoja wiara jest wiarą Apostołów. Zapnijmy pasy. Czas w drogę!
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 23, 2017 | Historia chrześcijaństwa, Teologia historyczna, Teologia reformowana
Przedmowa
Teologia pelagian została potępiona na soborze w Kartaginie w roku 418, a potępienia te zostały ratyfikowane na soborze ekumenicznym w Efezie w roku 431. Po tym czasie przetrwała bardziej podstępna forma pelagianizmu, która twierdziła, że wiara człowieka jest aktem wolnej woli.
II Synod w Orange (Synod Orański) odbył się 3 lipca 529 roku w Oranii, będącej wówczas częścią Królestwa Ostrogotów. Potwierdził znaczną część teologii Augustyna z Hippony i wydał liczne proklamacje przeciwko temu, co później stało się znane jako doktryna semipelagijska. Uczestniczyło w nim czternastu biskupów pod przewodnictwem Cezariusza z Arles.
Na synodzie w Orange zajęto się doktryną semipelagianizmu mówiącą, że rodzaj ludzki, mimo iż upadły i posiadający grzeszną naturę, jest mimo tego wciąż na tyle dobry, że może uzyskać łaskę Bożą poprzez akt nie odrodzonej woli ludzkiej. Pelagianizm i semipelagianizm jest co do istoty teologii tym samym co współczesny Arminianizm. Wszystkie herezje wyznają kult wolnej woli człowieka.
Poniżej kanony II Synodu w Orange
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 19, 2017 | Rzymski katolicyzm, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia historyczna
O zbawieniu
Nauka o zbawieniu jest kluczową w rozeznaniu, czy dany kościół należy do Jezusa Chrystusa. Wiemy, że zbawienie jest z łaski przez wiarę niezależnie od uczynków. (więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 18, 2017 | Rzymski katolicyzm, Teologia historyczna
Ja ci też mówię, że ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą. Mat. 16:18
Życiorys
Tertulian (A.D. 155/160—240/250) urodził się w Kartaginie w Północnej Afryce, zajmował się prawem przed nawróceniem na Chrześcijaństwo w 193 r. n.e. Jako chrześcijanin był płodnym pisarzem, został nazwany „Ojcem łacińskiego chrześcijaństwa”. Był laikiem i jego pisma były powszechnie czytane. Miał wielki wpływ na Ojców Kościoła w kolejnych pokoleniach, szczególnie na Cypriana. Był pierwszym z zachodnich Ojców który napisał komentarz do Mateusza 16 rozdziału. (więcej…)
