utworzone przez Reformowani | sie 26, 2026 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Egzegezy, Teologia biblijna
Karkołomna teza….
Izaj. 53:9 I wyznaczono mu grób z niegodziwcami, a z bogaczami była jego śmierć, choć nieprawości nie uczynił ani nie znaleziono fałszu w jego ustach.
Teza, którą mamy obalić, brzmi tak:
Nie było żadnego grobu. Według heretyków ukrzyżowanie było najwyższym wymiarem kary, obliczonym na całkowity rozkład ciała i pozbawienie pogrzebu; karą dla buntowników, mającą odstraszyć każdego, kto ośmieliłby się porwać na Rzym. Ciała krzyżowanych zostawiano na pastwę psów i ptaków albo wrzucano do płytkich, wspólnych dołów. A zatem — konkluduje heretyk — i Jezus został wrzucony do płytkiego, masowego grobu razem ze swoimi towarzyszami niedoli, a cała opowieść o grobie Józefa z Arymatei jest późniejszą, pobożną fikcją.
Trzeba przyznać uczciwie, że teza ta nie jest zupełnie bezpodstawna jako opis ogólnej rzymskiej praktyki. Rzym istotnie posługiwał się ukrzyżowaniem jako karą hańbiącą, a pozbawienie pogrzebu bywało jej częścią — zwłaszcza w czasie wojny i wobec zbrodni obrazy majestatu. Krzyż karmiący wrony był w literaturze rzymskiej niemal przysłowiem [1]. Nie mamy więc do czynienia z pustym wymysłem, lecz z informacją częściową, rozdmuchaną do rangi żelaznego prawa, które rzekomo nie znało wyjątków.
Jednak wystarczy jeden dobrze udokumentowany wyjątek — a jest ich wiele, i to dokładnie w tym miejscu i czasie, który dotyczy Jezusa — by teza runęła.
Zanim jednak przejdziemy do faktów, nazwijmy rzecz po imieniu, bo tu nie idzie o archeologię. Idzie o zmartwychwstanie. Teza o „braku grobu” nie jest neutralnym przyczynkiem historycznym; jest atakiem wymierzonym w cielesne powstanie Chrystusa a zatem w zmartwychwstanie. Jeśli bowiem nikt nie wiedział, gdzie leży ciało; jeśli rozpłynęło się w zbiorowym dole albo w żołądkach psów — to nie ma pustego grobu, nie ma świadków, nie ma czego szukać ani czego znaleźć, nie ma spisku Żydów:
Mat. 28:12-13 12. Ci zaś zebrali się ze starszymi i naradziwszy się, dali żołnierzom sporo pieniędzy; 13. I powiedzieli: Mówcie, że jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli go, gdy spaliście.
Cała oparta o zmartwychwstanie Ewangelia unicestwiona. I o to właśnie chodzi. Jest to ta sama odwieczna pokusa węża: „Czy na pewno Bóg powiedział?” — tyle że przebrana w togę uczonego. Dlatego odpowiemy na nią tak, jak Reformacja nakazuje odpowiadać na każdą taką pokusę: historią na historię, a Pismem na Pismo.
Izaj. 8:20 Do prawa i do świadectwa! Jeśli nie będą mówić według tego słowa, to w nim nie ma żadnej światłości.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 17, 2026 | Teologia biblijna
Bezpredecensowy proceder
2 Kor. 2:17 Nie jesteśmy bowiem jak wielu, którzy fałszują słowo Boże, lecz ze szczerości, jak od Boga mówimy w Chrystusie przed obliczem Boga.
Nie trzeba być uczonym, żeby stwierdzić, która Biblia jest prawdziwa. Bóg nigdy nie chciał, aby Jego słowa prawdy były znane i rozumiane wyłącznie przez uczonych. Nie zgadzają się oni między sobą ani co do tego, którego tekstu się trzymać ani jak go przełożyć na języki obce, gdy już uzgodnią treść – o czym świadczą sprzeczne ze świętą doktryną wersje. Jezus mówi nam: „Strzeżcie się uczonych w Piśmie…” (Łuk. 20:46) a w 1 Liście do Koryntian czytamy
1 Kor. 1:19-20 19. Bo jest napisane: Wytracę mądrość mądrych, a rozum rozumnych obrócę wniwecz. 20. Gdzie jest mądry? Gdzie uczony w Piśmie? Gdzie badacz tego świata? Czyż Bóg nie obrócił w głupstwo mądrości tego świata?
Każdy chrześcijanin ma prosty sposób na sprawdzenie mnóstwa sprzecznych wersji Biblii zalewających dzisiejszy rynek. Czy są one prawdziwymi, czy fałszywymi świadkami? Ewangelia Marka mówi nam:
Marek 14:56 Wielu bowiem fałszywie świadczyło przeciwko niemu, lecz ich świadectwa nie były zgodne.
W sądzie fałszywy świadek czasami, a nawet zwykle, powie prawdę, ale zdradza się jako fałszywy świadek, gdy powie coś
- fałszywego
,
- sprzecznego
.
- lub absurdalnego.
Tak samo jest z „Biblią” (w cudzysłowie ponieważ to żadne Słowo Boże) Warszawską, Poznańską, Ekumeniczną, Paulistów, Lubelską, i innymi heretyckimi wersjami, które rywalizują o wasze pieniądze i umysł. Dlatego, szanowny czytelniku usiądź na chwilę w ławie przysięgłych, posłuchaj zeznań i ustal, które z nich mówi prawdę, całą prawdę i tylko prawdę. (więcej…)
utworzone przez Reformowani | lip 20, 2026 | Teologia biblijna, Teologia historyczna
Republika hebrajska
Sędz. 8:22-23
22. I powiedzieli Izraelici do Gedeona: Panuj nad nami, ty i twój syn, i syn twego syna. Wybawiłeś nas bowiem z rąk Midianitów.
23. Lecz Gedeon odpowiedział im: Nie ja będę panował nad wami ani nie mój syn będzie panował nad wami. PAN będzie panował nad wami.
Zanim Żydzi wymusili sobie króla na wzór pogańskich narodów (1 Sam. 8), Izrael żył pod bezpośrednim panowaniem samego Boga — w wolności zapewnionej przez Boży system republiki hebrajskiej. Sędziowie nie byli monarchami, lecz wybawicielami wzbudzanymi przez Boga w godzinie ucisku; a odpowiedź Gedeona na ofiarowaną mu koronę wyraża sam rdzeń tego porządku.
PAN będzie panował nad wami
To właśnie tą wolnością i tym panowaniem Boga wzgardził później ustanowiony urząd króla.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lip 15, 2026 | Egzegezy, Teologia biblijna
Stworzenie światła
1 Mojż. 1:3-5
3. I Bóg powiedział: Niech stanie się światłość. I stała się światłość.
4. Bóg widział, że światłość była dobra. I oddzielił Bóg światłość od ciemności.
5. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I nastał wieczór i poranek, dzień pierwszy.
Jaki rodzaj światła stworzył Bóg pierwszego dnia? Czwartego dnia stworzył słońce, księżyc i gwiazdy. A przecież to są ciała dające światło.
1 Mojż. 1:14-19
.
14. Potem Bóg powiedział: Niech się staną światła na firmamencie nieba, by oddzielały dzień od nocy, i niech stanowią znaki, pory roku, dni i lata.
15. I niech będą światłami na firmamencie nieba, aby świeciły nad ziemią. I tak się stało.
16. I Bóg uczynił dwa wielkie światła: światło większe, aby rządziło dniem, i światło mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy.
17. I Bóg umieścił je na firmamencie nieba, aby świeciły nad ziemią;
18. I żeby rządziły dniem i nocą, i oddzielały światłość od ciemności. I Bóg widział, że to było dobre.
19. I nastał wieczór i poranek, dzień czwarty.
Nie możemy zapominać, że całe dzieło stworzenia jest cudem. Jak w przypadku wszystkich cudów, nie możemy w pełni wyjaśnić stworzenia, ponieważ nie jesteśmy w stanie pojąć potężnych dzieł Boga. Zawsze wyznajemy:
„Jak wielkie i cudowne są Twoje dzieła, Panie!”.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lip 13, 2026 | Teologia biblijna, Teologia historyczna
Przedmowa
1 Sam. 8:6-7
6. Lecz Samuelowi nie podobało się to, że mówili: Daj nam króla, aby nas sądził. I modlił się Samuel do PANA.
7. Wtedy PAN powiedział do Samuela: Posłuchaj głosu tego ludu we wszystkim, co ci powiedzą, gdyż nie tobą wzgardzili, ale mną wzgardzili, abym nie królował nad nimi.
Wymuszony przez Żydów urząd króla, utworzony na wzór pogańskich narodów, nie tylko doprowadził Izraela do ruiny ale także był okazją do wzgardzenia Bogiem i wolnością zapewnioną w Bożym systemie republiki hebrajskiej.
Urząd ten stał się też jednym z największych wyzwań podczas studiowania ksiąg historycznych i prorockich Starego Testamentu, ponieważ właściwe umiejscowienie opisywanych wydarzeń w czasie nie jest prostym zadaniem. Prorocy nie działali w oderwaniu od historii, lecz przemawiali do konkretnego ludu, za panowania konkretnych królów, w określonych okolicznościach przymierza. Dlatego zestawienie chronologii królów Izraela i Judy wraz z prorokami stanowi cenne narzędzie pomagające harmonizować świadectwo całego Pisma.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lip 2, 2026 | Egzegezy, Teologia biblijna
Mal. 2:7 Wargi kapłana bowiem mają strzec poznania i jego ustami ludzie mają pytać o prawo, gdyż on jest posłańcem PANA zastępów.
Malachiasz mówi nam o tym, że kapłani są odpowiedzialni za proklamację słowa Bożego. Słowo Boże, które proklamują kapłani, jest tym i tylko tym, co ma wychodzić z ust każdego kapłana. Kapłan, który w Starym Testamencie pochodził z plemienia Lewiego, był odpowiedzialny za nauczanie całego ludu Pisma Świętego i tylko Pisma Świętego, a nie ludzkich tradycji.
O tym, że wszyscy jesteśmy kapłanami, świętymi kapłanami Pana Boga, sprawując urząd wierzącego, nie mamy najmniejszych wątpliwości:
1 Piotra 2:9 Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;
Obj. 5:10 I uczyniłeś nas dla naszego Boga królami i kapłanami, i będziemy królować na ziemi.
I jako tacy również zostaliśmy podzieleni na konkretne urzędy — urzędy, które są konkretnie odpowiedzialne za nauczanie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 1, 2026 | Teologia biblijna
Zbezczeszczenie Słowa przez wyższą krytykę tekstu
Jan 7:53; Jan 8:1-11
53. I poszedł każdy do swego domu.
1. A Jezus poszedł na Górę Oliwną.
2. Potem znowu wcześnie rano przyszedł do świątyni, a cały lud zszedł się do niego. I siadłszy, nauczał ich.
3. I przyprowadzili do niego uczeni w Piśmie i faryzeusze kobietę przyłapaną na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku;
4. Powiedzieli do niego: Nauczycielu, tę kobietę przyłapano na uczynku cudzołóstwa.
5. W prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A ty co mówisz?
6. A mówili to, wystawiając go na próbę, aby mogli go oskarżyć. Jezus zaś, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi.
7. A gdy nie przestawali go pytać, podniósł się i powiedział do nich: Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem.
8. I znowu schyliwszy się, pisał po ziemi.
9. A gdy oni to usłyszeli, będąc przekonani przez sumienie, odchodzili jeden po drugim, począwszy od starszych aż do ostatnich. Pozostał tylko sam Jezus i ta kobieta stojąca pośrodku.
10. A Jezus podniósł się i nie widząc nikogo oprócz tej kobiety, powiedział do niej: Kobieto, gdzież są ci, którzy cię oskarżali? Nikt cię nie potępił?
11. Ona odpowiedziała: Nikt, Panie. A Jezus powiedział do niej: I ja ciebie nie potępiam. Idź i już więcej nie grzesz.
Historia kobiety przyłapanej na cudzołóstwie (nazywana perykopą o cudzołożnicy) została dość surowo potraktowana przez współczesne przekłady angielskie.
- R.V. i A.S.V. ujmują ją w nawiasy kwadratowe;
.
- R.S.V. przenosi ją do przypisów;
.
- N.E.B., idąc za Westcottem i Hortem, całkowicie usuwa ją z jej zwyczajowego miejsca i drukuje na końcu Ewangelii Jana jako niezależny fragment nieznanego pochodzenia. N.E.B. nadaje nawet tej dobrze znanej opowieści nową nazwę, mianowicie Incydent w Świątyni.
James White, powszechnie poważany tekstualny guru w wywiadzie dla Apologia TV (dostępne tutaj) powiedział, że nie wierzy, że te 12 wersetów należy do Biblii. W tymże wywiadzie, odnosząc się do faktu, że fragment pojawia się w różnych miejscach w różnych rękopisach, White stwierdził, iż te różne lokalizacje stanowią „absolutny dowód”, że Jana 7,53–8,11 nie było pierwotnie częścią Ewangelii Jana, lecz było
„opowiadaniem, bardzo popularnym, poszukującym miejsca, które mogłoby nazwać domem”
Jak jednak Burgon przypomniał nam dawno temu, że powszechne odrzucenie tych cennych wersetów jest nieuzasadnione.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | maj 18, 2026 | Egzegezy, Teologia biblijna
Głęboki dylemat
2 Sam. 7:16-19
16. I twój dom, i twoje królestwo będą utwierdzone na wieki przed tobą, a twój tron będzie trwał na wieki.
17. Zgodnie z tymi wszystkimi słowami i zgodnie z tym całym widzeniem mówił Natan do Dawida.
18. Wtedy wszedł król Dawid, usiadł przed PANEM i przemówił: Kimże ja jestem, Panie BOŻE, i czymże jest mój dom, że doprowadziłeś mnie aż dotąd?
19. Lecz i to było jeszcze mało w twoich oczach, Panie BOŻE, gdyż złożyłeś również obietnicę o domu twojego sługi na daleką przyszłość. Czy taki jest zwyczaj u ludzi, Panie BOŻE?
Bywają momenty, gdy czytanie Słowa Bożego nie jest rzeczą łatwą. Niejednokrotnie napotykamy w nim rzeczy trudne, prowokujące nas do zadawania pytań, na które odpowiedź wymaga koncentracji, medytacji i oświecenia Ducha Świętego.
2 Piotra 3:16 Jak też mówi o tym we wszystkich listach. Są w nich pewne rzeczy trudne do zrozumienia, …
Efez. 1:18 [Prosząc o Ducha] Ażeby oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych;
Nam — z perspektywy uczniów Chrystusa żyjących w Nowym Testamencie, w nowej dyspensacji — jest nam o wiele łatwiej, ponieważ doktryna jest często wyjaśniona bezpośrednio, a doktryna Chrystologiczna ujawniona w sposób wcześniej niespotykany. A jednak Kościół Starego Testamentu był zbawiany tak samo jak my dzisiaj — na podstawie tych samych obietnic, na podstawie tej samej Ewangelii.
Naszym pytaniem jest: czy Dawid — który wiedział o Chrystusie, czytał Słowo Boże i był ludzkim autorem Psalmów, instrumentem, przez który Duch Święty spisywał objawienie — czy on wiedział, że jest typem Chrystusa? Pytanie to jest pozornie proste, lecz dotyka najgłębszych obszarów teologii: Chrystologii, epistemologii, doktryny natchnienia i historii interpretacji.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 23, 2026 | Teologia biblijna
Kim jest Protestant?
Mat. 7:28-29
28. A gdy Jezus dokończył tych słów, ludzie zdumiewali się jego nauką.
29. Uczył ich bowiem jak ten, który ma moc, a nie jak uczeni w Piśmie.
Bycie Protestantem oznacza wiarę i wyznawanie pięciu „sola” czyli „tylko”
1) Tylko Pismo Święte jako ostateczny autorytet, – Sola Scriptura
2) Tylko wiara jako środek do osiągnięcia zbawienia, – Sola Fide
3) Tylko łaska jako źródło zbawienia, – Sola Gratia
4) Tylko Chrystus jako jedyny Pośrednik, – Solus Christus
5) Tylko Bóg jako cel i chwała zbawienia, – Soli Deo Gloria
W tym sensie sam Jezus był w pełni Protestantem, ponieważ Jego własne słowa nauczają każdej z tych prawd. Nawet słowo „Protestant” wskazuje na ten kierunek. W języku łacińskim „testis” oznacza „świadek”, a łaciński czasownik „protestari” oznacza „publicznie ogłaszać” lub „świadczyć”
Słowo „protestant” pochodzi od łacińskiego słowa „protestari”, oznaczającego „publicznie deklarować, zeznawać, protestować”, które łączy w sobie słowo „pro” oznaczające „naprzód, przed” i „testari” oznaczające „świadczyć”. Osoba protestancka to zazwyczaj osoba publicznie deklarująca sprzeciw wobec czegoś, czemu się sprzeciwia. [1]
„Protestant” stał się określeniem tych, którzy publicznie protestowali przeciwko kościołowi rzymskiemu w okresie Reformacji, więc chociaż „świadek” i „protestant” nie są bezpośrednimi tłumaczeniami, to łączy je językowe powiązanie poprzez ideę publicznego świadectwa i protestu.
Mając to na uwadze, oto słowa samego Jezusa, które pokazują, że trzymał się Pięciu Sola Protestantyzmu.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 16, 2026 | Teologia biblijna
Rzym oczyszcza „mętną” wodę Boga
Marek 7:13 Wniwecz obracając słowo Boże przez waszą tradycję, którą przekazaliście. I wiele innych tym podobnych rzeczy czynicie.
Rzymski katolicyzm naucza, że objawione przez Boga słowo Boże było „mętne, a surowa, nieoczyszczona i niefiltrowana mętna woda Boża musi być z czasem oczyszczona przez Magisterium.” W ten sposób religia papieska ustanowiła prymat człowieka nad Bóstwem. Bóg według rzymskich katolików nie może objawić prawdy jednoznacznej, czystej i klarownej, możliwej do zrozumienia. Cudowny, doskonały umysł Boga może jedynie liczyć na pomoc człowieka, aby z niezrozumiałej intelektualno-teologicznej papki oryginalnego przekazu wydobyć na światło dzienne prawidłowe znaczenie.
Omylny bóg rzymskiego katolicyzmu nie mógł objawić Ksiąg Pisma Świętego i musiał liczyć na nieomylne Magisterium, które uczyniło to za niego.
Kłamstwo watykanistów łatwo obnażyć.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 3, 2026 | Teologia biblijna
Rzym oczyszcza „mętną” wodę Boga
Marek 7:9 Mówił im też: Całkowicie znosicie przykazanie Boże, aby zachować swoją tradycję.
Przejdziemy teraz od niskiego mniemania Rzymu o Piśmie Świętym, a następnie powróćmy do jego bardzo wysokiego mniemania o własnych oświadczeniach. W niedawnej dyskusji ekumenicznej między rzymskim apologetą a protestantem, dialog skupił się na czystości Słowa Bożego. Psalmista napisał
Psalm 119:140 Twoje słowo jest bardzo czyste, dlatego twój sługa je kocha.
Psalm 12:6 Słowa PANA to słowa czyste jak srebro wypróbowane w ziemnym tyglu, siedmiokrotnie oczyszczone.
Nieprawda – twierdził rzymski kaznodzieja – gdyż słowo Boże jest nam przekazywane w stanie surowym, nieprzetworzonym i zamulonym i nie jest oczyszczone, dopóki nie zostanie oczyszczone i przefiltrowane do spożycia przez rzymskie Magisterium.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 21, 2026 | Teologia biblijna
Hermeneutyka ze śmietnika
1 Kor. 3:19 Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga. Bo jest napisane: On chwyta mądrych w ich przebiegłości.
Jaki jest najważniejszy werset całego Pisma Świętego? Wielu zastanawiających się nad tym tematem, uczciwych, acz być może niedoinformowanych ludzi, natknie się na różne opinie. Różnorodność poglądów wynika z odejścia od fundamentalnych zasad hermeneutycznych, czyli zasad interpretacji Pisma Świętego. Odejście to skutkuje szeregiem wypaczonych metod.
Głównymi winowajcami, pierwszoplanowymi sprawcami całego zamieszania będą odpowiednio
- pozabiblijne objawienia
.
- bibliomancja z jej losowością
.
- oparta o żydowską gematrię numerologia znana powszechniej jako kabała
Zagrożenia niesione przez każdą z tych metod są niebagatelne i godzące w epistemologię, fundament chrześcijańskiej wiary.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 20, 2026 | Egzegezy, Teologia biblijna
Jad szerszenia
Psalm 138:2 Oddam ci pokłon ku twej świętej świątyni i będę wysławiał twoje imię za miłosierdzie twoje i prawdę; bo wywyższyłeś twoje imię i słowo ponad wszystko.
George Farmer, były ewangelik i przewodniczący Turning Point UK, obecnie mąż celebrytki internetowej Candace Owens, jest apologetą rzymskokatolickim. Niedawno debatował z protestancką apologetką Allie Beth Stuckey, a debata ta natychmiast zeszła na kwestię Objawienia Bożego. Farmer nie tracił czasu i od razu przeszedł do sedna sprawy:
- Sola Scriptura nie ma dla niego sensu, ponieważ nie można wiedzieć, które księgi znajdują się w Biblii, jeśli nie ma się autorytatywnego, nieomylnego Magisterium.
.
- Innymi słowy, aby Sola Scriptura działała, potrzebne byłyby Pisma Święte oraz nieomylna tradycja identyfikująca je jako Pisma Święte.
Ale Pismo Święte oraz cokolwiek innego przeczy „sola” z Sola Scriptura.
W kolejnym wywiadzie z apologetą kościoła rzymskokatolickiego, Taylorem Marshallem, George Farmer poszedł o krok dalej i stwierdził, że nie można w ogóle poznać Boga:
„Bóg jest poza naszym zrozumieniem. Nie należy Go rozumieć. Jeśli myślisz, że zrozumiałeś Boga, jesteś w błędzie. On jest w rzeczywistości poza naszym zrozumieniem” (Pt 1:30:00).
Taylor Marshall, były protestant, a obecnie rzymskokatolicki prezenter YouTube, zgodził się z George’em Farmerem. Krążą plotki, że Candace Owens rozważa przejście na katolicyzm.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 17, 2025 | Egzegezy, Teologia biblijna
Trzy przesłania
16. A gdy ten list zostanie u was przeczytany, dopilnujcie, aby przeczytano go także w kościele w Laodycei, a wy abyście przeczytali ten z Laodycei.
17. Powiedzcie też Archipowi: Uważaj, abyś wypełnił posługę, którą przyjąłeś w Panu.
18. Pozdrowienie moją, Pawła, ręką. Pamiętajcie o moich więzach. Łaska niech będzie z wami. Amen.
Wysoce interesujące i duchowo budujące będzie rozpoznanie wzajemnej relacji apostolskich pozdrowień, odniesienia do uwięzienia i błogosławieństwa w zrozumianym przez nas kontekście doktryn Słowa i pastorskiej posługi. Przypomnijmy: pasterze-nauczyciele przez posługę Słowa budują kościół i bronią jego fundamentu:
- integralności kanonu przeciwdziałając ujmowaniu i dodawaniu do niego na poziomie całych Ksiąg, jak i poszczególnych wersetów (por. werset 16)
.
- wiary, pozytywnie głosząc prawdę Pisma oraz walcząc z przeciwnikami, niszcząc ich zaszczepianą w kościele fałszywe doktryny i duchowość (por. wersety 16-17)
.
- harmonii współistnienia członków lokalnego i uniwersalnego kościoła, opierając się o regułę wiary, czyli dobrze wyłożone doktryny zamkniętego kanonu Pisma.
Walka ta ma niebagatelne znaczenie. Jeśli fundament zostanie naruszony, budynek kościoła będzie się chwiał. Natomiast zniszczenie fundamentu oznacza ruinę całej budowli. Dlaczego? Ponieważ kościół zbudowany jest na prawdzie a prawda wynika z kanonu. Prawda nie ma żadnego innego źródła jak Kanon. Kanon i prawda w nim zawarta jest fundamentem. Prawda zawarta w Kanonie stosowana jest w posłudze podwójnie: dla budowania duchowego chrześcijan i duchowego niszczenia heretyków. To zapewnia harmonię współistnienia członków kościoła na poziomie lokalnym oraz powszechnym.
Teraz uchwycenie związku między doktryną Pisma i posługi Słowa a wersetem 18 nie jest proste, ponieważ pozdrowienia, uwięzienie i błogosławieństwo zdają się stanowić samodzielne nauczanie, niejako oderwane od poprzednich wersetów. To tak, jakby Apostoł kończąc list stosował zwyczajową formułę pożegnania. Jest to jednak pozorna izolacja. Gdy będziemy mieli na uwadze spójność Pisma, które nie przedstawia prawd w sposób losowy i chaotyczny, lecz z konkretnym zamiarem i przeznaczeniem zgodnym z wolą Ducha Świętego, zobaczymy nasz tekst w organicznym związku logicznych konsekwencji i szybko znajdziemy rozwiązanie pozornego dylematu.
Dokonajmy zatem wstępnej analizy każdego elementu przesłania wersetu 18, aby po usystematyzowaniu treści odkryty został końcowy przekaz i autorska intencja ostatniego wersetu Listu. Odpowiemy na pytanie: jak pozdrowienia, uwięzienie i błogosławieństwo odnoszą się do doktryny Pisma i pastorskiej posługi budowania i obrony kościoła? I co to wszystko znaczy dla nas w praktyce?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 9, 2025 | Egzegezy, Teologia biblijna
Czego dosłownie naucza tekst?
Kol. 4:16-18
16. A gdy ten list zostanie u was przeczytany, dopilnujcie, aby przeczytano go także w kościele w Laodycei, a wy abyście przeczytali ten z Laodycei.
17. Powiedzcie też Archipowi: Uważaj, abyś wypełnił posługę, którą przyjąłeś w Panu.
18. Pozdrowienie moją, Pawła, ręką. Pamiętajcie o moich więzach. Łaska niech będzie z wami. Amen.
Znajdujemy się w ostatniej sekcji Listu do Kolosan a przedmiotem naszego rozważania będzie werset 18. Analiza, egzegeza i ekspozycja ostatniego już wersetu to, jak dotąd, najtrudniejsze wyzwanie w procesie konsekwentnego wyjaśniania znaczenia całej Księgi. Wstępne obserwacje co do ostatnich słów w niej zawartych pozwalają nam na dokonanie potrójnego, oczywistego podziału. Pytając o dominujące wątki tego konkretnego zbioru słów, zgodnie z treścią rozpoznajemy:
1) Apostolskie pozdrowienia (pozdrowienia moje, Pawła ręką)
.
2) Odniesienie do uwięzienia (pamiętajcie o moich więzach)
.
3) Błogosławieństwo (łaska niech będzie z wami. Amen)
Kiedy ten pozornie prosty werset zostanie umieszczony w naturalnym kontekście, zobaczymy, że powierzchowny odczyt zostanie przyćmiony przez cudowną głębię mądrości Bożej zawartą w każdym, natchnionym przez Ducha Świętego Słowie. Korzenie fragmentu osadzone w najbliższych wersetach 16-17, odnoszących się do doktryny Pisma i pastoralnej posługi przeniosą nas na współczesne pole bitwy. Tutaj błogosławiony owoc przesłania stanie się dla nas narzędziem obnażenia hipokryzji wyższej krytyki tekstu.
Drugim owocem analizy będzie zrozumienie błogosławieństwa Kościoła przez Chrystusa w proklamowaniu doktryny Pisma Świętego, szczególnie w odniesieniu do pastorskiej posługi, wspieranej przez wszystkich wierzących zgromadzonych w lokalnym kościele.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 7, 2025 | Charyzmania, Egzegezy, Teologia biblijna
Chrystusowe użycie logiki
Mat. 6:24-31
24. Nikt nie może dwom panom służyć, gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował, albo jednego będzie się trzymał, a drugim pogardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie.
25. Dlatego mówię wam: Nie troszczcie się o wasze życie, co będziecie jeść albo co będziecie pić, ani o wasze ciało, w co będziecie się ubierać. Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż ubranie?
26. Spójrzcie na ptaki nieba, że nie sieją ani nie żną, ani nie zbierają do spichlerzy, a jednak wasz Ojciec niebieski żywi je. Czy wy nie jesteście o wiele cenniejsi niż one?
27. I któż z was, martwiąc się, może dodać do swego wzrostu jeden łokieć?
28. A o ubranie dlaczego się troszczycie? Przypatrzcie się liliom polnym, jak rosną; nie pracują ani nie przędą.
29. A mówię wam, że nawet Salomon w całej swojej chwale nie był tak ubrany, jak jedna z nich.
30. Jeśli więc trawę polną, która dziś jest, a jutro zostanie wrzucona do pieca, Bóg tak ubiera, czyż nie tym bardziej was, ludzie małej wiary?
31. Nie troszczcie się więc, mówiąc: Cóż będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: W co się ubierzemy?
W dzisiejszym rozważaniu zastosowania logiki w hermeneutyce zwrócimy nasze oczy na słowa Jezusa Chrystusa w 6 rozdziale Ewangelii Mateusza. Zbadamy użycie logiki przez Syna Bożego w wersetach 24-31.
Ten praktyczny przykład jest szczególnie istotny w zwalczaniu herezji zielonoświątkowstwa. „Hermeneutyka” tego ruchu porzuca użycie logiki w analizie, stawiając w jej miejsce osobisty emocjonalizm i doświadczenie. Ponieważ sednem interpretacji jest osobiste przeżycie i rzekome objawienie Ducha Świętego, przy jednoczesnym zanegowaniu zasad racjonalnego myślenia, koniecznym rezultatem jest błąd i zniekształcenie znaczenia.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 6, 2025 | Egzegezy, Teologia biblijna
Sola Scriptura
Kol. 4:16
15. Pozdrówcie braci w Laodycei i Nimfasa oraz kościół, który jest w jego domu.
16. A gdy ten list zostanie u was przeczytany, dopilnujcie, aby przeczytano go także w kościele w Laodycei, a wy abyście przeczytali ten z Laodycei.
17. Powiedzcie też Archipowi: Uważaj, abyś wypełnił posługę, którą przyjąłeś w Panu.
Mądrość Boża przywiodła nas do jednego z ostatnich wersetów Listu do Kolosan. Aby zrozumieć powód pozostawienia powyższych nakazów konieczne będzie poznanie kontekstu, tak szerszego, odnoszącego się do Bożej reguły wiary dostępnej kościołowi w formie spisanej (por. Gal. 6:16; Filip. 3:16; 2 Kor. 10:13-16), jak i węższego, ukazującego lokalne problemy Kolosan. Kontekst węższy jak się okaże, to selektywna i reprezentatywna zarazem realizacja Bożego planu ustanowienia i wykorzystania kanonu Pisma w Kościele, dla jego obrony i dla zniszczenia kłamstwa, do czego odnosi nas kontekst szerszy.
Innymi słowy, rozpatrywany przez nas werset ukazuje Kanon Pisma Świętego jako jedyne źródło teologii dla Kościoła, jego miecz i tarczę i narzędzie budowy a także odbudowy.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 11, 2025 | Teologia biblijna
Prolegomena
Izaj. 40:8 Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo naszego Boga trwa na wieki.
James White jest teologiem określającym się jako reformowany baptysta. Jest także autorem i dyrektorem organizacji apologetycznej Alpha and Omega Ministries. Jako zagorzały krytyk Textus Receptus (Tekst Otrzymany) argumentuje, że nie był to wyłączny tekst Reformatorów i że współczesne tłumaczenia niekoniecznie są zniekształcone. Krytyka White’a opiera się na współczesnej krytyce tekstu, zgodnie z którą odnajdywanie starszych manuskryptów przybliża wierzących do nieomylnego Słowa Bożego w myśl zasady „im starsze tym wierniejsze oryginałowi”.
Zamiast ufać Bożej opatrzności (Ty Panie zachowasz je, będziesz je strzegł od tego pokolenia na wieki, Psalm 12:7) i świadectwu tekstów zawsze używanych w Kościele, domu (Boga żywego, [który jest] filarem i podporą prawdy, por 1 Tym. 3:15.), White woli polegać na komputerowej metodzie CBGM i założeniom stworzonym przez dwóch prominentnych heretyków: panów Westcotta i Horta i konsekwentnie proponuje w miejsce Textus Receptus eklektyczny tekst Nestle-Alanda. Metodologia pana White prowadzi do poważnego okaleczenia Pisma Świętego:
- Textus Receptus (TR) – to ok. 140 500 słów w grece
.
- Nestle–Aland 28 (NA28) – to ok. 138 200 słów w grece
Różnica jest niebagatelna: 2 300–2 400 słów, czyli około 1,6–1,8% całego Nowego Testamentu. W jaki sposób pan White argumentuje za koniecznością kastracji Słowa Bożego?
Oto rozdział 4 jego książki, wraz z komentarzem obalającym racjonalistyczne alegacje proponowane wyznawcom przez niekwestionowanego przez nich guru White.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 12, 2025 | Teologia biblijna
Prolegomena
Obj. 22:19 A jeśli ktoś odejmie coś ze słów księgi tego proroctwa, odejmie też Bóg jego dział z księgi życia i ze świętego miasta, i z rzeczy, które są opisane w tej księdze.
James White w swój przebiegły sposób starając się obalić zachowany opatrznościowo przez Boga i przyjęty przez Reformację tekst Pisma Świętego (Textus Receptus), użył w tym celu wielu zmyślnych środków. W trzecim rozdziale swojej książki próbował wmówić czytelnikom, że
- obrona Textus Receptus (TR) rozwija się z powodu powszechnej niewiedzy na temat historii i przekazu Biblii.
.
- języki oryginalne są bardziej natchnione niż tłumaczenia Pisma (choć zauważa też, że greka koine przewyższa pod tym względem hebrajski)
.
- parafraza może przewyższać tłumaczeniedosłowne
.
- zaleca krytykę tekstualną Pisma każdemu czytelnikowi
.
- a to wszystko w sosie twierdzenia o „braku kompletnego kanonu Pisma w I wieku” dostępnego czytelnikom jako podstawy narastania z czasem błędów w kopiowaniu i tłumaczeniach
Po omówieniu pierwszych sześciu alegacji Jamesa White i wstępnym odrzuceniu jego asercji przejdźmy do kolejnej części anal
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | maj 30, 2025 | Teologia biblijna
Prolegomena
Obj. 22:19 A jeśli ktoś odejmie coś ze słów księgi tego proroctwa, odejmie też Bóg jego dział z księgi życia i ze świętego miasta, i z rzeczy, które są opisane w tej księdze.
Chrześcijańska reguła wiary zawarta jest w spisanym i kompletnym kanonie Słowa Bożego. Określony w nim został nie tylko obiekt wiary (teologia), zbiór moralnych zasad postępowania (Prawo) ale i niezmienność przekazu (kanon). Jak stwierdził Apostoł: Bracia, mówię po ludzku: Przecież nawet zatwierdzonego testamentu człowieka nikt nie obala ani do niego nic nie dodaje (Gal. 3:15). Zasada od mniejszego do większego jest tu widoczna.
- jeśli do testamentu człowieka nie można nic dodać, to tym bardziej do Słowa Bożego
.
- jeśli nie można obalić testamentu ludzkiego, tym bardziej Testamentu Najwyższego Boga, który jest niezmienny i wieczny
O tym, że Pismo Święte jest nienaruszalne, świadczy sam Bóg w swoim Słowie, które nazwane jest wiecznym, niezmiennym, zachowanym przez wszystkie pokolenia, jest Słowem, z którego nie zginie nawet najmniejsza litera. Takim właśnie jest natchnione Słowo – doskonałym i wiernym świadkiem Boga żywego
Mat. 24:35 Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.
.
Mat. 5:18 Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z prawa, aż wszystko się wypełni.
.
Jan 10:35 Jeśli nazwał bogami tych, do których doszło słowo Boże, a Pismo nie może być naruszone;
.
Psalm 119:89 Na wieki, o PANIE, twoje słowo trwa w niebie.
.
1 Piotra 1:23 Będąc odrodzeni nie z nasienia zniszczalnego, ale z niezniszczalnego, przez słowo Boże, które jest żywe i trwa na wieki.
.
Izaj. 40:8 Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo naszego Boga trwa na wieki.
Niestety, pomimo jasnej zapowiedzi Najwyższego o opatrznościowym zachowaniu kanonu Pisma, ziemscy głupcy, pseudo-kalwińscy „uczeni” zaślepieni przez ducha racjonalizmu nie przyjmują tej objawionej prawdy i twierdzą raczej, że kościół do XVIII wieku nie posiadał w swoich zasobach „oczyszczonego Słowa Bożego”. Ktoś mógłby spytać, skąd takie przekonanie? Otóż racjonaliści swoje wywody uzasadniają wynikającą z pracy Westcotta i Horta tezą:
„Starsze jest lepsze, dlatego też, aby dojść do pierwotnego brzmienia Biblii, do tego co w rzeczywistości napisali Apostołowie, musimy zbadać najstarsze zachowane manuskrypty i na ich podstawie odrzucić brud, jaki przedostał się do Biblii na przestrzeni wieków, od czasów apostolskich aż do teraz.” [1]
Wśród pseudo-kalwińskich racjonalistów wyróżnia się jedna postać: James White. W tej części artykułu zbadamy trzeci rozdział jego książki pt. „The King James Only Controversy”, która na Sądzie Ostatecznym będzie świadczyć przeciwko jej autorowi, stawiając go w sytuacji zagrożenia określonego przez tekst Objawienia.
(więcej…)
