Greka koine, kurs 1 lekcja 1

Światowe podboje Aleksandra Wielkiego doprowadziły do hellenizacji świata starożytnego. Tak samo jak grecka kultura i grecki język zmieniły świat, tak świat zmienił język grecki. Nie tylko następowało przenikanie się różnorodnych dialektów, ale język, który powstał i stał się wspólnym dla różnych narodowości, został poddany zmianom – niektórym typowym dla języka następującym na przestrzeni czasu, a niektórym wynikającym z internacjonalizacji języka. Greka hellenistyczna to greka, która była wspólna (κοινή = koine) różnym narodom starożytnego świata od około 300 r. p.n.e. do około 300 r. n.e.1

Przed XX wiekiem naukowcy mieli świadomość istnienia greki hellenistycznej jako tej występującej w tekstach literackich. Jednak to, co zobaczyli w nowotestamentowych manuskryptach (i w Septuagincie) różniło się i nie dało się tego porównać. Niektórzy przypuszczali, że unikalny charakter biblijnej greki wynikał z wpływu języka hebrajskiego i aramejskiego. Inni twierdzili, że biblijna greka zapewne była szczególną formą języka używaną przez Ducha Świętego.

Na początku XX wieku pionierska praca Adolfa Deissmanna wykazała, że biblijna greka nie była właściwie niczym wyjątkowym. Była to forma hellenistycznej greki mówionej, bardzo popularnej wśród ludzi, która była przeciwieństwem bardziej formalnego stylu wykorzystywanego w tekstach literackich przez wyższe klasy.2 Stało się to jasne dopiero wtedy, gdy światło dzienne ujrzały dokumenty nie stanowiące dzieł literatury, takie jak dokumenty prawnicze, paragony, listy, pamiętniki, itp. Napisane były one miejscowym dialektem, który też jest widoczny w Nowym Testamencie.

Możemy zamiennie używać zwrotów greka hellenistyczna i koine w odniesieniu do języka, który był powszechny dla ludzi na całym świecie. Wyróżnić można grekę koine literacką i nieliteracką.  Nowy Testament wpisuje się w drugą kategorię, aczkolwiek w samym Nowym Testamencie można wyróżnić różnorodne style, niektóre bardziej literackie od pozostałych.

(więcej…)

Chrystus Biblii a stałość umysłu

Izaj. 26:3 Temu, którego umysł jest stały, zachowujesz pokój, pokój mówię, bo tobie zaufał
.
Jakub 1:6-8 6 Kto bowiem wątpi, podobny jest do fali morskiej pędzonej przez wiatr i miotanej tu i tam. 7 Człowiek taki niech nie myśli, że coś otrzyma od Pana. 8 Człowiek umysłu dwoistego jest niestały we wszystkich swoich drogach.

Dożywotni okres próbny

Jeśli wierzysz, że zbawienie można utracić, nie możesz mieć pewnośći zbawienia. Bo i skąd możesz wiedzieć, że jutro nie popełnisz grzechu, który przeleje czarę? Albo skąd możesz wiedzieć, że za tydzień nie stracisz wiary, tak, jakbyś sam ją w sobie wzbudził?

Musisz przyznać, że z „bojaźnią i drżeniem” sprawujesz swoje zbawienie. Drżysz w obawie przed utratą zbawienia. Przyjacielu, taka wiara tylko teoretycznie daje możliwość zbawienia. Ona nie zbawia. Twój Chrystus na krzyżu niby zbawił wszystkich, lecz w rzeczywistości nikt nie został przez niego zbawiony. On tylko stworzył możliwość zbawienia. A od ciebie zależy czy przyjmiesz to zbawienie oraz czy w nim wytrwasz, czy też odpadniesz.

Ustanowiłeś się właśnie panem swojego zbawienia. Stąd twoja bojaźń i drżenie. Jesteś arminianinem. W rzeczywistości wierzysz w zbawienie z uczynków.

(więcej…)

Zbawieni od czego? część 5 – praktyczne wnioski

Wstęp

Wcześniej zajmowaliśmy się tym, dlaczego tortury jeziora ognistego są konieczne, albo dlaczego musi być takie miejsce jak jezioro ogniste. Teraz zobaczymy, dlaczego cierpienie bezbożnych w jeziorze ognia i siarki musi nie tylko istnieć, ale również musi być nieskończenie długotrwałe. Dlaczego jest konieczne aby tortury w jeziorze ognia trwały na zawsze? Jest wiele ważnych powodów i wiele poprawnych odpowiedzi na to pytanie. Jeśli Bóg pozwoli zajmiemy się krótko kilkoma z nich. Pierwszy powód został wspomniany w cytacie z przemyśleń Christophera Love. Bóg który jest Autorem wyroku potępiającego jest Wiecznym i Sprawiedliwym Bogiem.

Zasadniczo, wiecznotrwałość tortur w jeziorze ognistym opiera się na naturze Boga.

(więcej…)

Wolna wola wiatru

Jan 3:1-10 1 A był pewien człowiek z faryzeuszy, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. 2 Przyszedł on do Jezusa w nocy i powiedział: Mistrzu, wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić tych cudów, które ty czynisz, gdyby Bóg z nim nie był. 3 Odpowiedział mu Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego. 4 Nikodem zapytał go: Jakże może się człowiek narodzić, będąc stary? Czy może powtórnie wejść do łona swojej matki i narodzić się? 5 Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. 6 Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem. 7 Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.
.
8 Wiatr wieje, gdzie chce, i słyszysz jego głos, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza. Tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha.
.
9 Nikodem go zapytał: Jakże się to może stać? 10 Odpowiedział mu Jezus: Ty jesteś nauczycielem w Izraelu, a tego nie wiesz?

Dokąd wieje wiatr?

Skupię się na jednym wersecie, a mianowicie na wersecie 8, aby mówić o wolnej woli wiatru, lub inaczej mówiąc, wolnej woli Ducha Świętego, który sprawia, że następuje nowe narodzenie. Istnienie wolnej woli Boga przy naszym nawróceniu jest bardzo dobrą wiadomością, Ma olbrzymi wpływ na nasze życie.

(Wers 8) „Wiatr wieje, gdzie chce, i słyszysz jego głos, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza. Tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha.”

Przyjrzyjmy się bliżej kontekstowi tego wersetu, zawierającemu się w sześciu zwięzłych punktach:

(więcej…)

Kościół zbudowany na Skale

Watykański uzurpator

Ewangelista Mateusz, jako jedyny, opisuje złożenie przez Pana Jezusa wspaniałej obietnicy o założeniu Kościoła.

Mat. 16:13-19

13 A gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swoich uczniów: Za kogo mnie, Syna Człowieczego, uważają ludzie?

14 A oni odpowiedzieli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, a jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków.

15 I zapytał ich: A wy za kogo mnie uważacie?

16 Szymon Piotr odpowiedział: Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego.

17 Wtedy Jezus powiedział do niego: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie objawiły ci tego ciało i krew, ale mój Ojciec, który jest w niebie.

18 Ja ci też mówię, że ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą.

19 I tobie dam klucze królestwa niebieskiego. Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.

Fragment ten od początku historii Kościoła rozumiano różnie. Jedni twierdzili, że Skałą wymienioną w Ewangelii jest sam Chrystus, inni uważali że skałą jest wyznanie wiary Piotra – wiary w Jezusa jako Syna Bożego. Gdy zaczęto szukać dowodów na wiodącą rolę rzymskiego kościoła, odwołano się do tradycji mówiącej o pobycie w tym mieście Apostoła Piotra. Żeby jeszcze dodać powagi biskupowi rzymskiemu, zaczęto twierdzić, że pierwszym biskupem Rzymu był Piotr właśnie, któremu Pan jakoby powierzył rolę Głowy Kościoła, a po nim godność ta przypada jego następcom.

(więcej…)

Zbawieni od czego? – część 4 wiecznotrwałość tortur piekła

Czas trwania kary

Najbardziej okropnym i przerażającym aspektem tortur w jeziorze ognistym, jest czas ich trwania. Tortury potępionych doświadczane w jeziorze ognia i siarki będą nieskończenie długotrwałe. Druga śmierć, jezioro ogniste, jest ostatnim etapem w istnieniu bezbożnego. Będzie ono na zawsze – bez jakiejkolwiek, najmniejszej nawet nadziei na zakończenie.

  • Możesz sobie wyobrazić nieskończone trwanie w bólu?
  • Możesz sobie wyobrazić nieskończoność egzystencji w torturach i mękach?

Ani jedno matematyczne równanie czy definicja, nie potrafi wyrazić tego, ale nie ma nic co byłoby bardziej rzeczywiste i bardziej pewne jak nieskończona długotrwałość męczarni w jeziorze ognistym przygotowanych dla diabła i jego aniołów, a którym poddane będą także wszyscy ludzie którzy umrą w swoich grzechach niepojednani z Bogiem, nie znający osobiście i bezpośrednio Pana Jezusa Chrystusa.

(więcej…)

Suweren ruchu zielonoświątkowego

Błąd

Religijni fanatycy, tacy, którzy wierzą, że Bóg daje im sny, wizje i objawienia z całej siły starają się dopasować naukę Pisma Świętego do głoszonej przez nich teologii. W zasadzie im dłużej przyglądać się procederowi jaki uprawiają tym wyraźniej widać, że Pismo Święte jest dla nich uciążliwą kulą u nogi. Czemu? Ponieważ trzeba mocno się nagimnastykować aby na podstawie Świętego Tekstu uwiarygodnić ciągłość pozabiblijnego objawienia w czasie łaski.

Wiemy przecież, że Słowo Boże jest kompletne i nic mu nie brakuje:

Psalm 19:7 Prawo PANA jest doskonałe (תְּ֭מִימָה tamimah)

תָּמִים tamim to hebrajskie słowo oznaczające doskonałość nie tyle w sensie braku skazy (jest to znaczenie drugorzędne) lecz w sensie kompletności, pełności, całości.

Odpowiednikiem greckim będzie słowo

τελειος teleios – kompletne w takim znaczeniu, że nic mu nie brakuje. (więcej tutaj).

Bóg przemówił, Słowo zostało spisane, stało się doskonałe, czyli kompletne, objawienie, sny i wizje stały się zbędne.

(więcej…)

Zbawieni od czego? – część 3 okrucieństwo piekła

Łuk. 16:19-26 

19 Był pewien bogaty człowiek, który ubierał się w purpurę i bisior i wystawnie ucztował każdego dnia.

20 Był też pewien żebrak, imieniem Łazarz, który leżał u jego wrót owrzodziały;

21 Pragnął on nasycić się okruchami, które spadały ze stołu bogacza. Nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.

22 I umarł żebrak, i został zaniesiony przez aniołów na łono Abrahama. Umarł też bogacz i został pogrzebany.

23 A będąc w piekle i cierpiąc męki, podniósł oczy i ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie.

24 Wtedy zawołał: Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną i poślij Łazarza, aby umoczył koniec swego palca w wodzie i ochłodził mi język, bo cierpię męki w tym płomieniu.

25 I powiedział Abraham: Synu, wspomnij, że za życia odebrałeś swoje dobro, podobnie jak Łazarz zło. A teraz on doznaje pociechy, a ty cierpisz męki.

26 I oprócz tego wszystkiego między nami a wami jest utwierdzona wielka przepaść, aby ci, którzy chcą stąd przejść do was, nie mogli, ani stamtąd przejść do nas

W oczekiwaniu na jezioro ogniste

W Ewangelii Łukasza Chrystus Pan Opowiada nam o dwojgu ludzi, których przypadek znał bardzo dokładnie i osobiście. Jeden z tych ludzi był bogaty, a drugi biedny (Łazarz). Obaj umarli, obaj też zostali zaniesieni do krainy umarłych. Ów żebrak, Łazarz, został zaniesiony przez aniołów do części Krainy Umarłych przeznaczonej dla sprawiedliwych, a bogacz został zaniesiony do części Krainy Umarłych dla bezbożnych, w której teraz przebywają ci którzy umarli w swoich grzechach – i są i będą „w więzieniu”

1 Piotra 3:19 W którym poszedł i głosił też duchom będącym w więzieniu

(więcej…)

Bóg Duch Święty: Jego zamieszkanie i opieczętowanie

Charakterystyka obecnej epoki

Mimo iż Duch Boży przebywał z ludźmi w Starym Testamencie,stanowiąc źródło ich nowego życia i przyczyniał się do ich duchowego zwycięstwa, to jednak nie ma żadnych dowodów na to, żeby wszyscy wierzący ze Starego Testamentu posiadali Ducha mieszkającego w nich. Dlatego też Stary Testament zachowuje milczenie jeśli chodzi o tę doktrynę, ponadto nauka Jezusa Chrystusa wskazuje różnicę pomiędzy wierzącymi ze Starego i Nowego Testamentu gdy mówi: „…z wami przebywa i w was będzie.” (Jana 14:17) Dzisiejsza epoka charakteryzuje się tym właśnie, że Duch Święty zamieszkuje w każdym wierzącym. Powtórzy się to w czasie Milenium, ale nie ma miejsca w żadnym innym okresie czasu.

(więcej…)

Nieodparta Łaska

 

Zbawcza łaska boga

W odniesieniu do wszystkich aspektów w których można zobaczyć zbawczą łaskę Boga musimy zawsze liczyć się z rzeczywistością i powagą grzechu. Zbawienie, które Bóg zapewnia, jest czymś więcej niż zbawieniem od grzechu i jego konsekwencjami. Jego konstrukcja obejmuje nadzwyczajne bogactwo Bożej łaski i kontempluje najwyższe wyobrażalne przeznaczenie, które można by nadać istotom, zgodnie z obrazem Bożego Syna, aby mógł być pierworodnym spośród wielu braci

Rzym. 8:29 Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi

(więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 7 – Wielki Ucisk

Wielki ucisk – 7 lat

Kiedy Kościół zostanie pochwycony rozpocznie się panowanie syna zatracenia, istoty wynoszącej się ponad wszystko co jest związane z Bogiem, antychrysta. Ten początkowo zawrze pakt z Iraelem tylko po to aby zbeszcześcić odbudowaną, trzecią Świątynię w Jerozolimie. Ogłosi się Bogiem i zażąda boskiej czci. Pierwsze 3,5 roku będzie okresem prosperity całego świata, wyznawana będzie ekumeniczna i eklektyczna, pozbawiona ewangelii religia duchowości, społecznego porządku i samodoskonalenia, ukrytej mistycznej rzekomej prawdy. Święci z wielkiego ucisku będą ścigani i zabijani.

Druga część Wielkiego Ucisku to Jom Jahwe, dzień wielki i straszny, dzień sądu nad wszystkimi narodami, czas odpłaty, wylanie gniewu Bożego na świat. Rozpocznie się od zerwania paktu antychrysta z Żydami, będzie to czas wojen, boleści i największego w historii Bożego sądu nad światem, który doprowadzi niemal do całkowitej depopulacji. Będzie to zarazem czas niespotykanej łaski i miłosierdzia na największą skalę. Będzie to czas ponadnaturalnych cudów i zjawisk, ponadnaturalnego głoszenia wiecznej ewangelii Chrystusa.

(więcej…)

Cztery sposoby na śmierć w swoich grzechach

Badajcie swoje serca

Zbliżając się i przygotowując nasze serca do udziału w Wieczerzy Pańskiej, jesteśmy upominani tym faktem, że Pismo Święte nakazuje nam badać samych siebie. I to sprawdzanie samych siebie musi zacząć się od fundamentalnej rzeczy, mianowicie od tego czy znamy czy też nie, Pana Jezusa Chrystusa. Pod koniec listu do Koryntian, Paweł pisze:

 2 Kor. 13: 5Poddawajcie samych siebie próbie, czy trwacie w wierze” – sprawdzajcie się, bo – „czy nie wiecie o sobie, że Jezus Chrystus jest w was? Chyba żeście próby nie przeszli?”

Naturalnie, badanie samych siebie zbliżających się do Stołu Pańskiego, zaczyna się od sprawdzenia naszej duchowej kondycji przed Bogiem.

  • Czy naprawdę znasz Jezusa Chrystusa?
  • Czy naprawdę pokładasz w Nim swoją wiarę i zaufanie?

To jest punkt wyjścia.
.

(więcej…)

Bóg Duch Święty: Regeneracja

Czym jest regeneracja?

παλινγενεσίᾳ paliggenesia – stan lub akt ponownych narodzin / duchowa odnowa, regeneracja. 

Ponieważ życie chrześcijanina w wierze zaczyna się od momentu nowego narodzenia, regeneracja jest jedną z fundamentalnych doktryn dotyczących zbawienia. Dokładna definicja tego dzieła Ducha Świętego i jego zrozumienie odnośnie całego życia chrześcijanina jest ważnym czynnikiem umożliwiającym efektywną ewangelizację a następnie osiągnięcie dojrzałości duchowej.

Definicja regeneracji

Słowo regeneracja występuje w Biblii tylko dwa razy. W Ewangelii Mateusza użyte jest w odniesieniu do renowacji wszystkiego na ziemi w czasie Królestwa Milenijnego i nie ma to nic wspólnego z kwestią zbawienia chrześcijanina.

Mat. 19:28 A Jezus im powiedział: Zaprawdę powiadam wam, że przy odrodzeniu παλινγενεσίᾳ paliggenesia, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na tronie swojej chwały, i wy, którzy poszliście za mną, zasiądziecie na dwunastu tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela

Natomiast w Liście do Tytusa czytamy następującą deklarację: 

Tyt. 3:5 Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia (παλινγενεσίας palingenesias) i odnowienie Ducha Świętego

Na bazie tego tekstu słowo regeneracja zostało wybrane przez teologów dla wyrażenia pojęcia nowego życia, nowego narodzenia, duchowego zmartwychwstania, nowego stworzenia i ogólnie rzecz biorąc w odniesieniu do nowego, nadprzyrodzonego życia które otrzymują wierzący jako Boże dzieci. Prawidłowo rozumiejąc, oznacza źródło życia wiecznego, które zostaje udzielone wierzącemu w Chrystusa w momencie gdy w Niego uwierzy. Jest to natychmiastowe przejścieze stanu duchowej śmierci do stanu duchowego życia..
(więcej…)

Kiedy nie spożywać komunii?

Ta pierwsza niedziela

Kiedy dorastałem, nie lubiłem chodzić do kościoła. Dla młodego chłopca z wioski kościół był nudny, kazania długie, wypełniony był starszymi ludźmi śpiewającymi stare piosenki. Wolałem grać lub oglądać piłkę nożną. Była jednak jedna niedziela każdego miesiąca,na którą z niecierpliwością oczekiwałem – ta pierwsza niedziela.

Pierwsza niedziela była niedzielą Wieczerzy Pańskiej. Starsze panie z kościoła ubierały się na biało. Pastor nosił swoją białą szatę. Ołtarz, zwykle bez nakrycia był przyozdobiony białym obrusem pod którym znajdował się chleb i wino. Byłem pod wrażeniem ceremonii i dbałości z jaką przygotowywano stół do Wieczerzy Pańskiej. Widać było ostrożność w rozprowadzaniu elementów. Diakoni nosili białe rękawiczki, a tace przekazywano między sobą z uwagą i czcią. Naprawdę cieszyłem się na myśl o celebracji Wieczerzy Pańskiej. Niestety przy całej ostrożności skierowanej na elementy komunii, podobnej ostrożności nie podjęli uczestnicy,Ci, którzy otrzymywali komunię.

(więcej…)

Reformowani apostaci i heretycy

Tyt. 3:10 Heretyka po pierwszym i drugim upomnieniu unikaj

Pytanie: Co sądzić o osobach reformowanych, które dodają i twierdzą że otrzymują szczególne objawienie, bezpośrednie objawienie od Boga, mając na uwadze ich służbę,

  1. Czy to są apostaci?
  2. Czy to heretycy?
  3. Czy powinniśmy wspierać ich służbę,
  4. Czy mamy promować ich studium bilijne?

R.C. Sproul: TAK, jeśli chodzi o dwie pierwsze dwie odpowiedzi, NIE, jeśli o dwie pozostałe

(więcej…)

Wykład XIII – Didache

Rys historyczny

Pełny tytuł dzieła to Nauczanie Pana do narodów przekazane przez dwunastu apostołów. Po grecku brzmi: διδαχ κυρίου δι τν δώδεκα ποστόλων τος θνεσιν (didache kuriou dia ton dodeka apostolon tois ethnesin).

Jest jednym z pism wczesnochrześcijańskich; być może sięga do czasów, w których zostały napisane ewangelie. Dzieło było przedmiotem wielkiej czci, w pewnym okresie Kościoła odczytywana wraz z Listami. Jest to podsumowanie i synteza nauki apostolskiej.

(więcej…)

Zbawieni od czego? – część 2 konieczność piekła

Wstęp

Większość tych, którzy szydzą dziś z jeziora ognistego, czyni to prawdopodobnie z kilku powodów. Najważniejszym z nich jest pragnienie aby podążać ich własnymi grzesznymi drogami, bez obciążania swego sumienia konsekwencjami ich czynów. Nie chcą oni słyszeć, że to co czynią, myślą, zamierzają, chcą – jest złe, jest zawsze i ustawicznie złe.

Nie chcą słyszeć, że za swój grzech poniosą karę.

Często słyszy się: „czy miłosierny i kochający Bóg, może skazać kogokolwiek na wieczne męki w piekle?” Niezrozumienie Bożego charakteru i niezrozumienie natury grzechu łatwo może prowadzić do postawienia takiego błędnego pytania.

 

(więcej…)

Puszkowanie Pana Boga

Wstęp

Od czasu do czasu, kiedy wyrażałem swoją dezaprobatę dla nauk Ruchu Wiary agresywnie wkraczających do kościołów, spotykałem się z zarzutem że ograniczam, więcej, że ‘puszkuję’ Pana Boga.

Skąd się to wzięło?

Nauki te wychodzą z założenia, że Bóg jest o wiele większy niż to, co objawił o sobie w Biblii i może działać inaczej, niż to, co objawił o swoim działaniu w Biblii.

(więcej…)

Bóg Duch Święty: Jego zesłanie

Wstęp

Na zesłanie Ducha Świętego w dniu święta Pięćdziesiątnicy należy spojrzeć z perspektywy Jego działania w poprzednich epokach. W Starym Testamencie Duch Święty przebywał na tym świecie jako wszechobecny Bóg; mimo tego mówi się, że przyszedł na ziemię w dzień Pięćdziesiątnicy. W naszych czasach, w epoce Kościoła, mówimy, że przebywa On na świecie, ale odejdzie z tego świata w takim samym sensie, w jakim tu przybył w dniu święta Pięćdziesiątnicy. Nastąpi to w momencie pochwycenia Kościoła. Aby tę prawdę zrozumieć, należy wziąć pod uwagę wiele aspektów charakteryzujących relacje Ducha Świętego ze światem.

(więcej…)

Chrzest dzieci

Czym jest chrzest wodny?

Chrzest jest widzialnym znakiem łaski zbawienia, która stała się udziałem człowieka w chwili, gdy uwierzył w Chrystusa. Podczas chrztu osoba publicznie wyznaje swoją wiarę. Poprzez  zanurzenie w wodzie i wynurzenie z niej człowiek wierzący manifestuje, że duchowo umarł razem z Chrystusem oraz zmartwychwstał razem z Nim i że odtąd chce iść za Nim jako za swoim Jedynym Panem, Jedynym Zbawicielem i Jedynym Pośrednikiem.

(więcej…)