Księga Daniela obroniona, część 3

Czy Daniel musi być datowany na VI wiek?

Pomimo licznych zastrzeżeń wysuwanych przez uczonych, którzy uważają, że jest to proroctwo napisane po fakcie, nie ma dobrego powodu, by odmówić Danielowi napisania całego dzieła w VI r. p.n.e. Jest to zbiór jego wspomnień sporządzonych pod koniec długiej i pełnej wrażeń kariery, która obejmowała służbę państwową od panowania Nabuchodonozora w latach 590 r. p.n.e. do panowania Cyrusa Wielkiego w latach 530 r. p.n.e.

Pojawienie się perskich terminów technicznych wskazuje na ostateczne przeredagowanie tych wspomnień w czasie, gdy terminologia perska przeniknęła już do słownictwa aramejskiego. Najbardziej prawdopodobną datą ostatecznego wydania księgi jest zatem około 530 r. p.n.e., dziewięć lat po podboju Babilonu przez Persów.

(więcej…)

Wielki Ucisk – klasyczna pozycja Reformowana

Nadchodzące cierpienie

Mat. 24:21-22 21. Wtedy bowiem będzie wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd ani nigdy nie będzie. 22. A gdyby te dni nie były skrócone, żadne ciało nie byłoby zbawione. Ale ze względu na wybranych dni te będą skrócone.

Pismo Święte ostrzega Kościół Jezusa Chrystusa, że w nadchodzących dniach będzie cierpiał wielki ucisk. Ucisk to cierpienie, które człowiek znosi, ponieważ wyznaje Jezusa Chrystusa słowem i życiem. To cierpienie zadawane członkom Kościoła Jezusa przez bezbożnych, niewierzących ludzi, którzy ich prześladują.

(więcej…)

LWW 29 Chrzest

Symbolika chrztu wodnego

1. Chrzest jest obrzędem Nowego Testamentu nakazanym przez Jezusa Chrystusa. Dla osoby przyjmującej chrzest ma on być znakiem jej społeczności z Chrystusem w Jego śmierci i zmartwychwstaniu, znakiem wszczepienia w Chrystusa i przebaczenia grzechów. Wyraża to również fakt, że osoba przyjmująca chrzest oddała siebie Bogu przez Jezusa Chrystusa, aby móc żyć i postępować w „nowości życia”

Marek 1:4 Jan chrzcił na pustyni i głosił chrzest upamiętania na przebaczenie grzechów.
.
Dzieje 22:16 Dlaczego teraz zwlekasz? Wstań, ochrzcij się i obmyj swoje grzechy, wzywając imienia Pana.
.
Rzym. 6:3-5 3. Czyż nie wiecie, że my wszyscy, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Jezusie Chrystusie, w jego śmierci zostaliśmy ochrzczeni? 4. Zostaliśmy więc pogrzebani z nim przez chrzest w śmierci, aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca, tak żebyśmy i my postępowali w nowości życia. 5. Jeśli bowiem zostaliśmy z nim wszczepieni w podobieństwo jego śmierci, to będziemy też z nim wszczepieni w podobieństwo zmartwychwstania;
.
Gal. 3:27 Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyodzialiście się w Chrystusa.
.
Kol. 2:12 Pogrzebani z nim w chrzcie, w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę, która jest działaniem Boga, który go wskrzesił z martwych.

(więcej…)

Przymierze łaski w Starym i Nowym Testamencie

O autorze

Wilhelmus à Brakel (1635 – 1711) reprezentuje niderlandzką „późniejszą reformację” czyli Afscheiding, ruch z jednej strony mocno ugruntowany w ortodoksji doktryn łaski, zwanych Pięcioma Punktami Kalwinizmu, z drugiej gorąco aprobujący herezję dobrointencyjnej oferty ewangelii jawnie zaprzeczającą doktrynie nieodpartej łaski.

Pozytywną stroną jego teologii (przez co stał się sławny w całym kraju) było przekonanie o separacji koscioła i państwa, co do tego ostatniego wierzył iż jest suwerenny a przez to

„żadna władza polityczna nie ma prawa złożyć z urzędu duchownego”Joel. R. Beeke, Purytanie, Tolle Lege s. 602

Niestety w teologii Wilhelmusa à Brakela wyraźnie słychać echo trzech herezji, jakie uderzyły w kościół chrześcijański, mianowicie:

  1. Propagowaną przez marrowistów ideę dobrointencyjnej ofety ewangelii (czyli korzeń amyraldianizmu, który zakłada iż Bóg oferuje ewangelię wszysktim jednakowo)
    .
  2. Pietyzm (gdzie źródłem prawdy są ludzkie przeżycia, czy też doświadczenia) czyli fundament heretyckiego ruchu zielonoświątkowego
    .
  3. Kolejną jest koncepcja przymierza uczynków rzekomo zawartego z Adamem w raju (znajdziemy to tak w Katechizmie Baptystycznym jak i Westministerskim Wyznaniu Wiary)

W ten sposób zaatakowane zostały doktryny nieodpartej łaskiepistemologiczny monopol  Pisma Świętego na prawdę oraz wprowadzony zalążek legalizmu. Fragmenty, co do których należy zachować szczególną ostrożność zostały zaznaczone kolorem czerwonym.

(więcej…)

Czy jesteś powołany do głoszenia?

Czy naprawdę jesteś powołany?

Rzym. 1:1 Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany apostoł, odłączony do głoszenia ewangelii Boga;

Czy uważasz, że jesteś powołany do głoszenia ? Czy znasz gorliwego człowieka, który myśli, że jest? Czym więc jest „to powołanie”, o którym często słyszymy? W całym świecie ewangelicznego kościoła, mężczyźni mają to palące w sercu przekonanie, że są „powołani do głoszenia” Moje pytanie do tych wszystkich, którzy uważają, że są powołani, brzmi następująco. . . „GŁOSZENIA CZEGO!?”

Do czego dokładnie są powołani ci ludzie, aby głosić? Myślą, że są powołani do zawodu kaznodziejskiego! Myślą, że są powołani do tego, aby grupa ludzi płaciła im dożywotnią pensję za to, że po prostu wstają co niedzielę i wylewają brudy ze swoich kazalnic.

Zadziwiające jest to, że oszukani wciąż wydają tysiące dolarów, by słuchać śmieci. W końcu, jeśli mogą przyczynić się do zbawienia dusz, być może i oni zostaną nagrodzeni za swoje wysiłki w niebie. Nie mogą uciec przed mentalnością uczynków.

(więcej…)

Kazanie Johna Knoxa, cz. 3 – pocieszenie ze zniszczenia bezbożnych

Pozorna sprzeczność

Izaj. 26:14-15

14. Umarli oni [nasi panowie] i nie ożyją, są martwi i nie powstaną, ponieważ nawiedziłeś ich i wytępiłeś, i zgładziłeś wszelką pamięć o nich.

15. Rozmnożyłeś naród, PANIE, rozmnożyłeś naród. Jesteś uwielbiony, choć go wypędziłeś na wszystkie krańce ziemi.

Teraz posłuchajmy, co dalej mówi prorok. Od wersetu 14  wydaje się, że prorok nie przestrzega żadnego porządku; tak, że mówi rzeczy bezpośrednio sprzeczne ze sobą;

  • najpierw bowiem mówi: „Umarli nie ożyją”,
    .
  • a potem stwierdza: „Twoi umarli ożyją”.
    .
  • po drugie, mówi: „nawiedziłeś ich i wytępiłeś, i zgładziłeś wszelką pamięć o nich
    .
  • zaraz potem mówi: „Romnożyłeś swój naród… ciebie szukali; gdy ich karałeś, wylewali swoje modlitwy.”.

Któż, jak powiadam, nie pomyślałby, że są to rzeczy nie tylko wypowiedziane bez właściwego porządku i celu, ale także jawnie sprzeczne ze sobą? Albowiem żyć, a nie żyć, być tak zniszczonym, aby nie pozostała żadna pamięć, i tak rozmnożyć, że brzegi ziemi zostaną wypełnione, wydaje się nieść ze sobą jawną sprzeczność.

(więcej…)

Księga Daniela obroniona, część 2

Rzekome nieścisłości

Racjonalistyczne interpretacje wielkich proroctw Daniela są tak nienaturalne, tak wyraźnie wymuszone w celu podtrzymania z góry przyjętej teorii, że mogą zwięść tylko tych, którzy są do tego predysponowani.

Podjęto próby zdyskredytowania Księgi Daniela, wykazania, że nie mogła ona zostać napisana w Babilonie, ujawnienia nieścisłości historycznych itd. Uczeni odkryli kilka rzekomych nieścisłości, a gdy zapanowała na nie moda, naśladowcy chętnie szukali kolejnych i z pomocą wyobraźni zebrali ich pokaźną liczbę.

W każdym przypadku są to przykłady niedokładności krytyków.

(więcej…)

Dobrointencyjna oferta zbawienia a potępienie

Potępienie a wyznania wiary

Historyczny i konfesyjny kalwinizm wyznaje nie tylko doktrynę wybrania, ale także potępienia czy też pominięcia. Te dwie rzeczy razem nazywane są podwójną predestynacją.

Kanony z Dort, czyli oryginalne Pięć Punktów Kalwinizmu, nauczają doktryny potępienia jako części doktryny predestynacji

Rozdział I Artykuł 15
.
Tym, co szczególnie wskazuje i poleca nam wieczną i niezasłużoną łaskę wybrania jest wyraźne świadectwo Pisma Świętego, iż nie wszyscy, lecz tylko niektórzy są wybrani, podczas gdy inni mocą odwiecznego wyroku zostają pominięci, których Bóg, w swym suwerennym, najsprawiedliwszym, nienagannym i niezmiennym upodobaniu postanowił zostawić w powszechnej nędzy w którą z własnej woli wpadli, i nie dać im zbawiającej wiary i łaski nawrócenia, lecz pozwalając im w swym sprawiedliwym osądzie, by kroczyli swymi własnymi drogami i na koniec, dla ogłoszenia Swej sprawiedliwości, potępić i ukarać ich na wieczność nie tylko z powodu ich niewiary, lecz także za ich wszystkie inne grzechy. Jest to wyrok potępienia, który w żaden sposób nie czyni Boga autorem grzechu (sama myśl o tym jest bluźnierstwem), lecz ogłasza, iż jest On strasznym, nienagannym i sprawiedliwym Sędzią i Mścicielem grzechu.

Westminsterskie Wyznanie Wiary uczy tego obok wybrania w

Rozdziale III, Artykuły III i VII
.
III. Przez swoje postanowienie i dla okazania Swej chwały Bóg przeznaczył pewnych ludzi i aniołów do wiecznego życia, innym postanowił wieczną śmierć.

.

VII. Na chwałę Swojej sprawiedliwości Bóg zechciał okryć resztę ludzkości hańbą i gniewem. Uczynił to za jej grzechy, według niepoznawalnego zrządzenia Swojej woli, przez którą, gdy zechce, rozciąga i utrwala łaskę, oraz dla chwały Swojej suwerennej władzy nad stworzeniami.

(więcej…)

LWW 28 Chrzest i Wieczerza Pańska

Ustanowienie

1. Chrzest i Wieczerza Pańska są obrzędami, które wyraźnie i suwerennie ustanowił Pan Jezus, jedyny prawodawca, i nakazał ich przestrzegania w Kościele aż do końca świata.

Mat. 28:19-20 19. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego; 20. Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.
.
1 Kor 11:26 Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.

(więcej…)

Osądzanie: Obowiązek chrześcijanina

Duch czasu

W Byron Center, MI, w roku szkolnym 1996-1997, głośno było o nauczycielu muzyki w miejscowym liceum publicznym, który „poślubił” swojego homoseksualnego kochanka. To „małżeństwo” nie spodobało się mieszkańcom Byron Center; wielu z nich uważało, że taki człowiek nie powinien uczyć ich dzieci i skutecznie dążyli do zwolnienia nauczyciela.

Postawa tych rodziców, z kolei, sprowadziła na mieszkańców Byron Center gniew wielu osób z szerszej społeczności. Pisząc w sekcji „Public Pulse” w Grand Rapids Press, wielu z nich nazwało ludzi z Byron Center nietolerancyjnymi, osądzającymi, hipokrytami, nadętymi, zadufanymi w sobie, aroganckimi, bigoteryjnymi, złośliwymi i nienawistnymi. Przesłanie szerszej społeczności do mieszkańców miasteczka było jasne: nie wolno nam osądzać działań i przekonań innych.

To myślenie, że nie możemy osądzać działań i przekonań innych, jest duchem epoki. To też jest złe. Próbując przeciwstawić się temu sposobowi myślenia, Towarzystwo Ewangelizacyjne Byron Center Protestant Reformed Church publikuje tę broszurę, z pragnieniem, aby Bóg został uwielbiony, a Jego święci zachęceni do właściwego sądzenia. Naszą modlitwą za czytelnika jest modlitwa Pawła za Filipian:

Filip. 1:9-11 9. I o to się modlę, aby wasza miłość coraz bardziej obfitowała w poznanie i we wszelkie zrozumienie; 10. Abyście mogli rozpoznać to, co lepsze, żebyście byli szczerzy i bez zarzutu na dzień Chrystusa; 11. Napełnieni owocami sprawiedliwości, które przynosicie przez Jezusa Chrystusa ku chwale i czci Boga.

(więcej…)

Bitwa Kalwina o Reformację

Przedmowa

Reformacja nie jest i nigdy nie była budowana przez zasiadanie na wygodnych kanapach i kontemplację podłości upadłego świata. Nie polega także na odbudowie moralności społeczeństw, w których mieszkają chrześcijanie.

Reformacja to ekstremalny wysiłek wkładany w egzegezę Słowa, dzięki któremu możliwa jest rafinacja prawdy oraz identyfikacja herezji. To nieustanna walka z kłamstwem, fałszywymi braćmi, oskarżeniami i osobistymi słabościami.

Reformacja zbudowana jest na krwi, pocie i łzach kaznodziejów. To walka z przeciwnościami losu i wbrew wszelkim przeciwnościom, walka do końca, nawet w obliczu nieuchronnej klęski.

Często w podróżach, w niebezpieczeństwach na rzekach, w niebezpieczeństwach od bandytów, w niebezpieczeństwach od własnego narodu, w niebezpieczeństwach od pogan, w niebezpieczeństwach w mieście, w niebezpieczeństwach na pustyni, w niebezpieczeństwach na morzu, w niebezpieczeństwach wśród fałszywych braci; W trudzie i znoju, często w czuwaniu, w głodzie i pragnieniu, często w postach, w zimnie i nagości; A poza tymi sprawami zewnętrznymi, w tym, co mi codziennie ciąży, w trosce o wszystkie kościoły. (2 Kor. 11:26-28)

Reformacja zatem to bezkompromisowa propagacja prawdy Ewangelii i eliminacja heretyków wraz z ich naukami. To walka kosztem zdrowia i popularności, to walka o prawdę aż do śmierci.

Nie ma lepszego przykładu Reformatora nad Jana Kalwina.

(więcej…)

Homoseksualizm: Czego uczy Biblia?

Wstęp

Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel, nauczył nas, że naszym obowiązkiem wobec Boga i człowieka jest przede wszystkim miłowanie Pana Boga naszego całym sercem, duszą, siłą i umysłem; a po drugie, kochać bliźniego jak siebie samego.

Mat. 22:37-39 37. A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem. 38. To jest pierwsze i największe przykazanie. 39. A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie.

Miłowanie Trójjedynego Boga sercem, duszą i umysłem obejmuje poznanie Jego prawdycałej prawdy przedstawionej w Piśmie Świętym, w tym dotyczącej homoseksualizmu — wiary w nią, dawania świadectwa i jeśli to konieczne, cierpienia z jej powodu.

Miłowanie naszych bliźnich, a zwłaszcza w tym przypadku naszych homoseksualnych bliźnich, oczywiście obejmuje nieatakowanie ich, prześladowanie, wykonywanie nieprzyjemnych telefonów do nich, wysyłanie nienawistnych listów, niszczenie ich własności i tym podobne. Jesteśmy natomiast wezwani do czynienia im dobra, do modlitwy za nich, a zwłaszcza do niesienia im ewangelii przebaczenia grzechów we krwi Pana Jezusa Chrystusa. Wiara w Niego skutkuje nie tylko przebaczeniem wszelkich przewinień, ale także wyzwoleniem spod panowania grzechu, w tym homoseksualizmu. Krzyż jest jedyną dobrą nowiną dla grzeszników, także tych, którzy zostali usidleni przez ten niegodziwy występek.

(więcej…)

Katechizm Baptystyczny z 1677 roku

Przedmowa

„Katechizm Keacha (znany również jako Katechizm Baptystyczny 1677 lub Katechizm Baptystyczny 1693 to katechizm Baptystów Reformowanych składający się z zestawu 118 podstawowych pytań i odpowiedzi dla czytelników Pisma Świętego, uczących podstaw wiary Baptystów Reformowanych.

Katechizm jest podobny do wcześniejszego Katechizmu Heidelberskiego i Katechizmu Westminsterskiego, z wyjątkiem części dotyczących chrztu. Powstał po Konfesji Baptystów z 1677 r., która w 1689 r. została ratyfikowana przez ponad 100 kongregacji baptystycznych w Anglii i Walii jako Wyznanie Wiary, podpisana przez Hanserda Knollysa, Williama Kiffina, Benjamina Keacha i innych. Konfesja została napisana w języku angielskim. Partykularni baptyści, którzy trzymali się doktryny kalwińskiej, utworzyli ją aby dać formalne biblijne wyjaśnienie swojej wiary chrześcijańskiej z perspektywy baptystycznej.

Katechizm został oficjalnie opublikowany przez brytyjskich baptystów w 1693 roku. Wyznanie, na którym Katechizm się opierał, zostało później przyjęte przez Philadelphia Baptist Association w 1742 roku w Ameryce.” [1]

(więcej…)

Sola Scriptura a uniwersalne zbawienie nienarodzonych dzieci

Argument prima-Scripturalnych

Argumentum ad verecundiam – błąd ten następuje wtedy, gdy twierdzimy, że coś jest prawdą tylko dlatego, że jakiś autorytet tak twierdzi.

Generalnie pogląd wyznawców uniwersalnego zbawienia wszystkich dzieci pozbawionych zdolności rozumowania (oraz osób upośledzonych) jest następujący:

1. Takie osoby są niezdolne do rozeznawania ani tym bardziej wiary
.
2. Owa niezdolność trwa aż do momentu osiągnięcia wieku odpowiedzialności, do tego czasu nie mogą rozpoznać Boga dzięki objawieniu natury (Rzym. 1:19-20) ani dowiedzieć się o Nim z Pisma (5 Mojż. 29:29; Psalm 19:7; Rzym. 15:4; Efez. 1:17; Tyt.2:11)
.
3. Niezdolność rozumowania nie aktywuje ich sumienia, tym bardziej że nie są odpowiedzialne za popełnienie żadnego grzechu osobiście (Rzym. 2:15)
.
4. Ponieważ sąd nad nimi odbędzie się na podstawie otrzymanego światła ignorancja stanowi swoistą ochronę przed Bożą karą
.
5. Choć posiadają grzech pierworodny, Boży sąd nie weźmie go pod uwagę ze względu na ignorancję i brak osobistej odpowiedzialności

Konkludując: Podstawą elekcji wszystkich dzieci, które nie osiągnęły wieku odpowiedzialnośći oraz osób umysłowo ograniczonych nie jest Boże upodobanie (Izaj. 46:10-11; Efez. 1:5, 11; 2 Tym. 1:9) ale ignorancja oraz brak osobistego grzechu (co jest pośrednim zaprzeczeniem grzechu pierworodnego) zaś zbawienie tej grupy ma charakter uniwersalny.

„Podczas gdy niemowlęta ani nie doświadczyły osobistego grzechu i potrzeby zbawienia ani też nie złożyły swej wiary w Chrystusie, Pismo naucza iż potępienie jest na podstawie jasnego odrzucenia Bożego objawienia – czy to ogólnego [w naturze] czy konkretnego [w Piśmie] – a nie na podstawie ignorancji […]
.
Czy możemy jednoznacznie powiedzieć, że nienarodzone i młode dzieci zrozumiały prawdę wyrażoną  w Bożym ogólnym objawieniu
[natura] co czyni ich bez wymówki? […]
.
Dzieci zostaną osądzone według światła, jakie otrzymały. Pismo jasno stwierdza, ze dzieci i nienarodzeni posiadają grzech pierworodny – włączając w to skłonność  do grzechu oraz dziedziczną winę pierwotnego grzechu. Ale czy nie może być tak, że w jakiś sposób odkupienie jakiego dokonał Chrystus zapłaciło za winę wszystkich tych bezradnych maluszków we wszyskich czasach? ” –  John MacArthur

Czy Biblia naucza, że wszystkie dzieci idą do nieba? A jeśli nie, to dlaczego mielibyśmy wierzyć, że nasze dzieci, które umierają w niemowlęctwie, są zbawione?

(więcej…)

Księga Daniela obroniona, część 1

Żądło wyższej krytyki tekstu

1 Kor. 1:19 Bo jest napisane: Wytracę mądrość mądrych, a rozum rozumnych obrócę wniwecz.

Współczesne sprzeciwy wobec Księgi Daniela zostały zapoczątkowane przez fałszywych przyjaciół,  „chrześcijańskich” badaczy Biblii i wrogich krytyków Pisma Świętego czyli niemieckich uczonych, którzy byli uprzedzeni do zjawisk nadprzyrodzonych.

  • Daniel przepowiada wydarzenia, które miały miejsce w historii.
    .
  • Natomiast ci uczeni twierdzą, że przepowiednie Daniela musiały być napisane po tych wydarzeniach.

Ale to, co nadprzyrodzone, nie jest niemożliwe, ani nieprawdopodobne, jeśli istnieje ku temu wystarczający powód. Na przykład, nie jest niemożliwym przepowiedzenie tak cudownego wydarzenia, jak przyjście Boskości do ludzkości w osobie Jezusa Chrystusa.

Ponadto całkowicie w zgodzie ze zdrowym rozsądkiem udowodnienie przez proroka swojej wiarygodności skoro przepowiada wielkie i odległe w czasie wydarzeniań, jak wcielenie Boga.

Jeremiasz przepowiedział siedemdziesięcioletnią niewolę. Czy jego słuchacze byli zobligowani, by w to wierzyć? Z pewnością. Przepowiedział on również, że wszystkie ziemie Izraela zostaną poddane królowi Babilonu. Kilka lat pokazało, że to ostatnie proroctwo było prawdziwe, a rozsądni ludzie uwierzyli w przepowiednię o siedemdziesięciu latach.

(więcej…)

Doktryna grzechu pierworodnego

Przyczynek dyskusji

Joshua De La Place (1596-1665) był profesorem Akademii w Saumur, W 1631 roku tworzył zespół z Mojżeszem Amyrautem (odpowiedzialnym za herezję hipotetycznego uniwersalnego odkupienia) i Luisem Cappelem (podważał wiarygodność Słowa Bożego). W tak zacnym towarzystwie jego umysł powołał do życia ciekawą doktrynę, mianowicie w dość przebiegły sposób zanegował on grzech pierworodny doktryną pośredniego przypisania:

„Nie jesteśmy winni grzechu Adama; raczej Bóg przypisuje nam winę z powodu obecności w nas deprawacji… Adam zgrzeszył; dlatego wszyscy są zdeprawowani; dlatego wszyscy są winni”- Stanley J. Grenz, Theology for the Community of God

Chrześćijańska pozycja odnośnie grzechu pierworodnego jest następująca:

  1. Adam w Edenie reprezentował całą ludzką rasę.
    .
  2. Dlatego gdy zgrzeszył, w Adamie zgrzeszyli wszyscy ludzie sami nie popełniając grzechu Adama.
    .
  3. Karą, jaką Bóg zsyła na wszystkich ludzi, którzy w Adamie popełnili grzech jest grzeszna natura.
    .
  4. Ta grzeszna natura nie jest dziedziczona genetycznie (jak twierdzą rzymscy katolicy).
    .
  5. Grzech Adama jest przypisany każdemu od momentu poczęcia i zaliczany tak, jakby to on go popełnił

Niestety rzeczywistość ta odrzucana jest przez wielu teologów, W sposób zakamuflowany pozycja chrześcijańska odrzucana jest także przez niektóych prominentnych teologów Reformowanych poprzez twierdzenie, iż wszystkie nienarodzone dzieci idą do nieba.

W konsekwencji odrzucenie doktryny bezpośredniego przypisania grzechu Adama wszystkim ludziom jest równoznaczne z zanegowaniem doktryny przypisania sprawiedliwości Chrsytusa wybranym do zbawienia.

(więcej…)

Miłość po efesku

Współczesny konsensus

Obj 2:1-7

.

1. Do anioła kościoła w Efezie napisz: To mówi ten, który trzyma siedem gwiazd w swojej prawej ręce, który się przechadza wśród siedmiu złotych świeczników:

2. Znam twoje uczynki, twoją pracę i twoją cierpliwość i wiem, że nie możesz znieść złych i że poddałeś próbie tych, którzy nazywają się apostołami, a nimi nie są, i stwierdziłeś, że są kłamcami.

3. Wytrwałeś też i masz cierpliwość, i pracowałeś dla mego imienia, a nie ustałeś.

4. Ale mam nieco przeciw tobie – że porzuciłeś twoją pierwszą miłość.

5. Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i upamiętaj się, i spełniaj pierwsze uczynki. A jeśli nie, przyjdę do ciebie szybko i ruszę twój świecznik z jego miejsca, jeśli się nie upamiętasz.

6. Ale masz tę zaletę, że nienawidzisz uczynków nikolaitów, których i ja nienawidzę.

7. Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów: Temu, kto zwycięży, dam jeść z drzewa życia, które jest pośrodku raju Boga.

Powszechnie panująca i przyjęta w kręgach neo-ewangelickich interpretacja powyższego tekstu jest taka, że zbór w Efezie porzucił afekt serca w żmudnej pracy obrony świętej doktryny. Ta pierwsza miłość zniknęła i zastąpiona została swego rodzaju rutyną, czy to pozbawioną miłosierdzia czy też żaru działania dla Chrystusa, w każdym bądź razie efezjanie zamienili się w scholastyków działających w sposób wyuczony i mechaniczny – bez entuzjazmu.

Interpretację doskonale podsumowuje to ten oto pogląd:

„Kiedy miłość umiera, ortodoksyjna doktryna staje się trupem, bezsilnym formalizmem. Przywiązanie do prawdy zamienia się w bigoterię, gdy odchodzi słodycz i światło miłości do Jezusa”.Ch. H. Spurgeon

I choć jest wiele ogólnej prawdy w słowach Spurgeona (formalizm to ogromne zagrożenie dla chrześcijaństwa) nie oddają one trafnie przekazu rozważanego tekstu. Zgodnie Reformowaną zasadą Sola Scriptura opieramy się raczej na świadectwie Pisma, niż ludzkiej opinii nauczyciela nawet o najwyższym autorytecie jeśli jest sprzeczne z Pismem (odrzucamy Prima Scripturalizm).

Pozwólmy przemówić samemu Pismu. (więcej…)

Izrael Boży – klasyczna pozycja Reformowana

Wstęp

Wiara w to, że Izrael jest narodem przed Bogiem na zawsze, jest wyznawana fanatycznie przez niektórych chrześcijan. W rzeczywistości zaprzeczanie temu, że współczesne państwo Izrael  położone na Bliskim Wschodzie jest ludem Bożym, jest w niektórych kręgach herezją.

Chrześcijaństwo Reformowane z dumą naucza, że kościół (składający się z Żydów i pogan wierzących w Jezusa Chrystusa) jest ludem wybranym przez Boga. Ktoś, kto dzisiaj tego naucza w niektórych kręgach, zostanie oznaczony jako „teolog zastąpienia” (wierzysz, że Kościół zastępuje Izrael lub po prostu „antysemita” (nienawidzisz Żydów).

Pozwólcie, że przypomnę, zanim będziemy kontynuować to studium, że Jezus zabrania swoim uczniom nazywania siebie nawzajem pejoratywnymi, obraźliwymi imionami, takimi jak „głupcze” lub „Raka”.

Mat. 5:22 Lecz ja wam mówię: Każdy, kto się gniewa na swego brata bez przyczyny, podlega sądowi, a kto powie swemu bratu: Raka, podlega Radzie, a kto powie: Głupcze, podlega karze ognia piekielnego.

Poza tym przypomnę, że na pytanie dotyczące statusu Izraela należy odpowiedzieć na podstawie Słowa Bożego, a nie na podstawie uczuć, pragnień, upodobań, czy nawet studium historii czy polityki na Bliskim Wschodzie.

Jeśli nie możesz zgodzić się z tymi zasadami, dalsza lektura nie ma sensu.

(więcej…)

Młodzież martwiąca się o swoją przyszłość

Skłonność do zmartwień

1 Piotra 5:7 Wszystkie wasze troski przerzućcie na niego, gdyż on troszczy się o was.

Młodzi ludzie (i osoby starsze) mogą martwić się o swoją przyszłość. Biorąc pod uwagę naszą starą grzeszną naturę, uzasadnione pytania mogą łatwo prowadzić do nieuzasadnionych obaw, niezdrowych wątpliwości i szkodliwych, a nawet paraliżującego strachu. Tak jak:

jest we mnie naturalna skłonność do nienawiści Boga i bliźniego , por. Rzym. 3:10-25; 1 Jana 1:8-10; Rzym.8:7 ” – Katechizm Heidelberski , A. 5)

tak i my mamy skłonność do niepokoju.

(więcej…)

Partykularne odkupienie, część 1

Doktrynalna fikcja

Kol. 2:13 I was, gdy byliście umarłymi w grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, razem z nim ożywił, przebaczając wam wszystkie grzechy

Nie ma na świecie czteropunktowych kalwinistów. Jestem pewien, że w takim czy innym czasie, kiedy rozmawiałeś o prawdzie z innymi, spotkałeś ludzi, którzy twierdzili, że są czteropunktowymi kalwinistami.

Nie w każdym przypadku, ale prawie we wszystkich przypadkach jedynym punktem kalwinizmu, który odrzucają czteropunktowcy, jest partykularne odkupienie. Na początku musimy ustalić fakt, że niemożliwe jest utrzymanie pozostałych czterech punktów kalwinizmu i odrzucenie partykularnego odkupienia.

(więcej…)