Moc Ducha Świętego

Ostateczna ruina

2 Tes. 2:10-11 ...ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, by zostali zbawieni, dlatego Bóg zsyła na nich ostry obłęd, tak że uwierzą kłamstwu; 

Gdy Bóg zaślepia oczy (Izaj. 6:9; 29:10; Jan 12:40; Rzym. 11:8) umysł człowieka zostaje wypaczony i napełniony wszelką nieprawością. W zdegenerowanym sercu (Jer. 17:9) zaczynają rodzić się najgorsze zwiedzenia coraz bardziej oddalające od Boga (Obj. 22:11), coraz mocniej krzywdzące postronnych.

Sztandarowym tego przykładem jest patologia ruchu zielonoświątkowego, z którego niczym z buzującego szamba tryskają coraz to nowe bluźnierstwa wobec Ducha Świętego.

(więcej…)

Zbawienie panującego Pana – sedno problemu!

Chrystus naszą sprawiedliwością

Prawdziwe zbawienie panującego Pana (Lordship salvation) może tylko oznaczać, że osoba Chrystusa jest Panem zbawienia, nie z powodu uczynków lub posłuszeństwa człowieka, ale na podstawie Jego doskonałej sprawiedliwości (meritum condignum) – Jego posłuszeństwo które Bóg Ojciec przypisuje swoim wybranym.

Adam był nieposłuszny prawu i w ten sposób poniósł na siebie i całe swoje potomstwo karę śmierci, a jego grzech został przypisany wszystkim ludziom bez wyjątku, podczas gdy Chrystus, drugi Adam, doskonale przestrzegał prawa i umarł za swoje owce, aby zaspokoić wymagania Bożej sprawiedliwości. Całe dzieło sprawiedliwości Chrystusa jest przypisane wybranym, przez co będą wołać, że Chrystus jest …naszą sprawiedliwością

Jer. 23:6 Za jego dni Juda będzie zbawiona, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. A to jest jego imię, którym będą go nazywać: Jahwe naszą sprawiedliwością.

(więcej…)

Henryk Turkanik: dożywotnie piętno zdrajcy

Artykuł pochodzi ze strony SolaScriptura.pl

Wartości chrześcijanina

1 Jana 3:16 Po tym poznaliśmy miłość Boga, że on oddał za nas swoje życie. My również powinniśmy oddawać życie za braci.

Nie ma na świecie głębszego i bardziej czystego uczucia niż ofiarna i bezinteresowna miłość Boga do Jego ludu. To właśnie z jej powodu Chrystus ofiarował życie za wybranych. Miłość ta widoczna jest wśród chrześcijan poprzez podobną postawę: gotowość slużenia wszelkim kosztem, co wymaga poświecenia czasu, środków a nawet, w wyjątkowych okazjach, oddania życia. Miłość wzbudza zaufanie (2 Kor. 8:22-24), wzmacnia więzi (Kol. 3:14) i przyczynia się do duchowego wzrostu (Efez. 4:15) . Takie są chrześcijańskie wartości.

Ale zaufanie można zniszczyć a więzi zrujnować, przez to zdruzgotać społeczność. Jednym z najgorszych środków służących temu celowi jest:

zdrada – świadome złamanie przysięgi lub odstępstwo od przyjętych (przez siebie, najbliższe osoby lub daną społeczność) norm czy wartości, działanie przeciwko tym normom, wartościom i osobom, zaparcie się ich, a także jawna lub skryta ich negacja. Człowiek dopuszczający się zdrady określany jest mianem zdrajcy.

Ponieważ pan Henryk Turkanik oficjalnie nie podlegał kościelnej dyscyplinie (co najwyżej złożył delikatną samokrytykę) zaś narracja władz KWCh jest taka, że „ci co donosili, to wcale nie donosili, tylko byli rejestrowani „na siłę” a oni co najwyżej niewinne rozmowy prowadzili” – artykuł ten posłuży nie tylko jako przestroga dla pastorów bagatelizujących naturę problemu ale także, mamy nadzieję, pokaże zwykłym, szarym i nic nieznaczącym członkom systemowych „kościołów” obłudę tych organizacji.

Każdy głos sprzeciwu wobec zastałej rzeczywistości jest kolejnym, być może niewielkim, ale zawsze ważnym krokiem na drodze do naprawy.

(więcej…)

Czy wszyscy mamy wolną wolę?

Wstęp

Rzym. 3:10-12 10. Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego; 11. Nie ma rozumnego i nie ma nikogo, kto by szukał Boga. 12. Wszyscy zboczyli z drogi, razem stali się nieużyteczni, nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.

Czy wszyscy mamy wolną wolę? Nie – ale jesteśmy wolnymi podmiotami moralnymi. To jest duża różnica. Gdyby Kościół XXI wieku przegłosował swój konsensus dotyczący udziału człowieka w zbawieniu, przytłaczająca większość stwierdziłaby, że każdy człowiek ma wolną wolę i korzysta z niej, gdy jest mu proponowana Ewangelia.

Należy jednak zadać pytanie o wyjaśnienie:

„Czym dokładnie według większości  jest wolna wola?”

Odpowiedź będzie taka, że ludzie, przed zbawieniem, mają możliwość samodzielnego wyboru, czy Chrystus może ich zbawić. Wierzą, że ludzie są w stanie przyjąć lub odrzucić Ewangelię według własnego wyboru, a każda z możliwości tego wyboru, czy iść za Chrystusem, czy nie, jest im z natury dostępna. Mówią, że ci zagubieni ludzie mają zdolność myślenia, a następnie decydowania, czy chcą postępować zgodnie z Ewangelią Jezusa Chrystusa.

Czy Biblia zgadza się z tymi, którzy wierzą w wolną wolę i opowiadają się za tym, że mężczyzna lub kobieta mogą sami z siebie swobodnie wybrać, czy chcą być zbawieni, czy nie? To jest sedno pytania. Wielu powie, że Biblia nie jest jasna, ponieważ debata na ten temat trwa od 1500 lat. Jednak manifestacja kontrowersji w żaden sposób nie uzasadniała stwierdzenia, że od 1500 lat toczy się jakakolwiek głęboka debata.

Fakt, że fałszywi nauczyciele powstają, by wzbudzać kontrowersje, w żadnym wypadku nie stanowi gwarancji potwierdzania prawdziwości ich twierdzeń. Ich pojawienie się na scenie historii Kościoła tylko rozpaliło prawdę, by stała się o wiele bardziej widoczna. Wiemy bowiem, że Biblia daje jasną i precyzyjną odpowiedź w tej sprawie, na której możemy stanąć w prawdzie i poznać ją z całą pewnością.

(więcej…)

Co to jest prawda?

Kwestia epistemologii

Jan 18:38 Piłat powiedział do niego: Cóż to jest prawda? A to powiedziawszy, wyszedł znowu do Żydów i powiedział do nich: Ja nie znajduję w nim żadnej winy.

To pytanie postawione przez Piłata, gdy Jezus Chrystus stanął przed nim przed sądem, ujawniło jego własny światopogląd. Żył w świecie, w którym nie istniała prawda absolutna. Myślę, że głos Piłata był lekceważący i pełen pogardy. Wyobrażam sobie, że prześmiewczo szydził, zły, że Chrystus odważył się mówić prawdę. Chociaż patrzył prosto w twarz wcielonej Prawdy, nie mógł jej dostrzec. Piłat był, jak wielu dzisiaj, postmodernistą, ale żyjącym w czasach przednowoczesnych.

Co to jest prawda? Jest definiowana jako to, co jest zgodne z faktem lub rzeczywistością. Jest autentycznością, prawdziwością lub aktualnością. Jednym słowem prawda jest rzeczywistością. Tak właśnie jest.

Teologicznie prawda jest tym, co jest zgodne z umysłem, wolą, charakterem, chwałą i istotą Boga. Prawda jest samoobjawieniem się samego Boga. Jest tym, czym jest, ponieważ Bóg to ogłasza i tak to uczynił.

Wszelka prawda musi być definiowana w terminach Boga, którego naturą jest prawda.

(więcej…)

Bezwarunkowa Elekcja

Wstęp

Jan 6:36-40

36. Ale wam powiedziałem: Chociaż widzieliście mnie, nie wierzycie.

37. Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.

38. Zstąpiłem bowiem z nieba nie po to, żeby czynić swoją wolę, ale wolę tego, który mnie posłał.

39. A to jest wola Ojca, który mnie posłał, abym nie stracił nic z tego wszystkiego, co mi dał, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym.

40. I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

 

Ważnym, a nawet wielkim tematem jest Pięć Punktów Kalwinizmu, czyli doktryny łaski. Oto pięć wybitnych prawd Pisma Świętego, które zostały podkreślone, zdefiniowane i bronione przez jeden z wielkich Synodów Kościoła. Są to

  1. bezwarunkowa elekcja (wraz z wybraniem na potępienie)
  2. ograniczone odkupienie
  3. całkowita deprawacja
  4. nieodparta (lub skuteczna) łaska i
  5. wytrwanie (lub zachowanie) świętych.

Wielu z nas zapamiętało je w kolejności:

Totalnej deprawacji,
Usilnej i bezwarunkoweej elekcji,
Limitowanego odkupienia,
I nieodpartej łaski oraz
Przetrwania świętych.

Powodem tego porządku jest to, że pierwsze litery doktryn w tej kolejności składają się na słowo TULIP. To jest porządek mnemoniczny. Jest to stosowne, ponieważ tulipan jest ulubionym kwiatem w Holandii, gdzie odbywał się Synod (w mieście Dort, w latach 1618-1619), który bronił pięciu doktryn przed atakiem heretyka Jakuba Arminiusza.

W tej części przyjrzymy się kolejności, w jakiej holenderski Synod traktował doktryny, poczynając od doktryny o wyborze.

(więcej…)

Wskrzeszenie francuskiej herezji Amyraldianizmu

Wstęp

Stowarzyszenie Amyraldian, kierowane przez Alana C. Clifforda w Norwich (Anglia), agresywnie promuje poglądy francuskiego heretyka Moise’a Amyrauta (1595-1664). Mniej znani są inni profesorowie z Akademii w Saumur,

  • Joshua De La Place (1596-1665)
  • i Louis Cappel (1585-1658).

Frans Pieter Van Stam, historyk przychylny Amyrautowi, pisze:

„W 1631 r. w tej akademii powołano trzech stosunkowo młodych teologów, którzy razem stworzyli zgrany zespół” [1].

Podczas gdy Amyraut podważał zadośćuczynienie, De La Place obalał doktrynę grzechu pierworodnego, a Cappel atakował tekst Pisma Świętego.

Nie dość zadowolone ze wskrzeszania poglądów jednego francuskiego heretyka, Stowarzyszenie Amyraldian promuje teraz błędne poglądy Joshuy De La Place na temat grzechu pierworodnego. W ostatniej publikacji, entuzjastycznie popartej przez Clifforda, David Llewellyn Jenkins przedstawia doktrynę De La Place’a o pośrednim przypisaniu.

Doktryna ta podważa doktrynę o grzechu pierworodnym i, jak twierdzi niniejszy artykuł, zagraża doktrynie o usprawiedliwieniu, co można zaobserwować jako gorzki owoc w pismach Stowarzyszenia Amyraldian.

(więcej…)

Chrystus: Bóg, Człowiek, Pośrednik

Istota zagadnienia

Mat. 26:63-65 

63. …A najwyższy kapłan powiedział mu: Zaklinam cię na Boga żywego, abyś nam powiedział, czy ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym?

64. Odpowiedział mu Jezus: Ty powiedziałeś. Ale mówię wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego siedzącego po prawicy mocy Boga i przychodzącego na obłokach niebieskich.

65. Wtedy najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i powiedział: Zbluźnił! Czyż potrzebujemy jeszcze świadków? Oto teraz słyszeliście bluźnierstwo.

Motywem przewodnim Pisma Świętego jest motto:

– Bóg zbawia swój lud (2 Mojż. 15:2; Psalm 3:8; 18:46; 68:20; Mat. 1:21)
– przez swojego Syna (2 Mojż. 34:7; 5 Mojż. 33:29; Łuk. 2:11; 2 Kor. 2:15; 1 Tes. 5:9)
– dla swojego Syna (Izaj. 8:17-18; Jan 6:39; 17:6-12; 18:9; Hebr. 2:13)
– dla swojej chwały (Izaj. 63:7; Rzym. 8:29; 2 Kor. 11:17-20; Filip. 1:11; 2:11; Obj. 5:13 )

Być może dla niektórych zabrzmi to nieco dziwnie ale to nie Ojciec (Jan 8:18), również nie Duch Święty (Jan 15:26), ani nawet sami zbawieni (Dzieje 1:8), lecz Syn jest w centrum całego przesłania (Jan 5:23; Łuk. 10:16; Rzym. 1:16; 2 Tym. 1:12; 1 Jana 2:23).

Mimo to wielokrotnie wśród opinii osób nieodrodzonych przez Ducha Świętego spotkamy się i z taką, że Chrystus nie jest Bogiem Jahwe. Z punktu widzenia teologicznego jednym z bardziej interesujących „dowodów” przedstawianych przez proponentów tej herezji jest pozycja Chrystusa w niebie: ponieważ Mesjasz siedzi po prawicy Boga, Bogiem być nie może.

To karkołomne założenie podparte zostaje dodatkowo przez wczytanie do świętego tekstu współczesnego zwyczaju umiejscawiania po prawicy osób wprawdzie ważnych dla gospodarza, być może nawet najważniejszych, jednakże nie będących samym gospodarzem. Stąd Chrystus uznawany jest za najwyższe stworzenie Boże.

Czy tego naucza Pismo Święte? Czego dotyczył dyskurs Kajfasza – reprezentanta fałszywej religii, z Jezusem? Co oznacza siedzieć po prawicy Boga, czy też prawicy mocy Bożej?

(więcej…)

Radość tylko w samym Chrystusie

Skąd pochodzi Twoja radość?

1 Piotr 1:8 A choć go nie widzieliście, miłujecie; i w niego, choć teraz go nie widzicie, wierzycie; i cieszycie się radością niewysłowioną i pełną chwały;

Chrześcijaństwo jest religią radości. Prawdziwa radość pochodzi od Boga, który najechał na nas, podbił nas i wyzwolił od wiecznej śmierci i smutku – który dał nam nadzieję i radość, ponieważ wlał swoją miłość w nasze serca przez Ducha Świętego, którego nam dał.

Rzym. 5:5 A nadzieja nie przynosi wstydu, ponieważ miłość Boga jest rozlana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany.

(więcej…)

Kontrowersja powszechnej łaski

Eisegeza najgorszego sortu

Termin powszechna łaska jest fałszywą i niebiblijną nauką, według której Bóg miłuje tych, którzy są przeznaczeni na potępienie. Stąd wynika konflikt wewnątrz Boga: z jednej strony Bóg pragnie zbawienia wszystkich ludzi, z drugiej zaś jeszcze przed założeniem świata zdecydował o potępieniu niewybranych do zbawienia.

Ten rzekomy konflikt nazywany jest przez proponentów powszechnej łaski „paradoksem”, lecz w rzeczywistości doprowadzony do logicznych konkluzji dowodzi iż tak rozumiany Bóg jest sfrustrowanym schizofrenikiem (chce zbawienia tych wszystkich, których nie wybrał do zbawienia, ponieważ tego nie chciał).

Powodem przyjęcia przez dr Mouwa koncepcji powszechnej łaski (zobacz ”On Shines in All That’s Fair” Richarda Mouwa)  są:

  • jego postrzeganie dobra w świecie bezbożnych
    .
  • jego uczucia zachwytu i litości w odniesieniu do zdolności i nieszczęść niegodziwców oraz
    .
  • jego przekonanie, że wierzący muszą współpracować z niewierzącymi  budując dobrą kulturę.

Richard Mouw odwołuje się do jednego tekstu biblijnego na poparcie swojego przekonania.

(więcej…)

Gotszalk z Fuldy – 20 lat tortur za podwójną predestynację

Przeciw całemu światu

Mat. 10:17 I strzeżcie się ludzi. Będą was bowiem wydawać radom i będą was biczować w swoich synagogach.
.
Marek 13:9 …Staniecie przed namiestnikami i królami z mojego powodu, na świadectwo przeciwko nim.

Wśród burzliwych kontrowersji IX wieku podniósł się mocny głos suwerennej łaski ze strony nieznanego niemieckiego mnicha Gotszalka z Fuldy (ok. 804 – † 30 października 869 A.D.). Podobnie jak Augustyn przed nim, a po nim Luter i Kalwin, Gotszalk posiadał przemożne zrozumienie suwerenności Boga w zbawieniu i wniósł je w swoje niespokojne pokolenie.

To w tej mrocznej godzinie historii ten średniowieczny teolog stanął nad przepaścią, by podtrzymać sztandar doktryn łaski. Za co został surowo ukarany przez zbrodniczy reżim Rzymsko-katolicki.

(więcej…)

Odpowiedź dla umiarkowanych kalwinistów: „Tylko prawdziwa ewangelia zbawia!”

Trucizna Arminianizmu

Wydaje się, że rośnie liczba umiarkowanych kalwinistów, którym nie podoba się jednoznaczne i kategoryczne odrzucenie pięciu punktów Arminianizmu, mimo że te pięć punktów zaprzecza ich własnemu rozumieniu soteriologii, tj. TULIP-owi. Chociaż ci wyznający kalwiniści nie oklaskują otwarcie Arminianizmu, z pewnością odrzucają jego zagrożenia, nie nazywając jego błędów herezją i nie ostrzegając innych o jego całkowitej niezdolności do uratowania grzesznika przed gniewem Bożym.

W Księdze Hioba udręczony mąż Boży zadał pytanie, które każdy chrześcijanin powinien sobie zadać i odpowiedzieć głośnym „tak”; Hiob zapytał:

Hiob 12:11 Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?

  • Czy testujesz słowa, które czytasz i słyszysz z taką skrupulatnością, jak twoje podniebienie smakuje pokarm?
    .
  • Jeśli mleko jest kwaśne, czy wypluwasz je? Jeśli ryba śmierdzi, czy w ogóle wkładasz ją do ust?

Bóg wyposażył naszą ludzką fizjologię w środki ochrony, aby pomóc nam w trawieniu niebezpiecznej żywności, ale czasami nasze dusze nie są tak chronione. Nie dajcie się zwieść, Arminiańska ewangelia w ogóle nie jest ewangelią! Dlatego jest to pokarm religijny pełen duchowych bakterii E. coli, salmonelli i jadu kiełbasianego, a jego wygląd i dźwięk powinny wywoływać natychmiastowe mdłości w duszach każdego, kto poprzez zrozumienie Doktryn Łaski boi się Boga.

(więcej…)

Wylewanie dziecka z charyzmatyczną kąpielą, część 3

Ściek wszystkich ścieków

2 Tym. 2:16-17 Unikaj zaś pospolitej, czczej gadaniny, bo prowadzi ona do coraz większej bezbożności. A ich mowa szerzy się jak gangrena….

Mało kto pamięta o prostej biblijnej zasadzie: Albo kościół będzie aktywnie zwalczał herezje, albo też herezje zaczną w kościele zwalczać prawdę. Współcześnie, dzięki zaniedbaniom utożsamiających się z Reformacją teologów, mamy do czynienia z końcową fazą dobijania prawdy przez herezje.

Najbardziej jaskrawym przejawem teologicznej degeneracji jest oczywiście ruch zielonoświątkowy z jego snami, wizjami, pozabiblijnymi objawieniami i powszechnie ogłupiającym mówieniem niezrozumiałym bełkotem. Aby rozpoznać z czym właściwie mamy do czynienia mówiąc o ruchu zielonoświątkowym należy przybliżyć dwa proste pojęcia. Są to odpowiednio

1) Zęza czyli najniższe miejsce wewnątrz kadłuba statku, gdzie zbierają się wszelkie nieczystości.

2) Neoewangelikalizm okresla wszelkie pseudoprotestanckie ruchy, które odrzucają epistemologiczny monopol Pisma Świętego na prawdę

Obrazowo można słusznie powiedzieć, że neoewangelikalizm to doktrynalny ściek, zaś ruch zielonoświątkowy to zęza neoewangelikalizmu. Przyjrzyjmy się temu, co znajdziemy na samym dnie teologicznego szamba ruchu zielonoświątkowego

(więcej…)

Dlaczego każdy chrześcijanin powinien odrzucić doktrynę „dobrointencyjnej oferty zbawienia”?

Doktrynalny bękart

Tak zwana „dobrointencyjna oferta zbawienia” (ang. well-meant offer) to stanowisko doktrynalne, które gorąco odrzucam i uważam za potomstwo Arminianizmu. Wielu wyznających chrześcijan błędnie myśli, nie studiując tego, że „dobrointencyjna oferta zbawienia” oznacza po prostu, że wierzący muszą świadczyć wszystkim ludziom bez wyjątku. Gdyby tak było, zgodziłbym się, ale nie tak definiuje się „dobrointencyjną ofertę zbawienia” .

Arminianie, a nawet umiarkowani kalwiniści, również nauczają, że Bóg zapewnia dobrointencyjną ofertę zbawienia nie tylko wybranym, ale wszystkim ludziom łącznie z potępionymi.

Przed zbadaniem pojęcia dobrointencyjnej oferty zbawienia poświęćmy trochę czasu na zrozumienie różnicy między odpowiedzialnością człowieka a działaniem Trójjedynego Boga w zbawieniu.

(więcej…)

Święci ludzie to szczęśliwi ludzie

Konsekwencje grzechu

Tak wiele można by powiedzieć o konsekwencjach grzechu i nieczystości dla chrześcijanina. I powinniśmy o nich mówić – Biblia z pewnością to robi. Dawid w Psalmie 32 opisał nieszczęście wynikające z niepokutowania za grzech, jako usychanie jego kości

Psalm 32:3 Gdy milczałem, kości moje schły od moich całodziennych narzekań.

Jego energia została wysuszona, ponieważ czuł Boże niezadowolenie. Ale ostrzeżenia przed nieszczęściem dla wierzącego, który popadł w odstępstwo, powinny być również połączone z radością świętości. Jest prawdziwa radość, kiedy odwracamy się od zła i zachwycamy się Panem i Jego drogami.

Biblia opisuje ten zachwyt w kategoriach doświadczenia – egzystencjalnej rzeczywistości, której należy skosztować, poczuć i zobaczyć. Księga Przysłów tak opisuje to doświadczenie:

Przysłów 3:7-8 7. Nie bądź mądrym we własnych oczach, ale bój się PANA i odstąp od zła. 8. To da twemu ciału zdrowie i pokrzepienie twoim kościom.

Jeśli czytasz to powoli, na tyle wolno, by smakować prawdę w miarę jej upływu, czyż nie pragniesz tego poczucia odświeżenia? Nic dziwnego, że Boże plany dotyczące naszego uświęcenia są najbardziej satysfakcjonujące. Dla kontrastu, życie w grzechu jest męczące i sprawia, że radość jest poza naszym zasięgiem.

(więcej…)

Pastor mądry po szkodzie: część 2 – historyczne ataki na kalwinizm

Przedmowa

1 Kor. 11:3-4 3. Lecz boję się, by czasem, tak jak wąż swoją przebiegłością oszukał Ewę, tak też wasze umysły nie zostały skażone i nie odstąpiły od prostoty, która jest w Chrystusie. 4. Gdyby bowiem przyszedł ktoś i głosił innego Jezusa, którego my nie głosiliśmy, albo gdybyście przyjęli innego ducha, którego nie otrzymaliście, albo inną ewangelię, której nie przyjęliście, znosilibyście go z łatwością.

Przez wiele lat prawowierni chrześcijanie nie mogli zrozumieć skąd u ortodoksyjnych Braci bierze się tak przemożna chęć „bratania się” z Arminianami i Amyraldianinami – heretykami wyznającymi inny Krzyż, inną Ewangelię i w konsekwencji innego Chrystusa. W rzeczywistości odpowiedzi udziela Pismo w monumentalnym stwierdzeniu: przyczyną tego jest niezrównana przebiegłość szatana.

Wielcy teologowie także są na nią podatni, a to z powodu ogromnej popularności, jaka im przypadła w udziale. Tracąc doktrynalną czujność wpadają w skrzętnie ukryte, doktrynalne sidła diabła aby pełnić jego wolę.

Poniższy artykuł wskazuje na subtelność herezji dobrointecyjnej ofrety ewangelii Marrowizmu i powszechnej łaski Kuperyzmu, których należy się wystrzegać, stawką bowiem jest skażenie umysłu, odstępstwo od prostoty i wejście w podwójne standardy, jakżesz mocno potępiane przez Słowo Boże: strzeż tego, co ci powierzono, unikaj pospolitej, czczej gadaniny i sprzecznych twierdzeń rzekomej wiedzy; (1 Tym. 6:20).

Pismo jest logiczne i nie posiada paralelnych, wykluczających się nawzajem prawd.

(więcej…)

Legalizm a posłuszeństwo – jaka jest różnica?

Przedmowa

Notka redakcyjna: Poniższy artykuł reprezentuje klasyczne, purytańskie podejście do kwestii Prawa i stanowi próbę odpowiedzi na dwa istotne pytania: jaka jest moralność chrześcijan i skąd ona wynika? Bardzo silnym punktem tej pozycji jest odniesienie do zasady Tota Scriptura. Jednak z drugiej strony nie dość precyzyjnie odnosi się do kwestii zasadności zniesienia nakazów ceremonialnych.

W dzisiejszym kościele chrześcijańskim istnieje dylemat, który w żadnym wypadku nie zostanie łatwo rozwiązany. Charakteryzuje się ludźmi, którzy stwierdzają:

„Jesteśmy kościołem Nowego Testamentu”

lub

„Nie potrzebujemy już Prawa, ponieważ jesteśmy pod łaską”

albo

„Osoby przestrzegające prawa są legalistami”.

Jeśli mówiłeś takie rzeczy w przeszłości, ten artykuł jest dla ciebie. Przyjrzymy się różnicy między tym, co to znaczy być legalistą, a tym, co to znaczy być posłusznym. Między nimi jest duża przepaść. Ale wydaje się, że wielu ludziom nie udało się zrozumieć, co to wszystko oznacza.

W kościele XXI wieku istnieje argument, który brzmi następująco: Jezus przyszedł, aby wypełnić Prawo, a więc nie musimy go przestrzegać. Idea jest kontynuowana jako taka: I nie musimy przestrzegać Prawa, ponieważ jesteśmy pod łaską Chrystusa; nie możemy w żaden sposób zapracować na zbawienie dla siebie, więc Stary Testament jest nieważny dla zasad życia i praktyki. W rzeczywistości jest wielu ludzi, którzy wyrzuciliby Kazanie na Górze, ponieważ Jezus w tym przypadku objaśnia Prawo. Wszystko, co w jakikolwiek sposób nawiązywało do Prawa lub co o nim głosiło, umieszczali razem ze śmieciami.

Nie dają satysfakcjonującej odpowiedzi, dlaczego Bóg w swojej opatrzności pozwolił na włączenie Starego Testamentu do naszej Biblii, skoro zajmuje się ona Prawem. Są nieugięci, że tego nie potrzebują, ale nie potrafią udzielić dobrej odpowiedzi na pytanie „dlaczego?”. Ci ludzie uważają, że przestrzeganie Prawa jest w jakikolwiek sposób aktem legalizmu. I nie chcą ponownie stać się kościołem Galacji. Przyszli więc do łaski i odrzucili Prawo.

(więcej…)

LWW 26:8-14 Kościół

Struktura zboru

8. Zbór zgromadzony i zorganizowany zgodnie z zamiarem Chrystusa składa się z przełożonych i członków. Z nakazu Chrystusa przełożeni mają być wybierani i ustanawiani przez zgromadzony zbór; przełożonymi mają być biskupi (inaczej zwani starszymi [i prezbiterami, przyp. red.]) i diakoni. Na nich spoczywa odpowiedzialność przeprowadzenia tego, co nasz Pan ustanowił i używania powierzonej im władzy dla wykonywania swoich obowiązków. Ten porządek ma trwać w Kościele aż do końca świata.

Dzieje 20:17-28 17. Z Miletu posłał do Efezu, wzywając do siebie starszych kościoła. 28. Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył własną krwią.
.
1 Kor. 12:28 A Bóg ustanowił niektórych w kościele …jako nauczycieli, potem dary rządzenia
.
Efez. 4:11 I on (Chrystus) ustanowił innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami;
.
Filip. 1:1 Paweł i Tymoteusz, słudzy Jezusa Chrystusa, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi, wraz z biskupami i diakonami.

(więcej…)

Strona bierna czasowników i imiesłowów

Definicja

Ogólnie można powiedzieć, że w stronie biernej podmiot jest poddawany działaniu lub jest wystawiony na działanie wyrażone przez czasownik. Ze strony podmiotu nie jest implikowana żadna wola – ani nawet świadomość działania.

Oznacza to, że podmiot działania może być świadomy lub nie, jego wola może być zaangażowana w czynność lub nie. Ale te rzeczy nie są podkreślane, gdy używana jest strona bierna.

W kursie 1 lekcji 2, rozważaliśmy następujące dwa zdania:

  • Byk depta ziemię
  • Ziemia jest deptana przez byka

W pierwszym zdaniu podmiotem jest „byk”, i to byk aktywnie depta. Czasownik „depta” jest w stronie czynnej. W drugim zdaniu podmiotem jest „ziemia”, i ziemia jest biernie deptana. Czasownik „deptana” jest w stronie biernej.

(więcej…)

Dwa pytania do kalwinistów, którzy potwierdzają pogląd Johna MacArthura na temat Judasza Iskarioty

Sola, a może prima Scriptura?

W kazaniu zatytułowanym „Ludzie mistrza, część 5: Judasz Iskariota” [1] John MacArthur nauczał, że Jezus kochał Judasza Iskariotę. Przeczytaj rękopis kazania, a zobaczysz, że MacArthur powiedział:

„Ale Jezus kochał go [Judasza]…” i „On [Chrystus] okazywał mu [Judaszowi] miłość”

MacArthur argumentował, że czyny Jezusa wobec Judasza były „… aktami miłości”. Osobiście odrzucam te nikczemne i niebiblijne poglądy, a jeśli się nie zgadzasz, z całym szacunkiem, zobaczmy, jak odpowiesz na dwa poniższe pytania, aby sprawdzić, czy jesteś wierny biblijnie, czy po prostu jesteś fanem człowieka.

(więcej…)