Dwudziesty Drugi Dzień Pański: Zmartwychwstanie i wieczne życie

Katechizm Heidelberski

Pytanie 57

Jaką pociechę czerpiesz z wiary w „ciała zmartwychwstanie”?

Taką, że gdy zakończę tutaj życie, nie tylko dusza moja wzięta będzie natychmiast do Jezusa Chrystusa, jako do swej Głowy [Łuk. 16:22; 23:43; Filip. 1:21-23; 2 Kor. 5:1], ale także moje ciało zmartwychwstałe dzięki mocy Chrystusowej, na nowo połączy się z duszą i upodobni do pełnego chwały ciała Jezusa Chrystusa. [Hiob 19:25-26; 1 Kor. 15:20, 42-46, 53-54; Filip. 3:21; 1 Jana 3:2]

(więcej…)

Dwudziesty Pierwszy Dzień Pański: Kościół i społeczność świętych

Katechizm Heidelberski

Pytanie 54

Jak rozumiesz słowa: „wierzę w święty Kościół powszechny”?

Słowami tymi wyrażam wiarę w to, że Syn Boży [Jan 10:11; Dzieje 20:28; Efez. 4:11-13; Kol. 1:18] od początku aż do końca świata [Izaj. 59:21; 1 Kor. 11:26] wybiera spośród całej ludzkości [1 Mojż. 26:4; Obj. 5:9] swój Kościół [Psalm 129:1-5; Mat. 16:18; Jan 10:28-30] i przeznacza go do wiecznego życia [Rzym. 8:29; Efez. 1:3-14]; Duchem swym i Słowem gromadzi go [Rzym. 1:16; 10:14-16; Efez. 5:26], chroni i utrzymuje w jedności prawdziwej wiary. [Dzieje 2:42-47; Dzieje 4:32-33; Efez. 4:1-6] Wierzę również, że i ja [1 Jana 3:14, 19-21] jestem tego Kościoła żywym członkiem i pozostanę na zawsze [Psalm 23:6; Jan 10:27-28; 1 Kor. 1:4-9; 1 Piotra 1:3-5]

(więcej…)

Wszechczasowość Boga, część 2

Wszechczasowość a ponadczasowość

Obj. 22:13 Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec, pierwszy i ostatni.

Koncepcja boskiej wszechczasowości ma kilka zalet w porównaniu z terminologią ponadczasowości/bezczasowości.

  • Wszechczasowość jest bardziej spójna z terminologią wszechobecności, wszechwiedzy i wszechmocy.
    .
  • Wszechczasowość w bardziej oczywisty sposób łączy stosunek Boga do czasu z Jego wszechobecnością w przestrzeni.
    .
  • Wszechczasowość pozytywnie przypisuje Bogu moc i wolność zamiast negatywnie sugerować ograniczenie Boga, jak to czynią słowa „ponadczasowość” czy „ponadczasowy”.

Podejrzewam, że większość tych, którzy w przeszłości nazywali Boga „ponadczasowym”, zgodziłaby się z koncepcją wszechczasowości i nie miała na myśli, że Bóg jest w jakiś sposób ograniczony lub niezdolny do interwencji w czasie. W każdym razie wszechczasowość unika fałszywych zarzutów ze strony teistów temporalnych, którzy twierdzą, że jeśli Bóg nie jest czasowy, to nie może odpowiadać na modlitwy ani działać w historii).

Bóg interweniuje w sposób cudowny i opatrznościowy, bo On jest obecny w każdym czasie, nie będąc ograniczonym żadnym czasem. Rzeczywiście, wszechczasowość obejmuje jednocześnie transcendencję i immanencję Boga, podczas gdy ponadczasowość czy bezczasowość sugeruje transcendentnego, lecz nieingerującego Boga.

(więcej…)

Dwudziesty Dzień Pański: Posługa Ducha Świętego

Katechizm Heidelberski

Pytanie 53

Jak rozumiesz słowa „wierzę w Ducha Świętego”?

Po pierwsze, że jest On, wraz z Ojcem i Synem, prawdziwym i wiecznym Bogiem. [1 Mojż. 1:1-2; Mat. 28:19; Dzieje 5:3-4; 1 Kor. 3:16]

Po drugie, jest również mi dany [1 Kor. 6:19; 2 Kor. 1:21-22; Gal. 4:6; Efez. 1:13], abym przez prawdziwą wiarę mógł uczestniczyć w Chrystusie i wszystkich Jego dobrodziejstwach, [Gal. 3:13-14; 1 Piotra 1:2] aby mnie pocieszał [Jan 15:26; Dzieje 9:31]  i pozostał ze mną na zawsze.  [Jan 14:16; 1 Piotra.4:14; 1 Kor 6:17]

Pomocne terminy:

ἀρραβών arrabon zadatek (2 Kor. 1:22) – słowo pochodzi od hebrajskiego arabown; gwarancja, czyli część ceny zakupu lub majątku dana z góry jako zabezpieczenie reszty.

σφραγίζω sfragizo pieczęć (Efez. 1:13) – Od słowa sphragis; ostemplować (pieczęcią lub znakiem prywatnym) w celu zabezpieczenia lub zachowania.

(więcej…)

Wszechczasowość Boga, część 1

Bóg i czas

Psalm 90:2 Zanim zrodziły się góry, zanim ukształtowałeś ziemię i świat, od wieków na wieki ty jesteś Bogiem.

Ile lat ma Bóg? Jedną z popularnych odpowiedzi jest stwierdzenie, że Bóg jest nieskończenie stary. Jednak to nieprawda. Bóg nie ma wieku jako takiego, nawet nie ma wieku nieskończonego.

Jaka jest godzina dla Boga? Na świecie istnieją 24 strefy czasowe. W której z nich On przebywa? Określenie dokładnego czasu oznacza niezrozumienie, jaki jest Bóg.

Ateista niewątpliwie wykorzystałby takie zagadki dotyczące Boga i czasu oraz stwierdziłby, że Bóg nie może istnieć. Niektórzy wierzący mogliby odrzucić takie pytania jako ezoteryczne lub banalne. Jednak relacja Boga z czasem jest ważnym zagadnieniem teologicznym, z którym chrześcijanie zmagają się od czasów wczesnego Kościoła.

(więcej…)

Osiemnasty Dzień Pański: Niebiański Arcykapłan

Katechizm Heidelberski

Pytanie 46

Jak rozumiesz słowa: „wstąpił na niebiosa”?

Rozumiem, że Jezus Chrystus – wzięty na oczach uczniów z ziemi do nieba [Mat. 26:64; Marek 16:19;  Łuk. 24:50-51; Dzieje 1:9-11] – przebywa tam dla naszego dobra [Rzym. 8:34; Hebr. 4:14; 7:23-25; 9:24] aż do czasu, gdy przyjdzie sądzić żywych i umarłych. [Mat. 24:30; Dzieje 1:11]

(więcej…)

Siedemnasty Dzień Pański: Owoce zmartwychwstania Chrystusa

Katechizm Heidelberski

Pytanie 45

Co zawdzięczamy zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa?

Po pierwsze – usprawiedliwienie, gdyż Chrystus swym zmartwychwstaniem przezwyciężył śmierć i umożliwił nam uczestniczenie w sprawiedliwości, którą zdobył dla nas właśnie dzięki swojej śmierci. (Rzym. 4:25; 1 Kor. 15:16-20; 1 Piotra 1:3-5)

Po drugie – nowe życie, gdyż dzięki Jego mocy zmartwychwstajemy do nowego życia. (Rzym. 6:4-11; Efez. 2:4-6; Kol. 3:1-4)

Po trzecie – zapewnienie naszego zmartwychwstania w chwale. (Rzym. 8:11; 1 Kor. 15:12-23; Filip. 3:20-21)

(więcej…)

Piętnasty Dzień Pański: Zadośćuczynienie

Katechizm Heidelberski

Pytanie 37

Jak rozumiesz słowo „umęczon”?

Rozumiem je następująco: przez całe swoje ziemskie życie, a szczególnie pod jego koniec, Jezus Chrystus dźwigał (cieleśnie i duchowo) ciężar gniewu Bożego, skierowanego przeciwko grzechowi całej ludzkiej rasie, aby swoim cierpieniem – jako jedyną ofiarą mającą moc przebłagania Boga – wykupić nasze ciała i dusze od wiecznego potępienia, zdobyć dla nas łaskę u Boga, usprawiedliwienie i życie wieczne. Izaj. 53:12; 1 Piotra 2:24; 1 Jana 2:2; Rzym. 5:9; 1 Jana 1:7; Filip. 2:8

(więcej…)

Czternasty Dzień Pański: Chrystus Orędownik

Katechizm Heidelberski

Pytanie 35

Co znaczą słowa: „…począł się z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny…”?

Znaczą one, że odwieczny Syn Boga, który przez całą wieczność był, jest i będzie prawdziwym Bogiem, za sprawa Ducha Świętego z ciała i krwi Marii Panny wziął prawdziwą naturę człowieka, aby stać się prawdziwym potomkiem Dawida, we wszystkim podobnym do swoich braci, z wyjątkiem grzechu. Łuk.1:35; Mat.1:18; Gal.4:4; Dzieje 13:23; Hebr. 4:15; 7:26; 1 Piotra 1:18-22

(więcej…)

Objawienie ogólne

W jaki sposób Bóg daje się nam poznać?

Rzym. 1:20 To bowiem, co niewidzialne, to znaczy jego wieczna moc i bóstwo, są widzialne od stworzenia świata przez to, co stworzone, po to, aby oni byli bez wymówki.

W Drugim Pytaniu Konfesji Belgijskiej znajdziemy odpowiedź na nurtujące nas pytanie: jak można poznać Boga? Konfesja kieruje nas do dwóch źródeł objawienia:

Boga możemy poznać na dwa sposoby:
.
Po pierwsze przez stworzenie, podtrzymywanie i rządzenie światem, które w naszych oczach jawią się niczym wspaniale zapisana księga, w której wszystkie stworzenia – duże i małe – są literami, dzięki którym możemy oglądać niewidzialną istotę Boga – Jego wiekuistą moc i bóstwo, jak to wyraził apostoł Paweł (Rzym. 1:20). Wystarcza to w pełni do przekonania ludzi i pozostawia ich bez żadnej wymówki.
.
Po drugie, Bóg daje się nam poznać jeszcze wyraźniej i pełniej poprzez swoje święte i boskie Słowo na tyle, na ile jest to nam potrzebne w tym życiu – ku Jego chwale, a naszemu zbawieniu.

Poznanie Boga przez naturalne objawienie utrzymywane jest w dwóch cytowanych przez Konfesję tekstach Pisma:

Psalm 19:1-2 1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Niebiosa głoszą chwałę Boga, a firmament obwieszcza dzieło jego rąk. 2. Dzień dniowi opowiada słowo, a noc nocy oznajmia wiedzę.

Efez. 4:6 Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i w was wszystkich.

Poznanie Boga przez Słowo odnajdziemy w wielu miejscach, z których warto zacytować dwa:

Psalm 19:7 Prawo PANA jest doskonałe, nawracające duszę; świadectwo PANA pewne, dające mądrość prostemu.

2 Kor. 10:5 Obalamy rozumowania i wszelką wyniosłość, która powstaje przeciwko poznaniu Boga, i zniewalamy wszelką myśl do posłuszeństwa Chrystusowi;

W dalszej części artykułu dokonamy analizy twierdzeń Konfesji zwracając uwagę na treść i zastosowanie obu objawień. Postaramy się także wskazać na wyrażane przez błędne poglądy nadużycia obu form objawienia.  (więcej…)

Dwunasty Dzień Pański: Urzędy Chrystusa

Katechizm Heidelberski

Pytanie 31

Dlaczego Syn nazywany jest Chrystusem, to znaczy Namaszczonym?

Ponieważ z postanowienia Boga Ojca, namaszczony Duchem Świętym, wyznaczony został na naszego najwyższego Proroka i Nauczyciela, który w pełni objawił nam ukryty zamysł i wolę Boga, dotyczącą naszego zbawienia; na naszego jedynego najwyższego Kapłana, który odkupił nas ofiarą złożoną z własnego ciała i ustawicznie wstawia się za nami u Ojca, na naszego wiecznego Króla, który rządzi nami za pośrednictwem Słowa i Ducha, strzeże nas, byśmy nie utracili zdobytego przezeń zbawienia. Dzieje 3:22; Hebr. 7:20-21; Rzym. 8:34; Mat.28:18; Psalm 2:6

(więcej…)

Co oznacza niepojętość Boga?

Dylemat van Tilianina

Rzym. 11:33 O głębokości bogactwa zarówno mądrości, jak i poznania Boga! Jak niezbadane są jego wyroki i niedocieczone jego drogi!

Oto kolejny problem teologiczny. Wyznawcy paradoksów twierdzą, że chrześcijaństwo zawsze będzie zawierało prawdziwe tajemnice i problemy, których nie możemy w pełni „rozgryźć”. Niektórzy nawet na poparcie tezy, że Boga nigdy nie da się w pełni zrozumieć cytują Konfesję Belgijską i Większy Katechizm Westminsterski, gdzie czytamy o Bogu „niepojętym”:

Wierzymy całym naszym sercem i wyznajemy naszymi ustami, że istnieje tylko jedna prosta i duchowa Istota, którą nazywamy Bogiem. Jest On wieczny, niepojęty, niewidzialny, niezmienny, nieskończony, wszechmocny, doskonale mądry, sprawiedliwy, dobry, niewyczerpane źródło wszelkiej dobroci. [1]

Bóg jest duchem, który sam z siebie jest nieskończony w swoim bycie, chwale, błogosławioności i doskonałości całkowicie samowystarczalnym, wiecznym, niezmiennym, niepojętym, wszechobecnym, wszechmocnym, wszechwiedzącym, najmądrzejszym, najświętszym, najsprawiedliwszym, najbardziej miłosiernym i łaskawym, cierpliwym oraz bogatym w dobroć i prawdę. [2]

Jako przykład podawana jest doktryna Trójcy Świętej, a także dziwne nauki, takie jak to, że

  • Bóg wszystko ustanowił, a jednak nasze wybory są realne
    .
  • wybrani są z pewnością zbawieni, a jednak ostrzeżenia są nadal poważne;
    .
  • potępieni są z pewnością zgubieni, a jednak wezwanie Ewangelii jest nadal realne.

Stąd ilekroć napotykamy biblijne twierdzenia, które są „pozornie sprzeczne” lub „paradoksalne”, powinniśmy być pokorni i wierzyć w nie, nawet jeśli nie możemy ich sobie w pełni pojąć. Argumentują, że próba „uczynienia wszystkiego sensownym” lub usunięcia każdego paradoksu z Pisma Świętego jest w rzeczywistości atakiem na samego Boga – praktycznie zaprzecza to Bożej niepojętości i sprowadza Boga do czegoś, z czym nasz mózg może w pełni sobie poradzić.

Zarzuca się, że staramy się wszystko rozwiązać za pomocą „omylnej” ludzkiej logiki. To sugeruje również, że tego rodzaju nacisk na jasność sprawia wrażenie, jakby nieodrodzeni nie potrzebowali Ducha Świętego, aby zrozumieć Biblię.

Używają również odwołania do „tajemnicy”, aby przemycić wątpliwe teorie, takie jak powszechna łaska i dobrointencyjna oferta ewangelii:

„Nie kwestionuj ich; po prostu wierz – albo wsadzisz Boga do pudełka”.

Tę kwestię można ująć w kilku słowach.

(więcej…)

Dziesiąty Dzień Pański: stworzenie i opatrzność c.d.

Katechizm Heidelberski

Pytanie 27

Co rozumiesz pod pojęciem „Opatrzność Boża”?

Wszechmocną i wszechobecną potęgę Boga, dzięki której zachowuje On niebo, ziemię i wszelkie stworzenie, prowadząc je jak gdyby za rękę. Ani zioła i rośliny, ani deszcz i susza, ani urodzaj i nieurodzaj, ani pokarm i napój, ani zdrowie i choroba, ani bogactwo i ubóstwo, ani żadna inna rzecz nie jest dziełem przypadku, lecz pochodzi do nas Jego ojcowskiej dłoni. Hebr.1:3; Psalm 145:15-16; Hebr. 5:8; Mat. 10:29

(więcej…)

Zachwyt najpiękniejszym obrazem Boga, część 4 – sprawiedliwości i uwielbienie

Uwielbienie Boga przez wybranych

Psalm 139:17-18

17. Jakże drogie są dla mnie twoje myśli, Boże! Jak wielka jest ich liczba!

18. Gdybym chciał je zliczyć, byłoby ich więcej niż piasku; gdy się budzę, jeszcze jestem z tobą.

Wersety 17-18 ukazują nam uwielbienie Dawida, który jako wybrany dziękuje Bogu za wszystko i popada w zachwyt nad Bogiem. Być może nie wyraża słów uwielbienia bezpośrednio, ale Dawid wyraźnie popada w zachwyt. Niczym wyrwany ze snu mówi, że cały czas ma Pana Boga w myślach, że żyje Bogiem, że żyje w zachwycie Panem Bogiem i odnosi się do myśli Bożych jako nieleżących w zasięgu ludzkiego osądu. To oznacza, że Bóg nie podlega ludzkiemu sądowi ani jako Istota ani w swoich działaniach.

Jer. 49:19 …Któż bowiem jest mi równy? Kto wyznaczy mi termin rozprawy?...

Hiob 9:19 Jeśli chodzi o siłę, oto jest potężny, a jeśli chodzi o sąd, któż mnie przed nim przyprowadzi?

Nieraz przychodzi nam na myśl grzeszna postawa.

  • Ach, przecież można by tę rzecz czy inną inaczej przecież załatwić.
    .
  • Przecież mógłby ten Dawid mieć trochę świętego spokoju.
    .
  • Mogliby mu dać odsapnąć nieco jego przeciwnicy.

Ale zauważmy, że gdyby nie prześladowania, których doświadczył Psalm 139, nigdy by nie powstał.

(więcej…)

Dziewiąty Dzień Pański: stworzenie i opatrzność

Katechizm Heidelberski

Pytanie 26

Jak rozumiesz słowa: Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?

Słowami tymi wyrażam wiarę w to, że wieczny Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, stworzył niebo, ziemię i wszystko, co się na nich znajduje, że utrzymuje je, rządzi nimi zgodnie ze swym odwiecznym zamysłem i przez Opatrzność, że to On jest moim Ojcem i moim Bogiem dzięki miłości, jaką ma dla Syna swego, Jezusa Chrystusa.

Ufam Mu tak dalece, iż nie wątpię, że otrzymam od niego wszystko, co niezbędne memu ciału i duszy, a jeśli na tej pełnej cierpień ziemi spotka mnie za Jego przyzwoleniem coś złego, On to obróci na moje dobro. Może tak postąpić, gdyż jest Bogiem Wszechmogącym i chce tak postąpić, gdyż jest wiernym Ojcem. 1 Mojż.1:1; 50:20; Psalm 119:90-91; Psalm 55:23; Mat. 7:9-11

(więcej…)

Zachwyt najpiękniejszym obrazem Boga, część 3 – suwerenność

Boża suwerenność

Psalm 139:13-16

13. Ty bowiem panujesz nad moimi nerkami; okryłeś mnie w łonie mojej matki.

14. Wysławiam cię, bo zostałem stworzony w sposób zadziwiający i cudowny; przedziwne są twoje dzieła, a moja dusza zna je bardzo dobrze.

15. Żadna moja kość nie była zakryta przed tobą, gdy zostałem stworzony w skrytości i misternie złożony w głębiach ziemi.

16. Twoje oczy widziały niedoskonały płód mego ciała; w twojej księdze są zapisane wszystkie moje członki i dni, w które były kształtowane, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.

Do tej pory poznaliśmy dwa z elementów najpiękniejszego obrazu Pana Boga: wszechwiedzę i wszechobecność, cudowne atrybuty będące podstawą i składnikiem kolejnego, Bożej opatrzności. Przypomnijmy czym jest opatrzność:

[To] Wszechmocna i wszechobecna potęga Boga, dzięki której zachowuje On niebo, ziemię i wszelkie stworzenie, prowadząc je jak gdyby za rękę. Ani zioła i rośliny, ani deszcz i susza, ani urodzaj i nieurodzaj, ani pokarm i napój, ani zdrowie i choroba, ani bogactwo i ubóstwo, ani żadna inna rzecz nie jest dziełem przypadku, lecz pochodzi z Jego ojcowskiej dłoni. [1] 

Teraz skupimy się na Bożej, całkowitej suwerenności dodającej do naszej kompozycji zdumiewającego tła. Absolutnej władzy Boga nad stworzeniem nauczają wersety 13-16. Nie powinniśmy się dziwić, iż Bóg zna najskrytsze myśli ludzi, skoro to on ukształtował nasze serca, nerki.

13. Ty bowiem panujesz nad moimi nerkami; okryłeś mnie w łonie mojej matki.

To Bóg jest dawcą naszego życia. Doczesnego i wiecznego.

(więcej…)