Konfesja Westminsterska

Rozdział 19 Prawo Boże

I. Bóg wypisał w sercu Adama swoje Prawo, wymagające od niego pełnego posłuszeństwa; szczególny zaś nacisk położył na jedno przykazanie, aby nie jadł z drzewa wiadomości dobrego i złego. W ten sposób Adam i całe jego potomstwo byli zobowiązani do osobistego, pełnego, dokładnego i bezustannego posłuszeństwa. Bóg obiecał życie za posłuszeństwo i zagroził śmiercią za przestąpienie Prawa; przedtem zaś wyposażył Adama w zdolność i możliwość przestrzegania tego Prawa.

II. To samo Prawo, które kiedyś zostało zapisane w sercu człowieka, pozostało doskonałą miarą sprawiedliwości po upadku Adama i zostało dane przez Boga na górze Synaj, w formie Dziesięciorga Przykazań spisanych na dwóch tablicach. Pierwsze cztery przykazania zawierają powinności w stosunku do Boga, a pozostałe sześć – w stosunku do drugiego człowieka. Są one znane jako prawa moralne.

Konfesja Westminsterska

Pytanie 101. Co jest wstępem do Dziesięciu przykazań?

Wstępem do Dziesięciu przykazań są następujące słowa: „Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli”. W nich Bóg okazuje swoją suwerenność jako Jahwe, wieczny, niezmienny, wszechmogący Bóg, który istnieje sam w sobie i z siebie oraz ziszcza wszystkie swoje słowa i czyny. Pokazuje także, że jest Bogiem w przymierzu, jak dawniej z Izraelem, tak teraz z całym swoim ludem. Podobnie jak wyprowadził Izrael z niewoli egipskiej, tak wyzwolił nas z duchowego zniewolenia. Z tego względu mamy obowiązek uznać go za naszego jedynego Boga i przestrzegać wszystkich jego przykazań.

Pytanie 102. Co jest podsumowaniem pierwszych czterech przykazań, które dotyczą naszych powinności względem Boga?

Podsumowaniem pierwszych czterech przykazań, które dotyczą naszych powinności względem Boga, jest miłować Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej siły swojej, i z całej myśli swojej.

Pytanie 103. Jak brzmi pierwsze przykazanie?

Pierwsze przykazanie brzmi: „Nie będziesz miał innych bogów obok mnie”.

Pytanie 104. Jakie powinności nakłada na nas pierwsze przykazanie?

Powinnościami nałożonymi na nas w pierwszym przykazaniu są: poznanie i uznanie Boga jako jedynego prawdziwego Boga oraz jako naszego Boga, a także oddawanie mu zgodnie z tym czci i uwielbienia poprzez myślenie, rozważanie, pamięć, poważanie, szacunek, składanie hołdu, wybieranie go, miłość, pragnienie i bojaźń, wiarę w niego, ufanie mu, pokładanie w nim nadziei, rozkoszowanie się i radowanie nim, gorliwość dla niego, wzywanie go, oddawanie mu chwały i dziękczynienia oraz całego posłuszeństwa i poddania się mu całym sobą, dbanie we wszystkim o to, żeby mu się podobać, oraz żałowanie, gdy uchybia mu się w jakikolwiek sposób, wreszcie pokorne chodzenie z nim.

Pytanie 105. Jakie grzechy są zakazane w pierwszym przykazaniu?

Grzechami zakazanymi w pierwszym przykazaniu są: ateizm polegający na zaprzeczaniu istnieniu Boga lub odrzucaniu go; bałwochwalstwo polegające na uznawaniu lub czczeniu więcej niż jednego boga albo też jakiegokolwiek innego obok lub zamiast prawdziwego Boga; nieuznawanie i nieprzyjmowanie go jako Boga oraz naszego Boga; zaniechanie lub zaniedbanie czegokolwiek, co mu się należy i jest wymagane w tym przykazaniu; niewiedza, zapomnienie, niezrozumienie, fałszywe opinie oraz niegodne i nikczemne myśli na jego temat, zuchwałe i ciekawskie dociekanie jego tajemnic; wszelkie znieważanie, nienawiść do Boga, samolubstwo, szukanie własnej korzyści oraz wszelkie inne nieuporządkowane i nieumiarkowane skupienie naszego umysłu, woli i uczuć na innych rzeczach oraz oddzielanie ich od Boga w całości lub częściowo; marna łatwowierność, niewiara, herezja, mylne wierzenia, niedowiarstwo, rozpacz, niedawanie się skorygować oraz obojętność wobec sądów, zatwardziałość serca, pycha, zarozumiałość, cielesne poczucie bezpieczeństwa, kuszenie Boga, posługiwanie się niewłaściwymi środkami i pokładanie zaufania we właściwych środkach, cielesne rozkosze i uciechy, zepsuty, ślepy i nierozważny zapał; letniość i martwota w sprawach dotyczących Boga; oddalanie się i odchodzenie od Boga; modlitwa lub wszelki inny religijny kult oddawany świętym, aniołom lub innym istotom stworzonym; wszelka ugoda i konszachty z diabłem oraz słuchanie jego podszeptów; czynienie ludzi panami naszej wiary i sumienia; umniejszanie lub lekceważenie Boga i jego nakazów; opieranie się Duchowi Świętemu i zasmucanie go, niezadowolenie i brak cierpliwości wobec jego rozporządzeń, oskarżanie go głupio z powodu nieszczęść, które na nas nakłada; przypisywanie chwały za jakiekolwiek dobro, które jest w nas, które mamy lub którego możemy dokonać, losowi, bożkom, sobie samym lub innemu stworzeniu.

Pytanie 106. Czego w szczególny sposób uczą nas słowa „obok mnie” w pierwszym przykazaniu?

Słowa „obok mnie” lub „przed moim obliczem” w pierwszym przykazaniu uczą nas, że Bóg, który wszystko widzi, zwraca szczególną uwagę na grzech wyznawania innych bogów i darzy go wielką niechęcią. Mają one nas odwieść od tego występku oraz zwiększyć jego wagę, czyniąc go najbardziej bezczelną obrazą. Ma nas także przywieść do czynienia wszystkiego, co robimy w jego służbie, tak jakby nas obserwował.

Pytanie 107. Jak brzmi drugie przykazanie?

Drugie przykazanie brzmi: „Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze, i na ziemi w dole, i tego, co jest w wodzie pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył, gdyż Ja Pan, Bóg twój, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą. A okazuję łaskę do tysiącznego pokolenia tym, którzy mnie miłują i przestrzegają moich przykazań”.

Pytanie 108. Jakie powinności nałożone są na nas w drugim przykazaniu?

Powinnościami nałożonymi na nas w drugim przykazaniu są: przyjmowanie, przestrzeganie i zachowywanie w czystości i w pełni wszelkiego religijnego kultu oraz wszystkich ustanowień, które Bóg przykazał w swoim Słowie; a w szczególności modlitwy i dziękczynienia w imieniu Chrystusa; czytania, głoszenia i słuchania Słowa; udzielania i przyjmowania sakramentów; zarządzania Kościołem i dyscypliny kościelnej; służby i jej utrzymywania; religijnego poszczenia; przysięgania w imię Boże, ślubowania Bogu. A także okazywanie dezaprobaty, wstrętu i sprzeciwianie się fałszywemu kultowi i, zgodnie z pozycją i powołaniem każdego, pozbywanie się fałszywego kultu oraz wszelkich znaków bałwochwalstwa.

Pytanie 109. Jakie grzechy są zakazane w drugim przykazaniu?

Grzechami zakazanymi w drugim przykazaniu są: wszelkie wymyślanie, doradzanie, nakazywanie, praktykowanie i aprobowanie w jakikolwiek sposób kultu religijnego nieustanowionego przez samego Boga; czynienie wszelkiego wizerunku Boga – wszystkich lub którejkolwiek z trzech osób, zarówno wewnętrznie we własnym umyśle, jak i zewnętrznie w formie jakiegokolwiek obrazu i podobizny dowolnego stworzenia; wszelkie oddawanie takiemu wizerunkowi czci lub Bogu w nim albo poprzez niego; czynienie wizerunków fałszywych bóstw i oddawanie im czci lub otaczanie ich kultem; wszelkie zabobonne pomysły, które zanieczyszczają kult Boga, dodają do niego lub odejmują od niego, zarówno rzeczy wymyślone i wprowadzone przez nas samych, jak i przyjęte od innych w formie tradycji, choćby w imię ich starożytności, obyczaju, pobożności, dobrych intencji lub innych pretekstów; symonia, świętokradztwo; wszelkie zaniedbanie, lekceważenie, przeszkadzanie i sprzeciwianie się kultowi i ustanowieniom, które Bóg wyznaczył.

Pytanie 110. Jakie uzasadnienia są dołączone do drugiego przykazania, aby je wzmocnić?

Uzasadnienia dołączone do drugiego przykazania, aby je wzmocnić, są zawarte w następujących słowach: „gdyż Ja Pan, Bóg twój, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą. A okazuję łaskę do tysiącznego pokolenia tym, którzy mnie miłują i przestrzegają moich przykazań”. Oprócz Bożej suwerenności nad nami i tego, że jesteśmy jego własnością, uzasadnieniami tego przykazania są także jego wielka żarliwość dla swojego kultu i zapalczywy gniew przeciwko wszelkiemu fałszywemu kultowi, który jest duchowym wszeteczeństwem; uznanie tych, którzy łamią to przykazanie, za nienawidzących go, zagrożenie im karą na kilka pokoleń oraz uznanie zachowujących to przykazanie za miłujących go i przestrzegających jego przykazań oraz obiecanie im łaski przez wiele pokoleń.

Mniejszy Katechizm Westminsterski

Pytanie 42: Co jest sednem Dziesięciu Przykazań?

Sednem Dziesięciu Przykazań jest miłowanie Pana Boga swego z całego serca swego, z całej duszy swojej, z całej siły swojej i z całej myśli swojej; a bliźniego swego jak siebie samego. 5 Mojż. 6:5, Mat. 22:37-40, Rzym. 13:10

Pytanie 43: Jak brzmi wstęp do Dziesięciu Przykazań?

Wstęp do Dziesięciu Przykazań wyraża się słowami: „Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli.” 2 Mj. 20:2

Pytanie 44: Czego uczy wstęp do Dziesięciu Przykazań?

Wstęp do Dziesięciu Przykazań uczy, że ponieważ Bóg jest Panem, naszym Bogiem i Zbawicielem, dlatego przeznaczył nas do wypełniania wszystkich Jego przykazań. 5 Mojż. 11:1; 24:18; Łuk. 1:74-75

Pytanie 45: Jak brzmi Pierwsze Przykazanie?

Pierwsze Przykazanie brzmi: „Nie będziesz miał innych Bogów obok mnie.” 2 Mojż. 20:3

Pytanie 46: Czego wymaga Pierwsze Przykazanie?

Pierwsze Przykazanie wymaga znajomości i uznania Boga jako jedynego prawdziwego Boga, naszego Boga, oraz abyśmy należycie oddawali Mu cześć i chwałę. 1 Kron. 28:9; 5 Mojż. 26:17; Mat. 4:10

Pytanie 47: Czego zabrania Pierwsze Przykazanie?

Pierwsze Przykazanie zabrania wypierania się prawdziwego Boga lub nie oddawania Mu czci i chwały jako naszemu Bogu oraz oddawania komukolwiek tej czci i chwały, która tylko Jemu się należy. Psalm. 14:1; Rzym. 1:20-21, 25

Pytanie 48: Czego szczególnie uczą słowa „obok mnie” w Pierwszym Przykazaniu?

Słowa „obok mnie” w Pierwszym Przykazaniu uczą, że Bóg, który wszystko widzi, dostrzega również grzech czynienia sobie innego boga i nienawidzi tego. Psalm 44:21-22; Rzym. 1:20-21

Pytanie 49: Jak brzmi Drugie Przykazanie?

Drugie Przykazanie brzmi: „Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze i na ziemi w dole, i tego, co jest w wodzie pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył, gdyż Ja, Pan, Bóg twój, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą, a okazuję łaskę do tysiącznego pokolenia tym, którzy mnie miłują i przestrzegają moich przykazań.” 2 Mojż. 20:4-6

Pytanie 50: Czego wymaga Drugie Przykazanie?

Drugie Przykazanie wymaga przyjęcia, przestrzegania i zachowania w czystości i całości wszelką religijną cześć i obrządki, które Bóg zalecił w swoim Słowie. 5 Mojż. 32:46; Mat. 28:20; 5 Mojż. 12:32

Pytanie 51: Czego zabrania Drugie Przykazanie?

Drugie Przykazanie zabrania oddawania Bogu czci przez obrazy albo w jakikolwiek inny sposób nie ustanowiony w Jego Słowie. 5 Mojż. 4:15-16; Mat. 15:9; Kol. 2:18

Pytanie 52: Jakie jest uzasadnienie Drugiego Przykazania?

Uzasadnieniem Drugiego Przykazania jest Boża suwerenność nad nami, stosowność Jego roszczeń w stosunku do nas oraz Jego gorliwość o własną cześć. Psalm 95:3; 2 Mojż. 34:14