W całym Słowie Bożym nie znajdziemy nakazu oddawania czci Bogu w niedzielę. W Nowym Testamencie nie znajdziemy nakazu oddawania czci Bogu w sobotę. Jednak Słowo Boże rozróżnia trzy szczególne dni należące do Pana.

ημέρα του Κυρίου hemera tou kuriou – Dzień Pana

To przyjście Chrystusa po swój kościół. Dzień, w którym wszyscy żywi wierzący zostaną w oka mgnieniu pochwyceni aby na zawsze być z Jezusem. Będzie miał on miejsce przed Wielkim Uciskiem, gdy antychryst rozpocznie swoje siedmioletnie panowanie.

Jan 14:1-3 1 Niech się nie trwoży wasze serce. Wierzycie w Boga, wierzcie i we mnie. 2 W domu mego Ojca jest wiele mieszkań. Gdyby tak nie było, powiedziałbym wam. Idę, aby wam przygotować miejsce. 3 A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, żebyście, gdzie ja jestem, i wy byli.

1 Tes. 4:13-18 13 A nie chcę, bracia, abyście byli w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili jak inni, którzy nie mają nadziei. 14 Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to też tych, którzy zasnęli w Jezusie, Bóg przyprowadzi wraz z nim. 15 Bo to wam mówimy przez słowo Pana, że my, którzy pozostaniemy żywi do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. 16 Gdyż sam Pan z okrzykiem, z głosem archanioła i dźwiękiem trąby Bożej zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. 17 Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem. 18 Dlatego pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami.

1 Kor. 15:50-52 50 To zaś mówię, bracia, że ciało i krew nie mogą odziedziczyć królestwa Bożego ani to, co zniszczalne, nie odziedziczy tego, co niezniszczalne. 51 Oto oznajmiam wam tajemnicę: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni; 52 W jednej chwili, w mgnieniu oka, na ostatnią trąbę. Zabrzmi bowiem trąba, a umarli zostaną wskrzeszeni niezniszczalni, a my zostaniemy przemienieni.

1 Kor. 1:7 Tak że żadnego daru nie brakuje wam, którzy oczekujecie objawienia naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Obj. 3:10 Ponieważ zachowałeś słowo mojej cierpliwości, ja też zachowam cię od godziny próby, która przyjdzie na cały świat, aby doświadczyć mieszkańców ziemi.
.


Jom Jahwe – Dzień sądu Pana

Dzień odpłaty, wylania gniewu Bożego, śmierci niewiernych. W drugiej połowie panowania antychrysta na ziemi Bóg-Syn wyleje swój gniew na nieposłuszną ludzkość eliminując wszystkich niewierzących.

Joel 2:11 A Pan wyda głos swój przed wojskiem swojem, przeto, że bardzo wielki będzie obóz jego, przeto, e mocny ten, co wykona słowo jego; wielki bowiem dzień Pański będzie i straszliwy bardzo, i któż go niesie?

Izaj. 13:9 Oto dzień Pański srogi idzie w zapalczywości i popędliwości gniewu, aby obrócił tę ziemię w ustynię, a grzeszników jej aby z niej wygładził

Łuk. 17:24 Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca nieba aż po drugi, tak będzie i z Synem Człowieczym w jego dniu.

Łuk. 17:29-30 29 Lecz tego dnia, gdy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wszystkich wytracił. 30 Tak też będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.

1 Kor. 5:5 Wydajcie takiego szatanowi na zatracenie ciała, żeby duch był zbawiony w dniu Pana Jezusa.

1 Tes. 5:2-4 2 Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pana przyjdzie jak złodziej w nocy. 3 Bo gdy będą mówić: Pokój i bezpieczeństwo – wtedy przyjdzie na nich nagła zguba, jak bóle na kobietę brzemienną, i nie ujdą. 4 Lecz wy, bracia, nie jesteście w ciemności, aby ten dzień zaskoczył was jak złodziej.

2 Tes. 2:2 Abyście nie tak łatwo dali się zachwiać w waszym umyśle i zatrwożyć się ani przez ducha, ani przez mowę, ani przez list rzekomo przez nas pisany, jakoby już nadchodził dzień Chrystusa.

2 Piotra 3:10 A jak złodziej w nocy przyjdzie dzień Pana, w którym niebiosa z wielkim hukiem przeminą, żywioły rozpalone ogniem stopią się, a ziemia i dzieła, które są na niej, spłoną.
.


εν τη κυριακη ημερα en te kuriake hemera – Dzień Pański

Nie jest to ani dzień porwania kościoła, ani dzień sądu nad bezbożnikami.

Obj. 1:10 Znalazłem się w zachwyceniu Ducha w dniu Pańskim (εν τη κυριακη ημερα en te kuriake hemera) i usłyszałem za sobą głos potężny jakby trąby;

…W dniu Pańskim…

εν τη κυριακη ημερα en te kuriake hemera

Wyrażenie to pojawia się we wczesnych pismach chrześcijańskich i nawiązuje do niedzieli, czyli dnia, w którym doszło do zmartwychwstania Chrystusa.

Niektórzy sugerują, że słowa te oznaczają Dzień Pana, hēmera kuriou, kiedy Pan przyjdzie po swój kościół powołując się na pierwszy list do Tesaloniczan:

1 Tes. 5:2 Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pana (ημέρα Κυρίου hemera kuriou) przyjdzie jak złodziej w nocy

Jednkże zawarty tu kontekst wyklucza taką interpretację tego wyrażenia. Słowo Pański funkcjonuje tu nie jako rzeczownik lecz jako zaimek przymiotny, co świadczy o tym, że jest to Dzień  Pański, a nie Dzień Pana, chodzi zatem o niedzielę. W tym dniu chrześcijanie zbierali się na łamanie chleba (Dzieje 20:7), zbierali kolektę (1 Kor. 16:2), w tym dniu Chrystus zmartwychwstał z grobu.

Tenże zaimek przymiotny występuje tylko w dówch miejscach Słowa Bożego. W Obj. 1:10 oraz

1 Kor. 11:20 Gdy więc się zbieracie, nie jest to spożywanie wieczerzy Pańskiej. (κυριακον δειπνον kuriakon deipnon)

Jest to celowe użycie środka gramatycznego aby wykazać połączenie spożywania wieczerzy z dniem Pańskim, które odbywało się w niedzielę a nie w sobotę.
.


Niedziela – dzień zmartwychwstania

Jezus zmartwychwstał w niedzielę, wczesnym rankiem kiedy słońce jeszcze nie wstało

Mat. 28:1 A gdy skończył się szabat i świtało pierwszego dnia tygodnia, Maria Magdalena i druga Maria przyszły obejrzeć grób.

Marek 16:9 A Jezus, gdy zmartwychwstał wczesnym rankiem pierwszego dnia po szabacie, ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której wypędził siedem demonów.

Jan 20:1 A pierwszego dnia po szabacie, rano, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena przyszła do grobu i zobaczyła kamień odwalony od grobowca.

Łuk. 24:1 Pierwszego dnia tygodnia wczesnym rankiem przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały, a z nimi i inne kobiety;
.
Dalej czytamy, że w dniu zmartwychwstania dwóch uczniów szło do wioski Emmaus
Łuk. 24:13 A tego samego dnia (w niedzielę) dwaj z nich szli do wioski zwanej Emmaus, która była oddalona o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.
.
Owi to dwaj uczniowie tak mówią Jezusowi, któy jeszcze nie dał się im poznać
Łuk. 24:20 Jak naczelni kapłani i nasi przywódcy wydali go na śmierć i ukrzyżowali 21 A my spodziewaliśmy się, że on odkupi Izraela. Lecz po tym wszystkim dziś już trzeci dzień jak to się stało.

Jezus leżał w grobie 3 dni. Zmartwychwstał w niedzielę rano.
.


Niedzielne kazania i kolekta

Pierwsze po wskrzeszeniu kazanie Jezusa do zgromadzonego kościoła odbyło się w niedzielę:

Jan 20:19 A gdy był wieczór tego pierwszego dnia po szabacie, a drzwi były zamknięte tam, gdzie zgromadzili się uczniowie z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i powiedział do nich: Pokój wam.

Drugie po wskrzeszeniu kazanie Jezusa do zgromadzonego kościoła miało miejsce również w niedzielę:

Jan 20:26 A po ośmiu dniach jego uczniowie znowu byli w domu, a Tomasz z nimi. I przyszedł Jezus, gdy drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i powiedział: Pokój wam.

Apostołowie zgromadzonych ludzi w kościele nauczali w niedzielę

Dzieje 20:7 A pierwszego dnia po szabacie (niedziela), gdy uczniowie zebrali się na łamanie chleba, Paweł, który miał nazajutrz odjechać, przemawiał do nich i przeciągnął mowę aż do północy.

W niedzielę chrześcijanie mieli nakazane zbierać kolektę

1 Kor. 16:2 Każdego pierwszego dnia tygodnia (niedziela) niech każdy z was odkłada u siebie, stosownie do tego, jak mu się powodzi, aby nie urządzać składek dopiero wtedy, kiedy ja tam przybędę.
.


Niedzielne objawienie

en te kuriake hemera czyli niedziela, dzień w którym Jan otrzymał objawienie, to nie hēmera kuriou czyli dzień porwania kościoła, nie jest to także jom jahwe czyli dzień sądu.

Warto zwrócić uwagę, że ewangelia Jana powstała najpóżniej. Marka i Mateusza spisano około 50-60 roku, Łukasza 60-61 a Jana 80-90. Stanowiła ona uzupełnienie ewangelii synoptycznych. Co zatem Jan uznał za niezbędne do powtórzenia w swoim świadectwie?

1. Początek służby; chrzest Chrystusa; Mat. 3:13–17; Marek 1:9–11; Łuk. 3:21–22; Jan 1:29–39
2. Cud; nakarmienie 5 tysięcy; Mat. 14:13–21; Marek 6:31–44; Łuk. 9:10–17; Jan 6:5–15
3. Służba; niedziela Palmowa; Mat. 21:1–11; Marek 11:1–11; Łuk. 19:29–44; Jan 12:12–19
4. Służba; oczyszczenie Świątyni; Mat. 21:12–13; Marek 11:15–18; Łuk. 19:45–48; Jan 2:13–25
5. Służba; namaszczenie Chrystusa; Mat. 26:01–13; Marek 14:3-9; Łuk. 7:36–50; Jan 12:2-8
6. Misja odkupienia; Aresztowanie; Mat. 26:50–56; Marek 14:46–49; Łuk. 22:52–54; Jan 18:10–12
7. Misja odkupienia; sąd Chrystusa; Mat. 26:57–68; Marek 14:53–65; Łuk. 22:63–71; Jan 18:12–24
8. Misja odkupienia; droga krzyżowa; Mat. 27:27–33; Marek 15:20–22; Łuk. 23:26–32; Jan 19:16–17
9. Misja odkupienia; ukrzyżowanie; Mat. 27:34–61; Marek 15:23–47; Łuk. 23:33–54; Jan 19:18–38
10. Wskrzeszenie; pusty grób; Mat. 28:2-8; Marek 16:2-8; Łuk. 24:2–12; Jan 20:1–13
11 Wskrzeszenie Chrystusa

  • Mat. 28:1 A gdy skończył się szabat i świtało pierwszego dnia tygodnia (niedziela), Maria Magdalena i druga Maria przyszły obejrzeć grób.
  • Marka 16:9 A Jezus, gdy zmartwychwstał wczesnym rankiem pierwszego dnia po szabacie (niedziela), ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której wypędził siedem demonów.
  • Łuk. 24:1 Pierwszego dnia tygodnia (niedziela) wczesnym rankiem przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały, a z nimi i inne kobiety;
  • Jan 20:1 A pierwszego dnia po szabacie (niedziela), rano, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena przyszła do grobu i zobaczyła kamień odwalony od grobowca.

12. Wskrzeszenie; Nakaz misyjny; Mat. 28:16–20; Marek 16:14-18; Łuk. 24:44–49; Jan 20:21–23
.


Świadectwa wczesnochrześcijańskie

Justyn Męczennik

Który żył około pięćdziesiąt lat po objawieniu Jana informuje nas w PIerwszej Apologii, że w dniu zwanym przez Greków niedzielą, Chrześcijanie zbierali razem w jednym miejscu, czytali Pismo, modlili się razem, spożywali wieczerzę, i dodaje, że był to pierwszy dzień, w którym Chrystus powstał z martwych.

67. W dniu zaś zwanym dniem Słońca odbywa się w oznaczonym miejscu zebranie wszystkich nas, zarówno z miast, jak ze wsi. […] Zgromadzenia zaś nasze odbywają się w dniu Słońca dlatego, Ŝe jest to pierwszy dzień, w którym Bóg, przetworzywszy ciemności oraz pramaterię, uczynił świat, a takŜe, ponieważ w tym właśnie dniu zmartwychwstał Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel. UkrzyŜowano Go bowiem w przeddzień dnia Saturna, zaś nazajutrz po owym dniu, czyli w dzień Słońca, ukazał się On apostołom i przekazał im tę właśnie naukę, jaką niniejszym przedłoŜyliśmy wam do rozważenia.

Ignacy z Antiochii

Urodzony w 30 a.d., zmarły ok. 117 a.d. tak pisze w 9 rozdziale swojego Listu do Magnezjan

9. Konsekwentnie, jeśli ludzie oddani przestarzałym praktykom (odnośnik do zachowywania Prawa Mojżeszowego) stanęli przed nadzieją nowego życia, jeśli oni nie zachowują Sabatu, ale mają w kalendarzu Dzień Pański (niedziela), ten dzień, w których nasze życie powstało przez Jego moc i poprzez pośrednictwo Jego śmierci…

.

Didache – nauka dwunastu Apostołów

Kompilacja nauki Apostolskiej, której utworzenie datuje się na ten sam czas, w którym powstały ewangelie synoptyczne (I wiek)

R O Z D Z I A Ł ‚ XIV.
1. W dzień zaś pański (Κατὰ κυριακὴν δὲ κυρίου) Pana, zebrawszy się, łamcie chleb i dzięki czyńcie, wyznawszy przedtem występki wasze, iżby czystą była ofiara wasza.

κυριακὴν δὲ κυρίουdzień pański Pana jest kopią greckiej konstrukcji gramatycznej εν τη κυριακη ημερα en te kuriake hemera – w dzień Pański czyli w niedzielę
.

List Barnaby

Powstał pomiędzy 70 a.d. (zawiera wzmiankę o zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej) a 200 a.d. (gdyż wspomina go Klemens z Aleksandrii), przyjmuje się, że napisany został około roku 130 w Aleksandrii Egipskiej.

Rozdział XV

8.Dlatego on mówi do nich „ Waszych nowi i sabatów nie mogę ścierpieć” (129) Czy rozumiecie, co to znaczy? Obecne sabaty nie są akceptowanym czasem, ale te, które ja uczynię, w których dam odpoczynek wszystkim rzeczom i uczynię początek ósmego dnia. To jest początek nowego świata.

9.Co więcej my również świętujemy z radością ósmy dzień w którym Jezus również powstał ze śmierci i ukazał się, i wstąpił do nieba.


.

Piliniusz Młodszy II wiek

Naszym następnym świadkiem jest Pliniusz Młodszy (około 112 roku n.e.), który torturował chrześcijan, aby dowiedzieć się o ich praktykach.

„Oprócz Wieczerzy, która odbywała się w niedzielę wieczorem, rozpoczynało się kultowe zgromadzenie w niedzielę rano przed świtem”. Dowiadujemy się od Piliniusza Młodszego, rzymskiego gubernatora Bitynii w Azji Mniejszej od 111 do 113 roku n.e., że chrześcijanie w tym rejonie
.

spotykali się regularnie przed świtem (ante lucem) w ustalony dzień, aby na zmianę powtarzać wersety na cześć Chrystusa, jak do boga (…).  Po tej ceremonii mieli zwyczaj rozpraszać i zbierać później, aby przyjmować pożywienie zwykłego, niegroźnego rodzaju” (Pliniusz, Ep. 10.96).
.

Ponieważ chrześcijanie mieli zbierać się pod koniec dnia, aby mieć wspólną wieczerzę, „ustalony dzień”, w którym odbywało się poranne służenie, był prawdopodobnie także niedzielą.” –   – H.J. DeJonge Wczesna historia Wieczerzy Pańskiej

.


Żydowskie święto pierwocin wskazuje na niedzielę

3 Moj 23:9-15 9 I PAN powiedział do Mojżesza: 10 Przemów do synów Izraela i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam daję, i będziecie zbierać plony, wtedy przyniesiecie do kapłana snop z pierwocin waszego plonu. 11 I on będzie kołysał tym snopem przed PANEM, aby był przyjęty za was. Nazajutrz po sabacie kapłan będzie nim kołysał. 12 W dniu kołysania tym snopem złożycie w ofierze rocznego baranka bez skazy jako całopalenie dla PANA; 13 Wraz z nim na ofiarę pokarmową dwie dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą jako ofiarę spalaną PANU na miłą woń, a do tego także ofiarę z płynów, jedną czwartą hinu wina. 14 Nie będziecie jeść  chleba ani prażonego ziarna, ani świeżych kłosów aż do dnia, w którym przyniesiecie ofiarę waszemu Bogu. Będzie to wieczna ustawa przez wszystkie wasze pokolenia, we wszystkich waszych mieszkaniach. 15 I odliczycie sobie od pierwszego dnia po szabacie, od dnia, w którym przynieśliście snop kołysania, siedem pełnych tygodni.

Powyższy fragment pokazuje, że Jezus zmartwychwstał w Niedzielę ponieważ obrzęd potrząsania snopem (pierwociny) ofiarowany Bogu dział się pierwszego dnia po Szabacie. Jezus jest pierwszym zmartwychwstałym, który już ponownie nie umarł. Kapłani dokonywali tego obrzędu w Świątyni  między godziną 3 a 6 rano. Symbolikę zmartwychwstania Jezusa w tym obrzędzie widać w Pierwszym Liście do Koryntian, gdzie Paweł nawiązuje do tych pierwocin i nazywa Jezusa pierwiastkiem (pierwszym plonem) tych co zasnęli, bo On zmartwychwstał jako pierwszy (pierwociny) a potem my w Nim, a na końcu jego nieprzyjaciele.

1 Kor. 15:20-28 20 Tymczasem jednak Chrystus został wskrzeszony z martwych i stał się pierwszym plonem tych, którzy zasnęli. 21 Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka, przez człowieka przyszło też  zmartwychwstanie umarłych. 22 Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. 23 Ale każdy w swojej kolejności, Chrystus jako pierwszy plon, potem ci, którzy należą do Chrystusa, w czasie jego przyjścia. 24 A potem będzie koniec, gdy przekaże królestwo Bogu i Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc. 25 Bo on musi królować, aż położy wszystkich wrogów pod swoje stopy. 26 A ostatni wróg, który zostanie zniszczony, to śmierć. 27 Wszystko bowiem poddał pod jego stopy. A gdy mówi, że wszystko jest mu poddane, jest jasne, że oprócz tego, który mu wszystko poddał. 28 Gdy zaś wszystko zostanie mu poddane, wtedy i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.

.


Zatem Błogosławionego Dnia Pańskiego

W tym dniu:

Pamiętajcie aby

  • Wspólnych zgromadzeń nie opuszczać (Hebr. 10:25)
  • Cierpliwie znosić innych w zborze zachowując jedność ducha (Efez. 4:2-3)
  • Być posłusznym przywódcom zboru (Hebr. 13:17)

Chwała Trójjedynemu Bogu!
.


Wyjaśnienie dwóch Pasch

Opis Ostatniej Wieczerzy zawarty w Ewangelii Jana różni się od opisów zawartych w Ewangeliach synoptycznych pod względem kwestii związanych z chronologią (13:2).

.

Ewangelie synoptyczne podają, że uczniowie i Pan Jezus spożywali wieczerzę paschalną w czwartkowy wieczór (dnia 14 miesiąca Nisan), a Jezus został ukrzyżowany w piątek. Ewangelia Jana zaś podaje, że Żydom nie wolno było wchodzić do Pretorium, aby „zachować czystość i móc spożyć Paschę” (18:28), zatem tylko uczniowie zjedli wieczerzę paschalną w czwartkowy wieczór, pozostali Żydzi nie.

.

Jan (19:14) podaje, że proces i ukrzyżowanie Jezusa wydarzyły się w dzień przygotowania do Paschy, a nie po jej  spożyciu. Oznacza to, że skoro do procesu doszło w piątek, Chrystus został ukrzyżowany w tym  samym czasie, kiedy składano ofiarę z paschalnego baranka (19:14). 

.

Pozostaje jedynie pytanie: dlaczego uczniowie jedli wieczerzę paschalną w czwartek? Odpowiedź znajdziemy po  uświadomieniu sobie, że istniały dwa różne sposoby oznaczania początku i końca dnia. Żydzi pochodzący z  północnej Palestyny liczyli dzień od wschodu do wschodu słońca. 

.

Faryzeusze i Żydzi z niezregionalizowanych grup używali właśnie tej metody określania czasu. Natomiast Żydzi pochodzący z południowego Izraela, czyli ci, którzy żyli w Jerozolimie, liczyli dni od zachodu do zachodu słońca. W przeciwieństwie do faryzeuszów, kapłani i saduceusze, którzy większość swego życia spędzali w Jerozolimie, używali południowej metody liczenia czasu. 

.

Mimo zamieszania, które musiały wprowadzać te dwa różne sposoby liczenia czasu, trzymano się ich z bardzo praktycznych powodów. W okresie Paschy taki podział pozwalał na świętowanie przez dwa następujące po sobie dni. Można było także składać ofiary przez cztery godziny, a nie tylko przez dwie. Z powodu ogromnej liczby ludzi obecnych wówczas w Jerozolimie obchodzenie święta w sytuacji, gdy obowiązywałby tylko jeden podział czasu, byłoby bardzo utrudnione. 

.

Podwójny kalendarz pozwalał na zredukowanie zarówno regionalnych, jak i religijnych podziałów pomiędzy dwoma różnymi grupami Żydów. 

.

Istnienie podwójnego kalendarza wyjaśnia także różnicę pomiędzy opisami zawartymi w różnych Ewangeliach. Jezus i uczniowie jako Galilejczycy (pochodzący z północy) uznali, że dzień Paschy rozpoczął się wraz ze wschodem słońca w czwartek, a zakończy się wschodem słońca w piątek. 

.

Przywódcy żydowscy, którzy aresztowali Jezusa i wytoczyli Mu proces, w większości składali się z saduceuszów, którzy za początek Paschy uważali zachód słońca w czwartek, a za koniec zachód słońca w piątek. To wyjaśnia, w jaki sposób Jezus mógł spożyć wieczerzę paschalną ze swoimi uczniami i jednocześnie zostać złożonym w ofierze jak baranek w dzień Paschy.

.

Dzięki tym szczegółom można pojąć, jak cudownie i suwerennie Bóg wykonał swój plan odkupienia. Jezus nie był ofiarą ludzkich spisków, a już na pewno nie był ofiarą ślepego losu. Każde Jego słowo i każdy czyn znajdował się pod Bożą kontrolą i nadzorem. Bóg kontrolował nawet słowa i czyny ludzi, których działania były wymierzone przeciwko Jezusowi (11:49-52; 19:11).” – Komentarz MacArthura do Nowego Testamentu

.


Trzy dni i trzy noce

Chrystus zmarł w piątek około godziny 15. Żydowska godzina szósta to nasza 12, godzina dziewiąta to nasza 15.

Mat. 27:45-46.50 45 A od godziny szóstej aż do dziewiątej ciemność ogarnęła całą ziemię. 46 Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eli, Eli, lama sabachthani? To znaczy: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? …50 Jezus zaś zawołał ponownie donośnym głosem i oddał ducha.

Ktoś może podnieść problem interpretacji słów Jezusa przyrównujący czas przebywania w grobie do czasu, jaki Jonasz spędził w brzuchu wielkiej ryby.

Mat. 12:40 Jak bowiem Jonasz był w brzuchu wielkiej ryby trzy dni i trzy noce, tak Syn Człowieczy będzie w sercu ziemi trzy dni i trzy noce.

Jak możliwym jest, że Jezus miał leżeć w grobie trzy dni i trzy noce skoro śmierć miała miejsce w piątek o 15 (1 dzień), leżał w grobie przez szabas (1 noc, 2 dzień) i zmartwychwstał w niedzielę o świcie (2 noc, 3 dzień)?

Według interpretacji Żydów okres „trzy dni i trzy noce” zawierał trzy dni – pełne lub niepełne. We wczesnym prawie żydowskim dopiero po trzech dniach przyjmowano świadectwo o śmierci człowieka.

Dlatego, gdy Chrystus został ukrzyżowany w piątek, a Jego zmartwychwstanie nastąpiło w pierwszy dzień tygodnia (w niedzielę), według żydowskiego rozumienia były to „trzy dni i trzy noce”. Dzień żydowski był mierzony od wschodu słońca do zachodu słońca. Zgodnie z żydowskim zwyczajem jakakolwiek część dnia, jakkolwiek mała, jest częścią pełnego dnia. Ponieważ Żydzi uważali część dnia za cały dzień,”trzy dni i trzy noce” potwierdzają piątkowe ukrzyżowanie.

Zjawisko to jest opisane w Piśmie Świętym w Księdze Estery. Widzimy tam nakaz ścisłego postu przez trzy dni i trzy noce.

Estery 4:16 Idź, zbierz wszystkich Żydów, którzy się znajdują w Suzie, i pośćcie za mnie, nie jedzcie ani nie pijcie przez trzy dni, nocą i dniem.

Następnie dowiadujemy się, że chociaż trzy dni i noce nie zostały zakończone, Estera weszła do króla trzeciego dnia, mimo że kazała pościć przez trzy dni i noce. Widzimy, że „trzeciego dnia” jest odpowiednikiem „po trzech dniach„.

Estery 5:1 Trzeciego dnia Estera ubrała się w szaty królowej, stanęła na wewnętrznym dziedzińcu domu króla, naprzeciw domu króla. A król siedział na swoim królewskim tronie w domu króla naprzeciw bramy domu

Dodatkowo sam Chrystus potwierdza swoje zmartwychwstanie trzeciego dnia, to znaczy w niedzielę.

Marek 8:31 I zaczął ich nauczać, że Syn Człowieczy musi wiele cierpieć i zostać odrzucony przez starszych, naczelnych kapłanów i uczonych w Piśmie, i być zabity, a po trzech dniach zmartwychwstać.

1 Kor. 15:4 Że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem;

Łuk. 24:7 Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać.

Dlatego widzimy, że ze względu na żydowskie użycie liczenia jakiejkolwiek części dnia jako całości dnia, termin „trzy dni i noce” jest idiomatyczny, a nie dosłowny.

JOM RISZOM SZALOM!


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email