utworzone przez Reformowani | gru 30, 2020 | Chrześcijańska moralność, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Moralizm a legalizm
Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.
Wielu chrześcijan dorastało w kościołach na moralistycznym nauczaniu, to jest, nauczaniu, które woła ku posłuszeństwu bez łączenia przykazań do krzyża Chrystusa. Te rozłączenie jest niebezpieczne, potencjalnie prowadząc słuchaczy albo do wstrętu do samego siebie, albo do własnej prawości.
Moralistyczne nauczanie, często jest podłożem na którym diabeł sieje nasienie legalizmu. Oczywiście biblijne nauczanie zawsze będzie istotne i wzywało do odpowiedzi, jednak jak możemy nauczać przykazań Bożych bez redukowania naszego posłania do moralizmu? Czy kluczem jest zwyczajnie przeskoczyć z przykazania “módlcie się nieustannie” do prawdy, że Jezus cierpiał jako ofiara zastępcza zdobywając dla nas odkupienie?
Jest to jeden ze sposobów, jednak pozwólcie, że zasugeruję trzy sposoby głoszenia przykazań Bożych, które pomogą nam uniknąć pułapki moralizmu.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 29, 2020 | Ekumenizm
Socjalistyczna „dobra nowina”
Rzym. 1:16 Nie wstydzę się bowiem ewangelii Chrystusa, ponieważ jest ona mocą Boga ku zbawieniu dla każdego, kto uwierzy, najpierw Żyda, potem i Greka.
Nominalni chrześcijanie zainteresowali się wojnami kulturowymi częściowo z powodu mandatu kulturowego. W niektórych kręgach mandat kulturowy zastąpił Ewangelię Pana Jezusa Chrystusa.
- W Stanach Zjednoczonych stał się konserwatywnym odpowiednikiem liberalnej ewangelii społecznej.
.
- W Kanadzie kulturowym mandatem jest socjalistyczna ewangelia.
Cywilizacja zachodnia, którą Charles Colson i jemu podobni próbują ocalić, nie może zostać uratowana przez ewangelię kulturową, ponieważ walczymy nie z krwią i ciałem, ale z księstwami ciemności i mocami na okręgach niebieskich.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 28, 2020 | Pneumatologia: nauka o Duchu Świętym
Wiara przed zrozumieniem
1 Kor. 12:3 Dlatego oznajmiam wam, że nikt, kto mówi przez Ducha Bożego, nie powie, że Jezus jest przeklęty. Nikt też nie może powiedzieć, że Jezus jest Panem, jak tylko przez Ducha Świętego.
Wielu ludzi zaczyna wierzyć w Jezusa Chrystusa na długo przed tym, zanim będą w stanie wyartykułować teologię odrodzenia i nawrócenia. Powoli zdajemy sobie sprawę, że to, co wydawało się „prostym” aktem – zawierzenie Chrystusowi – było w rzeczywistości złożonym doświadczeniem boskiej działalności. Duch Święty musiał działać sekretnie, ponieważ „nikt też nie może powiedzieć, że Jezus jest Panem, jak tylko przez Ducha Świętego”.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 23, 2020 | Rzymski katolicyzm, Teologia historyczna
Serce herezji
Mat. 15:17 Jeszcze nie rozumiecie, że wszystko, co wchodzi do ust, idzie do żołądka i zostaje wydalone do ustępu?
W katolicyzmie naucza się, że chleb i wino komunii są dosłownie przemieniane w fizyczne ciało i krew ludzkiego ciała Jezusa, gdy są konsekrowane przez kapłana. Chociaż wydają się naszym zmysłom nadal chlebem i winem, to w rzeczywistości ulegają przemianie. Zgodnie z oficjalnym dogmatem rzymskokatolickim od tej pory już chlebem ani winem, ale zamiast tego zamieniły się w rzeczywiste ciało i krew Jezusa.
Katolicy próbują argumentować to stanowisko na podstawie Pisma, ale starają się również wzmocnić swoją interpretację, cytując pierwszych pisarzy chrześcijańskich, którzy ich zdaniem zgadzają się z ich własnym stanowiskiem. Jednym z najwcześniejszych i najbardziej przekonujących cytatów, na które wskażą, wyszedł spod pióra chrześcijańskiego filozofa z II wieku, Justyna Męczennika.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 22, 2020 | Hamartiologia: nauka o grzechu, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Poważne ostrzeżenie
„Strzeż się, być nie przychodził do Boga bez Chrystusa, a z Chrystusem na swych ramionach” – William Bridge
Prawdziwi Boży kaznodzieje zawsze są solą w oku odstępczej religii, są także problematyczni dla konformistów, czyli tych spośród ortodoksyjnie wierzących, którzy idą na układy czy to z systemem kościelnictwa czy też z herezją, której w zmyślny sposób starają się nadać pozory prawowierności. Nie inaczej było w przypadku Williama Bridge, angilikańskiego duchownego, który w 1634 roku jako 34 letni pastor postawiony został przed sądem biskupim i zawieszony w obowiązkach za dwa „grzechy główne”:
1) głoszenie prawdy czyli doktryny ograniczonego odkupienia
2) potępianie herezji czyli arminianizmu
W ostateczności Brat Bridge przy aplauzie króla Karola I został usunięty z urzędu przez nowego biskupa Norwitch Matthew Wrena, człowieka układu i serwilistę, surowo zwalczającego nonkonformizm czyli chrześcijan którzy nie chcieli podporządkować się systemowi. W dobie współczesnej teologicznej degeneracji i zamieszania ostrzeżenie pozostaje w mocy: nie wolno przychodzić do Boga bez Chrystusa, ponieważ Bóg nie akceptuje cielesnej ignorancji:
Rzym. 8:5-8 5. Ci bowiem, którzy żyją według ciała, myślą o tym, co cielesne, ale ci, którzy żyją według Ducha, myślą o tym, co duchowe. 6. Gdyż zamysł ciała to śmierć, ale zamysł Ducha to życie i pokój; 7. Dlatego, że zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga, bo nie poddaje się prawu Bożemu, gdyż i nie może. 8. Ci więc, którzy są w ciele, nie mogą podobać się Bogu.
Ci, którzy są w ciele, choć może i poszukują lub też wyznają jakiegoś boga, żyją w stałej ignorancji Boga objawionego w Piśmie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 18, 2020 | Charyzmania, Egzegezy
Suwerenne dzieło Boga
Rzym. 10:16 Ale nie wszyscy byli posłuszni ewangelii. Izajasz bowiem mówi: Panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu?
Zadziwia organiczna awersja Arminian i wyznawców ducha zielonoświątkowsta do prawdy, zatrważa ciemność serca ludzi, którzy doktryny łaski nazywają doktrynami demonów. Ewangelia bowiem dotyczy skończonego dzieła Bożego (Izaj. 53:10-12; Jan 4:34; 6:39; 17:4; 19:30; Przysłów 16:4) w którego centrum jest Bóg, nie człowiek. Wszyscy, za grzechy których Chrystus zmarł na krzyżu i których zachowa aż do ostatecznego objawienia się Bożej chwały w niebie (Jan 17:6-12; 18:9; Rzym. 8:29-39; 2 Tym. 1:12;1 Piotra 1:5) to oblubienica, dar Ojca dla Syna, mająca podziwiać przez wieczność Jego wspaniałość i chwałę (Jan 17:24; Rzym 9:22-24; Efez. 1:12-14; 2:7; Psalm 2:12).
W całym planie zbawienia nie ma miejsca na jakikolwiek współudział człowieka. Od początku do końca zbawienie jest monergistycznym dziełem Bożym:
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 17, 2020 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Pneumatologia: nauka o Duchu Świętym, Świadkowie Jehowy, Trynitologia
Jezus, mój Pan i mój Bóg
1. W Ewangelii Jana 20:28 Tomasz odnosi się do Jezusa (po grecku) jako ho kurios mou kai ho theos mou. To tłumaczy się dosłownie jako „ten mój Pan i ten mój Bóg”. Dlaczego Jezus w Ewangelii Jana 20:29 stwierdza, że Tomasz doszedł do właściwego wniosku („uwierzyłeś”)? Jeśli Jezus naprawdę nie był Panem i Bogiem Tomasza, czy Jezus nie powinien skorygować go za fałszywe założenie lub bluźniercze stwierdzenie?
Jan 20:28-29 28. Wtedy Tomasz mu odpowiedział: Mój Pan i mój Bóg (ὁΚύριός καὶ ὁ Θεός μου ho Kurios kai ho theos mou)! 29.Jezus mu powiedział: Tomaszu, uwierzyłeś, ponieważ mnie ujrzałeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 15, 2020 | Teologia systematyczna
Nadzieja niezawodna
1. Chociaż niestali wierzący lub inni nieodrodzeni ludzie mogą zostać zwiedzeni przez błędne, wymyślone przez siebie mniemania i wydaje im się, że są w Bożej łasce i w stanie zbawienia – są to w istocie fałszywe i zgubne nadzieje – jednak wszyscy, którzy prawdziwie wierzą w Pana Jezusa Chrystusa i miłują Go szczerze, usiłując zachować dobre sumienie i postępować zgodnie z Jego wolą, mogą w tym życiu posiąść pewność, że są w stanie łaski, mogą radować się nadzieją chwały Bożej, wiedząc, że ta nadzieja nigdy ich nie zawiedzie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 14, 2020 | Chrześcijańska moralność
Oczekiwania
2 Kor. 5:6-8 6. Tak więc mamy zawsze ufność, wiedząc, że dopóki mieszkamy w tym ciele, tułamy się z dala od Pana. 7. (Przez wiarę bowiem kroczymy, a nie przez widzenie.) 8. Mamy jednak ufność i wolelibyśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana.
W dzieciństwie zawsze byłem podekscytowany okresem przedświątecznym. Mój brat i siostra i ja zaczynaliśmy myśleć o tym we wrześniu, kiedy pisaliśmy pierwszą z naszych licznych list życzeń bożonarodzeniowych. Wielokrotnie przeglądaliśmy katalog, który zawierał najbardziej popularne zabawki. Gdy Dziękczynienie minęło, otrzymywaliśmy cotygodniowe okólniki z lokalnych sklepów, reklamujące niezliczone pomysły na prezenty.
Grudzień wypełniony był szkolnymi programami bożonarodzeniowymi, kościelnymi imprezami bożonarodzeniowymi, pieczeniem ciasteczek, ozdabianiem choinek, a wszystko to w okresie poprzedzającym święta.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 11, 2020 | Historia chrześcijaństwa, Teologia reformowana
Próba wiary
Walka o prawdę Ewangelii nie ma końca a trup ściele się gęsto. Historycznie rzecz ujmując Kościół Anglikański początkowo proklamował teologię Reformowaną, aby po czasie ustąpić miejsca zdobywającemu coraz większą popularność nauczaniu opartemu o herezję Jakuba Arminiusza.
Na konferencji króla Jakuba I i kilku prałatów w Hampton Court z przywódcami purytanów (styczeń 1604) dr Reynolds stając w obornie Ewangelii zwrócił się z prośbą, aby
„dziewięć ortodoksyjnych twierdzeń zawartych w Lambeth można było włączyć do Księgi Artykułów”.
Ale Artykuły z Lambeth nigdy nie zostały formalnie dodane do 39 Artykułów Kościoła Anglii (1563). Zostały jednak zaakceptowane przez Konwokację Dublińską w 1615 r. I dodane do Artykułów Irlandzkich (1615), które, jak się uważa, były w dużej mierze dziełem Jamesa Usshera, który miał zostać arcybiskupem Armagh i prymasem całej Irlandii (1625- 1656). W Kościele Irlandii Artykuły z Lambeth uzyskały na jakiś czas pół-symboliczny autorytet. Mówi się, że zostały one wystawione na Synodzie w Dordt (1618-1619) przez posłów angielskich, jako orzeczenie Kościoła Anglii w sprawie kontrowersji Arminiusza.
Niestety, dzisiaj większość kościołów anglikańskich na całym świecie popadło w herezję wolnej woli Arminianizmu i jeszcze gorsze nauczania, zaś ortodoksyjne Artykuły z Lambeth są albo nieznane, albo odrzucane.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 10, 2020 | Chrześcijańska moralność, Egzegezy, Reformowany światopogląd
Rys historyczny
Henry Darnley (król Szkocji dzięki małżeństwu z królową Marią) czasami chodził na katolicką mszę z królową, a czasami uczestniczył w kazaniach protestanckich. Aby uciszyć krążące wówczas pogłoski, że porzucił religię Reformowaną, 19 sierpnia 1565 roku pojawił się na nabożeństwie w kościele św. Idziego, tam zasiadł na przygotowanym dla niego tronie. Tego dnia kazanie głosił John Knox, tematem zaś był tekst Izajasza 26. Nabożeństwo zostało przedłużone, zaś w kazaniu zacytowane zostały te oto słowa Pisma Świętego:
Izaj. 3:4 Książętami ustanowię chłopców, dzieci będą panować nad nimi
.
Izaj. 3:12 Ciemięzcami mego ludu są dzieci i kobiety nim rządzą
W innej części Knox wspomniał o niezadowoleniu Boga wobec Achaba, ponieważ nie skorygował swojej bałwochwalczej żony Jezebel. Knox nie przedstawił żadnego szczególnego zastosowania tych fragmentów, ale król uznał je za refleksje nad królową i samym sobą, wrócił do pałacu w wielkim gniewie. Odmówił obiadu i wyszedł na polowanie.
Tego samego popołudnia Knox został wyrwany z łóżka, by stawić się przed radą. Jechał w towarzystwie kilku szanowanych mieszkańców miasta. Sekretarz poinformował go o niezadowoleniu króla z jego kazania i zażądał, aby powstrzymał się od głoszenia przez piętnaście lub dwadzieścia dni. Knox odpowiedział, że nie mówił nic innego, jak tylko to co było zgodne z tym co zostało napisane w Biblii i jeśli kościół nakazałby mu głoszenie lub wstrzymanie się od głosu, byłby posłuszny na tyle, na ile pozwoli mu Słowo Boże.
Król i królowa opuścili Edynburg w ciągu następnego tygodnia zaś Knox nie został zawieszony.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 9, 2020 | Egzegezy, Trynitologia
Wyjątkowy atrybut jednego Boga
Nie ma żadnej wątpliwości, że w powyższym fragmencie opisany został jedyny czyli niepodzielny Władca, którego najwyższa możliwa pozycja (bo przecież jedyna w swoim rodzaju) posiada istotne określenie atrybutywne (czyli takie, które wyróżniają Go spośród wszystkich innych możliwych podmiotów):
Jedyny Władca: Król wszystkich królów, Pan wszystkich panów
Ta unikalna cecha dowodzi wyjątkowości Boskiej Istoty. Z pewnością większość czytelników zgodzi się, iż posiada ją Bóg Ojciec. Jednakże co do Syna i Ducha Świętego w środowiskach odstępczych powstaje kontrowersja. Służymy zatem materiałem jasno i precyzyjnie wykazującym iż Syn i Duch posiadając ten sam atrybut współdzielą jedyną i niepowtarzalną Istotę Boską z Ojcem.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 7, 2020 | Soteriologia: nauka o zbawieniu
Pytania mają znaczenie
Filip. 3:4-7 4. Chociaż i ja mógłbym pokładać ufność w ciele. Jeśli ktoś inny uważa, że może pokładać ufność w ciele, bardziej ja: 5. Obrzezany ósmego dnia, z rodu Izraela, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, co do prawa – faryzeusz; 6. Co do gorliwości – prześladowca kościoła, co do sprawiedliwości opartej na prawie – nienaganny. 7. Lecz to, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. 8. Owszem, wszystko uznaję za stratę dla znakomitości poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego wszystko utraciłem i uznaję to za gnój, aby zyskać Chrystusa;
Czasami właściwe odpowiedzi są mniej ważne niż właściwe pytania. Człowiek imieniem Saul uważał, że nie musi zadawać żadnych pytań. Miał wszystkie odpowiedzi. Najważniejszym pytaniem, według Saula, było „Jak mogę być wystarczająco dobry dla Boga?„ Myślał, że gotową odpowiedź.
Jedynym problemem było to, że się mylił.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 3, 2020 | Eklezjologia: nauka o kościele, Poradnik berejczyka
Definicja pojęcia
1 Piotra 3:14-16 14. Ale jeśli nawet cierpicie dla sprawiedliwości, błogosławieni jesteście. Nie bójcie się ich gróźb ani się nie lękajcie. 15. Lecz Pana Boga uświęcajcie w waszych sercach i bądźcie zawsze gotowi udzielić odpowiedzi (ἀπολογίαν apologian) każdemu, kto domaga się od was uzasadnienia waszej nadziei, z łagodnością i bojaźnią.16. Miejcie czyste sumienie, aby za to, że mówią o was źle, jak o złoczyńcach, zostali zawstydzeni ci, którzy zniesławiają wasze dobre postępowanie w Chrystusie.
Apologetyka jest uzasadnioną obroną religii chrześcijańskiej. Chrześcijaństwo jest wiarą, która opiera się na powodach tej wiary.
- Wiara nie jest rozumem.
- Rozum nie jest wiarą.
Ale wiary nie da się oddzielić od rozumu, inaczej wiara przestaje istnieć. (Rzym. 10:2; 10:17; 12:1-2; Efez. 1:18; 3:18; 4:23; Filip. 4:8; Kol. 3:10; Hebr. 11:1; 1 Jana 5:20) Zrozumienie umysłu i akceptacja tego zrozumienia stanowi rezultat odrodzenia duszy przez Ducha Bożego i wszczepienia wiary. Tak jak Bóg postępuje racjonalnie z ludźmi, tak uczynił ludzi racjonalnie myślącymi ludźmi. Nie oznacza to, że chrześcijanie mają być racjonalistami, ale raczej chodzi o to żeby byli racjonalni.
Apologetyka to racjonalna biblijna obrona Jezusa Chrystusa i Jego Słowa przed satanistycznymi filozofiami (kultami takimi jak mormonizm i Świadkowie Jehowy), ateizmem, agnostycyzmem, stoicyzmem, socynianizmem, katolicyzmem, fałszywymi światowymi religiami, takimi jak islam i hinduizm,etc…), które kwestionują Jego prawdziwość i objawioną wolę zawartą w Biblii.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 1, 2020 | Teologia reformowana
Wybranie a powołanie
Rzym. 9:11 Gdy dzieci jeszcze się nie urodziły i nie zrobiły nic dobrego ani złego, aby zgodnie z wybraniem trwało postanowienie Boga, nie z uczynków, ale z tego, który powołuje;
Jan Kalwin podejmuje tematykę doktryny powołania Ewangelii w księdze 3 Instytutów w związku z doktryną wiecznego wybrania przez Boga. To, jak Kalwin traktuje powołanie, jest znaczące ponieważ Boże powołanie w głoszenie Eweangelii opiera się na wiecznym wybraniu i jest przez nie kontrolowane.
W rozdziale 22, sekcji 10, po tym, jak nauczał, że Bóg wybiera niektórych do zbawienia, a innych skazuje na zatracenie, zauważa:
Niektórzy twierdzą, że Bóg byłby niekonsekwentny wobec siebie, zapraszając wszystkich bez różnicy, podczas gdy wybiera tylko nielicznych. W ten sposób, według nich, powszechność obietnicy niweczy rozróżnienie szczególnej łaski. 1
Kalwin staje przed pytaniem, jak można zharmonizować wybranie z wezwaniem ewangelii skierowanym do osób innych, niż zbawione? To pytanie jest tak naprawdę sprzeciwem wobec doktryny elekcji. Ci, którzy je podnoszą, argumentują, że skoro Bóg wzywa każdego do pokuty i wiary, to nie ma elekcji.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 30, 2020 | Teologia systematyczna
Bóg autorem wytrwania
1. Święci, których Bóg przyjął w Umiłowanym, w Chrystusie, są rzeczywiście powołani i uświęceni przez Jego Ducha. Bóg udzielił im kosztownej wiary, która należy do wszystkich Jego wybranych. Ludzie, którym te błogosławieństwa zostały udzielone, nie mogą ani całkowicie, ani ostatecznie odpaść od stanu łaski, lecz z pewnością wytrwają w łasce do końca i będą zbawieni na wieki,ponieważ Bóg nigdy nie cofnie swojego powołania i swoich darów. Bóg nieprzestaje rodzić i pielęgnować w nich
- wiary,
- upamiętania,
- miłości,
- radości,
- nadziei
i wszystkich łask Ducha Świętego, prowadzących do nieśmiertelności. Wiele burz i powodzi może zwalić się na nich, jednakże nigdy nie zostaną zepchnięci z fundamentu i skały, na której przez wiarę mocno się opierają.
Nawet jeśli niewiara i pokuszenia szatana sprawią, że chwilowo stracą z oczu Bożą światłość i miłość, niezmienny Bóg nadal pozostaje ich Bogiemi On na pewno ich zachowa i zbawi swoją mocą, aż obejmą w posiadanie swoją nabytą własność; są bowiem wyryci na Jego dłoniach, a ich imiona zostały od wieczności zapisane w księdze życia.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 27, 2020 | Teologia historyczna
Życiorys
Niewiele wiadomo o Atenagorasie z Aten, który żył w latach ok. 133 – 190 A.D. Był on ateńczykiem (choć prawdopodobnie nie pochodził z Aten), filozofem nawróconym na chrześcijaństwo. W swoich pismach określa się jako „Atenagoras, Ateńczyk, filozof i chrześcijanin„.
Wiele jednak wskazuje na to, że w II wieku uznawano go za osobę dobrze znaną i wpływową postać w kręgach chrześcijańskich, co przypisywać należy jego pracy apologetycznej.
Filip z Side, żyjący na przełomie IV i V wieku chrześcijański historyk Kościoła starożytnego, (którego największym dziełem było Christianice historia – Historia chrześćijańska), twierdził, że Atenagoras nawrócił się na chrześcijaństwo po przeczytaniu Pisma, co uczynił z zamiarem obalenia wiary chrześcijańskiej. Następnie zarządzał aleksandryjską szkołą katechetyczną zaś a jego uczniem był Klemens Aleksandryjski (150 – † 212 A.D.).
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 26, 2020 | Chrześcijańska moralność, Egzegezy
Życiowa konieczność
1 Tes. 5:18 We wszystkim dziękujcie. Taka jest bowiem wola Boga w Chrystusie Jezusie względem was.
Przymuszenie dzieci do pilnej opieki lekarskiej poprzez zszycie rany szwami nie jest zabawnym aspektem rodzicielstwa. Nawet gdy krew spływa im po twarzy, walczą z igłą i lekarzem. Ani razu moje dziecko nie siedziało w ciszy podczas zabiegu, ani razu też nie odwróciło się z uśmiechem, by mi po wszystkim podziękować.
To nie byłoby zgodne z ludzką naturą. Moje dzieci dziękują mi za rzeczy, które uważają za przyjemne, a nie za bolesne.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 25, 2020 | Prima Scriptura, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Notka redakcyjna: poniższy artykuł ma dwa lata jednakże doskonale ukazuje zgubny wpływ subtelnej nawet herezji na soteriologię nawet, zdawałoby się, jednego z najbardziej popularnych mówców Reformowanych.
Odrobina dziegdziu Federalnej Wizji….
John Piper od dłuższego czasu niepokoi swoich naśladowców jeśli chodzi o rozwinięcie doktryny usprawiedliwienia i tego, co w wyjątkowy sposób nazywa on „Ostatecznym Zbawieniem”.
Od czasu przyjęcia przez Pipera nauki Douglasa Wilsona w szczytowym momencie kontrowersji na temat herezji Federalnej Wizji (ang. Federal Vision – na szczęście Wilson od tego czasu opuścił Federalną Wizję), niektórzy Reformowani Baptyści z niepokojem spoglądali na Pipera i z podejrzliwością na ten temat.
Federalna Wizja, dla tych, którzy nie wiedzą, zawiera około dwudziestu błędów teologicznych (tak mówi Ortodoksyjny Kościół Prezbiteriański), które sprawiają, że jest to odstępstwo. Od czasu oświadczenia OKP przeciwko Federalnej Wizji, większość wyznań prezbiteriańskich formalnie ją potępiła.
Spośród dwudziestu zarzutów OKP przeciwko Federalnej Wizji, kilka z nich odnosi się konkretnie do tego, jak Piper postrzega doktrynę usprawiedliwienia.
12. Definiowanie usprawiedliwienia wyłącznie jako odpuszczenie grzechów.
14. Włączanie do samej doktryny wiary uczynków (przez użycie pojęć „wierności”, „posłuszeństwa” itp.)
Piper oburzył swoich zwolenników, kiedy wygłosił niepokojące stwierdzenia na temat usprawiedliwienia w poście Czy Bóg naprawdę nas zbawia tylko przez wiarę? Moim zdaniem najlepszą i najdokładniejszą analizę tak zwanej teologii „Ostatecznego Zbawienia” Pipera przeprowadzili Tim Shaughnessy i Timothy Kauffman w Bible Thumping Wingnut, którą można znaleźć w ich poście pt. Ewangelia według Pipera. Argumentują oni, że istnienie wystarczająco dużo dowodów w poprzedniej pracy Johna Pipera – na przykład jego debata z N.T. Wrightem w 2009 roku – aby udowodnić, że Piper zrównuje usprawiedliwienie z uświęceniem..
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 23, 2020 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Istota rozważania
Kol. 1:13
12. Dziękując Ojcu, który nas uzdolnił do uczestnictwa w dziedzictwie świętych w światłości;
13. Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna;
14. W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów.
Kiedy współczesne pulpity kazalnic zalane zostały przez teologiczną ciemność, gdy z ust „pastorów” płynie fałszywa nauka, jedyną ostoją wierzących pozostaje jak zawsze dobrze rozkładane Pismo Święte (2 Piotra 1:19; 2 Tym. 2:15).
„Rozumienie ludzi z natury jest ciemnością, wola jest uparta i buntownicza, serce twarde i złe, uczucia poślubione i zniewolone pożądliwościami i przyjemnościami i cały umysł cielesny jest wstrzemięźliwością wobec Boga, stąd konieczność całkowitej zmiany, którą można nazwać nowym stworzeniem.” – Wielebny R. Elliot, z przemówienia na pogrzebie Georga Whittfielda
W artykule przedstawiony zostanie bilibjny argument potwierdzający dwie istotne doktryny: totalną deprawację wszystkich ludzi oraz przetrwanie wybranych świętych. Wykazana zostanie również tożsamość doktryny rzymskiej z jej współczesnym „ewangelikalnym” odpowiednikiem. Przywołana zostanie także apolgetyka luterańska.
(więcej…)
