utworzone przez SebTer | cze 14, 2021 | Teologia reformowana
Wstęp
Rzym. 3:10-12 10. Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego; 11. Nie ma rozumnego i nie ma nikogo, kto by szukał Boga. 12. Wszyscy zboczyli z drogi, razem stali się nieużyteczni, nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.
Czy wszyscy mamy wolną wolę? Nie – ale jesteśmy wolnymi podmiotami moralnymi. To jest duża różnica. Gdyby Kościół XXI wieku przegłosował swój konsensus dotyczący udziału człowieka w zbawieniu, przytłaczająca większość stwierdziłaby, że każdy człowiek ma wolną wolę i korzysta z niej, gdy jest mu proponowana Ewangelia.
Należy jednak zadać pytanie o wyjaśnienie:
„Czym dokładnie według większości jest wolna wola?”
Odpowiedź będzie taka, że ludzie, przed zbawieniem, mają możliwość samodzielnego wyboru, czy Chrystus może ich zbawić. Wierzą, że ludzie są w stanie przyjąć lub odrzucić Ewangelię według własnego wyboru, a każda z możliwości tego wyboru, czy iść za Chrystusem, czy nie, jest im z natury dostępna. Mówią, że ci zagubieni ludzie mają zdolność myślenia, a następnie decydowania, czy chcą postępować zgodnie z Ewangelią Jezusa Chrystusa.
Czy Biblia zgadza się z tymi, którzy wierzą w wolną wolę i opowiadają się za tym, że mężczyzna lub kobieta mogą sami z siebie swobodnie wybrać, czy chcą być zbawieni, czy nie? To jest sedno pytania. Wielu powie, że Biblia nie jest jasna, ponieważ debata na ten temat trwa od 1500 lat. Jednak manifestacja kontrowersji w żaden sposób nie uzasadniała stwierdzenia, że od 1500 lat toczy się jakakolwiek głęboka debata.
Fakt, że fałszywi nauczyciele powstają, by wzbudzać kontrowersje, w żadnym wypadku nie stanowi gwarancji potwierdzania prawdziwości ich twierdzeń. Ich pojawienie się na scenie historii Kościoła tylko rozpaliło prawdę, by stała się o wiele bardziej widoczna. Wiemy bowiem, że Biblia daje jasną i precyzyjną odpowiedź w tej sprawie, na której możemy stanąć w prawdzie i poznać ją z całą pewnością.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 11, 2021 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Wstęp
Jan 6:36-40
36. Ale wam powiedziałem: Chociaż widzieliście mnie, nie wierzycie.
37. Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.
38. Zstąpiłem bowiem z nieba nie po to, żeby czynić swoją wolę, ale wolę tego, który mnie posłał.
39. A to jest wola Ojca, który mnie posłał, abym nie stracił nic z tego wszystkiego, co mi dał, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym.
40. I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
Ważnym, a nawet wielkim tematem jest Pięć Punktów Kalwinizmu, czyli doktryny łaski. Oto pięć wybitnych prawd Pisma Świętego, które zostały podkreślone, zdefiniowane i bronione przez jeden z wielkich Synodów Kościoła. Są to
- bezwarunkowa elekcja (wraz z wybraniem na potępienie)
- ograniczone odkupienie
- całkowita deprawacja
- nieodparta (lub skuteczna) łaska i
- wytrwanie (lub zachowanie) świętych.
Wielu z nas zapamiętało je w kolejności:
Totalnej deprawacji,
Usilnej i bezwarunkoweej elekcji,
Limitowanego odkupienia,
I nieodpartej łaski oraz
Przetrwania świętych.
Powodem tego porządku jest to, że pierwsze litery doktryn w tej kolejności składają się na słowo TULIP. To jest porządek mnemoniczny. Jest to stosowne, ponieważ tulipan jest ulubionym kwiatem w Holandii, gdzie odbywał się Synod (w mieście Dort, w latach 1618-1619), który bronił pięciu doktryn przed atakiem heretyka Jakuba Arminiusza.
W tej części przyjrzymy się kolejności, w jakiej holenderski Synod traktował doktryny, poczynając od doktryny o wyborze.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 6, 2021 | Bohaterowie wiary, Teologia historyczna, Teologia reformowana
Przeciw całemu światu
Mat. 10:17 I strzeżcie się ludzi. Będą was bowiem wydawać radom i będą was biczować w swoich synagogach.
.
Marek 13:9 …Staniecie przed namiestnikami i królami z mojego powodu, na świadectwo przeciwko nim.
Wśród burzliwych kontrowersji IX wieku podniósł się mocny głos suwerennej łaski ze strony nieznanego niemieckiego mnicha Gotszalka z Fuldy (ok. 804 – † 30 października 869 A.D.). Podobnie jak Augustyn przed nim, a po nim Luter i Kalwin, Gotszalk posiadał przemożne zrozumienie suwerenności Boga w zbawieniu i wniósł je w swoje niespokojne pokolenie.
To w tej mrocznej godzinie historii ten średniowieczny teolog stanął nad przepaścią, by podtrzymać sztandar doktryn łaski. Za co został surowo ukarany przez zbrodniczy reżim Rzymsko-katolicki.
(więcej…)
utworzone przez SebTer | maj 26, 2021 | Prima Scriptura, Teologia reformowana
Sola, a może prima Scriptura?
W kazaniu zatytułowanym „Ludzie mistrza, część 5: Judasz Iskariota” [1] John MacArthur nauczał, że Jezus kochał Judasza Iskariotę. Przeczytaj rękopis kazania, a zobaczysz, że MacArthur powiedział:
„Ale Jezus kochał go [Judasza]…” i „On [Chrystus] okazywał mu [Judaszowi] miłość”
MacArthur argumentował, że czyny Jezusa wobec Judasza były „… aktami miłości”. Osobiście odrzucam te nikczemne i niebiblijne poglądy, a jeśli się nie zgadzasz, z całym szacunkiem, zobaczmy, jak odpowiesz na dwa poniższe pytania, aby sprawdzić, czy jesteś wierny biblijnie, czy po prostu jesteś fanem człowieka.
(więcej…)
utworzone przez SebTer | maj 18, 2021 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Czy łaska Boża jest powszechna?
Przysłów 3:33 Przekleństwo PANA jest w domu niegodziwego, lecz PAN błogosławi mieszkanie sprawiedliwych.
Absolutnie nie! Łaska to termin soteriologiczny zarezerwowany wyłącznie dla Bożych wybranych. Za każdym razem, gdy Pismo Święte wspomina o łasce Bożej, ma ona zawsze zbawczy charakter. Egzegetycznie i teologicznie łaska jest istotą Ewangelii i niezasłużoną przychylnością Boga wobec Jego wybranych, za których umarł Jego Syn. Ponadto Biblia zasadniczo naucza, że łaska Boża jest
- rozróżniająca
- darmowa
- absolutna
- wieczna
- skuteczna
- niezmienna
Nie ma nic powszechnego w łasce Bożej.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 28, 2021 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Trudy pielgrzyma
2 Kor. 1:3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy
W świecie częstych i niejednokrotnie niepokojących, a nawet niszczących zmian, wielką pociechą wierzącego jest to, że zna i służy niezmiennemu Bogu. Wobec
- zwolnień i niepewności co do naszego zatrudnienia,
- wahań na giełdzie,
- obaw o zdrowie nasze lub naszych bliskich,
- rewolucji w krajach arabskojęzycznych
- i obaw o przyszłość,
wspiera nas prawda:
Mal. 3:6 Gdyż ja, PAN, nie zmieniam się, dlatego wy, synowie Jakuba, nie zostaliście zniszczeni.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 22, 2021 | Teologia reformowana
Przesycony Słowem
Psalm 19:9-10 9. Bojaźń PANA jest czysta, trwająca na wieki; sądy PANA prawdziwe, wszystkie są słuszne. 10. Bardziej pożądane niż złoto, niż mnóstwo szczerego złota, i słodsze niż miód, nawet niż plaster miodu.
W 1557 roku Jan Kalwin opublikował obszerny komentarz do Księgi Psalmów. W tłumaczeniu na język angielski komentarz ten obejmuje pięć pokaźnych tomów. Odzwierciedla w nim życie z Psałterzem. Kalwin kochał psalmy: znał je, studiował, pisał o nich, głosił i śpiewał.
W swoim komentarzu do Psalmów Kalwin dał mocny wyraz różnym aspektom swojej nauki o opatrzności. W jego ekspozycji powraca pięć motywów dotyczących opatrzności.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 11, 2021 | Teologia reformowana
Determinizm
W biblijnym determinizmie obserwujemy, iż Bóg ustanowił każde jedno wydarzenie w wiecznej przeszłości. W każdym momencie jest tylko jedna możliwa przyszłość – ta którą Bóg z góry zaplanował. Jeden z moich ulubionych Biblijnych przykładów determinizmu znajdziemy w 2 księdze Królewskiej rozdział 20.
Król Ezechiasz śmiertelnie zachorował, ale pokutował i Bóg dał mu jeszcze 15 lat życia. Po śmierci Ezechiasza, Manasses przejął królestwo w wieku 12 lat
2 Król. 20:21 I Ezechiasz zasnął ze swoimi ojcami, a jego syn Manasses królował w jego miejsce.
.
2 Król. 21:1 Manasses miał dwanaście lat, kiedy zaczął królować, i królował pięćdziesiąt pięć lat w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Chefsiba.
To znaczy, że Manasses urodził się w tych 15 latach które Bóg dał Ezechiaszowi. “Co z tego?” – możemy zapytać, Biblia jednak nie bez powodu podaje takie przykłady.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 25, 2021 | Egzegezy, Teologia reformowana
Filary wiary
Jan 10:11 Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za owce.
Tematem tego artykułu będzie śmierć. Śmierć Jezusa Chrystusa.
- Dlaczego Chrystus umarł?
- Jaki był cel Boga by wysłać swojego Syna na śmierć?
- Jaka była intencja Jezusa gdy szedł na krzyż?
Jest to trzecia część serii pięciu artykułów wyjaśniających zagadnienie tego, co nazywam pięcioma filarami prawdy.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 11, 2021 | Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana, Teologia systematyczna, Teologia właściwa: nauka o Bogu
Definicja językowa
Joel 2:13 Rozdzierajcie swoje serca, a nie swoje szaty, i nawróćcie się do PANA, waszego Boga, bo on jest łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu i hojny w miłosierdzie i żałuje nieszczęścia.
Z cnotami miłości, łaski i miłosierdzia blisko spokrewniony jest atrybut cierpliwości. W rzeczywistości można to postrzegać jako aspekt lub działanie tych cnót.
W Nowym Testamencie mamy wyrażenia odnoszące się do idei cierpliwości:
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 28, 2021 | Egzegezy, Teologia reformowana
Argument nieodrodzonych
Rzym. 10:20-21 20. A Izajasz śmiało mówi: Zostałem znaleziony przez tych, którzy mnie nie szukali, objawiłem się tym, którzy o mnie nie pytali. 21. Lecz do Izraela mówi: Cały dzień wyciągałem moje ręce do ludu opornego i sprzeciwiającego się.
Izaj. 65:1-2 1. Objawiłem się tym, którzy o mnie nie pytali, zostałem znaleziony przez tych, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który się nie nazywał moim imieniem, mówiłem: Oto jestem, oto jestem. 2. Cały dzień wyciągałem swoje ręce do ludu buntowniczego, który kroczy drogą niedobrą, za własnymi myślami;
Każdy z nas „rodzi się Arminianinem” czyli człowiekiem martwym duchowo (Psalm 14:2-3; 53:2-3; Rzym. 3:11-12; Tyt. 3:3), pozbawionym Ducha Świętego (1 Kor. 2:14; Judy 1:19; Jakuba 3:15) i zrozumienia tak Bożej istoty, jak i Jego planu zbawienia (Psalmy 33:11; Izaj. 14:24; 14:27; 46:9-10). Ale też z drugiej strony wszyscy czcimy swego rodzaju „sacrum”, nienaruszalny aksjomat i podstawę naszej ludzkiej egzystencji, którą jest przekonanie o posiadaniu wolnej woli.
To nienegocjowalne, wewnętrzne przeświadczenie w czasie czytania Pisma Świętego wprowadza w błąd (Izaj. 29:10-12; Mat. 13:11; Dzieje 13:27; 2 Kor. 3:14-16), ponieważ wszystkie fragmenty świadczące o ludzkiej niezdolności „przyjęcia lub odrzucenie zbawienia” prowadzą nieodrodzonych do odwrotnej konkluzji (Psalm 56:5; Jer. 23:36; Filip. 3:19; 2 Piotra 3:16). Człowiek nie jest w stanie zaakceptować Bożej perspektywy zbawienia i niczym Adam i Ewa „zakrywa swą nagość liśćmi wolnej woli.”
Analizując tekst Pawła i Izajasza Arminianie powiedzą, że Bóg wyciąga ręce do wszystkich ludzi i każdemu daje szanse na zbawienie, zaś od człowieka zależy, czy rzuci się w ramiona Boga i da się zbawić.
Nic bardziej mylnego
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 15, 2021 | Egzegezy, Teologia reformowana
Dobre złego początki
1 Sam. 10:1-6
.
1. Potem wziął Samuel dzbanek z olejkiem i wylał na jego głowę, pocałował go i rzekł: Namaścił cię Pan na księcia nad swoim dziedzictwem.
2. Gdy dziś odejdziesz ode mnie, spotkasz dwóch mężów u grobu Racheli na granicy Beniamina, w Selsach, którzy ci powiedzą: Znalazły się oślice, których poszedłeś szukać. A oto ojciec twój zaniechał już sprawy z oślicami, a jest zatroskany o was i mówi: Co mam czynić w sprawie mego syna?
3. A gdy ruszysz stamtąd dalej i dojdziesz do dębu Tabor, spotkają się tam z tobą trzej mężowie, podążający do Boga w Betel. Jeden nieść będzie troje koźląt, drugi nieść będzie trzy bochenki chleba, a trzeci nieść będzie łagiew wina.
4.Oni pozdrowią cię życzeniem pokoju i dadzą ci dwa chleby. Przyjmij je z ich ręki.
5. Następnie dojdziesz do Gibei Bożej, gdzie jest załoga filistyńska. A gdy tam wejdziesz do miasta, natkniesz się na gromadę proroków, schodzących ze wzgórza; a przed nimi będą grający na harfie, bębnie, piszczałce i lutni. Oni zaś będą w zachwyceniu.
6. I zstąpi na ciebie Duch Pana, i wespół z nimi ogarnie cię zachwycenie, i przemienisz się w innego człowieka.
Król Saul jest historycznie pierwszym królem Izraela, po tym jak został wybrany przez Boga i namaszczony przez Proroka Samuela. Już sama postać Samuela jest bardzo znacząca i uznawana za Proroka nie tylko w Judaizmie i Chrześcijaństwie, ale również w Islamie. [1]
Samuel był wyjątkowy w pozytywny sposób. Nie był królem, ale jego zakres władzy obejmował poziom króla. Jednak Samuel w przeciwienstwie do wiekszosci królów był wierny Bogu. Ten fakt można w dość prosty sposób wykorzystać do zmanipulowania słuchacza co do Króla Saula;
Skoro dobry Bóg wykorzystał dobrego proroka, aby Saula wybrać na króla, to jest to z pewnością dobry wybór.
W takim ciągu myślenia Saul jest postrzegany jako ktoś dobry na podstawie cech przypisanych samemu Bogu oraz działającemu w Jego imieniu Samuelowi.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 13, 2021 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Rys historyczny
1 Kor. 12:3 Dlatego oznajmiam wam, że nikt, kto mówi przez Ducha Bożego, nie powie, że Jezus jest przeklęty. Nikt też nie może powiedzieć, że Jezus jest Panem, jak tylko przez Ducha Świętego.
Naturalny stan każdego człowieka to wynikająca z grzechu duchowa śmierć (1 Mojż. 2:16-17; Hiob 14:4; Efez. 2:1; 5; Kol. 2:13). Z tego powodu człowiek naturalny nie przedstawia dla Boga żadnej wartości (1 Mojż. 6:5; Psalm 39:5; 143:24; Izaj. 64:6; Rzym. 3:10-18; 8:9)
Na przestrzeni wieków ludzkość, poszukując drogi pojednania z bóstwem, stworzyła rozliczne religie – różne drogi zbawienia, uwolnienia śmiertelnika od przesądzonego i złego zarazem losu (Dzieje 17:29-30). Wielu wymyślonych panów i wielu stworzonych przez człowieka bogów (1 Kor. 8:5), choć na różne sposoby, głosiło i wciąż głosi tą samą wiarę: człowiek, aby mógł osiągnąć lepszy byt pośmiertny, musi dokonać jakiegoś wysiłku. Nie taki jest Boży plan zbawienia.
Zanim przejdziemy do egzegezy tekstu Koryntian zapoznamy się z planem zbawienia proponowanym przez fałszywa religię.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 11, 2020 | Historia chrześcijaństwa, Teologia reformowana
Próba wiary
Walka o prawdę Ewangelii nie ma końca a trup ściele się gęsto. Historycznie rzecz ujmując Kościół Anglikański początkowo proklamował teologię Reformowaną, aby po czasie ustąpić miejsca zdobywającemu coraz większą popularność nauczaniu opartemu o herezję Jakuba Arminiusza.
Na konferencji króla Jakuba I i kilku prałatów w Hampton Court z przywódcami purytanów (styczeń 1604) dr Reynolds stając w obornie Ewangelii zwrócił się z prośbą, aby
„dziewięć ortodoksyjnych twierdzeń zawartych w Lambeth można było włączyć do Księgi Artykułów”.
Ale Artykuły z Lambeth nigdy nie zostały formalnie dodane do 39 Artykułów Kościoła Anglii (1563). Zostały jednak zaakceptowane przez Konwokację Dublińską w 1615 r. I dodane do Artykułów Irlandzkich (1615), które, jak się uważa, były w dużej mierze dziełem Jamesa Usshera, który miał zostać arcybiskupem Armagh i prymasem całej Irlandii (1625- 1656). W Kościele Irlandii Artykuły z Lambeth uzyskały na jakiś czas pół-symboliczny autorytet. Mówi się, że zostały one wystawione na Synodzie w Dordt (1618-1619) przez posłów angielskich, jako orzeczenie Kościoła Anglii w sprawie kontrowersji Arminiusza.
Niestety, dzisiaj większość kościołów anglikańskich na całym świecie popadło w herezję wolnej woli Arminianizmu i jeszcze gorsze nauczania, zaś ortodoksyjne Artykuły z Lambeth są albo nieznane, albo odrzucane.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 1, 2020 | Teologia reformowana
Wybranie a powołanie
Rzym. 9:11 Gdy dzieci jeszcze się nie urodziły i nie zrobiły nic dobrego ani złego, aby zgodnie z wybraniem trwało postanowienie Boga, nie z uczynków, ale z tego, który powołuje;
Jan Kalwin podejmuje tematykę doktryny powołania Ewangelii w księdze 3 Instytutów w związku z doktryną wiecznego wybrania przez Boga. To, jak Kalwin traktuje powołanie, jest znaczące ponieważ Boże powołanie w głoszenie Eweangelii opiera się na wiecznym wybraniu i jest przez nie kontrolowane.
W rozdziale 22, sekcji 10, po tym, jak nauczał, że Bóg wybiera niektórych do zbawienia, a innych skazuje na zatracenie, zauważa:
Niektórzy twierdzą, że Bóg byłby niekonsekwentny wobec siebie, zapraszając wszystkich bez różnicy, podczas gdy wybiera tylko nielicznych. W ten sposób, według nich, powszechność obietnicy niweczy rozróżnienie szczególnej łaski. 1
Kalwin staje przed pytaniem, jak można zharmonizować wybranie z wezwaniem ewangelii skierowanym do osób innych, niż zbawione? To pytanie jest tak naprawdę sprzeciwem wobec doktryny elekcji. Ci, którzy je podnoszą, argumentują, że skoro Bóg wzywa każdego do pokuty i wiary, to nie ma elekcji.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 25, 2020 | Prima Scriptura, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Notka redakcyjna: poniższy artykuł ma dwa lata jednakże doskonale ukazuje zgubny wpływ subtelnej nawet herezji na soteriologię nawet, zdawałoby się, jednego z najbardziej popularnych mówców Reformowanych.
Odrobina dziegdziu Federalnej Wizji….
John Piper od dłuższego czasu niepokoi swoich naśladowców jeśli chodzi o rozwinięcie doktryny usprawiedliwienia i tego, co w wyjątkowy sposób nazywa on „Ostatecznym Zbawieniem”.
Od czasu przyjęcia przez Pipera nauki Douglasa Wilsona w szczytowym momencie kontrowersji na temat herezji Federalnej Wizji (ang. Federal Vision – na szczęście Wilson od tego czasu opuścił Federalną Wizję), niektórzy Reformowani Baptyści z niepokojem spoglądali na Pipera i z podejrzliwością na ten temat.
Federalna Wizja, dla tych, którzy nie wiedzą, zawiera około dwudziestu błędów teologicznych (tak mówi Ortodoksyjny Kościół Prezbiteriański), które sprawiają, że jest to odstępstwo. Od czasu oświadczenia OKP przeciwko Federalnej Wizji, większość wyznań prezbiteriańskich formalnie ją potępiła.
Spośród dwudziestu zarzutów OKP przeciwko Federalnej Wizji, kilka z nich odnosi się konkretnie do tego, jak Piper postrzega doktrynę usprawiedliwienia.
12. Definiowanie usprawiedliwienia wyłącznie jako odpuszczenie grzechów.
14. Włączanie do samej doktryny wiary uczynków (przez użycie pojęć „wierności”, „posłuszeństwa” itp.)
Piper oburzył swoich zwolenników, kiedy wygłosił niepokojące stwierdzenia na temat usprawiedliwienia w poście Czy Bóg naprawdę nas zbawia tylko przez wiarę? Moim zdaniem najlepszą i najdokładniejszą analizę tak zwanej teologii „Ostatecznego Zbawienia” Pipera przeprowadzili Tim Shaughnessy i Timothy Kauffman w Bible Thumping Wingnut, którą można znaleźć w ich poście pt. Ewangelia według Pipera. Argumentują oni, że istnienie wystarczająco dużo dowodów w poprzedniej pracy Johna Pipera – na przykład jego debata z N.T. Wrightem w 2009 roku – aby udowodnić, że Piper zrównuje usprawiedliwienie z uświęceniem..
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 10, 2020 | Teologia reformowana
Bóg, którego nie może przyjąć świat
Idea, że Bóg robi to, co chce, i że to, co robi, jest prawdziwe i słuszne ponieważ On to robi, jest podstawą naszego zrozumienia wszystkiego, co jest w Piśmie Świętym, łącznie z doktryną wybrania.
W szerokim sensie wybranie odnosi się do faktu, że Bóg wybiera (czy też dokonuje elekcji), aby zrobić wszystko, co robi, w sposób, jaki uzna za stosowny. Kiedy działa, robi to tylko dlatego, że dobrowolnie i niezależnie decyduje się działać tak a nie inaczej. Zgodnie ze swoją własną naturą, z góry ustalonym planem i przyjemnością, decyduje się robić wszystko, co zechce, bez nacisków i ograniczeń ze strony jakichkolwiek zewnętrznych wpływów.
Biblia wielokrotnie o tym wspomina.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 2, 2020 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Pewna niepewność
Mat. 10:22 I będziecie znienawidzeni przez wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, będzie zbawiony.
Nagminnie spotykana interpretacja powyższego tekstu sugeruje konieczność wytrwania jako warunku zbawienia. Słowa Mateusza do łatwych nie należą i zdają się nieodrodzonemu z Ducha czytelnikowi aplikować następującą pozytywną zasadę przyczynowo-skutkową, którą można także przedstawić w formie negatywnej:
Pozytywnie: jeśli wytrwasz do końca (przyczyna) → to będziesz zbawiony (skutek)
Negatywnie: jeśli nie wytrwasz do końca (przyczyna) → to nie będziesz zbawiony (skutek)
Dyletanci często pytają: dlaczego Pismo tak często mówi o konieczności wytrwania aż do końca, jeżeli odstąpienie od Boga nie pociągałoby za sobą konsekwencji lub w ogóle nie byłoby możliwe? (źródło). Inną, bardziej przebiegłą formę poddania w wątpliwość pewności zbawienia chrześcijanina prezentują tzw. „zasady wiary” ugrupowań odtrącających teologię Reformowaną na rzecz ludzkiego, łechcącego ucho (2 Tym. 4:3) nauczania osadzonego głęboko w pelagiańskich czy też semi-pelagiańskich tradycjach opartych o regułę „wolnej woli człowieka”. Za przykład niech posłuży wyznanie wiary reprezentowane przez tzw. „Kościół Ewangelicznych Chrześcijan”, którego członkowie są głównymi mówcami na rozmaitych ekumenicznych konferencjach (np. Razem dla Ewangelii):
„Dziedzic życia wiecznego: Człowiek wierzący jest zbawiony i bezpieczny na całą wieczność w Chrystusie, jeśli tylko aż do końca zachowa niewzruszenie ufność jaką miał na początku” – KECh zasady wiary V. D
Owa nauka tworzy w słuchaczu dysonans poznawczy:
- z jednej strony bowiem przedstawia zbawienie jako pewność
- z drugiej pewność ta zostaje uwarunkowana od ludzkiego czynnika i staje się niepewna
Pewność staje się niepewna a Chrystus przekazał nam bardzo istotne ostrzeżenie przed pochodzącym od złego, nierozumnym bełkotem (Mat. 5:37; 13:19; Efez. 6:18); napomniał także aby nie dawać wiary błędnej interpretacji trudnych miejsc Słowa Bożego dokonywanej przez osoby pozbawione Ducha Świętego (2 Piotra 3:16). Rezultaty takiego procederu mają bowiem tragiczne dla wieczności konsekwencje: mowa o zatraceniu i potępieniu tych osób, które nie są przez Ducha prowadzone i przez to nie umieją rozeznawać prawdy (Jan 7:16-17; 14:16-17; 14:26; 16:13; 1 Jana 2:20; 4:6 ).
Dokonajmy teraz prawidłowej analizy fragmentu Mateusza, aby oddać właściwą chwałę Chrystusowi za monergistyczne dzieło zbawienia.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 27, 2020 | Teologia reformowana
Definicje
Ponieważ Reformacja w Polsce została w miarę szybko zdławiona przez Rzymski katolicycm, nasz język teologiczny bywa czasem bardzo ubogi. Dziś zdefiniowane zostaną dwa, być może nieznane wcześniej, pojęcia odnoszące się do Bożej woli:
- dekkretywnej (ang. decretive)
- nakazującej (ang. preceptive)
Przedstawione zostaną też synonimy tych nazw.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 25, 2020 | Egzegezy, Teologia reformowana, Teologia właściwa: nauka o Bogu
Fundament ortodoksji
Psalm 50:21 …sądziłeś, że jestem do ciebie podobny, ale będę cię napominał i postawię ci to przed oczy
Chciałbym spojrzeć na Księgę Izajasza rozdział 41. W księdze Izajasza rozdziałach 40 – 48 mamy sąd nad fałszywymi bogami. Jest wiele fragmentów w tych rozdziałach, które bezpośrednio odnoszą się do tego o czym mówimy i do fundamentów teologii Reformowanej. Ponieważ fundament teologii Reformowanej rozpoczyna się od Boga i od Bożej natury. I zaczyna się od przyjęcia konsekwentnej interpretacji całego Pisma – Tota Scriptura.
Sola Scriptura i tota Scriptura. Prowadzi nas to do konkretnych wniosków odnośnie tego kim jest Bóg i to staje się filtrem przez który spoglądamy na człowieka. A nie że człowiek jest filtrem, przez który spoglądamy na Boga. I to jest perspektywa, która nie jest naturalna dla człowieka.
Naturalnym sposobem dla człowieka jest rozpoczęcie od niego samego i wyciąganie wniosków o Bogu, tak jakby Bóg był przedmiotem wiedzy, jak na przykład góra, czy określony przedmiot, jak matematyka, czy cokolwiek innego. Problem jest w tym, że biblijny pogląd na temat wiedzy rozpoczyna od Boga w centrum, a my jesteśmy poza nim, i musimy mieć odniesienie do wszystkiego innego poprzez Boga, jeśli mamy posiąść prawdziwą wiedzę.
A to zwyczajnie nie jest naturalnym dla nas abyśmy tak myśleli, chyba że zostaniemy poinstruowani przez Słowo Boże abyśmy tak uczynili.
(więcej…)
