Hebr. 13:9 Nie dajcie się zwieść rozmaitym i obcym naukom. Dobrze jest bowiem umacniać serce łaską, a nie pokarmami, co nie przyniosły pożytku tym, którzy się nimi zajmowali.

29 a.d. Przed ukrzyżowaniem

W ostatnim roku ziemskiej pielgrzymki miał miejsce dyskurs Jezusa z faryzeuszami odnośnie tradycji i serca człowieka. Pan Jezus, konfrontując fałszywą naukę faryzeuszy, dokonał rzeczy, która przerastała wszelkie wyobrażenia Starotestamentowych judaistów. Jedną wypowiedzią zniósł przepis dotyczący zwierząt czystych i nieczystych. Ogłosił, że żaden pokarm nie kala człowieka.

Marek 7:18-19 18 Wtedy powiedział im: Czy i wy jesteście tak bezrozumni? Czyż nie rozumiecie, że wszystko, co z zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może go skalać? 19 Nie wchodzi bowiem do jego serca, ale do żołądka i zostaje wydalone do ustępu, oczyszczając wszystkie pokarmy.
.
Mat. 15:16-17 16 Jezus odpowiedział: Wy też jeszcze jesteście niepojętni? 17 Jeszcze nie rozumiecie, że wszystko, co wchodzi do ust, idzie do żołądka i zostaje wydalone do ustępu?

Po ukrzyżowaniu Chrystusa w marcu 30 roku dwa miesiące później Duch Święty zstępuje na zgromadzonych w wieczerniku Apostołów, braci, matkę i uczniów Jezusa. Tak powstaje Kościół złożony wyłącznie z osób pochodzenia żydowskiego. Ludzie ci posiadają jednorodną kulturę, wspólny język a wcześniej wyznawali judaizm, religię zawierającą znaczące restrykcje co do spożywania pokarmów. Był to jeden z elementów wyróżniających Żydów spośród innych narodów. To, co rok wcześniej Jezus ogłosił jeszcze nie dotarło do sumienia zgromadzonych. Dlatego też….
.


37 a.d. Piotr dostaje od Boga polecenie spożywania wszystkich pokarmów

Dzieje 10:10-16 10 A będąc głodnym, chciał coś zjeść. Gdy zaś przygotowywano mu posiłek, wpadł w zachwycenie. 11 Zobaczył otwarte niebo i zstępujący na niego jakiś przedmiot, podobny do wielkiego płótna, związany ze sobą czterema końcami i spuszczany ku ziemi. 12 Były w nim wszelkie czworonożne zwierzęta ziemskie, bestie, gady i ptaki nieba. 13 I odezwał się do niego głos: Wstań, Piotrze, zabijaj i jedz. 14 A Piotr odpowiedział: Żadną miarą, Panie, bo nigdy nie jadłem niczego pospolitego lub nieczystego. 15 Wtedy znowu, po raz drugi dobiegł go głos: Tego, co Bóg oczyścił, ty nie uważaj za nieczyste. 16 I stało się tak trzy razy. Wówczas ten przedmiot został z powrotem wzięty do nieba.

W Starym Testamencie Bóg dokonał rozróżnienia między zwierzętami czystymi i nieczystymi, 3 Mojż. 11:2-275 Mojż. 14:3-20. Prawo to było obecne w Piśmie a Piotr poprzysiągł nigdy go nie złamać, ponieważ jest to prawo Boże, które Piotr uznawał za nieuchylone. Zatem Piotr nie chciał odważyć się na złamanie tego prawa. Uprzedzenia jakie Piotr miał w stosunku do pogan uniemożliwiały mu wyprawę do domu Korneliusa, tak więc Pan musiał przygotować go do tej posługi. Powiedzieć Żydowi, że Bóg oczyszcza zwierzęta do tej pory uznawane za nieczyste było tym samym co powiedzenie, że prawo Mojżesza zostaje uchylone. Od tej pory Żydzi podążający drogą Pańską mogą spożywać wszystkie pokarmy, bariery oddzielające Żydów od pogan zostają zniesione (Efez. 2:11-161 Kor. 12:13Kol. 3:11Gal. 3:27-28Dzieje 10:34-35). Jednak nie wszystkim się to spodobało…
.


49-53 a.d. Pierwszy konflikt, pierwsza krew

Poganie stając się pełnoprawnymi członkami kościoła wnieśli do niego swoje stare przyzwyczajenia żywieniowe. Frakcja legalistów , która później okazała się frakcją fałszywych braci, rozpoczęła swoją krucjatę mającą na celu uczynienie z braci pochodzących z pogan prozelitów. Jednym z punktów zapalnych było ograniczenie spożywania pokarmów i krwi.

Dzieje 15:1 A niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: Jeśli nie zostaniecie obrzezani według zwyczaju Mojżesza, nie możecie być zbawieni.

Nikogo nie powinno zdziwić, że mocodawcami wichrzycieli byli „bracia” będący wcześniej faryzeuszami, jak się okazuję tworzącymi osobną frakcję wewnątrz kościoła. Faryzeusze jako legaliści rządali wprowadzenia obrzezki oraz nakładali na wierzących jarzmo nie do uniesienia zwane Prawem Mojżesza. W prawie tym, jak już wcześniej wspomniano, istniały szczegółowe przepisy co do spożywania pokarmów.

Dzieje 15:5 Lecz niektórzy ze stronnictwa faryzeuszy, którzy uwierzyli, powstali i powiedzieli: Trzeba ich obrzezać i nakazać, żeby zachowywali Prawo Mojżesza.

Z tego powodu w Jerozolimie został zwołany pierwszy synod, który odrzucił legalizm faryzeuszy na rzecz prawa wolności. Prawo Chrystusa zezwala na spożywanie wszystkich pokarmów.

Dzieje 15:19-20 19 Dlatego uważam, że nie należy czynić trudności tym spośród pogan, którzy się nawracają do Boga; 20 Ale napisać im, aby wstrzymywali się od splugawienia bożków, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi.

Jednakże mając na względzie potencjalną możliwość zgorszenia Żydów żyjących w diasporze, w mądrości Ducha Świętego synod podejmuje decyzję o wstrzymaniu się spożywania krwi. Nie jest to zakaz, lecz zalecenie mające na uwadze sumienie wyznawców judaizmu, tak, aby można było w łatwy sposób dotrzeć do nich z ewangelią nie zrażając ich jednocześnie całkowitą swobodą, jak napewno by dostrzegali w odrzuceniu całego Prawa Mojżesza na rzecz Prawa Chrystusa.

Dzieje 15:21 Mojżesz bowiem od dawien dawna ma w każdym mieście takich, którzy go głoszą, gdyż w synagogach co szabat czytają go.

Wcześniej wspomniani legaliści-wichrzyciele działali na własną rękę, bez porozumienia z Apostołami i liderami kościoła w Jerozolimie, działali z polecenia stronnictwa faryzeuszy.

Dzieje 15:24 Ponieważ słyszeliśmy, że pewni ludzie wyszli od nas i zaniepokoili was słowami, i wzburzyli wasze dusze, mówiąc, że musicie zostać obrzezani i zachowywać prawo, czego im nie przykazaliśmy;

Jezus Chrystus podczas swej ziemskiej pielgrzymki  ostrzegał przed faryzeuszami w Kościele.

Mat. 13:52 A on powiedział do nich: Dlatego każdy uczony w Piśmie, który jest pouczony o królestwie niebieskim, podobny jest do gospodarza, który wydobywa ze swego skarbca nowe i stare rzeczy.
.

Niestety presja judaistów dotknęła fundamentu kościoła….
.


49-53 a.d. Obłuda Piotra

W Antiochii Piotr ulegając presji legalistów wpada w obłudę odnośnie spożywania pokarmów. Działa wbrew sumieniu i wbrew podjętej przez synod decyzji. Za to zostaje ostro skrytykowany.

Gal. 2:11-13 11 A gdy Piotr przybył do Antiochii, sprzeciwiłem mu się w twarz, bo był godny nagany. 12 Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami. Gdy zaś oni przyszli, odsunął się i odłączył, obawiając się tych, którzy byli z obrzezania. 13 A razem z nim obłudnie postępowali i inni Żydzi, tak że i Barnaba dał się wciągnąć w tę ich obłudę.

 

Piotr został przywołany do porządku. Nie mogąc skorumpować Apostołów zwodziciele przenieśli fałszywą naukę do lokalnych zborów…
.


55 a.d. Sprawa pokarmu w Koryncie

W Koryncie zbór składał się z nawróconych Żydów, wcześniej wyznających resktrykrycjny pod względem spożywania pokarmów judaizm, oraz pogan, którzy byli przyzwyczajeni do spożywania pokarmów ofiarowanych bałwanom. Zbór ten posiadał następujące dylematy:

  • czy można spożywać wszystkie rodzaje pokarmów?
  • czy można spożywać pożywienie ofiarowane bałwanom, a które dostępne jest na straganach?
  • jak traktować osoby dopiero co nawrócone, które mają stare przyzwyczajenia religijne odnośnie pokarmów?
  • jak pogodzić dwa różne systemy, pogański i judaistyczny, których nakazy spożywania pokarmów różnią się od siebie dramatycznie?

Apostoł Paweł odpowiada na te pytania rozważając w liście hipotetyczną sytuację, gdzie dwóch braci, mocny w wierze i dopiero co nawrócony, zasiadają do stołu z poganinem (domyślnym celem wizyty jest ewangelizacja).

1 Kor. 6:13 Pokarmy są dla brzucha, a brzuch dla pokarmów.

Dylemat dotyczący spożywania wszystkich pokarmów a sumienia słabszego w wierze został rozważony przez Apostoła Pawła w 8 rozdziale Pierwszego Listu do Koryntian:

1 Kor. 8:1-11

Wyznacznikiem postępowania ma być miłość.
1 Co do ofiar składanych bożkom, to oczywiście wszyscy posiadamy wiedzę. Wiedza wbija w pychę, lecz miłość buduje. 2 A jeśli ktoś uważa, że coś wie, to jeszcze nie wie tak, jak wiedzieć należy. 3 Lecz jeśli ktoś miłuje Boga, ten jest poznany przez niego.

Można spożywać mięso ofiarowane idolom.
4 A więc co do spożywania pokarmów ofiarowanych bożkom, wiemy, że bożek na świecie jest niczym i że nie ma żadnego innego Boga oprócz jednego. 5 Bo chociaż są tacy, którzy są nazywani bogami, czy to na niebie, czy na ziemi – bo wielu jest bogów i wielu panów; 6 To dla nas jest jeden Bóg, Ojciec, z którego wszystko, a my w nim, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko, a my przez niego.

Nie wolno jednak gorszyć nowonawróconych braci.
7 Lecz nie wszyscy mają tę wiedzę. Niektórzy bowiem aż do tej pory, mając sumienie co do bożka, spożywają pokarm jako ofiarowany bożkom, a ich sumienie, będąc słabe, kala się. 8 Pokarm zaś nie zbliża nas do Boga. Jeśli bowiem jemy, nic nie zyskujemy, a jeśli nie jemy, nic nie tracimy. 9 Jednak uważajcie, aby przypadkiem wasza wolność nie stała się dla słabych powodem do zgorszenia.

Kogo obrazić, poganina serwującego pokarm czy brata słabego w wierze?
10 Gdyby bowiem ktoś zobaczył ciebie, który masz wiedzę, siedzącego za stołem w świątyni bożka, to czy sumienie tego, kto jest słaby, nie skłoni go do jedzenia pokarmów ofiarowanych bożkom? 11 I w ten sposób twoja wiedza zgubi słabego brata, za którego umarł Chrystus. 12 Grzesząc tak przeciwko braciom i raniąc ich słabe sumienie, grzeszycie przeciwko Chrystusowi.

Lepiej odmówić poganinowi niż zgorszyć brata.
13 Dlatego, jeśli pokarm gorszy mego brata, przenigdy nie będę jadł mięsa, aby nie gorszyć mego brata.

Jedzcie wszystko, Bóg wam to  daje.

1 Kor. 10:25-26 25 Wszystko, co sprzedają w jatkach, jedzcie, o nic nie pytając ze względu na sumienie. 26 Pańska bowiem jest ziemia i wszystko, co ją napełnia.

W ciągu następnych lat obserwujemy rozwój i okrzepnięcie doktryny. Okres przejściowy odchodzi do przeszłości, Żydzi i poganie zostają całkowicie zasymilowani.
.


56 a.d. O słabych w wierze

1 Kor. 14:1-3 1 A tego, kto jest słaby w wierze, przyjmujcie, lecz nie po to, aby sprzeczać się wokół spornych kwestii. 2 Jeden bowiem wierzy, że może jeść wszystko, a inny, będąc słaby, jada jarzyny. 3 Ten, kto je, niech nie lekceważy tego, który nie je, a ten, kto nie je, niech nie potępia tego, który je, bo Bóg go przyjął.
.


60-62. a.d. Zakaz spożywania pokarmów to fałszywa religijność

Kol. 2:20-23 20 Jeśli więc umarliście z Chrystusem dla żywiołów tego świata, to dlaczego – jakbyście jeszcze żyli dla świata – poddajecie się nakazom: 21 Nie dotykaj, nie kosztuj, nie ruszaj; 22 (To wszystko niszczeje przez używanie), według przykazań i nauk ludzkich? 23 Mają one pozór mądrości w religijności według własnego upodobania, w poniżaniu siebie i nieoszczędzaniu ciała, jednak nie mają żadnej wartości, służą tylko do nasycenia ciała.
.


62-64. a.d. Zakaz spożywania pokarmów to nauki szatańskie

1 Tym. 4:1-3 1 A Duch otwarcie mówi, że w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, dając posłuch zwodniczym duchom i naukom demonów; 2 Mówiąc kłamstwo w obłudzie, mając napiętnowane sumienie; 3 Zabraniając wstępować w związki małżeńskie, nakazując powstrzymywać się od pokarmów, które Bóg stworzył, aby je przyjmowali z dziękczynieniem wierzący i ci, którzy poznali prawdę.


Gdy słabszy brat próbuje narzucić swoją słabość jako prawo kościelne – Ewangelia jest zagrożona. Nie wyrzekając się swojej chrześcijańskiej wolności Apostoł Paweł walczył zaciekle sprzeciwiając się tyranii słabszego brata.

Gdy ktoś ma takie wątpliwości, przez które jest związany i stara się stworzyć z tego zasadę kościelną, należy mu się przeciwstawić. Nie można mu pozwolić, by stanowił prawa, tam gdzie Bóg nas uczynił wolnymi. Zrozumienie tych prawd nie wydaje się być trudne pod względem intelektualnym. R. C. Sproul

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email