Tota Scriptura

Gdy kontynualiści pytają o konkretny rozdział i wers potwierdzający ustanie darów, my podtrzymujemy cały Kanon Pisma Świętego jako świadectwo, które widzimy na  stronach narracji Nowego Testamentu. Jest to widoczne od zesłania Ducha Świętego w Pentecost i wypełnieniu Joela 2. Widzimy stopniowy zanik darów, który bezpośrednio koresponduje i  relacjonuje z wzrastającą doktrynalną wiedzą w kościele. Po założeniu jego fundamentu przez apostołów i proroków

Efez. 2:20Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus;

Innymi słowy jak kościół wzrastał i dojrzewał nie było już więcej potrzeby dla  darów znaków, które wtedy istniały.
.


Zanik na kartach Nowego Testamentu

Z nadejściem Kanonu Nowego Testamentu widzimy całkowite wygaśnięcie darów przeznaczonych do afirmacji Apostołów, ponieważ Apostołowie w końcu umarli, a Słowo Boże się ukonstytuowało Podaje przykład trzeciej podróży misjonarza Pawła w 52 lub 53 widzimy crescendo jego cudotwórczej mocy. W wydarzeniu z chusteczką i pozostałościami jego chustki, które uzdrawiały chorych

Dzieje 19:12 Tak że nawet chustki albo przepaski z jego ciała kładziono na chorych, a choroby ich opuszczały i wychodziły z nich złe duchy.

Do tego czasu Paweł był w więzieniu 62 AD  roku, nie mógł leczyć Epafrodyta zamiast tego musiał patrzeć na swojego wiernego współpracownika, cierpiącego z powodu choroby.

Filip. 2:25-30 25 Uznałem też za konieczne posłać do was Epafrodyta, mego brata, współpracownika i współbojownika, a waszego wysłannika i sługę w moich potrzebach; 26 Ponieważ tęsknił za wami wszystkimi i bardzo się smucił, gdyż słyszeliście, że zachorował. 27 Rzeczywiście bowiem chorował tak, że był bliski śmierci. Lecz Bóg zmiłował się nad nim, a nie tylko nad nim, ale i nade mną, abym nie doznawał smutku za smutkiem. 28 Dlatego tym pilniej posłałem go, abyście widząc go znowu, ucieszyli się, a ja żebym doznawał mniej smutku. 29 Przyjmijcie go więc w Panu z całą radością i miejcie takich w poszanowaniu; 30 Ponieważ dla sprawy Chrystusa bliski był śmierci, narażając swoje życie, aby dopełnić to, czego brakowało w waszej posłudze wobec mnie.

W tamtym czasie napisał swój pierwszy list do Tymoteusza i Paweł nie wysłał mu chusteczki o cudownej mocy lub kawałka swojej swojej szaty czy namaszczonego kawałka ubrania. Powiedział mu, żeby pił wino, co miało mu pomóc w bólu brzucha.

1 Tym. 5:23 Samej wody już nie pij, ale używaj trochę wina ze względu na twój żołądek i częste niedomagania.

Uzdrawiająca moc Pawła nie wróciła do niego przed czasem napisania swojego  drugiego listu do Tymoteusza, kiedy musiał pozostawić swojego wiernego sługę Trofima Milecie.

2 Tym. 4:20 Trofima zostawiłem chorego w Milecie.

Nawet nie wspomnę spekulacji z powodu których Paweł cierpiał. Nie został wyleczony w cudowny sposób z wyniszczającej  choroby. Ten, który leczył swoją szatą wkrótce nie był w stanie leczyć z żadnej chorobynawet jego najbliższych. Jest to dalekie od tego, co wcześniej widzimy w Piśmie Świętym które wcześniej mówi ”wszyscy z chorobami byli wyleczeni”. Tak było do 60 AD,

Mat.t. 12:15 Lecz Jezus, poznawszy to, odszedł stamtąd. Poszło za nim mnóstwo ludzi, a on uzdrowił ich wszystkich.
.
Mat. 8:16 Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych; .
.
Łuk. 4:40 A gdy słońce zachodziło, wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przyprowadzali ich do niego, a on na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich.
.
Łuk. 6:19 A wszyscy ludzie starali się go dotknąć, ponieważ moc wychodziła z niego i uzdrawiała wszystkich. .
.
Łuk. 9:11 Gdy ludzie się o tym dowiedzieli, poszli za nim. On ich przyjął i mówił im o królestwie Bożym, i uzdrawiał tych, którzy potrzebowali uzdrowienia.

Ale przed 62 AD widzimy „ustanie” zapisane na stronach Nowego Testamentu, wtenczas dary te bardzo wyraźnie zaczęły zanikać.

Podobnie widzimy zanikanie darów w historii odkupienia poprzez cały Nowy Testament. Apostoł Paweł jedynie wspomina o znakach apostolskich co jest logicznie wywnioskowane z Listu do Kościoła Koryntu. Jest to trzeci list napisany przez Pawła. Napisze jeszcze dziewięć listów do sześciu kościołów i nigdy więcej nie wspomni o znakach i cudach, mówieniu językami.

  1. 1 Tesaloniczan, – milczy o darze zagranicznych języków
  2. 2 Tesaloniczan,. – milczy o darze zagranicznych języków
  3. 1 Koryntian, – koryguje źle używany dar zagranicznych języków, ogłasza jego zanik (1 Kor. 13:8)
  4. 2 Koryntian, – milczy o darze zagranicznych języków
  5. Do Galacjan,  – milczy o darze zagranicznych języków
  6. Do Rzymian,– milczy o darze zagranicznych języków
  7. Do Filemona, – milczy o darze zagranicznych języków
  8. Do Kolosan, – milczy o darze zagranicznych języków
  9. Do Efezjan,  – milczy o darze zagranicznych języków
  10. Do Filipian, – milczy o darze zagranicznych języków
  11. 1 Tymoteusza,– milczy o darze zagranicznych języków
  12. Do Tytusa,– milczy o darze zagranicznych języków
  13. 2 Tymoteusza,  – milczy o darze zagranicznych języków

Apostolskie lub charyzmatyczne dary konsekwentnie zanikały. Nie było powodu, aby Apostoł je wspomniał w liście do innych  kościołów do których pisał. W chronologii Dziejów  stopniowo wystąpiło zanikanie darów.
.


Wczesny Kościół

Podobnie  widzimy zanikanie znaków charyzmatycznych powtarzające się od wczesnych historycznych pisarzy Chrześcijańskich, takich jak

  • Barnaba,
  • Polikarp,
  • Ignacy i
  • Klemens,

którzy piszą bez odnoszenia się do charyzmatycznych darów znaków. Zapewnienia o ich wygaszeniu znajdziemy wśród patrystycznych ojców, którzy przyszli później w drugiej połowie III wieku widzimy tylko przelotne doniesienia o niejasnych pogłoskach o cudach, które podobnie jak Chryzostom wyraźnie zaprzeczają ich kontynuacji. Jedynym wyjątkiem jest Tertulian, który wymyślił szalone wizje, na przykład jak długa musiała być przesłona, którą kobiety zakrywały sobie twarz. Reszta antycznego świata chrześcijańskiego uznawała proroctwa jako heretyckie a kontynuację darów znaków za głupotę i zwiedzenie. Posunęli się tak daleko, aż do rzucenia klątwy na Montaniusza wysyłając do piekła tych, którzy ośmielali się twierdzić to, co współcześni charyzmatycy dziś utrzymują.
.


Fałszywe cuda a Rzymski-katolicyzm

Widzimy więc bezpośrednią korelację między wzrostem korupcji doktrynalnej w IV i V wieku odnośnie znaków i cudów. W rzeczywistości prawie sto procent roszczeń co do znaków i cudów od piątego wieku do reformacji została przeprowadzona w celu propagacji Rzymskiej doktryny, jak

  • Wniebowstąpienie Maryji oraz
  • afirmacja bluźnierstwa Papieskiej Eucharystii.

Historycznie Biblijne i logicznie może zostać wydedukowane to, że dary zaprojektowane do zademonstrowania prawomocności Apostołów i ustały zupełnie tak, jak każda inna doktryna np. o Świętej Trójcy, kanoniczność Biblii. Cudowne dary ustały razem z tymi Apostołami i proroctwami. Proroctwa ustały wraz ze skompletowaniem Bożego Słowa.
.


Sola Scriptura

Termin Sola Scriptura po raz pierwszy zastosowano nie do Rzymsko-Katolików ale zostało zastosowane do kontynualistów, którry wierzyli w kontynuację proroctwa i trwające objawienie, dlatego właśnie powstał ten termin. Daleki od bycia wezwaniem przeciwko papistom skierowany był przeciwko

  • Lollardom
  • anabaptystom
  • oraz ówczesnym charyzmatykom

Wszyscy oni zostali zwiedzeni przez twierdzenie o kontynuacji prorokowań.

Ponieważ wierzę w Sola scriptura ponieważ potwierdzam, że Pismo jest wystarczające. Jego Apostołowie przemówili, a ich dary odeszły wraz z nimi. Jednakże Boży Duch nadal jest wśród ludzi i przejawia
się na różne sposoby.
.


Luter do charyzmatyków

Zakończę cytując  tego, któremu często przypisuje powstanie terminu Sola scriptura; Jak powiedział do charyzmatycznych entuzjastów, którzy mówili, że to jest duch, duch który sprawia, że mówimy te rzeczy. I Luter zareagowali mówiąc,

uderzam twojego ducha w pysk,

Taka będzie też moja dzisiejsza odpowiedź na roszczenia kontynuowania znaków i cudów, nie czyniona przez Apostołów, ale często przez dzieci kobiety.  Wielu heretyków i fałszywych nauczycieli mówiących językami ale nie rzeczywistym językiem, tylko ekstatycznym bełkotem. Twierdzenia o połowicznym wyleczeniu niewidzialnych dolegliwości i nieuzasadnione  opisy cudów, które zawsze dzieją się kiedy nie ma w pobliżu kamery wideo. Ludzie, którzy twierdzą, że kontrolują pogodę, ale nigdy nie wyleczyli ani jednej osoby z AIDS lub którzy prorokują o podstępnych duchach kałamarnicy lub którzy twierdzą, że mają dar proroctwa, ale są całkowicie pozbawieni duchowego daru rozróżniania. To nie jest Boży Duch, ale to jest fałszywy duch. I tutaj zacytuję Lutra:

uderzam twojego ducha w pysk…

J. D. Hall

Tłumaczyła Marlena Wozowicz

Print Friendly, PDF & Email