Stan pośredni

utworzone przez | maj 7, 2026 | Soteriologia: nauka o zbawieniu

Dusza bez ciała

Łuk. 23:43 A Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę powiadam ci: Dziś będziesz ze mną w raju.

Odpowiemy dzisiaj na pytanie dotyczące stanu pośredniego, czyli stanu wierzących między śmiercią a zmartwychwstaniem ciał. Pytanie dotyczy trudności w zrozumieniu, jak dusza, oddzielona od ciała, może żyć bez niego.

Nie jest to łatwe pytanie, ponieważ wiemy tak mało zarówno o potężnych dziełach Boga, jak i o życiu, które będziemy wieść poza ciałem w niebie. Powinniśmy również pamiętać, że pytanie to dotyczy zarówno niegodziwych, jak i sprawiedliwych, choć ich końcem jest piekło.

Sen duszy i inne herezje

Pytanie to pojawiało się od zarania dziejów Kościoła. Kalwin napisał książkę przeciw teorii „snu duszy”, w której zaprzeczył poglądowi, że dusza w chwili śmierci wchodzi w stan nieświadomości. Pewien holenderski teolog wysunął tezę, że dusze wybranych żyją poza ciałem i poprzez ciało wywyższonego Chrystusa w chwale zanim nastąpi zmartwychwstanie ich ciał. Zaproponowano również inne teorie.

W kościołach Reformowanych zaprzeczenie snu duszy jest kwestią wyznaniową. W Katechizmie Heidelberskim czytamy:

Jaką pociechę czerpiesz z wiary w „ciała zmartwychwstanie”?
.
Taką, że gdy zakończę tutaj życie, nie tylko dusza moja wzięta będzie natychmiast do Jezusa Chrystusa, jako do swej Głowy, ale także moje ciało zmartwychwstałe dzięki mocy Chrystusowej, na nowo połączy się z duszą i upodobni do pełnego chwały ciała Jezusa Chrystusa. [1]

To jest ewidentnie biblijne nauczanie.Katechizm swoje nauczanie opiera o niniejsze teksty

1 Kor. 15:53 To bowiem, co zniszczalne, musi przyodziać się w to, co niezniszczalne, a to, co śmiertelne, przyoblec się w nieśmiertelność.

1 Jana 3:2 Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.

Filip. 3:21 On przemieni nasze podłe ciało, aby było podobne do jego chwalebnego ciała, zgodnie ze skuteczną mocą, którą też może poddać sobie wszystko.

Konsekwentnie Kalwin twierdził o zmarłych świętych, że po śmierci idą do raju aby mieć społeczność z Chrystusem:

„Pismo Święte mówi, że Chrystus jest z nimi obecny i przyjmuje ich do raju…” [2]

Dziś będziesz ze mną w raju

W Ewangelii Łukasza 23, łotr przybity do krzyża obok krzyża Jezusa prosił, aby Chrystus pamiętał o nim, gdy przyjdzie do swojego królestwa (werset 42). Pan odpowiedział:

Łuk. 23:43 A Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę powiadam ci: Dziś będziesz ze mną w raju.

Niektórzy rzymscy kotolicy, broniąc straszliwej doktryny czyśćca, twierdzą, że po słowach „Dziś” należy postawić przecinek, podobnie jak czynią to sekty. Oznaczałoby to zatem, że słowa Jezusa skierowane do łotra oznaczały jedynie, że wypowiedział te słowa „Dziś”, czyli w dniu, w którym umarł na krzyżu i rozmawiał z łotrem, tak jakby werset brzmiał:

„Dziś powiadam ci: Będziesz ze mną w raju”.

To wymuszona interpretacja, na którą tekst nie pozwala. Prawda jest taka, że Jezus obiecał żałującemu, skruszonemu łotrowi, że w dniu, w którym wisieli na swoich krzyżach i wkrótce mieli umrzeć, będą razem w niebie.
.

Piąta pieczęć

Inny dowód można znaleźć w Apokalipsie 6:9-10 . Kiedy piąta pieczęć została otwarta, Jan ujrzał „dusze” męczenników wołające:

Obj. 6:9-10 9. A gdy otworzył piątą pieczęć, widziałem pod ołtarzem dusze zabitych z powodu słowa Bożego i świadectwa, które złożyli. 10. I wołały donośnym głosem: Jak długo jeszcze, Panie święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i nie pomścisz naszej krwi na mieszkańcach ziemi?

Chodzi o to, że dusze ludu Bożego są już w niebie i nawet pytają, ile czasu upłynie, zanim Chrystus przyjdzie, aby zniszczyć niegodziwych.
.

Co ze wskrzeszonymi?

Jan 11:43-44 43. Gdy to powiedział, zawołał donośnym głosem: Łazarzu, wyjdź na zewnątrz! 44. I wyszedł ten, który umarł, mając ręce i nogi powiązane opaskami, a twarz obwiązaną chustką. Powiedział do nich Jezus: Rozwiążcie go i pozwólcie mu odejść.

Problem pojawia się w związku ze zmartwychwstaniem tych, których Jezus wskrzesił z grobu:

  • córki Jaira,
    .
  • syna wdowy z Nain,
    .
  • a przede wszystkim Łazarza.

Gdzie były ich dusze po śmierci zanim Jezus je wskrzesił? Wydaje się niemożliwe, aby ta trójka została przywołana z samego nieba. Byłoby to dla nich przerażające doświadczenie. Musieliby zostać przywróceni z błogiego życia w chwale, gdzie już nie grzeszyli, do świata bólu i goryczy, tylko po to, by ponownie stanąć twarzą w twarz ze śmiercią.

Pewien profesor dogmatyki w seminarium uważał, że nie potrafi wyjaśnić tego zagadnienia inaczej niż w ten sposób, że Bóg przygotował dla ich dusz szczególne miejsce, w którym pozostaną nieświadome, dopóki Jezus nie przywoła ich z powrotem do tego życia. Przyznał jednak, jak my wszyscy, że drogi nieskończonego Boga są niepoznawalne i wykraczają poza nasze zrozumienie.

Wierzymy jednak, że zgodnie z Pismem Łazarz był u Boga i powrócił na ziemię, aby wypełnić Boży plan.

Ciała ludzi po śmierci obracają się w proch i ulegają rozkładowi, lecz ich dusze, które ani nie umierają, ani nie zapadają w stan nieświadomości – są bowiem z natury nieśmiertelne – natychmiast powracają do Boga, który je dał. Dusze sprawiedliwych, których świętość osiągnęła doskonałość w śmierci, wchodzą do raju, gdzie są z Chrystusem, patrząc na twarz Boga w świętości i chwale, oczekują na pełne odkupienie ich ciał. [2]

Wyjaśnienie

Pozostaje jeszcze jeden problem, którego świadomość może w znacznym stopniu wyjaśnić kwestię stanu pośredniego. Prawda jest taka, że mamy bardzo nikłe pojęcie o tym, jak wygląda niebo. Wiemy tylko to, co objawia nam Biblia, a Pismo Święte zawsze ukazuje niebo za pomocą figur, analogii i języka symbolicznego.

Bóg objawia nam niebo językiem, który nie zawsze jest dosłowny, ponieważ pragnie ukryć przed nami wiedzę o niebie, być może po to, by zaskoczyć nas jego chwałą, gdy tam dotrzemy. Pismo Święte mówi o niebie w takim, niekiedy tajemniczym, języku, gdyż niebo jest tak całkowicie różne od tego, co znamy tu na ziemi, że nie da się stworzyć żadnego ziemskiego języka, aby je opisać. Paweł stwierdza, że gdy został wzięty do trzeciego nieba, usłyszał „niewypowiedziane słowa”. Miał przez to na myśli, że nie było słów w żadnym ludzkim języku, które mogłyby opisać to, co usłyszał: słowa nieba były zbyt „niebiańskie”.

2 Kor. 12:4 Który został porwany do raju i słyszał niewypowiedziane słowa, których człowiekowi nie wolno mówić.

Ludzie mają wiele błędnych wyobrażeń o niebie.

  • Niektórzy myślą, że będzie to miejsce, w którym będą mogli nieustannie robić to, co lubią najbardziej tu na ziemi: grać w golfa czy cokolwiek innego.
    ,
  • Inni z utęsknieniem wyczekują spotkania z bliskimi, którzy odeszli przed nimi, myśląc, że ich relacje z nimi będą w dużej mierze takie same jak wcześniej.

Zapominają jednak, że wszelkie ziemskie relacje dobiegną końca, a nasza niebiańska relacja będzie związana z Chrystusem i naszą duchową rodziną w udoskonalonym Królestwie Bożym. Kiedy w końcu wejdziemy do chwały, dwie rzeczy staną się niezwykle cudowne:

1) Ujrzymy naszego Zbawiciela twarzą w twarz, a nasza nieprawość zniknie.

1 Kor. 13:12 Teraz bowiem widzimy w zwierciadle, niewyraźnie, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznaję cząstkowo, ale wtedy poznam tak, jak jestem poznany.

Jestem pewien, że będziemy jak królowa Saby, która omdlała na widok chwały Salomona i jego Jerozolimy, wołając: „Nie powiedziano mi nawet połowy” (1 Król. 10:7).

2) Kiedy znajdziemy się w niebie i ujrzymy je w całej jego chwale, uczynimy tylko jedno: będziemy wielbić Boga, który przez Chrystusa dokonał tak cudownych rzeczy.

Obj. 22:3  I nie będzie już żadnego przekleństwa. Lecz będzie w nim tron Boga i Baranka, a jego słudzy będą mu służyć. 

Już teraz zdarzają się chwile, gdy niebo dotyka ziemi, a rezultatem jest cud: dzieją się rzeczy niezwykłe. Wszystkie chwalebne zapisy tych czasów znajdują się w Piśmie Świętym, aby pobudzić nas do wierności. Największym cudem ze wszystkich jest ukrzyżowanie i zmartwychwstanie naszego Pana Jezusa Chrystusa, wiecznego Syna Bożego wcielonego.

Żyjmy w oczekiwaniu na niespodziewane cuda w Chrystusie w przyszłym świecie, modląc się: „Przyjdź, Panie Jezu, przyjdź szybko”

Na podstawie, źródło
Tłumaczył Robert Jarosz

Przypisy

[1] Katechizm Heidelberski Pyt. i Odp. 57
[2] Jan Kalwin, Instytuty 3.25.6
[3] Konfesja Westminsterska 32

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email