„I odpowiedział im Jezus: Uważajcie, aby was ktoś nie zwiódł. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem, mówiąc: Ja jestem Chrystusem. I wielu zwiodą” – Ewangelia wg św. Mateusza 24:4-5

Przed czym przestrzegał Jezus?

Powszechne zwiedzenie polegające na namnożeniu się fałszywych Chrystusów będzie pierwszym z działań sygnalizujących powrót Jezusa. Fałszywi pomazańcy czy mesjasze istnieli w czasach poprzedzających okres życia Jezusa.

Inni pojawiali się także później, w tym wielu w dzisiejszych czasach. W czasach końca ich liczba oraz oddziaływanie znacząco się jednak wzmogą.

Jezus ostrzega tych, którym przyjdzie żyć w czasach ostatecznych, nie wliczając w to wierzących ery kościoła przy końcu tego wieku (wówczas już nieżyjących lub porwanych przed Uciskiem). Zwiedzenie w owych dniach nasili się i rozszerzy jak nigdy wcześniej, gdy Duch Święty wycofa Swą moc powstrzymującą i dopuści, by rozpętało się istne piekło. Zło, kłamstwa, smutki, tragedie, konflikty oraz animozje tychże dni przewyższą wszystko, co świat kiedykolwiek widział.

Jako że zwiedzenie osiągnie punkt kulminacyjny, Jezus przestrzega:

„Uważajcie, aby was ktoś nie zwiódł”.

Greckie słowo „blepo” („uważajcie”) dosłownie oznacza „widzieć”, jednak często używane było, jak w tym przypadku, w znaczeniu „miejcie oczy szeroko otwarte” albo „strzeżcie się”. W swej równoległej relacji, Łukasz odnotowuje, jak Jezus mówi:

„Uważajcie, abyście nie zostali zwiedzeni. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: Ja jestem Chrystusem, oraz: Nadchodzi czas. Nie idźcie więc za nimi” (Łuk.  21:8).

Później w swoim przemówieniu, Jezus ponawia to ostrzeżenie:

„Jeśli wtedy ktoś wam powie: Oto tu jest Chrystus, albo: Jest tam – nie wierzcie. Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy i będą czynić wielkie znaki i cuda, żeby zwieść, o ile można, nawet wybranych” (Łuk. 24:23-24).

Upełnomocnieni przez demony, fałszywi Chrystusowie czasów końca przejawiać będą moce nadprzyrodzone, jakich nie posiadali ich poprzednicy. Wraz ze wzrostem liczby zwodzicieli powiększać się będzie grono bezradnych ludzi rozpaczliwie szukających wyjaśnienia dręczących ich, dojmujących nieszczęść

Byli też fałszywi prorocy wśród ludu, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy potajemnie wprowadzą herezje zatracenia, wypierając się Pana, który ich odkupił, i sprowadzą na siebie rychłą zgubę. Wielu zaś podąży za ich zgubną drogą, a droga prawdy z ich powodu będzie bluźniona. I z chciwości będą wami kupczyć przez zmyślone opowieści. Ich sąd od dawna nie zwleka, a ich zatracenie nie śpi. (2 Piotra 2:1-3)
.
Lecz ludzie źli i zwodziciele coraz bardziej będą brnąć w zło, błądząc i innych wprowadzając w błąd. (2 Tym. 3:13)

Świat zacznie ulegać dezintegracji, cierpienie stanie się nie do zniesienia, a grzech osiągnie swój maksymalny potencjał. Moralny oraz duchowy wpływ kościoła przeminie, a co więcej, moc powstrzymująca Ducha Świętego będzie zniesiona

Tajemnica nieprawości bowiem już działa. Tylko że ten, który teraz przeszkadza, będzie przeszkadzał, aż zostanie usunięty z drogi. (2 Tes. 2:7)

Światowe systemy oraz instytucje zaczną niszczyć same siebie wskutek nieokiełznanej grzeszności. Wielka rzesza fałszywych i sprytnie zwodniczych mesjaszów powstanie i wykorzysta tę rozpaczliwą sytuację, a każdy z nich będzie twierdzić:

Ja jestem Chrystusem”.

Ich nieprawdziwe ewangelie zwiodą wielu obietnicami o wyzwoleniu od problemów i kłopotów. Uosobieniem owej fałszywej grupy będzie Antychryst, ostateczny fałszywy mesjasz i zwodziciel. Tak jak Jezus Chrystus był ucieleśnieniem sprawiedliwości, tak Antychryst będzie złem wcielonym. W Księdze Daniela nazwany on jest zuchwałym królem, wprawnym w spiskowaniu, samowolnym tyranem wynoszącym samego siebie ponad każdego boga i wypowiadającym ohydne bluźnierstwa przeciwko Bogu bogów. Paweł nazywa go człowiekiem grzechu i synem zatracenia, w Objawieniu św. Jana określony jest natomiast mianem bestii.

A przy skończeniu królestwa ich, gdy przestępnicy złości dopełnią, powstanie król niewstydliwej twarzy i chytry (Dan. 8:23)
.
Tak uczyni król według woli swojej, i podniesie się i wielmożnym się uczyni nad każdego boga, i przeciwko Bogu nad bogami dziwne rzeczy mówić będzie, i poszczęści mu się, aż się dokona gniew, ażby się to, co jest postanowiono, wykonało. (Dan. 11:36)
.
Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi. Ten dzień bowiem nie nadejdzie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia; (2 Tes 2:3)
.
A gdy dopełnią swojego świadectwa, bestia, która wychodzi z otchłani, stoczy z nimi walkę i zwycięży ich, i zabije ich. (Obj. 11:7)
.
I stanąłem na piasku morza. I zobaczyłem bestię wychodzącą z morza, mającą siedem głów i dziesięć rogów, a na jej rogach było dziesięć koron, a na jej głowach imię bluźnierstwa.A bestia, którą widziałem, podobna była do pantery, a jej łapy jak u niedźwiedzia, a jej paszcza jak paszcza lwa. I dał jej smok swoją moc, swój tron i wielką władzę.

I zobaczyłem jedną z jej głów jakby śmiertelnie zranioną, lecz jej śmiertelna rana została uleczona. I cała ziemia zdziwiła się, i poszła za bestią. I oddali pokłon smokowi, który dał władzę bestii. Oddali też pokłon bestii, mówiąc: Któż jest podobny do bestii? Któż z nią może walczyć? I dano jej paszczę mówiącą rzeczy wielkie i bluźnierstwa. Dano jej też moc, aby działała przez czterdzieści dwa miesiące. I otworzyła swoją paszczę, by bluźnić przeciwko Bogu, by bluźnić jego imieniu, jego przybytkowi i tym, którzy mieszkają w niebie. Pozwolono jej też walczyć ze świętymi i zwyciężać ich.

I dano jej władzę nad każdym plemieniem, językiem i narodem. Wszyscy mieszkańcy ziemi oddadzą jej pokłon, ci, których imiona nie są zapisane w księdze życia Baranka zabitego od założenia świata. Jeśli ktoś ma uszy, niech słucha! Jeśli ktoś do niewoli bierze, do niewoli pójdzie, jeśli ktoś zabija mieczem, mieczem musi zostać zabity. Tu jest cierpliwość i wiara świętych. (Obj. 13:1-10).
.

Jak rozpoznać dziecko Boże?

Prawdziwego chrześcijanina można odróżnić od antychrysta za pomocą dwóch cech.

Pierwszą jest posiadanie Ducha Świętego (bycie „namaszczonym”), który strzeże chrześcijanina przed popełnianiem błędu

Dzieje 10:38 Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu

2 Kor. 1:21 Tym zaś, który utwierdza nas razem z wami w Chrystusie, i który nas namaścił, jest Bóg;

Chrystus jest Święty, zatem nakłada na swoich wybranych Ducha Świętego i sprawia, że otrzymują oni odpowiednią opiekę i są strzeżeni przed zwiedzeniem

 Łuk. 4:34  Wiem, kim jesteś: Świętym Boga.

Dzieje 3:14 A wy wyparliście się Świętego i Sprawiedliwego 

1 Jana 4:4 Dzieci, wy jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ ten, który jest w was, jest większy niż ten, który jest na świecie.

Jan 7:16-17 16 Odpowiedział im Jezus: Moja nauka nie jest moją, ale tego, który mnie posłał. 17 Jeśli ktoś chce wypełniać jego wolę, ten będzie umiał rozeznać, czy ta nauka jest od Boga, czy ja mówię sam od siebie.

Drugą cechą jest to, że Duch Święty uczy człowieka „wszystkiego”

Jan 14:26 Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, on nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem

Jan 16:13 Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy.

Prawdziwy chrześcijanin posiada więc wbudowany „ostrzegacz” przed kłamstwami, który pozwala mu na wytrwanie w prawdzie. Ci którzy słuchają herezji oraz odstępują od kościoła, dowodzą tego, że nigdy nie odrodzili się na nowo” – Komentarz MacArthura do Nowego Testamentu

Grace to you Church

Print Friendly, PDF & Email