Najwspanialsza Świątynia

utworzone przez | wrz 23, 2026 | Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele

Cuda starożytnego świata

Efez. 2:20-22

20. Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus;

21. Na którym cała budowla razem zespolona rośnie w świętą świątynię w Panu;

22. Na którym i wy razem się budujecie, aby być mieszkaniem Boga przez Ducha.

Pierwsi adresaci kanonicznego Listu Pawła do Efezjan znali imponujące świątynie. Wszyscy oni widzieli wspaniałą świątynię Diany (czy też Artemidy) w swoim mieście, a wielu z nich oddawało tam cześć bóstwu. Był to jeden z siedmiu cudów starożytnego świata i jedyny spośród nich, który stanowił świątynię. Według archeologów w I wieku n.e. w Efezie istniała trzecia faza tej budowli. O gwałtownym przywiązaniu Efezjan do tego kultu świadczy relacja Dziejów Apostolskich:

Dzieje 19:27-28 27. Należy więc obawiać się nie tylko tego, że nasze rzemiosło zostanie zlekceważone, ale też że świątynia wielkiej bogini Diany, czczonej w całej Azji i w całym świecie, zostanie poczytana za nic i zostanie zniszczony jej majestat. 28. Gdy to usłyszeli, ogarnął ich gniew i zaczęli krzyczeć: Wielka jest Diana Efeska!

A o duchowym stanie tych pogan, zanim dosięgła ich łaska, pisze sam Apostoł:

Efez. 2:11-12 11. Dlatego pamiętajcie, że wy, niegdyś poganie w ciele, zwani nieobrzezaniem przez tych, których zwie się obrzezaniem, dokonanym ręką na ciele; 12. Byliście w tamtym czasie bez Chrystusa, obcy względem społeczności Izraela i obcy przymierzom obietnicy, niemający nadziei i bez Boga na świecie.

Wielu spośród pierwszych odbiorców listu Pawła do Efezjan słyszało zapewne o świątyni Boga w Jerozolimie. Pierwszą świątynię wzniósł tam tysiąc lat wcześniej Salomon, o czym czytamy w Pierwszej Księdze Królewskiej (rozdz. 5-7) i Drugiej Księdze Kronik (rozdz. 2-4). Około pięćset lat później, pod kierownictwem Zorobabela, wzniesiono drugą świątynię. Według wszelkich relacji, współczesna Pawłowi świątynia jerozolimska była wspaniała. Ewangelia Łukasza podaje, że była ona przyozdobiona kosztownościami:

Łuk. 21:5 A gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami…

Oto dwie świątynie, które robiły wrażenie na starożytnym oku: bałwochwalcza świątynia Diany, tuż obok, i święta świątynia w Jerozolimie, daleko na południu. A jednak Paweł kieruje wzrok chrześcijan ku czemuś nieporównanie wspanialszemu.

Najważniejsza Świątynia

W Liście do Efezjan Apostoł pisze o świątyni znacznie wspanialszej, mówiąc do świętych:

Efez. 2:20-22 20. Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus; 21. Na którym cała budowla razem zespolona rośnie w świętą świątynię w Panu; 22. Na którym i wy razem się budujecie, aby być mieszkaniem Boga przez Ducha.

Paweł mówi w zasadzie do chrześcijan w Efezie:

„Nie powinniście być oszołomieni ani świątynią Diany znajdującą się nieopodal, ani świątynią w Jerozolimie, gdyż istnieje świątynia znacznie wspanialsza od nich obu – taka, która powinna wywierać na was ogromne wrażenie i której żywymi kamieniami jesteście wy sami”.

Fragment Listu do Efezjan 2:20-22 nie posługuje się językiem analogii (w sposób, w jaki próbują to interpretować zwolennicy premilenaryzmu). Nie stwierdza on jedynie, że Kościół przypomina świątynię pod względem „fundamentu” (werset 20), „kamienia węgielnego” (werset 20) oraz kamieni (werset 21). Kościół nie jest podobny do świątyni – Kościół jest świątynią, prawdziwą, do której wszystkie poprzednie były jedynie cieniem i zapowiedzią.

Wypełnienie proroctwa Izajasza

Nowotestamentowy, powszechny (katolicki w pierwotnym sensie czyli obejmujący wszystkie narody) Kościół Chrystusa, złożony z wierzących Żydów i pogan, jest świątynią wypełniającą proroctwo z Księgi Izajasza:

Izaj. 2:2-3 2. Stanie się w dniach ostatecznych, że góra domu PANA będzie utwierdzona na szczycie gór i wywyższona ponad pagórki; i wszystkie narody popłyną do niej. 3. I pójdzie wiele ludów, i powie: Chodźcie, wstąpmy na górę PANA, do domu Boga Jakuba; on będzie nas uczył swoich dróg, a my będziemy kroczyli jego ścieżkami. Z Syjonu bowiem wyjdzie prawo, a słowo PANA z Jerozolimy.

Określenie „dni ostateczne” (werset 2) odnosi się do okresu między pierwszym a drugim przyjściem naszego Pana Jezusa. Tak właśnie Piotr wykłada tę frazę w dniu Pięćdziesiątnicy, odnosząc ją do czasu Kościoła:

Dzieje 2:17-21 17. I stanie się w ostatecznych dniach – mówi Bóg – że wyleję z mego Ducha na wszelkie ciało i będą prorokować wasi synowie i córki, wasi młodzieńcy będą mieć widzenia, a starcy będą śnić sny. 18. Nawet na moje sługi i służebnice wyleję w tych dniach z mego Ducha i będą prorokować. 19. I ukażę cuda na niebie w górze i znaki na ziemi na dole, krew, ogień i kłęby dymu. 20. Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie ten dzień Pański, wielki i okazały. 21. I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.

A zatem „dni ostateczne” to nie odległa, przyszła epoka ziemskiego królestwa – to teraz, to wiek Kościoła, w którym narody rzeczywiście płyną na górę PANA, do Jego domu.
.

Świątynia zapowiadana w całym Starym Testamencie

Chwalebna, biblijna prawda o świętej świątyni Bożej w Nowym Testamencie, która stanowi wypełnienie proroctwa z Księgi Izajasza 2,2-3, a także innych zapowiedzi starotestamentowych musi nas porwać. Chrystus jest bowiem tym odrzuconym, a jednak węgielnym kamieniem, o którym śpiewał psalmista:

Psalm 118:22 Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym.

To ten sam kamień, który Izajasz widział założony na Syjonie jako niewzruszony fundament:

Izaj. 28:16 Dlatego tak powiedział Pan BÓG: Oto kładę jako fundament na Syjonie kamień, kamień wypróbowany, węgielny, kosztowny, utwierdzony fundament. Kto uwierzy, nie pospieszy się.

A budowa tej świątyni nie dokonuje się ludzką siłą ani przemyślnością, lecz Duchem Bożym – jak zapowiedział to Zachariasz w proroctwie o świątyni Zorobabela, które wskazywało dalej, ku świątyni większej:

Zach. 4:6-9 6. Wtedy odpowiedział mi: Oto słowo PANA do Zorobabela: Nie wojskiem ani siłą, ale moim Duchem, mówi PAN zastępów. 7. Czymże ty jesteś, góro wielka? Wobec Zorobabela staniesz się równiną. On bowiem wyniesie główny kamień z głośnym okrzykiem: Łaska, łaska nad nim. 9. Ręce Zorobabela położyły fundamenty tego domu, jego ręce go dokończą; a poznasz, że PAN zastępów posłał mnie do was.

Świątynia opisana w Liście do Efezjan 2:20-22 dalece przewyższa bałwochwalczą świątynię Diany w starożytnej Azji Mniejszej, fizyczną świątynię w Jerozolimie (niezależnie od tego, czy wzniesioną przez Salomona, Zorobabela czy Heroda), a także wszelką domniemaną świątynię w ramach rzekomego dosłownego, ziemskiego, żydowskiego tysiącletniego królestwa. Kamień odrzucony przez budujących stał się węgielnym; góra domu PANA została utwierdzona na szczycie gór; a Duch Boży – nie ludzka siła – wznosi tę budowlę z żywych kamieni, aby była mieszkaniem samego Boga.

Na podstawie, źródło

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email