Na podstawie ksiązki Smith Wigglesworth – Ogień życia z mocą Boga autorstwa Williama Hackinga, opublikowanej przez Harrison House, Inc, PO Box 35035 Tulsa, Oklahoma, 74153, copyright 1972 (autorstwa W. Hacking), 1981 i 1995 r. Harrison House.

Wstęp

Smith Wigglesworth jest powszechnie znaną postacią w kręgach zielonoświąkowych od ponad pokolenia. Dziś nadal jest jednym z najbardziej znanych imion, do którego referują zielonoświątkowcy w swoich publikacjach. Często nazywany apostołem wiary, odważnie głosił boskie uzdrowienie i przesłanie pełnej Ewangelii na całym świecie, gdy niewielu innych (z wyjątkiem braci Bosworth i Marii Woodworth-Etteselktywnier) było znanych w tej dziedzinie.

Będąc osobistym przyjacielem, zwolnnikiem, skrybą i adwokatem Smitha Wiggleswortha, William Hacking napisał o nim tekst, który jest faktycznie biografią – chociaż nie jest tak nazwany – co do którego wierzymy, że dokładnie odzwierciedla przekonania, słowa i przemyślenia pana Wiggleswortha.


Wprowadzenie

Apostoł Paweł poprawił i poinstruował Koryntian, zauważając, że powinni być wystarczająco dojrzali, aby konsumować stały pokarm; nie tylko mleko, i że powinni kroczyć w duchu a nie w ciele. Jednak niektórzy z nich byli niedojrzali i cieleśni. Dzisiejszy kościół jest w bardzo podobnej sytuacji – nie potrafi dostrzec błędu doktrynalnego, jest niedojrzały i cielesny.

Wiele osób twierdzi, że pan Wigglesworth był wielkim mężem Bożym. Jest to powód, którego uważamy za konieczne szczegółowe zbadanie tej książki.

Jeśli doktryny pana Wiggleswortha są sprzeczne z naukami Słowa Bożego, to Kościół jest w niebezpieczeństwie, podążając za tym człowiekiem, jego naukami i każdym ruchem, który je promuje. Pan Wigglesworth niekoniecznie jest twórcą tych doktryn. Większość z nich była obecna w najwcześniejszych dniach współczesnego ruchu zielonoświątkowego i być może można je wyśledzić aż do czasów apostazji zboru w Koryncie w I wieku. Apostoł Paweł ostrzegał kościół koryncki przed zwodzicielami, którzy przekręcali Słowo Boże, i karcił ich za liczne i różnorodne nadużycia darów duchowych i niebiblijną doktrynę.

Uważamy, że najlepszym podejściem do tego przeglądu jest umożliwienie czytelnikowi zapoznania się z dokładnym cytatem pana Hackinga, a następnie odwoływanie się do Pisma Świętego jako naszego ostatecznego autorytetu, w celu doświadczenia czy jego słowa stają się zdrową doktryną, czy nie.

Tyt. 2:1 Ty zaś mów to, co jest zgodne ze zdrową nauką.

Wszystkie fragmenty można przypisać Smithowi Wigglesworthowi, chyba że kontekst wskazywałby, że panu Hacking zdawał relacje z tego, co głosił pan Wigglesworth.
.


Analiza wypowiedzi

Strona 15 – chrzest ogniem

 

Powtarzaj często w swoim sercu: „ochrzczony Duchem Świętym i ogniem, ogniem, ogniem!” Całe namaszczenie, płacz i cierpienie przychodzą przez chrzest ognia, a Ja wam mówię i mówię do siebie, oczyszczony i oczyszczony i napełniony, z odnowioną duchową mocą.- Smith Wigglesworth

  • Jezus nakazał nam, abyśmy nie używali powtarzających się modlitw

Mat. 6:7 A modląc się, nie bądźcie wielomówni jak poganie; oni bowiem sądzą, że ze względu na swoją wielomówność będą wysłuchani

  • Katolicy używają powtarzających się modlitw, podobnie jak wielu we wschodnich religiach – mantr i tym podobnych.
    .
  • Chrześcijanie nie są ochrzczeni ogniem, tylko bezbożni zostaną ochrzczeni ogniem. (zobacz artykuł Zanurzeni w ogniu)
    .
  • Ma rację, że płacz (i zgrzytanie zębami) „przechodzi przez chrzest ognia”

Mat. 13:42 I wrzucą ich do pieca ognistego. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

  • Bóg słowem powołał do istnienia rzeczy, których nie było. Nie mamy nakazów w Piśmie Świętym, aby mową powoływać rzeczy do istnienia, w sensie zmiany naszego charakteru, duchowości lub mocy. Środki do osiągnięcia tych rzeczy znajdują się w Jego słowie, do obmycia w Jego słowie i do bycia ochrzczonym w Jego słowie

Jan 8:31  Wtedy Jezus mówił do tych Żydów, którzy mu uwierzyli: Jeśli będziecie trwać w moim słowie, będziecie prawdziwie moimi uczniami.

Efez. 5:26 Aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo;

Mat. 28:19 Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego;

Obj. 19:13 Ubrany był w szatę zmoczoną we krwi, a jego imię brzmi: Słowo Boże.
.


Strona 24 – mówienie na językach

Brat Wigglesworth często mówił językami w trakcie swego przesłania. Wiele razy ten konkretny język, który wypowiedział, był słodki i melodyjny, i skłonił mnie do przypomnienia sobie słów: „języki ludzi i aniołów” (1 Kor 13:1)

  • Chociaż jest to fenomen wysoce ceniony wśród zielonoświątkowców, mówienie niezrozumiałym bełkotem jest dla Boga obrzydliwością i zakazaną praktyką

Mat. 6:7 A modląc się, nie bądźcie wielomówni (βαττολογησητεbattologēsēte) jak poganie; oni bowiem sądzą, że ze względu na swoją wielomówność (πολυλογιαpolylogia) będą wysłuchani.

βαττολογησητεbattologēsētezwrot utworzony od słów battos (onomatopeja, której odpowiednikiem w języku polskim jest słowo ”bla bla”) oznaczająca bezmyślny potok dźwieków nie posiadających sensu i
logos (słowo).
πολυλογιαpolylogia – zwrot utworzony od słowa polýs (mnogość, wielość) i logos (słowo).

Czyli: A modląc się, nie bełkoczcie bez zrozumienia jak poganie; oni sądzą, że ze względu na wielość wypowiadanych słów (których nie rozumieją) zostaną wysłuchani.

Łuk. 16:1 to bowiem, co ludzie poważają, obrzydliwością jest w oczach Boga

  • Zielonoświąkowcy nie posiadają daru mówienia wieloma zagranicznymi językami, zamiast tego praktykują ochydny bełkot
    .
  • Nawet wtedy, gdy był to prawomocny dar, niebiblijne było „mówienie w zagranicznych językach„, bez interpretacji, w kościele.

1 Kor. 14:13 Dlatego ten, kto mówi zagranicznym językiem, niech się modli, aby ktoś mógł tłumaczyć

1 Kor 14:28 A jeśli nie ma tłumacza, niech milczy w kościele ten, kto mówi zagranicznym językiem

  • Nawet gdy języki były darem jaki występował w kościele, Paweł napisał, że wolałby mówić pięć słów ze swoim zrozumieniem niż dziesięć tysięcy słów w nieznanym przez innych zagranicznym języku, aby mógł nauczać innych.

1 Kor. 14:19 Lecz w kościele wolę powiedzieć pięć słów zrozumiałych, aby i innych nauczyć, niż dziesięć tysięcy słów językiem (którego nikt inny w kongregacji nie rozumie)

  • Ci, którzy mówią w zagranicznym języku bez tłumaczenia, budują się; nie budują kościoła. Dlatego pan Wigglesworth nie tylko posługiwał się fałszywym darem ale też zachowywał się jak cielesny Koryntianin, udając duchownego budując swoje ego oraz rosnąc w ich oczach.

1 Kor. 12:7 A każdemu jest dany przejaw Ducha dla wspólnego pożytku.

1 Tes. 5:11 Dlatego zachęcajcie jedni drugich i budujcie się wzajemnie, jak to zresztą czynicie.

1 Piotra 4:10 Jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej usługujcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał.

Kol. 3:16 Słowo Chrystusa niech mieszka w was obficie ze wszelką mądrością, nauczajcie i napominajcie się wzajemnie przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, z wdzięcznością śpiewając w waszych sercach Panu.

Rzym. 14:19 Tak więc dążmy do tego, co służy pokojowi i wzajemnemu zbudowaniu.

  • Prawowity dar języków nie był nieznany, śpiewający „słodki i melodyjny” język. To była mowa w znanym ludzkim języku.

Dzieje 2:8 Jak to jest, że każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty?

  • Niewątpliwie pan Wigglesworth przemawiał czasem do chrześcijan biblijnie wierzących. Dlatego też nie tylko zwodził słuchaczy imitując prawdziwy dar, ale też pogwałcił cel pierwotnego daru języków, który miał dać znak niewierzącym Żydom

1 Kor. 14:22  Dlatego języki są znakiem nie dla wierzących, lecz dla niewierzących (Żydów)

  • Pismo mówi, że aniołowie mówili tylko w językach znanych ludziom. 1 Kor 13:1 uczy, że języki ludzi i aniołów są tymi samymi językami / językami.- W tekście 1 Kor 13:1 nie jest powiedziane, że aniołowie mówią innymi językami niż ludzie. Związek frazeologiczny ”języki ludzi i aniołów” świadczy o czymś zupełnie przeciwnym – o wspólnych językach używanych przez ludzi i aniołów.
    .
    – W Słowie Bożym nie ma przykładów aniołów mówiących niezrozumiałymi dla ludzi językami.
    .
    – Greckie ἄγγελος angelos – oznacza zwiastuna, przekazującego wiadomość od Boga do ludzi.
    .
    – Z samej definicji i prostej logiki przekaz wymaga zrozumienia wypowiadanych słów.
    .
    – Greckie λαλῶ lalo (byłbym mówiący) to wyraz w tzw. tryb przypuszczający (Subjunctive Mood) czyli stanie wyrażającym nieprawdopodobną możliwość. Grecka gramatyka nazywa to ἡ διστακτικὴ ἔγκλισις, „stanem wyrażania wątpliwości”. Dla kontrastu tryb orzekający (Indicative Mood) nazywano ἡ ὁριστικὴ ἔγκλισις, „stanem rozstrzygającym”.
    .

Strona 24 – antyintelektualizm

Był raczej prorokiem niż teologiem i wiele rzeczy, które powiedział, było niezapomnianych. Na przykład: „Wolałbym mieć człowieka na mojej platformie, nie wypełnionego Duchem Świętym, ale głodnego Boga, niż człowieka, który otrzymał Ducha Świętego, ale został usatysfakcjonowany swoim doświadczeniem”.

  • Wszyscy prorocy biblijni byli teologami. Poprzez ustawienie terminów prorok i teolog w przeciwieństwie do siebie nawzajem, pan Hacking przygotowuje pole dla fałszywych proroków, aby mogli nauczać bez zgodności z teologią chrześcijańską, lub w sposób bardziej konsekwentny, aby uczyć bez zgodności z Pismem Świętym.

1 Piotra 4:11 Jeśli ktoś przemawia, niech mówi jak wyroki Boga,

2 Piotra 1:21 Nie z ludzkiej bowiem woli przyniesione zostało kiedyś proroctwo, ale święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego

Jer 23:20-22 20 Nie odwróci się gniew PANA, aż spełni i wykona on myśli swego serca. W ostatecznych czasach dokładnie to zrozumiecie. 21 Nie posłałem tych proroków, a oni jednak  pobiegli. Nie mówiłem do nich, oni jednak prorokowali. 22 Lecz gdyby stali w mojej radzie i głosili mojemu ludowi moje słowa, odwróciliby go od jego złej drogi i od zła jego uczynków.

Mal. 2:7 Wargi kapłana bowiem mają strzec poznania i jego ustami ludzie mają pytać o prawo, gdyż on jest posłańcem PANA zastępów. 

  • Dokładna analiza tego cytatu ujawnia, że ​​ci ludzie wierzą, że człowiek, który został napełniony Duchem Świętym, może być usatysfakcjonowany (tj. zadowolony, obojętny) i już nie jest głodny Boga. Jest to nieprawdziwe i niebiblijne. Tylko fałszywe napełnianie Duchem Świętym (napełnianie fałszywym duchem) może prowadzić do takiego stanu.

Jan 6:63 Duch jest tym, który ożywia, ciało nic nie pomaga. Słowa, które ja wam mówię, są Duchem i są życiem.

  • Wigglesworth był fałszywym prorokiem, duch, którego nazywa Duchem Świętym był fałszywym duchem.

1 Jana 4:1 Umiłowani, nie wierzcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy (mowa o badaniu teologii), czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na świat.

  • Jeśli człowiek nie jest wypełniony Duchem Świętym, to nie jest zbawiony. Dlatego Wigglesworth mówił, że wolałby mieć niezbawionego człowieka na platformie niż człowieka zbawionego!

Rzym. 8:9 A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.
.


Strona 26 – samoegzorcyzmy

„W porządku”, krzyknął brat Wigglesworth. „Możesz się uwolnić, połóż dłonie na plecach tam, gdzie jest ból, a teraz nakazuj diabłu, by wyszedł. Powiedz na głos:” Wyjdź, ty diable, w imię Jezusa „.

  • Jaka jest biblijna podstawa wyrzucania diabłów z siebie? Nie ma żadnego fragmentu, który by na to wskazywał
    .
  • Jeśli diabeł jest w człowieku, to diabeł wyrzuciłby diabła, co Jezus nie powiedziałby.

Łuk. 11:17-20 17 Ale on, znając ich myśli, powiedział do nich: Każde królestwo podzielone wewnętrznie pustoszeje, a dom skłócony sam ze sobą upada. 18 Jeśli i szatan jest  wewnętrznie podzielony, jakże przetrwa jego królestwo? Mówicie bowiem, że ja przez Belzebuba wypędzam demony. 19 A jeśli ja przez Belzebuba wypędzam demony, to przez kogo wypędzają wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. 20 Ale jeśli ja palcem Bożym wypędzam demony, to istotnie przyszło do was królestwo Boże.

  • Żaden współcześnie żyjący człowiek nie ma mocy wypędzania demonów.
    .
    Wyganiać demony mogli tylko Apostołowie od Boga, którym Jezus udzielił tego autorytetu osobiście (Dzieje 16:18, Łuk. 9:1-3Mat. 10:1-8 – w tym niewierzący Judasz i chwiejny w wierze Piotr), 70 wysłanników, którym również Jesus udzielił tego autorytetu osobiście (Łuk. 10:1-20), oraz niektórzy najbliżsi współpracownicy Apostołów,  (np. diakon Filip Dzieje 8:5-7), na których to Apostołowie nałożyli ręce udzielając darów Ducha Świętego.
    ..

Marek 16:14-20 Na koniec ukazał się jedenastu (Apostołom), gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im ich niewiarę i zatwardziałość serca, że nie wierzyli tym, którzy go widzieli wskrzeszonego. I powiedział do nich (do jedenastu Apostołów): Idźcie na cały świat i głoście ewangelię wszelkiemu stworzeniu.  Kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.  A takie znaki będą towarzyszyć tym, którzy uwierzyli (πιστεύσασιν piseusasin – czas przeszły dokonany – mowa o Apostołach)
.


Strona 27 – spieraj się z diabłem

Tego rodzaju podejście nie zadowoliło Smitha Wiggleswortha. Zawołał z platformy: „Głośniej, bracie, nie możesz uporać się z diabłem delikatnie, to teraz powiedz głośno:” Wyjdź, ty diable, w imię Jezusa! „

  • Ani Jezus, ani Michał Archanioł nie stosowali tego podejścia, gdy sprzeciwiali się diabłu

Mat. 4:4-10 4 A on odpowiedział: Jest napisane: Nie samym chlebem będzie żył człowiek, ale każdym słowem pochodzącym z ust Bożych. 5 Wtedy diabeł wziął go do miasta świętego i postawił na szczycie świątyni. 6 I powiedział mu: Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, jest bowiem napisane: Rozkaże o tobie swoim aniołom i będą cię nosić na rękach, abyś nie uderzył swojej nogi o kamień. 7 Jezus mu odpowiedział: Jest też napisane: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, swego Boga. 8 Znowu wziął go diabeł na bardzo wysoką górę i pokazał mu wszystkie królestwa świata oraz ich wspaniałość. 9 I powiedział do niego: Dam ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon. 10 Wtedy Jezus powiedział mu: Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: Panu, swemu Bogu, będziesz oddawał pokłon i tylko jemu będziesz służył.

Judy 1:9 Lecz archanioł Michał, rozprawiając z diabłem, spierał się o ciało Mojżesza, nie ośmielił się wypowiedzieć przeciwko niemu bluźnierczego oskarżenia, ale powiedział: Niech cię Pan skarci.

  • Jest to niebiblijne
    .

Strona 28 – naucz się darów

„Wszyscy, którzy chcą głośno mówić językami, podnieście drugą rękę, a teraz wszyscy mówią językami”. Prawie wszyscy to zrobili, a efekt był fenomenalny.

  • Pismo nigdzie nie wskazuje na to, żeby starali się w celu pozyskania nowych darów duchowych. Duch Święty, suwerennie i niezależnie od ludzkich chęci, przydziela dary każdemu w momencie narodzenia na nowo.

1 Kor. 12:11 A to wszystko sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu (ἑκάστῳ hekastō) z osobna (ἰδίᾳ idia), jak chce (καθὼς βούλεται kathōs bouletai)

ἕκαστος hekastos – wszyscy, każdy (bez wyjątku), każdy osobiście
ἴδιος idios – szczególny, specyficzny, osobisty, czyjś własny
καθὼς βούλεται kathōs bouletai – według swojej woli

Duch dokonuje suwerennego wyboru jakościowego darów według swojej woli a nie woli człowieka. Nie pomija nikogo, dary otrzymują wszyscy, każdy bez wyjątku, każdy osobiście, zgodnie z suwerenną wolą Ducha. Przydziela suwerennie każdemu wierzącemu wybrany dar, który jest szczególny, specyficzny, osobisty, czyjś własny, będący kombinacją różnych możliwości służenia kościołowi. 

Dary w postaci znaków i cudów takie jak mówienie zagranicznymi językami, uzdrawianie chorych przez nakładanie rąk, prorokowanie udzielane były w sposób następujący: Apostołowie nakładali ręce, a Duch rozdzielał dary wedle swojej woli

Hebr. 2:3-4 3 Jakże my ujdziemy, jeśli zaniedbamy tak wielkie zbawienie, które było głoszone na początku przez Pana, a potwierdzone nam przez tych, którzy go słyszeli? 4 Którym i Bóg dał świadectwo przez znaki, cuda i różnorakie moce oraz przez udzielanie Ducha Świętego według swojej woli

Galacja – praktyczny przykład

W latach 46-48 a.d. w czasie swojej pierwszej poróży misyjnej Apostoł Paweł działał w obszarze Galacji, gdzie założył kilka zborów (Dzieje 13:14-14:23). Tam też działał poprzez udzielanie cudownych darów Ducha Świętego korzystając z wyjątkowego i przynależnego Apostołom cudownego daru udzielania innym cudownych darów Ducha.

Gal. 3:2-5 2 Tego tylko chciałbym się od was dowiedzieć: Czy przez uczynki prawa otrzymaliście Ducha, czy przez słuchanie wiary? 3 Tak głupi jesteście? Rozpoczęliście duchem, a teraz kończycie ciałem? 4 Tak wiele cierpieliście na próżno, jeśli rzeczywiście na próżno? 5 Ten więc (Apostoł Paweł), który udziela wam Ducha i czyni cuda wśród was, czyni to przez (ἐξ ex) uczynki prawa czy przez (ἐξ ex) słuchanie wiary?

ἐξ ex  – na zewnątrz z wnętrza – to jedno z najbardziej błędnie tłumaczonych greckich słów. Często ogranioczne do znaczenia przez. Słowo to posiada dwuwarstwowe znacznenie (na zewnątrz oraz do) co nadaje mu orientację wynikową (z wnętrza głębi źródła rozciągając swoje wpływy na podmiot).

Zatem ten, który udzielał Ducha w postaci mocy czynienia cudów i znaków działa wśród Galatów z głębi swojego posłuszeństwa wierze. Referentem musi być zatem Apostoł Paweł, ze skromności opisujący siebie w trzeciej osobie (tak jak np. w 2 Kor. 12:1-5), ponieważ Paweł jest posłuszny wierze, w której kroczy.

  • Paweł nakazał Koryntianom pozwolić tylko dwóm, a może najwyżej trzem, mówić w zagranicznych językach i to pod warunkiem, że jest to zrozumiały przez kogoś zagraniczny język, który natychmiast powinien być przetłumaczony kongregacji.

1 Kor. 14:27 Jeśli ktoś mówi językami, niech to czyni dwóch albo najwięcej trzech, i to po kolei, a jeden niech tłumaczy.

  • Niezrozumiałym bełkotem Paweł zabraniał mówić.

1 Kor. 14:28 A jeśli nie ma tłumacza, niech milczy w kościele ten, kto mówi glossolalią

1 Kor. 14:2 Ten bowiem, kto mówi glossolalią (γλώσσῃ glōssē – liczba pojedyncza), nie mówi ludziom, ale bogu, bo nikt go nie rozumie (ἀκούει akouei – nie słyszy). On zaś w duchu mówi tajemnice (μυστήρια mystēria).

Osoby mówiące w pogańskich glossolaliach przemawiały po cichu, szeptem, tak aby nikt nie mógł ich usłyszeć i ocenić tego czego mówiły. Czasem jednak w tym niezrozumiałym mistycznym, mówionym półgłosem bełkocie pojawiały się zrozumiałe słowa przeklinające Jezusa, (1 Kor. 12:3). Osoba bełkotająca albo mówiła po cichu sama sobie albo też dołączała do zgiełku wywołanego błędnymi praktykami koryntian, gdzie jedni grali, inni śpiewali, inni modlili się, praktykowali dary a jeszcze inni mówili mistyczną pogańską mową, wszyscy naraz w tym samym momencie. ak więc w tym wersecie myśl Pawła skierowana do praktykujących fałszywe dary jest następująca: wasze pogańskie ekstazy nie czynią tego, co powinny czynić prawdziwe dary duchowe czyli mówić do ludzi.

  • Podnoszenie rąk lub wykonywanie jakichkolwiek innych czynności nie jest mechanizmem wyzwalającym, by zacząć mówić językami. W rzeczywistości Szymon czarownik poszukiwał podobnej mocy aby obdarzać duchowymi darami / mocą i został skarcony przez Piotra.

Dzieje 8:18-20 18 A gdy Szymon zobaczył, że Duch Święty był udzielany przez nakładanie rąk apostołów, przyniósł im pieniądze; 19 Mówiąc: Dajcie i mnie tę moc, aby ten, na kogo nałożę ręce, otrzymał Ducha Świętego. 20 I powiedział mu Piotr: Niech zginą z tobą twoje pieniądze, bo sądziłeś, że dar Boży można nabyć za pieniądze.

  • Efekt mógł być fenomenalny, ale nie był biblijny. Ci ludzie szukali doświadczenia, nie prawdy.

Marek 13:22 Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy i będą czynić znaki i cuda, aby zwieść, o ile można, nawet wybranych
.


Strona 28 – mantrowanie

Były chwile, kiedy zwoływał spotkanie, na którym Brat Wigglesworth miałby cały zbór stać iz podniesionymi rękami powtarzać imię Jezusa w kółko w wierze: „Jezu, Jezus, Jezus!”. Jak powiedział: „Cała moc nieba i ziemi jest nadana w imię Jezusa i nie ma drugiego takiego imienia, którego Bóg kocha słyszeć, gdy powtarzamy , Jezus, Jezus! Jezus! Jezus!”

  • Jak wspomniano, Jezus nakazał nam, abyśmy nie używali powtarzających się modlitw (tj. niezrozumiałego bełkotu, modlitewnych paciorków, śpiewów lub mantr) (Mat 6: 7)
    .
  • W ten sposób skoordynowane działanie tłumu – wspólne stanie, podnoszenie rąk, śpiewając unisono – są skutecznymi technikami kontroli umysłu / hipnozy, ale nie są oparte na Piśmie Świętym
    .
    Jest to zjawisko bardzo bliskie występującemu w teologii New Age zjawisku sztucznego żywiołu grupowego, który składa się z energii myśli pochodzących od poszczególnych osób; pole jest tworzone i trwa ze względu na jedność myśli i emocji; wszystkie umysły są skoncentrowane na jednym temacie, jednym celu, jednei idei, lub jednej postawie przenoszonej telepatycznie przez ton i tembr głosu lidera, wypowiadanych przez niego słów oraz muzyki; żywioł zostaje naładowany w czasie przebiegu spotkania, jeśli grupa utrzymuje tę jedność emocji i myśli
    .
  • Nigdzie w Biblii nie znajdziemy nakazu powtarzania w kółko imienia Jezusa, lub jakiegokolwiek innego imienia.
    .
  • Nigdzie w Biblii nie ma nauczania, że Bóg kocha słuchać powtarzanego w kółko imienia Jezus.
    .
  •  Biblia uczy nas, że na imię Jezusa każde kolano musi się zgiąć, a nie wstawać z podniesionymi rękoma

Filip. 2:10 Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią.
.


Strona 29 – herezja Późniejszego Deszczu

Brat Wigglesworth był w 100% zielonoświątkowcem. Dla krytyków powiedział: „Odłóżcie swoje parasole uprzedzeń i wyjdźcie na późniejszy deszcz…”

  • Nie jest jasne, co wyrażenie „100% zielonoświątkowiec” ma przekazać czytelnikowi, prócz tego chyba, że chodzi o pozabiblijne praktyki
    .
  • W latach pięćdziesiątych XX wieku nawet denominacje zielonoświątkowe uznawały „naukę Późnego Deszczu” za herezję i zakazały jej kaznodziejom z ich kazalnic. Ci kaznodzieje przeważnie milczeli przez jakiś czas, ale ruch powrócił, by wpłynąć na kościoły zielonoświątkowe na całym świecie.
    .
  • Więcej w temacie herezji „Późniejszego Deszczu” w artykule Późniejszy deszcz
    ..

Strona 41 – ewangelia bez głoszenia

Brat Wigglesworth, podobnie jak Charles Finney, uważał, że obecność w człowieku pełnego Boga może przekonać grzesznika o ich grzechu, nawet bez wypowiedzenia jednego słowa. Gdy Wigglesworth usiadł naprzeciw mężczyzny w wagonie kolejowym, mężczyzna nagle podskoczył i wykrzyknął: „Przekonałeś mnie o grzechu!” i wyszedł do innego przedziału.

  • Przydałoby się wiedzieć, kto pierwszy opowiedział tę historię.
    .
  • W Jerozolimie męczyli ich serca kazania Piotra w dniu Pięćdziesiątnicy.

Dzieje 2:37  A słysząc to, przerazili się do głębi serca i zapytali Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy robić, mężowie bracia

  • Bóg wybrał „głupstwo” głoszenia, aby zbawić tych, którzy wierzą. Nie ustalił ewangelii bez słów jako sposobu na zbawienie.

1 Kor 1: 21 Skoro bowiem w mądrości Bożej świat nie poznał Boga przez mądrość, upodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia zbawić tych, którzy wierzą.

Rzym. 10:14 Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei?

  • Jest mało prawdopodobne, by niezbawiony człowiek użył zwrotu „przekonałeś mnie o grzechu”, a jeszcze bardziej nieprawdopodobne, by przekazał swoje przekonanie innym, jeśli zdecyduje się pozostać niezbawionym i usunąć się z czyjejś obecności.
    .
  • Jedynym biblijnym opisem przekonania było to, który następowało przez słuchanie

Jan 8: 9 A gdy oni to usłyszeli, będąc przekonani przez sumienie, odchodzili jeden po drugim, począwszy od starszych aż do ostatnich. Pozostał tylko sam Jezus i ta kobieta stojąca pośrodku.
.


Strona 45 – bezsilność wobec diabła

„Nie możesz sobie poradzić z diabłem”.

  • Nie ma biblijnej podstawy tego stwierdzenia.
    .
  • Diabeł jest umieszczony pod stopami wierzących

Rzym. 16:20 A Bóg pokoju wkrótce zetrze szatana pod waszymi stopami

  • Diabeł nie może wierzącym nic uczynić i jest wobec nich bezsilny

Jan 4:4 Dzieci, wy jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ ten, który jest w was, jest większy niż ten, który jest na świecie.

  • Bóg zbawionym zawsze daje zwycięstwo

2 Kor. 2:14 Lecz dzięki Bogu, który nam zawsze daje zwycięstwo w Chrystusie

  • I strzeże zbawionych w każdym momencie

1 Piotra 1:5 jesteście strzeżeni mocą Boga

1 Jana 5:18 kto się narodził z Boga, zachowuje samego siebie, a zły go nie dotyka.
.
 .


Strona 45 – pseudouzdrowienia

Jednej drogiej kobiecie, która stała w kolejce po uzdrawienie, powiedział: „Co się z tobą dzieje?”

„Chodzi o moje serce” – odpowiedziała.

„Czy nie było cię tu wczoraj na modlitwie?”

„Tak”

„Cóż, o co chodzi?”

„Moje serce.”

Lekko ją popychając powiedział: „Przecz z tobą, niewiasto, i uwierz Bogu, nie ma żadnego problem w twoim sercu. Jest nim twoja wiara”.

  • Wszyscy, których uzdrowił Jezus lub Apostołowie, zostali uzdrowieni całkowicie, natychmiast i trwale z powodu ich chorób lub chorób. Jeśli poprzedniego dnia Wigglesworth dokonał uzdrowienia w ciele tej kobiety, nie musiałaby wracać.

Uzdrowienia dokonane przez Jezusa

Trędowaty – Mat. 8:1-4Marek 1:40-44Łuk. 5:12-14 natychmiastowe, calkowite
Sługa centuriona – Mat. 8:5-13Łuk. 7:1-10 natychmiastowe, calkowite
Teściowa Piotra– Mat. 8:14-15Marek 1:30-31Łuk. 4:38-39 natychmiastowe, calkowite
Dwóch opętanych przez diabła – Mat. 8:28-34Marek 5:1-15Łuk. 8:27-39 natychmiastowe, calkowite
Człowiek z paraliżem – Mat. 9:2-7Marek 2:3-12Łuk. 5:18-26 natychmiastowe, calkowite
Krwawiąca kobieta – Mat. 9:20-22Marek 5:25-34Łuk. 8:43-48 natychmiastowe, calkowite
Dwóch ślepców – Mat. 9:27-31 natychmiastowe, calkowite
Niemowa – Mat. 9:32-33 natychmiastowe, calkowite
Córka kanaanitki – Mat. 15:21-28Marek 7:24-30 natychmiastowe, calkowite
Opętany chłopiec –- Mat. 17:14-21Marek 9:17-29Łuk. 9:38-43 natychmiastowe, calkowite
Dwóch ślepców– Mat. 20:29-34Marek 10:46-52Łuk. 18:35-43 natychmiastowe, calkowite
Opętany w synagodze – Marek 1:21-28Łuk. 4:31-37 natychmiastowe, calkowite
Ślepiec w Betsaidzie – Marek 8:22-26 natychmiastowe, calkowite
Sparaliżowana kobieta – Łuk. 13:10-17 natychmiastowe, calkowite
Człowiek z puchliną – Łuk. 14:1-4 natychmiastowe, calkowite
Dziesięciu trędowatych – Łuk. 17:11-19 natychmiastowe, calkowite
Sługa arcykapłana – Łuk. 22:50-51 natychmiastowe, calkowite
Syn dworzanina w Kafarnaum – Jan 4:46-54 natychmiastowe, calkowite
Chory przy wodzie w Betsaidzie – Jan 5:1-15  natychmiastowe, calkowite
Człowiek urodzony ślepym – Jan 9:1-7 natychmiastowe, calkowite

 Uzdrowienia dokonywane przez Apostołów

Piotr leczy kalekę – Dzieje 3:1-11 natychmiastowe, calkowite
Piotr leczy sparaliżowanego – Dzieje 9:33-34 natychmiastowe, calkowite
Piotr wskrzesza Tabitę / Dorkas – Dzieje 9:36-41 natychmiastowe, calkowite
Paweł leczy kalekę– Dzieje 14:8-10 natychmiastowe, calkowite
Paweł wskrzesza Eustychusa – Dzieje 20:9-12 natychmiastowe, calkowite
Paweł leczy ojca Publiusza i innych – Dzieje 28:7-9 natychmiastowe, calkowite

Uzdrawiani byli wszyscy bez wyjątku

Mat. 12:15 Lecz Jezus, poznawszy to, odszedł stamtąd. Poszło za nim mnóstwo ludzi, a on uzdrowił ich wszystkich.
.
Mat. 8:16 Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych;
.
Łuk. 4:40 A gdy słońce zachodziło, wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przyprowadzali ich do niego, a on na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich.
.
Łuk. 6:19 A wszyscy ludzie starali się go dotknąć, ponieważ moc wychodziła z niego i uzdrawiała wszystkich.
.
Łuk. 9:11 Gdy ludzie się o tym dowiedzieli, poszli za nim. On ich przyjął i mówił im o królestwie Bożym, i uzdrawiał tych, którzy potrzebowali uzdrowienia.

  • W typowym stylu zielonoświątkowym, Wigglesworth winił za brak uzdrowienia brak wiary u kobiety. Jezus i Apostołowie uzdrawiali pomimo niewiary.

Niewierzący krajanie Jezusa

Marek 6:4-6 4 Ale Jezus powiedział do nich: Nigdzie nie jest prorok bez czci, tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu. 5 I nie mógł tam uczynić żadnego cudu oprócz tego, że uzdrowił niewielu chorych, kładąc na nich ręce. 6 I dziwił się ich niedowiarstwu (πιστίαν apistian).

πιστία apistia  brak wiary, niewiara

Fragment ewangelii Marka informuje nas o kilku ciekawych faktach.

  • Jezus przybył w swoje rodzinne strony, gdzie niemal doszło do Jego ukamienowania, Łukasz 4:14-30
  • Środowisko, w jakim Jezus przebywał było mu wrogie, wers 4
  • Jezus dziwił sie brakowi wiary ludzi żyjących w Jego ojczystych stronach, w szczególności niedowiarstwu chorych, na których położył ręce w celu uzdrowienia, wers 6
  • Nie wierzyli w niego nawet Jego bracia, Jan 7:5 Bo nawet jego bracia nie wierzyli w niego.
  • Pomimo całkowitego braku wiary Jezus uzdrawia wybranych przez siebie ludzi poprzez nałożenie rąk, wers 5
    .

Dziesięciu trędowatych a tylko jeden wierzący

Łuk. 17:11-19 11 A w drodze do Jerozolimy przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. 12 Gdy wchodził do pewnej wioski, wyszło mu naprzeciw dziesięciu trędowatych mężczyzn, którzy stanęli z daleka. 13 I donośnym głosem zawołali: Jezusie, Mistrzu, zmiłuj się nad nami! 14 Kiedy ich zobaczył, powiedział do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni. 15 Lecz jeden z nich, widząc, że został uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem. 16 I upadł na twarz do jego nóg, dziękując mu. A był to Samarytanin. 17 Jezus zaś odezwał się: Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? 18 Nie znalazł się nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec. 19 I powiedział do niego: Wstań, idź! Twoja wiara cię uzdrowiła.

  • Choć wszyscy trędowaci zostali oczyszeni,a tylko jeden wrócił podziękować, wers 17
  • 9 trędowatych było niewierzących,  a jednak zostali oczyszczeni, pomimo niewiary, wers 18
  • Tylko jeden człowiek miał wiarę, i tylko on został zbawiony, wers 19

Chromy żebrak zostaje uzdrowiony pomimo braku wiary

Dzieje 3:1-7 3 Piotr i Jan weszli razem do świątyni w godzinie modlitwy, o dziewiątej. 2 A wnoszono właśnie pewnego mężczyznę, chromego od urodzenia, którego każdego dnia sadzano u bramy świątyni, zwanej Piękną, żeby wchodzących do świątyni prosił o jałmużnę. 3 Gdy zobaczył Piotra i Jana, jak mieli wejść do świątyni, prosił ich o jałmużnę. 4 A Piotr, przypatrując mu się wraz z Janem, powiedział: Spójrz na nas. 5 On więc spojrzał na nich uważnie, spodziewając się, że coś od nich otrzyma. 6 Wtedy Piotr powiedział: Nie mam srebra ani złota, lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa z Nazaretu, wstań i chodź! 7 A ująwszy go za prawą rękę, podniósł go. I natychmiast wzmocniły się jego nogi i kostki. 8 A on zerwał się, wstał i chodził. Wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i chwaląc Boga.

  • Apostołowie Piotr i Jan wchodzą do świątyni, wers 3
  • Do tej samej świątyni zostaje wniesiony chromy od urodzenia, tam ma żebrać, wers 4
  • Apostołowie proszą chorego aby zwrócił na nich uwagę, wers 5
  • Jedyne czego żebrak się spodziewał to jałmużna, nie było to z pewnością oczekiwanie uzdrowienia,wers 5
  • Piotr informuje, że żebrak nie dostanie ani grosza, wers 6
  • Zaskoczonego człowieka Piotr informuje, że zostanie wykorzystany na nim posiadany przez Piotra dar uzdrawiania, wers 6
  • Piotr dotyka chorego, ten zostaje natychmiast i w pełni uzdrowiony, wers 7
  • Chory nie posiadał wiary do uzdrowienia, został uzdrowiony ku swojemu zaskoczeniu, wers 8

Wszyscy bez wyjątku zostają uzdrowieni, niezależnie od wiary

Mat. 12:15 Lecz Jezus, poznawszy to, odszedł stamtąd. Poszło za nim mnóstwo ludzi, a on uzdrowił ich wszystkich.

  • Chrystus zawsze uzdrawiał wszystkich, bez wyjątku,
  • Uzdrawiał bez uzależnienia tego od wiary uzdrawianej osoby.
    .

Ubezwłasnowolnieni i nie chcący uzdrowienia zostają uzdrowieni

Mat. 8:16 Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych;

  • Ludzie opętani nie mogli mieć wiary
  • Bli oni  przyprowadzani do Jezusa wbrew ich woli.
  • A jednak wszyscy zostali uwolnieni słowem i uzdrowieni.

…twoja wiara cię uzdrowiła…

πίστις σου σέσωκέν σε – hē spistis sou sesōken se – twoja wiara cię uzdrowiła

Tą grecką frazę znajdziemy w następujących miejscach

  • Mat. 9:22 Ale Jezus odwrócił się i ujrzawszy ją, powiedział: Ufaj, córko! Twoja wiara cię uzdrowiła. I od tej chwili kobieta była zdrowa.
  • Marka 5:34 A on powiedział do niej: Córko, twoja wiara cię uzdrowiła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swojej choroby.
  • Marka 10:52 A Jezus mu powiedział: Idź, twoja wiara cię uzdrowiła. Zaraz też odzyskał wzrok i szedł drogą za Jezusem.
  • Łuk. 8:48 On zaś powiedział do niej: Ufaj, córko! Twoja wiara cię uzdrowiła, idź w pokoju.
  • Łuk. 17:19 I powiedział do niego: Wstań, idź! Twoja wiara cię uzdrowiła.
  • Łuk. 18:42 Jezus mu powiedział: Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła.

σζω sózó – zbawiam, ratuję, uzdrawiam, prawidłowo: uratować od niebezpieczeństwa, fraza używana do opisu Boga ratującego wierzących od kary i mocy grzechu a dającego Jego bezpieczeństwo.

Wszystkie powyższe uzdrowienia towarzyszyły ludziom przeznaczonym do zbawienia, którzy otrzymali od Boga wiarę zbawiającą. Zatem oprócz fizycznego uzdrowienia z choroby, taka osoba stawała się wyznawcą Chrystusa.

Doskonale potwierdza to uzdrowienie chromego w Listrze

Dzieje 14:8-10 8 A w Listrze był pewien człowiek o bezwładnych nogach, chromy już w łonie swojej matki i nigdy nie chodził. 9 Słuchał on przemawiającego Pawła, który przyglądając mu się uważnie i widząc, że ma (πίστιν το σωθναι – pistin tou sōthēnaiwiarę, aby zostać uzdrowionym; 10 Powiedział donośnym głosem: Stań prosto na nogach! A on zerwał się i zaczął chodzić.

πίστιν το σωθναι – pistin tou sōthēnai – wiarę aby zostać zbawionym

  • Chory cierpiał od urodzenia na bezwład nóg, wers 8
  • Paweł głosił ewangelię, której chory słuchał, wers 9
  • Poruszenie przekazem było nad wyraz widoczne, słowa głoszone przez Pawła docierały głęboko do serca chorego, Paweł zauważył, że chory jest gotów oddać swoje życie w ręce Zbawiciela, wers 9
  • Paweł używa daru uzdrawiania na chorym, ten zostaje natychmiast uzdrowiony, wers 10
    .

Malchos, wróg Chrystusa

Jan 18:10 Wówczas Szymon Piotr, mając miecz, dobył go, uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu prawe ucho. A temu słudze było na imię Malchos.
.
Łuk. 22:51 Ale Jezus odezwał się (do swoich towarzyszy): Pozwólcie aż dotąd. I dotknąwszy jego ucha, uzdrowił go.
.
Mat. 26:55 W tym momencie Jezus powiedział do tłumów: Wyszliście jak na bandytę z mieczami i kijami, aby mnie schwytać.

  • Czyli sługa arcykapłana, który przyszedł pojmać Jezusa i tym samym doprowadzić do Jego egzekucji został pozbawiony ucha przez czyste cięcie mieczem. (Jan 18:10)
  • Człowiek ten nie tylko nie wierzył w Jezusa ale też był jego przeciwnikiem. Mimo to został natychmiast uzdrowiony. Odcięte ucho przywrócone zostało ciału na oczach tłumu. (Łuk. 22:51)
  • Niewierzący wróg Chrystusa, któremu został odcięty organ ciała zostaje natychmiast uzdrowiony na oczach tłumów. To ewidentny cud. (Mat. 26:55)
    .

Strona 46 – kłamstwo daje radość

W związku z tym dość zabawny incydent był związany ze mną.

Dwaj młodzi ministrowie, którzy jadali razem podczas jednej z konwencji, oboje cierpieli z powodu bólu żołądka, więc wyszli na przód w celu uzdrowienia. Kiedy zajęli swoje miejsce w linii uzdrawiania, między nimi stała kobieta.

Wigglesworth przyszedł do pierwszego młodego człowieka i zadał znajome pytanie: „Cóż, bracie, co z tobą?”

„Ból brzucha.”

Wigglesworth powiedział: „Zamknij oczy.” Potem rozkazał: „W imię Jezusa wyjdź z niego!” Uderzył mężczyznę w brzuch, tak że poleciał do połowy korytarza.

Potem przysunął się do kobiety, która była następna w kolejce. O dziwo, modlił się z nią dość prosto i delikatnie.

Gdy Wigglesworth zbliżył się do drugiego młodego ministra, który patrzył, jak jego przyjaciel został uderzony tak mocno, zapytał: „Co się z tobą dzieje, bracie?”

Młody człowiek odpowiedział z zakłopotaniem: „Ból głowy”.

  • Drugi młody minister kłamał.
    .
  • To dowód na to, że ​​pan Hacking uważa kłamstwo za „zabawne”.

Obj. 21: 8 Ale bojaźliwi, niewierzący, obrzydliwi, mordercy, rozpustnicy, czarownicy, bałwochwalcy i wszyscy kłamcy będą mieli udział w jeziorze płonącym ogniem i siarką. To jest druga śmierć.

  • Zmuszając chorego do zamknięcia oczu, a następnie uderzając go w brzuch, nie okazuje się łagodności ani współczucia, jakie towarzyszyło Jezusowi, gdy uzdrawiał chorych. Podejście i techniki pana Wiggleswortha były niebiblijne.
    .
  • Te nieprzewidywalne reakcje (alternatywnie uderzające w osobę lub po cichu modlące się z nimi) to teatralność i show, jednak nie są wynikiem działania biblijnych darów.
    .

Strona 52 – stwórz w sobie wiarę

Jeden z nich powiedział: „Czy mogę cię zapytać, panie Wigglesworth, jak można zdobyć wielką wiarę?”

Wigglesworth odpowiedział: „Słuchaj, oto odpowiedź na to: Najpierw ostrze, potem ucho, a potem pełne kłosy w uchu, Wiara musi rosnąć z gleby, wilgoci i ćwiczeń”.

Ci młodzi ludzie, płonący dla Boga i dusz, nigdy nie zapomnieli  jego wyjątkowej odpowiedzi.

  • Wigglesworth nie udzielił biblijnej odpowiedzi.
    .
  • Biblia uczy, że wiara przychodzi przez słuchanie i słuchanie przez Słowo Boże i jest darem. Człowiek nie może wzbudzić w sobie wiary.

Rzym. 10:17 Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże.

Wiara nie bierze się z powietrza. Może być wzbudzona w człowieku tylko przez prawdę Pisma Świętego. Jednak. Nie jest możliwym, aby człowiek mógł sam w sobie wzbudzić wiarę. Jednak…

Samo czytanie Pisma bez udzielenia wiary przez Boga nic nie pomoże. Jest to tym bardziej oczywiste kiedy spojrzeć na wyznających zbawienie z uczynków teologów Rzymskiego katolicyzmu, odrzucających Boskość Chrystusa i Ducha Świętego teologów Świadków Jehowy i Badaczy Pisma Świętego, kalających się w spazmach i czczących udzielającego fałszywych darów idola Ducha Świętego wyznawców ruchu zielonoświątkowego, mormonów wyznających politeizm, odrzucających istnienie Boga i natchnienie Pisma Świętego teologów liberalnych, neoortodoksów i innych. Ci ludzie czytają Pismo, jednak  jest ono dla nich księgą zamkniętą. Bóg tym ludziom wiary nie udzielił.

2 Piotra 2:1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.

Filip. 1:29 Gdyż wam dla Chrystusa dane jest nie tylko w niego wierzyć, ale też dla niego cierpieć;

Dzieje 18:27 Kiedy chciał udać się do Achai, bracia go zachęcili i napisali do uczniów, aby go przyjęli. Gdy tam przybył, bardzo pomagał tym, którzy uwierzyli dzięki łasce Bożej.

Efezjan 2:8-10 8 Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.

– udzielona za darmo
– suwerenne postanowienie Boże
– monergistyczne dzieło Boże
– całkowicie niezależne od człowieka

Wiara należy do Boga. To Jego dzieło. Człowiek jest beneficjentem wiary. Bóg jest dawcą, człowiek odbiorcą.

  • Zwrot „w ogniu dla Boga” jest powszechnym zwrotem zielonoświątkowym, ale nie ma on żadnego biblijnego uzasadnienia i trafniej pasuje do osób idących na zatracenie (zobacz artykuł Zanurzeni w ogniu)
    .

Strona 59 – brak rozeznawania

Na przykład powiedział: „Niektórzy lubią czytać swoją Biblię po hebrajsku, niektórzy lubią czytać Biblię po grecku, wolę czytać w Duchu Świętym”. …

Całą tajemnicą było to, że były to słowa z ust człowieka, który był w bliskim kontakcie z Bogiem – człowiekiem w ogniu dla Boga.

  • Biorąc pod uwagę brak bezpośredniej równoległej konstrukcji w Słowie Bożym, trudno jest określić, co Wigglesworth rozumie się przez „czytanie w Duchu Świętym”.
    .
  • Podobnie jak w przypadku większości unikalnej frazeologii zielonoświątkowców, ta uwaga prawdopodobnie ma na celu skłonienie słuchacza do odrrzucenia polegania na Piśmie i zastąpienie biblijnej egzegezy naukami ezoterycznymi – najlepiej tych Wiggleswortha. Więcej w temacie w artykułach

Podstawy hermeneutyki, cz.1
Podstawy hermeneutyki, cz.2

  • Ponownie użyto się wyrażenia „w ogniu dla Boga„, prawdopodobnie w celu umocnienia wiarygodności Wiggleswortha w umyśle czytelnika.
    .

Strona 64 – zmyślone historie

Lisy mają dziury, a ptaki powietrzne mają gniazda; ale Syn Człowieczy nie ma gdzie kłaść głowy. Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, dlaczego, czemu tak wieu kochających mężów i żon oraz wielu, którzy po prostu kochali Go, nie zarosiło do siebie nigdy Jezusa?

Czy nie jest to prosta odpowiedź: żeby nie zobaczył zbyt wiele?

Te płonące Jego oczy będą widzieć wszystko! Ludzie bali się Go zapraszać.

  • Nie ma biblijnych dowodów sugerujących, że Jezus nie był zapraszany; nie powinniśmy wczytywać do Pisma Świętego tego, czego tam nie ma (eisegeza)
    .
  • Opierając się na tym przypuszczeniu, Wigglesworth robi następny krok i zakłada, że ​​powodem braku zaproszenia jest to, że ludzie się go boją. Jeśli to prawda, jest mało prawdopodobne, aby wielu podążyło za nim, biorąc pod uwagę, że mógł w każdej chwili wyselekcjonować któregokolwiek z nich do publicznego upokorzenia.
    .
  • Wigglesworth angażuje się w pozabiblijną fabrykację, przd czym ostrzega Słowo Boże

Przysłów 30:6 Nie dodawaj nic do jego słów, aby cię nie strofował i abyś nie okazał się kłamcą.
.


Strona 66 – ewangelia obowiązkowo z cudami

To obraźliwe prosić Boga o moc po otrzymaniu chrztu Ducha Świętego. Masz moc! Musisz działać!

Języki i interpretacja: „Moc z wysoka … Bóg wstawia w was boską aktywność z mocą”.

Zawsze jestem przy mojej mocy. Za każdym razem, gdy nauczam, nauczam jak najlepiej. Za każdym razem, gdy się modlę, modlę się najlepiej.

Jezus rozpoczął swoją służbę wszędzie przez cudowne manifestacje; następnie wszyscy cisnęli się do Niego aby Go usłyszeć. On był Pierwocinami.

  • Chrzest w Duchu Świętym jest zbawieniem a nie wypełnieniem mocą. Więcej w artykułach

Chrzest w Duchu a napełnienie Duchem Świętym
Chrzest w Duchu Świętym a zbawienie

  • Odwaga chrześcijanina wynika z Bożej mocy. Prosić o odwagę to pośrednio prosić o wypełnienie mocą potrzebną do działania

Dzieje 4:29-31 29 A teraz, Panie, spójrz na ich groźby i daj twoim sługom z całą odwagą głosić twoje słowo; 30 Gdy ty wyciągniesz swoją rękę, aby uzdrawiać i dokonywać znaków i cudów przez imię twego świętego Syna, Jezusa. 31 A gdy oni się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i z odwagą głosili słowo Boże.

  • Zagraniczne Języki były znakiem dla niewierzących Żydów; nie służyły jako moc wykorzysywaną do popisu. (więcej tutaj)
    ..
  • Jeśli o Dzieje Apostolskie chodzi to głoszeniu ewangelii w większości przypadków nie towarzyszyły żadne cuda i znaki (więcej w artykule Zielonoświątkowa „postteologia”)

Przykłady głoszenia ewangelii i Królestwa gdzie znaki nie towarzyszą.

Dzieje 7 – Szczepan głosi ewangelię (bez cudów i znaków)

Dzieje 8:27-38 Filip głosi Eunuchowi, (brak cudów)

Dzieje 11:20-21 20 A niektórzy z nich, mężczyźni z Cypru i Cyreny, gdy przybyli do Antiochii, mówili do hellenistów, głosząc Pana Jezusa. 21 I była z nimi ręka Pana, a wielka ich liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana. (żadnych cudów)

Dzieje 13:42-48 – Ewangelia głoszona poganom, (żadnych cudów)

Dzieje 14:21 Kiedy głosili ewangelię temu miastu i pozyskali wielu uczniów, wrócili do Listry, Ikonium i do Antiochii; (nie ma cudów)Dzieje 17:2-4 – Trzy tygodnie ewangelizacji w Tesalonice (bez cudów)

Dzieje 17:17-34 – Ateny, ewangelizacja (bez cudów)

Dzieje 18:5-11 – Macedonia, rok głoszenia (bez cudów)

Dzieje 28:17-31 – Dwuletnia ewangelizacja w Rzymie, (żadnych cudów)

Dzieje 26:1-28 – Ewangelizacja Festusa i Agryppy, (żadnych cudów)

Dzieje 18:1-4 – Korynt, ewangelizacja, (żadnych cudów)

Dzieje 17:10-12 – Ewangelizacja w Berei na podstawie Pisma, (żadnych cudów)

Dzieje 16:13-16 – Ewangelizacja niewiasty, (żadnych cudów)

Dzieje 14:1 – Ewangelia głoszona bez cudów, wielu wierzy, cuda dokonują się później

Dzieje 13:15-41 – Ewangelia głoszona w Synagodze, (żadnych cudów)

Dzieje 9:29 (Saul) Z odwagą też mówił w imieniu Pana Jezusa i rozprawiał z hellenistami, a oni usiłowali go zabić (żadnych cudów)

Dzieje 8:4 A ci, którzy się rozproszyli, szli wszędzie, głosząc słowo Boże (nic o cudach)
. .


Strona 67 – samouwiarygodnienie

Jestem Pięćdziesiątnicą.

  • Znaczenie tego jest nieznane i nie ma precedensu biblijnego. Podobnie głupio wypadają powiedzenia „jestem potopem”, „jestem armageddonem”, „jestem świętem namiotów”
    .
  • Jeśli oświadczenie ma sugerować, że Pan Wigglesworth był całkowicie prowadzony przez Ducha, to jest to po prostu inne oświadczenie, mające na celu wzmocnienie wiary tych, którzy podążali za Wigglesworthem.
    .

Strona 71 – zwiększ w sobie wiarę

W jaki sposób otrzymuje się wiarę? Działając na tym, co masz. Jeśli będziesz działać z tym, co masz, twoja wiara wzrośnie. Nigdy nie możesz zwiększyć wiary, dopóki nie zaczniesz działać.

  • za. Podobnie jak w poprzednim oświadczeniu, Wigglesworth popełnił błąd w kwestii pozyskania wiary. To Syn Boży ustala miarę wiary, decyduje o jej zakresie i wystarczalności (dobór ilościowy). Ponieważ ilość wiary nie zależy od człowieka lecz od Boga, każdy wierzący ma nakazane myśleć o sobie skromnie a nie chełpliwie przechwalać się o możliwości przenoszenia gór.

Rzym. 12:3 Mówię bowiem przez łaskę, która mi jest dana, każdemu, kto jest wśród was, aby nie myślał o sobie więcej niż należy, ale żeby myślał o sobie skromnie, stosownie do miary (μέτρον metronwiary, jakiej Bóg każdemu udzielił

Efez. 4:7 A każdemu (ἑκάστῳ hekastō) z nas została dana (ἐδόθη edothē) łaska według miary (μετρον metron) daru (δωρεᾶς doreas) Chrystusa.

ἕκαστος hekastos – wszyscy, każdy (bez wyjątku), każdy osobiście
δίδωμι didomi – daję, kładę, umiejscawiam, powoduję, wylewam, zezwalam
μέτρον metron – miara (sama w sobie); metaforycznie podstawa do zdecydowania ile jest wystarczająco (lub nie wystarczająco), co jest w porządku (lub nie wporządku), itd.
δωρεά dorea – (pochodna słowa δίδωμι didomi) – dar dobrowolny, zatem nie nabyty przez zasługę lub przez prawo; wyraża dawanie podkreślające dobroczynne pragnienie dawcy

  • Uczynki nie zwiększają wiary lecz są jej dowodem

Jakuba 2:17-18 17 Tak i wiara, jeśli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie. 18 Lecz ktoś może powiedzieć: Ty masz wiarę, a ja mam uczynki; pokaż mi swoją wiarę bez twoich uczynków, a ja ci pokażę swoją wiarę z moich uczynków.
.


Strona 72 – wizja pięknego Człowieka

Kiedy Jezus zakwestionował Diabła na pustyni, wszystkie demoniczne moce, dzikie zwierzęta i wszystko, co było na pustyni, miało wizję najpiękniejszego Człowieka, jaki kiedykolwiek żył.

  •  Biblia nigdy nie wspomina, żeby ktokolwiek poza Jezusem i diabłem byli na pustyni przez czterdzieści dni kuszenia (Mat. 4: 1-11)
    .
  • Biblia nigdy nie wspomina o wizji najpiękniejszego Człowieka, jaką rzekomo miały wszystkie demony, dzikie zwierzęta i wszystko co było na pustyni, jest to wyssane z palca.
    .
  • Biblia nigdy nie stwierdza, że ​​Jezus był „pięknym Człowiekiem”. W rzeczywistości Biblia stwierdza coś przeciwnego – że nie miał piękna, jakiego mielibyśmy pragnąć.

Izaj. 53:2 Bo wyrósł jako latorostka przed nim, a jako korzeń z ziemi suchej, nie mając kształtu ani piękności; i widzieliśmy go; ale nic nie było widzieć, czemubyśmy go żądać mieli.
 .


Strona 72 – krzycz na diabła a będzie ci się dobrze powodziło

Krzycz: „Odsuń się ode mnie, szatanie”, a będziesz miał najlepszy czas na ziemi. Szepcz to, a nie będziesz miał.

  • Fakt, że Jezus użył tych słów, nie upoważnia wierzących do ich używania.
    .
  • Biblia nie naucza, że ​​Jezus krzyczał do Szatana, ani że szept byłby nieskuteczny. Po prostu informuje, że Bóg powiedział: Bóg przemówił, Jezus powiedział, Jezus przemówił itd.
    .
  • Donośnym głosem krzyczały wypędzane przez Jezusa demony

Marek 1:26 Wtedy duch nieczysty szarpnął nim i zawoławszy donośnym głosem, wyszedł z niego.

Marek 5:7 A wołając donośnym głosem, powiedział: Cóż mam z tobą, Jezusie, Synu Boga najwyższego? Zaklinam cię na Boga, abyś mnie nie dręczył.

  • Jezus nie miał „najlepszego czasu na ziemi” po tym, jak powiedział szatanowi, aby za nim poszedł. W rzeczywistości gdy zostało to wypowiedziane.był w drodze do Jerozolimy, aby zostać ukrzyżowanym.
    .
  • Biblia nie obiecuje wierzącym „najlepszego czasu na ziemi” a raczej prześladowania

2 Tym. 3:12 Tak i wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani.

Marek 10:29-30 29 A Jezus odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam: Nie ma nikogo, kto by opuścił dom, braci lub siostry, ojca lub matkę, żonę, dzieci lub pole ze względu na mnie i na ewangelię; 30 A kto by nie otrzymał stokrotnie więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a w przyszłym świecie życia wiecznego.
.


Strona 73 – odrzuć z Pisma to, co ci nie pasuje

W odniesieniu do czytania Pisma Świętego: Kiedy czytasz Pismo, które nie pasuje do atmosfery i nie rozumiesz tego, przekazuj je innym, które tam są, zgodne z atmosferą, w której się znajdujesz.

  • Po raz kolejny – Wigglesworth używa niejednoznacznego języka („nie pasuje do atmosfery„), co tylko wprowadza zamieszanie.
    .
  • Tego typu gadanina służy do promowania pseudoduchowych liderów oraz doktrynalnych idei promowanuch w grupie i nie ma nic z właściwym badaniem Pisma wspólnego (zobacz artykuł Zasady nauczania ekspozycyjnego)
    .

Strona 74 – cielesna obecność Chrystusa w wierzących

Dokładnie tak, jak Chrystus został stworzony w Maryi, tak samo w nas. Nasienie musi wytworzyć manifestację synów Bożych.

  • Chrystus nie był „stworzony” w Maryi. Prawdziwie ludzka natura przyszła przez Marię. W wierzących Jezus mieszka duchowo i nie jest w nas stwarzany.
    .
  • Doktryna o objawionych synach Boga jest heretycką doktryną, która dąży do spełnienia obietnicy objawienia się Synów Bożych (Rzym. 8:19) przed przyjściem Pana. W szczególności naucza, że ​​niektóre ciała będą inkarnowały Chrystusa przed Jego przyjściem.
    .
  • W połączeniu z wieloma pokrewnymi doktrynami typu władczego, doktryna ta ustanawia ziemską hierarchię wierzących. Manifestacja synów Bożych wydaje się następować: „Kiedy Kościół urzeczywistni swoje pełne synostwo, jego fizyczne odkupienie spowoduje odkupieńczą reakcję łańcuchową w całym stworzeniu” (Bill Hamon, Wieczny Kościół).

Strona 81 – każdy ma czynić wszystkie cuda

Wszystkie dary mają działać w każdym z nas, …

  • To nie jest biblijne nauczanie

1 Kor. 7:7 każdy ma swój własny dar od Boga, jeden taki, a drugi inny

  • Całkowicie przeczy temu 12 rozdział 1 Listu do Koryntian

29 Czy (μή me) wszyscy są apostołami? Czy (μή me) wszyscy prorokami? Czy (μή me) wszyscy nauczycielami? Czy (μή me) wszyscy cudotwórcami? 30 Czy (μήme) wszyscy mają dary uzdrawiania? Czy (μήme) wszyscy mówią językami? Czy (μήme) wszyscy tłumaczą?

μή me – partykuła zaprzeczająca, spełniająca rolę przysłówka; udziela wykluczającej odpowiedzi na tezę w stawianym pytaniu (podobną funkcję spełnia w j. polskim pytanie retoryczne). 

W wersie 29 i 30 Paweł mówi: nie wszyscy mogą być Apostołami, nie wszyscy mogą być prorokami, nie wszyscy mogą być cudotwórcami, nie wszyscy mogą mieć dar uzdrawiania, nie wszyscy mogą mówić językami, nie wszyscy mogą tłumaczyć.

Wers ogranicza ilość darów w postaci znaków i cudów. Tak jak niewielu jest Apostołów, niewielu nauczycieli tak niewielu jest proroków, mówiących językami i tłumaczących, czyniących cuda, uzdrawiających.
Jakub 3:1 Niech niewielu z was zostaje nauczycielami, moi bracia, gdyż wiecie, że czeka nas surowszy sąd.

Wers stawia pod znakiem zapytania prawdziwość niektórych ”darów”. Skoro nie wszyscy mówią językami, to jakimi ”językami” mówi się w Koryncie i jakie jest ich źródło pochodzenia?

Zielonoświątkowcy i charyzmatycy twierdzą, że każda osoba powinna ubiegać się o dar prorokowania i mówienia zagranicznymi językami. Werset 11 temu całkowicie zaprzecza.

Wersy 29 i 30 podsumowują wersy od 12 do 28, gdzie Paweł wykazuje, że w kościele ważniejsze miejsce zajmują osoby bez cudownych darów i z naków, czyli te, które w Koryncie stanowiły zdecydowaną większość.rs 31

Przesłanie wersów 28-30

A Bóg ustanowił (μεν men – wprawdzie, z jednej strony) niektórych (ους hous) w kościele najpierw jako apostołów, potem proroków, po trzecie nauczycieli, potem cudotwórców, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, rządzenia, różne języki. (Jednak, z drugiej strony) 29 Czy (μή me) wszyscy (w kościele) są apostołami? Czy (μή me) wszyscy (w kościele) są apostołami? Czy (μή me) wszyscy (w kościele) prorokami? Czy (μή me) wszyscy (w kościele) nauczycielami? Czy (μή me) wszyscy (w kościele są) cudotwórcami? 30 Czy (μή me) wszyscy (w kościele) mają dary uzdrawiania? Czy (μή me) wszyscy (w kościele) mówią językami? Czy (μή me) wszyscy (w kościele) tłumaczą?

Paweł informuje Koryntian, że wprawdzie w Kościele Bóg niektórych ludzi obdarował mocą natychmiastowego uzdrawiania z wszystkich chorób poprzez nałożenie rąk, jednak zaraz potem dopisuje zdanie dramatycznie ograniczające częstotliwość występowania tego (i innych) darów.

Według powyższego fragmentu nie wszyscy w Kościele posiadali dar Apostolstwa (tylko 13 osób), nie wszyscy posiadali dar czynienia cudów, mało kto posiadał dar uzdrawiania (nieliczni towarzysze Apostołów). Odniesienie do Kościoła jako całości tym bardziej podkreśla rzadkość występowania cudownych darów w lokalnych społecznościach. Tak jak w Kościele nieliczni byli Apostołowie (razem 13) tak nieliczni uzdrowiciele, cudotwórcy, prorocy głoszący nowe objawienie.

W pierwszym rozdziale Apostoł stwierdza, że Koryntianie posiadają wszystkie dary Ducha Świętego, jakie są im potrzebne

1 Kor. 1:5-7 5 We wszystko bowiem jesteście wzbogaceni w nim, we wszelkie słowo i wszelkie poznanie; 6 Gdyż świadectwo Chrystusa jest utwierdzone w was;  7 Tak że żadnego daru (χαρίσμα charisma) nie brakuje wam, którzy oczekujecie objawienia naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Jednakże wszystko, co było potrzebne Koryntianom nie koniecznie zawierało w sobie cudowne znaki i cuda a świadczy o tym wers następujący:

1  Kor. 1:8  On też utwierdzi was aż do końca, abyście byli nienaganni (ἀνεγκλήτους anenklētous) w dniu naszego Pana Jezusa Chrystusa

ἀνεγκλήτους anenklētous (nienaganni) w 1 Kor. 1:8 nie pasuje do χαρίσμα charisma (dar łaski – słowo użyte w 1 Kor. 1:7) w wąskim tego słowa znaczeniu (czyli do spektakularnych darów duchowych); odnosi się generalnie raczej do moralnego charakteru darów Ducha Świętego. Spektakularne cuda i znaki nie miały możliwości stawić wierzących przed Bogiem jako nienagannych.
.


Strona 81 – okryci w szaty cudów i znaków

Jest dziewięć podarków, dziewięć rodzajów owoców i dziewięć błogosławieństw; tak jest piękne ubranie dla ludu Bożego.

  • Jest to niebiblijne. Cuda i znaki nie są szatą, w jaką mają być okryci święci, to herezja zatracenia dająca złudzenie zbawienia, ponieważ:
    .
  • Święci mają być ubrani w szaty sprawiedliwości, a nie dary ducha lub w inny sposób.

Obj. 19:8 I dano jej ubrać się w bisior czysty i lśniący, bo bisior to sprawiedliwość świętych
.


Strona 81 – zawodne proroctwa

Kiedy psuje się proroctwo? Kiedy mówisz po skończeniu.

  • do. Biblia nie naucza o „zepsutym” proroctwie, tylko prawdziwym i fałszywym proroctwie.
    .
  • Wigglesworth ustanawia tutaj argument, według którego człowiek, który fałszywie prorokował nie powinien być uznany za fałszywego proroka, ponieważ część jego wypowiedzi pochodziła od Boga (ta rzekomo prawdziwa) lecz to co było fałszywe zostało skażone przez niego samego. Doktryna ta zaprzecza Pismu ponieważ prawdziwy prorok Boży mówił tylko to co było mu objawione i nie dodawał nic od siebie
    .
  • Prorok był zobowiązany do dokładnego dostarczenia Bożego przesłania. Prorok Micheasz dobrze to ujął:
    .

1 Król. 22:14 „Tak jak żyje Pan, mogę powiedzieć [królowi] tylko to, co mówi mi Pan”. .

  • Ci, którzy, tak jak Jeremiasz, starali się milczeć, stwierdzili, że nie mogą. Prorocy wypowiadali tylko i wyłącznie to, co powiedział im Bóg, nie dodawali nic od siebie.
    .

Jer. 20: 9 słowo Boże jest w moim sercu jakby ogień płonący, zamknięty w moich kościach, i usiłowałem je wstrzymać, ale nie mogłem

Ezech. 3:27 Ale gdy będę z tobą mówić, otworzę ci usta i powiesz do nich: Tak mówi Pan BÓG: Kto chce słuchać, niech słucha, a kto nie chce, niech nie słucha – gdyż są domem buntowniczym.
.


Podsumowanie

Nauczanie Smitha Wiggleswortha było wysoce skażone przez demona zielonoświątkowstwa. Zachęcał on do chrztu w ogniu, co tłumaczy się jako przeżycie zatracenia, mówienia niezrozumiałym bełkotem. Gloryfikował antyintelektualny egocentryzm. Był adwokatem spierania się z diabłem, wobec którego człowiek był bezsilny. Twierdził, że cudownych darów można się nauczyć, zachęcał do mantrowania, wiary w pseudouzdrowienia, tworzenia w sobie wiary, czerpania radości z kłamstwa. Wszystko czynił to przez zmyślone historie, brak mu było rozeznania duchowego. Pismo traktował selektywnie, proroctwa uznawał za zawodne a cuda i znaki były według niego dowodem zbawienia.

Był to heretyk z najwyższej półki.

Na podstawie Berean Research Institute

Print Friendly, PDF & Email