Siedemnasty Dzień Pański: Owoce zmartwychwstania Chrystusa

utworzone przez | kwi 26, 2026 | Teologia systematyczna

Katechizm Heidelberski

Pytanie 45

Co zawdzięczamy zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa?

Po pierwsze – usprawiedliwienie, gdyż Chrystus swym zmartwychwstaniem przezwyciężył śmierć i umożliwił nam uczestniczenie w sprawiedliwości, którą zdobył dla nas właśnie dzięki swojej śmierci. (Rzym. 4:25; 1 Kor. 15:16-20; 1 Piotra 1:3-5)

Po drugie – nowe życie, gdyż dzięki Jego mocy zmartwychwstajemy do nowego życia. (Rzym. 6:4-11; Efez. 2:4-6; Kol. 3:1-4)

Po trzecie – zapewnienie naszego zmartwychwstania w chwale. (Rzym. 8:11; 1 Kor. 15:12-23; Filip. 3:20-21)

Konfesja Belgijska

Artykuł XX

Bóg zamanifestował sprawiedliwość i miłosierdzie w Chrystusie

Wierzymy, że Bóg, który jest doskonale miłosierny i sprawiedliwy, zesłał swego Syna, aby przyjął tę naturę, która dopuściła się nieposłuszeństwa, aby też przez nią zadośćuczynić i ponieść karę za grzech przez niewypowiedziane męki i śmierć [1]. Bóg zatem zamanifestował Swoją sprawiedliwość przeciwko swojemu Synowi, kiedy złożył na Niego nasze grzechy [2], których byliśmy winni i z powodu których zasługiwaliśmy na potępienie, i wylał na nas swoje miłosierdzie i dobroć przez swą prostą i doskonałą miłość, wydając swojego Syna na śmierć za nas i wzbudzając go z martwych dla naszego usprawiedliwienia [3], abyśmy przez Niego mogli posiąść nieśmiertelność i życie wieczne.

[1] Hebr. 2:14-16; Rzym. 8:3, 32-33; Mat. 26:38
[2] Izaj. 53:6; 1 Piotra 2:24; Jan 1:29; 1 Jana 4:9
[3] Rzym. 4:25; Rzym. 5:6; 2 Kor. 5:21

Kanony z Dort

Rozdział 3/4.12

To jest to odrodzenie, tak bardzo zachwalane w Piśmie Świętym, owo odnowienie, nowe stworzenie, zmartwychwstanie z umarłych, ożywienie, które Bóg sprawuje w nas, bez naszej pomocy. Nie jest ono jednak w żaden sposób sprawowane wyłącznie poprzez zewnętrzne zwiastowanie ewangelii, przez moralne przekonywanie, czy taki sposób działania, że po wykonaniu przez Boga swej części, wciąż pozostaje w mocy człowieka by odrodzić się lub nie, by nawrócić się lub trwać w nienawróceniu, lecz jest to ewidentnie dzieło nadnaturalne, najpotężniejsze i jednocześnie najpiękniejsze, najbardziej zdumiewające tajemnicze i niewypowiedziane; niczym nie ustępuje ono w swej skuteczności stworzeniu ani zmartwychwstaniu, jak to ogłasza Pismo Święte inspirowane przez Autora tego dzieła, tak, że ci wszyscy, w których sercach działa Bóg w ten cudowny sposób, są z całą pewnością, właściwie i skutecznie odrodzeni, i rzeczywiście wierzą. Wola odnowiona w ten sposób jest nie tylko kierowana przez Boga i jest pod Jego wpływem, lecz w konsekwencji tego wpływu sama staje się aktywna. Dlatego też słusznie mówi się o człowieku, że wierzy i upamiętuje się dzięki tej otrzymanej łasce.
.

Rozdział 5§1

Synod odrzuca błędy tych, którzy nauczają: Że wytrwanie prawdziwie wierzących nie jest owocem wybrania, ani darem Boga nabytym przez śmierć Chrystusa, lecz warunkiem nowego przymierza, który (jak głoszą) dzięki swej wolnej woli musi spełnić człowiek, zanim zostanie ostatecznie wybrany i usprawiedliwiony. Pismo Święte poświadcza bowiem, że wynika ono z wybrania i jest dane wybranym dzięki śmierci, zmartwychwstaniu i wstawiennictwie Chrystusa: „Cóż więc? Czego Izrael szuka, tego nie osiągnął, ale wybrani osiągnęli, a inni zostali pogrążeni w zatwardziałości” (Rzym 11:7). Podobnie: „On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale wydał go za nas wszystkich, jakże nie miałby z nim darować nam wszystkiego? Któż będzie oskarżał wybranych Bożych? Bóg jest tym, który usprawiedliwia. Któż potępi? Chrystus jest tym, który umarł, więcej, zmartwychwstał, który też jest po prawicy Boga i wstawia się za nami. Któż nas odłączy od miłości Chrystusa? Czy utrapienie, czy ucisk, czy prześladowanie, czy głód, czy nagość, czy niebezpieczeństwo, czy miecz?  (Rzym 8:32-35).

Standardy Westminsterskie

Konfesja Westminsterska 

Rozdział 18 Pewność łaski i zbawienia

II. Pewność zbawienia, którą posiadają święci Boży, nie jest jedynie przypuszczeniem i prawdopodobieństwem opartym na złudnej nadziei, lecz niezmienną pewnością wiary opartej na krwi i sprawiedliwości Chrystusa objawionej w Ewangelii. Wynika ona również z wewnętrznego potwierdzenia łask Ducha Świętego ponieważ z tymi łaskami związane są Boże obietnice. Dalej, jest ona oparta na świadectwie Ducha Świętego, jako Ducha usynowienia, ponieważ On świadczy wespół z duchem naszym, że jesteśmy dziećmi Bożymi. To świadectwo powoduje, że nasze serca pozostają pokorne i święte.

Większy Katechizm Westminsterski

Pytanie 52. W jaki sposób Chrystus został wywyższony w swoim zmartwychwstaniu?

Chrystus został wywyższony w swoim zmartwychwstaniu poprzez to, że nie ujrzawszy skażenia śmierci – gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad nim – i mając to samo ciało, w którym cierpiał, wraz z jego istotnymi własnościami – oprócz śmiertelności i innych powszechnych słabości należących do tego życia – naprawdę zjednoczone ze swoją duszą, powstał z martwych trzeciego dnia swoją własną mocą. W ten sposób ogłosił, że jest Synem Bożym, zaspokoił Bożą sprawiedliwość, pokonał śmierć oraz tego, który miał jej moc, a także to, że jest Panem żywych i umarłych. Wszystko to uczynił jako przedstawiciel i głowa swojego Kościoła, dla jego usprawiedliwienia, ożywienia w łasce, wsparcia przeciwko wrogom oraz aby zapewnić go o jego powstaniu z martwych w dniu ostatecznym.

Pytanie 75. Czym jest uświęcenie?

Uświęcenie jest dziełem łaski Bożej, w którym ci, których Bóg wybrał przed założeniem świata, aby byli święci, w czasie, dzięki potężnemu działaniu jego Ducha, stają się uczestnikami śmierci i zmartwychwstania Chrystusa i cała ich osoba zostaje odnowiona na obraz Boży. Nasienie nawrócenia ku życiu i wszystkie inne zbawienne łaski zostają włożone w ich serca, a łaski te są tak poruszane, zwiększane i wzmacniane, że ludzie ci coraz bardziej umierają dla grzechu i zmartwychwstają do nowego życia.

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email