Rzym. 9:14-16 14 Cóż więc powiemy? Czy Bóg jest niesprawiedliwy? Nie daj Boże! 15 Mówi bowiem do Mojżesza: Zmiłuję się, nad kim się zmiłuję, a zlituję się, nad kim się zlituję. 16 A więc nie zależy to od tego, który chce, ani od tego, który zabiega, ale od Boga, który okazuje miłosierdzie.

Winni sami sobie

Kiedy człowiek upadł, tj. kiedy posłuchał się rady szatana i skosztował zakazanego owocu natychmiast umarł duchowo, kilkaset lat później umarł fizycznie.

1 Mojż. 2:17 Ale z drzewa poznania dobra i zła jeść nie będziesz, bo tego dnia, kiedy zjesz z niego, na pewno umrzesz .

1 Mojż. 5:5 A tak wszystkich dni, które żył Adam, było dziewięćset trzydzieści lat i umarł.

Nikt człowieka do zjedzenia owocu nie zmuszał, był to akt jego liberum arbitrum, wolnej woli, wtedy jeszcze nie pozbawionej libertos, czyli umiejętności czynienia tego, co się Bogu podoba. W chwili duchowej śmierci libertos zostało przez człowieka utracone, a jego wolna wola została skażona grzechem w taki sposób, że wszystkie jego uczynki były złe i nie mogły podobać się Bogu.

1 Mojż. 6:5-6 5 A gdy PAN widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i wszystkie zamysły i myśli ich serca były tylko złe po wszystkie dni; 6 Żałował PAN, że uczynił człowieka na ziemi, i ubolewał nad tym całym sercem.

Gdyby Bóg chciał być tylko sprawiedliwy, powinien natychmiast po popełnieniu grzechu uśmiercić Adama nie tylko duchowo ale i fizycznie. To byłoby zarówno sprawiedliwe jak i dobre. Czemu dobre? Ponieważ grzech jest złem a zło jest antytezą dobra. Bóg jest dobry, zatem całkowite zniszczenie grzechu poprzez śmierć wszystkich grzeszników byłoby czystym dobrem i czystą sprawiedliwością. Tu wszyscy powinniśmy Bogu podziękować za to, że jest także miłosierny.

2 Mojż. 34:5-7 5 I PAN zstąpił w obłoku, stanął tam z nim, i wypowiedział imię PANA . 6 Wtedy przechodził PAN przed nim i wołał:PAN, PAN, Bóg miłosierny i litościwy, nieskory do gniewu, a bogaty w miłosierdzie i prawdę; 7 Zachowujący miłosierdzie nad tysiącami, przebaczający nieprawość, przestępstwo i grzech, lecz nieusprawiedliwiający winnego, nawiedzający nieprawość ojców na synach i na synach ich synów do trzeciego i czwartego pokolenia.

Warto w tym momencie zwrócić uwagę na następujące fakty

  • Bóg jest miłosierny, litościwy i nieskory do gniewu, przebaczający nieprawość, przestępstwo i grzech
  • Bóg nie usprawiedliwi winnego, kara musi zostać wymierzona

Jak zatem Bóg może być naraz miłosierny, litościwy i nieskory do gniewu, przebaczający nieprawość, przestępstwo i grzech a zarazem nieusprawiedliwiający winnego? Otóż Bóg, aby zachować swoją sprawiedliwość, musi ukarać za grzech. Gdyby Bóg nie karał za grzech, nie byłby ani sprawiedliwy ani dobry.

Przysłów 17:15 Kto usprawiedliwia niegodziwego i kto potępia sprawiedliwego, obaj budzą odrazę w PANU.

I tu pojawia się rola Syna Bożego, który dobrowolnie ofiarował się Ojcu, aby ponieść karę Bożą za grzech ludzi, którzy zostali wybrani do zbawienia.

1 Piotra 1:2 Wybranych według uprzedniej wiedzy Boga Ojca, przez uświęcenie Ducha dla posłuszeństwa i pokropienia krwią Jezusa Chrystusa.

Chrystus przyjął na siebie winę tych wybranych do zbawienia grzeszników, czyli za owce, i został sprawiedliwie przez Ojca ukarany, wybrani grzesznicy zbawieni a Boże doskonałe miłosierdzie wyeksponowane.

Jan 10:15-18 15 Jak mnie zna Ojciec, i ja znam Ojca; i oddaję moje życie za owce. 16 A mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. Również te muszę przyprowadzić i będą słuchać mego głosu, i będzie jedna owczarnia i jeden pasterz. 17 Dlatego Ojciec mnie miłuje, bo ja oddaję swoje życie, aby je znowu wziąć. 18 Nikt mi go nie odbiera, ale ja oddaję je sam z siebie. Mam moc je oddać i mam moc znowu je wziąć. Ten nakaz otrzymałem od mego Ojca.

2 Kor. 5:21 On bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.

Efez. 2:5-7 5 I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni; 6 I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie  Jezusie;  7 Aby okazać w przyszłych wiekach przemożne bogactwo swojej łaski przez swoją dobroć względem nas w Chrystusie Jezusie.

Ale o tym za chwilę.


Miłosierny w różny sposób

1 Tym. 4:10 Dlatego pracujemy i jesteśmy lżeni, że pokładamy nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawicielem wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących.

Pan Bóg nie jest zobligowany do okazywani swojego miłosierdzia. Łaska jest aktem wolicjonalnym, to okazanie przychylności komuś, kto na to nie zasłużył. I Bóg okazuje miłosierdzie wszystkim ludziom, którzy przecież zasługują na śmierć z powodu grzechu, w różny sposób.

W jaki sposób Bóg jest zbawicielem niewierzących? Mowa o czasowym odsunięciu kary wiecznego zatracenia, na co nie zasłużyli i o co nie zabiegali:

  • niektórym Bóg zezwala na przeżycie kilku lat
  • innym Bóg daje długowieczność
  • jedni żyją w dostatkach
  • inni w biedzie
  • jedni w zdrowiu
  • inni w chorobie

Dan. 4:35 A wszyscy obywatele ziemi jako za nic poczytani są. Według woli swojej postępuje, z wojskiem niebieskiem i z obywatelami ziemi, a niemasz, ktoby wstręt uczynił ręce jego i rzekł mu: Cóż to czynisz?

Treny 3:37-38 37 Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał? 38 Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?

Izaj. 45:7 Który czynię światłość, i stwarzam ciemności; sprawuję pokój, i stwarzam złe. Ja Pan czynię to wszystko

Hiob 12:6-10 6 Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy drażnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.

Jeśli chodzi o wierzących, Bóg jest ich szczególnym zbawicielem ponieważ zapewnia im życie wieczne, na które nie zasłużyli i o które wcale nie zabiegali. Bóg suwerennie powołał ich do zbawienia, uczynił nowym stworzeniem i jest twórca i dokończycielem ich wiary (Hebr. 12:2) zachowując ich do końcowego zbawienia i odkupienia ciał (Rzym. 8:23) .

1 Piotra 1:3-5 3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który według swego wielkiego miłosierdzia zrodził nas na nowo do żywej nadziei przez wskrzeszenie Jezusa Chrystusa z martwych; 4 Do dziedzictwa niezniszczalnego i nieskalanego, i niewiędnącego, zachowanego w niebie dla was; 5 Którzy jesteście strzeżeni mocą Boga przez wiarę ku zbawieniu, przygotowanemu do objawienia się w czasie ostatecznym.

Kol. 1:11-14 11 Umocnieni wszelką mocą według jego chwalebnej potęgi, ku wszelkiej cierpliwości i wytrwałości z radością; 12 Dziękując Ojcu, który nas uzdolnił do uczestnictwa w dziedzictwie świętych w światłości; 13 Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna; 14 W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów.

Rzym. 8:29-31 29 Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi. 30 Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też uwielbił. 31 Cóż więc na to powiemy? Jeśli Bóg za nami, któż przeciwko nam?

Jednych Pan przeznaczył do wiecznego zbawienia, nad innymi przeszedł obojętnie, pozostawiając ich samym sobie, udzielając im mimo wszystko czasowego zbawienia. Tak wielką łaskę okazał Bóg wszystkich ludziom.

Rzym. 1:24 Dlatego też Bóg wydał ich nieczystości przez pożądliwości ich serc, aby hańbili swoje ciała między sobą.

1 Piotra 2:8 Kamieniem potknięcia i skałą zgorszenia dla tych, którzy nie wierząc, potykają się o słowo, na co też są przeznaczeni.
.
.


Praktyczny przykład Izraela

4 Mojż. 13:1-2 1 I PAN powiedział do Mojżesza: 2 Wyślij mężczyzna, aby wyszpiegowali ziemię Kanaan, którą daję synom Izraela. Z każdego pokolenia ich ojców wyślecie po jednym mężczyźnie; tych, którzy są wśród nich wodzami.

Na przeszpiegi

Po wyjściu z Egiptu, cudzołożny naród Izraelski prowadzony był osobiście przez Boga, który przebywał wśród Żydów w postaci słupa ognia i dymu. Chwała Boża była obecna w Namiocie zgromadzenia. Mimo to Żydzi nie mieli wiary, choć obserwowali na własne oczy wielkie cuda i to codziennie. Cuda nie dały im zbawiającej wiary. Gdy doszli do ziemi obiecanej wysłano dwunastu szpiegów na zwiad. Bóg wcześniej wszystkim im obiecał, że da im ową ziemię na własność. Jak zareagowali zwiadowcy po powrocie z czterdziestodniowego rekonansu?

4 Mojż. 13:27-29 27 I opowiedzieli mu: Przyszliśmy do ziemi, do której nas wysłałeś. Ona rzeczywiście opływa mlekiem i miodem, a to są jej owoce; 28 Tylko że lud, który mieszka w tej ziemi, jest silny, a miasta są obwarowane i bardzo wielkie; widzieliśmy tam również synów Anaka. 29 Amalekici mieszkają w południowej części ziemi, a Chetyci, Jebusyci, Amoryci mieszkają w górach; Kananejczycy zaś mieszkają nad morzem i nad brzegiem Jordanu.

  • ziemia była warta zdobycia
  • lud zamieszkujący te tereny był zbyt silny aby go pokonać
  • miasta były warowne, niemożliwe do zdobycia
  • bronione również przez olbrzymów (dzieci Anaka)
    .
Sprawozdanie i defetyzm

Szpiedzy nie mieli żadnej wiary w powodzenie podboju. Świadczą o tym dalsze ich poczynania czyli rozsiewanie defetyzmu oraz bunt

4 Mojż. 13:31-33 31 Lecz mężczyźni, którzy z nim poszli, powiedzieli: Nie możemy wyruszyć przeciw tamtemu ludowi, bo jest silniejszy od nas. 32 I rozpuścili wśród synów Izraela złą wieść o ziemi, którą wyszpiegowali, mówiąc: Ziemia, przez którą przeszliśmy, aby ją zbadać, jest ziemią, która pożera swoich mieszkańców, a wszyscy ludzie, których w niej widzieliśmy, to ludzie wysokiego wzrostu. 33 Tam też widzieliśmy olbrzymów, synów Anaka, pochodzących od olbrzymów. Przy nich wydaliśmy się sobie jak szarańcza, takimi też byliśmy w ich oczach.

Pragnęli oni powrotu do Egiptu, lud szemrał przeciw Mojżeszowi. Oni w rzeczywistości byli tak przerażeni, że woleli wybrać śmierć niż posłuchać swojego Boga, który im przecież obiecał zdobyć ziemię.

4 Mojż. 14:1-4 Wtedy całe zgromadzenie podniosło donośny lament i lud płakał tej nocy. 2 I wszyscy synowie Izraela szemrali przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi; i całe zgromadzenie mówiło do nich: Obyśmy pomarli w ziemi Egiptu albo na tej pustyni! 3 Po co PAN prowadzi nas do tej ziemi? Abyśmy padli od miecza? Aby nasze żony i dzieci stały się łupem? Czy nie lepiej nam wrócić do Egiptu? 4 I mówili między sobą: Ustanówmy sobie wodza i wróćmy do Egiptu.

Nie pomogły cuda i znaki, nawet przejście suchą nogą po morzu, w czasie gdy Pan chronił Izrael przed wojskiem egispkim nic nie znaczyło dla niewierzących Izraelitów. Ludzie ci nie mieli żadnej wiary w Boga. A bez wiary Bogu podobać się nie można.
.

Problem wiary

Hebr. 11:6 Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu, bo ten, kto przychodzi do Boga, musi wierzyć, że on jest i że nagradza tych, którzy go szukają.

Problem w tym, że nikt nie szuka Boga a wiara jest darem Bożym

Rzym. 3:10-12 10 Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego; 11 Nie ma rozumnego i nie ma nikogo, kto by szukał Boga. 12 Wszyscy zboczyli z drogi, razem stali się nieużyteczni, nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.

2 Piotra 2:1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.

Filip. 1:29 Gdyż wam dla Chrystusa dane jest nie tylko w niego wierzyć, ale też dla niego cierpieć;

Dzieje 18:27 Kiedy chciał udać się do Achai, bracia go zachęcili i napisali do uczniów, aby go przyjęli. Gdy tam przybył, bardzo pomagał tym, którzy uwierzyli dzięki łasce Bożej.

Efezjan 2:8-10 8 Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.

Izraelici jak wszyscy inni ludzie nie szukali Boga, nie pragnęli społeczności z Nim. Oni chcieli zaspokojenia swoich potrzeb, stąd pragnęli mieć bożka, który spełni ich zachcianki. Stąd brak zaufania do czyniącego na ich oczach cuda Boga Jahwe. Nie mieli wiary, ponieważ jej od Boga nie otrzymali.
.

Kara

4 Mojż. 14:27-31 27 Jak długo mam znosić ten zły lud, który szemrze przeciwko mnie? Słyszałem szemrania synów Izraela, jakie mówią przeciwko mnie. 28 Powiedz im: Jak żyję, mówi PAN, uczynię wam, jak mówiliście do moich uszu. 29 Na tej pustyni legną wasze trupy i wszyscy spisani wśród was, w pełnej liczbie, od dwudziestu lat wzwyż, którzy szemraliście przeciwko mnie; 30 Nie wejdziecie do tej ziemi, którą przysiągłem dać wam na mieszkanie, z wyjątkiem Kaleba, syna Jefunnego, i Jozuego, syna Nuna; 31 A wasze dzieci, o których mówiliście, że staną się łupem, te wprowadzę i one zobaczą ziemię, którą wy wzgardziliście.

Ponieważ Żydzi wzgardzili Bogiem, ponieważ nie złożyli w Nim swojego zaufania, raczej narzekali i buntowali się w ten sposób podążając za pragnieniami nienarodzonych z góry serc, Bóg wydał osąd.

Wszyscy dorośli ludzie od 20 roku życia w góre zginą na pustyni i żaden z nich (z wyjątkiem Jozuego i Kaleba, którzy byli zwiadowcami i uwierzyli Panu) nie wejdzie do ziemi obiecanej.

Ludzie ci zginęli na własne życzenie. Powiedzieli przecież: Obyśmy pomarli w ziemi Egiptu albo na tej pustyni!. Takie jest rzeczywiste pragnienie każdego nieodrodzenogo serca. Śmierć. Bóg obiecał Żydom, że uczyni im zgodnie z pragnieniem ich serc: uczynię wam, jak mówiliście do moich uszu.

Jer. 8:3 I cała reszta ocalałych z tego przewrotnego rodu będzie wybierać raczej śmierć niż życie we wszystkich miejscach, gdzie zostali, kiedy ich wygnałem, mówi PAN zastępów.

Przysłów 8:36 Ale kto grzeszy przeciwko mnie, wyrządza krzywdę swojej duszy; wszyscy, którzy mnie nienawidzą, miłują śmierć.

Warto tu zwrócić uwagę na skalę upadku. Grzesznik nie tylko ma upodobanie w grzechu i śmierci. On na dodatek szczyci się z tego! Jakżesz godni śmierci są wszyscy grzesznicy.

Rzym. 1:32 Oni to, poznawszy wyrok Boga, że ci, którzy robią takie rzeczy, są godni śmierci, nie tylko sami je robią, ale też pochwalają tych, którzy tak postępują.

Psalm 49:13 Ich droga jest ich głupstwem, mimo to ich potomkowie pochwalają ich mowę

Bóg dotrzymał swojego słowa i faktycznie wytracił całe pokolenie z powodu niewiary. Nie zmienił swojego zdania w tym temacie. Co obiecał to uczynił. Setki tysięcy padły na pustyni, choć z pewnością wielu z nich wolałoby innego zakończenia. Być może niektórzy, podobnie jak Ezaw, ze łzami w oczach prosili o odmianę losu.

Hebr. 12:17 Wiecie przecież, że potem, gdy chciał odziedziczyć błogosławieństwo, został odrzucony. Nie znalazł bowiem miejsca na pokutę, choć ze łzami jej szukał

Jednak to, czego oczekiwali ludzie nie miało żadnego znaczenia. Żydzi nie znaleźli u Boga miejsca na pokutę. Bóg powiedział przecież:

Zmiłuję się nad kim się zmiłuję i zlituję się nad kim się zlituję

.

Suwerenne Boże miłosierdzie

Bóg nie zabił wszystkich Izraelitów natychmiast. Karę śmierci za niewiarę odsunął w czasie tak, aby dzieci przewrotnego pokolenia mogły posiąść ziemię. Bóg w ten sposób okazał ogromne miłosierdzie ludziom, którzy jako niewierzący grzesznicy nieustannie przeciwtsawiali się swojemu zbawicielowi. Ktoś jednak mógłby zadać tutaj pytanie:

Dlaczego Bóg ukarał Izraelitów za niewiarę, skoro nie dał im tej wiary? Dlaczego nie zmiłował się nad nimi?

Jak już wcześniej wykazano, grzesznicy sami sobie są winni stanu, w jakim się znajdują. Również miłosierdzie nie jest obowiązkowe. Miłosierdzie również jest niezasłużone. I te dwa czynniki informują nas o tym, że Bóg udziela miłosierdzia suwerennie, według rady Swojej woli.

Rzym. 9:18-2318 A zatem komu chce, okazuje miłosierdzie, a kogo chce, czyni zatwardziałym. 19 Ale mi powiesz: Dlaczego więc jeszcze oskarża? Któż bowiem sprzeciwił się jego woli? 20 Człowieku! Kimże ty jesteś, że prowadzisz spór z Bogiem? Czy naczynie gliniane może powiedzieć do tego, kto je ulepił: Dlaczego mnie takim uczyniłeś? 21 Czy garncarz nie ma władzy nad gliną, żeby z tej samej bryły zrobić jedno naczynie do użytku zaszczytnego, a drugie do niezaszczytnego? 22 A cóż, jeśli Bóg, chcąc okazać gniew i dać poznać swoją moc, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu przygotowane na  niszczenie; 23 I żeby dać poznać bogactwo swojej chwały na naczyniach miłosierdzia, które wcześniej przygotował ku chwale;

Jednym Bóg okazuje miłosierdzie aby odebrać sobie z tego chwałę. Innym tego miłosierdzia nie okazuje, aby odebrać sobie chwałę za gniew, jaki wywrze na naczyniach przygotowanych na zniszczenie.
.


Czy zginiesz w buncie Korego?

Jak zareagowali Żydzi na wieść, że czeka ich śmierć na pustyni? Na wieść o Bożym sądzie? Czy pokutowali w worze i popiele? Nie. Pogrążyli się w jeszcze większym buncie!

4 Mojż. 16:1-21 Wtedy Korach, syn Ishara, syna Kehata, syna Lewiego, oraz Datan i Abiram, synowie Eliaba, i On, syn Peleta, synowie Rubena, wzięli ludzi; 2 I powstali przeciw Mojżeszowi, a wraz z nimi dwustu pięćdziesięciu mężczyzn spośród synów Izraela, naczelników zgromadzenia powołanych do rady, ludzi poważanych. 3 Zebrali się oni przeciw Mojżeszowi i Aaronowii

Zamiast pokutować, prosić Boga o wybaczenie Kore zgromadził szlachtę Izraela czyniąc się przywódcą-uzurpatorem. Jego plan był prosty: powrót do Egiptu, miejsca niewoli. Groził również Mojżeszowi i Aaronowi, prawowitym przywódcom ludu. Oto owoc niepokutującego serca. Coraz większy bunt i grzech. A oto koniec jaki spotyka grzeszników, którzy nigdy się nie upamiętują:

4 Mojż. 16:32-33 32 A ziemia otworzyła swoją paszczę, i pochłonęła ich oraz ich domy i wszystkich ludzi, którzy byli przy Korachu, i cały ich dobytek. 33 I zstąpili oni razem ze wszystkim, co mieli, żywcem do piekłae, i ziemia ich okryła; tak zginęli spośród zgromadzenia.

Przyjacielu, czy ty idziesz w ślady Korego? Czy wiesz co czega wszystkich, którzy czynią podobnie co on? Posłuchaj wyroku Boga:

Judy 1:11 Biada im, bo poszli drogą Kaina, udali się za błędem Baalama dla zapłaty i zginęli w buncie Korego.

Jeśli idzesz tą drogą upamiętaj się, abyś nie skończył jak on i jego poplecznicy. Proś Boga o wybaczenie.

Mat. 3:2 Upamiętajcie się, bo przybliżyło się królestwo niebieskie.
.
Marek 1:15 Upamiętajcie się i wierzcie ewangelii
.
Dzieje 2:38 Upamiętajcie się i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
.
Dzieje 3:19 Dlatego upamiętajcie się i nawróćcie się, aby wasze grzechy były zgładzone, gdy nadejdą od obecności Pana czasy ochłody;
.
Dzieje 8:32 Dlatego upamiętaj się z tej twojej nieprawości i proś Boga, a może ci przebaczy zamysł twego serca
.
Obj. 2:16 Upamiętaj się! A jeśli nie, przyjdę do ciebie szybko i będę walczył z nimi mieczem moich ust

Twoją jedyną nadzieją jest miłosierdzie Boże. Proś Pana o wybaczenie, wierz ewangelii, zawróć ze swojej grzesznej drogi. Odstąp od grzechu, uwierz w Chrystusa, w Jego zastępczą ofiarę na krzyżu. On poniósł na swoim ciele grzechy wszystkich ludzi, którzy kiedykolwiek w Niego uwierzą. Wiedz, że

Rzym. 10:9-10 9 Jeśli ustami wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony. 10 Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email