Odejście od Prawdy

Prorocy Starego Testamentu wołali do Judy w związku z wielkimi niebezpieczeństwami, z jakimi musieli się zmierzyć:

Oz. 4:6 Mój lud ginie z braku poznania; a ponieważ ty odrzuciłeś poznanie, ja też ciebie odrzucę, abyś już nie był dla mnie kapłanem. Skoro zapomniałeś o prawie twego Boga, ja też zapomnę o twoich synach.

Amos ostrzegał:

Amos 8:11 Oto nadchodzą dni, mówi Pan BÓG, gdy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, ale słuchania słów PANA.

Naszą głęboką troską jest to, że sytuacja w naszych czasach i na tej ziemi jest naprawdę podobna do tej za dawnych proroków. The Times stwierdził w swoim numerze z 30 stycznia 1993 roku:

„Jaka jest prawdziwa sytuacja w Anglii? Wierzący, czczący chrześcijanie to maleńka garstka naszego narodu. Dziewięćdziesiąt procent lub więcej naszych obywateli nie ma praktycznie żadnej wiedzy o chrześcijaństwie”.

To smutny komentarz. Wśród tej „małej garstki” istnieją duże rozbieżności przekonań. Z pewnością istnieje wielka potrzeba głoszenia wiary Reformowanej.


Przyczyna problemu

Dlaczego sytuacja jest taka, jaka jest obecnie?

Czasy ostateczne

A) Żyjemy w „dniach ostatnich”.

Dzieje. 2:17  I stanie się w ostatecznych dniach – mówi Bóg – że wyleję z mego Ducha na wszelkie ciało i będą prorokować wasi synowie i córki, wasi młodzieńcy będą mieć widzenia, a starcy będą śnić sny.

Apostazja

B) W tym okresie czasu wypełnia się Słowo naszego Pana, że wielu odchodzi,

1 Tym. 4:1  Duch otwarcie mówi, że w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, dając posłuch zwodniczym duchom i naukom demonów

Nieprawość

C) A miłość wielu „oziębnie”.

Mat. 24:12  A ponieważ wzmoże się nieprawość, miłość wielu oziębnie.

Materializm

D) W samym świecie mamy do czynienia z rażącym materializmem, który zatruł społeczeństwo. Mamy do czynienia z szalonym pędem za coraz większą ilością rozrywki – często najbardziej obrzydliwego rodzaju. Szydercy nadal szydzą, pytając:

2 Piotr 3:4  I będą mówili: Co z obietnicą jego przyjścia? Bo odkąd zasnęli ojcowie, wszystko tak trwa, jak od początku stworzenia.

Odstępstwo doktrynalne

E) Sytuacja w kościołach jest prawie tak samo zła. Apostazja obfituje. Następuje masowe zbaczanie ze „starych ścieżek”.

Jer. 6:16 Tak mówi PAN: Stańcie na drogach, spójrzcie i pytajcie o stare ścieżki, gdzie jest ta dobra droga – i idźcie nią, a znajdziecie odpoczynek dla waszej duszy. Lecz powiedzieli: Nie pójdziemy.

Fałszywi prorocy

F)„wilki w owczej skórze”.

Mat. 7:15  Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, ale wewnątrz są drapieżnymi wilkami.

Urzeczywistnia się proroctwo Pisma Świętego:

Dzieje. 20:30  Także spośród was samych powstaną ludzie mówiący rzeczy przewrotne, aby pociągnąć za sobą uczniów.

Ekumenizm

G) Ponownie rośnie presja na zjednoczenie wszystkich kościołów i wyznań. Doktryna jest uważana za nieistotną. Powstają „nowe” teologie. Wygląda na to, że owce zostaną pożarte przez drapieżne wilki. Nasza pewność zatem może być tylko w Słowie Chrystusa:

Jan. 10:28  A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.


Stara droga

W tych niespokojnych czasach Słowo Chrystusa przychodzi głośno i wyraźnie:

Obj. 3:20 Oto stoję u drzwi i pukam. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i spożyję z nim wieczerzę, a on ze mną.

Tak jak kiedyś stał u drzwi kościoła Laodycejczyków, wzywając wiernych, którzy pozostali w tym odstępczym kościele, tak też wzywa i dzisiaj. Lud Boży łaknie Słowa. Wielu nie jest karmionych. Otrzymują „kamienie zamiast chleb”. Chrystus wzywa do wyjścia i wieczerzy z Nim wokół Jego Słowa, które trwa na wieki.

Dlatego my, Covenant Protestant Reformed Church, staramy się stworzyć więź między wszystkimi, którzy kochają wiarę Reformowaną i nadal pragną „starych dróg”. Pragniemy zakładać tam, gdzie to możliwe, kościoły, które odważnie będą głosić stare prawdy.

Czym jest wiara „Reformowana”? Przez wiarę rozumiemy całość prawdy, która jest przedstawiona w samym Piśmie Świętym. Mówimy o wierze „Reformowanej” nie tak, jakby była ona jakimś substytutem wiary biblijnej. Istnieje przecież tylko jeden obiektywny zbiór prawd, który jest przedstawiony w Piśmie Świętym.

Mówiąc „Reformowani”, odróżniamy się od innych, którzy w taki czy inny sposób odbiegają od „wiary” określonej w Słowie Bożym. Trzymamy się prawd Pisma Świętego, które zostały systematycznie podsumowane w Standardach Westminsterskich i Trzech Formach Jedności, tj. w Katechizmie Heidelberskim, Wyznaniu Belgijskim i Kanonach z Dordt.

Czym zatem jest wiara Reformowana (czyli biblijna)?
.


Suwerenność Boga

Przede wszystkim wiara Reformowana podkreśla suwerenność Boga. Czy to odróżnia ją od innych, którzy podobnie nauczają o suwerenności Boga? Tak. Jesteśmy przekonani, że wiara reformowana konsekwentnie utrzymuje prawdę o Bożej suwerenności. Wszyscy chrześcijanie z pewnością zgodziliby się, że Bóg jest suwerenny. On rządzi wszystkim. Jednak wielokrotnie spotykamy się z doktrynami i praktykami, które zaprzeczają prawdzie o Bożej suwerenności. Aby zadowolić ludzkie rozumowanie, są tacy, którzy:

  •  Upierają się przy „wolnej woli” wszystkich ludzi, aby przyjąć lub odrzucić Chrystusa, jak tylko zechcą.
    .
  • Przedstawiają Chrystusa, który puka do drzwi serca grzesznika, błagając o przyjęcie (błędnie cytując Obj. 3:20).
    .
  •  Nauczają, że ostateczną liczbę wybranych Bożych określa nie Bóg od wieczności, ale działania człowieka.
    .
  • Uczą, że Bóg kocha wszystkich ludzi – a jednak w końcu niektórych wrzuca do piekła. Inni nauczają, że z powodu miłości Boga do wszystkich, On nie może nikogo wrzucić do piekła.

Wiara Reformowana konsekwentnie utrzymuje suwerenność Boga. On stworzył w sześć dosłownych dni (1 Mojż. 1), i nadal podtrzymuje cały swój wszechświat. Kieruje on i kontroluje także wszystkie moralne, rozumne stworzenia. On od wieczności postanowił zbawić niektórych (wybranych) przez krew Baranka (doktryna elekcji)

Efez. 1:4 Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.

I postanowił, że inni zostaną wrzuceni do piekła na skutek swoich grzechów (doktryna reprobacji)

Rzym. 9:22  A cóż, jeśli Bóg, chcąc okazać gniew i dać poznać swoją moc, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu przygotowane na zniszczenie

Bóg nigdy nie zrzeka się żadnego aspektu swojego panowania w jakimkolwiek sensie. Wszystkie doktryny kościoła Chrystusowego muszą być z tym zgodne. Kościół nie może „dopasowywać” suwerenności Boga do ludzkich wyobrażeń o tym, co jest sprawiedliwe i słuszne. Raczej wyznanie człowieka musi być zgodne z wielką prawdą o suwerenności Boga. (W związku z tym, gorąco polecamy wydanie Bakera poruszającej książki Arthura W. Pinka „Suwerenność Boga„).
.


Nieomylne Pismo Święte

Wiedza o suwerennym Bogu pochodzi nie poprzez poszukiwania człowieka, ale przez objawienie samego Boga. Wiara Reformowana trzyma się bezbłędności Pisma Świętego, jego nieomylności i natchnienia. Jest to Słowo „natchnione przez Boga”

2 Tym 3:16 Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości

Wypowiedziane przez Chrystusa (Jan 1), abyśmy mogli poznać i zrozumieć to, co Bóg objawił o sobie. Bez tego Słowa nie moglibyśmy mieć żadnej pewnej wiedzy. Dzięki niemu mamy wiarygodne i pewne świadectwo dotyczące Boga i Jego Syna Jezusa Chrystusa, a także dzieła Chrystusa w odkupieniu i uwolnieniu Jego Kościoła.
.


Przymierze łaski

Wiara Reformowana trzyma się wielkiej prawdy o „przymierzu łaski”. W skrócie przedstawiamy nasze własne przekonania dotyczące nauki Pisma Świętego w tym względzie.

Przymierze łaski musi być rozumiane w świetle Trójcy Świętej. Trójjedyny Bóg (Ojciec, Syn i Duch Święty) wiecznie obcuje z samym sobą w sposób doskonały. Jest to komunia, która wymyka się ludzkim opisom i wykracza poza ludzkie rozumienie. Jednak ta prawda o przymierzu komunii z samym sobą jest podstawą przymierza łaski. Trójjedyny Bóg odwiecznie postanowił objawić na zewnątrz siebie chwałę komunii, jaka istnieje w Nim samym. Postanowił on w możliwie najwyższy sposób ukazać wspólnotę z narodem wybranym, wiecznie wybranym w Chrystusie.

Właściwe zrozumienie tego dzieła Bożego wiąże w całość różne wspaniałe prawdy Pisma Świętego. Słowo Boże pokazuje, że to przymierze jest „jednostronne”, to znaczy, że nie zostało zawarte między dwiema stronami, ale bezpośrednio przez samego Boga.

1 Mojż. 15:17-18 17. Gdy słońce zaszło i nastała ciemność, oto ukazał się dymiący piec i ognista pochodnia, która przechodziła między tymi połowami zwierząt. 18. W tym właśnie dniu PAN zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: Twemu potomstwu dam tę ziemię, od rzeki Egiptu aż do wielkiej rzeki, rzeki Eufrat

Jest to przymierze nierozerwalne, ponieważ kiedy Bóg ustanawia je ze swoim ludem, trwa ono przez całą wieczność.

1 Mojż. 17:7 I utwierdzę moje przymierze między mną a tobą oraz twoim potomstwem po tobie przez wszystkie pokolenia jako wieczne przymierze, abym był ci Bogiem i twemu potomstwu po tobie.

Przymierze to nie jest jakimś układem, na mocy którego Bóg wprowadza swój lud do nieba, ale jest to cel, który Bóg ma na myśli (1 Mojż. 17:7). Jest to przymierze, które Bóg raczył ustanowić w linii pokoleń (1 Mojż. 17:7). Zostało to prawdziwie powiedziane: „On zbiera Swoje nasienie z naszego nasienia” Nie wszyscy zrodzeni z wierzących rodziców są częścią tego przymierza.

Rzym. 9:13  Jak jest napisane: Jakuba umiłowałem, ale Ezawa znienawidziłem.

Ale duchowe nasienie jest zbawione.

Rzym. 9:7 Nie wszyscy też przez to, że są potomstwem Abrahama, są dziećmi, ale jest powiedziane: W Izaaku będzie nazwane twoje potomstwo.

Bóg sprowadza innych z pogaństwa, ale potem włącza również ich duchowe nasienie do ciała Chrystusa.

Dzieje. 16:27-33 27. A gdy strażnik więzienia obudził się i zobaczył otwarte drzwi więzienia, dobył miecza i chciał się zabić, sądząc, że więźniowie pouciekali. 28. Lecz Paweł zawołał donośnym głosem: Nie rób sobie nic złego, bo jesteśmy tu wszyscy. 29. Wtedy zażądał światła i wskoczył do środka, a drżąc, padł do nóg Pawła i Sylasa. 30. A wyprowadziwszy ich z więzienia, powiedział: Panowie, co mam czynić, abym był zbawiony? 31. A oni odpowiedzieli: Uwierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony, ty i twój dom. 32. I głosili słowo Pańskie jemu i wszystkim jego domownikom. 33. Tej samej godziny w nocy wziął ich ze sobą, obmył ich rany i natychmiast się ochrzcił, on i wszyscy jego domownicy.


Pięć Punktów Kalwinizmu

Wiara Reformowana często kojarzona jest z tym, co nazywa się „pięcioma punktami kalwinizmu” Te „pięć punktów” w żaden sposób nie wyczerpuje Reformowanej wiary. Niemniej jednak, zaznaczają one wyraźną różnicę pomiędzy nim a Arminianizmem, który zainfekował większość fundamentalistycznych kościołów. Pięć punktów zostało zapamiętanych przez wielu poprzez użycie akrostychu: TULIP.

A) Litera „T” (total depravity) oznacza całkowitą deprawację.Jest to biblijna nauka, że człowiek rodzi się martwy w grzechach, niezdolny i niechętny do jakiegokolwiek dobra.

Rzym. 3:10 Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego

Wszyscy są winni pierwszego grzechu Adama.

Rzym. 5:12 Dlatego, tak jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech – śmierć, tak też na wszystkich ludzi przeszła śmierć, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.

Wszyscy z natury przekraczają prawo Boże.

Rzym. 3:23  Wszyscy bowiem zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga

Wynika z tego kilka wniosków. Nie można „zaoferować” martwemu grzesznikowi zbawienia w Chrystusie. Nie może też być „zaproszony” do przyjęcia Chrystusa lub przyjęcia Go do swego serca. Jego stan jest taki, że duchowa aktywność z jego strony jest niemożliwa.

B) Litera „U” (unconditional election) reprezentuje bezwarunkowy wybór. Przed założeniem świata Bóg wybrał sobie lud w Chrystusie.

Efez. 1:4 Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.

Wraz z tym faktem Bóg postanowił również wrzucić innych do piekła za ich grzechy.

Rzym. 9:21-22 21. Czy garncarz nie ma władzy nad gliną, żeby z tej samej bryły zrobić jedno naczynie do użytku zaszczytnego, a drugie do niezaszczytnego? 22. A cóż, jeśli Bóg, chcąc okazać gniew i dać poznać swoją moc, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu przygotowane na zniszczenie

To, że to wieczne wybranie jest „bezwarunkowe” oznacza, że Bóg wybrał nie dlatego, że przewidział, że ktoś uwierzy, ale że wierzy, ponieważ Bóg go wybrał.

Jan. 10:26 Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem.

.

Rzym. 8:29-30 29. Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi. 30. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też uwielbił.

C) Litera „L”(limited atonement) oznacza ograniczone odkupienie. Odkupienie jest zapłatą dokonaną przez Chrystusa za grzechy Jego ludu.

Mat. 1:21  I urodzi syna, któremu nadasz imię Jezus. On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów.

To, że jest ono „ograniczone” nie oznacza, że odkupienie Chrystusa jest pozbawione czegokolwiek. Raczej przedstawia to biblijny fakt, że odkupienie jest ograniczone do wybranych przez Boga.

Jan. 6:44 Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Zbawienie jest nieograniczone co do skuteczności: wszyscy wybrani osiągną niebo.

D) Litera „I” (irresistible grace) mówi o nieodpartej łasce. Podkreśla to, że kiedy Bóg przyciąga do siebie swoich ludzi, oni przychodzą i będą przychodzić.

Jan. 6:37  Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.

Oni nie przychodzą mimowolnie, ale chętnie. Niemniej jednak, Jego łaska ma taką moc, że wola Jego wybranych jest podporządkowana Jego woli.

E) Litera „P” to zachowanie świętych (preservation of saints). Oznacza to, że ten, kto jest wybrany, powołany i przyciągnięty do Jezusa Chrystusa, pozostanie również w wierze i na pewno zostanie doprowadzony do chwały. Ci święci mogą grzeszyć ciężko i popadać na pewien czas w pewne grzechy. Ale Bóg przyprowadza ich z powrotem do siebie. Ci, za których Chrystus umarł, na pewno będą zbawieni.

Filip. 1:6  Będąc tego pewien, że ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, dokończy go do dnia Jezusa Chrystusa.

.

Rzym. 8:29-30 29. Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi. 30. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też uwielbił.


Doktryny Łaski

Wiara Reformowana konsekwentnie trzyma się „doktryn łaski”. Ponownie, są to doktryny Pisma Świętego. Terminologia ta służy podkreśleniu chwalebnego faktu, że zbawienie jest w całości dziełem naszego Boganie jest dziełem człowieka ani człowieka współpracującego z Bogiem. Jesteśmy usprawiedliwieni z łaski przez wiarę.

Rzym. 3:24 A zostają usprawiedliwieni darmo, z jego łaski, przez odkupienie, które jest w Jezusie Chrystusie.

Ci, którzy zostali usprawiedliwieni, otrzymali pełną zapłatę za swoje grzechy przez drogocenną krew Jezusa.

Rzym. 5:1 Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa

A ci, za których Chrystus umarł, zostali wybrani od wieczności przez Boga. Całe zbawienie jest w całości dziełem suwerennego Boga. Nie ma więc miejsca na chlubienie się.

Efez. 2:9 Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.


Chrzest niemowląt

Wiara Reformowana podąża za praktyką chrztu dzieci wierzących rodziców. Taka była konsekwentna praktyka wierzących Reformowanych od czasów Jana Kalwina. Chrzest ten oparty jest na prawdzie o Bożym przymierzu – ustanowionym w linii pokoleń wierzących. Nie wszyscy ochrzczeni są zbawieni (Ezaw, który otrzymał znak obrzezania, nie został zbawiony.

Rzym. 9:13 Jak jest napisane: Jakuba umiłowałem, ale Ezawa znienawidziłem.

Ponieważ jednak Bóg ustanawia swoje przymierze w linii pokoleń,

1 Mojż. 17:7 I utwierdzę moje przymierze między mną a tobą oraz twoim potomstwem po tobie przez wszystkie pokolenia jako wieczne przymierze, abym był ci Bogiem i twemu potomstwu po tobie.

.

Dzieje. 2:39 Obietnica ta bowiem dotyczy was, waszych dzieci i wszystkich, którzy są daleko, każdego, kogo powoła Pan, nasz Bóg.

Otrzymują oni również znak tego przymierza i sprawiedliwości, która jest przez wiarę. Jest to zgodne również z praktyką Apostołów, którzy chrzcili wierzących i ich domowników.

Dzieje. 16:15 A gdy została ochrzczona razem ze swoim domem, poprosiła: Jeśli uznaliście mnie za wierną Panu, wejdźcie do mojego domu i zamieszkajcie w nim. I wymogła to na nas.

.

1 Kor. 1:16 Ochrzciłem też dom Stefanasa. Poza tym nie wiem, czy ochrzciłem jeszcze kogoś.

.

Dzieje. 11:14  On ci powie słowa, przez które będziesz zbawiony, ty i cały twój dom.

.

Dzieje. 16:31 A oni odpowiedzieli: Uwierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony, ty i twój dom.


Wyznania Wiary

Wiara Reformowana utrzymuje wyznania wiary jako wyraz tego, co wyznaje, że Pismo Święte naucza. Wyznania wiary nie powinny być uważane za nieomylne. Niemniej jednak identyfikują i odróżniają to, co jest Reformowane od tego, co nie jest.

Reformowani spisali, często po wielkich zmaganiach i straszliwych prześladowaniach, prawdy, których ich zdaniem Pismo Święte naucza z całą pewnością.

  • Wyznania wiary wskazują, w jaki sposób Reformowani różnią się od innych, którzy również twierdzą, że zachowują Pismo Święte.
    .
  • Za pomocą wyznań wiary dzieci wierzących są uczone doktryn Pisma Świętego.
    .
  • Za pomocą wyznań wiary Kościoły pokazują wszystkim na świecie, w co wierzą i czego nauczają.
    .

Uwielbienie

Wiara Reformowana utrzymuje konieczność regularnego oddawania czci w każdy sabat. Nie chodzi o to, by zminimalizować lub zaniedbać cześć Jahwe w regularnych nabożeństwach. Radością Reformowanych jest raczej wypełnianie nakazu czwartego przykazania i nauk Pisma Świętego poprzez gromadzenie się w każdy sabat, aby wielbić Imię Boże. Zbierają się nie dla rozrywki, ale dla uwielbienia Imienia, które jest ponad wszelkie inne imię.

W Kościele Nowego Testamentu niedziela jest nowym sabatem.

Wiara Reformowana utrzymuje również biblijną naukę, że głoszenie Słowa musi wychodzić z kościoła za pośrednictwem mężczyzn powołanych przez Boga do służby na tym ważnym stanowisku.

Rzym. 10:15 Jakże też będą głosić, jeśli nie zostaną posłani? Jak jest napisane: O jak piękne są nogi tych, którzy opowiadają pokój, tych, którzy opowiadają dobre rzeczy!

Głoszenie ma być centralnym elementem uwielbienia. Pismo Święte nazywa ją „głupotą głoszenia”,

1 Kor. 1:21 Skoro bowiem w mądrości Bożej świat nie poznał Boga przez mądrość, upodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia zbawić tych, którzy wierzą.

Ale jednocześnie jest ona ustanowionym przez Boga sposobem zbawienia grzeszników i umocnienia świętych.

Rzym. 10:14  Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei?


Pobożne życie

Wiara Reformowana nie prowadzi ludzi do beztroski i profanacji. Ta wiara nie utrzymuje, że można „grzeszyć, aby łaska obfitowała”.

Rzym. 6:1 Cóż więc powiemy? Czy mamy trwać w grzechu, aby łaska obfitowała?

Ponieważ ktoś jest na wieki wybrany przez Boga i ponieważ Chrystus za niego umarł, musi być dowód pobożnego owocu. Trzeba zobaczyć prawdziwą wdzięczność — w przeciwnym razie nie ma dowodów na wieczne wybranie. Bóg wybrał swój lud do dobrych uczynków

Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.

I po to, abyśmy byli święci i nienaganni przed Nim.

Efez. 1:4 Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.

Nie może być żadnego sojuszu między światłem a ciemnością, między chrześcijaninem a światem.

2 Kor. 6:14 Nie wprzęgajcie się w nierówne jarzmo z niewierzącymi. Cóż bowiem wspólnego ma sprawiedliwość z niesprawiedliwością? Albo jaka jest wspólnota między światłem a ciemnością?

Ta „antyteza” musi być oczywista – w życiu chrześcijanina widać różnicę między dobrem a złem.
.


Misje

Wiara Reformowana mocno wierzy w powołanie kościoła, aby iść na cały świat i głosić ewangelię. Nie będzie to miało nic wspólnego z „hiperkalwinizmem”, który zaniedbałby to wielkie zadanie Kościoła. Sam Jezus nakazał uczniom, a potem Kościołowi, iść na cały świat, aby głosić ewangelię.

Mat. 28:19 Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego

Choć z pewnością prawdą jest, że Bóg zbawi swój lud, który wybrał od wieczności, to prawdą jest również, że postanowił, iż ma się to dokonać na drodze wiernego głoszenia ewangelii zarówno w kościele, jak i na polu misyjnym. Tylko Bóg zna tych, którzy są Jego. Kościół wyrusza pod mandatem Chrystusa, aby ci, którzy zostali wybrani przez Boga, mogli być również doprowadzeni do krzyża Jezusa Chrystusa.
.


Powrót Chrystusa

Wiara Reformowana z ufnością oczekuje rychłego powrotu Pana naszego Jezusa Chrystusa na obłokach niebieskich. W Ewangelii Mateusza 24 Chrystus mówi o znakach, które poprzedzają Jego powrót. Widzimy, jak te znaki wypełniają się dzisiaj. Nie znamy dnia ani godziny Jego powrotu, ale wiemy, że to musi być blisko. Powinno to wzbudzić w Kościele pilną potrzebę wiernego wypełniania swoich zadań aż do końca. Musi głosić Słowo, musi ewangelizować, musi uczyć dzieci, aby mogły być przygotowane na złe dni, które przyjdą na kościół. A gorąca modlitwa Kościoła jest o przyjście Chrystusa:

Obj. 22:20  Tak mówi ten, który zaświadcza o tym: Zaiste, przyjdę wkrótce. Amen! O tak, przyjdź, Panie Jezu!

Powyższe rozważania nie mają na celu wyczerpującego przedstawienia wiary „Reformowanej”. Powinny jednak dać „miniaturkę” opisu tej wiary, która przez wieki była tak cenna. Na podstawie tych chwalebnych prawd, za które wielu oddało swoje życie, my również pragniemy szukać społeczności z tymi, którzy miłują te same prawdy, aby zachęcać i wzmacniać się wzajemnie w najświętszej wierze.

Na podstawie: źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email