Chrzest jako znak zbawienia

„I chociaż nasze małe dzieci nie rozumieją tych rzeczy, nie możemy zatem wykluczyć ich z chrztu, ponieważ tak jak bez ich wiedzy są uczestnikami potępienia w Adamie, tak też są ponownie przyjęci do łaski w Chrystusie.

Ten fragment z Formularza udzielania chrztu używanego w kościołach Reformowanych bardzo dobrze podsumowuje to, co chcemy tutaj pokazać, to znaczy, że chrzest niemowląt jest nieodłączną częścią doktryny suwerennej łaski i że odmowa chrztu niemowląt jest zasadniczo zaprzeczeniem  suwerennej, nieodpartej i skutecznej  łaski.

Argument dotyczący formy udzielania chrztu opiera się na prawdzie, że niemowlęta mogą być i są zbawione przez Boga.

Psalm 22:9-10 9. Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki. 10. Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem.

.

Psalm 139:13 Ty bowiem panujesz nad moimi nerkami; okryłeś mnie w łonie mojej matki.

.

Jer. 1:5 Zanim ukształtowałem cię w łonie, znałem cię, zanim wyszedłeś z łona, uświęciłem cię i ustanowiłem prorokiem dla narodów.

.

Łuk. 1:15 Będzie bowiem wielki w oczach Pana. Nie będzie pił wina ani mocnego napoju i zostanie napełniony Duchem Świętym już w łonie swojej matki.

.

Marek 10:13-16 13. I przynoszono do niego dzieci, aby ich dotknął, ale uczniowie gromili tych, którzy je przynosili. 14. Gdy Jezus to zobaczył, oburzył się i powiedział do nich: Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im. Do takich bowiem należy królestwo Boże. 15. Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, nie wejdzie do niego. 16. I brał je na ręce, a kładąc na nie ręce, błogosławił je.

Jeśli dzieci mogą być zbawione, mogą również przyjąć chrzest jako znak zbawienia. Stwierdzenie, że nie mogą mieć znaku, kiedy mogą mieć zbawienie, na które wskazuje ten znak, jest co najmniej niespójne.

Baptysta będzie jednak twierdzić, że dana osoba musi dać dowód zbawienia, zanim będzie mogła otrzymać znak. Będzie więc nalegał, że wiara musi poprzedzać chrzest wodny. Dlatego, jak mówi, chrzest wodny powinien być udzielany tylko wierzącym. Podstawą nauczania baptystów jest więc pogląd, że wiara musi poprzedzać chrzest wodny.
.


Błędna interpretacja

To nauczanie opiera się na błędnej interpretacji Ewangelii Marka 16:15-16.

Marek 16:15-16 15. I powiedział do nich: Idźcie na cały świat i głoście ewangelię wszelkiemu stworzeniu. 16. Kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.

Wersety te nie mówią jednak, że wiara musi poprzedzać chrzest. Nie czyni tego również żaden inny fragment Pisma Świętego. Argument, że taka jest kolejność fragmentu, nie jest tak naprawdę żadnym argumentem. To prawda, że wiara jest wspomniana przed chrztem w Ewangelii Marka 16:15-16. Ta kolejność jest ważna. Nie dowodzi to jednak, że porządek ten jest porządkiem czasowym, tzn. najpierw wiara, potem chrzest. Fragment ten nie mówi: „Kto uwierzy, a potem przyjmie chrzest, będzie zbawiony”. Baptyści zakładają, że jest tam napisane „wtedy”, ale tak nie jest. Kolejność w Ewangelii Marka 16:15-16 jest po prostu kolejnością pierwszeństwa, tzn. że wiara jest ważniejsza od chrztu, w co wszyscy wierzymy.

Podążając za baptystyczną linią rozumowania, można by równie łatwo udowodnić na podstawie 2 Listu Piotra,że powołanie jest przed wyborem, ponieważ jest ono wymienione jako pierwsze.

2 Piotr 1:10 Dlatego, bracia, tym bardziej starajcie się umocnić wasze powołanie i wybranie. To bowiem czyniąc, nigdy się nie potkniecie.

W rzeczywistości, zgodnie z baptystyczną linią rozumowania, kolejność w Ewangelii Marka 16:15-16 jest następująca:

  • najpierw wiara,
  • potem chrzest wodny,
  • a następnie zbawienie;

jest to kolejność, której żaden baptysta nie mógłby zaakceptować. Wszystko, czego dowodzi Ewangelia Marka 16:15-16, to że wiara, chrzest i zbawienie są ze sobą bardzo ściśle powiązane.
.


Suwerenna łaska

Głównym punktem Formularza udzielania chrztu jest jednak to, że niemowlęta są zbawione „bez ich wiedzy” W ten sposób formularz łączy chrzest niemowląt z suwerenną łaską.

To, że niemowlęta są zbawione bez ich wiedzy, jest oczywiste. Ale to oznacza, że nie ma innego sposobu na zbawienie niemowlęcia, jak dzięki suwerennej łasce. Nie może odpowiedzieć na Ewangelię, przejawiać zbawczej wiary [choć argument przeciwny może być ustanowiony na podstawie Psalmu 22, przyp. red.], podejmować decyzji ani wykonywać jakichkolwiek uczynków, a zatem musi być zbawione wyłącznie suwerenną łaską Bożą. Dlatego zbawienie niemowlęcia jest potężną demonstracją zbawienia wyłącznie z łaski.

Co więcej, zbawienie niemowląt pokazuje to, co jest prawdą dla każdego, kogo Bóg zbawia. Wszyscy musimy stać się jak małe dzieci, jeśli mamy wejść do Królestwa niebieskiego, to znaczy musimy być zbawieni w taki sam sposób, w jaki jest zbawione małe dziecko, bez uczynienia czegokolwiek, aby zostać zbawionym.

Wielu baptystów w to wierzy. Trzymając się doktryny łaski i wierząc w suwerenność Boga w zbawieniu, nalegają, tak jak my, że Bóg jest zawsze pierwszy w dziele zbawienia. Wiara nie jest więc czymś, co poprzedza zbawienie, ale sama w sobie jest częścią daru zbawienia. Nie jest to coś, co wytwarzamy, aby zostać zbawionym, ale coś, co Bóg daje nam w zbawieniu.

Efez. 2:8-10 8. Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. 9. Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił. 10. Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.
.
2 Piotra 1:1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
.
Filip. 1:29 Gdyż wam dla Chrystusa dane jest nie tylko w niego wierzyć, ale też dla niego cierpieć;
.
Dzieje 18:27 Kiedy chciał udać się do Achai, bracia go zachęcili i napisali do uczniów, aby go przyjęli. Gdy tam przybył, bardzo pomagał tym, którzy uwierzyli dzięki łasce Bożej.
.
Efez. 6:23 Pokój braciom i miłość wraz z wiarą od Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa
.
1 Kor. 3:5 Kim bowiem jest Paweł? Kim Apollos? Tylko sługami, przez których uwierzyliście, a to tak, jak każdemu dał Pan.
.
Rzym. 12:3 Mówię bowiem przez łaskę, która mi jest dana, każdemu, kto jest wśród was, aby nie myślał o sobie więcej niż należy, ale żeby myślał o sobie skromnie, stosownie do miary wiary, jakiej Bóg każdemu udzielił.
.
Jan 6:29 To jest dzieło Boga, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.
.
Gal. 5:22 Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara;

Jednak ci sami baptyści, którzy upierają się, że wiara nie może nie poprzedzać zbawienia, twierdzą, że musi ona poprzedzać znak zbawienia. Jakże niekonsekwentnie! Czy znak nie powinien odpowiadać rzeczywistości? Jeśli nie jest konieczne posiadanie wiary, zanim Bóg może zacząć nas zbawiać, to znak powinien o tym mówić.

W chrzcie niemowląt tak jest!
.


Wiara jest darem

Prawda jest oczywiście taka, że nikt nie jest zbawiony, ponieważ najpierw wierzy w Ewangelię. Jest zbawiony przez wiarę, ale nie po uwierzeniu. To uczyniłoby wiarę dziełem i byłoby zaprzeczeniem zbawienia jedynie przez łaskę. Kiedy wierzymy, to dlatego, że Bóg już rozpoczął w nas swoje dzieło zbawienia. Jednak nawet ci baptyści, którzy wierzą w zbawienie przez suwerenną łaskę, mówią, że otrzymanie znaku zbawienia zależy od wiary! Może on otrzymać zbawienie „bez swojej wiedzy”, to znaczy zanim jest zdolny do odpowiedzi i kiedy jest jeszcze martwy w grzechu, ale nie może otrzymać znaku tego zbawienia w ten sam sposób.

Nie zaprzeczamy, oczywiście, że czasami chrzest wodny następuje po wierze. W przypadku dorosłych konwertytów często jest tak (ale nawet wtedy zaznacza fakt, że weszli do królestwa jako małe dzieci). Mówimy tylko, że tak nie musi być. Sama idea, że ktoś musi wierzyć zanim otrzyma znak zbawienia i wejścia do zbawienia jest implicite arminiańskazaprzeczenie zbawienia z łaski. To powinno być jasne dla każdego, kto rozumie doktryny łaski.

Jest to jeszcze bardziej oczywiste, gdy zrozumiemy, że chrzest wodny jest tylko znakiem chrztu. Prawdziwy chrzest jest obmyciem z grzechów przez krew Jezusa Chrystusa.

Rzym. 6:3  Czyż nie wiecie, że my wszyscy, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Jezusie Chrystusie, w jego śmierci zostaliśmy ochrzczeni?

.

Kol. 2:12 Pogrzebani z nim w chrzcie, w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę, która jest działaniem Boga, który go wskrzesił z martwych.

.

Tyt. 3:5 Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego

Prawdziwy chrzest nie jest czymś, co zależy od naszej wierzącej odpowiedzi, czy nawet czymś, co następuje po naszej odpowiedzi, ale jest „bez naszej wiedzy”. W istocie, zasadniczo dokonało się to już na krzyżu, na długo przed naszym narodzeniem. Jak dobrze, że znak powinien odpowiadać rzeczywistości w tym momencie.

Rzym. 5:8 Lecz Bóg okazuje nam swoją miłość przez to, że gdy jeszcze byliśmy grzesznikami, Chrystus za nas umarł.


Prawdziwy chrzest

Nie tylko to, ale rzeczywiście otrzymujemy prawdziwy chrzest, obmycie z naszych grzechów, jak tylko odrodzimy się w rodzinie Bożej. W tym czasie jesteśmy jeszcze „niemowlętami” w zrozumieniu i posłuszeństwie. Czy jest to zatem tak dziwne, że powinniśmy otrzymać znak chrztu w czasie naszych pierwszych narodzin i kiedy jesteśmy jeszcze niemowlętami?

Hebr. 5:12-14 12. Chociaż bowiem ze względu na czas powinniście być nauczycielami, znowu potrzebujecie, żeby was ktoś uczył początkowych zasad słów Bożych, i staliście się ludźmi, którzy potrzebują mleka, a nie stałego pokarmu. 13. Każdy bowiem, kto żywi się tylko mlekiem, jest niewprawny w słowie sprawiedliwości, bo jest niemowlęciem. 14. Natomiast pokarm stały jest dla dorosłych, którzy przez praktykę mają zmysły wyćwiczone do rozróżniania dobra i zła.

Chrzest jako znak zbawienia powinien odzwierciedlać charakter tego zbawienia, zwłaszcza jego darmowość i łaskawość. Czyni to w bardzo cudowny i piękny sposób, gdy chrzczone są niemowlęta. W rzeczywistości jesteśmy przekonani, że tylko nauka o chrzcie niemowląt pasuje do doktryny łaski i prawdy, że zbawienie jest z samej łaski bez uczynków. Jakże piękny jest obraz zbawienia przez suwerenną łaskę, gdy maleńkie niemowlę, nieświadome nawet tego, co się z nim dzieje, otrzymuje znak Bożej łaski i zbawienia przez krew Jezusa! Tak jak to niemowlę otrzymuje zbawienie „bez swojej wiedzy”, tak też otrzymuje chrzest jako znak tego zbawienia „bez swojej wiedzy”.

Wszystko to jest powodem, dla którego Ewangelia Marka jest czasami używana jako dowód na chrzest niemowląt, mimo że w ogóle nie wspomina o chrzcie.

Marek 10:13-16 13. I przynoszono do niego dzieci, aby ich dotknął, ale uczniowie gromili tych, którzy je przynosili. 14. Gdy Jezus to zobaczył, oburzył się i powiedział do nich: Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im. Do takich bowiem należy królestwo Boże. 15. Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, nie wejdzie do niego. 16. I brał je na ręce, a kładąc na nie ręce, błogosławił je.

Dzieci, które zostały przyniesione do Jezusa były niemowlętami (wskazuje na to greckie słowo παιδίον paidion, jak również fakt, że zostały „przyniesione”). I nawet bez możliwości jakiejkolwiek wierzącej odpowiedzi z ich strony, Jezus udziela im zbawienia; bo czymże innym jest bycie przyniesionym do Niego, bycie przyjętym przez Niego i błogosławionym przez Niego, jak tylko byciem zbawionym w Nim? Argumentem zatem jest to, że o ile te dzieci otrzymały od Niego zbawienie, nie należy im odmawiać znaku tego samego zbawienia. Jak można to powstrzymać?

Belgijskie Wyznanie Wiary posługuje się tym samym argumentem (art. 34):

„Chrystus nie przelał swojej krwi w mniejszym stopniu ku obmyciu dzieci ludzi wierzących niż dorosłych i dlatego powinny one otrzymać znak i sakrament tego, co Chrystus dla nich uczynił”

Kiedy zatem niemowlę zostaje ochrzczone, musi to nastąpić na jakiejś innej podstawie niż jego wierząca odpowiedź na obietnice Ewangelii. Ono nie jest zdolne do takiej odpowiedzi. W rzeczywistości musi ono być ochrzczone po prostu na podstawie Bożej obietnicy, że będzie On Bogiem swego ludu i jego dzieci. Ze względu na tę obietnicę Bożą możemy oczekiwać odpowiedzi od dziecka w późniejszym życiu, ale ani jego zbawienie, ani otrzymanie znaku tego zbawienia nie zależy od jego odpowiedzi.

1 Mojż. 17:7 I utwierdzę moje przymierze między mną a tobą oraz twoim potomstwem po tobie przez wszystkie pokolenia jako wieczne przymierze, abym był ci Bogiem i twemu potomstwu po tobie.

.

Dzieje. 2:39 Obietnica ta bowiem dotyczy was, waszych dzieci i wszystkich, którzy są daleko, każdego, kogo powoła Pan, nasz Bóg.

Ta obietnica nie oznacza, że każde ochrzczone niemowlę będzie zbawione. Ani też próżna nadzieja na zbawienie wszystkich swoich dzieci nie powoduje, że wierzący rodzice chrzczą swoje dzieci. Podstawą chrztu niemowląt jest OBIETNICA Boża złożona wierzącym, że będzie On ich Bogiem i Bogiem ich dzieci. Dlatego wierzący rodzice oczekują, że Bóg zbierze Swoich wybranych spośród ich dzieci i chrzczą dzieci w nadziei, że Bóg, który obiecał, również tego dokona.

Ale dlaczego wszystkie nasze dzieci powinny być ochrzczone, skoro wiemy, że nie wszystkie będą zbawione? Z tego samego powodu, dla którego przyprowadzamy je wszystkie pod zwiastowanie Ewangelii. Wierzący rodzice chrzczą wszystkie swoje dzieci, ponieważ rozumieją, że chrzest jest rodzajem widzialnej Ewangelii, która przyniesie taki sam podwójny owoc wśród ich dzieci, jaki przyniosło głoszenie Ewangelii, zgodnie z Bożym zamiarem w predestynacji. Wierzą, że chrzest, podobnie jak ewangelia, będzie użyty przez Boga do zbawienia tych spośród ich dzieci, które są wybrane, i do potępienia reszty.

Tak więc chrzest niemowląt uczy nas, że zbawienie nie zależy od nas, ale od suwerennej łaski Boga, który udziela zbawienia grzesznikom w taki sam sposób, w jaki znaleźli się pod potępieniem w Adamie, to znaczy bez ich wiedzy.

Na podstawie: źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email