Autorytet a tradycja

Mówiąc wprost, Biblia po pierwsze i przede wszystkim jest Boską księgą. Bóg jest autorem Pisma, i z tego powodu Biblia posiada Boski autorytet. Twórcy Wyznania Chicagowskiego starali się wyrazić bezkompromisową Protestancką deklarację dotyczącą natury Pisma. Oficjalne oświadczenie stwierdza:

„Ten Artykuł, podobnie jak Artykuł II, czyni oświadczenie wyłącznie protestanckim. Wprawddzie kościół Rzymsko-Katolicki konsekwentnie i historycznie utrzymywał wysoki pogląd na Pismo Święte, pozostają jednak nierozwiązane problemy unikalności i wystarczalności biblijnego autorytetu w kościele.”

Dlatego stwierdzono:

„Wyznajemy, że Pismo Święte ma być przyjmowane jako autorytatywne Słowo Boże. Zaprzeczamy idei, że Pismo Święte uzyskuje swój autorytet od kościoła, tradycji, czy jakiegokolwiek innego źródła.”

2 Tym. 3:16-17 16 Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; 17 Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.

I tu odrazu należy rozróżnić dwa źródła:

  1. Boskie
  2. i przeciwne mu, ludzkie.

Powodem, dla którego ewangelicy uznają wyłączny autorytet Pisma jest to, że Biblia i tylko Biblia posiada Boskie źródło; zatem posiada Boskie autorstwo i wiąże sumienie w sprawach wiary i praktyki. W przeciwieństwie do tego tradycja posiada ludzkie źródło; w konsekwencji nie posiada absolutnego autorytetu wiążącego sumienia w sprawach wiary i praktyki. Rzymski Katolicyzm wierzy, że zarówno Pismo jak i tradycja mogą wiązać sumienie. Jednak takie twierdzenie wymusza konieczność przyznania, że Pismo nie jest najwyższą spisaną normą. Z drugiej strony Protestanci jasno stwierdzają, że Pismo i tylko Pismo jest najwyższym autorytetem wiążącym sumienie.

Psalm 119:160 Podstawą twego słowa jest prawda, a wszelki wyrok twojej sprawiedliwości trwa na wieki.

Ewangelicy muszą w jasny sposób wyrażać, że nie jesteśmy Rzymskimi Katolikami, ani próbować działać tak, jakby między Protestantami a Rzymskimi Katolikami istniała jakaś ekumeniczna jedność w tej materii. Absolutny autorytet i wystarczalność Pisma były formalną przyczyną Reformacji a dziś nie jest czas odstąpienia Protestantów od protestu przeciw rzymskim twierdzeniom o rzekomej równości autorytetu tradycji i Pisma, a w praktyce wyższości autorytetu tradycji nad Pismem w ich systemie. Zaiste, stoimy murem za Reformowanymi kościołami, które głoszą, że tradycja ma charakter  pomocny w ciele Chrystusa a nie autorytatywny.
.


Objawienie i Bezbłędność Całości

Pismo jest objawieniem danym nam przez Boga. Pismo nie jest świadectwem objawienia, nie wymaga reakcji aby stać się objawieniem, ani też zaledwie zawiera objawienie. Pismo jest objawieniem. Wielu teologów przez lata negowało jakoby Biblia była zesłanym obiektwynym objawieniem. Twierdzą oni, że objawienie wymaga spisanego Słowa i czegoś jeszcze (na przykład dynamicznej reakcji, aktu słownego, i tak dalej). Te poglądy zostały wspólnie sklasyfikowane jako egzystencjalne lub też neo-ortodoksyjme podejście do Słowa.

2 Piotra 1:21 Nie z ludzkiej bowiem woli przyniesione zostało kiedyś proroctwo, ale święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego.

Stanowczo przeciwstawiamy się tego typu twierdzeniom, podtrzymując że spisane Słowo jest w całości objawieniem danym przez Boga.

2 Sam. 22:31 Droga Boża jest doskonała,  słowo Pańskie nader czyste, tarczą jest wszystkim, którzy w nim ufają

Teologowie ewangeliccy ostatnimi czasy wpadli w zachwycenie neo-ortodoksją. Utrzymują, że Biblia może być objawieniem Bożym lecz zawiera błędy. Nie przejmują się stwierdzeniem, że Biblia generalnie zawiera prawdę, lecz myli się co do szczegółów historycznych i detali.

Marek 13:31 Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.

Carl Henry miał rację twierdząc, że

„Objawienie jest zainicjowaną przez Boga aktywnością, Bożą swobodną komunikacją, przez którą On sam zmienia swoją osobistą prywatność w możliwe do rozważania odsłonięcie Jego rzeczywistości.”

Dodatkowo

 „natura, zawartość i różnorodność objawienia zależą wyłącznie od Bożej woli.”

Innymi słowy, źródłem objawienia jest Bóg. Boża osobowość i natura determinują charakter i naturę Pisma – nie czynią tego ludzie, czy też kulturowe zwyczaje Starożytnego Bliskiego Wschodu, ani też tak zwane akceptowalne praktyki hitoryczne i biograficzne.

Psalm 18:30 Droga Boża jest doskonała, słowo Jahwe w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.

Podstawą do każdego oświadczenia w Piśmie jest to, że Bóg jest jego jedynym źródłem, ostatecznym inicjatore i determinatorem objawienia. Boże oświadczenia prawdziwie reprezentują Bożą naturę; Pismo jest oświadczeniem Boga; dlatego też Pismo prawdziwie reprezentuje Bożą naturę. W ostateczności zatem, całkowita prawdomówność Biblii, czy też twierdzenie, że Pismo zawiera prawdę z domieszką błędu, jest atakiem na osobowość Boga i czystość Jego natury. Czy Bóg może kłamać? Przenigdy!

Tyt. 1:2 W nadziei życia wiecznego, które obiecał przed dawnymi wiekami ten, który nie kłamie, Bóg;
.
Hebr. 6:18 Abyśmy przez dwie niezmienne rzeczy, w których jest niemożliwe, aby Bóg kłamał, mieli silną pociechę, my, którzy uciekliśmy, by pochwycić się zaoferowanej nam nadziei;


Natura Prawdy i Usługi

Jeśli Bóg jest ostatecznym źródłem Pisma determinującym objawienie, a podstawa wszelkiej prawdy Pisma spoczywa na Jego naturze; i jeśli przyznajemy, że ludzkość jest zdeprawowana, a świat został poddany grzechowi, tak, że nasze umysły, kultura, społeczeństwo, itd. są upadłe; wtedy prawdą jest stwierdzenie, że istnieje kosmiczna bitwa pomiędzy prawdą stwierdzeń Bożego objawienia a prawdą twierdzeń ludzkości, społeczeństwa i kultury.

Rzym. 3:4 Nie daj Boże! Przeciwnie, niech Bóg będzie prawdziwy, a każdy człowiek – kłamcą, jak jest napisane: Abyś okazał się sprawiedliwy w swoich słowach i żebyś zwyciężył, gdy będziesz sądzony.

Widać wyraźnie, że historia zbawienia stwierdza znacząco, że ludzkość żyje w ciągłej rebelii przeciw Bogu. Zaprawdę nie ma nikogo, kto by szukał Boga, ani jednego! Wszyscy się od Niego odwrócili. Wszyscy żyją w fabryce idoli. Każdy z nas i każde społeczeństwo zostało skażone przez społeczny i intelektualny efekt grzechu. W konsekwencji powstały kulturowe ideały i twierdzenia powstające przeciw prawdzie Boga.

5 Mojż. 4:2 Nie przydacie do słowa, które ja wam rozkazuję, ani ujmiecie z niego, abyście strzegli przykazań Pana, Boga waszego, które ja wam rozkazuję

Czasem te twiedzenia zakładają, że możemy stać się jak Bóg. Innym razem stwierdzają, że Bóg nie ukształtował świata w konkretny sposób, czy to jako budowy kosmosu, czy też  nie dał rzeczywistych wartości nieodłącznych ludzkości. Istniały czasy, gdzie ludzkość twierdziła, iż oświadczenia Boga są nieprawdziwe lub że Jezus czy Paweł byli zaledwie wadliwymi i omylnymi ludźmi. Niestety, czy to przez wpływ głównych przywódców politycznych i religijnych, czy też przymus wpływowych rodziców, lub naukę wpływowych nauczycieli; każdy z nas poddany jest na wypaczenie prawdy.

Mat. 5:18 Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z prawa, aż wszystko się wypełni.

Efektem tego zanieczyszczenia rzeczywistości jest tak zwane przystosowanie. Akademicy insynuują iż Pismo nie może stwierdzać ponadczasowych prawd ponieważ są one ograniczone przez naturalne i skończone limity. W konsekwencji wielu z tych akademików twierdzi, iż Pismo zaledwie odzwierciedla kulturowe środowisko i zwyczaje ludzi. Dlatego, zadaniem uczonych  jest rozpoznanie tych omylnych odzwierciedleń i oddzielenie kąkolu od pszenicy, prawdy od spekulacji, rzeczywistych stwierdzeń od kłamliwych. W efekcie kutlura i społeczeństwo służą jako wyznacznik objawienia i korektor twierdzeń Pisma.

Psalm 119:140 Twoje słowo jest w pełni wypróbowane, dlatego twój sługa je kocha.

Dla przykładu uczeni twierdzą, że ludzkość jest ledwie produktem uobcznym ewolucji a Adam to zwykły humanoid reprezentujący resztę ludzkości. Inni stwierdzają, że Jezus był zaledwie odbiciem ludzkich zwyczajów tamtych dni, a Paweł przed-piśmiennym człowiekiem nasyconym fałszywymi poglądami swoich dni; dlatego też, nie był w rzeczywistości uprawniony do wypowiadania się o historycznym Adamie czy też prawdzie na temat roli płci.

Dzieje 17:11 Ci byli szlachetniejsi od tych w Tesalonice, gdyż przyjęli słowo Boże z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się sprawy mają.

Fundamentalnym twierdzeniem tych błędnych tez jest stwierdzenie, że Bóg nie jest źródłem i wyznacznikiem całego objawienia. Lecz co jest równie fundamentalne dla czystego biblijnego nauczania to fakt, że Pismo służy do podważania i korekcji wszystkich światopoglądów. Zatem w praktyce gdy Pismo znajdzie się w konflikcie z jakimś światopoglądem czy twierdzeniem o prawdzie, każdy kto poddaje się pod autorytet Pisma musi także uznać Biblijne twierdzenia o prawdzie. W końcowej analizie – naszym zadaniem jest używanie Pisma jako broni w konfrontacji z błędnymi poglądami (jest to narzędzie, którym burzymy intelektualne i moralne warownie) – nie możemy pozwolić na to, żeby spekulacje i błędne światopoglądy atakowały biblijny światopogląd Pisma. Niech Słowo Pana trwa na wieki!

Psalm 12:6-7 6 Słowa PANA to słowa czyste jak srebro wypróbowane w ziemnym tyglu, siedmiokrotnie oczyszczone. 7 Ty, PANIE, zachowasz je, będziesz je strzegł od tego pokolenia aż na wieki.


Hermeneutyka i nieomylność

Niektóre bitwy o Biblię są naprawdę bitwami o Biblię. Niektóre bitwy o Biblię tak naprawdę są bitwami o czyjąś interpretację Biblii. W konsekwencji niektóre interpretacjie Biblii nie podważają całkowitej prawdomówności Biblii; w tym samym czasie niektóre interpretacje umniejszają całkowitej prawdomówności Biblii. Innymi słowy, każda grupa ma swoje podejście do Biblii i każda grupa interpretuje Biblię. Jednak nie wszystkie podejścia podtrzymują całkowitą prawdomówność Pisma a w konsekwencji niektóre podważają nieomylność Biblii w sposób, w jaki traktują tekst Pisma Świętego.

Przyp. 30:5-6 5 Każde słowo Boga jest czyste; on jest tarczą dla tych, którzy mu ufają. 6 Nie dodawaj nic do jego słów, aby cię nie strofował i abyś nie okazał się kłamcą.

Wielu współczesnych ewangelików pyta: czy nieomylność to hermeneutyka? Krótka odpowiedź to tak! Wierzymy, że tylko gramatyczno-historyczne podejście do Pisma metodologicznie i zwarcie podtrzymuje i potwierdza nieomylność Biblii. Potwierdzamy, że tekst Pisma należy interpretować poprzez gramatyczno-historyczną egzegezę, mając na uwadzę jego formy literackie oraz zasadę Pismo interpretuje Pismo.

2 Piotra 1:20 To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu wykładowi.

Artykuł XVIII stwierdza:

„Zaprzeczamy słuszności jakiejkolwiek formy traktowania tekstu czy źródeł jakie za nim stoją, które prowadzą do relatywizmu, odhistorycznienia czy też podważenia jego nauczania, a także do odrzucenia jego twierdzenia co do autorstwa.”

Niektórzy wierzą, że klasyczne ewangeliczne gramatyczno-historyczne podejście do interpretacji Pisma jest niczym więcej jak staroświeckim literalizmem. Twierdzą oni,  że ewangelicy nie potrafią dokonać rozróżnienia między różnymi stylami literackimi przez co nie podchodzą racjonalnie do zagadnienia.

Jan 6:63 Duch jest tym, który ożywia, ciało nic nie pomaga. Słowa, które ja wam mówię, są Duchem i są życiem

Ważne aby pamiętać o jednej rzeczy, to jest że wszystkie argumenty podnoszone przeciw nieomylnosci Pisma w rzeczywistości są starymi argumentami przyodzianymi we współczesne szaty. Carl Henry odnosił się do podobnego zagadnienia w swoich czasach. Henry rozpoznał, że niektórzy ewangelicy mogą nie być spójni jeśli chodzi o dosłowną metodę interpretacji; jednakże nie jest to argument przeciw samej metodzie, lecz dowodzi nadużywania lub złego używania tej metody. Henry również zwraca uwagę, że to nie ewangelikalizm zamienił dosłowną interpretację na modernizm, lecz neo-protestantyzm przypinający Pismu łatkę cudownych legend i mitów. Henry sugeruje, że najlepszym sposobem rozpoznania czy dany tekst należy rozumieć dosłownie czy też metaforycznie jest kontekst fragmentu.

1 Piotra 4:11 Jeśli ktoś przemawia, niech mówi jak wyroki Boga, jeśli ktoś usługuje, niech to czyni z mocy, której Bóg udziela, aby we wszystkim był uwielbiony Bóg przez Jezusa Chrystusa. Jemu chwała i panowanie na wieki wieków. Amen.

Rozpoznanie intencji autora oczywiście może podlegać manipulacji przez krytyczne wstępne założenia. Z pewnością pisarze używający powiedzeń czy wydarzeń w celu apologetyki nie mogą wymagać lub wstępnie zakładać, że te powiedzenia i wydarzenia nie są faktyczne. Jednak Barr proponuje aby poważnie podejść do tego co nie jest oparte o fakty oraz ukazuje to podejście jako interpretację dosłowną. (God, Revelation and Authority 4:127–128).

Jan 17:17 Uświęć ich w twojej prawdzie. Twoje słowo jest prawdą.

Henry wierzy, że niektórzy próbując odejść od metody dosłownej poprzez analizę domniemanej intencji autorskiej, w rzeczywistości wypierają się dosłownej interpretacji Biblii i autorskiej intencji aby pozbawić Pismo dosłownego znaczenia. Herny wnioskuje, że ta nowa „metoda dosłowna” używana przez neo-ewangelików (to jest osobniki wykraczające poza zasady historycznego czy klasycznego ewangelikalizmu), jest rezultatem ich pogardy dla isnpiracji Pisma. Ponadto, kiedy używają „dosłownej” interpretacji, czynią to na podstawie założenia, że Biblia nie jest zgodna z historią i z prawdą.


Zdrowie Kościoła

Idee posiadają swoje konsekwencje. Prawda ma znaczenie. I koncepcja o całkowitej prawdziwości Pisma ma znaczenie, niosąc ze sobą wiekuiste konsekwencje dla zdrowia kościoła i życia jednostek na całym świecie.

Psalm 19:7-11 7 Prawo Jahwe jest doskonałe, nawracające duszę; świadectwo Jahwe pewne, dające mądrość prostemu. 8 Nakazy Jahwe są prawe, radujące serce; przykazanie Jahwe czyste, oświecające oczy. 9 Bojaźń Jahwe jest czysta, trwająca na wieki; sądy Jahwe prawdziwe, wszystkie są słuszne. 10 Bardziej pożądane niż złoto, niż mnóstwo szczerego złota, i słodsze niż miód, nawet niż plaster miodu. 11 Także twój sługa jest przez nie pouczony, a kto ich przestrzega, otrzymuje wielką nagrodę.

Francis Schaeffer przypomina nam,

“WIdzimy, że jako wierzący w Biblię chrześcijanie zostajemy włączeni do bitwy na arenie idei. Jednakże na arenie czynów istnieje bezpośrednia paralella. Idee nigdy nie są neutralne i abstrakcyjne. Idee posiadają swoje konsekwencje dla sposobu w jaki żyjemy i działamy, zarówno w życiu osobistym i kulturowym w całości.”  (The Complete Works of Francis Schaeffer: The Great Evangelical Disaster, 4:315).

Jana 10:35 a Pismo nie może być naruszone;

Musimy zadać sobie pytanie: Czy rzeczywiście można oczekiwać od chrześćijan na świecie aby pozostawali wierni posłannictwu i etyce Jezusa Chrystusa jeśli nie wierzą już w całkowitą prawdomówność Pisma? Idee mają konsekwencje. Jeśli bitwa o Biblię rzeczywiście jest przełomem dla tożsamości ewangelickiej i spójności, można słusznie spytać: Czy można spodziewać się od poszczególnych chrześćijan, aby nie naginali Biblii do ich teologicznych wierzeń i moralności, skoro Pismo już nie jest całkowicie prawdziwe? Idee mają konsekwencje.

Izaj. 59:21 A toć będzie przymierze moje z nimi, mówi Pan: Duch mój, który jest w tobie, i słowa moje, którem włożył w usta twoje, nie odstąpią od ust twoich, ani od ust nasienia twego, ani od ust potomków nasienia twego, mówi Pan, odtąd aż na wieki

Jeśli nie mamy nieomylnej Biblii, boskim obetnicom brakuje jakiejkolwiek wiarygodności a moralne nakazy przestają być wiążące i nie mają żadnych konsekwencji. Jeśli nie mamy nieomylnej Biblii, nauczanie staje się puste i bezcelowe, ponieważ kaznodzieja przekazuje zaledwie ludzką interpretację prehistorycznej osoby, której przydażyło się spisać swoje myśli ponad dwa tysiące lat temu.

Znakiem naszego wieku jest to, że społeczeństwo ostrożnie podchodzi do wierzeń i codziennie przewartościowuje twierdzenia religijne. Niestety ewangelicy nie są odporni na ten trend i niektórzy zaczynają przewartościowywać praktyczne efekty odrzucenia nieomylności Pisma. Nieszczęśliwie się składa, że wielu ewangelików zapomina słuchać głosu Francisa Schaeffera, który ostrzegał przed tym wszystkim. Ostrzegał przed praktycznymi skutkami odrzucenia nieomylności Pisma zarówno wśród ewangelików jak i w kulturze. Schaeffer ostrzega, że jeśli odrzucimy Biblijne świadectwo i twierdzenia Jezusa o Piśmie, nie będziemy dłużej solą tej ziemi dla naszej kultury ani wiernymi świadkami Jezusa Chrystusa.

Obj. 22:18-19 18 Oświadczam zaś każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: Jeśli ktoś dołoży coś do tego, dołoży mu też Bóg plag opisanych w tej księdze; 19 A jeśli ktoś odejmie coś ze słów księgi tego proroctwa, odejmie też Bóg jego dział z księgi życia i ze świętego miasta, i z rzeczy, które są opisane w tej księdze.

Schaeffer kontynuuje mówiąc:

Oto czym jest przełom dla świata ewangelickiego. Musimy powiedzieć z miłością lecz stanowczo – ewangelikalizm nie będzie spójny ewangelicznie jeśli nie zostanie nakreślona linia pomiędzy tymi, którzy zwracają uwagę na Pismo a tymi, którzy tego nie czynią. Pamiętajmy, że nie mówimy wyłącznie o abstrakcyjnej doktrynie teologicznej. W końcu nie czyni to wielkiej różnicy jeśli Pismo zostaje naruszone przez infiltrację teologiczną z otaczającej kultury. Czyni to posłuszeństwo Słowu, będące przełomem – posłuszeństwo Biblii zarówno w doktrynie i w sposobie w jaki żyjemy w całym spektrum życia.” (Ibid., 343).

Jer. 23:29 Izali słowo moje nie jest jako ogień? mówi Pan, i jako młot kruszący skałę?

Rozważmy bitwę, którą toczymy jako chrześcijanie ewangelikalni. Słowo Boże nigdy nie przeminie, jednakże historia zbawienia od czasu stworzenia świata wskazuje, że ludzie albo będą rażąco buntowniczy wobec tekstu Pisma, albo będą starali się ukryć je pod stertą głęboko intelektualnych i spekulacyjnych teorii.

Hebr. 4:12-13 12 Słowo Boże bowiem jest żywe i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne rozsądzić myśli i zamiary serca. 13 Żadne stworzenie nie ukryje się przed nim, przeciwnie, wszystko jest obnażone i odkryte przed oczami tego, któremu musimy zdać sprawę.

Sktutki wysiłków dotyczących doktryny nieomylności i bezbłędności wzywają nas do rozważenia natury i autorytetu Pisma, jak również właściwego funkcjonowania kościoła Chrystusa oraz praktykowania prawdy przez chrześćijan.

Źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email