Wstęp

Księga Objawienia 20 jest polem bitwy. Jest to pole bitwy z dwóch różnych powodów.

Po pierwsze, opisuje największą i najważniejszą bitwę w historii świata. Można ją nazwać bitwą wszystkich bitew lub wojną, która zakończy wszystkie wojny, ponieważ wraz z jej zakończeniem skończy się świat, ze wszystkimi jego walkami.

Po drugie, Objawienie 20 jest polem bitwy pomiędzy różnymi poglądami na temat dni ostatnich. Wszystkie różne szkoły myślenia o eschatologii mają swoje własne, charakterystyczne interpretacje tego tekstu. W rzeczywistości, cztery główne poglądy wywodzą swoje nazwy z Objawienia 20:

  1. amillennializm,
  2. premillennializm,
  3. postmillennializm
  4. przedmillennialny dyspensacjonalizm.

Objawienie 20 jest jedynym fragmentem w Biblii, który mówi o „tysiącu lat”, i to właśnie od łacińskiego słowa oznaczającego tysiąc (mille) pochodzi nasze angielskie słowo „millennium”, kluczowy składnik nazw czterech głównych szkół eschatologicznych.

Nie zamierzam wyjaśniać stanowisk tych czterech systemów eschatologicznych, gdyż zabrnęłoby to zbyt daleko. Nie zamierzam też krytykować różnych szkół myślenia; to byłoby zbyt wiele jak na ten artykuł. Zamiast tego, przedstawię tutaj to, co uważam za właściwy pogląd, pogląd głównego nurtu, historycznego chrześcijaństwa i wiary Reformowanej, zwany również amillenializmem. Po prostu wyjaśnię ten fragment, przeglądając go krok po kroku, a od czasu do czasu będę krytykował inne szkoły milenijne.


Analiza tekstu

Co więc oznacza Objawienie 20?

Następnie jest sąd Chrystusa na wielkim białym tronie (wersety 11-15), ale ta ostatnia sekcja jest poza zakresem tego artykułu
.


Związanie szatana (wersety 1-3)

Obj. 20:1-3 1. I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. 2. I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. 3. I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.

Już pierwsze słowa Objawienia 20 są kluczowe dla jej właściwej interpretacji. Ten rozdział nie zaczyna się od słowa „Potem”, tak jakbyśmy mieli do czynienia z sekwencją czasową. Nie zaczyna się też od „Po tym”. Nie zaczyna się nawet od słów: „Stanie się” Zaczyna się po prostu: „I zobaczyłem” „I zobaczyłem” mówi nam, że mamy tu do czynienia z wizją. Wizja nie jest historią; wizja nie jest nawet proroctwem jako takim; jest to szczególny rodzaj proroctwa.
.

Rodzaj tekstu

Wizje charakteryzują się symbolami. Przez symbole rozumiem takie rzeczy jak symboliczne liczby, symboliczne kolory, symboliczne nazwy, symboliczne metale, symboliczne klejnoty itp. Rozważmy kilka wizji lub snów, bo w Biblii wizje i sny są bardzo podobne. Zarówno wizje, jak i sny zawierają to, co widzący „widział”.

W Księdze Daniela 2 mamy gigantyczny posąg ze złota, srebra, brązu, żelaza, a następnie z żelaza i gliny, które symbolizują cztery wielkie światowe imperia. Księga Daniela 7 przedstawia tę samą rzeczywistość, tym razem pod obrazem czterech bestii. Daniel widzi lwa, niedźwiedzia i panterę, a potem czwartą bestię, niezmiernie straszną. Stworzenia te reprezentują Babilon, Medo-Persję, Grecję i Rzym.

Objawienie 13 zaczyna się od słów: „I zobaczyłem”, a potem pojawia się bestia o siedmiu głowach i dziesięciu rogach i dziesięciu koronach, część lwa, część niedźwiedzia, część pantery. „I zobaczyłem” – mówi nam, że mamy do czynienia z wizją. Księga Objawienia, ogólnie rzecz biorąc, składa się z sekwencji wizji.
.

Główny bohater

Główną postacią w Objawieniu 20:1-3 jest szatan. Szatan jest tu opisany czterema różnymi imionami. Dwie z tych nazw pochodzą od zwierząt, a dwie są nazwami własnymi.

Jest on nazywany, po pierwsze, „smokiem” (w.2). Wcześniej był on nazywany „wielkim czerwonym smokiem” (12:3). W Objawieniu 12, ma on potężny ogon, siedem głów, dziesięć rogów i siedem koron. Czy diabeł naprawdę ma te liczby głów, koron i tak dalej? Nie, to jest wizja. Chodzi o to, że diabeł jest potężną, dziką i przerażającą istotą. Nie tylko jest on nazywany „smokiem”, ale jest on również nazywany „tym starodawnym wężem” (20:2). W tym, że wąż jest nazywany „starodawnym”, to odnosi się do kuszenia przez węża Ewy na początku świata w Księdze Rodzaju 3. Szatan jest więc wrogiem Boga i Jego ludu od najdawniejszych czasów. On jest potężny jak smok i on jest subtelny jak wąż.

Po trzecie, jest on nazywany „diabłem” (w.2). Jako diabeł, on oczernia i fałszywie oskarża.

Czwarty tytuł to „szatan” (w.2), czyli przeciwnik Boga i Jego królestwa.

Zbierając te cztery imiona razem, diabeł jest potężnym, subtelnym, oszczerczym przeciwnikiem. On jest tym wszystkim jako upadły anioł, zły duch, który używa całej swojej mocy i całego swojego rzemiosła przeciwko Jezusowi Chrystusowi i Jego Kościołowi. Święci słyszą Bożą ocenę szatana i wierzą w Jego ocenę. Musimy strzec się przed atakami szatana i szukać całej naszej ochrony w Panu, Stworzycielu nieba i ziemi (Psalm 121)!
.

Rodzaj związania

Objawienie 20 ogłasza również, że szatan jest związany:

Obj. 20:1-3 1. I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. 2. I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go (ἔδησεν edesen) na tysiąc lat. 3. I wrzucił (ἔβαλεν ebalen) go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.

  • Czy to związanie szatana jest absolutne i zupełne, czy też względne i częściowe?
    .
  • Czy diabeł, gdy jest związany, może nie robić absolutnie nic z powodu swojego związania, czy też jest związany tylko w odniesieniu do konkretnego działania?
    .
  • Ponownie, czy związanie szatana jest absolutne i kompletne, tak że jest on związany w odniesieniu do absolutnie wszystkiego, czy też jest to częściowe związanie w odniesieniu do czegoś określonego w Słowie Bożym?

Co mówi Objawienie 20? Mówi nam, że szatan jest związany, „aby już nie zwodził narodów” (w.3). Werset 8 informuje nas, bardziej szczegółowo, że kiedy zostanie on uwolniony (co jest oczywiście przeciwieństwem bycia związanym), diabeł „wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy.” Ich walka toczy się przeciwko Kościołowi Chrystusa, co zobaczymy dokładniej później.

Tak więc wiązanie szatana jest Bożym powstrzymywaniem go, które powstrzymuje go przed zjednoczeniem wszystkich narodów razem, aby zniszczyć Kościół. O tym właśnie mówi ten fragment. Związanie szatana, jak wyjaśniono w Objawieniu 20, nie jest absolutne i całkowite; jest ono względne i częściowe. Wersety 3 i 8 precyzują, że jego związanie dotyczy jednej konkretnej rzeczy, gdyż związanie szatana oznacza, że nie może on zjednoczyć całego świata w pełnym ataku przeciwko ludowi Bożemu. Kiedy, po związaniu, zostanie rozwiązany, „wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy.” (w.8). To jest rzecz, której nie może zrobić, gdy był związany. Ale kiedy zostaje uwolniony, jednoczy wszystkie narody przeciwko ludowi Bożemu.
.

Czas rozwiązania

Pytanie brzmi teraz: Kiedy nastąpi to związanie szatana? Tutaj musimy zrozumieć, jak wyglądały sprawy w czasach Starego Testamentu. Słuchajcie Psalmu 147:19-20:

Psalm 147:19-20 19. Oznajmia swe słowo Jakubowi, swe prawa i sądy Izraelowi. [Żydzi otrzymali objawienie Boże przez proroków w Słowie] 20. Nie uczynił tak żadnemu narodowi, nie poznali jego sądów. Alleluja.

Dzieje 14:16 mówią o tym samym,

Dzieje 14:16 [Bóg] Za czasów minionych pozwalał on, aby wszystkie narody chodziły własnymi drogami.

Innymi słowy, w czasach Starego Testamentu wszystkie narody były pogrążone w gęstych ciemnościach pogaństwa i bałwochwalstwa

Efez. 2:12  Byliście w tamtym czasie bez Chrystusa, obcy względem społeczności Izraela i obcy przymierzom obietnicy, niemający nadziei i bez Boga na świecie.

Światło zbawienia świeciło tylko na tym małym skrawku ziemi w Palestynie. Tak właśnie było w czasach Starego Testamentu.

Następnie, w Jezusie Chrystusie, Bóg przyszedł na świat w ludzkim ciele i zadośćuczynił za grzechy wybranych nie tylko w Izraelu, ale także we wszystkich narodach. Kościół stał się powszechny, w przeciwieństwie do tego, że był tylko w Palestynie z kilkoma osobami (jak Naaman) nawróconymi w okolicznych królestwach. Ewangelia rozprzestrzeniła się na Bliski Wschód, Europę i Afrykę Północną, a teraz jest rozpowszechniana na całym świecie. Ale, oczywiście, szatan starał się zmiażdżyć kościół Nowego Testamentu. Jak miałby to zrobić? Przez zwodzenie wszystkich narodów, aby zjednoczyły się przeciwko oblubienicy Chrystusa, aby ją zniszczyć. Tu właśnie pojawia się wiązanie szatana. Jezus Chrystus związał szatana przez swój krzyż i zmartwychwstanie oraz wylanie Ducha Świętego (które jest zastosowaniem krzyża). Tutaj, rozumiesz, biorę odkupieńczą śmierć Chrystusa, pogrzeb, zmartwychwstanie i wylanie Ducha Świętego jako jeden kompleks wydarzeń.

Teraz musimy spojrzeć na kilka fragmentów.

Po pierwsze, w Ewangelii Mateusza 12:28-29, Jezus mówi do faryzeuszy,

Mat. 12:28-29 28. A jeśli ja wypędzam (ἐκβάλλω ekballo) demony Duchem Bożym, to przyszło do was królestwo Boże. 29. Albo jak może ktoś wejść do domu mocarza i zagrabić jego własność, jeśli najpierw nie zwiąże (δήσῃ dese) mocarza? Dopiero wtedy ograbi jego dom.

Ten fragment oświadcza że:

1) szatan jest „wypędzony” przez Chrystusa – to samo greckie słowo jest użyte w Objawieniu 20:3, gdzie szatan jest wrzucony do otchłani

2) królestwo Boże przyszło w Chrystusie, co jest udowodnione przez egzorcyzmowanie demonów przez Jezusa.

Po drugie, w Ewangelii Jana 12:31 Chrystus oświadcza:

Jan. 12:31 Teraz odbywa się sąd tego świata, teraz władca tego świata będzie wyrzucony (ἐκβληθήσεται ekblethesetai)precz.

Uwaga:

1) to słowo „wyrzucić” jest praktycznie tym samym słowem, które zostało użyte w Objawieniu 20:3, gdzie szatan jest wrzucony

2) Szatan jest wyrzucony „teraz”. Następny werset mówi o podniesieniu Chrystusa na krzyżu i wstąpieniu do nieba. To wtedy szatan zostaje wyrzucony.

Po trzecie, Kolosan 2:15 stwierdza, że Jezus Chrystus „rozbroił zwierzchności i władze [w tym, przede wszystkim, szatana]” na krzyżu.

Kol. 2:15  I rozbroiwszy zwierzchności i władze, jawnie wystawił je na pokaz, gdy przez niego odniósł triumf nad nimi.

Po czwarte, List do Hebrajczyków 2:14 uczy nas, że Jezus przyszedł w ciele i krwi, aby umrzeć na krzyżu, aby „przez śmierć zniszczyć tego, który ma władzę nad śmiercią, to jest diabła”.

Hebr. 2:14 Ponieważ zaś dzieci są uczestnikami ciała i krwi, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła

Po piąte, 1 List Jana 3:8 ogłasza tę dobrą nowinę:

1 Jan. 3:8 Kto popełnia grzech, jest z diabła, gdyż diabeł od początku grzeszy. Po to objawił się Syn Boży, aby zniszczyć dzieła diabła.

Tych pięć tekstów Nowego Testamentu jednogłośnie deklaruje, że szatan został wyrzucony i rozbrojony przez Chrystusa podczas Jego pierwszego przyjścia przez Jego śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie. Oczywiście! Bo jeśli śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie Chrystusa, „moc Boża” (1 Kor. 1:24), nie wiąże szatana ani go nie wyrzuca, to nic we wszechświecie nie może!

1 Kor. 1:24  Lecz dla tych, którzy są powołani, zarówno dla Żydów, jak i Greków, głosimy Chrystusamoc Bożą i mądrość Bożą.

Argument retrospektywny

Ktoś mógłby jednak powiedzieć: „To stawia związanie szatana w przeszłości”, ponieważ krzyż i wydarzenia, które opisałem, należą do przeszłości. Odpowiedź na to brzmi: „Tak, właśnie tam umieszczam wiązanie szatana: w przeszłości” Powiesz: „Co to robi w Księdze Objawienia? Czy Objawienie 20 nie mówi o rzeczach przyszłych dla nas?” Niewątpliwie w Objawieniu 20 są rzeczy, które są dla nas przyszłością, ale część rozdziału odnosi się do wydarzeń, które już miały miejsce.

To nie jest niezwykłe w Księdze Objawienia. Objawienie 5, na przykład, mówi o wniebowstąpieniu i panowaniu Chrystusa. To jest rozdział, w którym Baranek bierze księgę. Wizja ta zaczyna się od słów: „I zobaczyłem w prawej ręce. . . „ (w.1). Wzięcie księgi przez Chrystusa i rozpoczęcie panowania nad wszystkimi rzeczami faktycznie miało miejsce w przeszłości – również dla Jana, ponieważ według większości badaczy Nowego Testamentu Jan napisał Objawienie w latach 90-tych naszej ery. Chrystus wziął księgę i zaczął sprawować rządy Boga nad całym wszechświatem w A.D. 30 po Jego wniebowstąpieniu do nieba.

Objawienie 12, jest podobne. Mówi nam, co widział Jan: ” I ukazał się wielki cud na niebie. . . „ (w.1). Widzimy tu kobietę i smoka oraz różnego rodzaju cudowne znaki. W tym rozdziale widzimy również narodziny Chrystusa, Jego wniebowstąpienie i Jego panowanie.

Obj. 12:2 A była brzemienna i krzyczała w bólach porodowych i w mękach rodzenia.

.

Obj. 12:4-5 4. A jego ogon wlókł trzecią część gwiazd nieba i zrzucił je na ziemię. I stanął smok przed kobietą, która właśnie miała urodzić, aby gdy tylko urodzi, pożreć jej dziecko. 5. I urodziła syna – mężczyznę, który będzie rządził wszystkimi narodami laską żelazną. I porwane zostało jej dziecko do Boga i do jego tronu

Te rzeczy wydarzyły się w przeszłości z naszej perspektywy i były w przeszłości z perspektywy Jana, kiedy pisał tę księgę.
.

Argument theodycei

Oczywistym sprzeciwem wobec tego jest: Jak szatan może być związany teraz, kiedy na świecie jest tyle zła? A co z całą nieprawością, która nas otacza? Szatan kusi nas; chodzi jak lew ryczący i szuka tych, których może pożreć

1 Piotr 5:8 Bądźcie trzeźwi, czuwajcie, bo wasz przeciwnik, diabeł, jak lew ryczący krąży, szukając, kogo by pożreć.

On zaślepia umysły tych, którzy nie wierzą.

2 Kor. 4:4 W których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga.

Pojawia się on jako anioł światłości, który wykorzystuje fałszywych nauczycieli i fałszywą doktrynę, aby doprowadzić kościół do apostazji.

2 Kor. 11:14  I nic dziwnego, sam bowiem szatan przybiera postać anioła światłości.

Jest on nazywany „bogiem tego świata”. On podburza bezbożnych władców do prześladowania kościoła. Można to nawet zobaczyć w Księdze Dziejów Apostolskich. Jak więc diabeł może być związany?

W tym miejscu przypominam to, co powiedziałem na początku tego artykułu o związaniu szatana: związanie szatana oznacza, że nie może on zjednoczyć wszystkich narodów w jednym czasie, aby prześladować kościół i zmieść go z powierzchni ziemi, dopóki nie skończy się tysiąc lat.

Obj. 20:3 I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.

.

Obj. 20:8  I wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy. A ich liczba jest jak piasek morski.

Związanie szatana nie oznacza, że nie kusi on i nie podsyca prześladowań przeciwko Kościołowi. Wiązanie szatana oznacza, że nie zjednoczy on wszystkich narodów z czterech stron ziemi, aby zniszczyć kościół w jednym czasie. Jak dotąd ten atak na lud Boży nie miał miejsca. Dlaczego nie? Ponieważ szatan jest związany, bo Chrystus związał go w swojej śmierci i zmartwychwstaniu.
.

Wnioski

Objawienie 20 zostało napisane po części, aby nikt nie miał wątpliwości, że być może wszystkie narody zjednoczą się, aby w pewnym momencie przed Antychrystem zgładzić Kościół. Co mówi wizja? Szatan jest związany; jest związany wielkim łańcuchem; jest związany wielkim łańcuchem przez anioła z nieba i wrzucony do otchłani. Cóż za cudowna rzecz!

Rozumiecie oczywiście, że te rzeczy są przenośnią. Nie można związać szatana łańcuchem, jest on duchem. Klapa zamykana na klucz jest również częścią wizji. Chodzi o to, że szatan nie może się wydostać; nie może zjednoczyć wszystkich narodów przeciwko Kościołowi, aby go zgładzić, dopóki Bóg nie zechce go rozwiązać za dni Antychrysta.

To uczy nas czegoś bardzo ważnego o milenium, tysiącu lat z Objawienia 20. Uczy nas, kiedy zaczyna się milenium. Rozpoczyna się od śmierci, pogrzebu, zmartwychwstania i wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa, co skutkuje wylaniem Ducha Świętego.

To jest moc, która wiąże szatana. Związanie szatana ma więc miejsce na początku tysiąclecia lub tysiąca lat, o którym często mówi Objawienie 20, początku wieku Nowego Testamentu.
.


Symbolika Tysiąclecia

To również mówi nam coś o długości tysiąclecia. 1991 lat upłynęło od Kalwarii i Pięćdziesiątnicy. Tysiąclecie, a więc tysiąc lat z Objawienia 20, nie jest i nie może być dosłowne, ponieważ upłynęło już około 1991 lat (czyli więcej niż 1000 lat). Psalm 50:10 mówi, że Bóg jest właścicielem bydła na tysiącu wzgórz.

Psalm 50:10 Bowiem Moim jest wszelki leśny zwierz i bydło na tysiącu gór

Kto jest właścicielem bydła na tysiąc pierwszym wzgórzu? Posiadanie przez Boga bydła na tysiącu wzgórz oznacza, że posiada On całe bydło; o to tu chodzi.

Księga Objawienia jest wypełniona symbolicznymi liczbami, czyli dokładnie tym, czego można by się spodziewać, ponieważ składa się z wizji. Sześćset sześćdziesiąt sześć, liczba bestii, nie oznacza, że będziesz w stanie zidentyfikować Antychrysta, ponieważ będzie on miał 666 wytatuowane na czole. Liczba 666, jak mówi Biblia, jest liczbą człowieka.

Obj. 13:18 Tu jest mądrość. Kto ma rozum, niech obliczy liczbę bestii, gdyż jest to liczba człowieka. A liczba jej: sześćset sześćdziesiąt sześć.

Antychryst jest uosobieniem człowieka grzeszącego i zbliżającego się (666) do doskonałości przymierza z Bogiem (777). Siedem jest również symboliczne w Objawieniu: siedem duchów Bożych, siedmioro oczu, siedem rogów, siedem mówiących gromów, siedem głów bestii, itd. W Objawieniu 14 widzimy sto czterdzieści cztery tysiące zapieczętowanych, czyli dwanaście razy dwanaście (liczba kościoła) po tysiąckroć.

Jaka jest zatem symbolika tysiąca lat w Objawieniu 20? Odpowiedź jest bardzo prosta: liczba tysiąc jest dziesięciokrotnością liczby dziesięć, dziesięć razy dziesięć razy dziesięć. Dziesięć w Biblii jest liczbą kompletności.

  • Było dziesięć plag – pełnia gniewu Bożego na Egipt.
    .
  • Mamy dziesięć przykazań – pełnię prawa Bożego, wszystkich Bożych wyroków.

Tak więc dziesięć razy dziesięć razy dziesięć, czyli tysiąc, jest kompletnym i pełnym wiekiem Nowego Testamentu całego powszechnego kościoła Jezusa Chrystusa.
.

Ramy czasowe

Kiedy kończy się tysiąclecie? Objawienie 20 mówi, że to się skończy, gdy szatan zostanie uwolniony. Następnie mamy krótki okres szatana (w.3), po którym nastąpi koniec świata. Tak więc Tysiąclecie kończy się przy końcu świata minus mały okres szatana, maleńki skrawek, bezpośrednio przed samym końcem. Następnie nadchodzi sąd ostateczny, w którym Jezus Chrystus będzie sądził świat na swoim wielkim białym tronie.

Obj. 20:11-15 11. I zobaczyłem wielki biały tron i zasiadającego na nim, sprzed którego oblicza uciekła ziemia i niebo, i nie znaleziono dla nich miejsca.12. I zobaczyłem umarłych, wielkich i małych, stojących przed Bogiem, i otwarto księgi. Otwarto też inną księgę, księgę życia. I osądzeni zostali umarli według tego, co było napisane w księgach, to znaczy według ich uczynków. 13. I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli. I zostali osądzeni każdy według swoich uczynków.14. A śmierć i piekło zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć.15. I jeśli się ktoś nie znalazł zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia.

Dzieje Apostolskie 24:15 uczą, że będzie jedno zmartwychwstanie, zarówno sprawiedliwych jak i niesprawiedliwych, którzy zostaną wzbudzeni z martwych w celu przeprowadzenia sądu ostatecznego.

Dzieje. 24:15 Mając nadzieję w Bogu, że będzie zmartwychwstanie, którego i oni oczekują, zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych.

Zbierzmy to wszystko razem. Tysiąclecie rozpoczyna się wraz z pierwszym przyjściem Chrystusa, Kalwarią i Zesłaniem Ducha Świętego. Kończy się Jego powtórnym przyjściem, a potem mamy sąd ostateczny. Tak więc Tysiąclecie jest wiekiem Nowego Testamentu, okresem od pierwszego do drugiego przyjścia Chrystusa (dla uproszczenia odkładam tu na bok ten mały skrawek na samym końcu, przed powrotem Chrystusa, kiedy to szatan zostaje uwolniony). Okres ten, pomiędzy pierwszym a drugim przyjściem Chrystusa, jest przedstawiony jako tysiąc lat w wizji Objawienia 20 w określonym celu. Podkreśla kompletność i pełnię wieku Nowego Testamentu.

W ten sposób wiek Nowego Testamentu jest kompletny i pełny: wszyscy wybrani są zbawieni ze wszystkich narodów. Są to dni przepowiedziane przez proroków jako spełnienie ich nadziei, aż w końcu wieczny stan zostanie wprowadzony. Jest to era, w której Jezus Chrystus osobiście rządzi ze swojego tronu w niebie nad wszystkimi rzeczami. Jest to wiek, w którym Duch Jezusa Chrystusa działa na całym świecie i w którym zgromadzony jest jeden, święty powszechny i apostolski Kościół Chrystusowy. Tak więc tysiąclecie obejmuje ten sam okres, co „dni ostatnie” (inny zwrot biblijny), okres od pierwszego przyjścia do drugiego przyjścia Chrystusa. Dni te nazywane są „dniami ostatnimi”, ponieważ po nich nie następuje nic innego, jak tylko stan wieczny. Nie ma żadnego okresu pośredniego lub domu przejściowego pomiędzy Tysiącleciem lub dniami ostatecznymi a stanem wiecznym.

Teraz widzimy, dlaczego szatan jest związany na samym początku Tysiąclecia i dlaczego nie jest uwolniony aż do samego końca tego tysiąca lat. Mówiąc hipotetycznie, gdyby wszystkie narody mogły się zjednoczyć przeciwko kościołowi, powiedzmy jakieś pięćdziesiąt lat przed powrotem Chrystusa, wtedy wszyscy wybrani nie mogliby być zgromadzeni. Wtedy cały jeden, święty, powszechny, apostolski kościół nie mógłby być zbawiony. Co w takim razie z przepowiedniami proroków? A co z panowaniem Jezusa Chrystusa z Jego tronu?
.

Znaczenie przesłania

Tak więc przesłanie tysiąclecia jest przesłaniem pocieszenia. Jest to pocieszające, przede wszystkim dlatego, że głosi, iż Jezus Chrystus jest Panem i że jest Panem nawet szatana – nie w tym sensie, że stary wąż czci Go jako swego Zbawiciela, ale że On panuje nad diabłem. On wiąże szatana i On go rozwiązuje. „Szatanie” – mówi Chrystus w efekcie – „dopilnuję, abyś się nie zjednoczył i nie zniszczył Mojego Kościoła. Zwiążę cię. A kiedy Mi się spodoba i kiedy spełnisz Mój cel, wtedy cię uwolnię”. Szatan po prostu robi to, co mu wolno, aby służyć suwerennemu celowi Jezusa Chrystusa.

Jest to również nasze pocieszenie: szatan został pokonany. Szatan jest teraz związany, aby nie mógł zjednoczyć wszystkich narodów przeciwko kościołowi, a potem zostanie uwolniony na jakiś czas, aby dokonać jednego, generalnego ataku na kościół. Następnie, jak mówi Objawienie 20, zostanie on wrzucony do jeziora ognia na wieki wieków (w.10). Wszystko to oznacza zatem, że cały Kościół będzie zbawiony.

Ponieważ Tysiąclecie uczy nas, że bez względu na to, jak zaciekłe będą prześladowania, cały Kościół nie zostanie zaatakowany przez wszystkie narody razem, aż do krótkiego czasu szatana, tysiąclecie jest dla Kościoła okresem misji, w którym Ewangelia jest wysyłana na cały świat. Tysiąclecie oznacza więc zwycięstwo Kościoła. To zwycięstwo nie jest zwycięstwem ziemskiego pokoju, władzy czy dobrobytu, tak jakby Kościół był tylko kolejnym królestwem tego świata. Tysiąclecie jest okresem zwycięstwa jako okres duchowego pokoju, mocy i dobrobytu.

Słowo Chrystusa, że Jego królestwo nie jest z tego świata

Jan. 18:36 Jezus odpowiedział: Moje królestwo nie jest z tego świata. Gdyby moje królestwo było z tego świata, to moi słudzy walczyliby, abym nie został wydany Żydom. Teraz jednak moje królestwo nie jest stąd.

To nie oznacza, że Jego królestwo jest jakoś gorsze od wszystkich innych królestw tego świata. Nie, kiedy On mówi, że Jego królestwo nie jest z tego świata, to znaczy, że jest to o wiele lepsze królestwo, o wiele bogatsze królestwo – bogate w błogosławieństwa pokoju i społeczności z prawdziwym i żywym Bogiem. W przeciwieństwie do wszystkich innych królestw, to jest wieczne i niezniszczalne. Wszyscy jego cisi obywatele odziedziczą ziemię.

Mat. 5:5 Błogosławieni cisi, ponieważ oni odziedziczą ziemię.


Panowanie świętych (wersety 4-6)

Obj. 20:4-6 4. Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat. 5. A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie. 6. Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat.

Święci, którzy królują w Objawieniu 20:4-6 są opisani,

Po pierwsze, jako dusze bezcielesne, to znaczy, że są wierzący, którzy są fizycznie martwi, ale którzy są żywi w swoich duszach (zobaczyłem dusze). Werset 4 zaczyna się:zobaczyłem (dla przypomnienia, że to wciąż jest wizja) „trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa” Fragment mówi o „duszach”, ale ktoś mógłby zaprotestować, że czasem oznacza to po prostu „ludzi” Prawda. Biblia mówi nam na przykład, że siedemdziesiąt dusz przyszło do Egiptu.

1 Mojż. 46:26-27 26. Wszystkich, którzy przyszli z Jakubem do Egiptu, pochodzących z jego lędźwi, oprócz żon synów Jakuba, wszystkich dusz było sześćdziesiąt sześć. 27. A synów Józefa, którzy mu się urodzili w Egipcie, były dwie dusze. I tak wszystkich dusz z domu Jakuba, które weszły do Egiptu, było siedemdziesiąt.

A to nie oznacza siedemdziesięciu bezcielesnych duchów, lecz siedemdziesięciu ludzi (z ciałem i duszą). Ale w Objawieniu 20:4 mamy powiedziane, że są to dusze, które zostały ścięte, a więc umarły fizycznie. Są to bezcielesne dusze.

Drugim punktem jest to, że ci święci są w niebie, a nie na ziemi. Gdzie indziej byliby ci święci, którzy umarli fizycznie, a żyją w swoich duszach? Jeśli spojrzysz na Objawienie 6:9-11, zobaczysz dusze świętych przedstawione jako znajdujące się pod ołtarzem w niebie.

Obj. 6:9-11 9. A gdy otworzył piątą pieczęć, widziałem pod ołtarzem dusze zabitych z powodu słowa Bożego i świadectwa, które złożyli. 10. I wołały donośnym głosem: Jak długo jeszcze, Panie święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i nie pomścisz naszej krwi na mieszkańcach ziemi? 11. I dano każdemu z nich białą szatę, i powiedziano im, aby odpoczywali jeszcze przez krótki czas, aż dopełni się liczba ich współsług i braci, którzy mają zostać zabici jak i oni.

W Księdze Objawienia 20:4 powiedziano nam, że te dusze, które zostały ścięte, siedzą na tronach, a trony są zawsze niebiańskie w Księdze Objawienia. Weź konkordancję i sprawdź to. Co więcej, czytamy o tych duszach, że królują z Chrystusem, a On (w swoim ciele Kol. 2:9) jest w niebie.

Po trzecie, te bezcielesne dusze w niebie to nie tylko ci, którzy zostali dosłownie ścięci; to wszyscy wierzący w niebie. W Księdze Objawienia wszyscy święci są przedstawieni jako męczennicy. Jesteśmy męczennikami, ponieważ jesteśmy znienawidzeni przez świat, ponieważ należymy do Jezusa Chrystusa. Świat Go nienawidzi i dlatego nienawidzi nas. My również jesteśmy męczennikami, ponieważ wszyscy święci są prześladowani przez ten świat. Z definicji, nie można być świętym w tym upadłym świecie, nie będąc prześladowanym. Prześladowanie przychodzi w różnych formach i w różnym stopniu, ale wszyscy święci są znienawidzeni i prześladowani.

W Liście do Rzymian 8:36 czytamy:

Rzym. 8:36  Jak jest napisane: Z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.

Paweł nie ma na myśli tylko siebie; ma na myśli wszystkich chrześcijan, wszystkich wybranych i powołanych.Jes to cytat z Psalmu 44:22.

Psalm 44:22 Lecz z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.

Tak jest zawsze (zarówno w czasach Starego, jak i Nowego Testamentu) z umiłowanym ludem Bożym. Wszyscy chrześcijanie pasują do cech z Objawienia 20:4. Wszyscy trwają w świętości w bezbożnym świecie. Chociaż stopień naszych prześladowań jest różny, w zasadzie wszyscy chrześcijanie są zabijani, ponieważ nienawiść, jak uczy Biblia, jest głównie morderstwem, a świat nienawidzi dzieci Bożych.

Mat. 5:22 Lecz ja wam mówię: Każdy, kto się gniewa na swego brata bez przyczyny, podlega sądowi, a kto powie swemu bratu: Raka, podlega Radzie, a kto powie: Głupcze, podlega karze ognia piekielnego.

.

1 Jan. 3:15 Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest mordercą, a wiecie, że żaden morderca nie ma życia wiecznego zostającego w sobie.


Zmartwychwstanie wierzących

Objawienie 20:4-6, opisując bezcielesne dusze świętych w niebie, mówi o pośrednim stanie sprawiedliwych. „Pośredni” oznacza okres pośrodku. Jest to okres pomiędzy tym, co obecnie przeżywamy na ziemi, a stanem wiecznym. Kiedy umieramy, wchodzimy w stan pośredni w naszych duszach z Chrystusem w niebie. Po tym jest stan wieczny, który rozpoczyna się cielesnym zmartwychwstaniem. Tak więc Obj. 20:4-6 mówi o stanie pośrednim (pomiędzy naszym obecnym życiem a stanem wiecznym).

Uczy nas, gdzie będziemy, gdy umrzemy i jak to będzie wyglądało. Życie ludu Bożego po śmierci jest życiem królowania jako królowie. Czytamy o „tronach” (w.4), co oznacza, że jesteśmy królami, a jako królowie na tronach sprawujemy panowanie i władzę nad niebem i ziemią w jedności z Jezusem Chrystusem, Panem wszystkiego. To życie jest również takie, w którym składamy Bogu ofiary chwały jako kapłani, ponieważ werset 6 nazywa nas „kapłanami Boga i Chrystusa” Jest to najbardziej wywyższone kapłaństwo, którym cieszą się święci, kapłaństwo większe nawet od tego, które sprawował Aaron lub Jehojad w Starym Testamencie. Będzie to również życie orzekające jako sędziowie.

W przyszłości my, którzy jesteśmy oceniani przez świat jako niegodni, będziemy sądzić świat. To bogate życie jako królowie, kapłani i sędziowie jest życiem z Jezusem Chrystusem i w Jego obecności. Tak więc werset 6 mówi: „Błogosławiony i święty ten, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu.” Taki jest stan wszystkich umarłych, którzy umierają w Chrystusie, w tym wielu ludzi, których znamy. To jest miejsce, w którym oni są dzisiaj i to jest życie, którym my osobiście będziemy się cieszyć z Jezusem Chrystusem w chwili naszej śmierci, chyba że On powróci jako pierwszy.

W Księdze Objawienia 20:5 czytamy: „To jest pierwsze zmartwychwstanie”. To pierwsze zmartwychwstanie nie jest zmartwychwstaniem cielesnym, ponieważ Jan mówi nam, że widział dusze tych, którzy zostali ścięci. Nie jest to również odrodzenie, ponieważ chociaż Biblia mówi o odrodzeniu jako o zmartwychwstaniu, dusze te są w niebie, a nie na ziemi. Pierwsze zmartwychwstanie to stan pośredni tych, którzy umierają w Jezusie Chrystusie, to ich wyniesienie do niebiańskiej chwały. Tak więc werset 4 opisuje stan sprawiedliwych zmarłych w niebie, a pierwsza część wersetu 5 wyklucza niewierzących z tego błogosławieństwa: „A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat” – nie mają udziału w tym chwalebnym życiu w niebie. Następnie mówi: „To jest pierwsze zmartwychwstanie”. Werset 6 kontynuuje: „Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu.”

Jeśli pierwsze zmartwychwstanie to zmartwychwstanie duszy wierzącego do nieba po śmierci, to czym jest drugie zmartwychwstanie? Drugie zmartwychwstanie to zmartwychwstanie ciała wierzącego w czasie powrotu Jezusa Chrystusa. Tak więc

  • pierwsze zmartwychwstanie dotyczy duszy wierzącego;
    .
  • drugie zmartwychwstanie dotyczy jego ciała.
    .
  • pierwsze zmartwychwstanie następuje w chwili śmierci;
    .
  • drugie zmartwychwstanie następuje w chwili powrotu Jezusa Chrystusa.

Co więc zmartwychwstaje przy pierwszym zmartwychwstaniu? Dusza. Co zmartwychwstaje przy drugim zmartwychwstaniu? Ciało. Kiedy to się dzieje? Pierwsze zmartwychwstanie następuje w chwili śmierci; drugie zmartwychwstanie przy powtórnym przyjściu Chrystusa. Nasze pierwsze zmartwychwstanie w chwili śmierci i nasze drugie zmartwychwstanie w chwili powrotu Chrystusa razem powodują doskonałą przemianę wierzącego, zarówno duszy jak i ciała, kiedy to będziemy doskonale nosić obraz Jezusa Chrystusa.
.


Pierwsza i druga śmierć

Po przyjrzeniu się pierwszemu i, przez implikację, drugiemu zmartwychwstaniu w odniesieniu do wierzących, musimy rozważyć „drugą śmierć” (w.6, w.14) i, przez implikację, pierwszą śmierć. Co Objawienie 20 uczy o tej drugiej śmierci?

Werset 6 mówi, że druga śmierć nie jest dla wierzących: „. . Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy” Tak więc wierzący nie doświadczają drugiej śmierci. Werset 14 mówi o drugiej śmierci: „A śmierć i piekło zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć” Druga śmierć jest więc wieczną karą w płomieniach jeziora ognistego.

Tak więc, podczas gdy pierwsze i drugie zmartwychwstanie w Objawieniu 20 jest dla wierzących, pierwsza i druga śmierć jest dla niewierzących. A jeśli drugą śmiercią niewierzących jest jezioro ognia, które jest męką ciała i duszy, to pierwszą śmiercią jest ich stan pośredni, piekło, które jest męką duszy.

Przechodzę przez to jeszcze raz, aby porównać te dwie sprawy. Co dzieje się z wierzącym?

  • W chwili śmierci doświadcza pierwszego zmartwychwstania: żyje z Chrystusem w niebie w swojej duszy.
    .
  • W chwili powrotu Chrystusa otrzymuje drugie zmartwychwstanie: żyje z Chrystusem w nowych niebiosach i nowej ziemi w ciele i duszy.

Ten pogląd na zmartwychwstanie, w którym pierwsze zmartwychwstanie jest zmartwychwstaniem duszy w chwili śmierci, a drugie zmartwychwstanie jest zmartwychwstaniem ciała w chwili powrotu Chrystusa, jest zgodny z Katechizmem Heidelberskim (Pytanie 57)

Pytanie: Jaką pociechę czerpiesz z wiary w „ciała zmartwychwstanie”?
.
Odpowiedź: Taką, że gdy zakończę tutaj życie, nie tylko dusza moja wzięta będzie natychmiast do Jezusa Chrystusa, jako do swej Głowy, ale także moje ciało zmartwychwstanie dzięki mocy Chrystusowej, na nowo połączy się z duszą i upodobni do pełnego chwały ciała Jezusa Chrystusa.

Co dzieje się z niewierzącym? Jaka jest jego pierwsza śmierć? Wtedy on umiera w swoim ciele i, w swojej duszy, wchodzi do stanu pośredniego dla bezbożnych. Jak bogaty człowiek w Łukasza 16, podnosi oczy w piekle, będąc w mękach. Druga śmierć następuje wtedy, gdy przy powrocie Chrystusa (oraz ogólnym zmartwychwstaniu i sądzie ostatecznym) jego ciało i dusza zostają wrzucone do jeziora ognia, aby znosić wieczną karę.

Tak więc Objawienie 20:4-6 mówi nam o tym, co dzieje się z Kościołem zarówno w niebie, jak i, w domyśle, na ziemi podczas tysiąca lat. Na ziemi, pomiędzy pierwszym a drugim przyjściem Chrystusa, chrześcijanie są kuszeni do popełniania bałwochwalstwa: do oddawania czci bestii i jej obrazowi oraz do przyjmowania jej znamienia (w.4). Kościół chrześcijański jest zawsze kuszony przez świat i fałszywy kościół do popełniania bałwochwalstwa, dlatego 1 List Jana 5:21 nakazuje:

1 Jan. 5:21 Dzieci, wystrzegajcie się bożków. Amen.

Ta pokusa bałwochwalstwa będzie się wzmagać wraz z pogłębiającą się apostazją, gdy powrót naszego Pana będzie się zbliżał.

2 Tes. 2:3-4 3. Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi. Ten dzień bowiem nie nadejdzie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia; 4. Który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co się nazywa Bogiem lub co jest przedmiotem czci, tak że zasiądzie w świątyni Boga jako Bóg, podając się za Boga.

.

2 Tes. 2:7 Tajemnica nieprawości bowiem już działa. Tylko że ten, który teraz przeszkadza, będzie przeszkadzał, aż zostanie usunięty z drogi.

.

2 Tes. 2:9-12 9. Niegodziwiec przyjdzie za sprawą szatana, z całą mocą, wśród znaków i fałszywych cudów; 10. Wśród całego zwodzenia nieprawości wobec tych, którzy giną, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, by zostali zbawieni. 11. Dlatego Bóg zsyła im silne omamienie, tak że uwierzą kłamstwu; 12. Aby zostali osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, ale upodobali sobie niesprawiedliwość.

Oznacza to, po drugie, że wierni chrześcijanie są prześladowani, gdy odmawiają popełniania bałwochwalstwa i oddawania czci bestii w jakiejkolwiek formie, w jakiej przejawia się ona w wieku Nowego Testamentu. Następnie, po śmierci, chrześcijanie żyją, królują i sądzą z Chrystusem w niebie w swoich duszach (pierwsze zmartwychwstanie), gdzie obecnie przebywają błogosławieni zmarli, oczekując drugiego zmartwychwstania, które jest zmartwychwstaniem ciała podczas osobistego powrotu Jezusa Chrystusa na obłokach niebieskich.

Co możemy powiedzieć o niewierzących podczas ery Nowego Testamentu, wieku Tysiąclecia? Żyją w grzechu i nienawiści do Boga, kuszą i prześladują Kościół (Obj. 20:4). Każdy z bezbożnych przy pierwszej śmierci (fizycznej) zostaje wrzucony do piekła w swojej duszy, a następnie przy drugiej śmierci zostaje wrzucony do jeziora ognistego, gdzie jest dręczony zarówno w ciele, jak i w duszy.
.


Krótki czas Szatana, Gog i Magog i ostateczna bitwa (wersety 7-10)

Obj. 20:7-10 7. A gdy się skończy tysiąc lat, szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia. 8. I wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy. A ich liczba jest jak piasek morski. 9. I wyszli na szerokość ziemi, otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Zstąpił jednak ogień od Boga z nieba i pochłonął ich. 10. A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie jest bestia i fałszywy prorok. I będą męczeni we dnie i w nocy na wieki wieków.

Pod koniec tysiąclecia, czyli ery Nowego Testamentu, „szatan zostanie uwolniony ze swego więzienia” (w.7), czyli, jak podaje werset 8, ” I wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy. A ich liczba jest jak piasek morski.” Okres ten nazywany jest „krótkim czasem” (w.3). Dlaczego „krótki czas”? Ponieważ jest to krótki okres, zwłaszcza w porównaniu z tysiącem lat. Szatan jest związany na tysiąc lat. Następnie pozwala mu się na krótki czas, w którym realizuje swój nikczemny plan (przez jakiś czas) i w ten sposób wypełnia odwieczny Boży cel. Co szatan robi w tym krótkim czasie? Zbiera Goga i Magoga do walki (w.8).
.


Gog i Magog

Pierwsze i jedyne odniesienie do Goga i Magoga w Starym Testamencie znajduje się w Ezechiela 38 i 39. Gog jest przedstawiony jako główny książę, a Magog to lud lub kraj. Ideą Ezechiela 38 i 39 jest to, że Gog i Magog stanowią szczególnie złego, zaciekłego i licznego wroga. To ogromna armia, która roi się i niszczy. Podchodzą, aby zaatakować lud Boży, a wtedy Wszechmocny przychodzi i nagle ich niszczy.

Objawienie 20 podejmuje to odniesienie do Goga i Magoga w Ezechielu i przedstawia Goga i Magoga jako ostatecznego, wielkiego wroga, który atakuje kościół Boży. Gog i Magog to nie Rosja ani Chiny. W rzeczywistości nie są w ogóle żadnym konkretnym, indywidualnym narodem. Są oni opisane w wersecie 8 pod trzema nazwami.

  • Po pierwsze, nazwano ich „narodami”: „Szatan wyjdzie, aby zwodzić narody”.
    .
  • Po drugie, narody, „które są w czterech krańcach ziemi”.
    .
  • Po trzecie, nazwano ich „Gogiem i Magogiem”, przerażającym wrogiem wspomnianym w Księdze Ezechiela 38-39

Jeśli połączysz te szczegóły razem, Gog i Magog, ten straszliwy wróg opisany w Starym Testamencie, to narody czterech stron świata, wszyscy bezbożni świata. W szczególności Gog i Magog to niegodziwy świat, ponieważ jest zjednoczony pod władzą szatana, który, uwolniony i rozwiązany, gromadzi wszystkich bezbożnych, aby prześladować i niszczyć świętych (Obj. 20:9). Szatan ma nad nimi swojego człowieka;

nazywany jest „człowiekiem grzechu” w 2 Tesaloniczan 2:3

2 Tes. 2:3  Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi. Ten dzień bowiem nie nadejdzie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia

lub „antychrystem” w 1 Jana 2:18

1 Jan. 2:18 Dzieci, to już ostatnia godzina i jak słyszeliście, że antychryst ma przyjść, tak teraz pojawiło się wielu antychrystów. Stąd wiemy, że jest już ostatnia godzina.

lub „bestią” w Księdze Objawienia. Objawienie wyjaśnia również rolę fałszywego proroka jako tego, który zwodzi narody swoją kłamliwą propagandą, aby zaciągnęły się na służbę bestii. Za pośrednictwem Antychrysta, wspomaganego przez fałszywego proroka, szatan gromadzi Goga i Magoga do ostatecznej bitwy.
.


Umiłowane miasto

Objawienie 20:9 mówi, że Gog i Magog, bezbożne narody z czterech krańców ziemi, „wyszli na szerokość ziemi, otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane.” Musimy sprecyzować, czym jest ten „obóz”, to „umiłowane miasto” (Jerozolima). Ten obóz i to umiłowane miasto nie są narodowym Izraelem i ziemską Jerozolimą. Ten obóz świętych, to ukochane miasto, to Kościół Nowego Testamentu Jezusa Chrystusa. Mówię to, ponieważ Nowy Testament wyraźnie i wielokrotnie naucza, że to my jesteśmy prawdziwymi Żydami. My, poganie i Żydzi wierzący w Chrystusa, jesteśmy „obrzezaniem”

Filip. 3:3 My bowiem jesteśmy obrzezaniem, którzy w duchu służymy Bogu i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a nie pokładamy ufności w ciele.

Nie jest Żydem ten, kto jest nim na zewnątrz, którego obrzezanie jest w ciele; jest nim ten, kto jest nim wewnętrznie, który jest obrzezany w sercu i przez Ducha.

Rzym. 2:28-29 28. Nie ten bowiem jest Żydem, kto jest Żydem na zewnątrz, ani nie to jest obrzezaniem, co jest na zewnątrz, na ciele; 29. Ale ten jest Żydem, kto jest nim wewnątrz, i to jest obrzezanie, co jest obrzezaniem serca, w duchu, nie w literze, którego chwała nie pochodzi od ludzi, lecz od Boga.

Co oznacza słowo „Żyd”? Oznacza „chwalić” (w.29). Kim są ludzie, którzy chwalą Boga? Po pierwsze Mesjasz, a po drugie wszyscy, którzy w Nim są. Są jedynymi ludźmi, którzy naprawdę chwalą Boga. List do Galacjan 4:26 stwierdza, że

Gal. 4:26  Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne i ono jest matką nas wszystkich.

To jest Jerozolima, która nas najbardziej interesuje, ta, która jest w górze, a nie ta, która jest na Bliskim Wschodzie. List do Hebrajczyków 12:22 również mówi o tym samym temacie. Mówi do wierzących Nowego Testamentu (przeciwko ziemskiemu, niewierzącemu narodowi żydowskiemu):

Hebr. 12:22 Lecz podeszliście do góry Syjon i do miasta Boga żywego, do niebiańskiego Jeruzalem i do niezliczonej rzeszy aniołów

Określenie „umiłowanego miasta” w Objawieniu 20:9 jako kościoła, praktycznie definiuje charakter walki. Jest to wizja: potężna armia, przybywająca ze wszystkich stron ziemi, otacza to miasto. Rzeczywistość przedstawiona w tej wizji jest taka, że wszyscy bezbożni będą systematycznie i zgodnie prześladować prawdziwy Kościół, gdziekolwiek się on znajdzie na całym świecie. Prześladowania te przybierają różne formy, co opisuje Księga Objawienia. Wierzący nie będą mogli kupować ani sprzedawać.

Obj. 13:16-17 16. I sprawia, aby wszyscy, mali i wielcy, bogaci i biedni, wolni i niewolnicy, przyjęli znamię na prawą rękę lub na czoło; 17. I aby nikt nie mógł kupić ani sprzedać, tylko ten, kto ma znamię, imię bestii lub liczbę jej imienia.


Drugie przyjście Jezusa Chrystusa

Działo się to w różnych miejscach w pewnych okresach i będzie się nasilać w miarę zbliżania się końca. Następnie jest znamię bestii: będziesz musiał otwarcie identyfikować się z systemem antychrześcijańskim i z samym Antychrystem, i będziesz musiał oddawać cześć bestii i jej obrazowi, albo umrzesz.

Obj. 20:4 Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat.

Cały świat zadziwia się bestią z wszystkimi jej fałszywymi cudami, mocą i popularnością, z wyjątkiem wiernych świętych (Obj. 13:1-18). Wtedy, gdy wszystko wygląda najbardziej ponuro dla kościoła Chrystusowego na ziemi, ogień zstępuje od Boga w niebie i pożera Antychrysta i wszystkie jego siły.

Obj. 20:9 I wyszli na szerokość ziemi, otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Zstąpił jednak ogień od Boga z nieba i pochłonął ich.

Jest to drugie przyjście Jezusa Chrystusa na sąd, opisane w taki sam sposób, jak to jest przedstawione w 2 Liście do Tesaloniczan 2:8, kiedy to Antychryst zostanie zniszczony wraz z blaskiem przyjścia Chrystusa.

2 Tes. 2:8 Wówczas pojawi się ów niegodziwiec, którego Pan zabije duchem swoich ust i zniszczy blaskiem swego przyjścia.

Pan pochłonie człowieka grzechu duchem ust swoich i zniszczy go z blaskiem Jego przyjścia. W Księdze Objawienia 19:19, ta sama bitwa jest opisana:

Obj. 19:19 I zobaczyłem bestię i królów ziemi, i ich wojska zgromadzone, by stoczyć bitwę z tym, który siedzi na koniu, i z jego wojskiem.

Objawienie 16:14 mówi o tej samej bitwie

Obj. 16:14 A są to duchy demonów, które czynią cuda i wychodzą do królów ziemi i na cały świat, aby ich zgromadzić na wojnę w wielki dzień Boga Wszechmogącego.

W wersecie 16 jest ona nazwana bitwą „Armagedonu”:

Obj. 16:16 I zgromadził ich na miejsce zwane po hebrajsku Armageddon.

Następnie wszyscy bezbożni zostaną zniszczeni, a bestia, fałszywy prorok i szatan zostaną pojmani i wrzuceni do jeziora ognia.

Obj. 19:20 I schwytana została bestia, a z nią fałszywy prorok, który czynił przed nią cuda, jakimi zwiódł tych, którzy przyjęli znamię bestii i oddawali pokłon jej wizerunkowi. Oboje zostali żywcem wrzuceni do jeziora ognia, płonącego siarką.

.

Obj. 20:10 A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie jest bestia i fałszywy prorok. I będą męczeni we dnie i w nocy na wieki wieków.

Do jakiego więc świata powróci Chrystus? On nie wraca do nawróconego czy schrystianizowanego świata. On powraca, aby podjąć obraz z Objawienia 20, dla resztki kościoła, ponieważ narody na czterech krańcach ziemi są zebrane razem przeciwko jednemu, oblężonemu miastu. To jest obraz mniejszości, a na pewno nie większości. Chrystus powraca, aby ukarać bezbożny świat zdominowany przez Antychrysta, który panuje nad całą ziemią, i wyzwolić Swój umiłowany lud.

Nie niszczy to mojej nadziei, ponieważ moja nadzieja nie polega na tym, że wszystkie narody ziemi zostaną pewnego dnia schrystianizowane. Moją nadzieją jest ta „błogosławiona nadzieja”, a mianowicie „chwalebne ukazanie się wielkiego Boga i naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa” , kiedy wszyscy wybrani zostaną zbawieni.

Tytus. 2:13  Oczekując błogosławionej nadziei i chwalebnego objawienia się wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa

Wtedy cała niegodziwość szatana, człowieka i upadłych aniołów będzie osądzona; każde zło będzie naprawione; cały wybrany Kościół będzie zgromadzony, udoskonalony i oczyszczony; a my będziemy przygotowani z nowymi, uwielbionymi, zmartwychwstałymi ciałami do błogości nowych niebios i nowej ziemi, gdzie mieszka sprawiedliwość na wieki. Nie będzie więcej smutku, łez, bólu i śmierci; imię Boże będzie czczone na całym świecie; imię Chrystusa będzie na naszych czołach i będziemy oglądać Jego oblicze! „Błogosławiony i święty, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu” . . . i w drugim zmartwychwstaniu!

Na podstawie: źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email