Poligamia w Starym Testamencie

utworzone przez | kwi 8, 2026 | Chrześcijańska moralność

Różne standardy?

1 Kor. 6:9-10

9. Czy nie wiecie, że niesprawiedliwi nie odziedziczą królestwa Bożego? Nie łudźcie się: ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani zniewieściali, ani mężczyźni współżyjący ze sobą;

10. Ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani złorzeczący, ani zdziercy nie odziedziczą królestwa Bożego.

W 1 Liście do Koryntian czytamy, że rozpustnicy i cudzołożnicy nie odziedziczą królestwa Bożego. Z pewnością w Izraelu ludzie tacy jak król Salomon (1000 żon i konkubin)

1 Król. 11:3 Miał więc siedemset żon, księżniczek, i trzysta nałożnic. A jego żony odwiodły jego serce.

A ci, którzy powrócili z wygnania, opisani w Księdze Ezdrasza 10 ponownie się ożenili

Ezdr. 10:2 Wtedy Szekaniasz, syn Jechiela z synów Elama, powiedział do Ezdrasza: My zgrzeszyliśmy przeciwko naszemu Bogu, bo pojęliśmy obce żony z ludu tej ziemi. Ale jest jeszcze nadzieja dla Izraela w tej sprawie.

Czy Salomon i inni byliby winni grzechów cudzołóstwa i rozpusty i w związku z tym zostaliby wykluczeni z nieba? Z pewnością Bóg nigdy nie obniża standardów prawa?

Wyjaśnienie

Czytamy o różnych mężczyznach w czasach Starego Testamentu, którzy poślubili więcej niż jedną żonę lub mieli konkubiny. W rzeczywistości, niektórzy z najwybitniejszych świętych w dawnym okresie mieli wiele żon lub konkubiny. Wystarczy wymienić tylko kilku:

  • Abrahama (Sara i Hagar)
    .
  • Jakuba (Lea i Rachela)
    .
  • Dawida (Mikal, Achinoam, Abigail, Maaka, Chaggit, Abital, Egla, Batszeba)
    .
  • Salomona i innych.

Niewątpliwie niektórzy królowie poślubili więcej niż jedną żonę, ponieważ w tamtych czasach panował zwyczaj, że monarchowie demonstrowali swoją wielkość poprzez harem.

2 Sam. 12:8 Dałem ci dom twego pana i żony twego pana na twe łono, dałem ci dom Izraela i Judy, a gdyby tego było za mało, dałbym ci jeszcze więcej.

Juda

Juda nawet współżył z kobietą, którą uważał za nierządnicę, a jednak syn Tamar, spłodzony przez Judę, choć zrodzony poza małżeństwem, był ojcem w obiecanej linii, która wydała na świat naszego Zbawiciela.

1 Mojż. 38:15-18 15. A gdy Juda zobaczył ją, pomyślał, że to nierządnica, bo zakryła swoją twarz. 16. Zszedł więc do niej z drogi i powiedział: Proszę, pozwól mi obcować z tobą. Nie wiedział bowiem, że to była jego synowa. I powiedziała: Co mi dasz, abyś mógł ze mną obcować? 17. I odpowiedział: Poślę ci koźlątko ze stada. A ona rzekła: Dasz mi zastaw, dopóki nie przyślesz? 18. I powiedział: Cóż mam ci dać w zastaw? A ona odpowiedziała: Twój pierścień, twój sznur i twoją laskę, którą masz w ręce. Dał jej więc i obcował z nią; a ona poczęła z niego.

Niestety, w Izraelu nierząd zdarzał się również wśród mężczyzn. Kiedy Juda dopuścił się tego grzechu, wydaje się, że nikt się nad tym nie zastanawiał (1 Mojż. 38), choć gdy Chiwwita Sychem zgwałcił Dinę, Lewi i Symeon wpadli we wściekłość

1 Mojż. 34:26 Zabili ostrzem miecza także Chamora oraz jego syna Sychema i zabrali Dinę z domu Sychema, i odeszli.

Istnieją jednak dowody na skruchę Judy

1 Mojż. 38:26 Wtedy Juda rozpoznał je i powiedział: Ona jest sprawiedliwsza ode mnie, ponieważ nie dałem jej memu synowi Szeli. I więcej z nią nie obcował.

Przypadek z Ezdrasza

Przypadek niektórych z powracających jeńców, którzy poślubili cudzoziemki, jest nieco inny.  Odesłali oni swoje żony i dzieci, które im się urodziły. Prawdopodobnie stało się tak na mocy Prawa

5 Mojż. 7:3-4 3. Nie będziesz z nimi zawierał małżeństw: swej córki nie dasz ich synowi i ich córki nie weźmiesz dla swego syna; 4. Gdyż odwiodłaby twego syna od kroczenia za mną, by służyli innym bogom. Wtedy rozpaliłby się gniew PANA na was i prędko by was wytępił.

Okoliczności grzechu

Prawdą jest, że Bóg nigdy nie obniża wymagań swojego Prawa. Ale faktem jest również, że powaga grzechu jest określana przez Boga w odniesieniu do okoliczności. Sam Jezus przypomina nam, że ten, kto znał wolę swego Pana i okazał Mu nieposłuszeństwo, zasługuje na wiele kar, podczas gdy niewiedza jest istotną okolicznością łagodzącą. W tym również tkwi rozwiązanie problemu.

Łuk. 12:47-48 47. Ten zaś sługa, który znał wolę swego pana, a nie był gotowy i nie postąpił według jego woli, otrzyma wielką chłostę. 48. Lecz ten, który jej nie znał i uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę. Komu wiele dano, od tego wiele się będzie wymagać, a komu wiele powierzono, więcej będzie się od niego żądać.

Kara za grzech

Nie ma wątpliwości, że Bóg ukarał grzechy cudzołóstwa i rozpusty zarówno w starym, jak i nowym systemie.

Lamech, potomek Kaina, miał dwie żony. Zabił mężczyznę, a potem chwalił się swoim występkiem przed żonami. Był całkowicie obojętny na przestrzeganie praw Bożych

1 Mojż. 4:19-24 19. I Lamek pojął sobie dwie żony. Imię jednej było Ada, a drugiej – Silla. 20. Ada urodziła Jabala, który był ojcem mieszkających w namiotach i pasterzy. 21. Jego brat miał na imię Jubal, a był on ojcem wszystkich grających na harfie i na flecie. 22. Silla urodziła Tubalkaina, który był rzemieślnikiem wszelkiej roboty od miedzi i żelaza. Siostrą Tubalkaina była Noema. 23. I Lamek powiedział swym żonom, Adzie i Silli: Słuchajcie mego głosu, żony Lameka, posłuchajcie moich słów; zabiłem mężczyznę za zranienie mnie i młodzieńca za siniec. 24. Jeśli Kain ma być pomszczony siedem razy, to Lamek siedemdziesiąt siedem razy.

Abraham, który poślubił Sarę i wziął Hagar za konkubinę, zobaczył zmianę w stosunku Hagar do Sary po tym, jak Hagar zaszła w ciążę. W końcu musiał odprawić Ismaela z powodu grzechu Ismaela, który naigrawał się z Izaaka.

1 Mojż. 16:4 Obcował więc z Hagar, a ona poczęła. A gdy spostrzegła, że poczęła, ze wzgardą patrzyła na swoją panią.

1 Mojż. 21:9 Gdy Sara zobaczyła syna Egipcjanki Hagar, którego ta urodziła Abrahamowi, szydzącego;

Jakub poślubił Leę i Rachelę, a także dwie konkubiny, lecz był świadkiem jedynie zazdrości Racheli i kłótni między siostrami.

1 Mojż. 30:15 A ona jej odpowiedziała: Mało ci, że zabrałaś mi mojego męża, to teraz chcesz też zabrać mandragory mego syna? Wtedy Rachela powiedziała: Niech śpi z tobą tej nocy za mandragory twego syna.

Elkana poślubił Peninę i Annę, ale znosił smutek, widząc, jak Penina naigrawa się z Anny.

1 Sam. 1:6 Jej przeciwniczka zaś bardzo jej dokuczała, aby tylko ją rozgniewać z tego powodu, że PAN zamknął jej łono.

Salomon miał wiele żon, lecz one skłoniły go do służenia bożkom.

Bóg nie pozwolił, by ten grzech pozostał bezkarny!
.

Małżeństwo jako obraz

Grzech ten był jednak mniej poważny w starym systemie niż w nowym. Istnieje ku temu dobry powód. Małżeństwo jest obrazem niebiańskiej rzeczywistości, prawdziwego i duchowego małżeństwa Jezusa Chrystusa z Jego Kościołem

Efez. 5:22-23 22. Żony, bądźcie poddane swoim mężom jak Panu. 23. Bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus głową kościoła, jest on też Zbawicielem ciała.

Niebiańskie i duchowe małżeństwo Pana i Jego Oblubienicy było w dawnym systemie postrzegane jedynie mgliście. Wielokrotnie, zwłaszcza u proroków, Bóg nazywa Izrael swoją żoną. Zatem relacja między małżeństwem a prawdziwym niebiańskim małżeństwem była już mgliście zdefiniowana. Jednak obraz niebiańskiego małżeństwa w ziemskich małżeństwach nie był zbyt jasny. Obraz był zamazany i słabej jakości.

Jednakże grzechem było zniekształcanie obrazu małżeństwa poprzez poślubianie wielu żon. Ci, którzy to czynili, spotykali się z problemami i smutkiem w swoich domach. Można posłużyć się ilustracją. Jeśli masz zdjęcie kogoś, kogo kochałeś, każdy, kto by je zniszczył, podarł lub zniszczył długopisem, wyrządziłby ci wielką krzywdę i byłbyś na niego zły. Ale gdyby zdjęcie kogoś, kogo kochasz, przedstawiało kogoś wciąż żyjącego i ktoś zamordowałby tę osobę, grzech byłby o wiele większy.

Podobnie jest z małżeństwem. Obrazem naszych małżeństw jest obraz Chrystusa i Jego Kościoła. Ale małżeństwo Chrystusa z Jego Kościołem jest rzeczywistością już dokonaną w tych, którzy wierzą w Chrystusa i są wszczepieni w Jego ciało poprzez prawdziwą i żywą wiarę. Dwoje świętych, którzy są w związku małżeńskim, jest również zaślubionych z Chrystusem. Sama rzeczywistość Chrystusa i Jego Kościoła jest obecna w bardzo realnym sensie w naszych małżeństwach.

Efez. 5:30-32 30. Gdyż jesteśmy członkami jego ciała, z ciała jego i z kości jego. 31. Dlatego opuści człowiek swego ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem. 32. Tajemnica to wielka, lecz ja mówię w odniesieniu do Chrystusa i kościoła.

Zbezczeszczenie naszych małżeństw przez bezprawny rozwód i ponowne zawarcie związku małżeńskiego po bezprawnym rozwodzie to straszne grzechy, które psują obraz rzeczywistości. Mężczyzna i kobieta, zjednoczeni w świętym małżeństwie, nie mogą i nie wolno im zerwać więzi, która ich łączy, po prostu dlatego, że więź między Chrystusem a Jego ludem nie może zostać zerwana.

Małżeństwo to wielki dar. To związek miłości zakorzeniony w miłości Chrystusa do Jego Oblubienicy. To święta więź, bo dzięki niej Bóg daje życie swoim wybranym dzieciom w Jego Kościele

Mal. 2:15 Czy nie uczynił jednej, choć mu jeszcze zostało ducha? A czemu jedną? Aby szukał potomstwa Bożego. Tak więc strzeżcie swego ducha i niech nikt nie postępuje zdradliwie z żoną swojej młodości.

Jest ono godne szacunku i piękne. Tak, to instytucja, którą Bóg stworzył w Raju.  

Na podstawie, źródło
Tłumaczył Robert Jarosz

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email