Jaki był grzech Sodomy?

utworzone przez | wrz 30, 2026 | Chrześcijańska moralność, Egzegezy, Hamartiologia: nauka o grzechu

Istota zagadnienia

Ezech. 16:49-50

49. Oto taka była nieprawość Sodomy, twojej siostry: pycha, dostatek chleba i wielkie próżniactwo były w niej i jej córkach, nie wzmacniała też ręki ubogiego i nędznego.

50. Były wyniosłe i popełniały obrzydliwość przede mną. Dlatego usunąłem je, jak uważałem za słuszne.

Ezechiel 16:49 mówi, że grzechem Sodomy były pycha, dostatek chleba i wielkie próżniactwo oraz brak pomocy ubogim i nędzarzom. Tymczasem Księga Rodzaju 19 wyraźnie naucza, że jej grzechem był homoseksualizm.

Pytanie zatem brzmi: jaki był grzech Sodomy?

Pycha, dostatek — i „obrzydliwość”

Bóg przemawia tutaj do Judy, porównując jej grzeszność z grzesznością Sodomy. W tym rozdziale Sodoma przedstawiona jest jako młodsza siostra Jerozolimy i Samarii — co stanowi przerażające świadectwo ich niegodziwości. Werset 49 rzeczywiście wylicza pychę, dostatek chleba, próżniactwo i obojętność wobec ubogich. Lecz czytelnik zatrzymuje się o jeden werset za wcześnie. Następny dopowiada rzecz najważniejszą:

Ezech. 16:50 Były wyniosłe i popełniały obrzydliwość przede mną. Dlatego usunąłem je, jak uważałem za słuszne.

Wzmianka o popełnianiu „obrzydliwości” (hebr. תּוֹעֵבָה, to’ebah) [1] musi odnosić się do grzechu homoseksualizmu, bo właśnie tym słowem Prawo Boże piętnuje ten czyn:

3 Mojż. 20:13 Także jeśli mężczyzna obcuje z mężczyzną tak jak z kobietą, to obaj popełnili obrzydliwość. Poniosą śmierć, ich krew spadnie na nich.

3 Mojż. 18:22 Nie będziesz obcował z mężczyzną jak z kobietą. Jest to obrzydliwość.

Słowo „obrzydliwość” jest tu i w innych miejscach Pisma używane na określenie najohydniejszych grzechów, w tym grzechu homoseksualizmu. Grzechem Sodomy był homoseksualizm.
.

Goście Lota i cielesne „poznanie”

Księga Rodzaju 19 nie mówi wprost tymi słowami, że grzechem Sodomy był homoseksualizm, jednak z historii dwóch gości Lota — dwóch aniołów, którzy przyszli go uratować przed zniszczeniem miasta — jasno wynika, że grzechem Sodomy był właśnie grzech potępiony w Rzymian 1:26–27. Zwróćmy uwagę na żądanie mieszkańców miasta oraz na odpowiedź Lota, w których cielesne „poznanie” i „obcowanie” nie pozostawiają wątpliwości:

1 Mojż. 19:4-5 4. Lecz zanim się położyli, mężczyźni z miasta, mężczyźni z Sodomy, młodzi i starzy, mieszkańcy ze wszystkich stron, otoczyli dom. 5. I wołali do Lota, i zapytali go: Gdzie są ci mężczyźni, którzy przyszli do ciebie w nocy? Wyprowadź ich do nas, abyśmy z nimi obcowali.

1 Mojż. 19:8 Mam dwie córki, które jeszcze nie obcowały z mężczyzną. Pozwólcie, że wyprowadzę je do was, a czyńcie z nimi, co się wam podoba. Tylko tym mężczyznom nic nie czyńcie, bo dlatego weszli pod cień mego dachu.

Nic dziwnego, że homoseksualizm męski od dawna określano mianem „sodomii”.
.

Potwierdzenie Nowego Testamentu

Dalsze potwierdzenie znajdujemy w Nowym Testamencie. Juda nazywa grzech Sodomy wprost nierządem i pójściem „za cudzym ciałem”, a jako zapłatę wskazuje ogień wieczny:

Judy 1:7 Tak samo Sodoma i Gomora oraz okoliczne miasta, które w podobny sposób jak i one oddały się nierządowi i podążały za cudzym ciałem, służą za przykład, ponosząc karę wiecznego ognia.

2 Piotra 2:6 I miasta Sodomę i Gomorę, obracając w popiół, skazał na potępienie, stawiając je jako przykład dla tych, którzy żyją bezbożnie.

Nie ma zatem żadnej sprzeczności między Ezechielem a Księgą Rodzaju. Grzechem Sodomy był grzech potępiony w Rzymian 1:27 — Boża odpłata, czyli sąd nad tymi, którzy bardziej czczą stworzenie i służą mu niż Stwórcy.
.

Bałwochwalstwo prowadzi do zboczenia

Ezechiel mówi o pysze, obżarstwie, bezczynności i obojętności wobec ubogich, ponieważ grzechy te prowadzą do grzechu homoseksualizmu — czego dowodzi moralny upadek naszego własnego społeczeństwa.

Wysoki poziom życia, a wraz z nim próżniactwo, pobłażanie własnym zachciankom i egoizm, doprowadził ponownie do gwałtownego wzrostu homoseksualizmu, do jego akceptacji w krajach zachodnich oraz do szerokich wpływów politycznych ruchów na rzecz „praw gejów” i LGBTQ+. Taki właśnie łańcuch odsłania Paweł: gdy człowiek zamienia chwałę Bożą na bałwany, Bóg wydaje go haniebnym namiętnościom:

Rzym. 1:24-27 24. Dlatego też Bóg wydał ich nieczystości przez pożądliwości ich serc, aby hańbili swoje ciała między sobą; 25. Oni to zamienili prawdę Bożą w kłamstwo i czcili stworzenie, i służyli jemu raczej niż Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen. 26. Dlatego wydał ich Bóg haniebnym namiętnościom, gdyż nawet ich kobiety zamieniły naturalne współżycie na przeciwne naturze; 27. Także mężczyźni, opuściwszy naturalne współżycie z kobietą, zapałali w swej pożądliwości jedni ku drugim, mężczyzna z mężczyzną, popełniając haniebne czyny i ponosząc na sobie samych należną za swój błąd zapłatę.

Dlatego też nasze społeczeństwo dojrzało do sądu, podobnie jak Sodoma, Jerozolima i Samaria, na co wskazuje Ezechiela 16.
.

Hańba naszej epoki i sąd Boży

Hańbą wielu narodów jest to, że pewne miasta lub dzielnice stały się ośrodkami homoseksualnego stylu życia i aktywizmu. Hańbą naszego społeczeństwa jest to, że aktywizm ten coraz bardziej utrudnia chrześcijanom otwarte występowanie przeciwko temu grzechowi bez ponoszenia konsekwencji za swoją bezkompromisowość. Hańbą świata zachodniego jest to, że związki homoseksualne zostały przez władze świeckie usankcjonowane jako „małżeństwa”. Hańbą naszej zdegenerowanej epoki jest to, że ludzie potępiający ten grzech często spotykają się z prześladowaniem z tego powodu.

Znana sprawa w Irlandii Północnej dotyczyła właścicieli piekarni w Belfaście, którzy odmówili wykonania tortu z napisem popierającym „małżeństwa” osób tej samej płci. Wielu ludzi ich oczerniało; oskarżono ich o dyskryminację i ukarano grzywną, chociaż ostatecznie Sąd Najwyższy orzekł na ich korzyść, stwierdzając, że nie można ich zmuszać do propagowania przesłania, z którym się nie zgadzają. [2] Nasze społeczeństwa odpowiadają dokładnie opisowi ze Słowa Bożego:

Rzym. 1:32 Oni to, poznawszy wyrok Boga, że ci, którzy robią takie rzeczy, są godni śmierci, nie tylko sami je robią, ale też pochwalają tych, którzy tak postępują.

Nasze zachodnie narody znajdują się — i będą się znajdować — pod sądem Bożym z powodu takich grzechów.
.

Kościół siostrą Sodomy

Należy zauważyć, że w Ezechiela 16 Bóg przemawia do Judy — Kościoła Starego Testamentu — która upodobniła się do Sodomy i została nazwana jej siostrą:

Dzieje 7:38 On to był w kościele na pustyni z aniołem, który mówił do niego na górze Synaj i z naszymi ojcami. On przyjął żywe słowa Boże, aby nam je przekazać.

Dzisiaj znaczna część Kościoła stała się siostrą Sodomy, gdyż nie tylko aprobuje i propaguje homoseksualizm, lecz nawet błogosławi homoseksualne „małżeństwa” i powołuje osoby homoseksualne na urzędy kościelne. Jakże poważnym ostrzeżeniem dla Kościoła naszych czasów są słowa Ezechiela 16:49–50!
.

Cztery rzeczy, które trzeba podkreślić

1) Pismo nie tylko uznaje homoseksualizm za grzech, lecz zalicza go do najohydniejszych grzechów. Rzymian 1 nazywa go nieczystością i hańbą (w. 24), czymś „przeciwnym naturze” (w. 26), „bezwstydnym” i haniebnym (w. 27). Jest on skutkiem sprawiedliwego sądu Bożego, w którym Bóg wydaje mężczyzn i kobiety ich cielesnym pożądliwościom (w. 24, 26), a nawet na „pastwę wypaczonego umysłu”:

Rzym. 1:28 A skoro im się nie spodobało zachowanie poznania Boga, wydał ich Bóg na pastwę wypaczonego umysłu, aby robili to, co nie wypada.

Jest to Boża „zapłata” wobec tych, którzy się od Niego odwracają (w. 27). Podobnie jak mieszkańców Sodomy, sprowadza on mężczyzn i kobiety pod ognisty sąd Boży.

2) Kościół nie może tolerować tego grzechu i musi otwarcie występować przeciwko niemu, bez względu na konsekwencje. Milczenie jest równie niewłaściwe jak aprobata. Takich fragmentów jak Rzymian 1:24–32 czy Judy 1:7 nie wolno pomijać w zwiastowaniu i nauczaniu Kościoła — w przeciwnym razie Kościół nie głosi sprawiedliwego sądu Bożego, nie potępia grzechu jako grzechu przeciwko Świętemu Izraela i nie zachowuje swego oddzielenia od świata, lecz idzie na kompromis z bezbożnymi.

3) Potępiając ten grzech jako grzech, lud Boży będzie posłuszny wezwaniu z Objawienia:

Obj. 18:4-5 4. I usłyszałem inny głos z nieba, który mówił: Wyjdźcie z niej, mój ludu, abyście nie byli uczestnikami jej grzechów i aby was nie dotknęły jej plagi. 5. Jej grzechy bowiem dosięgły aż do nieba i wspomniał Bóg na jej nieprawości.

Lud Boży musi odcinać się od tych grzechów tak bardzo, jak to możliwe — nie tak niechętnie, jak uczynił Lot, lecz natychmiast, dobrowolnie i stanowczo; w przeciwnym razie, podobnie jak Lot, poniesie dotkliwe straty. Musi bez wahania potępiać ten grzech i odmawiać jakiegokolwiek udziału w nim — zwłaszcza gdy potępianie homoseksualizmu coraz częściej może prowadzić do grzywien, więzienia i oskarżeń o dyskryminację.

4) Fakt, że homoseksualizm był grzechem Sodomy, pokazuje, jak blisko jesteśmy przyjścia Chrystusa i Sądu Ostatecznego. Sodoma i okoliczne miasta nie tylko zostały zniszczone, lecz poniosły „karę wiecznego ognia” (Judy 1:7), będąc przykładem dla żyjących bezbożnie (2 Piotra 2:6).

Z miast tych nie pozostało nic — nawet ich dokładnego położenia nie sposób dziś z pewnością ustalić. Tak samo stanie się z królestwami i miastami tego świata: z San Francisco, Londynem, Berlinem, Amsterdamem i Toronto oraz z narodami takimi jak Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Niemcy, Holandia i Kanada, gdzie grzechy te są jawnie praktykowane, tolerowane, wychwalane i propagowane.
.

Napomnienie

Szczególnie ważne jest jednak dla nas napomnienie zawarte w Ezechiela 16:49 — przeciwko egoizmowi, pobłażaniu samym sobie, próżniactwu i pysze. Możemy nie mieć skłonności do grzechu homoseksualizmu, ale te pozostałe grzechy są grzechami, z którymi każdy z nas musi walczyć — i to one prowadzą do grzechu, który Ezechiela 16:50 nazywa „obrzydliwością”. Grzechy te muszą zostać uznane i wyznane, a łaski Ducha Świętego pochodzącej od Jezusa Chrystusa należy szukać jako jedynego lekarstwa na grzech.

Co więcej, według Rzymian 1 grzech ten jest ostatecznym skutkiem drogi tych, którzy nie oddają chwały Bogu i nie są wdzięczni, uważają samych siebie za mądrych, zamieniają prawdę Bożą w kłamstwo oraz bardziej czczą stworzenie i służą mu niż Stwórcy:

Rzym. 1:21-25 21. Dlatego że poznawszy Boga, nie chwalili go jako Boga ani mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmiło się ich bezrozumne serce; 22. Podając się za mądrych, zgłupieli; 23. I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na podobieństwo obrazu zniszczalnego człowieka, ptaków, czworonożnych zwierząt i gadów. 24. Dlatego też Bóg wydał ich nieczystości przez pożądliwości ich serc, aby hańbili swoje ciała między sobą; 25. Oni to zamienili prawdę Bożą w kłamstwo i czcili stworzenie, i służyli jemu raczej niż Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen.

Rzymian 1 powinien więc skłonić nas do zbadania samych siebie. Czy jestem naprawdę wdzięczny — zawsze wdzięczny — za wszystko, co Bóg mi dał, a szczególnie za Jego zbawczą łaskę? Czy moje życie i moje słowa przynoszą Mu chwałę? Czy nie uważam się za zbyt mądrego we własnym mniemaniu? Czy w swoich przekonaniach nie zamieniam prawdy Bożej w kłamstwo — wyznając takie nauki jak wolna wola człowieka, wiara pojmowana jako dzieło człowieka oraz zbawienie z łaski i uczynków — czcząc w ten sposób bardziej stworzenie niż Stwórcę? Czy przedkładając swoje uczucia, pragnienia, wygodę i szczęście nad Boga i sprawy duchowe, nie służę bardziej stworzeniu niż Stwórcy?

Potępienie grzechu Sodomy przez Pismo nie zostało nam dane po to, abyśmy mogli chełpić się własną sprawiedliwością. Biblia nie mówi o homoseksualizmie po to, byśmy potępiali niegodziwy świat, nie zastanawiając się ani przez chwilę nad własnym zepsuciem. Musimy dostrzec, że gdyby nie łaska Boża, z łatwością moglibyśmy sami znaleźć się w takim samym niebezpieczeństwie jak Lot — i że nie jesteśmy ani lepsi od bezbożnych, ani mniej od nich skłonni do popełnienia najgorszych grzechów. W grzechu Sodomy musimy znaleźć jeszcze jeden powód, aby wciąż na nowo uciekać się do Chrystusa i Jego krzyża po całe nasze odkupienie i wybawienie od grzechu.

Na podstawie, źródło
Tłumaczył Robert Jarosz

Przypisy

[1] Hebr. תּוֹעֵבָה (to’ebah), „obrzydliwość” — zob. Strong H8441; to samo słowo określa akt z 3 Mojż. 18:22 i 20:13.
[2] Sprawa Lee v Ashers Baking Company Ltd and others; zob. omówienie.

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email