Spis treści
Katechizm Heidelberski
Pytanie 120
Dlaczego Jezus polecił nam zwracać się do Boga: „Ojcze nasz”?
Aby już na początku modlitwy wzbudzić w nas i dziecięcą bojaźń i zaufanie do Boga, które są podstawą modlitwy: Bóg stał się bowiem naszym Ojcem dzięki Jezusowi Chrystusowi [Gal. 3:26; 4:4-6] i gdy z wiarą Go o coś prosimy, o wiele mniej nam odmawia, niż odmawiają nam rzeczy ziemskich nasi rodzice [Mat. 7:9-11; Łuk. 11:11-13].
Pytanie 121
Dlaczego ta modlitwa zawiera słowa „Któryś jest w niebiesiech”?
Dlatego, byśmy do Bożego Majestatu nie odnosili ziemskich wyobrażeń [Jer. 23:23-24; Dzieje. 17:24-25], zarazem jednak oczekiwali, że On w swej wszechmocy da nam wszystko, co dla ciała i duszy niezbędne [Mat. 6:25-34; Rzym. 8:31-32; 10:12].
Konfesja Belgijska
Artykuł XII
Stworzenie wszystkich rzeczy, a w szczególności aniołów
Wierzymy, że Ojciec poprzez Słowo, tj. swojego Syna [1], kiedy Mu się spodobało stworzył z niczego niebiosa, ziemię i wszystkie istoty, dając każdej z nich odpowiedni żywot, kształt i wygląd oraz urzędy, aby Mu służyły. On nadal podtrzymuje i zarządza nimi w swojej wiecznej opatrzności i nieskończonej mocy [2], aby służyły ludzkości [3], by z kolei człowiek mógł służyć Bogu [4].
On także stworzył anioły dobrymi [5], aby były Jego posłańcami [6] i służyły Jego wybranym [7]. Niektóre z nich upadły z dostojeństwa nadanego im przez Boga do wiecznego potępienia [8], a inne dzięki Bożej łasce [9] pozostały wierne i trwają w tym dostojeństwie. Diabeł i złe duchy są do tego stopnia zepsute, że są wrogami Boga i wszystkiego, co dobre – aż do granic swych możliwości [10] jako zabójcy czyhają, by zniszczyć Kościół i każdego jego członka oraz aby przez swoje zwodzenie zatracić wszystkich [11] – dlatego zgodnie z ich niegodziwością są z góry skazane na wieczne potępienie i oczekują każdego dnia tej straszliwej kaźni [12].
Z tego względu odrzucamy i potępiamy błąd saduceuszy, którzy zaprzeczają istnieniu duchów i aniołów [13], a także błąd manichejski, który zakłada, iż demony biorą swój początek w sobie samych i że są złe z samych siebie, a nie przez upadek.
[1] 1 Mojż. 1:1; Izaj. 40:26; Hebr. 3:4; Obj. 4:11; 1 Kor. 8:6; Jan 1:3; Kol. 1:16
[2] Hebr. 1:3; Psalm 104:10; Dzieje. 17:25
[3] 1 Tym. 4:3-4; 1 Mojż. 1:29-30; 9:2-3; Psalm 104:14-15
[4] 1 Kor. 3:22; 6:20; Mat. 4:10
[5] Kol. 1:16
[6] Psalm 103:20; 34:7; 148:2
[7] Hebr. 1:14; Psalm 34:7
[8] Jan 8:44; 2 Piotra 2:4; Łuk. 8:31; Judy 1:6
[9] Mat. 25:31; 1 Tym. 5:21
[10] 1 Piotra 5:8; Hiob 1:7
[11] 1 Mojż. 3:1; Mat. 13:25; 2 Kor. 2:11; 11:3, 14
[12] Mat. 25:41; Łuk. 8:30-31
[13] Dzieje. 23:8
Artykuł XIII
Opatrzność Boga i Jego zarządzanie wszystkimi rzeczami
Wierzymy, że ten sam dobry Bóg, po tym jak stworzył wszystkie rzeczy, nie zapomniał o nich ani nie oddał je losowi czy przypadkowi, lecz sprawuje nad nimi pieczę i zarządza nimi zgodnie ze swoim świętym zamysłem [1] i dlatego nic w tym świecie nie dzieje się bez Jego postanowienia [2]. Jednak nie jest On sprawcą popełnianych grzechów ani nie jest za nie odpowiedzialny. Jego moc i dobroć są tak wielkie i niepojęte, iż nakazuje i wypełnia swoje dzieło w sposób jak najbardziej doskonały i prawy, nawet gdy złe moce i ludzie postępują niesprawiedliwie [3]. A skoro to, co czyni, przewyższa wszelkie ludzkie zrozumienie, nie będziemy usilnie starali się w to wnikać przekraczając nasze kompetencje, lecz raczej z tym większą pokorą i czcią uwielbimy sprawiedliwe sądy Boże, które są przed nami zakryte [4], zadowalając się faktem, że jesteśmy uczniami Chrystusa, aby poznawać tylko to, co On objawił w swoim Słowie, nie przekraczając wyznaczonych nam granic.
Doktryna ta daje nam niewymowne pocieszenie, ponieważ uczy, że nic, co nas spotyka, nie jest dziełem przypadku, lecz dzieje się z postanowienia naszego łaskawego Ojca w niebie, który czuwa nad nami z ojcowską troską i który w swej mocy tak zarządza wszystkimi stworzeniami [5], że nawet włos z naszej głowy (bo wszystkie nasze włosy są policzone) ani wróbel, nie może spaść na ziemię bez woli naszego Ojca [6], któremu całkowicie ufamy przekonani, iż On powstrzymuje diabła i wszystkich naszych wrogów, aby bez Jego zgody nie czynili nam krzywdy.
Dlatego też odrzucamy i potępiamy błąd epikurejczyków, którzy nauczają, że Bóg nie ma na nic względu, lecz pozostawia wszystko przypadkowi.
[1] Jan 5:17; Hebr. 1:3; Przysłów 16:4; Psalm 104:9; 139:1-2
[2] Jak. 4:15; Hiob 1:21; 1 Król. 22:20; Dzieje. 4:28; 1 Sam. 2:25; Psalm 115:3; 45:5; Am. 3:6; 5 Mojż. 19:5; Przysłów 21:1; Psalm 105:25; Izaj. 10:5-7; 2 Tes. 2:11; Ezech. 14:9; Rzym. 1:28; 1 Mojż. 1:20; 45:8; 2 Sam. 16:10; 1 Mojż. 27:20; Psalm 75:7-8; Izaj. 45:7; Przysłów 16:4; Lam. 3:37-38; 1 Król. 22:34, 38; 2 Mojż. 21:13
[3] Mat. 8:31-32; Jan 3:8
[4] Rzym. 11:33-34
[5] Mat. 8:31; Hiob 1:12; 2:6
[6] Mat. 10:29-30
Standardy Westminsterskie
Większy Katechizm Westminsterski
Pytanie 188 Z ilu części składa się Modlitwa Pańska?
Modlitwa Pańska składa się z trzech części: wstępu, próśb i zakończenia.
Pytanie 189 Czego uczy nas wstęp do Modlitwy Pańskiej?
Wstęp do Modlitwy Pańskiej (który brzmi: „Ojcze nasz, który jesteś w niebie”) uczy nas: abyśmy, gdy się modlimy, zbliżali się do Boga z pewnością co do jego ojcowskiej dobroci oraz naszego udziału w niej [Mat. 6:9; Łuk. 11:13; Rzym. 8:15; Izaj. 64:9], z czcią i wszelkimi innymi dziecięcymi postawami, niebiańskimi uczuciami i właściwym zrozumieniem jego suwerennej mocy, majestatu i łaskawego zniżenia się [Psalm 123:1; Lam. 3:41; Izaj. 63:15-16]; a także abyśmy modlili się z innymi i za innych [Neh. 1:4-6; Dzieje. 12:5].
Mniejszy Katechizm Westminsterski
Pytanie 99 Jaką regułę dał nam Bóg dla pokierowania nas w modlitwie?
Całe Słowo Boże jest pożyteczne do kierowania nas w modlitwie [1 Jana 5:14], jednakże szczególną regułą jest forma modlitwy, którą Chrystus nauczył swoich uczniów, potocznie nazywana Modlitwą Pańską [Mat. 6:9].
Pytanie 100 Czego uczy nas wstęp do Modlitwy Pańskiej?
Wstęp do Modlitwy Pańskiej („Ojcze nasz, który jesteś w niebie”) uczy nas, jak zbliżać się do Boga ze świętą czcią i odwagą – zupełnie jak dzieci do ojca, który może i jest gotów nam pomóc [Mat. 6:9; Izaj. 64:9; Łuk. 11:13; Rzym. 8:15] – oraz tego, że powinniśmy modlić się z innymi i za innych [Efez. 6:18].
Konfesja Westminsterska
Rozdział 5 Boża Opatrzność
I. Bóg, który w Swojej nieskończonej mocy i mądrości stworzył wszystkie rzeczy, podtrzymuje [Hebr. 1:3], kieruje, włada i rządzi nimi [Psalm 135:6; Dan. 4:34-35; Dzieje. 17:25-26, 28; Hiob 38-41], zarówno wielkimi i małymi [Mat. 10:29-31], przez opatrzność w najwyższym stopniu mądrą i świętą [Psalm 104:24; 145:17; Przysłów 15:3], w zgodności ze swoją nieomylną wiedzą o wszystkim, co ma nastąpić [Psalm 94:8-11; Dzieje. 15:18], oraz niezależnymi i niezmiennymi decyzjami woli [Psalm 33:10-11; Efez. 1:11]. On realizuje Swoje zamiary, dla których wszystko stworzył, aby Jego mądrość, moc i sprawiedliwość wraz z Jego nieskończoną dobrocią i miłosierdziem można było chwalić i uwielbiać [1 Mojż. 45:7; Psalm 145:7; Izaj. 63:14; Rzym. 9:17; Efez. 3:10].
II. Nic nie dzieje się z przypadku lub poza sferą Bożej opatrzności. Ponieważ Bóg jest pierwotną przyczyną wszystkich wydarzeń, dlatego też dzieją się one niezmiennie i nieomylnie według Jego postanowienia i wiedzy o wszystkim, co ma nastąpić [Dzieje. 2:23]. Tymi postanowieniami i wiedzą wszelkie wydarzenia są związane. Jednak przez Swoją opatrzność Bóg tak kieruje nimi, że wtórne przyczyny, wynikające albo z określonych praw, albo niezależnie, albo też w zależności od innych przyczyn, odgrywają swoją rolę w ich realizacji [1 Mojż. 8:22; 2 Mojż. 21:13; 5 Mojż. 19:5; 1 Król. 22:28, 34; Izaj. 10:6-7; Jer. 31:35].
III. Bóg w Swojej opatrzności posługuje się różnymi środkami [Izaj. 55:10-11; Oz. 2:21-22; Dzieje. 27:31, 44]. Może jednak działać bez nich [Hiob 34:10; Oz. 1:7; Mat. 4:4], nie zważając na nie [Rzym. 4:19-21], a także wbrew nim, jeśli tak Sobie upodoba [2 Król. 6:6; Dan. 3:27]..
Zobacz w temacie
- Czterdziesty Piąty Dzień Pański: modlitwa
- Do kogo się modlić
- Modlitwa do Boga-Syna i Boga-Ducha Świętego
. - Ojciec wyższy od Jezusa?
- Pan jeden jest
- Pan zastępów
. - Biblijny przykład kultu maryjnego
- Opętani Maryją, czyli o nabożeństwie maryjnym

