utworzone przez Reformowani | sty 10, 2023 | Charyzmania, Doksologia: uwielbienie Boga, Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele, Zgubna droga
Biblijny precedens
3 Mojż. 10:1-3
.
1. A Nadab i Abihu, synowie Aarona, wzięli każdy swoją kadzielnicę, włożyli do nich ogień, nałożyli na nie kadzidła i ofiarowali przed PANEM obcy ogień, którego im nie nakazał.
2. Wtedy wyszedł ogień sprzed PANA i pochłonął ich, i pomarli przed PANEM.
3. Wówczas Mojżesz powiedział do Aarona: Oto co PAN powiedział: W tych, którzy zbliżają się do mnie, będę uświęcony i będę uwielbiony przed całym ludem. I Aaron zamilkł.
Nadab i Abihu byli synami Aarona, w prostej linii byli kapłanami Boga najwyższego. Oddawać pokłon Bogu w wyjątkowy sposób mogli tylko Mojżesz, Aaron, jego dwaj synowie oraz siedemdziesięciu starszych Izraela (2 Mojż 24:1).
Zbliżenie się do Boga było traktowane jednoznacznie jako obligatoryjny nakaz oddania Bogu chwały i czci, czyli uwielbienie. Bóg poprzez swój nakaz wyraził, iż jedyną akceptowalną formą kultu jest ogień i kadzidło przygotowane i ofiarowane w sposób regulowany przez Boże przykazanie (2 Mojż. 30:9).
Nadab i Abihu znali Boży nakaz dopuszczalnej formy uwielbienia Boga (W tych, którzy zbliżają się do mnie, będę uświęcony i będę uwielbiony przed całym ludem) a jednak postanowili ustanowić własny sposób kultu (wzięli każdy swoją kadzielnicę, włożyli do nich ogień, nałożyli na nie kadzidła). Ci nierozsądni kapłani oddali Bogu chwałę na sposób ludzki, sposób, jakiego Bóg nie nakazał, ale z pewnością nigdzie nie zabronił (i ofiarowali przed PANEM obcy ogień).
W 2 Mojż. 30:9 Bóg nie zabronił używania obcego ognia, choć zabronił używania
- obcego kadzidła
.
- obcego całopalenia
.
- obcych ofiar pokarmowych
Stosowanie obcego ognia nie było nakazane (zasada regulatywna) ale też nie było zabronione (zasada normatywna). Dlatego Nadab i Abihu, podobnie jak Kain (1 Mojż. 4:3-5, por. 1 Mojż. 1:21), praktykowali normatywną zasadę uwielbienia, przynosząc przed Boga to, co nie zabronione spodziewając się przy tym, że będzie to przez Boga zaakceptowane.
Tymczasem okazało się, że Bóg nie wyznaje demokracji oraz nie nagradza ludzkiej pomysłowości. W rezultacie swojego czynu kapłani Nadab i Abihu konsekwentnie ponieśli dość poważne uszczerbki na zdrowiu: wyszedł ogień sprzed PANA i pochłonął ich, i pomarli przed PANEM.
Dlatego też ważnym jest odpowiedzieć na pytania: Jak powinniśmy Bogu oddawać cześć? Oraz jakie są owoce stosowania zasady normatywnej we współczesnym odstępczym neo-ewangelikalizmie?
Świadectwo Pisma jest wstrząsające i dowodzi Bożego sądu nad tymi, którzy podążają za wolnością w uwielbieniu.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 16, 2022 | Doksologia: uwielbienie Boga, Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Regulatywna zasada uwielbienia
Efez. 5:19 Rozmawiając ze sobą przez psalmy (ψαλμοῖς psalmois) i hymny (ὕμνοις hymnois), i pieśni (ᾠδαῖς odais) duchowe, śpiewając i grając w swoim sercu Panu
Kol 3:16 Słowo Chrystusa niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości, nauczajcie i napominajcie się wzajemnie przez psalmy (ψαλμοῖς psalmois) i hymny (ὕμνοις hymnois), i pieśni (ᾠδαῖς odais) duchowe, z wdzięcznością śpiewajcie w sercach waszych Panu.
Regulatywna zasada uwielbienia to chrześcijańska doktryna, według której Bóg nakazuje kościołom prowadzić publiczne nabożeństwa przy użyciu pewnych odrębnych elementów, potwierdzonych przez Pismo Święte i odwrotnie, Bóg zakazuje wszelkich innych praktyk kultu publicznego, tych, których nie znajdziemy w Piśmie. Innymi słowy: wszystko co nie jest dozwolone, jest zabronione (obiektywne kryterium)
Normatywna zasada uwielbienia uczy, że wszystko, co nie jest zabronione w Piśmie, jest dozwolone w kulcie, o ile jest to zgodne z pokojem i jednością Kościoła. Krótko mówiąc, musi istnieć zgoda z powszechną praktyką Kościoła i żaden zakaz w Piśmie Świętym dotyczący wszystkiego, co odbywa się w kulcie. Innymi słowy: dopuszczalne jest to, co większość uzna za dopuszczalne (subiektywne kryterium)
Aby to łatwo wykazać wystarczy podać prosty przykład paradoksu, do jakiego owa zasada prowadzi. Stosując normatywną zasadę uwielbienia (co nie jest zabronione, jest dozwolone) absolutnie nic nie stoi na przeszkodzie aby w czasie publicznego spotkania (zwanego nabożeństwem):
- głosić kazania oparte nie o Pismo Święte lecz o podania indiańskie czy filmy animowane (praktyka stosowana wśród metodystów)
.
- machać flagami, wydawać zwierzęce odgłosy, kopać ludzi w twarz, tarzać się po ziemi w drgawkach, modlić się niezrozumiałym bełkotem (zielonoświątkowcy)
.
- robić przedstawienia kukiełkowe a’ la muppet show, dramy, pokazy filmów, koncerty, dyskoteki (ewangelicy)
.
- śpiewać pieśni inne niż Psalmy
Normatywna zasada stanowi element kultury zachodnioeuropejskiej, a w szczególności koncepcji zaszczepionej jeszcze przez prawodawstwo Imperium Rzymskiego w myśl zasady „nullum crimen sine lege” i rozpowszechnionej przez demokrację. Prawdziwy Kościół stanowi element kontrkultury i nie rządzi się zasadami demokracji ani też, w odniesieniu do kultu Boga, nie stosuje zasady normatywnej.
Dlatego też zgodnie z Pismem Świętym i wynikającą z niego regulatywną zasadą uwielbienia, Kościół wierny Chrystusowi kładzie duży nacisk na śpiewanie Psalmów.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | maj 24, 2022 | Doksologia: uwielbienie Boga, Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Przedmowa
3 Mojż. 10:1-2 1. A Nadab i Abihu, synowie Aarona, wzięli każdy swoją kadzielnicę, włożyli do nich ogień, nałożyli na nie kadzidła i ofiarowali przed PANEM obcy ogień, którego im nie nakazał. 2. Wtedy wyszedł ogień sprzed PANA i pochłonął ich, i pomarli przed PANEM.
Podstępnie wprowadzona do chrześcijaństwa doktryna wolnej woli człowieka, jak zauważył Jakub Arminiusz, główny jej propagator w kręgach protestanckich „posiada nieskończoną wartość jako narzędzie w różnych tematach teologicznej doktryny” [Disp. publ. 4:34]. Z perspektywy czasu trudno nie zgodzić się z tą tezą, rzeczywiście każdy obszar teologii został w mniejszym lub większym stopniu wypaczony naukami ludzkimi, które dla Boga nie mają żadnej wartości. Zepsucie dotknęło także formy wspólnego uwielbienia, przed czym ostrzegał pielgrzymujący Mesjasz.
Marek 7:7 Lecz na próżno mnie czczą, ucząc nauk, które są nakazami ludzkimi.
Podstęp doprowadził do bezbożnej anarchii, zupełnie jak w czasach bezkrólewia w Izraelu tak i obecnie każdy człowiek ogłaszający się chrześcijaninem czyni to, co słuszne w jego oczach (Sędziów 17:6). Samowolne wprowadzenie ludzkiego elementu do kultu Boga niesie ze sobą poważne niebezpieczeństwo Bożego gniewu, o czym boleśnie i na własnej skórze przekonali się kapłani Nadab i Abihu. Ich „jedyną winą” był nieuprawniony sposób oddania Bogu czci: Nadab i Abihu umarli, gdy ofiarowali inny ogień przed PANEM (4 Mojż. 26:61).
Kościół to nie demokracja i rządzi się Bożym prawem: wszystko co nie jest przez Boga nakazane, jest zabronione. Powszechnie przyjętej przez upadłe umysły principium popularis „wszystko co nie jest zabronione jest dozwolone” Pismo Święte przeciwstawia regulacyjną zasadę formy publicznego uwielbienia.
Mat. 28:19-20 Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego; Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.
Bóg nakazuje śpiewanie Psalmów. Bóg również nigdy nie dał ludziom wolnej ręki do tworzenia religijnych pieśni, aby były śpiewane w czasie nabożeństwa.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 20, 2019 | Doksologia: uwielbienie Boga, Teologia reformowana
Wstęp
Szukasz nauki Jana Kalwina o modlitwie? Przybyłeś we właściwe miejsce. Każdego roku wiele książek, kazań i konferencji poświęca się tematowi modlitwy. Powód jest prosty: większość chrześcijan (w tym i ja) potrzebuje dużo pomocy w tej dziedzinie. Znasz kilka wersetów biblijnych o modlitwie. Czytałeś książkę lub dwie, prosiłeś o pomoc i wzrastałeś w modlitwie przez lata. To bardzo dobrze. Ale jedną rzecz, którą możesz uczynić, a którą wielu chrześcijan ignoruje, to powrót do historii Kościoła i studiowanie życia i dzieł wielkich świętych z przeszłości.
A osobą, którą mam na myśli, jest Jan Kalwin.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 10, 2018 | Doksologia: uwielbienie Boga, Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele
Podstawa rozważania
Kol. 1:3 Dziękujemy Bogu i Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa, nieustannie (πάντοτε pantote)modląc się za was;
W rozważaniu zostaną poruszone takie tematy jak istota Boga, unia hipostatyczna, Ojcostwo Boga względem Jezusa, dziękczynienie w modlitwie, wytrwałość. Refutacja herezji modalizmu i arianizmu oraz nauk katolickich i zielonoświątkowych dotyczących modlitwy, potwierdzenie u Ojców Kościoła. Sprecyzowanie Trynitaryzmu zaczerpnięte z Instytutów Kalwina. Korzenie rzymskokatolickiej i zielonoświątkowej herezji modlitewnej.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lip 17, 2018 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Doksologia: uwielbienie Boga, Pneumatologia: nauka o Duchu Świętym, Trynitologia
Świadkowie Jezusa
Rolą Boga-Ducha Świętego jest prowadzenie wybranych do Chrystusa. Duch Święty, podobnie jak Bóg-Ojciec i Bóg-Syn, eksponują Chrystusa (Ojciec Świadczy o Chrystusie, Duch świadczy o Chrystusie, Syn świadczy o sobie). Idąc w ślady swojego Wielkiego Boga, kościół, małżonka Chrystusa, również jest świadkiem Chrystusa. Obserwując świat duchowy, jesli chodzi o świadczenie, zauważamy pozycjonalną podrzędną względem Boga-Syna rolę:
- Boga Ojca
- Boga Ducha Świętego
- Kościoła
- Proroków Starego Testamentu
- Pisma Świętego
- Aniołów
- Upadłych aniołów
- Wszelkiego stworzenia, w tym upadłej ludzkości
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 23, 2017 | Doksologia: uwielbienie Boga, Teologia reformowana
Po co modlitwa?
Kol. 4:2 Trwajcie w modlitwie, czuwając na niej z dziękczynieniem
Czy to w ogóle konieczne, aby się modlić? To pytanie jest czasami zadawane dziś. Podobno było ono popularne również ponad 500 lat temu. W swojej słynnej książce „Instytuty religii chrześcijańskiej”, Jan Kalwin poświęca mnóstwo czasu modlitwie i podaje wiele powodów, dlaczego ty i ja powinniśmy się modlić.
„Ale ktoś powie”, – pisze Kalwin, – „czy Bóg nie wie bez przypominania, czym jesteśmy zmartwieni i czego potrzebujemy? Wydaje się więc, że to może być zbyteczne, by niepokoić Go swoimi modlitwami… Ale ci, którzy tak rozumują, nie zauważyli, w jakim celu Pan polecił swoim ludziom, aby się modlili: zarządził On to nie tyle ze względu na Siebie, ale ze względu na nas”.
Michael Horton wspomina poniekąd rozpowszechnioną rozmowę:
„Czasami ludzie pytają mnie: po co się modlić, skoro Bóg jest suwerenny? Odpowiadam: po co mielibyśmy się modlić, gdyby Bóg nie był suwerenny? I chociaż powodów jest więcej, oto sześć najważniejszych, dla których każdy chrześcijanin powinien się modlić, według tego, jak Kalwin przedstawia to w swoich Instytutach”
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 9, 2017 | Doksologia: uwielbienie Boga, Rzymski katolicyzm, Trynitologia
Ojciec
Według Pisma Świętego mamy modlić się do Ojca, zgodnie ze słowami psalmisty:
Psalm 5:2 Słuchaj pilnie głosu mego wołania, mój Królu i mój Boże, bo się do ciebie modlę.
Uwielbienie przynależne jest tylko Bogu
Psalmy 34:3 Uwielbiajcie PANA ze mną i wspólnie wywyższajmy jego imię..
(więcej…)
