Fałszowanie Biblii, część 1

utworzone przez | sie 17, 2026 | Teologia biblijna

Bezpredecensowy proceder

2 Kor. 2:17 Nie jesteśmy bowiem jak wielu, którzy fałszują słowo Boże, lecz ze szczerości, jak od Boga mówimy w Chrystusie przed obliczem Boga.

Nie trzeba być uczonym, żeby stwierdzić, która Biblia jest prawdziwa. Bóg nigdy nie chciał, aby Jego słowa prawdy były znane i rozumiane wyłącznie przez uczonych. Nie zgadzają się oni między sobą ani co do tego, którego tekstu się trzymać ani jak go przełożyć na języki obce, gdy już uzgodnią treść – o czym świadczą sprzeczne ze świętą doktryną wersje. Jezus mówi nam: „Strzeżcie się uczonych w Piśmie…” (Łuk. 20:46) a w 1 Liście do Koryntian czytamy

1 Kor. 1:19-20 19. Bo jest napisane: Wytracę mądrość mądrych, a rozum rozumnych obrócę wniwecz. 20. Gdzie jest mądry? Gdzie uczony w Piśmie? Gdzie badacz tego świata? Czyż Bóg nie obrócił w głupstwo mądrości tego świata?

Każdy chrześcijanin ma prosty sposób na sprawdzenie mnóstwa sprzecznych wersji Biblii zalewających dzisiejszy rynek. Czy są one prawdziwymi, czy fałszywymi świadkami? Ewangelia Marka mówi nam:

Marek 14:56 Wielu bowiem fałszywie świadczyło przeciwko niemu, lecz ich świadectwa nie były zgodne.

W sądzie fałszywy świadek czasami, a nawet zwykle, powie prawdę, ale zdradza się jako fałszywy świadek, gdy powie coś

  • fałszywego
    ,
  • sprzecznego
    .
  • lub absurdalnego.

Tak samo jest z „Biblią” (w cudzysłowie ponieważ to żadne Słowo Boże) Warszawską, Poznańską, Ekumeniczną, Paulistów, Lubelską, i innymi heretyckimi wersjami, które rywalizują o wasze pieniądze i umysł. Dlatego, szanowny czytelniku usiądź na chwilę w ławie przysięgłych, posłuchaj zeznań i ustal, które z nich mówi prawdę, całą prawdę i tylko prawdę.

Przykład 1: Doktryna podwójnego przypisania

Jaka jest twoja sprawiedliwość przed świętym i sprawiedliwym Bogiem? Czy to twoje własne uczynki, czy przypisana sprawiedliwość naszego drogiego Pana Jezusa Chrystusa?

Przypisana sprawiedliwość Chrystusa jest zilustrowana i jasno nauczana w Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej. Na początku, po tym, jak Adam i Ewa zgrzeszyli i ukryli się przed Bogiem, ponieważ byli nadzy, w Księdze Rodzaju czytamy:

1 Mojż. 3:21 I PAN Bóg sporządził dla Adama i jego żony odzienie ze skór i przyodział ich.

Niewinne zwierzę zostało zabite, a jego odzienie stało się okryciem dla nagiej, winnej pary grzechu. Werset naucza nas, że Bóg musi nas okryć; my sami nie możemy okryć się w sposób akceptowalny przed Nim.

Pięknie wyraża tę prawdę Księga Izajasza

Izaj. 61:10 Będę się wielce radować w PANU i moja dusza rozraduje się w moim Bogu, bo przyoblekł mnie w szaty zbawienia i przyodział mnie w płaszcz sprawiedliwości, jak przyozdobionego oblubieńca i jak oblubienicę ozdobioną swoimi klejnotami.

Księga Zachariasza ilustruje tę samą prawdę. Szatan stanął po prawicy Jozuego, arcykapłana, aby mu się przeciwstawić. Pan zganił Szatana. Biblia mówi nam, że: „Jozue był odziany w brudne szaty”. Ale Bóg powiedział: „Zdejmij z niego brudne szaty”. I rzekł do niego: „Oto zdjąłem z ciebie twoją nieprawość i oblekłem cię w szaty odświętne”.

Zach. 3:1-4 1. Potem ukazał mi Jozuego, najwyższego kapłana, który stał przed Aniołem Jahwe, i szatana stojącego po jego prawicy, aby mu się sprzeciwiać. 2. Ale Jahwe powiedział do szatana: Niech cię Jahwe zgromi, szatanie! Niech cię skarci Jahwe, który wybrał Jerozolimę. Czyż nie jest on jak głownia wyrwana z ognia? 3. A Jozue był ubrany w brudne szaty i stał przed Aniołem. 4. Ten odezwał się do tych, którzy stali przed nim, i powiedział: Zdejmijcie z niego te brudne szaty. Do niego zaś powiedział: Oto zdjąłem z ciebie twoją nieprawość i oblekłem cię w odświętne szaty.

W Ewangelii Mateusza 22 nasz Zbawiciel opowiada nam przypowieść o weselu, gdzie zaproszeni goście zostali zaproszeni na ucztę. Król jednak ujrzał tam człowieka, który nie miał na sobie szaty weselnej.

Mat. 22:12-13 12. I zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił. 13. Wtedy król powiedział sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce, weźcie go i wrzućcie do ciemności zewnętrznych. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

Ty i ja nie mamy własnej sprawiedliwości. „…wszystkie nasze sprawiedliwości są jak szata splugawiona…” – Izaj. 64:6. Chwała jednak naszemu Bogu za Jego cudownego Syna, Jezusa Chrystusa.

2 Kor. 5:21 On bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.

Filip. 3:9 I znaleźć się w nim, nie mając własnej sprawiedliwości, tej, która jest z prawa, ale tę, która jest przez wiarę Chrystusa, to jest sprawiedliwość z Boga przez wiarę;

Rzym. 4:5-6 5. Temu zaś, kto nie pracuje, lecz wierzy w tego, który usprawiedliwia bezbożnego, jego wiara zostaje poczytana za sprawiedliwość. 6. Jak i Dawid mówi, że błogosławiony jest człowiek, któremu Bóg przypisze sprawiedliwość bez uczynków…:

Księga Objawienia

Obj. 19:7-9 7. Cieszmy się i radujmy, i oddajmy mu chwałę, bo nadeszło wesele Baranka, a jego małżonka się przygotowała. 8. I dano jej ubrać się w bisior czysty i lśniący, bo bisior to sprawiedliwość świętych. 9. I powiedział mi: Napisz: Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę weselną Baranka. I powiedział mi: To są prawdziwe słowa Boga.

Werset 8 Objawienia jest spójny z resztą Pisma Świętego, że to nie nasza sprawiedliwość czyni nas godnymi Boga, ale szata przypisanej sprawiedliwości Chrystusa. Wersje, które czytają się podobnie jak UBG , to:

  • Nowy Testament Tyndale’a z 1534 roku, M
  • iles Coverdale z 1535 roku,
  • Wielka Biblia z 1540 roku,
  • Biblia Mateusza z 1549 roku,
  • Biblia Biskupia z 1568 roku,
  • Biblia Genewska z 1587 roku,
  • Beza NT z 1599 roku
  • , interlinearny przekład Greena,
  • Pierwotny Nowy Testament Whistona z 1745 roku,
  • tłumaczenie Johna Wesleya z 1755 roku, (nawet heretyk nie odważył się zmienić znaczenia!)
  • Worsley Version z 1770 roku,
  • Daniel Webster’s z 1833 roku,
  • tłumaczenie Etheridge’a z 1849 roku,
  • tłumaczenie Murdocka z 1851 roku,
  • tłumaczenie Noyesa z 1869 roku,
  • Nowy Testament przetłumaczony z rękopisów synajskich. 1918,
  • hiszpańska Reina Valera z 1909 roku (el lino fino son las justificaciones de los santos),
  • francuska Martina z 1744 roku („ce fin lin désigne la justice des Saints.”),
  • niemiecka Biblia Lutra z 1545 roku,
  • tłumaczenie Darby’ego z 1890 roku (kolejny heretyk, który nie zmienił tekstu!)
  • Biblia w języku podstawowym z 1970 roku,
  • tłumaczenie syryjskiej Peszitty autorstwa Lamsy,
  • Biblia Trzeciego Tysiąclecia z 1998 roku,
  • przekład Biblii Króla Jakuba z XXI wieku z 1994 roku,

Nawet parafraza z 2002 roku zatytułowana „The Message”, która brzmi:

„Dano jej suknię ślubną z jasnego i lśniącego lnu. Lniany len oznacza sprawiedliwość świętych”.

Heretyckie przekłady

Jednak w katolickim przekładzie zwanym „Biblia Tysiąclecia” i w przekładzie Świadków Jehowy czytamy identycznie jak w wielu współczesnych, odstępczych przekładach, że owa szata to zasługi dobrych uczynków świętych.

Przekład Brzmienie tekstu
Warszawska I dano jej przyoblec się w czysty, lśniący bisior, a bisior oznacza sprawiedliwe uczynki świętych.
Poznańska i dano jej odziać się w bisior lśniący i czysty” – bisior bowiem oznacza sprawiedliwe czyny świętych.
Ekumeniczna  I dano się jej ubrać w bisior lśniący i czysty, bo bisior oznacza sprawiedliwe czyny świętych.
Lubelska  i dano jej oblec bisior lśniący i czysty» — bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe świętych.
 Tysiąclecia  i dano jej oblec bisior lśniący i czysty» – bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe świętych. 
Nowego Świata (JW)  Dano jej się ubrać w jasny, czysty, delikatny len, bo delikatny len oznacza prawe czyny świętych
Przekłady te nauczają, że człowiek staje sprawiedliwy przed Bogiem ze względu na swoje dobre uczynki. Tego naucza Rzym, Ciało Kierownicze i współczesne, odstępcze neo-ewangelikalne zwiedzenie. Heretycy w wielu aspektach teologii się różnią, ale są zgodni w nauczaniu rzymskiej doktryny zbawienia z uczynków! Ale jeśli nasze sprawiedliwe uczynki stanowić będą naszą suknię ślubną, będzie ona dość poplamiona i podarta, nie prawda?

Izaj. 64:6 My wszyscy jednak jesteśmy jak nieczyści, a wszystkie nasze sprawiedliwości są jak szata splugawiona; wszyscy opadliśmy jak liść, a nasze nieprawości uniosły nas jak wiatr.

Która Biblia zatem jest poprawna?
.

Przykład 2: Boża suwerenność

Bóg jest suwerenny i panuje nad swoim wszechświatem. Księga Daniela stwierdza

Dan. 2:21 On zmienia czasy i okresy, usuwa królów i ustanawia królów. Daje mądrość mądrym, a wiedzę rozumnym;

W podobnym tonie mówią nam Dzieje Apostolskie

Dzieje 1:7 Lecz on im odpowiedział: Nie do was należy znać czasy i pory, które Ojciec ustanowił swoją władzą.

Dzieje 17:31 Gdyż wyznaczył dzień, w którym będzie sprawiedliwie sądził cały świat przez człowieka, którego do tego przeznaczył, zapewniając o tym wszystkich przez wskrzeszenie go z martwych.

W Objawieniu czytamy:

Obj. 9:15 I zostali uwolnieni czterej aniołowie, przygotowani na godzinę, na dzień, na miesiąc i na rok, aby zabić trzecią część ludzi.

Tylko Bóg panuje nad czasem, nawet co do godziny. Jan naucza:

Jan 7:30 I usiłowali go schwytać, ale nikt nie podniósł na niego ręki, bo jeszcze nie nadeszła jego godzina.

Zadekretowany dzień Boga

2 Piotra 3:12 Oczekując i spiesząc się na przyjście dnia Boga, w którym płonące niebiosa rozpuszczą się, a rozpalone żywioły się roztopią.

UBG głosi jak trzeba: wierzący czekają na dzień Boga sami spiesząc się do niego. Tego naucza

Tyndale i jego Wielka Biblia 1540 –

„wyczekując i spiesząc się na przyjście dnia Bożego”,

Biblia Mateusza 1549 –

„wyczekując i spiesząc się na przyjście dnia Bożego”,

Biblia Biskupia 1568, Biblia Genewska 1587 –

„oczekując i spiesząc się na przyjście owego dnia Bożego”,

Ponadto tłumaczenia Douay Webstera 1833, KJV 21st Century 1994, Third Millennium Bible 1998, Young’s 1898 oraz hiszpańska Reina Valera poprawnie tłumaczą 2 Piotra 3:11,12:

„Skoro więc to wszystko ma ulec zagładzie, jakimiż powinniście być wy w świętym postępowaniu i pobożności, oczekując i spiesząc się na przyjście dnia Bożego…”,

RV z 1885 roku i ASV z 1901 roku oddają:

„gorąco pragniecie nadejścia dnia Bożego”.

Holman Standard z 2003 roku jest podobny do tych dwóch ostatnich, ponieważ brzmi:

„gdy oczekujecie i gorliwie pragniecie nadejścia dnia Bożego”.

Heretyckie przekłady

Ale coś zdecydowanie się zmieniło w wielu nowych „Bibliach”. Heretyckie teksty mówią o „przyspieszeniu nadejścia”,

Przekład Brzmienie tekstu
Poznańska oczekując i przyspieszając przyjście dnia Pana, [dnia], w którym spłoną niebiosa rozżarzone ogniem i spalą się fundamenty świata
Ekumeniczna oczekując przyjścia dnia Boga i starając się je przyspieszyć. Z powodu tego dnia niebiosa płonąc, zostaną zniszczone, a żywioły rozpłyną się w ogniu.
Lubelska  gdy oczekujecie i staracie się przyśpieszyć przyjście Bożego dnia, przez który niebo zapalone pójdzie na zagładę, a gwiazdy w ogniu się rozpadną.
 Tysiąclecia gdy oczekujecie i staracie się przyśpieszyć przyjście dnia Bożego, który sprawi, że niebo zapalone pójdzie na zagładę, a gwiazdy w ogniu się rozsypią.

Niemal wszystkie katolickie wersje Biblii głoszą tę samą fałszywą doktrynę, dzieła neo-ewangelickie. Nowa Amerykańska Biblia św. Józefa z 1970 roku mówi: „wyczekując nadejścia dnia Bożego i starając się go przyśpieszyć”, podczas gdy katolicka Nowa Biblia Jerozolimska z 1985 roku mówi: „oczekując nadejścia dnia Bożego i starając się przyśpieszyć jego nadejście”.

Nie możemy przyspieszyć ani zmienić harmonogramu Boga ani w żaden sposób na niego wpłynąć ponieważ jest on umocowany w odwiecznym i niezmiennym dekrecie Boga. W ten sposób nowe wersje zaprzeczają Bożej suwerenności i nauczają czegoś przeciwnego do doktryny Pisma Świętego: ludzkiej suwerenności nad Bogiem.

Która Biblia zatem jest poprawna?
.

Przykład 3: Bóg nie ma względu na osoby

W tym miejscu musimy uznać także słabość UBG. W 2 Księdze Samuela 14, Joab prosi o pomoc mądrą kobietę, aby zmieniła nastawienie Dawida do jego syna Absaloma. Dawid najwyraźniej odebrał przesłanie kobiety jako od Pana, ponieważ pozwolił Absalomowi wrócić do Jerozolimy. Fragment przesłania znajduje się w wersecie 14. W UBG czytamy:

2 Sam. 14:14 Wszyscy bowiem umieramy i jesteśmy jak woda rozlana na ziemi, której nie można zebrać. Bóg jednak nie odebrał mu życia, ale obmyśla sposób na to, by wygnaniec nie pozostawał na wygnaniu.

NIe jest to dobry odczyt, który niestety stoi w jednym rzędzie ze współczesnymi przekładami:

Lepszym będzie zgodny z KJV, za którym idą Biblia Genewska, przekład Younga, Biblia Hebrajska z 1907 r. oraz wersja Jewish Publication Society of America z 1917 r. — wszystkie te teksty zgadzają się z KJV: „BÓG NIE SZANSUJE ŻADNEJ OSOBY”.

2 Sam. 14:14 Wszyscy bowiem umieramy i jesteśmy jak woda rozlana na ziemi, której nie można zebrać; Bóg zaś nie ma względu na osobę, ale obmyśla sposoby, aby wygnańcy nie zostali od Niego wydaleni.

Innymi słowy, wszyscy umieramy, niezależnie od bogactwa czy pozycji społecznej a Bóg czyni z ludźmi co chce. Jest to zgodne z tekstem Daniela

Dan. 4:35 Wszyscy mieszkańcy ziemi są uważani za nic. Według swojej woli postępuje z wojskiem niebieskim i z mieszkańcami ziemi, a nie ma nikogo, kto by wstrzymał jego rękę lub powiedział mu: Co czynisz?

Biblia Brzeska stoi wyżej od UBG w tym względzie. Werset 14 tłumaczy

2 Sam. 14:14 Gdyż wszyscy umrzemy, a jesteśmy jako wody, które giną w ziemię, a nie mogą być zebrane. A Bóg nie brakuje osobami, ale o tym pewnie myśli, aby tego od siebie nie odpędził, który odrzucon jest.

W nowych wersjach czytamy, e „Bóg nie odbiera życia”. To fałszywe stwierdzenie. Przeczy ono fragmentowi 2 Księgi Samuela 12:15, który znajduje się zaledwie dwa rozdziały wcześniej, gdzie Pan uderzył dziecko, powodując jego śmierć.

2 Sam. 12:15 Potem Natan wrócił do swego domu. A PAN poraził dziecko, które żona Uriasza urodziła Dawidowi, i ciężko zachorowało.

W 1 Księdze Samuela czytamy:

1 Sam. 2:6 PAN zabija i ożywia, wprowadza do grobu i wyprowadza.

 Sam Bóg zaświadcza w Księdze Powtórzonego Prawa

5 Mojż. 32:39 Spójrzcie teraz, że to ja, tylko ja jestem, a nie ma innych bogów oprócz mnie. Ja zabijam i ożywiam, ja ranię i ja leczę, i nikt nie wyrwie z mojej ręki.

Stara maksyma głosi: „traditir tradutor” – tłumacz jest zdrajcą. O ile w UBG tego typu pomyłki są sporadyczne i nieliczne o tyle nowe, współczesne, idące z duchem tego czasu tłumaczenia wyraźnie celowo zacieniają i zmieniają prawdę Słowa Bożego. Aby Bóg był niżej a człowiek wyżej.

A jednak Pan zachował swoje Słowo i zachowa przez wszystkie wieki.

Na podstawie, źródło

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email