Struktura i jej znaczenie

Struktura zarządzania kościołem jest bardzo istotna. Struktura organizacji determinuje w jaki sposób ludzie będą mysleć i działać w tej organizacji. Jeśli kościół posiada Biblijną strukturę, widoczne w nim będą owoce Bożego porządku, właściwa współpraca wszystkich członków. Jeśli zaś będzie to ludzka forma organizacji właściwe życie i rozwój żywego organizmu jakim jest lokalna społeczność może ulec deformacji a nawet zahamowaniu.

Struktura ma znaczenie: Jeśli struktura jest ważna dla organizacji świeckich, tym bardziej powinna być istotna dla chrześcijan.

„Niektóre z najgorszych spustoszeń zadanych wierze chrześcijańskiej były bezpośrednim rezultatem niebiblijnych form kościelnej struktury. Zaledwie kilka stuleci po śmierci Apostołów, na przykład, kościoły Chrystusa zaczęły asymilować zarówno Rzymskie jak i Żydowskie koncepcje statusu, władzy i kapłaństwa… Pod imieniem Chrystusa pojawiła się pracowicie wykształtowana instytucja która skorumpowała prostą, rodzinną sturkturę kościołów apostolskich, ograbiła Bożych ludzi z ich wysokiej pozycji w służbie w Chrystusie i zastąpiła wszechwładzę Chrystusa nad Jego ludem wszechwładzą instytucjanolnego kościoła.” Alexander Strauch


Świadectwo Starego Testamentu

Hebrajskie słownictwo: Aby właściwie zrozumieć znaczenie greckiego słowa πρεσβύτερος presbyterosktóre jest najczęściej używanym w odniesieniu do liderów zboru, musimy zrozumieć, że pierwszy kościół składał się w większości z Żydów, którzy mieli odpowiednie zrozumienie terminu i urzędu starszego, które pochodziło ze Starego Testamentu.

Uwaga: Starsi ze Starego Testamentu nie są ekwiwalentem starszych z Nowego Testamentu. Jednakże koncept, podstawowe zrozumienie terminu starszy zostało uformowane przez Stary Testament. To, co było w umyśle Apostołów, to termin pochodzący ze Starego Testamentu.

Ważne słowa: Dwa podstawowe hebrajskie słowa określają funkcję starszego

זָקֵן zaqen

  • „stary”, dojrzały wiek, zazwyczaj występuje w liczbie mnogiej
  • użyte 179 razy w Starym Testamencie
  • około 100 razy jako termin techniczny określających ludzi u władzy

שִׂיב seeb

  • słowo aramejskie, występuje w liczbie mnogiej
  • oznacza „siwogłowi”
  • użyte 5 razy w Starym Testamencie, wszystkie w Księdze Ezdrasza (po uprowadzeniu)

Wzór Starego Testamentu – żydowski światopogląd: Oba słowa używane są w interesującym konteście.

  • Dom lub rodzina (każda rodzina miała wielu starszych)
  • Miasto (miasta posiadały starszych)
  • Naród (narody miały starszych np.

1 Mojż. 50:7 wszyscy słudzy Faraonowi, także starsi domu jego, i wszyscy starsi ziemi Egipskiej

  • Izrael posiadał wielu starszych już w czasach Mojżesza

2 Mojż. 4:29 zgromadzili wszystkich starszych synów Izraelskich

2 Mojż. 3:16 Idźże, a zgromadź starszych Izraelskich

  • Starsi występują w Izraelu w czasie monarchistycznym, zaraz obok króla i proroków.
  • Starsi posiadali wpływy w czasie uprowadzenia Izraela co widzimy u Jeremiasza i Ezechiela
  • Po powrocie z uprowadzenia starsi Izraela byli przywódcami narodu
  • W okresie machabejskim, w czasie Ewangelii i Dziejów Apostolskich starsi Izraela ustanowili Sanhedryn, składający się z 70 członków i arcykapłana co było echem ustanowienia 70 starszych przez Mojżesza,

4 Mojż. 11:16 I rzekł Pan do Mojżesza: Zbierz mi siedemdziesiąt mężów z starszych Izraelskich,

Podsumowanie: oczywistym jest, że gdy Żydzi myśleli o starszych, natychmiast w ich głowach pojawiała się koncepcja pluralizmu (wielości) Bożych przywódców. Mając to na uwadze naturalnym jest adopcja tej koncepcji w odniesieniu do starszych zarządzających lokalnymi zborami.
.


Świadectwo Nowego Testamentu

Pluralizm starszych: Od czasów powstania pierwszego zgromadzenia w Jerozolimie możemy prześledzić koncepcję pluralizmu starszych w lokalnych zborach w całym Nowym Testamencie.

Jerozolima: Starsi pełnili dominującą rolę w kościele w Jerozolimie. Nawet w czasie pierwszego synodu w Jerozolimie

Dzieje 15:4 A gdy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez kościół, apostołów i starszych. I opowiedzieli o wszystkim, czego Bóg przez nich dokonał.

  • kościół – liczba pojedyncza
  • starszych – liczba mnoga

Wniosek: jedno lokalne zgromadzenie, wielu starszych

List Jakuba: Jakub brat przyrodni Chrystusa, zostaje kluczowym przywódcą w zborze Jerozolimskim, zwróćmy uwagę na to co mówi w swoim liście skierowanym do Żydowskich wierzących rozproszonych ze względu na prześladowania spowodowanych przez Heroda Agryppę (Dzieje 12:1-2 1 W tym czasie król Herod zaczął gnębić niektórych członków kościoła. 2 I zabił mieczem Jakuba, brata Jana ). List Jakuba to prawdopodobnie pierwsza powstała księga Nowego Testamentu.

Jakub 5:14 Choruje ktoś wśród was? Niech przywoła starszych kościoła

  • kościół – liczba pojedyncza
  • starszych – liczba mnoga

Wniosek: jedno lokalne zgromadzenie, wielu starszych

Pluralizm wszędzie: Wszystkie kościoły posiadały pluralizm starszych, również te złożone z braci z pogan. Pod koniec pierwszej podróży misyjnej Pawła, na początku jego działalności, powiedziane jest

Dzieje 14:23 A gdy w każdym kościele ustanowili starszych, modląc się i poszcząc, powierzyli ich Panu, w którego uwierzyli.

  • każdym kościele – liczba pojedyncza
  • starszych – liczba mnoga

Ponieważ w tekście przyimek κατ’ kat (w każdym) został użyty w formie alokacyjnej lepszym tłumaczeniem będzie:

ustanowili im starszych, kościół po kościele.

Wniosek: jedno lokalne zgromadzenie, wielu starszych

Zasada normatywna: Jednym z głównych kroków w organizacji kościoła było ustanawianie pluralizmu Bożych przywódców trzymających pieczę nad lokalnym zgromadzeniem.

Dzieje 20:17 Z Miletu posłał do Efezu, wzywając do siebie starszych kościoła.

  • kościół – liczba pojedyncza
  • starszych – liczba mnoga

Wniosek: jedno lokalne zgromadzenie, wielu starszych

Przykład Efezu: Kościół w Efezie posiadał pluralizm starszych. Paweł zwołując starszych nakazuje

Dzieje 20:28 Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył własną krwią.

  • stado – liczba pojedyncza
  • kościół – liczba pojedyncza
  • biskupami – liczba mnoga

Wniosek: jedno lokalne zgromadzenie, jedno stado, wielu starszych

Nakaz pastoralny do Tymoteusza: Tymoteusz znajdował się w Efezie i otrzmał takie polecenie od Pawła

1 Tym. 5:17 Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce.

  • w Efezie był jeden kościół
  • starsi – liczba mnoga

Wniosek: jedno lokalne zgromadzenie, wielu starszych

Przykład Filipii: W Filipii kościół na początku składał się z niewielkiej grupy wierzących. We wstępie do Listu do Filipian Paweł identyfikuje dwa urzędy.

Filip. 1:1do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi, wraz z biskupami i diakonami.

  • wszyscy święci w Filipi – jedno zgromadzenie
  • biskupi – liczba mnoga
  • diakoni – liczba mnoga

Pięćdziesiąt lat po lliście Pawła, Polikarp pisze swój list do koscioła (l. poj.) Filipian, w którym zwraca się do starszych (l. mnoga) i diakonów (l. mnoga).

Wniosek: jedno lokalne zgromadzenie, wielu starszych i diakonów

Nakaz pastoralny do Tytusa: Paweł zwraca się do pozostawionego na Krecie Tytusa w sposób następujący

Tyt. 1:5 Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, abyś uporządkował to, co tam jeszcze zostało do zrobienia, i ustanowił w każdym mieście starszych, jak ci nakazałem;

  • w każdym mieście – liczba pojedyncza
  • starszych– liczba mnoga

Wniosek: jedno lokalne zgromadzenie, wielu starszych,
.


Kwestia niezgody

Widzimy prosty wzorzec w Nowym Testamencie ustanawiania wielu starszych w jednym lokalnym zborze, ale czy jest to wymóg dla dzisiejszego kościoła? Czy jest to zalecenie obowiązkowe aby mój kościół posiadał wielu starszych?

Odpowiedź: bezwzględnie tak

Po pierwsze: ze względu na przeznaczenie Listów Pastoralnych (Tyt. oraz 1 i 2 Tym.), które zostały napisane do przywódców kościoła z instrukcjami dotyczącymi życia kościoła. Głównym tematem 1 listu do Tymoteusza jest ustanowienie porządku w kościele jaki ma panować pod nieobecność Pawła

1 Tym. 3:15 A gdybym się opóźniał, piszę, abyś wiedział, jak należy postępować w domu Bożym , który jest kościołem Boga żywego, filarem i podporą prawdy.

  • Kościół jest filarem i podporą prawdy
  • Bóg ustanawia zasady postępowania w kościele, prawdę jaka ma być podtrzymywana w kościele gdy
  • Apostołów już nie będzie
  • Prawda jest taka, że w kościele ma być pluralizm starszych

Logiczna konkluzja: Jeśli te księgi są nam dane aby wskazać jak należy postępować w kościele i naciskają one na pluralizm Bożych przywódców w kościele oraz jest to jedyny wzór jaki jest przekazany w Biblii, dlatego obowiązkowo w każdym kościele powinno być wielu biskupów.

Po drugie: ze względu na apostolski autorytet.

  • Paweł ustanowił starszych w kościołach nieżydowskich

Dzieje 14:23 A gdy w każdym kościele ustanowili starszych, modląc się i poszcząc, powierzyli ich Panu, w którego uwierzyli.

  • Apostolski autorytet mówi nam, że tak należy postępować. Jeśli tak twierdzą Apostołowie, nie posiadamy powodu aby to odrzucać.
  • Paweł nakazał Tytusowi (nie Apostołowi) ustanowić starszych

Tyt. 1:5 Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, abyś uporządkował to, co tam jeszcze zostało do zrobienia, i ustanowił w każdym mieście starszych, jak ci nakazałem

  • Dwunastu Apostołów ustanowiło starszych w kościołach żydowskich

Dzieje 15:6 Apostołowie i starsi zebrali się więc, aby rozstrzygnąć tę sprawę

Jakub 5:14 Choruje ktoś wśród was? Niech przywoła starszych kościoła i niech się modlą nad nim, namaszczając go olejem w imię Pana

Logiczna konkluzja: Apostolski autorytet mówi nam, że tak należy postępować. Jeśli tak twierdzą Apostołowie, nie posiadamy powodu aby to odrzucać.

Tom Pennington, źródło


Hieronim (347 – 420)

O tym, iż pierwotnie kościoły zarządzane były przez kolegium prezbiterów:

Ten sam więc jest prezbiterem, który jest biskupem i zanim pojawiły się podziały w naszej religii przez prowokacje Szatana, przez co zaczęto mówić:
.
„Ja jestem Pawłowy, a ja Apollosowy, a ja Kefasowy”
(1 Kor. 1:12)
.
kościoły zarządzane były przez kolegium prezbiterów. Kiedy jednak zaczęto przywłaszczać sobie tych, których się ochrzciło, zamiast przyprowadzać ich do Chrystusa, ustalono, że jeden z prezbiterów, wybrany przez swoich kolegów powinien zostać ustanowiony nad wszystkimi pozostałymi i sprawować główny nadzór nad ogólnym dobrobytem kościoła, by zawczasu pozbyć się zarzewia schizmy. Ktokolwiek by uważał, iż nie ma na to żadnego dowodu pochodzącego z Pisma Świętego i jest to tylko moje zdanie, iż prezbiter i biskup są tym samym oraz że pierwszy tytuł wskazuje na wiek, drugi na urząd, nich przeczyta to, co Apostoł pisze do Filipian:
.
„Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi wraz z biskupami i z diakonami”
(Filip. 1:1).
.
[…] Wykazaliśmy zatem, iż starożytni prezbiterzy byli również biskupami. Stopniowo jednak tak żeby pozbyć się ziaren niezgody, cała odpowiedzialność została przeniesiona na jedną osobę. Dlatego też jest to obowiązkiem prezbiterów, by pamiętali, że dyscyplina Kościoła jest podporządkowana temu, który został im dany jako ich głowa, ale z drugiej strony właściwym jest także to, by biskupi nie zapominali, że jeśli zostali ustanowieni ponad prezbiterów, stało się tak w wyniku tradycji, a nie z polecenia Pana.
.
Komentarz do Listu do Tytusa 1,5 PL26: 562-563


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email