W polskim ewangelikalizmie pokutuje system oparty o władze jednego pastora, który czasem wspierany jest przez radę starszych (choć nie zawsze). Jest to pozostałość postkatolickiej mentalności feudalno-folwarczanej, gdzie panują ustalone od wieków proste zasady pan (kapłan) – chłop pańszczyźniany (parafianin). Mentalności tkwiącej głęboko w kulturze i umysłach polskich chrześcijan. 

A bez wątpienia zdecydowana większość wierzących z tej religii się wywodzi. I tak ponieważ na parafii władze absolutną posiada ksiądz-proboszcz, model ten, jako jedyny dostępny nawróconym braciom, stanowi jedyną zrozumiałą i dostępną formę zarządzania zborem.
.

Niebiblijny model

Jako pierwszy niebiblijną ideę zboru zarządzanego przez jednego biskupa (monopiskopacja) wprowadził Ignacy z Antiochii zwany Theoforem greck. Θεοφορος (niosący Boga), (ur. ok. 30, zmarł śmiercią męczeńską ok. 98-117 roku w Rzymie),w odpowiedzi na to, co według niego było brakiem jedności w niektórych kongregacjach. Zamiarem tej zmiany było zapobieżenie kłótniom i rozłamom. Ignacy promował niebiblijną koncepcję, że pomiędzy starszymi (prezbiterami, biskupami), powinien być jeden lider zarządzający pomniejszymi przywódcami. Zatem według tej doktryny pomiędzy pastorami powinien znajdować się jeden nadrzędny pastor. Ten nadrzędny starszy miał przyjąć ekskluzywny tytuł biskupa, co miało go odróżnić od pozostałych starszych, którzy od tej pory nie mogli nazywać się biskupami (według Pisma urząd starszego brata nazywany jest również urzędem biskupa, prezbitera, to synonimy).

To doprowadziło do degradacji systemu, powoływania biskupów całych miast, następnie arcybiskupów a w końcu biskupa wszystkich biskupów, czyli nieomylnego doktrynalnie papieża-dyktatora.
.

Folwarczane pokłosie

Pomijając jednak sam fakt dyktatorskich zapędów starszych w chrześcijańskich zborach, przyjrzyjmy się wymaganiom stawianym przez Ducha Świętego, które każdy kandydat musi obowiązkowo spełniać. Czy w twoim zborze drogi bracie i siostro są pastorzy bliscy modelowi, jaki ustanowiony został w Słowie Bożym, a który nie jest zaledwie pobożnym życzeniem autora Pisma Świętego, lecz absolutnym nakazem?

Innymi słowy, czy w twoim zborze szanuje się Słowo Boże, czy też raczej ludzkie tradycje i ludzką mądrość? Jeśli nie, możesz spodziewać się po swoim przywódcy-dyktatorze złych decyzji, odejścia od zdrowej nauki, i co nie jest wyjątkiem, nepotyzmu i sukcesji przywódctwa przez jego potomstwo.
.

Kryteria

Bibline wymogi na starszego brata  Fragment Słowa
Nienaganny wśród braci i ludzi poza zborem Tyt. 1:6, 1 Tym. 3:2, 1 Tym. 3:7
Pragnie tej pracy 1 Tym. 3:1
Pracuje dobrowolnie 1 Piotra 5:2
Uznający pluralizm starszych w zborze Tyt. 1:5, 1 Piotra 5:3
Nieoddający się piciu wina (też inne używki – nałogi) Tyt. 1:7, 1 Tym. 3:3
Nieskłonny do bicia Tyt. 1:7, 1 Tym. 3:3
Gościnny Tyt. 1:8, 1 Tym. 3:2
Czujny (na zagrożenia doktrynalne i inne problemy w zborze) 1 Tym. 3:1, Dzieje 20:28
Trzeźwy i roztropny (zdrowy rozsądek zamiast emocji, właściwe decyzje) Tyt. 1:8, 1 Tym. 3:2
Niesamowolny (podejmuje decyzje w kolektywie starszych) Tyt. 1:7
Przyzwoity 1 Tym. 3:2
Zdolny do nauczania (zgodnie ze zdrową nauką) Tyt. 1:9, 1 Tym. 3:2
Umie przekonywac do zdrowej nauki Tyt. 1:9
Niełakomy na brudny zysk Tyt. 1:7, 1 Tym. 3:3, 1 Piotra 5:2
Opanowany i powściągliwy (nie poddaje się emocjom) Tyt. 1:8, 1 Tym. 3:3
Nieskory do gniewu Tyt. 1:7
Niekłótliwy 1 Tym. 3:3
Nie chciwy 1 Tym. 3:3
Dobrze rządzący własnym domem (w tym finansami) 1 Tym. 3:4
Miłujący dobro Tyt. 1:8
Sprawiedliwy Tyt. 1:8
Święty Tyt. 1:8
Nie nowicjusz 1 Tym. 3:6
Umie napominać Tyt. 1:9
Czuwa nad duszami bez wzdychania Hebr. 13:17
Radosny w służbie Hebr. 13:17, 1 Piotra 5:2
Oddany jednej kobiecie Tyt. 1:6, 1 Tym. 3:2
Jeśli posiada dzieci to są one wierzące Tyt. 1:6, 1 Tym. 3:4

 

Umocowanie w Piśmie

Tyt. 1:5-9 5 Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, abyś uporządkował to, co tam jeszcze zostało do zrobienia, i ustanowił w każdym mieście starszych, jak ci nakazałem; 6 Jeśli ktoś jest nienaganny, mąż jednej żony, mający dzieci wierne, nieobwiniane o hulaszcze życie lub niekarność. 7 Biskup bowiem, jako szafarz Boży, ma być nienaganny, niesamowolny, nieskory do gniewu, nieoddający się piciu wina, nieskłonny do bicia, niegoniący za brudnym zyskiem; 8 Lecz gościnny, miłujący dobro, roztropny, sprawiedliwy, święty, powściągliwy; 9 Trzymający się wiernego słowa, zgodnego z nauką, aby też mógł przez zdrową naukę napominać i przekonywać tych, którzy się sprzeciwiają.

 

1 Tym. 3: 1-7 1 Wiarygodne to słowa: Jeśli ktoś pragnie biskupstwa, pragnie dobrej pracy. 2 Biskup więc ma być nienaganny, mąż jednej żony, czujny, trzeźwy, przyzwoity, gościnny, zdolny do nauczania; 3 Nieoddający się piciu wina, nieskłonny do bicia, niełakomy na brudny zysk, ale opanowany, niekłótliwy, niechciwy; 4 Dobrze rządzący własnym domem, trzymający dzieci w posłuszeństwie i wszelkim szacunku; 5 Jeśli bowiem ktoś nie umie rządzić własnym domem, jakże będzie mógł troszczyć się o kościół Boży? 6 Nie nowicjusz, żeby nie wbił się w pychę i nie wpadł w potępienie diabelskie. 7 Musi też mieć dobre świadectwo od tych, którzy są na zewnątrz, żeby nie ściągał na siebie hańby i nie wpadł w sidła diabła.

 

Hebr. 13:17 Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie byłoby dla was korzystne.

 

1 Piotra 5:1-4 1 Starszych, którzy są wśród was, proszę jako również starszy i świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik chwały, która ma się objawić: 2 Paście stado Boga, które jest wśród was, doglądając go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą; 3 I nie jak ci, którzy panują nad dziedzictwem Pana, lecz jako wzór dla stada. 4 A gdy się objawi Najwyższy Pasterz, otrzymacie niewiędnącą koronę chwały. 

 

Dzieje 20:28 Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył własną krwią.

 

1 Tym. 5:17 Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce.


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email