Zmartwychwstanie w Starym Testamencie

W Starym Testamencie możemy znaleźć doktrynę mówiącą o zmartwychwstaniu zarówno wszystkich ludzi jak i o zmartwychwstaniu Chrystusa. Pojawia się ona już w Księdze Hioba, który prawdopodobnie żył w czasach Abrahama. W jego deklaracji wiary czytamy:

Hioba 19:25-27 Wiem bowiem, że mój Odkupiciel żyje i że w ostateczny dzień stanie na ziemi. A choć moja skóra się rozłoży, to w swoim ciele ujrzę Boga. Ujrzę go ja sam, ujrzą go moje oczy, a nie kto inny, choć moje nerki zniszczały w moim wnętrzu 

Hiob mówi tutaj nie tylko o swoim własnym zmartwychwstaniu, ale również wskazuje na to, że jego Odkupiciel już żyje i w późniejszym czasie przyjdzie na ziemię. To, że wszyscy ludzie będą na końcu wskrzeszeni potwierdzone jest również w:

Jana 5:28  Nie dziwcie się temu, bo nadchodzi godzina, w której wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą jego głos

oraz

Obj. 20:4-6  Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat. A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie. Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat
.
Obj.  20:12-13  12 I zobaczyłem umarłych, wielkich i małych, stojących przed Bogiem, i otwarto księgi. Otwarto też inną księgę, księgę życia. I osądzeni zostali umarli według tego, co było napisane w księgach, to znaczy według ich uczynków. 13 I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli. I zostali osądzeni każdy według swoich uczynków

Proroctwa Starego Testamentu dokładnie i szczegółowo przewidują zmartwychwstanie ludzkiego ciała:

Hiob 14:13-15  Obyś mnie w grobie ukrył i schował, aż twój gniew się uciszy, wyznaczył mi czas i wspomniał na mnie. (14) Gdy człowiek umrze, czy znowu ożyje? Przez wszystkie dni wyznaczonego mi czasu będę czekał, aż nadejdzie moja zmiana. (15) Zawołasz, a ja ci odpowiem; zatęsknisz za dziełem swoich rąk
.
Psalm 16:9-10  Dlatego cieszy się moje serce i raduje się moja chwała, a moje ciało będzie spoczywać bezpiecznie. (10) Nie zostawisz bowiem mojej duszy w piekle ani nie dopuścisz swemu Świętemu doznać zniszczenia
.
Psalm 17:15  Ja zaś w sprawiedliwości ujrzę twe oblicze, a gdy się obudzę, nasycę się twoim podobieństwem
.
Psalm 49:15  Ale Bóg wykupi moją duszę z mocy grobu, bo mnie przyjmie. Sela
.
Izaj. 26:19 Twoi umarli ożyją, wraz z moim trupem powstaną. Ocućcie się i śpiewajcie, wy, którzy spoczywacie w prochu! Twoja rosa bowiem będzie jak rosa na ziołach, a ziemia wyda umarłych
.
Dan. 12:2 A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzi się, jedni do życia wiecznego, a drudzy ku hańbie i wiecznej pogardzie
.
Oz. 13:14  Wybawię ich z mocy grobu, wykupię ich od śmierci. O śmierci, będę twoją śmiercią! O grobie, będę twoim zniszczeniem! Żal się ukryje przed moimi oczami
.
Hebr. 11:17-19  17 Przez wiarę Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka. On, który otrzymał obietnicę, złożył w ofierze jednorodzonego syna; 18 On, któremu powiedziano: W Izaaku będzie nazwane twoje potomstwo; 19 Uważał, że Bóg może nawet wskrzesić z martwych, skąd go też otrzymał na podobieństwo zmartwychwstania

Zmartwychwstanie Chrystusa wskazane jest wyraźnie w (Psalm 16:9-10), gdzie Dawid mówi:

Dlatego cieszy się moje serce i raduje się moja chwała, a moje ciało będzie spoczywać bezpiecznie. Nie zostawisz bowiem mojej duszy w piekle ani nie dopuścisz swemu Świętemu doznać zniszczenia

Dawid mówi tutaj nie tylko o oczekiwaniu swego własnego zmartwychwstania, ale również o Chrystusie, którego określa się tutaj jako „Świętego” stwierdzając, że nie dozna On zniszczenia swego ciała co oznacza, że nie pozostanie w grobie wystarczająco długo, aby jego ciało zaczęło się rozkładać. Ten fragment Psalmu 16 cytowany jest też przez Piotra w (Dzieje 2:24-31) oraz przez Pawła (Dzieje 13:34-37) wskazując jednoznacznie na zmartwychwstanie Chrystusa.

O zmartwychwstaniu Chrystusa mówi również

Psalm 118: 22-24  Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym. (23) PAN to sprawił i jest to cudowne w naszych oczach. (24) Oto dzień, który PAN uczynił, weselmy się i radujmy się w nim

Jest tutaj mowa o egzaltacji Chrystusa, który po swoim zmartwychwstaniu stał się kamieniem węgielnym, co potwierdzone jest w

Dzieje 4:10-11 Niech wam wszystkim i całemu ludowi Izraela będzie wiadomo, że w imieniu Jezusa Chrystusa z Nazaretu, którego wy ukrzyżowaliście, a którego Bóg wskrzesił z martwych, przez niego on stoi przed wami zdrowy. 11 On jest tym kamieniem odrzuconym przez was, budujących, który stał się kamieniem węgielnym

Wydaje się również, że zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa przepowiedziane zostało w Starym Testamencie w typologii kapłaństwa Melchisedeka.

1 Mojż. 14:18 A Melchisedek, król Salemu, wyniósł chleb i wino. Był on kapłanem Boga Najwyższego
.
Hebr. 7:15-17  15 Jest to jeszcze bardziej oczywiste, skoro na podobieństwo Melchizedeka pojawia się inny kapłan; 16 Który stał się nim nie według cielesnego przykazania prawa, ale według mocy niezniszczalnego życia. 17 Tak bowiem świadczy: Ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka
.
Hebr. 7:23-25  23 A wprawdzie tamtych kapłanów było wielu, gdyż śmierć nie pozwoliła im trwać na zawsze. 24 Ten zaś, ponieważ trwa na wieki, ma kapłaństwo nieprzemijające. 25 Dlatego też całkowicie może zbawić tych, którzy przez niego przychodzą do Boga, bo zawsze żyje, aby wstawiać się za nimi

Doktryna zmartwychwstania wszystkich ludzi oraz zmartwychwstania Chrystusa została zatem ustanowiona już w Starym Testamencie.
.


Przepowiednie Chrystusa dotyczące własnego zmartwychwstania

W Ewangeliach często czytamy, że Chrystus przepowiedział zarówno swoją śmierć, jak i zmartwychwstanie:

Mat. 16:21  I odtąd zaczął Jezus tłumaczyć swoim uczniom, że musi iść do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych, od naczelnych kapłanów i uczonych w Piśmie, i być zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstać
.
Mat. 17:23 I zabiją go, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. I bardzo się zasmucili
.
Mat. 20:17-19  17 A gdy Jezus szedł do Jerozolimy, w drodze wziął ze sobą na ubocze dwunastu uczniów i powiedział do nich: 18 Oto idziemy do Jerozolimy, a Syn Człowieczy zostanie wydany naczelnym kapłanom i uczonym w Piśmie, a oni skażą go na śmierć. 19 I wydadzą go poganom na pośmiewisko, ubiczowanie i ukrzyżowanie, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie
.
Mat.  26:12  Bo ona, wylewając ten olejek na moje ciało, zrobiła to, aby przygotować mnie na mój pogrzeb
.
Mat. 26:28-29  To bowiem jest moja krew nowego testamentu, która wylewa się za wielu na przebaczenie grzechów. 29 Ale mówię wam: Odtąd nie będę pił z tego owocu winorośli aż do dnia, gdy go będę pił z wami nowy w królestwie mego Ojca
.
Mat. 26:31-32  Wtedy Jezus powiedział do nich: Wy wszyscy zgorszycie się z mojego powodu tej nocy. Jest bowiem napisane: Uderzę pasterza i rozproszą się owce stada. 32 Lecz gdy zmartwychwstanę, udam się do Galilei przed wami
.
Marka 9:30-32 A wyszedłszy stamtąd, przechodzili przez Galileę. On jednak nie chciał, aby ktoś o tym wiedział. 31 Nauczał bowiem swoich uczniów i mówił im: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi i zabiją go, ale zabity trzeciego dnia zmartwychwstanie. 32 Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się go zapytać
.
Marka 14:28 Lecz gdy zmartwychwstanę, udam się do Galilei przed wami
.
Łuk. 9:22
 I powiedział: Syn Człowieczy musi wiele cierpieć i zostać odrzucony przez starszych, naczelnych kapłanów i uczonych w Piśmie, i być zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstać
.
Łuk. 18:31-34  31 Potem wziął ze sobą dwunastu i powiedział do nich: Oto idziemy do Jerozolimy i wypełni się wszystko, co zostało napisane przez proroków o Synu Człowieczym. 32 Będzie bowiem wydany poganom, wyśmiany, zelżony i opluty; 33 Ubiczują go i zabiją, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. 34 Lecz oni nic z tego nie zrozumieli. Te słowa były przed nimi zakryte i nie wiedzieli, o czym była mowa
.
Jana 2:19-22
  19 Odpowiedział im Jezus: Zburzcie tę świątynię, a w trzy dni ją wzniosę. 20 Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni wzniesiesz? 21 Ale on mówił o świątyni swego ciała. 22 Gdy więc zmartwychwstał, jego uczniowie przypomnieli sobie, że im to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wypowiedział Jezus
.
Jana 10:17-18  Dlatego Ojciec mnie miłuje, bo ja oddaję swoje życie, aby je znowu wziąć. 18 Nikt mi go nie odbiera, ale ja oddaję je sam z siebie. Mam moc je oddać i mam moc znowu je wziąć. Ten nakaz otrzymałem od mego Ojca

Proroctwa te są tak liczne, oczywiste, podane w wielu kontekstach i niepodważalne, że nie może być żadnych wątpliwości co do tego, że Chrystus przepowiedział swoją śmierć i zmartwychwstanie, a spełnienie tych przepowiedni potwierdziło ich prawdziwość oraz dokładność.


Dowody zmartwychwstania Chrystusa

Nowy Testament przedstawia przytłaczające dowody na zmartwychwstanie Chrystusa. Przynajmniej szesnaście razy Chrystus ukazał się różnym osobom i w różnych okolicznościach już po swojej śmierci i zmartwychwstaniu:

Ukazanie się Marii Magdalenie

Jana 20:11-17  11 Ale Maria stała na zewnątrz przed grobem, płacząc. A gdy płakała, nachyliła się do grobowca; 12 I ujrzała dwóch aniołów w bieli, którzy siedzieli tam, gdzie było złożone ciało Jezusa, jeden u głowy, a drugi u nóg. 13 I zapytali ją: Kobieto, czemu płaczesz? Odpowiedziała im: Bo zabrali mego Pana i nie wiem, gdzie go położyli. 14 A to powiedziawszy, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, lecz nie wiedziała, że to Jezus. 15 Jezus ją zapytał: Kobieto, czemu płaczesz? Kogo szukasz? A ona, sądząc, że to ogrodnik, odpowiedziała mu: Panie, jeśli ty go wziąłeś, powiedz mi, gdzie go położyłeś, a ja go zabiorę. 16 Jezus powiedział do niej: Mario! A ona, obróciwszy się, powiedziała do niego: Rabbuni! – co się tłumaczy: Nauczycielu. 17 Jezus do niej powiedział: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do mego Ojca. Ale idź do moich braci i powiedz im: Wstępuję do mego Ojca i waszego Ojca, i do mego Boga, i waszego Boga

(zob. Marka 16:9-11)

Ukazanie się kobietom

Mat. 28:9-10  Kiedy szły przekazać to jego uczniom, nagle Jezus wyszedł im na spotkanie i powiedział: Witajcie! A one podeszły, objęły go za nogi i oddały mu pokłon. 10 Wtedy Jezus powiedział do nich: Nie bójcie się! Idźcie, powiedzcie moim braciom, aby poszli do Galilei. Tam mnie ujrzą

Ukazanie się Piotrowi

Łuk. 24:34 Ci mówili: Pan naprawdę zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi
.
1 Kor. 15:5  I że ukazał się Kefasowi, a potem tym dwunastu

Ukazanie się Apostołom podczas nieobecności Tomasza

Marka 16:14  Na koniec ukazał się jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im ich niewiarę i zatwardziałość serca, że nie wierzyli tym, którzy go widzieli wskrzeszonego
.
Łuk. 24:36-43  36 A gdy to mówili, sam Jezus stanął pośród nich i powiedział do nich: Pokój wam. 37 A oni się zlękli i przestraszeni myśleli, że widzą ducha. 38 I zapytał ich: Czemu się boicie i czemu myśli budzą się w waszych sercach? 39 Popatrzcie na moje ręce i nogi, że to jestem ja. Dotknijcie mnie i zobaczcie, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam. 40 Kiedy to powiedział, pokazał im ręce i nogi. 41 Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia? 42 I podali mu kawałek pieczonej ryby i plaster miodu. 43 A on wziął i jadł przy nich
.
Jana 20:19-24  19 A gdy był wieczór tego pierwszego dnia po szabacie, a drzwi były zamknięte tam, gdzie zgromadzili się uczniowie z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i powiedział do nich: Pokój wam. 20 A to powiedziawszy, pokazał im swoje ręce i bok. I uradowali się uczniowie, ujrzawszy Pana. 21 Jezus znowu powiedział do nich: Pokój wam. Jak Ojciec mnie posłał, tak i ja was posyłam. 22 A to powiedziawszy, tchnął na nich i powiedział: Weźcie Ducha Świętego. 23 Komukolwiek przebaczycie grzechy, są im przebaczone, a komukolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. 24 A Tomasz, jeden z dwunastu, zwany Didymos, nie był z nimi, gdy przyszedł Jezus

Ukazanie się jedenastu uczniom tydzień po swoim zmartwychwstaniu

Jana 20:26-29  26 A po ośmiu dniach jego uczniowie znowu byli w domu, a Tomasz z nimi. I przyszedł Jezus, gdy drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i powiedział: Pokój wam. 27 Potem powiedział do Tomasza: Włóż tu swój palec i obejrzyj moje ręce, wyciągnij swoją rękę i włóż ją w mój bok, a nie bądź bez wiary, ale wierz. 28 Wtedy Tomasz mu odpowiedział: Mój Pan i mój Bóg! 29 Jezus mu powiedział: Tomaszu, uwierzyłeś, ponieważ mnie ujrzałeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli

Ukazanie się siedmiu uczniom nad Morzem Tyberiadzkim

(Jana 21:1-23)

Ukazanie się ponad pięciuset braciom

1 Kor. 15:6 Potem ukazał się więcej niż pięciuset braciom naraz, z których większość żyje aż dotąd, a niektórzy zasnęli

Ukazanie się Jakubowi, bratu Pana

1 Kor. 15:7 Potem ukazał się Jakubowi, potem wszystkim apostołom

Ukazanie się jedenastu uczniom na górze w Galilei

(Mat. 28:16-20; 1 Kor. 15:7)

Ukazanie się uczniom na Górze Oliwnej przed wniebowstąpieniem

(Łuk. 24: 44:53; Dzieje 1:3-9)

Ukazanie się Szczepanowi w czasie jego męczeńskiej śmierci

(Dzieje 7:55-56)

Ukazanie się Pawłowi w drodze do Damaszku

(Dzieje 9:3-6; por. Dzieje 22:6-11; 26:13-18; 1 Kor. 15:8)

Ukazanie się Pawłowi w Arabii

(Dzieje 20:24; 26:17; Gal. 1:12, 17)

Ukazanie się Pawłowi w świątyni

(Dzieje 22:17-21; zob. Dzieje 9:26-30; Gal. 1:18)

Ukazanie się Pawłowi w areszcie w Cezarei

(Dzieje 23:11)

Ukazanie się apostołowi Janowi

(Obj. 1:12-20)

Wielka liczba pojawień się Chrystusa zmartwychwstałego, ogromna różnorodność okoliczności, osób i dokładnie pasujących szczegółów, wszystko to bez cienia wątpliwości możemy uznać za niezbite dowody potwierdzające historyczny fakt jego zmartwychwstania.

Inne dowody

Oprócz dowodów zabranych na podstawie relacji z pojawiania się Chrystusa zmartwychwstałego możemy wskazać na więcej faktów podtrzymujących tę historyczną prawdę. Przytoczymy niektóre z nich:

Po zmartwychwstaniu Chrystusa grobowiec w którym złożono jego ciało był pusty.

Mat. 28:6  Nie ma go tu. Powstał bowiem, jak powiedział. Chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał Pan
.
Marka 16:6  Lecz on powiedział do nich: Nie bójcie się. Szukacie Jezusa z Nazaretu, który był ukrzyżowany. Powstał, nie ma go tu. Oto miejsce, gdzie go złożono
.
Łuk. 24:3,6,12  A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa; 6 Nie ma go tu, ale powstał z martwych. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, gdy był jeszcze w Galilei; 12 Wtedy Piotr wstał i pobiegł do grobu. A gdy się nachylił, zobaczył płótna leżące osobno i odszedł, dziwiąc się temu, co się stało
.
Jana 20:2 Wtedy pobiegła i przyszła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował, i powiedziała do nich: Zabrali Pana z grobu i nie wiemy, gdzie go położyli
.
Jana 20:5-8   Kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednak tam nie wszedł. Przyszedł też Szymon Piotr, idąc za nim. Wszedł do grobowca i zobaczył leżące płótna; I chustę, która była na jego głowie, położoną nie z płótnami, ale zwiniętą osobno na jednym miejscu. Potem wszedł także ten drugi uczeń, który pierwszy przybył do grobu, zobaczył i uwierzył

Jest oczywiste, że świadkowie zmartwychwstania Chrystusa nie byli głupcami i byłoby niemożliwe ich oszukać. W rzeczywistości niełatwo przyszło im zrozumieć wszystko to, co się stało.

Jana 20:9 Jeszcze bowiem nie rozumieli Pisma, że miał zmartwychwstać
.
Jana 20:11-15, 25   11 Ale Maria stała na zewnątrz przed grobem, płacząc. A gdy płakała, nachyliła się do grobowca; 12 I ujrzała dwóch aniołów w bieli, którzy siedzieli tam, gdzie było złożone ciało Jezusa, jeden u głowy, a drugi u nóg. 13 I zapytali ją: Kobieto, czemu płaczesz? Odpowiedziała im: Bo zabrali mego Pana i nie wiem, gdzie go położyli. 14 A to powiedziawszy, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, lecz nie wiedziała, że to Jezus. 15 Jezus ją zapytał: Kobieto, czemu płaczesz? Kogo szukasz? A ona, sądząc, że to ogrodnik, odpowiedziała mu: Panie, jeśli ty go wziąłeś, powiedz mi, gdzie go położyłeś, a ja go zabiorę; 25  I powiedzieli mu inni uczniowie: Widzieliśmy Pana. Lecz on powiedział do nich: Jeśli nie zobaczę na jego rękach śladów gwoździ i nie włożę mego palca w ślady gwoździ, i nie włożę mojej ręki w jego bok, nie uwierzę

Gdy dotarło do nich, że Jezus Chrystus zmartwychwstał, gotowi byli umrzeć za swoją wiarę w Chrystusa. Jest oczywiste, że po zmartwychwstaniu Chrystusa nastąpiła wielka zmiana w jego uczniach. Ich smutek zastąpiony został wielką radością i wiarą.

Dzieje Apostolskie opisują działanie Bożej mocy Ducha Świętego w uczniach po zmartwychwstaniu Chrystusa, moc Ewangelii, którą głosili oraz czynione przez nich cuda. Wydarzenia z dnia Pięćdziesiątnicy to też bardzo ważny dowód, ponieważ byłoby niemożliwe przekonanie trzech tysięcy ludzi, którzy mieli możliwość sprawdzenia i zweryfikowania wszystkich faktów, o tym, że Chrystus zmartwychwstał, gdyby to była tylko fikcja.

Zwyczaj celebrowania przez wczesny Kościół wieczerzy Pańskiej oraz składania ofiar pierwszego dnia tygodnia, to kolejny dowód historyczny.

Dzieje 20:7  A pierwszego dnia po szabacie, gdy uczniowie zebrali się na łamanie chleba, Paweł, który miał nazajutrz odjechać, przemawiał do nich i przeciągnął mowę aż do północy
.
1 Kor. 16:2 Każdego pierwszego dnia tygodnia niech każdy z was odkłada u siebie, stosownie do tego, jak mu się powodzi, aby nie urządzać składek dopiero wtedy, kiedy ja tam przybędę

Sam fakt, że wczesny Kościół narodził się i przetrwał pomimo prześladowań i śmierci apostołów, nie mógłby zostać w żaden sposób wytłumaczony, gdyby Chrystus nie powstał z martwych. Było to dosłowne, cielesne zmartwychwstanie, które przekształciło ciało Chrystusa dostosowując je do jego niebiańskich funkcji.


Cel i powody zmartwychwstania Chrystusa

Można przytoczyć przynajmniej siedem ważnych powodów zmartwychwstania Chrystusa.

Chrystus zmartwychwstał z powodu tego kim jest

Dzieje 2:24 Jego to Bóg wskrzesił, uwolniwszy od boleści śmierci, bo było niemożliwe, aby ta mogła go zatrzymać

Chrystus zmartwychwstał aby zostało wypełnione przymierze z Dawidem

2 Sam. 7:12-16 (11) Gdy się dopełnią twoje dni i zaśniesz ze swoimi ojcami, wzbudzę po tobie twojego potomka, który wyjdzie z twego wnętrza, i umocnię jego królestwo. (13) On zbuduje dom dla mojego imienia, a ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. (14) Ja będę mu ojcem, a on będzie mi synem. Jeśli zgrzeszy, skarcę go rózgą ludzką i razami synów ludzkich. (15) Lecz moje miłosierdzie nie odstąpi od niego, tak jak je cofnąłem od Saula, którego odrzuciłem przed tobą. (16) I twój dom, i twoje królestwo będą utwierdzone na wieki przed tobą, a twój tron będzie trwał na wieki
.
Psalm 89:20-37 20) Znalazłem Dawida, mego sługę, namaściłem go swoim świętym olejem. (21) Moja ręka będzie przy nim i wzmocni go moje ramię. (22) Nie będzie uciskany przez wroga, a syn nieprawości go nie pognębi. (23) Zetrę na jego oczach jego przeciwników, a tych, którzy go nienawidzą, powalę. (24) Ponadto moja prawda i miłosierdzie będą z nim, a w moim imieniu jego róg będzie wzniesiony. (25) I położę na morzu jego rękę i na rzekach jego prawicę. (26) On zawoła: Ty jesteś moim ojcem, moim Bogiem i skałą mego zbawienia. (27) Ja też uczynię go pierworodnym i najwyższym wśród królów ziemi. (28) Na wieki zachowam dla niego swoje miłosierdzie, a moje przymierze z nim będzie trwałe. (29) Jego potomstwo utrwalę na wieki, a jego tron – jak dni niebios. (30) Ale jeśli jego synowie porzucą moje prawo i nie będą postępowali według moich nakazów; (31) Jeśli moje ustawy znieważą, a moich przykazań nie będą przestrzegać; (32) Wtedy ukarzę rózgą ich przestępstwo, a ich nieprawość biczami. (33) Ale nie odbiorę mu mojego miłosierdzia ani nie zawiodę w mojej wierności. (34) Nie złamię mego przymierza ani nie zmienię tego, co wyszło z moich ust. (35) Raz przysiągłem na moją świętość, że nie skłamię Dawidowi. (36) Jego potomstwo będzie trwać na wieki, a jego tron jak słońce przede mną; (37) Jak księżyc będzie utwierdzone na wieki i jak wierny świadek na niebie. Sela
.
Izaj. 9:6-7 6) Dziecko bowiem narodziło się nam, syn został nam dany. Na jego ramieniu spocznie władza, a nazwą go imieniem: Cudowny, Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju; (7) A rozszerzeniu jego władzy i pokoju nie będzie końca, zasiądzie na tronie Dawida i nad jego królestwem, aż je ustanowi i utwierdzi sądem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Dokona tego gorliwość PANA zastępów
.
Łuk. 1:31-33  31 Oto poczniesz w swym łonie i urodzisz syna, któremu nadasz imię Jezus. 32 Będzie on wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego ojca Dawida. 33 I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca
.
Dzieje 2:25-31  25 Dawid bowiem mówi o nim: Patrzyłem na Pana zawsze przed moim obliczem, bo jest po mojej prawicy, żebym się nie zachwiał. 26 Dlatego rozweseliło się moje serce i rozradował się mój język, a także moje ciało będzie spoczywać w nadziei. 27 Nie zostawisz bowiem mojej duszy w piekle i nie dasz swojemu Świętemu doznać zniszczenia. 28 Dałeś mi poznać drogi życia, a twoje oblicze napełni mnie radością. 29 Mężowie bracia, mogę swobodnie mówić do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grobowiec znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. 30 Będąc więc prorokiem i wiedząc, że Bóg zaręczył mu przysięgą, iż z owocu jego bioder, według ciała, wzbudzi Chrystusa i posadzi na jego tronie; 31 Przepowiadał to, i mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że jego dusza nie pozostanie w piekle, a jego ciało nie dozna zniszczenia

 Chrystus zmartwychwstał aby być dawcą zmartwychwstałego życia

Jana 10:10-11 Złodziej przychodzi tylko po to, żeby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem, aby miały życie i aby miały je w obfitości. 11 Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za owce
.
Jana 11:25-26  I powiedział do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, będzie żył. 26 A każdy, kto żyje i wierzy we mnie, nigdy nie umrze. Czy wierzysz w to?
.
Efezj. 2:6 I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie
.
Kol. 3:1-4  Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Myślcie o tym, co w górze, nie o tym, co na ziemi. Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Lecz gdy się Chrystus, nasze życie, ukaże, wtedy i wy razem z nim ukażecie się w chwale

1 Jana 5:11-12  A to świadectwo jest takie, że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w jego Synu. 12 Kto ma Syna, ma życie, kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia

Chrystus zmartwychwstał aby być źródłem zmartwychwstania

Mat. 28:18 Wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich: Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi
.
Efezj. 1: 19-21  19 I czym jest przemożna wielkość jego mocy wobec nas, którzy wierzymy, według działania potęgi jego siły. 20 Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich; 21 Wysoko ponad wszelką zwierzchnością i władzą, mocą, panowaniem i ponad wszelkim imieniem wypowiadanym nie tylko w tym świecie, ale i w przyszłym

Chrystus zmartwychwstał aby być Głową Kościoła

Efezj. 1:20-23  20 Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich; 21 Wysoko ponad wszelką zwierzchnością i władzą, mocą, panowaniem i ponad wszelkim imieniem wypowiadanym nie tylko w tym świecie, ale i w przyszłym. 22 I wszystko poddał pod jego stopy, a jego samego dał jako głowę ponad wszystkim kościołowi; 23 Który jest jego ciałem i pełnią tego, który wszystko we wszystkich napełnia

Chrystus zmartwychwstał aby dokonało się nasze usprawiedliwienie

Rzym. 4:25 Który został wydany za nasze grzechy i wstał z martwych dla naszego usprawiedliwienia

Chrystus zmartwychwstał aby stać się pierwocinami zmartwychwstania

1 Kor. 15:20-23  20 Tymczasem jednak Chrystus został wskrzeszony z martwych i stał się pierwszym plonem tych, którzy zasnęli. 21 Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka, przez człowieka przyszło też zmartwychwstanie umarłych. 22 Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. 23 Ale każdy w swojej kolejności, Chrystus jako pierwszy plon, potem ci, którzy należą do Chrystusa, w czasie jego przyjścia


Znaczenie zmartwychwstania Chrystusa

Zmartwychwstanie Chrystusa, ze względu na swój historyczny charakter, stanowi najważniejszy dowód na boskość Jezusa Chrystusa. Jest też wielkim zwycięstwem nad grzechem i śmiercią oraz świadectwem Bożej mocy, o której mowa w

Efezj. 1:19-21  19 I czym jest przemożna wielkość jego mocy wobec nas, którzy wierzymy, według działania potęgi jego siły. 20 Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich; 21 Wysoko ponad wszelką zwierzchnością i władzą, mocą, panowaniem i ponad wszelkim imieniem wypowiadanym nie tylko w tym świecie, ale i w przyszłym

Z uwagi na wielkość i ważność tego wydarzenia, pierwszy dzień każdego tygodnia został ustalony do tego, abyśmy upamiętniali chwalebne zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, zastępując tym samym prawo szabatu, czyli siódmego dnia, dane Izraelowi. Zmartwychwstanie Pana Jezusa jest zatem podstawą naszej wiary chrześcijańskiej, jak to ujął apostoł Paweł w 1 Kor. 15:17:

A jeśli Chrystus nie został wskrzeszony, daremna jest wasza wiara i nadal jesteście w swoich grzechach

Przez zmartwychwstanie Chrystusa nasza wiara chrześcijańska jest pewna, prawdziwa i całkowicie uzasadniona, a ostateczne zwycięstwo i Królestwo Pana Jezusa jest zapewnione.

SOLI DEO GLORIA

Print Friendly, PDF & Email