Pozycja zielonoświątkowców

Wyznawcy ruchu zielonoświątkowego uparcie twierdzą, że Bóg przemawia do nich osobiście i że mogą słyszeć Głos Boga w swojej głowie. Na potwierdzenie tej praktyki przywołują następujące fragmenty:

Jan 10:27 Moje owce słuchają (κούουσιν akouousinmego głosu (φωνς phōnēs) i ja je znam, a one idą za mną.
.
Rzym. 10:17 Więc (ρα arawiara jest ze słuchania (κος akoēs), a słuchanie (κο akoē– przez słowo (ήματος  rhēmatosBoże.

ρα ara – więc, zatem, ponieważ, z powodu – spójnik wynikowy oznaczający, że to, co po nim następuje, jest skutkiem lub wnioskiem względem tego, co go w wypowiedzi poprzedza
κούω akouó –  słyszeć, rozumieć, usłuchać
ῥῆμα rhéma –  słowo mówione, słowo żywego głosu
φωνή phóné –  dźwięk, głos, język, dialekt, wtyłumaczyć

Zielonoświątkowa interpretacja

  • Boże Słowo to słowo wychodzące z ust Boga.
  • Słowo to może być spisane albo słyszane.
  • Słowo to słowo, a jak jest ze słuchania to może być czytane z kartki i słuchane albo słyszane bezpośrednio od Pana jako głos w głowie.


.


Refutacja

Poniżej przedstawiona zostanie prawidłowa interpretacja obu fragmentów.
.

Jan 10:27 – efektywne powołanie

Jan 10:27Moje owce słuchają (κούουσιν akouousinmego głosu (φωνς phōnēs) i ja je znam, a one idą za mną.

.

Zasada kontekstu

Spójrzmy na najblższy kontekst wersu 27 ewangelii Jana

Jan 10:24-28 24 Wtedy Żydzi obstąpili go i zapytali: Jak długo będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam otwarcie. 25 Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Dzieła, które wykonuję w imieniu mego Ojca, one świadczą o mnie. 26 Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem. 27 Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną. 28 A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.

  • Przywódcy odstępczej religii judaistycznej nie wierzą w Chrystusa i żądają od Niego ustnego potwierdzenia że ten jest Chrystusem, wers 24.
    .
  • Pan Jezus Chrystus informuje ich, że już to wcześniej uczynił, oraz że dzieła (cuda) jakich dokonuje świadczą o prawdziwości stwierdzenia – o tym że jest Chrystusem, wers 25.
    .
  • Judaiści zostają oskarżeni o brak wiary a przyczyną tego jest fakt, że nie należą do Boga, wers 26.
    .
  • Judaiści słyszeli głos Jezusa i odrzucili Jego przekaz, „jak wam powiedziałem”, wers 26.
    .
  • Niewierzącym Judaistom, którzy słyszeli słowa Jezusa, Pan przeciwstawia wierzących, którzy słyszą bezpośrednio wypowiadaną przez Jezusa wiadomość i ją przyjmują, wers 27.
    .
  • Należeć do Chrystusa oznacza posiadać życie wieczne, mowa tutaj o ewangelii, wers 28.
    .
  • Fragment odnosi się do ziemskiej służby Pana Jezusa, gdzie Jego głos był fizycznie słyszany przez świadków.
    .
  • Fragment naucza, że osoby należące do Jezusa, gdy usłyszą ewangelię, czyli dobrą nowinę, przyjdą do Niego i będą podążać za Jego nauczaniem.
    .
  • Całe niezbędne nauczanie zostało spisane i zamknięte w kanonie 66 ksiąg Starego i Nowego Testamentu.
    .
  • Fragment nie naucza, że Pan Jezus przemawia w słyszalny sposób do wszystkich swoich owiec.
    .
Zasada syntezy

Rozpatrzmy fragment w szerszym kontekście.

Po zmartwychwstaniu Pan Jezus nie przemawiał do Apostołów za pomocą słyszalnego tylko przez jedną osobę głosu w głowie, lecz osobiście wyjaśniał Słowo Boże objawiając się wielu naraz.

Łuk. 24:32 I mówili między sobą: Czy nasze serce nie pałało w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i otwierał nam Pisma?

Ewangelia, która prowadzi do Jezusa jest głoszona na podstawie Słowa Bożego przez ludzi, nie jest objawiana osobiście. Jeśli ewangelia nie jest głoszona przez człowieka (lub wyczytana ze spisanego Słowa Bożego) nie ma zbawienia.

Rzym. 10:14 Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei?

1 Tes. 2:16 Zabraniają nam zwiastować poganom, żeby ci nie byli zbawieni, aby zawsze dopełniali miary swoich grzechów; nadszedł bowiem na nich ostateczny gniew.

Chrystus jest ostatecznym objawieniem Bożym. Chrystus przekazał pełnię objawienia Bożego jakie ma być dostępne ludziom. Spisanie ostatniej Księgi Pisma Świętego oznacza koniec nowych proroctw i wszelkiego objawienia.

Mat. 17:5 To jest mój umiłowany Syn, w którym mam upodobanie, jego słuchajcie.

Kol. 2:3 są ukryte wszystkie skarby mądrości i wiedzy.

Hebr. 1:1-2 1 Bóg, który wielokrotnie (w różnych czasach) i na różne sposoby przemawiał niegdyś do ojców przez proroków; 2 W tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez swego Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego, przez którego też stworzył światy;

Jan 4:25 Gdy on (Mesjasz) przyjdzie, oznajmi nam wszystko.

Jan 15:15 Już więcej nie będę nazywał was sługami, bo sługa nie wie, co robi jego pan. Lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo oznajmiłem wam wszystko, co słyszałem od mego Ojca.

Obj. 22:18  Oświadczam zaś każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: Jeśli ktoś dołoży coś do tego, dołoży mu też Bóg plag opisanych w tej księdze;
.

Zasada gramatyczna

Grecka gramatyka potwiedza znaczenie kontekstu. Gdy Pan Jezus tłumaczył, przeznaczeni do zbawienia (owce Jezusa) rozumiały.

κούω akouó –  słyszeć, rozumieć, usłuchać
φωνή phóné –  dźwięk, głos, język, dialekt, wtyłumaczyć

Gdy Jezus Chrystus przemawiał do przedstawicieli odstępczej religii, którzy mieli dostęp do pełnego objawienia Słowa Bożego, doskonałej ekspozycji Słowa Bożego, na dodatek potwierdzonej przez niezaprzeczalne cuda i znaki jakich dokonywał Mesjasz, jedyną konkluzją faryzeuszy bło niezrozumienie wyrażone w niepewności.

  • Jak długo będziesz nas trzymał w niepewności?, wers 24
  • powiedziałem wam, a nie wierzycie, wers 25

Spodziewaną reakcją powinna być wiara i posłuszeństwo.

  • Moje owce słuchają mego głosu, wers 27
  • a one idą za mną, wers 27
     .
Zasada historyczna

Oto jak w różnych okresach kościoła chrześcijanie oświeceni przez Ducha Świętego interpretowali poniższy fragment

…Słyszą mój głos…

„Odnosi się do Chrześcijan, i znaczy że są posłuszni Jego nakazom.” – Dr Barnes

„To moc otrzymana od Pana Jezusa do rozróżniania między prawdą  i prowadzącymi na zatracenie błędami.” – Mathew Poole’s Commentary

„Czyli mają wiarę” – Benson Commentary

„To wspólne rozpoznanie (Bóg poznaje ludzi, ludzie poznają Boga)” – Pulpit Commentary
.

Zasada praktyczna

Fragment naucza efektywnym powołaniu do życia wiecznego wyrażonym w posłuszeństwie nauce Mesjasza, które skutkuje wiarą potwierdzoną przez wypełnianie woli Bożej. Tekst ustanawia w ten sposób obiektywny mechanism weryfikacji zbawienia. Każdy, kto wierzy Panu Jezusowi (zbawiony) będzie wydawał owoce wiary w postaci posłuszeństwa Bożym nakazom, które będą wypływać z jego zmienionego przez Boga serca.

Jan 15:16 Nie wy mnie wybraliście, ale ja was wybrałem i przeznaczyłem, abyście wyszli i wydali owoc, i aby wasz owoc trwał, i aby Ojciec dał wam to, o cokolwiek poprosicie go w moje imię.

Gal. 5:22-23 22 Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara; 23 Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa.

Jak. 2:17 Tak i wiara, jeśli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie

Z drugiej strony każdy nieposłuszny Bożym nakazom jest niezbawiony. Fragment nie naucza o tym, że dzis Jezus przemawia osobiście przez głos w głowie. Ta pozbawiona kontekstu interpretacja jest wytworem pozbawionego oświecenia Ducha Świętego umysłu. Jest to nauka zaprzeczająca nauce Ducha Świętego.


Rzym. 10:17 – posłuszeństwo naukom Pisma

Rzym. 10:17 Więc (ρα arawiara jest ze słuchania (κος akoēs), a słuchanie (κο akoē– przez słowo (ήματος  rhēmatosBoże.

.

Zasada kontekstu

Spójrzmy teraz na kontekst wersu 17 listu do Rzymian

Rzym. 10:8-18 8 Ale cóż mówi: Blisko ciebie jest słowo, na twoich ustach i w twoim sercu. To jest słowo wiary, które głosimy: 9 Jeśli ustami wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony. 10 Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu. 11 Mówi bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony. 12 Gdyż nie ma różnicy między Żydem a Grekiem; bo ten sam Pan wszystkich jest bogaty względem wszystkich, którzy go wzywają. 13 Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony. 14 Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei? 15 Jakże też będą głosić, jeśli nie zostaną posłani? Jak jest napisane: O jak piękne są nogi tych, którzy opowiadają pokój, tych, którzy opowiadają dobre rzeczy! 16 Ale nie wszyscy byli posłuszni ewangelii. Izajasz bowiem mówi: Panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu? 17 Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże. 18 Pytam jednak: Czy nie słyszeli? Ależ tak: Po całej ziemi rozszedł się ich głos i na krańce świata ich słowa.

  • Głoszone ustnie jest słowo wiary, wers 8
    .
  • Jest to ewangelia czyli zbawiająca wiara w Pana Jezusa Chrystusa, wersy 9-11
    .
  • Ewangelia ta wynika z Pisma Świętego, wers 11
    .
  • Ewangelia ta jest przeznaczona dla wszystkich ludzi bez względu na pochodzenie, wersy 12-13
    .
  • Ewangelię trzeba fizycznie usłyszeć, wers 14
    .
  • Ewangelia nie pojawia się w głowie poprzez bezpośredni głos Boga; aby ewangelia była usłyszana, potrzebni są do tego ludzcy agenci zwani kaznodziejami, jest to bezwzględny warunek, wers 15
    .
  • I choć nie wszyscy są posłuszni ewangelii, to właśnie ludzie głoszą ewangelię, wersy 14-16
    .
  • To ludzie mają głosić ewangelię po całej ziemi (a nie Bóg dając głosy w głowie), wers 18
    .
Zasada syntezy

…Po całej ziemi rozszedł się ich głos i na krańce świata ich słowa…

Jest to wypełnienie Nakazu Misyjnego Jezusa, dotyczącego wszystkich wierzących.

Mat. 28:16-20 16 Potem jedenastu uczniów poszło do Galilei na górę, na którą Jezus im polecił. 17 A gdy go ujrzeli, oddali mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. 18 Wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich: Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi. 19 Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego; 20 Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.

  • Nakaz dotyczy ewangelizacji, chrzest jest nieodłącznym elementem przyjęcia wiary, „idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”, wers 19
    .
  • Nakaz ten dotyczy też nauki całego Słowa Bożego – „ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam nakazałem”, wers 20
    .
  • Był on oryginalnie skierowany do Apostołów,  „potem jedenastu uczniów poszło do Galilei… wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich…”wersy 16-18
    .
  • Jednak nakaz misyjny ma charakter ponadczasowy i uniwersalny, „oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata”, wers 20
    .
  • Gdy kaznodzieje głoszą nauki swojego Mistrza, ten jest w nich obecny, to tak, jakby sam Jezus przemawiał, wers 20

Chrystus jest jedynym Nauczycielem-Mistrzem, od którego cała objawiona i spisana nauka pochodzi.

Mat. 23:8 Ale wy nie nazywajcie się Rabbi. Jeden bowiem jest wasz Mistrz (καθηγητης kathēgētēs),Chrystus, a wy wszyscy jesteście braćmi.

καθηγητης kathēgētēs – mistrz, przewodnik, nauczyciel, ten od którego mądrość pochodzi

Nauczyciele w kościele mają głosić nie swoje nauki, lecz te, które pochodzą od Mistrza.

Efez. 4:11 I on ustanowił …innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami (διδασκάλους didaskalous);

1 Tym. 5:17 Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce (διδασκαλί didaskalia).
.
διδάσκαλος didaskalos – nauczyciel, nauczający teologii wcześniej przekazanej przez καθηγητης kathēgētēs – czyli Mistrza, nauki spisanej w Słowie Bożym.

Pan Jezus odsyłał wszystkich do Pisma, nie dawał głosu w głowie.

Jan 5:39 Badajcie Pisma; sądzicie bowiem, że w nich macie życie wieczne, a one dają świadectwo o mnie.

Nie głos w głowie lecz diakon Filip głosił eunuchowi prawdy Słowa.

Dzieje 8:35 Wtedy Filip otworzył swe usta i zaczynając od tego fragmentu Pisma, głosił mu Jezusa.

Nie głos w głowie i osobiste objawienie, lecz Apostoł Paweł wyjaśniał Pismo Żydom.

Dzieje 17:2-3 2 Wtedy Paweł według swego zwyczaju wszedł do nich i przez trzy szabaty rozprawiał z nimi na podstawie Pisma;3 Wyjaśniając i nauczając, że Chrystus musiał cierpieć i powstać z martwych oraz: Ten Jezus, którego wam głoszę, jest Chrystusem.

Paweł zawsze odsyłał do Pisma, nie zachęcał do czekania na osobiste objawienie, nie zachęcał do oczekiwania na głos w głowie.

Dzieje 28:23 Wyznaczyli mu dzień i przyszło wielu do niego do kwatery, a on od rana do wieczora przytaczał im świadectwa o królestwie Bożym i przekonywał o Jezusie na podstawie Prawa Mojżesza i Proroków.

Nie głos w głowie i osobiste objawienie, lecz biegły w Piśmie Apollos przekonywał Żydów o Chrystusie.

Dzieje 18:24-28 24 A do Efezu przybył pewien Żyd, imieniem Apollos, rodem z Aleksandrii, człowiek wymowny i biegły w Piśmie. 25 Był on obeznany z drogą Pana, a pałając duchem, mówił i nauczał starannie o Panu, wiedząc tylko o chrzcie Jana. 26 Zaczął on odważnie mówić w synagodze. Gdy go usłyszeli Akwila i Pryscylla, przyjęli go do siebie i dokładniej wytłumaczyli drogę Boga. 27 Kiedy chciał udać się do Achai, bracia go zachęcili i napisali do uczniów, aby go przyjęli. Gdy tam przybył, bardzo pomagał tym, którzy uwierzyli dzięki łasce Bożej. 28 Dzielnie bowiem przekonywał Żydów, publicznie dowodząc z Pisma, że Jezus jest Chrystusem.

Apostoł Piotr nie opierał się na wizjach, głosach i objawieniach lecz na bardziej wiarygodnym Słowie Bożym.

2 Piotra 1:19 Mamy też mocniejsze słowo prorockie (τν προφητικν λόγον ton prophētikon logon), a wy dobrze czynicie, trzymając się go jak lampy, która świeci w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i jutrzenka nie wzejdzie w waszych sercach;

τν προφητικν λόγον ton prophētikon logon – przedimek określony τν ton oznacza, że chodzi o określone i znane czytelnikom proroctwa, jest to techniczna nazwa spisanego Słowa Bożego, co potwierdza wers następny

2 Piotra 2:20 To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu wykładowi.

Pojęcie to zostało dokłanie zdefiniowane jako spisane Słowo Boże w liście do Rzymian

Rzym. 16:25-26 25 A temu, który was może utwierdzić według mojej ewangelii i głoszenia Jezusa Chrystusa, według objawienia tajemnicy od wieków okrytej milczeniem; 26 Lecz teraz objawionej i przez Pisma proroków (γραφν προφητικν graphōn prophētikōnwedług postanowienia wiecznego Boga oznajmionej wszystkim narodom, by przywieść je do posłuszeństwa wierze;

γραφν προφητικν graphōn prophētikōn – spisane słowa Proroków; ewangelia spisana i oznajmiona wszystkim narodom aby przywodzić ludzi do wiary.

Zasada gramatyczna

11 Mówi bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony. 12 Gdyż nie ma różnicy między Żydem a Grekiem; bo ten sam Pan wszystkich jest bogaty względem wszystkich, którzy go wzywają. 13 Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony. 14 Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei? 15 Jakże też będą głosić, jeśli nie zostaną posłani? Jak jest napisane: O jak piękne są nogi tych, którzy opowiadają pokój, tych, którzy opowiadają dobre rzeczy! 16 Ale nie wszyscy byli posłuszni ewangelii. Izajasz bowiem mówi: Panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu? 17Więc (ἄρα ara) wiara jest ze słuchania (ἀκοῆς akoēs), a słuchanie (ἀκοὴ akoē) – przez słowo (ῥήματος  rhēmatos) Boże.

ρα ara – więc, zatem, ponieważ, z powodu – spójnik wynikowy oznaczający, że to, co po nim następuje, jest skutkiem lub wnioskiem względem tego, co go w wypowiedzi poprzedza
κούω akouó –  słyszeć, rozumieć, usłuchać
ῥῆμα rhéma –  słowo mówione, słowo żywego głosu

ρα ara – zatem  – spójnik wynikowy ustanawiający konsekwencję poprzednich myśli jako konkluzję myśli następnej; wiara (w ewangelię Chrystusa Jezusa opartą o Spisane Pismo Święte, wersy 8-16) bierze się ze κος akoēs – słyszenia i słuchania z posłuszeństwem, ήματος  rhēmatos – mówionego i głoszonego przez ludzi (kaznodziejów) Spisanego Słowa Bożego, wersy 11 i 17
.

Zasada historyczna

Oto jak w różnych okresach kościoła chrześcijanie oświeceni przez Ducha Świętego interpretowali poniższy fragment

wiara jest ze słuchania …

„Nasze tłumaczenie różniło się tutaj od wyrażenia, które jest takie samo w dwóch miejscach w języku greckim (Jan 12:38, Rzym. 10:16): Izajasz powiedział:” Kto uwierzył naszemu głoszeniu (τῇ ἀκοῇ tē akoē)? Więc trzeba uznać, że wiara pochodzi z głoszenia ἐξ ἀκοῆς ex akoēs, dlatego też głoszenie jest konieczne” – Dr Barnes

„To kolejne potwierdzenie prawdy, że wiara bierze się ze słyszenia Słowa a to jest nakaz głoszenia tego Słowa.”  Jamieson-Fausset-Brown Bible Commentary

„słowa Bożego, które my głosimy a oni słyszą.” – Ellicot’s Commentary

„chodzi o Pismo Święte, które ma Boga za Autora i którego tematem jest Chrystus”  –Gill’s Exposition of the Entire Bible
.

 

Zasada praktyczna

Pan Jezus nakazał głosić ewangelię. Ewangelię głosi się ustnie. Ewangelia jest słyszana. Pan Jezus nakazał przestrzegać całego Słowa Bożego, które nauczał. Nauka ta jest głoszona przez nauczycieli. Nauka ta jest słyszana.  Nie chodzi tu o Boży głos w czyjejś głowie. Ponownie zauważamy, że pozbawiona oświecenia Ducha Świętego zielonoświątkowa interpretacja całkowicie odbiega od prawdy objawionej w Spisanym Słowie Bożym.


Wnioski

Prawidłowa, oparta o zasady hermeneutyki analiza obu fragmentów Pisma Świętego wskazuje na Pismo Święte jako jedynie dostępne źródło objawienia. Wynikająca z tekstu zachęta do głoszenia Słowa Bożego niewierzącym jest ewidentna. Teksty wskazują również na środek rozpoznawania osób zbawionych, którym jest posłuszeństwo nakazom zawartym w Piśmie Świętym a które wynika z wewnętrznej potrzeby zbawionego człowieka. Tak jak Bóg uznaje swoje owce dając im chęć wykonywania Jego poleceń, tak owce są rozpoznawane przez to, że wykonują Boże polecenia. Posłuszeństwo jest kluczem do właściwej oceny relacji człowiek-Bóg.

Żaden z tekstów nie naucza, że Bóg przemawia do ludzi przez głos w głowie. Prawidłową reakcją na zielonoświątkowe interpretacje Pisma powinny być

  1. Ich odrzucenie
  2. Upamiętanie z praktyki
  3. W przypadku słyszenia głosów w głowie prośba o uwolnienie z demonicznego wpływu
  4. Posłuszeństwo spisanemu Słowu Bożemu
  5. Nawrócenie się do Boga

 


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email