Sola, a może prima Scriptura?

W kazaniu zatytułowanym „Ludzie mistrza, część 5: Judasz Iskariota” [1] John MacArthur nauczał, że Jezus kochał Judasza Iskariotę. Przeczytaj rękopis kazania, a zobaczysz, że MacArthur powiedział:

„Ale Jezus kochał go [Judasza]…” i „On [Chrystus] okazywał mu [Judaszowi] miłość”

MacArthur argumentował, że czyny Jezusa wobec Judasza były „… aktami miłości”. Osobiście odrzucam te nikczemne i niebiblijne poglądy, a jeśli się nie zgadzasz, z całym szacunkiem, zobaczmy, jak odpowiesz na dwa poniższe pytania, aby sprawdzić, czy jesteś wierny biblijnie, czy po prostu jesteś fanem człowieka.


Pierwsze pytanie

Pomimo języka miłości MacArthura i nauk o tym, jak Jezus kochał Judasza, gdzie Biblia wyraźnie mówi, że Chrystus kochał Judasza? W Biblii nie ma wersetów, które nauczałyby, że Chrystus kochał Judasza. Podczas swojej wcielonej służby Chrystus powiedział, że „byłoby dobrze dla tego człowieka [Judasza], gdyby się nie narodził”,

Mat. 26:24 Syn Człowieczy odchodzi, jak jest o nim napisane, ale biada człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany! Lepiej byłoby dla tego człowieka, aby się nie urodził.

Chrystus także nazwał Judasza „diabłem”,

Jan 6:70 Jezus im odpowiedział: Czy ja nie wybrałem was dwunastu? A jeden z was jest diabłem.

Ale Chrystus nigdy nie powiedział, że kochał Judasza. Co ciekawe, MacArthur naucza, że Jezus kochał Judasza, ale Jezus nazwał Judasza „synem zatracenia”

Jan 17:12 Gdy byłem z nimi na świecie, ja zachowywałem ich w twoim imieniu. Strzegłem tych, których mi dałeś, i żaden z nich nie zginął prócz syna zatracenia, żeby się wypełniło Pismo.

Nauczyciele tacy jak MacArthur często nie potrafią wyjaśnić, w jaki sposób Bóg może jednocześnie kochać i nienawidzić potępionych. Biblia uczy, że Bóg „nienawidzi wszystkich czyniących nieprawość”, a „bezbożnego i tego, który miłuje przemoc, nienawidzi dusza jego”.

Psalm 5:5 Głupcy nie ostoją się przed twymi oczyma. Nienawidzisz wszystkich czyniących nieprawość.
.
Psalm 11:5 PAN doświadcza sprawiedliwego, ale jego dusza nienawidzi niegodziwego i tego, kto kocha bezprawie.
.
Psalm 7:11 Bóg jest sędzią sprawiedliwym, Bóg codziennie gniewa się na bezbożnego.
.
Jan 3:36 kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz gniew Boży zostaje na nim

Twierdzenie, że Bóg może jednocześnie kochać i nienawidzić  potępionych narusza prawa logiki. Logika nie jest standardem, który istnieje poza Bogiem, ale jest wyrazem Jego nieskończonego, wiecznego i niezmiennego charakteru. A logika nie jest sprzeczna, ponieważ Bóg nie jest sprzeczny. Innymi słowy – logika istniejeponieważ istnieje Bóg.
.


Drugie Pytanie

Gdzie Biblia uczy, że Chrystus próbował zbawić Judasza? MacArthur naucza, że Jezus prosił Judasza i próbował go uratować. W artykule zatytułowanym „Demaskowanie Zdrajcy” [2] MacArthur powiedział:

„… Jezus dał mu ostrzeżenia i prośby, aby doprowadzić go do skruchy i zbawienia. Ale [Judasz] w każdym momencie odmawiał. Widzimy to wyraźnie w Jana 13 ”.

Bóg przeznaczył Judasza na wieczne zniszczenie; stąd absurdalne jest argumentowanie, że Chrystus prosił Judasza aby był ocalony. Biblia uczy, że kilkaset lat przed jego narodzinami Judasz zdradzi Chrystusa.

Psalm 41:9 Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem, który jadł mój chleb, podniósł przeciwko mnie piętę.
.
Psalm 55:12-14 12. Bo to nie wróg mnie lży – Co mógłbym znieść – Nie przeciwnik mój wynosi się nade mnie – Mógłbym się przed nim ukryć 13. Ale ty, człowiek równy mnie, Powiernik mój i przyjaciel, 14. Z którym mieliśmy wspólne słodkie tajemnice, Do domu Bożego chodziliśmy w tłumie.
.
Psalm 55:20-21 20. Podniósł rękę na przyjaciół swoich, Pohańbił przymierze swoje. 21. Gładsze niż masło są usta jego, Ale wrogość jest w sercu jego; Miększe niż oliwa są słowa jego. Ale to miecze obnażone.
.
Zach. 11:12-13 12. Potem powiedziałem do nich: Jeśli to jest dobre w waszych oczach, dajcie mi moją zapłatę, a jeśli nie, zaniechajcie jej. Odważyli więc moją zapłatę: trzydzieści srebrników. 13. Potem PAN powiedział do mnie: Rzuć je przed garncarza. Wspaniała to zapłata, na jaką mnie tak drogo oszacowali! Wziąłem więc trzydzieści srebrników i rzuciłem je przed garncarza w domu PANA.

Notka redakcyjna: Chrystus nazywał wprawdzie Judasza przyjacielem jednakże do interpretacji znaczenia tego słowa, zgodnie z zasadą progresywnego objawienia, stosować należy wyjaśnienie jakiego udziela Nowy Testament. Język grecki rozróżnia między prawdziwym a fałszywym przyjacielem:

1) φίλος filosprzyjaciel – ktoś szczerze kochany (ceniony) w osobisty, intymny sposób; zaufany powiernik, kochany bliską więzią osobistej miłości. (np. Jan 15:15)

2) ἑταῖρος hetairosfałszywy przyjaciel – właściwie to towarzysz (zwykle oszust), udający towarzysza, ale w rzeczywistości mający na względzie tylko własne interesy.

Mat. 26:50 Jezus powiedział do niego [Judasza]: Przyjacielu (Ἑταῖρε hetaire – fałszywy przyjacielu), po co przyszedłeś? Wtedy podeszli, rzucili się na Jezusa i schwytali go.

Tym własnie był Judasz. Fałszywym przyjacielem dbającym o własne interesy, czego kulminacją okazała się zdrada za 30 srebrników. Chrystus nie postrzegał go jako prawdziwego przyjaciela lecz jako zdrajcę. I tak właśnie należy interpretować wszystkie teksty Starego Testamentu odnoszące się do Judasza-zdrajcy, fałszywego przyjaciela.

Według MacArthura, Jezus próbował ocalić Judasza, ale według Biblii Bóg Ojciec skazał Judasza na zatracenie, a Bóg Syn potwierdził to:

Jan 17:12 Gdy byłem z nimi na świecie, ja zachowywałem ich w twoim imieniu. Strzegłem tych, których mi dałeś, i żaden z nich nie zginął prócz syna zatracenia, żeby się wypełniło Pismo.

MacArthur nauczał, że Jezus próbował ocalić Judasza, ale „w każdym momencie to odrzucał. Widzimy to wyraźnie w Jana 13 ”. Oznacza to, że Chrystus zawiódł, a Judasz mógł wybrać zbawienie i nie zdradzić Chrystusa. Argumentacja MacArthura powinna zostać odrzucona, opierając się na następujących podstawach:
.

Skuteczność Chrystusa

Po pierwsze, Biblia nigdy nie naucza, że Jezus próbował ocalić Judasza, a Chrystus nigdy nie zawiódł w zbawieniu wszystkich, za których umarł. W Ewangelii Jana Chrystus powiedział: „Wykonało się”.

Jan 19:30 A gdy Jezus skosztował octu, powiedział: Wykonało się (tετέλεσται tetelestai). I schyliwszy głowę, oddał ducha.

Greckie słowo tετέλεσται tetelestai (wykonało się) występuje w czasie dokonanym, co oznacza, że czynność została dokonana lub zakończona raz na zawsze.
.

Inna ewangelia

Po drugie, Biblia nigdy nie twierdzi, że Chrystus kochał lub próbował ocalić Judasza, i nie można argumentować, że Chrystus oferował zbawienie Judaszowi, jeśli nigdy nie kupił dla niego zbawienia.

Biblia naucza, że Chrystus umarł za wybranych, a nie kozły.

Jan 10:11 Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za owce.
.
Jan 10:26 Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem.

Dlatego jeśli Biblia naucza, że Ewangelia jest zastępczą śmiercią Chrystusa i doskonałym posłuszeństwem, które przypisuje się wybranym Bożym, to argumentując, że Chrystus próbował uratować Judasza – pomimo faktu, że Bóg Ojciec zarządził jego zatracenie, a Chrystus nigdy nie umarł i nie przelał za niego Swojej krwi – jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że Jezus oferował Judaszowi inną ewangelię.

Co więcej, sugerując, że Judasz mógł wybrać zbawienie, a nie zdradzić Chrystusa, rażąco ignoruje fakt, że kilkaset lat przed jego narodzinami Stary Testament prorokował , że to Judasz zdradzi Chrystusa. Jezus potwierdził to w Ewangelii Jana

Jan 13:26 Jezus odpowiedział: To ten, któremu podam umoczony kawałek chleba. A umoczywszy kawałek chleba, dał Judaszowi Iskariocie, synowi Szymona.
.
Psalm 41:9 Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem, który jadł mój chleb, podniósł przeciwko mnie piętę

Oznacza to, że jest dosłownie niemożliwe, aby Judasz zdecydował, że nie będzie tym, który zdradzi Chrystusa.

Wreszcie, aby argumentować, że Judasz odrzucił prośby Jezusa, MacArthur odwołał się do Jana 13. Jest to okropna interpretacja tego tekstu. Prosty przegląd Jana 13 ujawnia, że Jezus nigdy nie zaoferował Judaszowi zbawienia i wiedział, że Judasz go zdradzi (wers 26).

Jezus wiedział, ponieważ jest Bogiem Synem i dlatego jest wszechwiedzący, i ponieważ Jego Słowo naucza, że Judasz będzie tym, który Go zdradzi, jak wcześniej omówiono. Tak, Judasz odrzucił Chrystusa, ponieważ Bóg postanowił, że zaprze się Chrystusa, a nie dlatego, że Judasz odrzucił ofertę zbawienia Jezusa.
.


Konkluzja

Niezależnie od tego, co myśli MacArthur, Biblia nie naucza, że Chrystus kochał i próbował ocalić Judasza. Biblia naucza, że Chrystus kochał i umarł za swoich wybranych,

Efez. 5:25 Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie

Chrystus nie kochał i nie umarł za potępionych. Oznacza to, że Judasz nie był kochany przez Chrystusa, ponieważ Bóg zarządził jego zgubę, a Chrystus za niego nie umarł. Dlatego chrześcijanie powinni zbadać, czego naucza MacArthur i porównać to z Biblią, a następnie przypomnieć sobie ważny tekst

Rzym. 3:4  Nie daj Boże! Przeciwnie, niech Bóg będzie prawdziwy, a każdy człowiek – kłamcą, jak jest napisane: Abyś okazał się sprawiedliwy w swoich słowach i żebyś zwyciężył, gdy będziesz sądzony.

Przypisy

[1] MacArthur, J. (1981, May 31). The Master’s Men Part 5: Judas Iscariot. Retrieved October 30, 2020
[2] MacArthur, J. (2016, August 18). Unmasking the Betrayer. Retrieved October 30, 2020

Na podstawie źródło

Zasada Prima Scriptura to bardzo podstępny sposób zarządzania kościołem, który posiada bardzo mocne strony: Pismo Święte jako ostateczny argument teologiczny, Tradycję stanowiącą podporę interpretacyjną wszelkich rozważań (Kościół jest przecież filarem i podporą prawdy, por. 1 Tym. 3:15) oraz doskonale przygotowanych interpretatorów. Przeczytajmy pierwszą część definicji tejże zasady:

„Tradycja musi być stale „trzymana w ryzach” przez Pismo. Jeśli istnieje kiedykolwiek jakiś konflikt między Tradycją a Pismem, Pismo Święte służy skorygowaniu i zinterpretowaniu Tradycji. Pismo, zgodnie z tym modelem, jest podstawowym i ostatecznym autorytetem we wszystkich sprawach. Zgodnie z tym poglądem, Pismo Święte zawiera wszystko, co jest konieczne do zbawienia, a zatem jest “materialnie wystarczające.”…

Na pierwszy rzut oka opisany zostal tutaj bardzo rzetelny system, niemal uniemożliwiający popełnienie błędu doktrynalnego. Każdy Protestant (ale już nie Remonstrant) podpisze się pod tak zdefiniowanym sposobem rozeznawania prawdy opartym w pierwszym rzędzie o Słowo i popartym przez tradycję interpretacyjną obecną w Kościele na przestrzeni wieków. Rezultatem tego podejścia, przynajmniej w teorii, powinna być doktrynalna jedność Kościoła. Jednakże druga część definicji działa na trzeźwo myślących chrześcijan niczym kubeł zimnej wody:

„Ale [Pismo Święte] nie jest “formalnie wystarczające”, ponieważ musi mieć nieomylnego interpretatora.”

Co to znaczy? Otóż, że właściwa interpretacja Pisma dostępna jest konkretnym osobom, przeszkolonym nauczycielom, którzy mają odpowiednie zdolności, wiedzę i umiejętności co czyni ich rozważania niepodważalnymi. To herezja, ponieważ nieomylni byli jedynie Apostołowie i Prorocy (w tym zakresie gdy głosili objawienie), zaś nauczyciele nie posiadają objawienia lecz oświecenie Ducha (dokładna różnica między objawieniem a oświeceniem opisana została w artykule Objawienie i natchnienie a oświecenie).

Prima Scriptura zapewnia jedność ale kosztem prawdy.


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email