Szatan a talmudyczne zwiedzenie

utworzone przez | lip 1, 2026 | Angelologia

Nie ma szatana!

1 Mojż. 3:1 A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta polne, które PAN Bóg uczynił. Powiedział on do kobiety: Czy Bóg rzeczywiście powiedział: Nie wolno wam jeść ze wszystkich drzew tego ogrodu?

Obj. 12:9 I zrzucony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, zwodzący cały świat. Został zrzucony na ziemię, z nim też zrzuceni zostali jego aniołowie.

Pewien talmudyczny Żyd z kanału „Tajemniczy Świat Żydów” ogłosił w nagraniu, że szatan jako zły, upadły anioł to wymysł:

„Szatan, a w zasadzie satan, to ciekawy temat. Ten, którego większość z was zna, jest wytworem mitologii chrześcijańskiej (…). Satan to taki sam anioł jak każdy inny — nie jest ani dobry, ani zły (…). Nie jest żadnym upadłym aniołem. Anioły nie mogą upaść i nie mogą się buntować przeciwko Bogu, bo anioły nie mają wolnej woli. (…) chcecie.mi piwiedzieć, że wszechmogący Haszem nie jest w stanie go pokonać raz na zawsze? (…) takie wierzenia to zwykła mitologia.” [1]

Ta precyzyjnie skonstruowana wypowiedź jest wielce zwodnicza i przekazuje cztery kłamstwa, które obalimy kolejno:

  • że anioły nie są ani dobre, ani złe;
    .
  • że anioły nie posiadają woli;
    .
  • że anioły nie mogły upaść w grzech ani zbuntować się przeciw Bogu;
    .
  • że szatan musiałby być równoprawnym przeciwnikiem Boga (a skoro to absurd — to go „nie ma”).

Zanim jednak obalimy te punkty, trzeba odsłonić główne oszustwo całej wypowiedzi. Ów Żyd bierze jeden, późny, racjonalistyczny nurt rabiniczny — ten, który odpersonifikował szatana — i podaje go za „autentyczny judaizm Tory”, po czym całą resztę zrzuca na „chrześcijańską mitologię”. To jest historyczne odwrócenie prawdy. Zły, upadły, zbuntowany anioł-przeciwnik, diabeł, jest obecny w Tanach, którym ten Żyd się szczyci, oraz przepełnia żydowską literaturę Drugiej Świątyni i midrasze rabiniczne.

Chrześcijaństwo niczego tu nie wymyśliło — raczej odziedziczyło teologię Starego Testamentu. To nie chrześcijanie dodali do Tory prawdę o szatanie. To ten heretyk okrada z niej swój własny, odrzucony przez Boga lud.

Szatan a Tanach

Hebrajskie słowo שָׂטָן (satan, „przeciwnik, oskarżyciel”) i pokrewny czasownik שָׂטַן (satan, „sprzeciwiać się, oskarżać”) są wplecione w cały kanon hebrajski.

Najpierw Tora. Mówca twierdzi, że szatan „z Torą nie ma nic wspólnego”. A przecież samo słowo satan pada w Chumaszu konstytuując koncepcję przeciwnika.

4 Mojż. 22:22 I zapłonął gniew Boga, że on poszedł; i stanął Anioł PANA na drodze jako przeciwnik. (לְשָׂטָן le-satan)…

Anioł PANA występuje jako „satan” wobec Balaama — co dowodzi, że pojęcie przeciwnika jest rdzennie osadzone w Torze. A wcześniej, w 1 Mojżeszowej, pojawia się ten, który stał się archetypem szatana — wąż-zwodziciel buntownik poddający w wątpliwość Boże przykazanie:

1 Mojż. 3:1 A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta polne, które PAN Bóg uczynił. Powiedział on do kobiety: Czy Bóg rzeczywiście powiedział: Nie wolno wam jeść ze wszystkich drzew tego ogrodu?

Następnie Pisma i Prorocy. W Księdze Hioba szatan staje przed Bogiem, by wystąpić przeciw sprawiedliwemu i oskarżać go. Oskarżanie ludu Bożego przed Bogiem to dzieło diabła a diabeł, gr. διάβολος diabolos  oznacza „fałszywy oskarżyciel”.

Hiob 1:6 Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży przybyli, aby stanąć przed PANEM, że też szatan pojawił się wśród nich.

Hiob 1:11 Ale wyciągnij tylko swoją rękę i dotknij wszystkiego, co ma, a na pewno będzie ci w twarz złorzeczył.

Grecki termin użyty w Nowym Testamencie jest nazwą określającą cel i sposób działania szatana jaki obserwujemy w prawdopodobnie najstarszej co do powstania Księdze Nowego Testamentu. Tak więc choć słowo „diabeł” nie jest użyte w Starym Testamencie, to jednak funkcjonalnie szatan będąc fałszywym oskarżycielem zostaje przez nas tak właśnie zidentyfikowany.

Konsekwentnie u Zachariasza widzimy szatana jako oskarżyciela arcykapłana i co znamienne, rzeczownik oraz czasownik z tego samego rdzenia stoją tuż obok siebie. Tekst Zachariasza ukazuje nam szatana jako Bożego przeciwnika. Ten, kto się Bogu sprzeciwia (tutaj przez oskarżenia), jest siłą rzeczy Bożym przeciwnikiem.

Zach. 3:1 Potem ukazał mi Jozuego, najwyższego kapłana, który stał przed Aniołem Jahwe, i szatana (וְהַשָּׂטָן we-ha-satan) stojącego po jego prawicy, aby mu się sprzeciwiać. (לְשִׂטְנוֹ le-sitno).

Wreszcie w Kronikach szatan pobudza Dawida do grzechu:

1 Kronik 21:1 Wtedy szatan (שָׂטָן satan) powstał przeciwko Izraelowi i pobudził Dawida, aby policzył Izraela.

Koncepcja przeciwnika ludu Bożego jest zatem w Tanach od 3 rozdziału Księgi Rodzaju, przez Księgę  Kronik, Zachariasza, i Psalmy

Psalm 109:6 Postaw nad nim niegodziwego, a szatan niech stoi po jego prawicy.

Nowy Testament jedynie systematyzuje nauczanie Tanach o szatanie. Wąż z Raju to nie zwykły gad, lecz szatan – kusiciel, przeciwnik Boga, oskarżyciel i zwodziciel świata. Paweł wprost utożsamia węża-zwodziciela z przeciwnikiem Kościoła:

2 Kor. 11:3 Lecz boję się, by czasem, tak jak wąż swoją przebiegłością oszukał Ewę, tak też wasze umysły nie zostały skażone i nie odstąpiły od prostoty, która jest w Chrystusie

Jan potwierdza tożsamość węża nazywając go po pierwsze „starodawnym” odnosząc się do jego działania w Raju, następnie diabłem (oskarżycielem), szatanem (przeciwnikiem) i zwodzicielem.

Obj. 12:9-10 9. I zrzucony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, zwodzący cały świat. Został zrzucony na ziemię, z nim też zrzuceni zostali jego aniołowie. 10. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: Teraz nastało zbawienie, moc i królestwo naszego Boga, i władza jego Chrystusa, bo został zrzucony oskarżyciel naszych braci, który dniem i nocą oskarżał ich przed naszym Bogiem.

Refutacja kłamstw Żyda

Nadszedł czas na obalenie fałszywych twierdzeń talmudycznego Żyda. Rozważmy kwestię moralności aniołów, ich wolicjonalność, upadek oraz obalimy zakładany dualizm, czyli rzekomą zdolność skutecznej walki szatana z Bogiem. Ale wszystko po kolei.
.

Kłamstwo 1 — „Anioły nie są ani dobre, ani złe”

To fałsz zarówno wobec Pisma, jak i wobec samej tradycji żydowskiej. Pismo naucza, że Bóg stworzył wszystko, łącznie z aniołami, jako dobre:

1 Mojż. 1:31 I Bóg widział to wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre.

Kol. 1:16 Z jego powodu bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego  i dla niego  zostało stworzone.

Trony, panowania, zwierzchności i władze należy odnieść do aniołów oraz ich hierarchii. Anioły oraz struktura i porządek ich egzystencji były stworzone jako dobre. Stąd szatan został stworzony jako posiadający atrybut dobra.

Po stworzeniu jednak część aniołów stała się zła. Dlatego Pismo wyraźnie odróżnia aniołów świętych i wybranych aniołów (1 Tym. 5:21; Mat. 25:31; Marek 8:38) od aniołów upadłych, które zwane są także

Gdyby anioły były moralnie obojętne, ten podział byłby niemożliwy. Co więcej, Pismo mówi, że nawet sługom niebieskim można Bóg nie ufa co implikuje ich moralność:

Hiob 4:18 Oto swoim sługom nie ufa i w swoich aniołach dostrzega braki.

A szatan, daleki od bycia „aniołem jak każdy inny„, podszywa się pod świętość, by zwodzić — co Paweł nazywa po imieniu:

2 Kor. 11:14 I nic dziwnego, sam bowiem szatan przybiera postać anioła światłości

Już samo to zdanie obala twierdzenie, że „satan to taki sam anioł jak każdy inny”. Gdyby był zwykłym aniołem, nie musiałby się podszywać pod anioła światłości, skoro wszystkie anioły są takie same…

Konfesja Belgijska, artykuł 12, streszcza naukę Pisma bez dwuznaczności:

On [Bóg] także stworzył anioły dobrymi, aby były Jego posłańcami i służyły Jego wybranym. Niektóre z nich upadły z dostojeństwa nadanego im przez Boga do wiecznego potępienia, a inne dzięki Bożej łasce pozostały wierne i trwają w tym dostojeństwie. Diabeł i złe duchy są do tego stopnia zepsute, że są wrogami Boga i wszystkiego, co dobre – aż do granic swych możliwości jako zabójcy czyhają, by zniszczyć Kościół i każdego jego członka oraz aby przez swoje zwodzenie zatracić wszystkich„. [2]

Istnieją więc anioły dobre (utwierdzone w świętości) i anioły złe (utwierdzone w buncie) a nie amoralna masa takich samych stworzeń

Tradycja żydowska, choć pozbawiona wartości teologicznej, mówi dokładnie to samo. Midrasz Pirke de-Rabbi Eliezer (rozdz. 13) opisuje Sammaela jako wielkiego księcia w niebie, który staje się zły przez swój upadek, podczas gdy Michał i Gabriel służą Bogu wiernie.

Tora zaczęła głośno wołać: Dlaczego, Sammaelu! Teraz, gdy świat został stworzony, czy nadszedł czas na bunt przeciwko Wszechobecnemu? Czy to czas, w którym powinieneś się wywyższać? [3] 

Pirke de-Rabbi Eliezer jest pierwszym dziełem rabinicznym, które opisuje upadek szatana z nieba i wiąże węża z szatanem.

Anioły nie są więc „ani dobre, ani złe” — są albo święte, albo upadłe. Kłamstwo pierwsze Żyda zostaje tym samym obalone przez Pismo Starego Testamentu, Nowy Testament, Konfesje oraz jego własną, bezwartościową tradycję.
.

Kłamstwo 2 — „Anioły nie posiadają woli”

To twierdzenie samo się obala. Gdyby anioły były bezwolnymi automatami, upadek szatana byłby niemożliwy — a Pismo i tradycja żydowska zgodnie o nim świadczą.

Izaj. 14:12 O jakże spadłeś z nieba, Lucyferze, synu jutrzenki! Powalony jesteś aż na ziemię, ty, który osłabiałeś narody!

Bunt zakłada wolę. Podobnie dobre anioły mają jasno określone, święte zadanie — są „duchami służebnymi” zatem posłusznie i wolicjonalnie spełniającymi wolę Bożą. Posłuszeństwo implikuje wolę.

Hebr. 1:14 Czy nie są oni wszyscy duchami służebnymi, posyłanymi, by służyć tym, którzy mają odziedziczyć zbawienie?

Natomiast o diable Jezus Chrystus powiedział, że on „nie został w prawdzie” — a więc był w prawdzie i z niej wystąpił, co jest aktem woli:

Jan 8:44 Wy jesteście z waszego ojca – diabła i chcecie spełniać pożądliwości waszego ojca. On był mordercą od początku i nie został w prawdzie, bo nie ma w nim prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.

List Judy mówi o aniołach, którzy „nie zachowali swego pierwotnego stanu” — mieli więc stan, który można było zachować albo porzucić i porzucili go dobrowolnie:

Judy 1:6 Także aniołów, którzy nie zachowali swego pierwotnego stanu, lecz opuścili własne mieszkanie, zatrzymał w wiecznych pętach w ciemnościach na sąd wielkiego dnia.

Piotr mówi wprost o „aniołach, którzy zgrzeszyli”  — a grzech jest aktem woli.

2 Piotra 2:4 Jeśli bowiem Bóg nie oszczędził aniołów, którzy zgrzeszyli, ale strąciwszy ich do piekła, wydał więzom ciemności, aby byli zachowani na sąd;

Sam Pan widział upadek:

Łuk. 10:18 Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica.

Tradycja żydowska nie pozostawia tu wątpliwości. W Pirke de-Rabbi Eliezer (rozdz. 13)  aniołowie zazdrośni o człowieka z własnej woli naradzają się jak go doprowadzić do upadku:

[Anołowie przed upadkiem o Adamie] Jeśli nie naradzimy się przeciwko temu człowiekowi, tak że zgrzeszy przed swoim Stwórcą, nie będziemy w stanie go przemóc. [4]

Podobnie heretycka tradycja żydowska Życie Adama i Ewy opowiada o diable, który buntuje się Bogu ponieważ nie chce czcić człowieka jako obrazu Bożego. Choć sam tekst jest wybitnie kłamliwy teologicznie, ponieważ Bóg nigdy nie nakazał aniołom oddawania czci ludziom (co byłoby bluźnierstwem i bałwochwalstwem) jednak jako uznany przez Żydów za ich własną tradycję obala mit braku woli u aniołów. Diabeł  nie chce czcić człowieka co znów zakłada bunt i wolę.

14.1 Wyszedłszy, Michał zawołał wszystkich aniołów, mówiąc: „Oddajcie cześć obrazowi Pana Boga, tak jak Pan Bóg nakazał”.

14.2 Sam Michał najpierw oddał pokłon, a potem zawołał mnie i rzekł: „Oddajcie cześć obrazowi Boga Jahwe”.

14.3 Odpowiedziałem: „Nie mam w sobie odwagi, by czcić Adama”. Kiedy Michał zmusił mnie do oddania czci, powiedziałem mu: „Dlaczego mnie zmuszasz? Nie będę czcił tego, który jest niższy i późniejszy ode mnie. Jestem przed tym stworzeniem. Zanim on został stworzony, ja już zostałem stworzony. On powinien mnie czcić”.

15.1 Słysząc to, inni aniołowie, którzy mi podlegali, nie chcieli go czcić. [5]

W Księdze Henocha, heretyckim, imitującym Pismo Święte apokryfie należącym do żydowskiej tradycji czytamy o Strażniku i jego towarzyszach składających wspólną przysięgę, że zbuntują się i zstąpią — to akt zbiorowej, świadomej decyzji.

1. I stało się, gdy dzieci ludzkie się rozmnożyły, że w owych dniach urodziły im się piękne i urodziwe córki. 2. I aniołowie, dzieci nieba, ujrzeli je i zapragnęli ich, i rzekli jeden do drugiego: „Chodźcie, wybierzmy sobie żony spośród dzieci ludzkich i spłodźmy nam dzieci”. 3. A Semjaza, który był ich przywódcą, rzekł do nich: „Obawiam się, że nie zgodzicie się na dokonanie tego czynu i ja sam będę musiał zapłacić karę za wielki grzech”. 4. I wszyscy mu odpowiedzieli i rzekli: „Złóżmy przysięgę i wszyscy zobowiążmy się wzajemnymi przekleństwami, aby nie porzucać tego planu, ale wykonać tę rzecz”. 5. Wtedy wszyscy razem złożyli przysięgę i zobowiązali się wzajemnymi przekleństwami. [6]

Anioły zatem nawet w żydowskich księgach zwodniczych mają wolę; upadłe użyły jej do buntu. Drugie kłamstwo Żyda zostało obalone przez Pismo Święte i jego heretycką tradycję, na którą się powołuje.
,

Kłamstwo 3 — „Anioły nie mogły upaść ani zbuntować się przeciw Bogu”

Oto serce zwiedzenia talmudycznego Żyda. Ale tu właśnie Pismo grzmi najgłośniej przeciwko niemu.

Izaj. 14:12-15 12. O jakże spadłeś z nieba, Lucyferze, synu jutrzenki! Powalony jesteś aż na ziemię, ty, który osłabiałeś narody! 13. Ty bowiem mówiłeś w swoim sercu: Wstąpię do nieba, ponad gwiazdy Boga wywyższę swój tron. Zasiądę na górze zgromadzenia, na krańcach północy; 14. Wzniosę się nad szczyty obłoków, będę równy Najwyższemu. 15. Lecz zostaniesz strącony aż do piekła, do krańców dołu.

Dan. 10:13 Lecz książę królestwa Persji sprzeciwiał mi się przez dwadzieścia jeden dni, ale oto Michał, jeden z przedniejszych książąt, przyszedł mi z pomocą; a ja zostałem tam przy królach Persji.

2 Piotra 2:4 Jeśli bowiem Bóg nie oszczędził aniołów, którzy zgrzeszyli, ale strąciwszy ich do piekła, wydał więzom ciemności, aby byli zachowani na sąd;

Obj. 12:9 I zrzucony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, zwodzący cały świat. Został zrzucony na ziemię, z nim też zrzuceni zostali jego aniołowie.

1 Jana 3:8 Kto popełnia grzech, jest z diabła, gdyż diabeł od początku grzeszy. Po to objawił się Syn Boży, aby zniszczyć dzieła diabła.

Sam Pan Jezus poświadcza, że diabeł ma własnych aniołów i że dla nich przygotowano sąd — co byłoby niemożliwe, gdyby anioły nie mogły upaść:

Mat. 25:41 Idźcie ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany dla diabła i jego aniołów.

Prorocy malują pychę i upadek tego, który chciał wstąpić ponad Boga:

Konfesja Belgijska, art. 12, podsumowuje:

„Diabeł i złe duchy są do tego stopnia zepsute, że są wrogami Boga i wszystkiego, co dobre (…), zgodnie z ich niegodziwością są z góry skazane na wieczne potępienie”. [7]

A teraz nieco ze świadectwa heretyckiej tradycji żydowskiej. Upadek zbuntowanych aniołów to motyw na wskroś żydowski, zakorzeniony w 1 Mojż. 6:1-4 i rozwinięty w literaturze Drugiej Świątyni:

  • Księga Henocha (Strażnicy) — żydowski tekst z III–II w. przed Chrystusem — opowiada o aniołach (Strażnikach) pod wodzą Szemihazy i Azazela, którzy zbuntowali się, zstąpili, zgrzeszyli i zostali związani.
    .
  • Księga Jubileuszów (II w. przed Chrystusem) zna Mastemę, księcia złych duchów. Jubileusze utożsamiają szatana z Mastemą; jest on wodzem, księciem złych duchów. [8]
    .
  • W zwojach z Qumran (Reguła Zrzeszenia, Zwój Wojny) panem ciemności i wodzem duchów fałszu jest Belial — zły anielski władca w kosmicznej walce, lecz zawsze pod suwerennością Boga. [9]
    .
  • Późniejszy midrasz Pirke de-Rabbi Eliezer opisuje upadek Sammaela z nieba i, jak zauważają badacze, jest jednym z pierwszych dzieł rabinicznych opowiadających historię Strażników — motyw szeroko obecny w okresie Drugiej Świątyni.

Skoro więc upadły, zbuntowany anioł przewija się przez Henocha, Jubileusze, Qumran, Mądrość Salomona, Życie Adama i Ewy i midrasze rabiniczne, to jak ten heretyk śmie nazywać to „chrześcijańską mitologią”? Głupiec nie tylko odrzuca Pismo Święte ale wymazuje też własną tradycję. Nawet heretycka tradycja żydowska nie szła tak daleko, aby zaprzeczyć buntowi szatana…

Kłamstwo trzecie Żyda obalone.
.

Kłamstwo 4 — „Szatan musiałby być równym Bogu przeciwnikiem”

To klasyczny fałszywy dylemat. Mówca podsuwa wybór: albo szatan jest dualistycznym, równoprawnym „panem ciemności”, z którym wszechmogący Bóg bawi się w kotka i myszkę i nie umie go pokonać — albo go w ogóle nie ma. I słusznie odrzuca pierwszą opcję jako bałwochwalczy dualizm. Tyle że przemilcza trzecią — tę, którą głosi Pismo i wyznaje Kościół: szatan jest realny, zły i upadły, ale jest stworzeniem — całkowicie podległym, już pokonanym, działającym jedynie za Bożym dopuszczeniem.

To wszystko czyni Bóg aby okazać swoją potężną chwałę w sądzie nad grzechem i grzesznikami, w tym nad grzesznym szatanem i jego aniołami. W ten sposób Bóg okazuje swoją chwałą w całym stworzeniu. Szatan został ustanowiony w Bożym dekrecie przywódcą buntu aniołów oraz prowodyrem zwiedzenia i upadku w grzech Adama i Ewy po to, aby z jednej strony Bóg przez Chrystusa okazał wybranym aniołom i wybranym ludziom swoje miłosierdzie, z drugiej zaś aby Bóg okazał swój gniew na naczyniach, które przedtem Bóg przygotował na zniszczenie. Równorzędność diabła w konflikcie z Bogiem jest całkowicie wykluczona. Oto powody:

Szatan działa tylko za pozwoleniem. W Księdze Hioba nie może tknąć nawet włosa bez Bożej zgody:

Hiob 1:12 Wtedy PAN powiedział do szatana: Oto wszystko, co ma, jest w twojej mocy, tylko na niego nie wyciągaj ręki. I szatan odszedł sprzed oblicza PANA.

Łuk. 22:31 I powiedział Pan: Szymonie, Szymonie, oto szatan wyprosił, żeby was przesiać jak pszenicę.

Szatan nie tylko dostaje pozwolenie na działanie w określony sposób i w określonym zakresie (jak to miało miejsce np. w przypadku Hioba). Szatan musi prosić Boga o pozwolenie działania.

Bóg także szatanem steruje wbrew jego woli. Szatan z pewnością chce jedno – zwieść wszystkie narody naraz w taki sposób, aby raz na zawsze zmieść Kościół Chrystusa z powierzchni ziemi. Jednak wola szatana jest sfrustrowana przez Boga, który mu na to nie pozwala i wiąże w taki sposób, że może jedynie czynić wolę Bożą. Wyraz diabelskiej woli obserwujemy w Księdze Objawienia:

Obj. 20:7-8 7. A gdy się skończy tysiąc lat, szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia. 8. I wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy. A ich liczba jest jak piasek morski.

Nawet hufce demoniczne drżą przed Bożym wyrokiem i błagają, by nie wtrącano ich w otchłań — to nie zachowanie równych Bogu rywali, lecz skazańców:

Łuk. 8:30-31 30. I zapytał go Jezus: Jak ci na imię? A on odpowiedział: Legion. Wiele bowiem demonów weszło w niego. 31. Wtedy prosiły go, aby nie kazał im odejść stamtąd w otchłań.

Szatan jest już pokonany i osądzony. Od protoewangelii aż po jezioro ognia jego klęska jest pewna:

1 Mojż. 3:15 I wprowadzę wrogość  między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem. Ono zrani ci głowę, a ty zranisz mu piętę.

Hebr. 2:14 Ponieważ zaś dzieci są uczestnikami ciała i krwi, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła;

Kol. 2:15 I rozbroiwszy zwierzchności i władze, jawnie wystawił je na pokaz, gdy przez niego odniósł triumf nad nimi.

Rzym. 16:20 A Bóg pokoju wkrótce zetrze szatana pod waszymi stopami. Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami. Amen.

Obj. 20:10 A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie jest bestia i fałszywy prorok. I będą męczeni we dnie i w nocy na wieki wieków.

Konfesja Belgijska, art. 13, wyznaje wprost, że Bóg

któremu całkowicie ufamy przekonani, iż On powstrzymuje diabła i wszystkich naszych wrogów, aby bez Jego zgody nie czynili nam krzywdy. [10]

Artykuł ten opiera tę pewność na słowach Pana o Bożej opatrzności tak drobiazgowej, że obejmuje wróbla i włos z głowy:

Mat. 10:29-30 29. Czy nie sprzedają dwóch wróbli za pieniążek? A jednak żaden z nich nie spadnie na ziemię bez woli waszego Ojca. 30. Nawet wszystkie włosy na waszej głowie są policzone.

Skoro nic nie dzieje się bez woli Ojca, to i diabeł nie żadnej ma swobody — działa wyłącznie w granicach, jakie wyznacza mu Bóg.  A art. 12 dodaje, że diabły

„zgodnie z ich niegodziwością są z góry skazane na wieczne potępienie i oczekują każdego dnia tej straszliwej kaźni„ [11]

Diabeł nie jest rywalem Boga — jest skazańcem na uwięzi, uwiązanym na łańcuchu lwem ryczącym. Ten łańcuch jest w rękach Bożych.

1 Piotra 5:8 Bądźcie trzeźwi, czuwajcie, bo wasz przeciwnik, diabeł, jak lew ryczący krąży, szukając, kogo by pożreć.

Obj. 20:2 I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat.

I tu rzecz zabójcza dla mówcy: nawet jego własny racjonalistyczny nurt rabiniczny, na którym on się opiera, przyznaje, że szatan jest podległy. Talmud ostatecznie odrzuca myśl, że szatan działa w opozycji do Bożego planu — szatan działa

… dla dobra Nieba. Szatan, widząc, że Święty, niech będzie błogosławiony, skłania się ku Hiobowi i rzekł: „Niech Bóg broni, aby zapomniał o miłości Abrahama”. [12]

Diabeł i jego anioły nie są niezależne. Działają dopiero po udzieleniu im przez Boga pozwolenia.

1 Król. 22:20-23 20. I PAN zapytał: Kto zwiedzie Achaba, aby wyruszył do Ramot-Gilead i poległ tam? I jeden mówił tak, a drugi inaczej. 21. Wtedy wystąpił duch i stanął przed PANEM, mówiąc: Ja go zwiodę. PAN go zapytał: Jak? 22. Odpowiedział: Wyjdę i będę duchem kłamliwym w ustach wszystkich jego proroków. PAN mu powiedział: Zwiedziesz go, na pewno ci się uda. Idź i tak uczyń. 23. Teraz więc PAN włożył ducha kłamliwego w usta tych wszystkich twoich proroków, gdyż PAN zapowiedział ci nieszczęście.

A zatem podległość szatana to dokładnie nauka Pisma Świętego, jedynego źródła prawy. Heretycka talmudyczna tradycja nie jest przeciwna tutaj Pismu.

Kłamstwo czwarte Żyda zostaje definitywnie obalone.
.

Kto naprawdę zaprzecza aniołom?

Przeklęty Żyd twierdzi, że osobowe, moralne i zbuntowane anioły to wymysł chrześcijański, że to wszystko

„jest wytworem mitologii chrześcijańskiej”

Pismo zna takich ludzi.

W czasach Pana Jezusa istniało stronnictwo, które dla rzekomej „czystości” wiary wycinało z teologii cały świat duchowy — aniołów, duchy i zmartwychwstanie. Byli to saduceusze, których Łukasz charakteryzuje jednym zdaniem:

Dzieje 23:8 Saduceusze bowiem mówią, że nie ma zmartwychwstania ani anioła, ani ducha, a faryzeusze wyznają jedno i drugie.

Żyd  z nagrania jest niczym więcej niż współczesnym saduceuszem: pod pozorem obrony monoteizmu odziera Boże objawienie ze świata aniołów i upadłego przeciwnika. A Pan Jezus saduceuszom odpowiedział krótko i dosadnie:

Mat. 22:29 A Jezus im odpowiedział: Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Boga.

Ta sama diagnoza dotyczy dziś tego, kto powtarza ich błąd. I tym ludziom musimy powiedzieć słowa otrzeźwienia.

Szanowni głupcy — inaczej was nazwać nie sposób, skoro przeciw własnym świętym księgom i własnym mędrcom głosicie, że „nie ma szatana”. Oto fakty: przeciwnik (satan) jest w Torze, w Hiobie, u Zachariasza, w Kronikach i w Psalmach. Upadły anioł jest w u Henocha, w Jubileuszach, w Qumran, w  Życiu Adama i Ewy, w Pirke de-Rabbi Elieze. Nawet wasz przeklęty, pozbawiony prawdy o Chrystusie judaizm uczy o złym, upadłym, zbuntowanym aniele — a chrześcijaństwo jedynie odczytuje to wiernie wraz z pełnią objawienia w Chrystusie.

A Chrystus jest właśnie tym, którego zapowiada protoewangelia: Potomkiem niewiasty, który starł głowę węża. Diabeł istnieje — jest realny, zły, upadły i wrogi — lecz nie jako równy Bogu rywal, tylko jako pokonany przeciwnik będący na łańcuchu, czekający na jezioro ognia.

Kto temu zaprzecza, ten nie broni czci Najwyższego, lecz pozbawia lud Boży obrony przed diabłem. Najlepszą bowiem taktyką wojenną jest wmówienie przeciwnikowi, że żadnej wojny nie ma.

Kto tak naucza, sam służy wężowi. My jednak wiemy, że Pan ma nad tym wszystkim pełną władzę i żaden heretyk nie przeniknie z tym nauczaniem do chrześcijańskich kościołów, ponieważ

Hiob 12:16 U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel.

To wszystko dowodzi jeszcze jednego. Żydzi nie są narodem wybranym. Jest nim Kościół Jezusa Chrystusa.

Przypisy

[1] Tajemniczy Świat Żydów,  źródło
[2] Konfesja Belgijska 12
[3] Pirke de-Rabbi Eliezer, rozdz. 13
[4] Tamże
[5] Życie Adama i Ewy, źródło
[6] Księga Henocha, Strażnicy 6.1-5, źródło
[7] Konfesja Belgijska 12
[8] Źródło
[9] Źródło
[10] Konfesja Belgijska 13
[11] Tamże, 12
[12] Talmud, Bawa Batra 16a, źródło

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email