Efez. 3:14-1914 Dlatego zginam swoje kolana przed Ojcem naszego Pana Jezusa Chrystusa; 15 Od którego cała rodzina na niebie i na ziemi bierze swoją nazwę; 16 Aby według bogactwa swej chwały sprawił, żeby wasz wewnętrzny człowiek był utwierdzony mocą przez jego Ducha; 17 Aby Chrystus przez wiarę mieszkał w waszych sercach, abyście zakorzenieni i  gruntowani w miłości; 18 Mogli pojąć wraz ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość, długość, głębokość i wysokość; 19 I poznać miłość Chrystusa, która przewyższa wszelkie poznanie, abyście zostali napełnieni całą pełnią Boga.

Przez rozum do serca

Zbyt często chrześcijanie w naszych czasach są podzieleni na dwa odrębne obozy. Z jednej strony są intelektualiści, którzy koncentrują się wyłącznie na doktrynie, a z drugiej strony są emocjonalni chrześcijanie, którzy bardziej skupiają się na miłości, doświadczeniu i praktycznym życiu chrześcijańskim.

Ale według Pawła w Efezjan, rozdział 3, ten podział nie wydaje się być uzasadniony. W wersetach 14-19, modli się, aby święci w Efezie byli „zakorzenieni i ugruntowani w miłości” i abyśmy „mieli siłę, by zrozumieć … miłość Chrystusa, która przewyższa wiedzę„.

„Paweł mówi, że nie tracimy serca nawet w naszym cierpieniu. Słuchaj, jestem w więzieniu, piszę do ciebie. Nie traćcie serca. Jeśli cierpienie Chrystusa było środkiem wyniszczenia Szatana, nasze cierpienie jest częścią tego. Nasze cierpienie może tylko zniszczyć resztki królestwa Szatana. Paweł może więc odwrócić się i powiedzieć: „Dlatego pochylam się przed Ojcem, od którego pochodzi nazwa każdej rodziny w niebie i na ziemi, że zgodnie z bogactwami Jego chwały może was wzmocnić mocą poprzez Jego Duch w waszym wnętrzu, aby Chrystus zamieszkał w waszych sercach przez wiarę.”  –Michael Horton
.


Termin do nauki „odwróć swoje spojrzenie od siebie„.

Jeśli chcecie zdrowia dla waszych dusz i chcecie być narzędziami przynoszącymi zdrowie innym, nie kierujcie swojego wzroku na zawsze na to co jest w was, jakbyś mógł znaleźć tam Chrystusa. Odwracaj wzrok od własnych nędznych doświadczeń, od własnego grzechu, kieruj go do Pana Jezusa Chrystusa, tak jak jest nam dany w Ewangelii.

Jan 3:14 Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak i Syn Człowieczy musi zostać wywyższony

Tylko wtedy, gdy odwrócimy się od siebie do tego wywyższonego Zbawiciela, będziemy uzdrowieni z naszych śmiertelnych urazów. To ta sama stara historia, moi przyjaciele – ta sama stara historia o człowieku naturalnym. Ludzie próbują dzisiaj, jak zawsze próbowali, sami się zbawić – aby ocalić siebie poprzez własny akt kapitulacji, doskonałość własnej wiary, przez mistyczne doświadczenia własnego życia. Ale to wszystko na próżno. Nie w ten sposób można osiągnąć pokój z Bogiem. Można go uzyskać tylko starą, starą drogą – zwracając uwagę na coś, co zostało zrobione raz dawno temu, przyjmując żywego Zbawiciela, który raz na zawsze przyniósł odkupienie za nasz grzech.

Oh, żeby ludzie zwrócili się ku zbawieniu z własnego doświadczenia do Krzyża Chrystusa; och, aby odwrócili się od fenomenu religii do żywego Boga! Można to zrobić, ale jest na to tylko jeden sposób. Nie znaleziono go w badaniu psychologii religii; nie występuje w „edukacji religijnej”; nie znajduje się w analizie własnego duchowego statusu. Oh, nie.

Znajduje się tylko w błogosławionym spisanym Słowie. Są to Słowa życia. Tam Bóg przemawia.

Słuchajmy Jego głosu. Przede wszystkim poznajmy Słowo. Zbadajmy, studiujmy je całym naszym umysłem; pielęgnujmy je całym sercem. Następnie spróbujmy, bardzo pokornie, przynieść Słowo do niezbawionych. Módlmy się, aby Bóg nie honorował posłańców, ale przesłanie, że pomimo naszej niegodności może uczynić Swoje Słowo na naszych niegodnych wargach, orędziem życia.

J. Graham Machen, „Znaczenie chrześcijańskiego stypendium”, Czym jest chrześcijaństwo? – źródło

Tłumaczyła Marlena Wozowicz
.


Wiara

Jest darem

Wiara pochodzi od Boga, człowiek nie może w sobie wzbudzić wiary

2 Piotra 2:1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
.
Filip. 1:29 Gdyż wam dla Chrystusa dane jest nie tylko w niego wierzyć, ale też dla niego cierpieć;
.
Dzieje 18:27 Kiedy chciał udać się do Achai, bracia go zachęcili i napisali do uczniów, aby go przyjęli. Gdy tam przybył, bardzo pomagał tym, którzy uwierzyli dzięki łasce Bożej.
.
Efezjan 2:8-10 8 Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.

.

Jest rozumna

Wiara to nie emocje, lecz przekonanie  co do rzeczy należących do sfery Boga, niewidzialnych gołym okiem. Wiara bierze się z prawidłowego zrozumienia spisanego Słowa Bożego.

Hebr. 11:1 wiara jest podstawą tego, czego się spodziewamy, i dowodem tego, czego nie widzimy.
.
Rzym. 10:17 Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże.

.

Ma źródło w spisanym Słowie

Wiara jest darem Bożym, lecz nie bierze się ona z powietrza. Przekaz Słowa Bożego, objawienie, musi być najpierw ogarniete rozumem. Tak działa Duch Święty. Wiara niezgodna z poznaniem to wiara fałszywa, heterogenna.

Rzym. 10:2 Daję im bowiem świadectwo, że mają gorliwość dla Boga, ale nie według poznania.
.
Rzym 12:2 A nie dostosowujcie się do tego świata, ale przemieńcie się przez odnowienie waszego umysłu, abyście mogli rozeznać, co jest dobrą, przyjemną i doskonałą wolą Boga.
.
Efez. 1:18 Ażeby (Duch Święty) oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych
.
Efez. 3:18 (Abyście) Mogli pojąć wraz ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość, długość, głębokość i wysokość;
.
Efez. 4:23 I (mogli) odnowić się w duchu waszego umysłu
.
Filip. 4:8 W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie.
.
Kol. 3:10 A przyodzialiście się w nowego, który się odnawia w poznaniu na obraz tego, który go stworzył.
.
1 Jana 5:20 A wiemy, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali prawdziwego Boga, i jesteśmy w tym prawdziwym, to jest w jego Synu, Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym

.

Angażuje myśli, emocje i wolę

Prawdziwa wiara oparta o właściwie zrozumiane spisane Słowo Boże przenika do serca. Człowiek powinien wierzyć:

  • umysłowo – potrzebuje bowiem podstawowej wiedzy i zrozumienia

Rzym. 10:14-17 14 Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei? 15 Jakże też będą głosić, jeśli nie zostaną posłani? Jak jest napisane: O jak piękne są nogi tych, którzy opowiadają pokój, tych, którzy opowiadają dobre rzeczy! 16 Ale nie wszyscy byli posłuszni ewangelii. Izajasz bowiem mówi: Panie, któż uwierzył naszemu głoszeniu? 17 Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże.

  • emocjonalnie – potrzebuje przekonania i ufności

Rzym. 10:9-10 9 Jeśli ustami wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony. 10 Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.

  • wolicjonalnie – potrzebuje zaufania i poddania się Bożej kontroli

Rzym. 10:11-13 11 Mówi bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony. 12 Gdyż nie ma różnicy między Żydem a Grekiem; bo ten sam Pan wszystkich jest bogaty względem wszystkich, którzy go wzywają. 13 Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.

Zaangażowanie wszystkich tych trzech czynników jest niezbędne, by posiadać prawdziwą wiarę. Nie wystarczy, aby grzesznik wiedział i rozumiał, co Pan Jezus zrobił i nie wystarczy, że zostanie emocjonalnie poruszony przez to, o czym wie

Jakuba 2:19 Ty wierzysz, że jest jeden Bóg, i dobrze czynisz. Demony także wierzą i drżą.

Wierzenie w coś nie wystarcza. Aby grzesznik był zbawiony, musi on na podstawie tego, co wie i czuje, świadomie położyć swe zaufanie w Jezusie Chrystusie. Zaufanie jest „ukoronowaniem aktu wiary” i bez niego zbawienie jest niemożliwe

Jan 1:12 Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię;
.
Dzieje 11:21 I była z nimi ręka Pana, a wielka ich liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.
.
Dzieje 13:48 Kiedy poganie to usłyszeli, radowali się i wielbili słowo Pańskie, a uwierzyli wszyscy, którzy byli przeznaczeni do życia wiecznego

Dlatego w nawróceniu każdego grzesznika umysł musi być przekonany, serce musi zostać poruszone, a wola musi być uległa.


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email