Dzieje 1:4 „A spożywając z nimi posiłek, nakazał im: Nie oddalajcie się z  Jerozolimy, lecz oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode  mnie.”

Obietnica

Chociaż uczniowie byli nauczeni przez  Chrystusa i wiedzieli o tym, że powstał On z martwych, to nadal nie byli  gotowi wyjść na zewnątrz i wygrywać ludzi dla Pana. Chrystus powiedział  im żeby poszli i nauczali wszystkie narody (Mat 28:20),  ale w Dziejach 1:4 dodał On, że nie powinni oni opuszczać Jerozolimy.  Powiedział im, „oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode  mnie.” O tej samej rzeczy powiedział Jezus

Łuk. 24:49 „A oto Ja  zsyłam na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż  zostaniecie przyobleczeni mocą z wysokości.

Czym była  „obietnica Ojca” o której On im powiedział? Był to dar Ducha Świętego.  Jezus powiedział Apostołom, że otrzymają oni Ducha Świętego po tym jak  ich opuścił

Jana 14:16  A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;

Jana 15:26 Gdy jednak przyjdzie  Pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który wychodzi  od Ojca, on będzie świadczył o mnie.

Jana 16:7 Lecz ja mówię wam prawdę:  Pożyteczniej jest dla was, abym odszedł. Jeśli bowiem nie odejdę,  Pocieszyciel do was nie przyjdzie, a jeśli odejdę, poślę go do was.

Jana 20:22 A to powiedziawszy, tchnął na nich i powiedział: Weźcie Ducha Świętego.
.


Potrzeba odejścia Jezusa

Jana 16:7 Jezus powiedział apostołom, „Lepiej dla was, żebym ja  odszedł. Bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, jeśli  zaś odejdę, poślę go do was.” Duch nie mógł zostać zesłany dopóki  Chrystus nie powrócił do nieba. Uczniowie musieli czekać dziesięć dni  pomiędzy wniebowstąpieniem a dniem w którym otrzymali Ducha, dniem  Pięćdziesiątnicy (Dzieje 2:1). Pięćdziesiątnica jest greckim słowem  oznaczającym„pięćdziesiąty dzień.” Był to dzień w którym Żydzi  świętowali Święto Zbiorów (było to pięćdziesiąt dni po Święcie Paschy).
.


.

Potrzeba przyjścia Ducha

Ponieważ Apostołowie musieli czekać na otrzymanie Ducha Świętego przed  tym jak mieli wykonywać pracę Pana, oznacza to, że jest niemożliwe żeby  pracę tą wykonywać swoją własną mocą. Możesz wypracowywać plany dla  swojej służby i wygłaszać elokwentne kazania, ale bez mocy Ducha, twoja  praca będzie bezowocna. Apostołowie byli świadomi, że potrzebowali mocy  Ducha. Kiedy Chrystus po raz pierwszy nakazał im roznosić ewangelię,  powiedział On, „Bo nie wy jesteście tymi, którzy mówią, lecz Duch Ojca  waszego, który mówi w was.” (Mat 10:20). W Łukasza 12:12 czytamy, że  nadejdzie dzień w którym Duch będzie mówił przez nich. Jana 14:17 mówi  nam, że Duch Święty już był z uczniami, ale później będzie on w nich.

Mat. 10:20 Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was będzie.

Łuk. 12:12 Duch Święty bowiem nauczy was w tej właśnie godzinie, co macie mówić.

Przed zesłaniem Ducha w Dziejach 2. ludzie nie posiadali mieszkającego w  nich Ducha Świętego. Wtedy Bóg zsyłał Ducha na szczególne okazje aby wykonywać specjalne zadania poprzez kogoś. Na przykład, Duch Święty  zstąpił na króla Saula i odszedł od niego

1 Sam. 11:6 Tedy zstąpił Duch Boży na Saula, gdy usłyszał słowa te, i zapalił się gniew jego bardzo.

1 Sam. 16:14 A Duch Pański odstąpił od Saula, i trwożył go duch zły od Pana.
.


Przepowiednia

Dzieje 1:5 „Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.”

Przed tym jak Jezus zaczął Swoją publiczną działalność, Jan Chrzciciel  powiedział,

Jana 1:26, 33-34 „Ja chrzczę wodą, ale pośród was stoi Ten, którego wy nie  znacie […] lecz Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, rzekł do  mnie: Ujrzysz tego, na którego Duch zstępuje i na nim spocznie, Ten  chrzci Duchem Świętym. A ja widziałem to i złożyłem świadectwo, że ten  jest Synem Bożym”.

Jezus jest tym który chrzci Duchem  Świętym, a uczniowie musieli czekać w Jerozolimie aż zesłał On Ducha z  nieba.

Uczniowie musieli czekać dziesięć dni na otrzymanie tego  chrztu (nakaz Chrystusa aby czekać na Ducha został dany w dzień Jego  wniebowstąpienia, czyli czterdzieści dni po Jego zmartwychwstaniu.) Nie  znaczy to wcale, że wierzący otrzymują Ducha dziesięć dni po tym jak  zostają oni zbawieni. Sytuacja w Dziejach była niepowtarzalna; Jezus nie  wstąpił jeszcze do nieba i dlatego w tamtym czasie Duch Święty nie mógł  zostać zesłany. Poza tym wierzący otrzymuje Ducha w momencie w którym  przyjmuje Chrystusa jako Zbawiciela. Rzym. 8:9 mówi nam, „Jeśli zaś kto  nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego.” Osoba bez Ducha Świętego  nie jest chrześcijaninem.
.


Obietnica

Dzieje 1:8 „Otrzymacie moc, po tym jak Duch Święty przyjdzie na was.”

Przed otrzymaniem Ducha Świętego, apostołowie byli niezdolni do  wykonywania nieskończonej pracy Chrystusa. Greckie słowo przetłumaczone  na „moc” (dynamis) jest słowem z którego pochodzi słowo dynamit. Każdy  chrześcijanin jest wyposażony w moc – bo Duch święty jest jak dynamit!

Niektórzy chrześcijanie czują, że tracą moc. Jeśli czujesz się w ten  sposób, to nie jest to wina Boga. Moc jest wewnątrz ciebie. Wszystko co  potrzebujesz zrobić to włączyć zapalnik. Jak to robić? Efezjan 5:18  mówi, „I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale  bądźcie pełni Ducha.” Prosty sposób żeby zilustrować napełnienie Duchem  to tabletki musujące. Wewnątrz każdej z takich tabletek jest  skoncentrowana substancja która jest uwalniana kiedy wrzuci się ją do  szklanki wody. Podobnie Duch Święty jest jak skoncentrowana energia  wewnątrz ciebie. Moc jest w tobie, ale musisz uwolnić ją i pozwolić  przeniknąć jej do twojego życia.

Aby żyć będąc napełnionym  Duchem trzeba poddawać się kontroli Ducha. W Biblii, słowo napełniony  jest używane głównie w połączeniu z określonym nastawieniem. Jest ono  używane dla opisania bycia napełnionym wściekłością, złością, smutkiem  albo wiarą. Czymkolwiek osoba jest napełniona, napełnienie to przewyższa  wszelkie inne emocje czy nastawienia. Ktoś napełniony smutkiem jest  przytłoczony smutkiem. Ktoś napełniony Duchem pozwala Duchowi  kontrolować jego życie. Jedną rzeczą jest posiadać Ducha, a inną jest  być Nim napełnionym.
.


Jak mogę pozwolić Duchowi napełnić moje życie?

Odpowiedź znajduje się w Liście do Kolosan

Kol. 3:16 „Niech słowo Chrystusa mieszka w was  obficie.”

Bycie napełnionym Duchem Świętym i pozwalanie Słowu Chrystusa  mieszkać bogato są równoznaczne ponieważ ten sam jest tego rezultat.  Kiedy jesteś napełniony Duchem, będziesz miał pieśń w swoim sercu,  będziesz wdzięczny, będziesz kochał swojego małżonka i swoje dzieci oraz  będziesz dobrze służył swojemu pracodawcy

Efez. 5:19 Rozmawiając z sobą przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, śpiewając i grając Panu w swoim sercu;

Efez. 6:9 A wy, panowie, tak samo wobec nich postępujcie, porzucając groźby, wiedząc, że i wy sami macie Pana w niebie, a u niego nie ma względu na osoby.

To samo jest  prawdziwe w pozwalaniu Słowu Chrystusa na mieszkanie obficie

Kol.  3:16 Słowo Chrystusa niech mieszka w was obficie ze wszelką mądrością, nauczajcie i napominajcie się wzajemnie przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, z wdzięcznością śpiewając w waszych sercach Panu.

Kol. 4:1 Panowie, obchodźcie się ze sługami sprawiedliwie i słusznie, wiedząc, że i wy macie Pana w niebie.

Pozwolić Słowu Chrystusa mieszkać w sobie obficie oznacza być pochłoniętym obecnością Chrystusa. Im bardziej nasycasz swój umysł tym czego się nauczyłeś o Nim z Biblii, tym bardziej On kontroluje twoje myśli. Poprzez poddanie się całkowicie Słowu Bożemu i pozwalanie mu na przenikanie do twojego życia, będziesz kontrolowany  przez pragnienia Ducha a nie swoje własne pragnienia. Bóg może  dokonywać wielkich rzeczy poprzez ciebie. Efezjan 3:20 mówi, że Pan jest  zdolny „uczynić daleko więcej ponad to wszystko, o co prosimy albo o  czym myślimy, według mocy która działa w nas.” Moc jest w tobie; ona  tylko potrzebuje zostać uwolniona. Aby tak się działo musisz poddawać  każdy aspekt twojego życia kontroli Ducha.

John MacArthur

 

Print Friendly, PDF & Email