Ilu będzie zbawionych, cz. 2 – od Potopu do Abrahama

Od potopu do wieży Babel i Abrama – 427 lat.

Po upadku człowieka w grzech Bóg ogłosił ludzkości plan zbawienia. Przedstawił, że potrzebna będzie ofiara zastępcza, która będzie musiała być dokonana przez bezgrzesznego Mesjasza. Mesjasz będzie samym Bogiem. Tak było do czasu potopu, gdzie praktycznie cała ludzkość odwróciła się od Boga za co została unicestwiona (prócz Noego i jego rodziny). Po potopie Bóg ciągle głosi dobrą nowinę upadłemu rodzajowi ludzkiemu. (więcej…)

Czyściec jako symbol porażki Chrystusa

Definicja papistów

Hebr. 10:14 Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.

Nie ma większego bluźnierstwa na tym świecie niż zaprzeczenie wystarczalności przypisanej grzesznikowi sprawiedliwości Chrystusa jako wystarczającej do całkowitego usprawiedliwienia i uniewinnienia grzesznika przed Bogiem Sędzią. Posłuchajmy papistów:

Katechizm katolickiego kościoła definiuje czyściec jako „oczyszczenie, służące osiągnięciu świętości niezbędnej aby wejść do radości nieba” Jest ono doświadczane przez „tych, którzy umierają w stanie Bożej łaski i przyjaźni, lecz ciągle nie są doskonale oczyszczeni.” (KKK 1030).

Pismo Święte naucza nas o doskonałym uświęceniu grzesznika przez ofiarę Chrystusa. Papiści zaprzeczają temu twierdząc, że konieczne jest dodatkowe oczyszczenie przez ogień czyśćcowy. W ten sposób obalają ofiarę Chrystusa.

Słowo człowieka, herezję rzymskiego katolicyzmu obalimy Słowem Bożym.

(więcej…)

Ilu będzie zbawionych, cz. 1 – od Upadku do Potopu

 

Ważne pytanie

Luk. 13:23 I ktoś go zapytał: Panie, czy mało jest tych, którzy będą zbawieni? On zaś im odpowiedział:

Pytanie tego rodzaju zaprzątało ludzkie umysły między innymi w apokryficznym objawieniu, znanym szerzej jako Druga Księga Ezdrasza, napisanym prawdopodobnie w czasach Nerona, Domicjana, lub Trajana. To ludzkie dzieło odzwierciedla doskonale i w pełni gorączkę i niepokój myśli, jakie posiadali tak Żydzi jak i poganie, a wśród tych myśli żadna nie miała tak prominentnego statusu jak idea, że „wielu jest stworzonych, lecz niewielu zbawionych”.

(więcej…)

Gdzie kościół zawiódł, Jezus objawia się osobiście.

Ewangelia: moc Boga ku zbawieniu

Tyt. 1:1-3 1 Paweł, sługa Boga i apostoł Jezusa Chrystusa według wiary wybranych Bożych i poznania prawdy, która jest zgodna z pobożnością; 2 W nadziei życia wiecznego, które obiecał przed dawnymi wiekami ten, który nie kłamie, Bóg; 3 I we właściwym czasie objawił swoje słowo przez głoszenie, które zostało mi powierzone zgodnie z nakazem Boga, naszego Zbawiciela;

Powszechne wręcz świadectwa rzekomych nawróceń na wiarę chrześcijańską z hinduizmu czy islamu docierają do nas w postaci świadectw o snach, wizjach i objawieniach, jakich doświadczali owi konwertyci. W tych cudownych przeżyciach Jezus objawiał im się osobiście i wzywał do wiary i wielu posłusznie uwierzyło w objawionego Jezusa.  Najczęściej przywoływane przykłady to:

Strefa Gazy (2023–2024) – według relacji Taysir Saada około 200 muzułmanów miało niezależnie od siebie doświadczyć podobnych snów lub wizji Jezusa i następnie zwrócić się ku chrześcijaństwu. Relacja ta została nagłośniona przez media chrześcijańskie, ale nie została niezależnie potwierdzona.

Kawuri, północna Nigeria – organizacja Open Doors opisała przypadek, w którym po pobiciu chrześcijanina dwóch imamów miało tej samej nocy doświadczyć wizji Jezusa, a następnie około 80 osób z ich grupy miało przyłączyć się do kościoła.

Górskie wsie w Iranie – David Garrison opisuje przypadki całych wiosek, których mieszkańcy twierdzili, że mieli podobne sny o Jezusie. Nie podaje jednak nazw miejscowości ze względów bezpieczeństwa.

Północna Nigeria (Fulani) – istnieje wiele świadectw wśród ludu Fulani o rodzinach i grupach nawracających się po serii snów. Najbardziej znana jest historia Mohammeda z projektu „More Than Dreams”, jednak dotyczy ona jednej osoby, nie całej miejscowości.

Iran – liczne organizacje misyjne wskazują Iran jako kraj, w którym szczególnie często pojawiają się świadectwa snów o Jezusie. Nie publikują jednak nazw miast ani wsi, aby chronić osoby, które przeszły na chrześcijaństwo.

Dodajmy, że owi konwertyci z zasady nigdy nie przystępują do ortodoksyjnych Kościołów Reformowanych, stają się członkami grup głoszących wolną wolę i powszechne odkupienie każdego człowieka, stają się zielonoświątkowcami i Arminianami

Jaki powinien być nasz stosunek do takich zdarzeń i osób w nich uczestniczących?

(więcej…)