Zarys problemu interpretacyjnego

Obj. 20:10; 13-14

10. A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie jest bestia i fałszywy prorok. I będą męczeni we dnie i w nocy na wieki wieków

13. I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli. I zostali osądzeni każdy według swoich uczynków.

14. A śmierć i piekło zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć.

Objawienie 20:10 mówi, że diabeł, bestia i fałszywy prorok zostają wrzuceni do jeziora ognia, gdzie będą męczeni dniem i nocą na wieki wieków. Werset 14 mówi, że śmierć i piekło zostały wrzucone do jeziora ognia, werset opisuje to jako drugą śmierć.

  • Czy to oznacza, że piekło jest tymczasowe?
    .
  • I co oznacza druga śmierć.

Księga Objawienia 20 to trudny rozdział i istnieje duża różnica zdań co do jego właściwej interpretacji. Dwie najważniejsze interpretacje to interpretacje premilenialistów, którzy wyjaśniają tysiąc lat (Obj. 20:2) jako dosłowne tysiąc lat, podczas których Chrystus będzie panował na ziemi z Żydami w ziemi Kanaan. Amilenialiści interpretują ten rozdział jako symboliczny i odrzucają ideę dosłownego tysiąca lat lub, jeśli o to chodzi, szczególnego ustalenia Boga z Żydami jako Jego „ludem królestwa”.

Ale nie jest naszą intencją wchodzenie w tę kontrowersję, chociaż te dwa stanowiska mają pewien wpływ na znaczenie omawianych wersetów. Nie ulega wątpliwości, że stanowisko amilenijne jest właściwe, a wersety, o których mowa są, jak mi się wydaje, zrozumiałe tylko w ramach amillenialnej interpretacji rozdziału


Sąd ostateczny

Z całego fragmentu (Obj. 20:10-15) jasno wynika, że ​​opisany jest sąd ostateczny – być może w najbardziej obrazowy sposób, jaki można znaleźć w całym Piśmie. Słuszne jest, że w ten sposób Bóg zarządził spisanie Pisma Świętego, ponieważ dzień sądu jest teodyceą, to znaczy dniem, w którym Bogu zostanie publicznie oddana sprawiedliwość we wszystkich Jego dziełach od stworzenia do przyjścia Chrystusa. Wtedy cały świat zobaczy, że Bóg jest sprawiedliwy w wiecznej karze niegodziwych w piekle za ich grzechy oraz sprawiedliwy w swoim zbawieniu Jego wybranych przez krew na krzyżu.

  • Wszystkie zaprzeczenia Jego błogosławionego imienia i panowania Chrystusa zostaną ukazane takimi, jakimi są: niegodziwymi i pysznymi przechwałkami wrogów Ewangelii. Wszystkie krzywe drogi powinny być wyprostowane.
    .
  • Wszystkie hipokryzje, kłamstwa i puste pokazy dobrych uczynków zostaną zamanifestowane takimi, jakimi były naprawdę.
    .
  • Całe przepisywanie historii przez nikczemników zostanie publicznie ujawnione jako kłamstwa.
    .
  • Wszelkie lekceważenie świętego Słowa Bożego i przykazań zostanie ukarane w piekle.
    .
  • A przede wszystkim mały, znienawidzony, prześladowany kościół, który stał za sprawą Chrystusa na świecie, zostanie pokazany, aby wszyscy zobaczyli, że ten kościół jest umiłowanym przez Boga, dziełem Jego Syna i oblubienicą Chrystusa.

Okaże się, że Jahwe był suwerenny we wszystkich swoich dziełach i czynił wszystko, co mu się podobało, na chwałę Swojego imienia. Będzie to wielki i chwalebny dzień, na który święci mogą z niecierpliwością wyczekiwać. Ale aby teodycea mogła się urzeczywistnić, muszą tam być wszystkie racjonalne i moralne istoty (w tym ludzie, demony i anioły), które kiedykolwiek żyły. Diabeł będzie tam ze swoimi demonami, drżąc ze strachu przed wielkim białym tronem, ponieważ to on był najbardziej odpowiedzialny za straszne grzechy rodzaju ludzkiego.

Bestia, która jest Antychrystem, będzie tam, ponieważ prześladował Kościół i sam ustanowił się Bogiem. Cóż to będzie za konfrontacja!

2 Tes. 2:3-4 3.  Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi. Ten dzień bowiem nie nadejdzie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia; 4. Który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co się nazywa Bogiem lub co jest przedmiotem czci, tak że zasiądzie w świątyni Boga jako Bóg, podając się za Boga.

Fałszywy prorok będzie tam, to znaczy cały fałszywy kościół, który spiskował z Antychrystem, by pokonać sprawę Chrystusa. Ten fałszywy prorok jest pijany krwią męczenników. Są to najbardziej znani z tych, których osąd jest największy.

Obj. 17:3-6 3. I zaniósł mnie w duchu na pustynię. I zobaczyłem kobietę siedzącą na szkarłatnej bestii pełnej imion bluźnierstwa, mającej siedem głów i dziesięć rogów. 4. A kobieta była ubrana w purpurę i szkarłat i przyozdobiona złotem, drogimi kamieniami i perłami. Miała w swej ręce złoty kielich pełen obrzydliwości i nieczystości swego nierządu. 5. A na jej czole wypisane było imię: Tajemnica, wielki Babilon, matka nierządnic i obrzydliwości ziemi. 6. I zobaczyłem kobietę pijaną krwią świętych i krwią męczenników Jezusa. A gdy ją zobaczyłem, zdumiałem się bardzo.

Ale wszyscy ludzie, którzy żyli przez całą historię, również tam będą (i muszą być), ponieważ jest to ostateczny sąd wszystkich ludzi. Będą tam ci, którzy zginęli na morzu, których kości leżą w głębinach oceanu.

Obj. 20:13 I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli. I zostali osądzeni każdy według swoich uczynków.

Ale śmierć i piekło też tam będą. Oznacza to, że wszyscy ci, którzy kiedykolwiek żyli i których ciała obrócą się w proch, zostaną podniesieni w swoich ciałach, aby stanąć przed tronem, na którym chwalebny Chrystus zasiada na sądzie.
/.


Piekło

Aby lepiej zrozumieć te wersety, warto pamiętać, że słowo przetłumaczone w wersecie 13 i 14 jako „piekło” lepiej oddaje „hades”. Greckie słowo oznaczające piekło to słowo, od którego pochodzi określenie „gehenna”. Hades oznacza „miejsce umarłych między fizyczną śmiercią ludzi a zmartwychwstaniem ciała”. Mamy tu zatem do czynienia z tak zwaną hendiadys, literacką figurą, w której złożona idea wyraża dwa słowa połączone spójnikiem „i”. Taka przenośnia jest powszechna w Piśmie Świętym. Na przykład słowa Jezusa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem” (Jan 11:25) oznaczają: „Ja jestem zmartwychwstaniem, ponieważ jestem życiem”.

Tak więc te dwa terminy łącznie odnoszą się do śmierci wszystkich ludzi, z powodu słów Boga skierowanych do Adama: „w dniu, w którym zjesz z niego [tj. z drzewa poznania dobra i zła] na pewno umrzesz” (1 Mojż. 2:17). Innymi słowy, grób i stan umarłych między śmiercią fizyczną a ostatecznym zmartwychwstaniem odda każdego z nich, aby mogli stanąć przed tronem sędziowskim Chrystusa.

Zwróciliśmy uwagę, że cały fragment Objawienia 20:10-15 mówi o sądzie ostatecznym na końcu świata, kiedy Chrystus przyjdzie ponownie. Ponieważ ten ostateczny osąd ma na celu teodyceę — pełne oddanie sprawiedliwości suwerennemu Bogu we wszystkich Jego dziełach w całej historii — wszystkie racjonalne i moralne istoty, które kiedykolwiek żyły, muszą być obecne, aby ich dzieła mogły zostać osądzone. Tekst opisuje to w żywy sposób.

Stajemy przed dwoma pytaniami: Jaki jest ostateczny koniec wszystkich osądzonych? I co oznacza „druga śmierć”?

Obj. 20:14 A śmierć i piekło zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć.

Jeśli chodzi o pierwsze pytanie, sam fragment odpowiada na nie obrazowo. Bezbożni zostaną wrzuceni do jeziora ognia i siarki i będą męczeni dniem i nocą na wieki wieków. Odniesieniem jest bez wątpienia samo piekło.

Kara w piekle jest straszna, ponieważ jest to nieustanna męka bez końca; bez żadnych wątpliwości, żadnego światła na końcu tunelu, żadnej nadziei na ulgę. Ludzie czasami strasznie cierpią, nawet na tym świecie, ale jedynym promieniem nadziei jest to, że cierpienie dobiega końca, albo przez wyzdrowienie, albo przez samą śmierć. Ale piekło jest pełnym horrorem gniewu Bożego — bez końca!

Tak straszne jest kontemplować, że znaczna część świata kościelnego, w tym niektórzy wybitni ewangelicy, zaprzeczyli istnieniu piekła. Ale zaprzeczenie istnieniu piekła jest w rzeczywistości zaprzeczeniem świętości Boga. Bóg jest tak w najwyższym stopniu święty i dobry, że wszelki grzech jest przeciwko Jego boskiemu majestatowi i świętości, a jedyną karą za tak wielki grzech są wieczne męki w piekle.

Wieczne błogosławieństwo sprawiedliwych opisane jest w Objawieniu 21 i 22, ale już w Objawieniu 20:12 jest wspomniane, że „otworzono inną księgę, księgę życia”. Księga życia jest wiecznym i niezmiennym Bożym dekretem wybrania, wymieniającym wszystkich predestynowanych w Chrystusie.
.


Druga śmierć

Drugie pytanie dotyczy wyrażenia „druga śmierć”. Znajduje się w wersecie 14: „A śmierć i piekło [tj. hades] zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć”.

Kiedy pierwsza część tekstu mówi o śmierci i wrzuceniu hadesu do jeziora ognia, Pismo Święte używa figury retorycznej zwanej synekdochą. To literacka figura, w której całość stanowi część, część zaś całość lub pojemnik na rzecz, która jest w nim zawarta. Tutaj jest to ostatnie. Śmierć i hades odnoszą się do wszystkich, którzy znajdują się w stanie śmierci pomiędzy śmiercią fizyczną a zmartwychwstaniem.

Należy tutaj wspomnieć, że wszyscy, którzy kiedykolwiek żyli, źli i sprawiedliwi, zostaną wskrzeszeni tuż przed sądem. Tylko ci, którzy będą żywi w czasie przyjścia Chrystusa, nie zostaną wskrzeszeni, chociaż sprawiedliwi zostaną przemienieni.

1 Kor. 15:51-52 51. Oto oznajmiam wam tajemnicę: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni; 52. W jednej chwili, w mgnieniu oka, na ostatnią trąbę. Zabrzmi bowiem trąba, a umarli zostaną wskrzeszeni niezniszczalni, a my zostaniemy przemienieni.

Wszyscy, którzy umarli, zostaną wskrzeszeni, ale niegodziwi zostaną wzbudzeni na potępienie, a sprawiedliwi do życia wiecznego. Oznacza to, że ich ciała zostaną wskrzeszone do życia w piekle lub do życia w chwale.

Jan 5:29 I ci, którzy dobrze czynili, wyjdą na zmartwychwstanie do życia, ale ci, którzy źle czynili, na zmartwychwstanie na potępienie.

Druga śmierć, o której mowa w Księdze Objawienia 20:14, implikuje istnienie pierwszej śmierci. Ta pierwsza śmierć miała miejsce w raju wraz z upadkiem Adama. Kiedy Adam (a w nim cała ludzka rasa) zgrzeszył, został ukarany śmiercią, jak powiedział Bóg. Zmarł fizycznie i duchowo. Jego duchowa śmierć była totalną deprawacją; jego fizyczna śmierć była początkiem wygnania ze świata Bożego.

Bóg słusznie powiedział do człowieka: „Jeżeli nie spełnisz celu mojego stworzenia, dla którego cię stworzyłem, to zostaniesz wypędzony ze stworzenia przez śmierć, bo prochem jesteś i w proch się obrócisz”. To jest pierwsza śmierć. Ale zostać wypędzonym z Bożego stworzenia to iść do grobu i hadesu. W ten sposób grób i hades (miejsce świadomej udręki dla zatwardziałych) są bramą do piekła. Druga śmierć to samo wieczne piekło, ostateczna kara dla niegodziwców, którzy zgrzeszyli przeciwko Bogu.

Pismo Święte mówi w analogiczny sposób o sprawiedliwych. W Księdze Objawienia 20:5 stan chwały opisany w wersecie 4 jest uważany za „pierwsze zmartwychwstanie”. Pierwsze zmartwychwstanie rozpoczyna się w cudownym dziele odrodzenia, kiedy my, którzy jesteśmy całkowicie zdeprawowani i umarli w występkach i grzechach, zostajemy teraz ożywieni życiem zmartwychwstałego Chrystusa.

1 Piotra 1:3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który według swego wielkiego miłosierdzia zrodził nas na nowo do żywej nadziei przez wskrzeszenie Jezusa Chrystusa z martwych

.

Efez. 5:14 Dlatego Pismo mówi: Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.

Pierwsze zmartwychwstanie obejmuje nowy dom, który powstał bez udziału ludzkich rąk w niebie w momencie rozwiązania ziemskiego domu tego przybytku.

2 Kor. 5:1 Wiemy bowiem, że jeśli zostanie zniszczony ten namiot naszego ziemskiego mieszkania, to mamy budowlę od Boga, dom nie ręką uczyniony, wieczny w niebiosach.

Drugie zmartwychwstanie jest ostatecznym zmartwychwstaniem naszych ciał, kiedy pojawimy się przed sądem Chrystusa. Ostateczne zmartwychwstanie i sąd są czymś tak błogosławionym, że możemy z niecierpliwością oczekiwać na nie.

Nie mamy się czego bać w krzyżu naszego Zbawiciela.

Na podstawie: źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email

escort bayan muğla aydın escort bayan escort bayan çanakkale balıkesir escort bayan escort tekirdağ bayan escort bayan gebze escort bayan mersin buca escort bayan edirne escort bayan