Chwała Syna przed wcieleniem

Chrystus przed wcieleniem, będąc Bogiem posiadał wszelką Boską chwałę.

Jan 17:5 A teraz ty, Ojcze, uwielbij mnie u siebie tą chwałą, którą  miałem u ciebie, zanim powstał świat.

Chwałę tą Jezus posiadał zawsze w wiecznej przeszłości, przed stworzeniem światów widzialnych i niewidzialnych oraz czasu.

Jan 17:24 Ojcze, chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, ponieważ umiłowałeś mnie przed założeniem świata

Jeszcze podczas ziemskiej pielgrzymki Chrystus odbierał część należnej Mu chwały. Chwała ta jest wyniesiona ponad niebiosa.

Psalm 8:1-2 1 O PANIE, nasz Panie, jak sławne jest twoje imię na całej ziemi! Ty, który swoją chwałę wyniosłeś nad niebiosa. 2 Przez usta niemowląt i ssących ugruntowałeś swą potęgę z powodu twoich wrogów, aby poskromić nieprzyjaciela i mściciela. 

Mat. 21:15-16 15 A gdy naczelni kapłani i uczeni w Piśmie zobaczyli cuda, które czynił, i dzieci wołające w świątyni: Hosanna Synowi Dawida, rozgniewali się. 16 I zapytali go: Słyszysz, co one mówią? A Jezus im odpowiedział: Tak. Czy nigdy nie czytaliście: Przez usta niemowląt i ssących przygotowałeś sobie chwałę? 

Wszystko co widzialne i niewidzialne zostało stworzone przez Jezusa. Mówiąc wszystko należy rozumieć absolutnie wszystko poza Ojcem, Synem i Duchem Świętym.

Kol. 1:16 Przez niego (Jezusa) bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone.

Tak jak Ojciec nie został stworzony lecz JEST, tak Syn nie został stworzony lecz JEST, tak też i Boży Chrystusowy Duch Święty nie został stworzony lecz JEST.

Bóg jest wieczny

Tak jak Ojciec nie został stworzony lecz jest, tak Syn nie został stworzony lecz jest, tak też i Boży Chrystusowy Duch Święty nie został stworzony lecz jest|
.

Ojciec

2 Mojż. 3:14 Tedy rzekł Bóg do Mojżesza: Jestem który Jestem. I rzekł: Tak powiesz synom Izraelskim:Jestem posłał mię do was.
.

Syn

Jan 8:24 Dlatego wam powiedziałem, że umrzecie w swoich grzechach. Bo jeśli nie uwierzycie, że ja jestem, umrzecie w swoich grzechach.

Jan 8:28 Dlatego Jezus powiedział do nich: Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że ja jestem,

Jan 8:58 Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Zanim Abraham był, ja jestem.
.

Duch

Hebr. 9:14 To o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował Bogu samego siebie bez skazy, oczyści wasze sumienie z martwych uczynków, by służyć Bogu żywemu?
.

Wcielenie Wiecznego Syna

Pierwszy człowiek, Adam, jest nazwany istotą niewiele mniejszą od aniołów. Człowiek jest zwieńczeniem Bożego stworzenia.

Hebr. 2:6-7 6 Ktoś to gdzieś stwierdził, gdy powiedział: Czym jest człowiek, że o nim  pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego? 7 Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś  go i ustanowiłeś go nad uczynkami twoich rąk. 

Jest to bezpośredni cytat Psalmu 8, gdzie czytamy o pierwszym Adamie, któremu zostało ofiarowana chwała, cześć, pozycja niewiele mniejsza od aniołów oraz panowanie nad widzialnym stworzeniem:

Psalm 8:3-8 3 Gdy przypatruję się twoim niebiosom, dziełu twoich palców, księżycowi i gwiazdom, które utwierdziłeś; 4 Wtedy mówię: Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego? 5 Uczyniłeś go bowiem niewiele mniejszym od aniołów, chwałą i czcią go ukoronowałeś. 6 Dałeś mu panowanie nad dziełami twoich rąk, wszystko poddałeś pod jego stopy: 7 Owce i wszelkie bydło, a także zwierzęta polne; 8 Ptactwo niebieskie i ryby morskie, i wszystko, co przemierza szlaki mórz. 

Aby zbawić potomstwo Adama, Syn sam i dobrowolnie ogołocił się z należnej mu od wieczności Bożej chwały, uniżył się i przyjął postać człowieka.

Filip. 2:5-8 5 Niech będzie w was takie nastawienie umysłu, jakie też było w Chrystusie Jezusie; 6 Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież; 7  Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi; 8 A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.
.

Chwała Ojca i jej odblask

Jezus będąc na Ziemi w dalszym ciągu podtrzymuje istnienie wszystkiego słowem swojej mocy. Jego Boska natura nie uległa zmianie, Syn nie utracił Boskiej natury. Po wypełnieniu zadania pełnia Boskiej chwały zostaje przywrócona Chrystusowi. Syn powraca na swój Boski Tron.

Hebr. 1:3-4 3 Który, będąc blaskiem jego chwały i wyrazem jego istoty i podtrzymując  wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z naszych grzechów przez samego siebie, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach; 4 I stał się o tyle wyższy od aniołów, o ile znamienitsze od nich odziedziczył imię. 

Na marginesie warto zwrócić uwagę na to, że to Jezus stworzył świat, Jezus podtrzymywał świat przy istnieniu swoim słowem w czasie ziemskiej posługi, i to Jezus podtrzymuje istnienie świata obecnie zachowując go na dzień sądu. Nikt inny poza Bogiem nie ma takiej mocy.

2 Piotra 3:5 Tego bowiem umyślnie nie chcą wiedzieć, że niebiosa były od dawna i ziemia z wody, i w wodzie stanęła przez słowo Boże;

Hebr. 1:3 Który (Bóg Syn), będąc blaskiem jego chwały i wyrazem jego istoty i podtrzymując wszystko słowem swojej mocy,

Kol. 1:17 On (Bóg Syn) jest przed wszystkim i wszystko istnieje dzięki niemu.

2 Piotra 3:7 A obecne niebiosa i ziemia przez to samo słowo są utrzymane i zachowane dla ognia na dzień sądu i zatracenia bezbożnych ludzi.

Co więcej, Pismo jasno stwierdza, że ten, który wszystko stworzył i podtrzymuje przy istnieniu to Bóg Jahwe. Paweł cytuje Izajasza wskazując na trójjedyność Boga

Rzym. 11:34-36 34 Któż bowiem poznał myśl Pana albo kto był jego doradcą? 35 Lub kto pierwszy mu coś dał, aby otrzymać odpłatę? 36 Z niego bowiem, przez niego i w nim jest wszystko. Jemu chwała na wieki. Amen.

Izaj. 40:13-14 13 Kto kierował Duchem PANA, a kto był jego doradcą, aby go pouczać? 14 Kogo się radził, aby nabyć rozumu? Kto pouczył go o ścieżkach sądu? Kto nauczył go wiedzy i wskazał mu drogę roztropności?
.

…będąc blaskiem jego chwały…

Syn jest blaskiem chwały Ojca. Nie do pomyślenia jest, aby Ojciec, będący światłością nie posiadał blasku swojej chwały do czasu narodzin Jezusa na ziemi. To kolejny dowód na wieczność Syna. Ponieważ Ojciec jest wieczny i jest światłością, a światłość z natury posiada swój blask, zatem Syn jest wieczny ponieważ to On jest blaskiem chwały Ojca.
.

Teodoret z Cyru o Synu

Teodoret, który przyszedł na świat w Antiochii około 393 roku tak opisuje zrozumenie wieczności Syna

Ponieważ jednak ludzie, którzy nie chcą spraw boskich rozumieć w sposób odpowiedni dla Boga, nie uważają za możliwe, żeby Ten, który jest z Boga, był współwieczny z Bogiem – bezrozumnie bowiem sądzą, że boska natura poddana jest prawu natury ludzkiej, i zakładają, że Ojciec jest starszy od Syna – boski Apostoł przy pomocy pewnego obrazu świetnie ukazał, że jednorodzony Syn istnieje zarówno z Boga, jak i razem z Bogiem.
.

Nazwał Go bowiem odblaskiem chwały. Odblask natomiast zarówno od ognia bierze swoje istnienie, jak i wraz z ogniem współistnieje, bo przecież wraz z ogniem rodzi się odblask i promień wraz ze słońcem: skąd słońce, stąd także promienie. Jednak słońce jest przyczyną promieni, a ogień odblasku, bo przecież to nie słońce rodzi się z promieni, ale promienie rodzą się ze słońca i odblask wyrasta z ognia. W ten sposób jednorodzony Syn, chociaż jest zrodzony z Ojca, współistnieje z umysłem, jak słowo z tym, który je rodzi, jak odblask z ogniem, jak promień ze słońcem. A każde z nich nie istnieje samo przez się, lecz ma podstawę w tym, z czego się urodziło.
.

Bóg Logos, odblask chwały, nie jest jakąś pozbawioną własnej podstawy energią Ojca, lecz podstawą żyjącą, która postawiona jest na sobie samej. Nie mówi się przecież o Nim po prostu „Logos”, lecz „Logos Boga”; i nie tylko „odblask chwały”, ale także „odbicie podstawy” – Teodoret z Cyru, O herezjach, s. 90

Chwała Chrystusa jest równa chwale Ojca.

Filip. 2:9-11 9 Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię; 10 Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią. 11 I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca. 

Hebr. 1:8 Lecz do Syna mówi: Twój tron, o Boże, na wieki wieków, berłem sprawiedliwości jest berło twego królestwa.  

Pełni Boskiej chwały Chrystusa nie widzimy podczas naszej ziemskiej  pielgrzymki; jednak chwała ta w swej pełni została przywrócona Chrystusowi i została powiększona o chwałę za cierpienie przez jakie Wszechmocny Syn przeszedł na Ziemi i na krzyżu.

Hebr. 2:9 Ale widzimy Jezusa, który stał się niewiele mniejszy od aniołów, ukoronowanego chwałą i czcią za cierpienia śmierci, aby z łaski Boga zakosztował śmierci za wszystkich. 

Boskiej natury którą Chrystus miał zawsze, zarówno przed wcieleniem, w czasie ziemskiej pielgrzymki jak i po zmartwychwstaniu nie widzą idący na zatracenie ludzie zaślepieni przez szatana.

2 Kor. 4:4 W których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga.
.

Wnioski

Ojciec był jest i będzie wieczny. Chrystus był jest i będzie wieczny. Boży Duch Chrystusowy był jest i będzie wieczny. Chrystus przed stworzeniem światów posiadał pełnię chwały Bożej, taką jaką posiadał Ojciec. Chrystus aby zbawić wybranych pozbawił się tej chwały na czas ziemskiej pielgrzymki. Po dokonaniu zbawienia Chrystus odzyskuje pełnię chwały powiększoną o chwałę za cierpienia. Syn zawsze posiadał naturę Bożą. Podczas ziemskiej pielgrzymki pozbawił się należnej Mu chwały lecz nie Bożej natury. Na ziemi Chrystus był w pełni Bogiem i w pełni Człowiekiem i takim pozostaje na zawsze. Jest jeden Bóg. Ojciec nie jest Synem.  Duch nie jest Ojcem. Syn nie jest Duchem. Bóg jest Trójjedyny. Takiego oto przyszło nam mieć zbawiciela!
.

Ostrzeżenie

Kto nie uznaje, że Jezus jest Bogiem Jahwe, Synem, ten nie ma w sobie ani Syna ani Ojca i będzie potępiony.

Jezus Chrystus, Słowo Boże:

  1. Stworzył wszechświat2 Piotra 3:5 Tego bowiem umyślnie nie chcą wiedzieć, że niebiosa były od dawna i ziemia z wody, i w wodzie stanęła przez Słowo Boże;
    .
    .
  2. Podtrzymywał wszechświat przy istnieniu w czasie swojego wcielenia na ziem i nadal go podtrzymujei – Hebr. 1:3 Który (Jezus, to Słowo), będąc blaskiem jego chwały i wyrazem jego istoty i podtrzymując wszystko słowem swojej mocy,
    .
  3. Zniszczy wszechświat2 Piotra 3:7 A obecne niebiosa i ziemia przez to samo słowo są utrzymane i zachowane dla ognia na dzień sądu i zatracenia bezbożnych ludzi.
    .

Takiej mocy nie ma żaden człowiek tylko Bóg.

Print Friendly, PDF & Email