Chrześcijański obowiązek

Filip. 4:8 W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie.

Weźmy pod uwagę List do Filipian 4:8. Częścią wspólną wszystkich przymiotników jest obowiązek myślenia lub medytacji. Każdy z tych przymiotników opisuje „rzeczy”, nad którymi mamy medytować. Jest to wezwanie Pawła (polecenie Ducha Świętego), aby nad nimi medytować. Jest to obowiązek, który kojarzy się z procesem myślenia, starannej deliberacji.

Ludzie często przypisują medytację czemuś zbliżonemu do orientalnego mistycyzmu. Nie o to chodzi w medytacji biblijnej. Zamiast tego Biblia wzywa nas do zastanowienia się nad słowem Bożym. Zastanawianie się nad Bogiem i Jego dziełami jest obowiązkiem każdego chrześcijanina i nakazane przez Boga do codziennej pobożności. Reformatorzy i purytanie wierzyli w to dobitnie i byli mistrzami egzegetów w wyciąganiu Bożego umysłu w tej sprawie ze Słowa Bożego.


Co to znaczy, medytować?

Medytacja nie będzie dla ciebie słodka, dopóki nie zostanie najpierw zrozumiana, wykonana, a następnie ćwiczona z zyskiem. Nie możesz wiedzieć, jakie to słodkie, nie robiąc tego. I nie jest to tylko wiedza głowy o tym, co się robi. Jest to doświadczenie ze Zbawicielem, Jezusem Chrystusem. Rozważmy kilka myśli na temat pobożnej medytacji poprzednich nauczycieli i teologów Kościoła.
.

Thomas Hooker powiedział:

„Medytacja jest poważną intencją Umysłu, w której przychodzimy szukać prawdy i osadzać ją w sercu”Hooker, Thomas, The Application of Redemption, (London: Peter Cole, 1656) 210.

Thomas Brooks powiedział:

„Pamiętajcie, że nie jest to pochopna lektura, ale poważne rozważanie prawd świętych i niebiańskich, które sprawiają, że okazują się one słodkie i korzystne dla duszy. Nie jest to dotykanie przez pszczołę kwiatu, która zbiera miód, ale jej trwanie przez pewien czas na kwiecie, który wydobywa słodycz. To nie ten, kto czyta najwięcej – ale ten, który najwięcej medytuje, okaże się wybrednym, najsłodszym, najmądrzejszym i najsilniejszym chrześcijaninem „Brooks, Thomas, The Works of Thomas Brooks, Volume 1, (Edinburgh: Banner of Truth Trust, 1980) 7.

William Fenner powiedział:

„Medytacja jest ustalonym ćwiczeniem umysłu w celu dalszego dociekania prawdy, a tym samym wpływa na serce z tego powodu, i dlatego w medytacji są cztery rzeczy: 1) ćwiczenie umysłu, 2) ugruntowane ćwiczenie, które opiera się na prawdzie, 3) aby dokonać dalszego badania… medytacja pociąga za zatrzask prawdy i zagląda do każdej szafy, każdej szafki i każdego jej kąta, oraz 4) stara się wpłynąć na serce”Fenner, William, The Use and Benefit of Divine Meditation, (London: E.T. 1657) 2-3.

Thomas White powiedział:

Pobożna medytacja, o której możemy powiedzieć, jest poważnym, uroczystym myśleniem i rozważaniem o rzeczach Bożych, do tego stopnia, że możemy zrozumieć, jak bardzo nas one dotyczą, i że nasze serca mogą być przez nią podniesione do pewnych świętych uczuć i postanowień”White, Thomas, Instructions for the Art of Divine Meditation, (Coconut Creek: Puritan Publications, 2013) 22.

Thomas Watson powiedział:

„Medytacja jest wycofywaniem się duszy z samego siebie, aby przez poważne i uroczyste myślenie o Bogu serce mogło wznieść się do niebiańskich uczuć”Watson, Thomas, The Saint’s Spiritual Delight and the Christian on the Mount, (Coconut Creek, FL: Puritan Publications, 2013) 50.

John Ball powiedział:

„Medytować oznacza przede wszystkim rozważanie, obcowanie lub dyskurs z samym sobą lub to samo, wyobrażanie, studiowanie, rozważanie lub rozmyślanie w umyśle lub sercu. Medytacja jest poważnym, szczerym i celowym zadumaniem w pewnym punkcie chrześcijańskiego nauczania, zmierzającym do poprowadzenia nas do Królestwa Niebieskiego i służącym do naszego codziennego umacniania się przeciwko ciału, światu i diabłu. Jest to niezachwiane i żarliwe pochylanie się umysłu nad jakąś duchową i niebiańską materią, rozmawianie o nim ze sobą, dopóki nie doprowadzimy go do jakiegoś korzystnego punktu, zarówno dla rozstrzygnięcia naszych sądów, jak i poprawy naszych serc i życia.”Ball, John, A Treatise of Divine Meditation, (Crossville: Puritan Publications, 2016) 27.

Nathaniel Ranew powiedział:

„Pobożna medytacja jest obowiązkiem każdego chrześcijanina; lub też, jest to wysoka instytucja Chrystusa, i bardzo ważnym obowiązkiem chrześcijan, aby dużo ćwiczyć się w świętej medytacji. Medytacja ma ten radosny wpływ, czyni umysł mądrym, uczucia ciepłe, dusza tłusta i kwitnąca, a rozmowa bardzo owocna. Medytacja ma być ruchem niebiańskiego ducha w niebie, przeniesieniem go do nieba i zatrzymaniem go tam na pewien czas: spojrzeniem oka umysłu, podniesieniem serca, pobytem i duchową pociechą w niebie z Bogiem”Ranew, Nathaniel, Solitude Improved by Divine Meditation, (Morgan: Soli Deo Gloria, 1995) 57.

Richard Allestree powiedział:

„Medytacja jest poważnym i uroczystym rozważaniem niebiańskich rzeczy, które do końca możemy zrozumieć, jak bardzo nas to dotyczy, i że w ten sposób nasze serca mogą zostać podniesione do pewnych świętych uczuć i postanowień” Allestree, Richard, (1619-1681). The Whole Duty of Divine Meditation Described in All Its Various Parts and Branches: With Meditations on Several Places of Scripture, (London: Printed for John Back, 1694) 2.

Thomas Manton powiedział:

„Słowo zasila medytację, a medytacja zasila modlitwę”. Medytacja musi następować po wysłuchaniu i poprzedzać modlitwę. To, co przyjmujemy przez słowo, które trawione jest przez medytację, a wypuszczane jest przez modlitwę”Manton, Thomas, The Complete Works of Thomas Manton, Volume 17, (Worthington, IL: Maranatha Publications, 1979) 272.

William Bridge powiedział:

„Jest to gwałtowne lub intensywne zastosowanie duszy do jakiejś rzeczy, w której umysł człowieka zastanawia się, mieszka i przywiązuje do niej, dla własnego zysku i korzyści. Musi być zastosowanie duszy do czegoś; i dlatego czasami wyraża się to, kładąc coś do serca:
.
Mal. 2:2 Jeśli nie usłuchacie i nie weźmiecie tego do serca, aby oddać chwałę mojemu imieniu, mówi PAN zastępów, wtedy ześlę na was przekleństwo i będę przeklinać wasze błogosławieństwa. I już je przekląłem, bo nie bierzecie tego do serca.
.
I tak jak musi być zastosowane, musi istnieć gwałtowność i intensywne przyłożenie duszy do rzeczy, ponieważ nie każda uwaga jest medytacją: wzmożona uwaga jest medytacją. Medytacja jest dziełem całej duszy. Umysł działa, pamięć działa, uczucia działają. „Niech słowa moich ust i rozważania mego serca:„ jest to intensywne i gwałtowne zastosowanie duszy do prawdy ” Bridge, William, The Works of the Rev. William Bridge, Volume 3, (Beaver Falls: Soli Deo Gloria, 1989) 125.

Ezechiel Culverwell powiedział:

„Medytacja jest studium, w celu uzyskania łaski, w którym przy każdej okazji robimy dobry użytek ze wszystkiego, co przychodzi nam do głowy, gdzie najczęstsze użycie ukazuje najbardziej niebiańską duszę, jak odwrotnie – jej zaniedbanie cielesne”Culverwell, Ezekiel, Time Well Spent in Sacred Meditations, (London: T. Coates, 1635) 216.

Thomas Boston powiedział:

„Medytacja jest koniecznym obowiązkiem, do którego wykonania ludzie powinni się postawić; poważnie wybierając takie czasy i miejsca, aby obowiązek ten mógł być spełniony z jak największą korzyścią. Medytacja to myślenie o jakiejś duchowej rzeczy, w celu polepszenia serca”Boston, Thomas, The Complete Works of Thomas Boston, Volume 4, (Wheaton: Richard Owen Roberts Publishers, 1980), Sermon 39.


Twoim obowiązkiem jest medytować

Co to jest obowiązek? Obowiązek to coś, co należy zrobić. My, chrześcijanie, jesteśmy zobowiązani do medytacji, ponieważ Bóg to nakazuje. Dlaczego Bóg nakazuje to, lub, jaki jest cel medytacji?

Po pierwsze, jak w przypadku każdego obowiązku, w rzeczywistości, całego życia, jest to uwielbienie Boga.

1 Kor. 10:31 Tak więc czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego robicie, wszystko róbcie ku chwale Boga

Po drugie, jest to dla budowania nas samych. Bóg nigdy nie daje nam duchowej „pracowitej pracy” dla dobra pracy. Zawsze jest cel dla wszystkiego pod słońcem

Koh. 3:1 Jest pora na wszystko i czas na każdą sprawę pod niebem.

Po trzecie, służy ona dalszemu budowaniu Kościoła na różne sposoby. Pomyślcie o tym: jeśli nie myślimy o chrześcijanach, to co będziemy zaniedbywać po prostu z braku myśli? O jakich obowiązkach zapomnimy, a jakich darów duchowych nie będziemy wykonywać? Komu nie pomożemy? Z kim nie będziemy rozmawiać po uroczystym zastanowieniu się nad jakąś duchową korzyścią? Nasz osobisty czas pobożności jest krytyczny w naszej wędrówce jako chrześcijanina w kościele Chrystusa, który z niecierpliwością czeka na dzień Jego przyjścia

2 Piotra 3:12 Oczekując i spiesząc się na przyjście dnia Boga, w którym płonące niebiosa rozpuszczą się, a rozpalone żywioły się roztopią

Należy uważnie obserwować te cele, abyśmy nigdy nie pomylili się z obowiązkiem medytacji na chwałę Boga, dla naszego własnego zysku i dla naszej własnej użyteczności w kościele

Psalm 19:14 Niech będą ci miłe słowa moich ust i rozmyślanie mego serca, PANIE, moja skało i mój odkupicielu!

Medytacja nie jest tylko zapamiętywaniem czy regurgitacją myśli teologicznych; musimy być więcej niż uczniem w tym akcie i ćwiczeniu. Powinna być opisana jako „poważna myśl”. Najwyższa powaga czyni najlepszym uczonym, a co za tym idzie, najlepszym chrześcijaninem. Jest to poszukiwanie i skanowanie, głębokie zanurzenie się w rzeczy Boga. W pracy Jana Balla nad medytacją pokazuje on, że powinna to być swoista wizyta w sali tronowej nieba. Czy wizyta w Bożej sali tronowej nie jest czymś szczególnym? I to nie jest coś raz zrobionego i zapomnianego, to jest coś robionego codziennie. W związku z naszą wolą ustala się ją, by czynić to, czego Bóg pragnie. Ustawia nas do robienia rzeczy, o których myślimy. Umieszcza umysł i wolę pod wpływem Ducha Świętego i pomaga nam unikać grzechu, między innymi wskazuje na wiele innych rzeczy, które On wskaże.

Są tacy, którzy wymyślają wymówki, aby tego nie robić, i tacy, którzy całkowicie to zaniedbują, a nawet ci, którzy nigdy nie nauczyli się robić tego słusznie. Istnieje właściwy i zły sposób medytowania lub myślenia o tych rzeczach Pańskich. Poważne myślenie jest fundamentalne dla właściwego postępowania. Medytacja jest ciężka i trudna, ponieważ jest działaniem najszybszego kierunku i najbardziej śliskiej części duszy. Łatwo jest puścić umysł w niepamięć. Ale nie możesz być dobrym chrześcijaninem bez względu na to, co inni mogą o tobie myśleć, jeżeli zaniedbujesz to lub odrzucisz, ponieważ jest to zbyt trudne. Nie możesz być poddany Chrystusowi, jeśli nie poddasz się prawu Chrystusowemu.

Łuk. 6:46  Dlaczego więc mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie robicie tego, co mówię?

Być może będziesz musiał zadać sobie pytanie, jaki grzech powstrzymuje cię przed zaangażowaniem się w taką błogosławioną pomoc? Chodzi o to, by myśleć jak chrześcijanin.

źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email