Czy kobieta może starszym bratem, (czyli pastorem, czyli prezbiterem, czyli biskupem, czyli liderem) i czy może być powołana – wybrana przez Boga jako pastor? Czy jako żona pastora, będąc z nim jednym ciałem, również powinna być uznana za pastora, przez co nauczać i mieć władzę nad mężczyznami?

Nauka Pisma

W świetle Słowa Bożego kobieta nie może być pastorem (synonimami słowa pastor są starszy brat, biskup, prezbiter), nie może też ani nauczać ani mieć jakiejkolwiek władzy nad mężczyzną

Nowy Testament wskazuje wyłącznie na męski model przwódctwa w lokalnych zborach:

  • Dzieje 11:29-30 – starszy rodzaj męski – społeczność w Antiochii
  • Dzieje 14:23 – starsi rodzaj męski – społeczności w Listrii, Ikonium i Antiochii
  • Dzieje 15:6 – starsi rodzaj męski – społecznośćci w Jerozolimie
  • Dzieje 15:22 – starsi rodzaj męski – społeczności w Jerozolimie, Antiochii, Syrii i Cylicji
  • Dzieje 20:17 – starsi rodzaj męski – społeczność w Efezie
  • Dzieje 20:28-31 – nadzorujący rodzaj męski – społeczności w Milecie i Efezie
  • Dzieje 21:18-19 – starsi rodzaj męski – społeczności w Jerozolimie
  • Rzym. 12:4-8 – przełożony rodzaj męski – społeczności w Rzymie
  • Efez. 4:11-16 – pasterze rodzaj męski – społeczności w Efezie
  • Filip. 1:1 – nadzorujący rodzaj męski – społeczności w Filipii
  • 1 Tes. 5:12-13 – przełożeni rodzaj męski – wszystkie społeczności (ogólny list pastoralny)
  • 1 Tym. 3:1-7 – nadzorujący rodzaj męski – wszystkie społeczności (ogólny list pastoralny)
  • 1 Tym. 5:17-18 – starsi rodzaj męski – wszystkie społeczności (ogólny list pastoralny)
  • 1 Tym. 5:19-21 – starszy rodzaj męski – wszystkie społeczności (ogólny list pastoralny)
  • Tyt. 1:5-9 – starszy i nadzorujący rodzaj męski – wszystkie społeczności w (ogólny list pastoralny)
  • Hebr. 13:7 – wodzowie rodzaj męski – wszystkie społeczności (list do wielu społeczności)
  • Hebr. 13:17 – przywódcy rodzaj męski – wszystkie społeczności (list do wielu społeczności)
  • Hebr. 13:24 – przywódcy rodzaj męski – wszystkie społeczności (list do wielu społeczności)
  • Jakuba 5:14-15 – starsi rodzaj męski – wszystkie społeczności (list do wielu społeczności)
  • 1 Piotra 5:1-4 – starsi rodzaj męski – społeczności w Poncie, Galacji, Kapadocji, Azji i Bitynii
  • 2 Jana. 1:1-2 – starszy rodzaj męski – sam o sobie
    .

Nauka w cichości

Kobiety nie mogą nauczać a to jest cecha pastora (1 Tym. 3:1-7 – wers 2, Tyt. 1:5-9 – wers 9)

1 Tym 2:11-12 11 Kobieta niech się uczy w cichości, w pełnej uległości. 12 Nie pozwalam zaś kobiecie nauczać ani mieć władzy nad mężczyzną, lecz aby trwała w cichości.

1 Kor. 14:34-35 34 Niech wasze kobiety milczą w kościołach. Bo nie pozwala się im mówić, ale mają być poddane, jak też prawo mówi. 35 A jeśli chcą się czegoś nauczyć, niech w domu pytają swoich mężów. Hańbą bowiem jest dla kobiety mówić w kościele. Jak kobiety uzasadniają fakt, że pełnią funkcję pastora?
.

Wola Boża, nie kultura

Gdy spojrzymy na argument Pawła za nauczaniem kobiet, to zobaczymy, że nie jest to sprawa kulturowa. Argumentem jest sposób stworzenia

1 Tym 2:13-15 13 Bo Adam został stworzony najpierw, potem Ewa. 14 I nie Adam został zwiedziony, lecz kobieta, gdy została zwiedziona, popadła w przestępstwo. 15 Lecz będzie zbawiona przez rodzenie dzieci, jeśli zostaną w wierze, miłości i świętości z umiarem.

Paweł pokazuje przez to, że Bóg stworzył najpierw Adama (mężczyznę), a nie Ewę (kobietę), że kobiety nie powinny wynosić się nad mężczyzn nauczając w kościele, albo próbując mieć nad nimi autorytet, ponieważ nie została do tego stworzona (wers 13). Drugi argument ze stworzenia pokazuje, że kobieta nie może tego robić, ponieważ została zwiedziona (wers 14), więc nie jest odpowiednią osobą do prowadzenia mężczyzny, czy zboru. Oczywiście pokazane jest też rozwiązanie dla niej, czyli co może robić i jak wybawi siebie i swoich potomków ze skutków zwiedzenia (wers 15).

Sposób argumentacji Pawła pokazuje nie tylko to, że to ten zakaz to nie była kwestia kulturowa, ale również, że coś z naszą kulturą jest nie tak w tym aspekcie.
.

Okiem zwodziciela

Argumenty jakie przytaczają propagatorzy idei kobiet – starszych braci są następujące:

I Dostałam powołanie od Boga, Bóg mnie namaścił

Jest to niezgodne z Biblią, bo jeśli Bóg zabronił kobiecie być pastorem, to na pewno nie od Boga pochodzi takie pseudo powołanie.
.

II Skoro mój mąż jest pastorem to, ponieważ stanowimy jedno ciało, też jestem pastorem

Jest to oczywiście absurd, także niezgodny z Biblią. W ten sam sposób można dowodzić, że żona sprawującego urząd sędziego w sądzie również jest sędzią, żona policjanta policjantką, itd…
.

III Biblia zrównuje kobiety i mężczyzn więc kobiety mogą nauczać

Często feministki przytaczają cytat z Galacjan podając go jako zrównanie ról mężczyzn i kobiet w kościele. Jest to kłamstwo. List do Galacjan mówi o równości zbawienia wszystkich niezależnie od płci, rasy, czy  wcześniejszej wyznawanej religii.

Gal. 3:27-28 27 Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyodzialiście się w Chrystusa. 28 Nie ma Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie.
.

Kontekst

Spójrzmy na kontekst 3 rozdziału listu do Galacjan. O czym informują nas poprzedzające wersy i wers następujący?

wers 1: Galaci nazwani głupcami.
wers 2: Otrzymali Ducha z łaski nie z uczynków.
wers 3: Ponownie nazwani głupcami, gdyż odrzucają łaskę.
wers 4: Ich wiara jest na próżno jeśli wierzą w uczynki.
wers 5: Duch udzielany jest z wiary nie z uczynków.
wers 6: Abraham był usprawiedliwiony z
wiary wers 7: Wiedzcie zatem, że ci, którzy są z wiary, ci są synami Abrahama.
wers 8: Bóg będzie usprawiedliwiał z wiary też pogan.
wers 9: Ci, którzy są z wiary, dostępują błogosławieństwa w Abrahamie (obietnicy) a nie w zakonie.
wers 10: Na wszystkich, którzy są z uczynków prawa, ciąży przekleństwo.
wers 11: Przez uczynki nie ma usprawiedliwienia, usprawiedliwienie jest z wiary.
wers 12: Prawo zaś nie jest z wiary, lecz: Człowiek, który je wypełnia, przez nie będzie żył.
wers 13: Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem.
wers 14: Przez wiarę otrzymujemy Ducha.
wers 15: Zatwierdzonego testamentu człowieka nikt nie obala ani do niego nic nie dodaje.
wers 16: Abrahamowi i jego potomkowi, którym jest Chrystus zostały dane obietnice.
wers 17: Przymierza tego, które dotyczy wierzących nie znosi prawo, które powstało czterysta trzydzieści lat później, tak aby unieważnić obietnicę.
wers 18: Jeśli bowiem dziedzictwo jest z prawa, to już nie z obietnicy. Lecz Bóg darował je Abrahamowi przez obietnicę.
wers 19: Prawo zostało dodane z powodu przestępstw, aż do przyjścia potomka, któremu złożono obietnicę, ustanowione przez aniołów ręką pośrednika.
wers 20: Lecz pośrednik nie jest dla jednego, ale Bóg jest jeden.
wers 21: Gdyby prawo mogło ożywiać, sprawiedliwość rzeczywiście byłaby z prawa.
wers 22: Lecz Pismo zamknęło wszystko pod grzech, aby obietnica z wiary Jezusa Chrystusa została dana wierzącym.
wers 23: Zanim zaś przyszła wiara, byliśmy poddani pod straż prawa i trzymani w zamknięciu aż do tej wiary, która potem miała być objawiona.
wers 24: Tak więc prawo było naszym pedagogiem do Chrystusa, abyśmy z wiary byli usprawiedliwieni.
wers 25: Lecz gdy przyszła wiara, już nie jesteśmy pod pedagogiem.
wers 26: Wszyscy bowiem jesteście synami Bożymi przez wiarę w Chrystusa Jezusa.

wers 27: Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyodzialiście się w Chrystusa. 
wers 28: Nie ma Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie.

wers 29: A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama, a zgodnie z obietnicą – dziedzicami.
.

Wnioski

Cały rozdział 3 dotyczy zagadnienia zbawienia i zawiera rozważanie pomiędzy uczynkami a wiarą. Zbawienie nie jest możliwe z uczynków. Zbawienie możliwe jest tylko z łaski. Obietnica zbawienia dana została nie Izraelowi lecz Abrahamowi i jego potomkowi. Poganie są współuczestnikami tej obietnicy na równi z Żydami. Niewolnicy są uczestnikami tej obietnicy na równi z wolnymi. Kobiety są uczestnikami tej obietnicy na równi z mężczyznami. W Chrystusie wszyscy są jednym ciałem. Tekst nie informuje o tym, że wszyscy w ciele mają pozwolenie wykonywania tych samych ról. Tekst nie informuje o tym, że kobiety mogą być nauczycielami, lecz że są zbawione tak samo jak mężczyźni.
.

Analogia Scriptura

1 Kor. 12:13 Bo wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni w jednego Ducha.

Kol. 3:11 Gdzie (w odnowieniu tym) nie ma Greka ani Żyda, obrzezanego ani nieobrzezanego, cudzoziemca ani Scyty, niewolnika ani wolnego, ale wszystkim i we wszystkich Chrystus.

2 Kor. 13:14 Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i wspólnota Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

Filip. 2:2 Jeśli więc jest jakieś pocieszenie w Chrystusie, jeśli jakaś pociecha miłości, jeśli jakaś wspólnota Ducha, jeśli jakieś współczucie i miłosierdzie;

Gal. 3:27-28 27 Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyodzialiście się w Chrystusa. 28 Nie ma Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie.

Dzieje 10:34-35 34 Wtedy Piotr otworzył usta i powiedział: Prawdziwie dostrzegam, że Bóg nie ma względu na osoby; 35 Ale w każdym narodzie miły jest mu ten, kto się go boi i czyni to, co sprawiedliwe.

List do Galacjan nie naucza, że kobiety mogą być nauczycielami lecz że dostępują zbawienia z wiary tak jak mężczyźni.
.

IV Pryscylla i Akwila byli nauczycielami Apollosa dlatego kobiety mogą nauczać mężczyzn.

Popatrzmy na tekst źródłowy:

Dzieje 18:24-28 24 A do Efezu przybył pewien Żyd, imieniem Apollos, rodem z Aleksandrii, człowiek wymowny i biegły w Piśmie. 25 Był on obeznany z drogą Pana, a pałając duchem, mówił i nauczał starannie o Panu, wiedząc tylko o chrzcie Jana. 26 Zaczął on odważnie mówić w synagodze. Gdy go usłyszeli Akwila i Pryscylla, przyjęli go do siebie i dokładniej wytłumaczyli drogę Boga.

Apollos podlegał EWANGELIZACJI gdyż nie rozumiał do końca drogi Pańskiej (wers 25 wiedząc tylko o chrzcie Jana). Ewangelizacja jest obowiązkiem każdego człowieka wierzącego względem każdego człowieka niewierzącego. Nauczanie wierzących mężczyzn jest domeną WYŁĄCZNIE mężczyzn
.

V Kobiety zbawiają przez małżeńśtwo, dlatego kobiety mogą być nauczycielami mężczyzn

Chyba nie mamy wątpliwość, że zbawienie jest z łaski przez wiarę, to dar Boży (Efezjan 2). Rozważmy tekst źródłowy:

1 Piotra 3:1-2 1 Podobnie żony, bądźcie poddane swoim mężom, aby nawet ci, którzy nie wierzą słowu, przez postępowanie żon zostali pozyskani bez słowa; 2 Widząc wasze czyste, pełne bojaźni postępowanie.

BEZ SŁOWA! bez nauki! tylko patrząc na uczynki!
.

VI Andronik i Junias / Junia byli apostołami zatem kobieta może być nauczycielem

Tłumacze mają wątpliwości, czy druga z wymienionych osób była kobietą. Zobaczmy jak generowane jest tłumaczenie fragmentu Rzymian 16:7 w różnych przekładach:

UBG Pozdrówcie Andronika i Juniasa, moich krewnych i moich współwięźniów, którzy są poważani wśród apostołów, którzy też przede mną byli w Chrystusie.

Słowo Życia Pozdrówcie Andronika i Juniasa – moich rodaków i współwięźniów, którzy cieszą się szacunkiem apostołów i wcześniej niż ja uwierzyli Panu; 

Biblia Warszawska Pozdrówcie Andronika i Junię, rodaków moich i współwięźniów moich, którzy sa zaszczytnie znani między apostołami, a którzy już przede mną byli chrześcijanami.

Bardzo prawdopodobnym jest, że Junias był mężczyzną. Jednak nie jest to najsilniejszy argument przeciw błędnej nauce o kobietach-nauczycielach. Obie osoby, niezależnie od płci, są mylnie brane za Apostołów.
.

…między apostołami…

To nie oznacza, że “byli” apostołami  ponieważ:

Struktura zdania wskazuje na to, że byli znani Apostołom. Ponieważ stali się chrześcijanami jeszcze przed Pawłem, mieli okazję spotkać Apostołów i dostąpili zaszczytu przyjaźni apostolskiej, którzy uznali ich za godnych zaufania.

Gramatyka nie potwierdza tej koncepcji

ιουνιαν iounian – Strong 2458 – [n_ Acc Sg f] Junię – JUNIA (Junias)
επισημοι ν episēmoi en – slynni wśród

Przykład tej gramatycznej konstrukcji znajduje się u Eurypidesa, Hipolit 101:3 gdzie bogini Afrodyta jest „słynna wśród (episêmos ν)  śmiertelników”, co nie oznacza że jest śmiertelniczką. Jest im po prostu znana.

Andronik i Junias nie mogli być Apostołami ponieważ:

  • Nie byli osobiście wyznaczeni przez Jezusa.
  • Nie byli świadkami jego zmartwychwstania.
  • Nie mogli czynić cudów.
  • Nie mieli daru mocy apostolskiej udzielania cudownych darów Ducha Świętego przez nakładanie rąk.
    .

Słowo Boże o kobietach-nauczycielach

Dwa fragmenty eliminują możliwość nauczania przez kobiety oraz sprawowania autorytetu czyli władzy nad mężczyznami:

1 Tym 2:11-12 11 Kobieta niech się uczy w cichości, w pełnej uległości. 12 Nie pozwalam zaś kobiecie nauczać ani mieć władzy nad mężczyzną, lecz aby trwała w cichości.

1 Kor. 14:34-35 34 Niech wasze kobiety milczą w kościołach. Bo nie pozwala się im mówić, ale mają być poddane, jak też prawo mówi. 35 A jeśli chcą się czegoś nauczyć, niech w domu pytają swoich mężów. Hańbą bowiem jest dla kobiety mówić w kościele.
.

Rola kobiet w kościele

Historia kościoła

Przykłady niektórych autorytetów teologicznych odrzucających możliwość ordynacji kobiet:

  1. Ireneusz bp Lyonu (r. 140-202 ), „Przeciw herezjom ” 1 .13.1-4,
  2. Tertulian z Kartaginy (r. 150-240), „Preskrypcja przeciw heretykom”, 41,
  3. Orygenes z Aleksandrii (r. 185-254), “Fragmenty z komentarza do I Listu do Koryntian”
  4. Epifaniusz bp. Salaminy (r.315-403), „Apteczka domowa przeciwko herezji”
  5. Jan Chryzostom bp. Konstantynopola (r. 350-407), „O kapłaństwie” 2, 2
  6. Ambrozjaster (IV w n.e.), „Komentarz do I Listu do Koryntian” 14:34-35
  7. Marcin Luter (r. 1483-1546), „O soborach i kościołach”, . 154
  8. Jan Kalwin (r. 1509-1564), „Komentarz do Listów Apostoła Pawła do Koryntian”
  9. Anders Nygren, bp Lund, Kościół Szwecji (r. 1890-1978), Dag Sandahl, „Kyrkomoetesprotokoll” 4 (1958) s. 154,
  10. Bo Harald Giertz, bp. Goeteborga, Kościół Szwecji (r. 1905-1998), „Twenty-three Theses on the Holy Scriptures , the Woman and the Office of Ministry.”

Starożytne Synody kościelne odrzucające możliwość ordynacji kobiet:

  1. Synod w Saragossie w 380 n.e.
  2. Synod w Nimes w 394 n.e.
  3. Synod w Orange w 441 n.e.
  4. Synod w Epaon 517 n.e.
  5. Synod w Orleanie w 533 n.e.
  6. Wczesnochrześcijańskie kanony kościelne:
  7. Kanony Hipolita –( II –IV w n.e. )
  8. Konstytucje Apostolskie ( IV w n.e. )
    .

Podsumowanie

Niezgodne z Biblią ustanawianie kobiet pastorami stwarza poważne niebezpieczeństwo, bo jeśli tak ważna sprawa jest niezgodna z Biblią to ludzie ci otwierają się na działanie szatana i inne elementy mogą być też niebiblijne, np. nauczanie.

Ostrzegamy, w autorytecie Biblii, przed takimi zborami. Nie bądźcie uczestnikami złego.

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email