Ilu będzie zbawionych, cz. 1 – od Upadku do Potopu.

utworzone przez | wrz 18, 2017 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu

 

Ważne pytanie

Łuk. 13:23-24 23. I ktoś go zapytał: Panie, czy mało jest tych, którzy będą zbawieni? On zaś im odpowiedział: 24. Usiłujcie wejść przez ciasną bramę, bo mówię wam, że wielu będzie chciało wejść, lecz nie będą mogli.

Odpowiadając na pytanie, czy mało będzie zbawionych, Chrystus wskazał na siebie jako ciasną Bramę oraz ukazał dwa typy ludzi.

Ludzie martwi duchowo nie mogą przejść przez Bramę. Wielu zatem jest takich, którzy będąc duchowo nieożywionymi chciałoby być zbawionymi, a jednak nie będą mogli. To, że wielu będzie próbowało wejść, lecz nie zdoła pokazuje nam tych, którzy chcieli tego dokonać w sposób słaby i powierzchowny, kierując się jedynie naturalnym pragnieniem czy zasadą miłości własnej, która skłania każdego do szukania szczęścia szukało własnej formy religii; a także stosując metody niewłaściwe i nieodpowiednie – polegając na sobie, na moralności i prawości, na uczynkach prawa (zarówno moralnego, jak i ceremonialnego) czy też na samym wyznawaniu religii i zewnętrznym przestrzeganiu ewangelicznych nakazów, zamiast na Chrystusie i wierze w Niego.

Jednak gdy Bóg ożywia duchowo grzesznika, ten odnajduje Bramę, którą jest Chrystus. Ożywiony nieustannie „usiłuje”, co oznacza że z gorliwością korzysta z dostępnych środków: starannie bada Pisma, wytrwale słucha głoszenia Słowa i nie przepuszcza żadnej ku temu okazji; żarliwie modli się o duchowe światło, poznanie i łaskę, toczy bój z każdym wrogiem sprzeciwiającym się zbawieniu duszy – grzechem, szatanem i światem; znosi wszelką zniewagę i prześladowania oraz pokonuje wszelkie trudności, by zdobyć nagrodę, jaką jest niezniszczalna korona. Metafora ta nawiązuje do zmagań, zapasów i walk toczonych podczas igrzysk olimpijskich o wieniec, który ulega zniszczeniu. Chrześcijanin walczy jednak o wieniec niezniszczalny, koronę życia, nagrodę w niebie.

Zatem, czy niewielu będzie zbawionych? Pytanie tego rodzaju zaprzątało ludzkie umysły między innymi w apokryficznym objawieniu, znanym szerzej jako Druga Księga Ezdrasza, napisanym prawdopodobnie w czasach Nerona, Domicjana, lub Trajana. To ludzkie dzieło odzwierciedla doskonale i w pełni gorączkę i niepokój myśli, jakie posiadali tak Żydzi jak i poganie, a wśród tych myśli żadna nie miała tak prominentnego statusu jak idea, że „wielu jest stworzonych, lecz niewielu zbawionych”.

  • 2 Ezdr. 8:1 I odpowiedział mi mówiąc, Najwyższy stworzył ten świat dla wielu, lecz przyszły świat dla niewielu
  • 2 Ezdr. 8:3 Wielu jest stworzonych, lecz niewielu zbawionych
  • 2 Ezdr. 8:55 Dlatego nie pytajcie więcej o ogrom tych, którzy mają zginąć

Jedną z dziwacznych fantazji kabalistów była próba ustalenia i utrwalenia liczby zbawionych na podstawie wartości liczbowych przypisanych do liter tego czy innego tekstu, który prorokował o Królestwie Niebieskim.

Pytanie to mogło być zadane z wielu powodów. Wielki tłum, który podążał za Chrystusem, stopniowo ograniczył się do kilku wiernych

Jan 6:66 Od tego czasu wielu jego uczniów zawróciło i więcej z nim nie chodziło.

Nadal liczne rzesze ludzi przychodziły słuchać Jezusa, lecz oddanych wyznawców było bardzo niewielu. Co więcej, nauczanie Chrystusa niosło przesłanie, że Ci, których oddanie jest połowiczne, będą zniechęceni. Mówił On, że droga, na której można Go znaleźć, jest wąska i niewielu ją znajdzie

Mat. 7:14 Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.

Sprzeciwiało się to żydowskiemu przekonaniu o tym, że wszyscy Żydzi, za wyjątkiem celników i innych poważnych grzeszników, zostaną zbawieni. Odpowiedź Chrystusa po raz kolejny podkreśliła, jak trudno będzie wejść do Królestwa przez wąską bramę. Po Jego zmartwychwstaniu jedynie 120 uczniów zgromadziło się w pokoju na piętrze w Jerozolimie  i jedynie 500 w Galilei”

Dzieje 1:15 a było zgromadzonych około stu dwudziestu osób
.
1 Kor 15:6 Potem ukazał się więcej niż pięciuset braciom naraz

Aby odpowiedzieć na pytanie jak wielu ludzi jest zbawionych udamy się do samego Pisma Świętego.
.

Od upadku do potopu ok. 1656 lat

Ewangelia

Z łaski przez wiarę, uczynki owocem.

Bóg nie pozostawił ludzkości samym sobie. Ewangelia zbawienia zostaje ogłoszona chwilę po upadku ludzkości w grzech.

1 Mojż. 2:7 Wtedy PAN Bóg ukształtował człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia. I człowiek stał się żywą duszą.

1 Mojż. 2:21 Wtedy PAN Bóg zesłał głęboki sen na Adama; a gdy zasnął, wyjął jedno z jego żeber i zapełnił ciałem miejsce po nim.

 

Człowiek upada i widzi swoją nagość, czyli grzech w sobie. Jego próbą zakrycia grzechu jest ludzkim wysiłkiem i jako taki Bogu podobać się nie może.

Rzym. 8:8 Ci więc, którzy są w ciele, nie mogą podobać się Bogu.

Tylko Bóg może zmazać grzech człowieka. Bóg zabija zwierzę, po raz pierwszy w historii  śmierć literalnie wkracza do świata. Bóg czyni to aby zakryć nagość człowieka (obrazowo zakryć grzech). Ilustracja wskazuje na potrzebę śmierci jako zadośćuczynienia.

1 Mojż. 3:15 I wprowadzę wrogość (nienawiść) między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem. Ono zrani ci głowę, a ty zranisz mu piętę.

Adam, Ewa i ich potomstwo otrzymuje ewangelię, w której Bóg obiecuje zgnieść głowę wężowi reprezentującymi diabła, podczas gdy wąż zrobi szramę na pięcie potomstwa kobiety, czyli wcielonego Boga. Zwrot „nasienie jej” jedyny raz w całym Piśmie Świętym użyty jest w odniesieniu do kobiet i odnosi się do dziewiczego poczęcia (bez udziału mężczyzny), czyli do poczęcia z Ducha Świętego czyli do Boga-Syna Jezusa Chrystusa.

Słowa tej obietnicy są w pełni wystarczające do uzyskania zbawiającej wiary. Kolejne pokolenie ludzi trwa w wierze. Przykładem tego może być Abel składający przez wiarę właściwą ofiarę z zabitych pierworodnych zwierząt. Ofiara Abla wskazuje na Mesjasza, który jest prawdziwym i jedynym zakryciem grzechów. Dowiadujemy się również, że w tamtym okresie istniało miejsce, gdzie należało przynosić ofiary oraz istniały zasady składania ofiar (pierworodne zwierzęta).

1 Mojż. 4:4 Także Abel przyniósł z pierworodnych swej trzody i z ich tłuszczu. A PAN wejrzał na Abla i jego ofiarę.

Hebr. 11:3 Przez wiarę Abel złożył Bogu ofiarę lepszą niż Kain, dzięki czemu otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, bo Bóg zaświadczył o jego darach.

Ofiara Kaina złożona z roślin jest ludzką próbą zadośćuczynienia – odrzuconą przez Boga. Paralela ofiary z roślin do próby zmazania grzechu przez zakrycie nagości liśćmi jest nad wyraz widoczna.

1 Mojż. 4:3-5 3. Z biegiem czasu zdarzyło się, że Kain przyniósł PANU ofiarę z plonów ziemi. 4. Także Abel przyniósł z pierworodnych swej trzody i z ich tłuszczu. A PAN wejrzał na Abla i jego ofiarę. 5. Lecz na Kaina i jego ofiarę nie wejrzał. Kain rozgniewał się bardzo i spochmurniała jego twarz.

Enoch, siódmy potomek po Adamie, był prorokiem i kaznodzieją ewangelii Pana Jezusa, który swojemu pokoleniu głosił sąd nad wszystkimi niewierzącymi jacy żyli na świecie.  Enoch głosił, że Pan Jezus wraz z aniołami osądzi cały świat.

Judy 1:14-15 14. O nich też prorokował Henoch, siódmy po Adamie, mówiąc: Oto idzie Pan z tysiącami swoich świętych; 15. Aby dokonać sądu nad wszystkimi i ukarać wszystkich bezbożników spośród nich za wszystkie ich bezbożne czyny, których się bezbożnie dopuścili, i za wszystkie ostre słowa, które wypowiadali przeciwko niemu bezbożni grzesznicy.Na szczególną uwagę zasługuje tutaj zwrot z tysiącami swoich świętych. Może on odnosić się do

– świętych aniołów
– świętych aniołów i świętych zbawionych ludzi

W każdym przypadku musimy mieć na uwadze, że tysiące w rzeczywistości opisują niezliczoną liczbę świętych (zobacz Obj. 7:9)

Analogia Scriptura

Jan 5:2 A jest w Jerozolimie przy Owczej Bramie sadzawka, zwana po hebrajsku Betesda, mająca pięć ganków.

Izaj. 42:1-4 1. Oto mój sługa, którego wspieram, mój wybrany, którego sobie upodobała moja dusza. Dałem mu swojego Ducha, on przyniesie narodom sąd. 2. Nie będzie wołał ani się wywyższał, nie będzie słychać jego głosu na ulicy. 3. Trzciny nadłamanej nie złamie, a knota tlącego się nie zagasi. Wyda sąd według prawdy. 4. Nie ustanie ani się nie zniechęci, dopóki nie utrwali sądu na ziemi, a jego prawa będą oczekiwać wyspy.

Zbawieni

Adam, Ewa, Abel, Enoch, to tylko niektóre biblijne przykłady ludzi trwających w wierze.

Hebr. 11:4-7 4 Przez wiarę Abel złożył Bogu ofiarę lepszą niż Kain, dzięki czemu otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, bo Bóg zaświadczył o jego darach. Przez nią też, choć umarł, jeszcze mówi. 5 Przez wiarę Henoch został przeniesiony, aby nie oglądał śmierci, i nie znaleziono go, ponieważ Bóg go przeniósł. Zanim bowiem został przeniesiony, miał świadectwo, że podobał się Bogu. 6 Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu, bo ten, kto przychodzi do Boga, musi wierzyć, że on jest i że nagradza tych, którzy go szukają. 7 Przez wiarę Noe, ostrzeżony przez Boga o tym, czego jeszcze nie widziano, kierowany bojaźnią zbudował arkę, aby ocalić swój dom. Przez nią też potępił świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości, która jest z wiary.

Imienia Pana zaczęto powszechnie wzywać około 236  roku po upadku (od urodzenia Enocha).

1 Mojż. 4:26 Setowi też urodził się syn i nadał mu imię Enosz. Wtedy zaczęto wzywać imienia PANA.

Upłynęło dwieście trzydzieści sześć lat od Upadku do narodzin Enocha, w czasie których ludzie nauczyli się głębszego zrozumienia obietnicy danej pra-matce w 1 Mojż. 3:15, mówiącej o tym, że jej potomstwo przywróci ludziom sprawiedliwość i miejsce w raju. Wprawdzie wierzący tamtych czasów nie mieli dokładnej wiedzy o osobie i naturze Mesjasza, jednak wiedzieli, że ten, który nadchodzi jest Bogiem i należy oddawać Mu cześć.

Spójna nauka Pisma Świętego jest taka, że każdy, kto wzywa imienia Pańskiego w nadziei na zbawienie, zbawienie te osiągnie. Prawda ta zawsze jest tak samo aktualna dla wszystkich ludzi niezależnie w jakim okresie historii zbawienia żyli.

Psalm 25:3 Zaprawdę nikt, kto ciebie oczekuje, nie dozna wstydu; zawstydzą się ci, którzy bez powodu popełniają nieprawość.

Izaj. 28:16 Dlatego tak powiedział Pan BÓG: Oto kładę jako grunt na Syjonie kamień, kamień wypróbowany, węgielny, drogocenny, utwierdzony fundament. Kto uwierzy, nie pospieszy się.

Rzym. 10:11-13 11. Mówi bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony. 12. Gdyż nie ma różnicy między Żydem a Grekiem; bo ten sam Pan wszystkich jest bogaty względem wszystkich, którzy go wzywają. 13. Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.

Przyjrzyjmy się przykładowym imionom, jakie zostały nadane 9 generacjom od Adama, który widział osobiście Pana Jezusa, aż do Noego, któremu Pan Jezus dał łaskę.

  • Seth – znaczenie: Naznaczony
  • Enosh – znaczenie: Śmiertelny
  • Kenan – znaczenie: Smutek
  • Mahalalel – znaczenie: Błogosławiony Bóg, Chwała Bogu
  • Jared – znaczenie: On zstąpi
  • Enoch – znaczenie: Rozpoczęcie, nauczanie
  • Methuselah – znaczenie: Jego śmierć sprowadzi
  • Lamech – znaczenie: Lament,
  • Noe – znaczenie: Pocieszenie, Odpoczynek

W oczy rzuca się wiara ludzi w Boga, który zbawi świat. W Boga, który zstąpi, który jest błogosławiony, który da odpoczynek i pocieszy w smutku. Imiona nadawane ludziom odzwierciedlają wiarę, jaką miały pokolenia żyjące od Adama do Noego.

 


Widzimy również, że Adam głosił ewangelię zbawienia przez 8 pokoleń aż do Lamecha, który przekazał ją Noemu. Zatem wnioskujemy, że chociaż Noe nie usłyszał jej od Adama, to jednak miał dostęp do wiarygodnego źródła, którym był jego ojciec Lamech.

Odstępstwo

Imienia Pana wzywano około 1400 lat (do czasu potopu), w czasie których następowała nieunikniona degeneracja ludzkości.

1 Mojż. 6:5-8 5. A gdy PAN widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i wszystkie zamysły i myśli ich serca były tylko złe po wszystkie dni; 6. Żałował PAN, że uczynił człowieka na ziemi, i ubolewał nad tym całym sercem. 7. I PAN powiedział: Zgładzę z powierzchni ziemi człowieka, którego stworzyłem, zarówno człowieka, jak i bydło, zwierzęta pełzające i ptactwo niebieskie, bo żałuję, że ich uczyniłem. 8. Ale Noe znalazł łaskę w oczach PANA.

Bóg kończy pierwszy okres zbawczej historii kataklizmem, w którym giną setki milionów, a może i miliardy ludzi (przedłużony okres życia, silne i odporne na choroby organizmy). Ocalonych zostaje tylko 8 dusz.

W planie Bożym było to dopiero preludium zbawienia.

Nauczanie wygłoszone w dniach 04-11.10.2026

 

 

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email