Naturalna reakcja upadłego umysłu

1 Kor. 2:12-14  12. My zaś nie przyjęliśmy ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, żebyśmy wiedzieli, które rzeczy są nam od Boga darowane.13. A o tym też mówimy nie słowami, których naucza ludzka mądrość, lecz których naucza Duch Święty, stosując do duchowych spraw to, co duchowe. 14. Lecz cielesny człowiek nie pojmuje (gr. οὐ δέχεται ou dechetai – nie akceptuje) tych rzeczy, które są Ducha Bożego. Są bowiem dla niego głupstwem i nie może ich poznać, ponieważ rozsądza się je duchowo.

Jest coś związanego z Bożym wiecznym dekretem predestynacji, a szczególnie dekretem potępienia, który wydaje się natychmiast wzbudzać gniew człowieka. Wspomnij o elekcji lub potępieniu, a człowiek zatyka uszy. Wyślij mu materiał na taki temat, a zwróci go z kwaśnym komentarzem: „Nie chcę takich rzeczy w mojej skrzynce pocztowej”. Nawet Jan Kalwin, który był znanym Reformatorem i orędownikiem prawdy o predestynacji, nazwał potępienie „tym straszliwym dekretem” (choć nie jest to dokładne tłumaczenie jego twierdzenia).

Dlaczego istnieje tak wielki sprzeciw wobec dekretów Boga o elekcji i reprobacji? Czy może powodem sprzeciwu wobec tej prawdy, jest fakt, że szczególnie wysławia ona samego Najwyższego Boga i uczy, że człowiek jest tylko stworzeniem?

Prawda predestynacji stawia człowieka na właściwym miejscu. Czyż nie dlatego człowiek tak mocno się jej sprzeciwia?


O doktrynie reprobacji

Czy istnieje coś takiego jak potępienie? Zwykle doktryna potępienia jest negowana. Ale czy zechcecie dokładnie przestudiować fragmenty Pisma Świętego na ten temat? Nauczanie Pisma musi się utrzymać, ponieważ jest to Słowo Boże.

Potępienie jest ową wieczną wolą, upodobaniem lub zamiarem Boga, zgodnie z którym postanowił, że niektóre z Jego moralnych, rozumnych stworzeń zostaną na zawsze wrzucone do piekła z powodu ich grzechów; i że ten fakt będzie służył sprawie Chrystusa i przyspoży Bogu jedynie chwały.
.

Argument biblijny

Zanim z góry odrzucimy ideę potępienia, zastanówmy się, co głosi Słowo Boże. Istnieje kilka istotnych fragmentów, które mówią na ten temat. Prawdopodobnie najjaśniejsze stwierdzenia dotyczące potępienia można znaleźć w Liście do Rzymian 9 . Czytamy tam o Jakubie i Ezawie, że zanim się urodzili lub uczynili dobro lub zło, Bóg powiedział:

Rzym. 9:13 Jakuba umiłowałem, ale Ezawa znienawidziłem

O faraonie, którego serce Bóg zatwardzał, aby nie wypuscił Izraela z Egiptu, czytamy:

Rzym. 9:17 Po to właśnie cię wzbudziłem, aby okazać na tobie swoją moc i żeby moje imię było głoszone po całej ziemi.

Dalej tekst wspomina również, że „kogo chce, [Bóg] czyni zatwardziałym (wers 18) i mówi że istnieją  „naczynia gniewu przygotowane [przez Boga] na zniszczenie(wers 22).

Jaki inny wniosek można wyciągnąć z tych fragmentów, jeśli nie uczą one wyraźnie, że Bóg przeznacza niektórych do piekła z powodu ich grzechu? Bóg zatwardza ​​kogo chce; Niektórych tworzy w celu zniszczenia. Inne fragmenty Pisma są równie jasne. Czytamy na przykład w 1 Liscie Piotra

1 Piotra 2:8Kamieniem potknięcia i skałą zgorszenia dla tych, którzy nie wierząc, potykają się o słowo, na co też są przeznaczeni.

Albo znowu, czytamy u Jana

Jan 10:26 Ale wy nie wierzycie, ponieważ nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem

Także u Judy

Juda 1:4 Wkradli się bowiem pewni ludzie, od dawna przeznaczeni na to potępienie, bezbożni, którzy łaskę naszego Boga zamieniają na rozpustę i wypierają się jedynego Pana Boga i naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Oraz w przysłowiach

Przysłów 16:4 PAN uczynił wszystko dla samego siebie, nawet niegodziwego na dzień zła.

Te i inne fragmenty (por. Rzym. 9:21-22; Przysłów 16:4; 1 Piotra 2:8; 2 Piotra 2:3; Judy 1:4; Mat. 11:25-26; Psalm 139:16; 2 Mojż. 9:16; Hiob 12:14; Izaj. 45:9) pokazują, że Bóg determinuje czyny grzesznych ludzi (tak jak uczynił to z faraonem w czasach Mojżesza) i że te czyny są wiecznie zdeterminowane przez Boga.
.

Reformowane wyznania wiary

Wyznania kościołów wiary Reformowanej z naciskiem uczą prawdy potępienia. Czytamy w Kanonach z Dort

„Tym, co szczególnie wskazuje i poleca nam wieczną i niezasłużoną łaskę wybrania jest wyraźne świadectwo Pisma Świętego, iż nie wszyscy, lecz tylko niektórzy są wybrani, podczas gdy inni mocą odwiecznego wyroku zostają pominięci, których Bóg, w swym suwerennym, najsprawiedliwszym, nienagannym i niezmiennym upodobaniu postanowił zostawić w powszechnej nędzy w którą z własnej woli wpadli, i nie dać im zbawiającej wiary i łaski nawrócenia, lecz pozwalając im w swym sprawiedliwym osądzie, by kroczyli swymi własnymi drogami i na koniec, dla ogłoszenia Swej sprawiedliwości, potępić i ukarać ich na wieczność nie tylko z powodu ich niewiary, lecz także za ich wszystkie inne grzechy. Jest to dekret potępienia, który w żaden sposób nie czyni Boga autorem grzechu (sama myśl o tym jest bluźnierstwem), lecz ogłasza, iż jest On strasznym, nienagannym i sprawiedliwym Sędzią i Mścicielem grzechu.”


Implikacje

Czy to oznacza, że ​​potępieniec, bez względu na to, co zrobi, dobre lub złe, jest skazany na piekło? Nie daj Boże, żeby tak było, albo żeby się tego kiedykolwiek nauczało. To pytanie jest jednak celowo mylące.
.

Stan niemocy

Po pierwsze potępieni nie są w stanie zrobić nic dobrego. Rozważmy najpierw, że wszyscy ludzie w Adamie są martwi w grzechu

Rzym. 5:12 Dlatego, tak jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech – śmierć, tak też na wszystkich ludzi przeszła śmierć, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.

To wyraźnie oznacza, że ​​każdy człowiek urodzony na tym świecie jest całkowicie niezdolny do czynienia dobra i jest skłonny do wszelkiego zła

Rzym. 3:10-18 10. Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego; 11. Nie ma rozumnego i nie ma nikogo, kto by szukał Boga. 12. Wszyscy zboczyli z drogi, razem stali się nieużyteczni, nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego. 13. Grobem otwartym jest ich gardło, zdradzają swymi językami, jad żmij pod ich wargami. 14. Ich usta pełne są przeklinania i goryczy; 15. Ich nogi są szybkie do rozlewu krwi; 16. Zniszczenie i nędza na ich drogach; 17. A drogi pokoju nie poznali. 18. Nie ma bojaźni Bożej przed ich oczami.

Nie ma nawet najmniejszej możliwości, aby dobre uczynki, miłe naszemu Bogu, mogły kiedykolwiek pochodzić od tego zmarłego grzesznika. Czy osoba fizycznie martwa może jeść lub pić? O wiele mniej grzesznik może kiedykolwiek dokonywać dobrych uczynków. Łaska Boża nie jest dana potępieńcowi; potępieni nie są w Jezusie Chrystusie; i dlatego nie mogą zrobić nic miłego Bogu.

Rzym. 8:8 Ci więc, którzy są w ciele, nie mogą podobać się Bogu.

Przyczyna potępienia

Po drugie, potępieni są zawsze skazani na wieczne piekło na drodze własnego grzechu. Prawdą jest, że Bóg zdecydował, jaki będzie ich ostateczny koniec – i że uczynił to, zanim się kiedykolwiek urodzili. W jaki inny sposób można by interpretować cytowane wcześniej fragmenty? Ale bezbożni są zdecydowanie wrzuceni w męki piekielne z powodu ich własnych złych czynów. Nigdy nie mogą wskazywać palcem na Boga, oświadczając: „Bóg zmusił mnie do czynienia tego, co było sprzeczne z Jego wolą; dlatego wina leży po stronie Boga, a nie mnie”. Bezbożni potępieni świadomie i dobrowolnie grzeszą i za ten grzech z pewnością zostaną wrzuceni na wieczne spustoszenie.

Treny 3:39 Czemu więc żali się człowiek żyjący, człowiek – z powodu kary za swoje grzechy?

Inny z wielu fragmentów Pisma Świętego, które na to wskazują, znajduje się w Ewangelii Łukasza

Łuk. 11:49-51 49. Dlatego też mądrość Boża powiedziała: Poślę do nich proroków i apostołów, a niektórych z nich będą zabijać prześladować 50. Aby dopominano się od tego pokolenia krwi wszystkich proroków, która została przelana od założenia świata; 51. Od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a świątynią. Doprawdy, mówię wam, dopominać się jej będą od tego pokolenia.

Kwestia teodycei

Ale spytacie, czy Bóg nie jest wtedy niesprawiedliwy? Czy nie jest strasznie niesprawiedliwe ze strony Boga postanowienie, że ktokolwiek powinien zginąć? Jakim Bogiem On jest? Nie mamy prawa do takich zarzutów, przyjacielu.

  • Czy możemy określać kim Bóg być powinien?
    .
  • Czy uważamy, że Bóg musi dostosować się do naszego mizernego rozumowania?
    .
  • Od kiedy Bóg Wszechmogący zawdzięcza każdemu człowiekowi życie wieczne?
    .
  • Dlaczego wymaga się od Władcy nieba i ziemi, aby obdarzył wszystkich Swoją łaską ?
    .
  • Czy Bóg musi sprowadzić do nieba każdą istotę moralną i racjonalną?

Garncarz ma władzę nad gliną, mówi Pismo, aby zrobić z tej samej bryły jedno naczynie ku czci, a drugie ku hańbieCzy Bóg jest niesprawiedliwy, kiedy postępuje ze swoimi, co uważa za stosowne? Wyznaję, że nie potrafię przeniknąć w głąb mądrości Bożej i wyjaśnić, dlaczego taki miałby być odrzucony, a inny wybrany. Wszystko, co mogę powiedzieć za pomocą Pisma, to to, że Bóg czyni wszystko dla Swojego upodobania, ku chwale Swojego Imienia.

Rzym. 9:19-21 19. Ale mi powiesz: Dlaczego więc jeszcze oskarża? Któż bowiem sprzeciwił się jego woli? 20. Człowieku! Kimże ty jesteś, że prowadzisz spór z Bogiem? Czy naczynie gliniane może powiedzieć do tego, kto je ulepił: Dlaczego mnie takim uczyniłeś? 21. Czy garncarz nie ma władzy nad gliną, żeby z tej samej bryły zrobić jedno naczynie do użytku zaszczytnego, a drugie do niezaszczytnego?


Ostateczny cel reprobacji

Pojawia się kolejne pytania.

  • Dlaczego, jeśli Bóg decyduje o wszystkim, to w ogóle istnieją bezbożni?
    .
  • Dlaczego Bóg jeszcze przed założeniem świata miałby decydować, że niektórzy powinni być wrzuceni do piekła z powodu popełnianych przez nich grzechów?
    .
  • Jeśli Bóg naprawdę kieruje wszystkimi rzeczami, czy nie mógł rzeczywiście zapobiec grzechowi, a raczej postanowił, że wszyscy ludzie powinni cieszyć się błogosławieństwami życia wiecznego?

To niepokojące pytania. Istnieje kilka biblijnych powodów, dla których Bóg odrzuca pewne stworzenia do wiecznego piekła.
.

Boża chwała

Po pierwsze, dekret potępienia musi w jakiś sposób służyć uwielbieniu Imienia Boga. Bóg, Władca, kieruje wszystkimi rzeczami, aby Jego chwała mogła być w pełni objawiona. Dotyczy to wszystkiego bez wyjątku. Czyż dwudziestu czterech starszych z Objawienia nie woła:

Obj. 4:11 Godny jesteś, o Panie, otrzymać chwałę, cześć i moc, bo Ty stworzyłeś wszystkie rzeczy i dla Twojej przyjemności one są i zostały stworzone

Możecie zapytać, w jaki sposób potępienie może służyć objawieniu chwały Bożej w najlepszy możliwy sposób? Poprzez dekret potępienia Bóg objawia swoją wieczną nienawiść i gniew przeciwko grzechowi i karze sprawców nieprawości

Psalm 5:5 Głupcy nie ostoją się przed twymi oczyma. Nienawidzisz wszystkich czyniących nieprawość.
.
Psalm 7:11 Bóg jest sędzią sprawiedliwym, Bóg codziennie gniewa się na bezbożnego.
.
Psalm 11:5 PAN doświadcza sprawiedliwego, ale jego dusza nienawidzi niegodziwego i tego, kto kocha bezprawie
.
Psalm 2:4-5 4. Lecz ten, który mieszka w niebie, będzie się śmiał, Pan będzie z nich szydził. 5. Wtedy przemówi do nich w swoim gniewie i swą zapalczywością ich zatrwoży
.
Psalm 26:5 Nienawidzę zgromadzenia złoczyńców i z niegodziwymi nie usiądę.
.
Psalm 37:12-13 12. Niegodziwy knuje przeciwko sprawiedliwemu i zgrzyta na niego zębami. 13. Lecz Pan śmieje się z niego, bo widzi, że nadchodzi jego dzień.
.
Psalm 139:19 Zgładzisz, Boże, niegodziwego; niech odstąpią ode mnie ludzie krwawi
,
5 Mojż. 28:63 I będzie tak, że jak PAN radował się wami, czyniąc wam dobrze i rozmnażając was, tak PAN będzie się wami radował, niszcząc was i gładząc was; i będziecie wykorzenieni z ziemi, do której idziecie, aby ją posiąść.

Poza Bożym wyrokiem potępienia nigdy nie zostałoby to tak wyraźnie objawione.Ten kontrast jest sugerowany w 1 Jana

1 Jana 1:5 Przesłanie zaś, które słyszeliśmy od niego i wam zwiastujemy, jest takie: Bóg jest światłością i nie ma w nim żadnej ciemności.

To samo znajdujemy w Ewangelii Jana

Jan 1:5 A ta światłość świeci w ciemności, ale ciemność jej nie ogarnęła.

Macie wobec tego obiekcjeCzyż ten Władczy Garncarz nie ma władzy nad gliną, aby ukształtować naczynia hańby, aby służyły Jego własnej przyjemności i objawiały Jego własną chwałę i dobro?
.

Boży plan

Po drugie, można zrozumieć przyczynę istnienia potępionego nikczemnika, kiedy zaczyna się widzieć cały Boży plan. W Piśmie Świętym staje się bardzo oczywiste, że sercem lub ośrodkiem wszystkich rad lub planu Bożego jest Chrystus – a w Chrystusie jest Kościół. Bóg objawia Swoją chwałę w możliwie najwyższy sposób, gromadząc konkretny lud w Jezusie Chrystusie, Jego Jednorodzonym Synu. To jest prawda, o której czytamy w Liście do Efezjan

Efez. 1:4-6 4. Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości. 5. Przeznaczył nas dla siebie, ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli; 6. Dla uwielbienia chwały swojej łaski, którą obdarzył nas w umiłowanym;

Można to porównać, dla ilustracji orzecha. Wnętrze orzecha jest znaczącą częścią całego orzecha. Jednak wokół całości jest też skorupa. Skorupa nie nadaje się do jedzenia, ale pełni swoją funkcję. Kiedy ta funkcja przestanie być sprawowana, skorupa zostaje zerwana i odrzucona. Tak samo cud Boga objawia się w zgromadzeniu Kościoła Jezusa Chrystusa. Sprawie Chrystusowej, zgromadzeniu Kościoła, służy wszystko, co się dzieje. Nie bez powodu czytamy w Liście do Rzymian

Rzym. 8:28 A wiemy, że wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, to jest tych, którzy są powołani według postanowienia Boga

Całe stworzenie, wszystkie rzeczy, które mają miejsce w tym stworzeniu – wszystko to stanowi część skorupy otaczającej lud Boży, który jest w Chrystusie. Ma ona swój cel i miejsce – ale kiedy jej cel zostanie spełniony, jest odrzucana.

Coś podobnego można powiedzieć o potępieniu. Potępiony również musi służyć celowi Bożemu w gromadzeniu i obronie Kościoła Chrystusowego. Złe uczynki, w których ci źli dążą do przeciwstawienia się Bogu i zniszczenia Jego Kościoła, mogą działać i działają raczej na korzyść kościoła. Najlepszym przykładem jest ukrzyżowanie Chrystusa. Źli ludzie starali się usunąć Chrystusa z tej ziemi. Snuli plany, by Go zabić – i w rzeczywistości ukrzyżowali Go poza murami Jerozolimy. Ale rezultat był taki, że zdeterminowany cel Boga, aby zbawić swój lud przez przelanie krwi Chrystusa, został zrealizowany. Czytamy w Dziejach Apostolskich

Dzieje 4:27-28 27. Rzeczywiście bowiem Herod i Poncjusz Piłat z poganami i ludem Izraela zebrali się przeciwko twemu świętemu Synowi, Jezusowi, którego namaściłeś; 28. Aby uczynić to, co twoja ręka i twój wyrok przedtem postanowiły, że ma się stać.

Widzimy więc, że potępienie wcale nie jest „strasznym” wyrokiem. Widzimy też, że nie jest to w jakiś sposób równe cudowi dekretu elekcji. Bóg nie deklaruje arbitralnie: „Chcę wrzucić niektórych ludzi do piekła, a niektórych ludzi sprowadzić do nieba”. Broń Boże! Ale Bóg uczynił wszystko (zarówno stworzenie, jak i ten dekret potępienia), aby służyły Jego celowi doprowadzenia Jego wybranych ludzi przez grzech i łaskę do wiecznej chwały w niebie. Nawet ta prawda o potępieniu musi być dla nas pociechą i pewnością w tym strasznie grzesznym świecie.
.


Potrzeba proklamacji

Odpowiedzmy na ostatnie pytania, jakie nasuwają się po lekturze Słowa Bożego:

  • Czy ten dekret potępienia może lub musi być głoszony przez sług Słowa?
    .
  • A może jest to jakiś szkielet, który musi być ukryty w szafie Reformatów?
    ,
  • Czy prawda o potępieniu nie zniechęca ludzi w kościele i nie odrzuca tych, którzy są poza nim?
    ,
  • W jaki sposób misjonarz może kontynuować swoją pracę misyjną i uczyć tego dekretu potępienia?
    ,
  • Jeśli istnieje coś takiego jak potępienie, czy nie byłoby o wiele lepiej milczeć na ten temat?

Bez wątpienia to Chrystus i Jego krzyż są centrum całego Słowa Bożego. I te prawdy muszą być zawsze podkreślane przez wierne sługi Słowa. Ale prawdziwy sługa Słowa Chrystusa nie może uniknąć nauczania pewnych prawd, takich jak potępienie, które nie podobają się ludziom. Słowo Boże nie ignoruje tej prawdy – jak więc kaznodzieja Słowa mógłby kiedykolwiek to zrobić? Nie można próbować ukrywać tej prawdy.

2 Kor. 4:13 Mając zaś tego samego ducha wiary, jak jest napisane: Uwierzyłem i dlatego przemówiłem; my również wierzymy i dlatego mówimy;

Musimy również pamiętać, że ta prawda o Bożym dekrecie potępienia ma zasiać przerażenie w sercach bezbożnych. Kiedy ta prawda jest właściwie głoszona, źli mają pewne świadectwo Boga, że ​​On wynagrodzi ich zgodnie z ich złymi uczynkami.

Jan 16:8 A gdy on przyjdzie, będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie.

Wreszcie, czy ta prawda nie zniechęca Kościoła? czy chrześcijanin nie zacząłby myśleć: „Może mimo wszystko jestem potępieńcem?” Broń Boże. Kto naprawdę troszczy się o swoje duchowe dobro, kto szczerze widzi i uznaje przed Bogiem wielkość swego grzechu, ten widzi w sobie nie owoce potępienia, ale wybrania. Wtedy chrześcijanin nie boi się potępienia, jeśli chodzi o jego własną osobę. Raczej ta doktryna również daje mu niewypowiedziane pocieszenie i pewność.

Pomimo tego wszystkiego, co źli starają się czynić Kościołowi Bożemu, chrześcijanin wie, że Bóg nadal ma absolutną władzę i kontrolę. Bezbożni również służą Jego wiecznemu celowi. I ostateczny koniec bezbożnych, Bóg postanowił dla potwierdzenia swojego własnego Imienia. Czy kościół nie powinien być stale zapewniany o tym chwalebnym fakcie w głoszeniu Słowa?

O, cud wielkości naszego chwalebnego Boga! Niewypowiedziane są Jego drogi i Jego osądy, których nie poznano! Niech On również sprawi, żebyśmy nigdy nie wstydzili się głosić Jego słowa, tak jak nam je objawił.

Na podstawie źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email