Adversus solo Scriptura

„Ten, kto konsekwentnie odrzuca wyznania wiary, musi uciszyć wszelkie głoszenie i zredukować nauczanie kościoła do recytowania dokładnych słów Pisma Świętego bez notatek i komentarzy”.– R. L. Dabney

Celem tego bardzo tekstu jest zwięzłe i proste przedstawienie doktryny Sola Scriptura na temat fałszywej, współczesnej doktryny ewangelicznej solo Scriptura, która wydaje się zawsze pojawiać wśród sekt religijnych w historii Kościoła. Wydaje się, że dzisiejsi ewangelicy, z jakiegokolwiek powodu, mylą pojęcie Sola Scriptura z Solo Scriptura, nie rozumiejąc żadnego z obu powyższych terminów.

Ci ewangelicy, którzy twierdzą, że trzymają się hermeneutyki Sola Scriptura Reformacji w rzeczywistości, używając tych samych terminów co Reformacja, zaprzeczają autentycznej doktrynie. To nie jest tylko gra słów czy jakaś gra semantyczna. Jest to raczej pożoga prawdziwej doktryny i propagowanie czegoś, co Kościół uznał za błędne przez wadliwą hermeneutykę.

Miejmy nadzieję, że poniższe punkty wyjaśnią to i zmienią ten teologiczny chaos.


Ja i moja Biblia

2 Piotra 1:20 To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu (ἰδίας idias – prywatnemu, osobistemu) wykładowi.

Szkoda, że ​​dziś fałszywy pogląd na Sola Scriptura pomaga współczesnemu Kościołowi w dalszej schizmie, zamiast jednoczyć kościół. Sola Scriptura nie powinna być używana jako hermeneutyka „ja i moja Biblia”, która pozwala „każdemu poszczególnemu chrześcijaninowi” zachować własny teologiczny punkt widzenia na daną doktrynę.

Nie to zamierzali Reformatorzy i nie tego naucza doktryna Sola Scriptura. Jeśli ktoś uważa, że Sola Scriptura oznacza, że ​​„każdy chrześcijanin powinien na poziomie indywidualnym używać tylko Biblii do zrozumienia i określenia zbioru prawd biblijnych”, to osoba taka całkowicie przegapiła ideę i cel samej doktryny.

Wiele osób uważa, że ​​w momencie, gdy słyszą słowo „tradycja”, jest to bardzo zła rzecz. Chcą powiedzieć „tylko Biblia!” Ale znowu nie trafiają w sedno. Uważają to za odruchową reakcję na Rzymskokatolicyzm, który ma zupełnie inny pogląd na tradycję niż to, czego uczy Sola Scriptura. Chcę tu i teraz zauważyć, że Reformowane stanowisko Sola Scriptura nie jest w żaden sposób tym samym, co pogląd Kościoła rzymskokatolickiego na Tradycję PLUS Pismo Święte jako eklezjalną władzę Kościoła. Mam nadzieję, że za chwilę zostanie to wyjaśnione.
.


Już słychać zamieszanie

„Czekaj! Czy próbujesz mi powiedzieć, że doktryna Sola Scriptura zawiera w sobie pewien pogląd na tradycję? Czy chcesz powiedzieć, że Sola Scriptura również opiera się na jakiejś tradycji kościelnej? ”

Tak, dokładnie to mówię. Tradycja, używana na przykład przez prawosławny kościół chrześcijański na przestrzeni wieków, po prostu określa kompletny zbiór „prawdy” jako obejmujący zbiór wierzeń chrześcijańskich lub całą „wiarę” przekazaną świętym w której Kościół walczy za ortodoksję.

Judy 1:3 Umiłowani, podejmując usilne starania, aby pisać wam o wspólnym zbawieniu, uznałem za konieczne napisać do was i zachęcić do walki o wiarę raz przekazaną świętym.

Ten rodzaj tradycji jest

  • albo werbalny (jak nauczanie ustnie przekazane przez Apostołów),
  • albo spisany (jak każda z napisanych ksiąg Biblii).

Nie pociąga to za sobą „tajnych” tradycji, które zostały przekazane kościołowi, a które są owiane jakimiś tajemniczymi niepisanymi lub tajnymi dokumentami, które rozpoznają tylko nieliczni (co jest stanowiskiem Rzymu).
.


Relacja Pisma i tradycji

Pismo Święte i tradycja to raczej paralelne idee, które oznaczają to samo w ortodoksyjnym chrześcijaństwie. Na przykład, kiedy mówię „Jezus jest Panem”, jest to to samo, co cytowanie tekstu Jana

Jana 1:1-3 1. Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. 2. Ono było na początku u Boga. 3. Wszystko przez nie się stało, a bez niego nic się nie stało, co się stało.

Jest to słowna tradycja, w którą kościół zawsze wierzył i potwierdza to prawdę z Jana 1:1-3 (i innych Pism, które można zacytować). Można byłoby przejrzeć każdego z ojców wczesnego kościoła (Ireneusza, Klemensa z Aleksandrii, Cypriana itp.) I znaleźć tego typu myślenie w ich pismach.

Ireneusz użył ciekawego terminu na opisanie tradycji Kościoła zwanej regula fidei. Zasadniczo umieszcza to Pismo Święte na tym samym poziomie wyznawania prawdy z Pisma Świętego w terminach, które można werbalnie powiązać. Ponownie, używając tego przykładu, „Jezus jest Bogiem” oznacza:

Jan 8:58 Zaprawdę, powiadam wam, zanim Abraham był, JAM JEST

Oba te świadectwa (jedno spisane i natchnione oraz jedno wyznanie wiary lub tradycja) są w rzeczywistości częścią regula fidei.  Regula fidei jest, jak stwierdził Augustyn, streszczeniem Pisma Świętego.
.


Chrześcijaństwo konfesjonalne

1 Tym. 6:12 Staczaj dobrą walkę wiary (dobry bój wiary), uchwyć się życia wiecznego, do którego też zostałeś powołany i o którym złożyłeś dobre wyznanie wobec wielu świadków.

A teraz, jeszcze jedna sprawa. Nigdy nie było okresu, w którym Kościół chrześcijański nie miałby wyznania wiary, chociaż wyznania te miały różny charakter i zakres. Innymi słowy, w chwili, gdy ktoś zaczyna mówić ludziom, kim jest Jezus, nie zwracając się po prostu do swojej Biblii i nie cytując różnych fragmentów bez żadnego komentarza, lecz zaczyna dodawać swoje własne wyjaśnienia lub świadectwo do tego, osoba taka zaangażowała się w właśnie konfesjonalne chrześcijaństwo, weszła w obszar działania regula fidei.

Oznacza to, że zaczęła komentować Pismo Święte z informacją (lub przyjętą tradycją), która jest rozpoznawalna przez egzegetyczną pracę nad Biblią, a w szczególności przyjęta przez cały Kościół prawosławny. Kiedy ktoś mówi „Jezus jest Bogiem„, jesteś chrześcijaninem konfesyjnym, podsumowując tym samym Biblię i jej przesłanie (lub punkt doktrynalny) w jednym zwięzłym zdaniu, z którym zgadzają się wszyscy ortodoksyjni chrześcijanie.
.


Rola Kościoła
.

1 Tym. 3:15 A gdybym się opóźniał, piszę, abyś wiedział, jak należy postępować w domu Bożym, który jest kościołem Boga żywego, filarem i podporą prawdy.

W tym miejscu należy położyć jeszcze jeden nacisk.

Kiedy zgadzasz się z Kościołem na daną doktrynę, pozostajesz chrześcijaninem konfesyjnym. Kościół na przestrzeni wieków zawsze mówił: „Jezus jest Bogiem„. Dlaczego tak mówił? Ponieważ Biblia tego uczy. To nie jest ani zapętlone ani liniowe rozumowanie. Zaczynamy od Biblii, a potem przechodzimy do Biblijnej Konfesji.

  • Kościół chrześcijański, jako instytucja boska, przyjmuje Słowo Boże, a całe Słowo Boże, jako jedyną regułę wiary.
  • Jednakże, musi on również sformułować zdanie na temat tego, co rozumie przez Słowo Boże, aby nauczać.

Czyni to nie jako arogancki autorytet do stłumienia, zmiany lub poprawienia czegokolwiek, czego naucza Słowo Boże, ale dla wypełniania różnych obowiązków, które jest winny Bogu, światu i jego własnej komunii.

Zatem wyznanie wiary nie jest samym głosem boskiej prawdy, ale echem tego głosu z dusz, które usłyszały jego wypowiedź, poczuły jego moc i odpowiadają na jego wezwanie. A ponieważ Kościół został ustanowiony w celu nauczania Bożej prawdy błądzącemu światu, jego obowiązek wobec świata wymaga, aby nie miał żadnych wątpliwości co do sposobu, w jaki rozumie przesłanie, które ma przekazać. Bez tego Kościół nie byłby nauczycielem, a świat mógłby pozostać nieuczony, jeśli o niego chodzi.
.


Egzegeza

2 Tym. 2:15 Staraj się, abyś stanął przed Bogiem jako wypróbowany pracownik, który nie ma się czego wstydzić i który dobrze rozkłada słowo prawdy.

Kiedy przesłanie zostało wypowiedziane własnymi słowami Boga, każdy słuchacz musi spróbować, zgodnie z konstytucją własnego umysłu, sformułować jakąś koncepcję tego, co znaczą te słowa. Jego koncepcje mogą być bardzo niejasne, a nawet bardzo błędne, chyba że zostanie podjęta próba ich zdefiniowania, wyjaśnienia i skorygowania. Czynimy to poprzez egzegezę Biblii.

Ale skąd on wie, że prawidłowo przeprowadził egzegetę? W tym miejscu wyznawca teorii „ja i moja Biblia” mówi: „Cóż, po prostu wiem”. Odpowiedzią na to jest „bzdura”. W jaki sposób zarówno słuchacze, jak i nauczyciele mogliby wiedzieć, że rozumieli prawdę tak samo, bez wzajemnych oświadczeń i wyjaśnień dotyczących znaczenia, jakie według nich ona przekazuje?

Kościół musi wypowiedzieć się w formie zdrowych słów, aby zarówno promować i potwierdzać wiedzę, jak i chronić ludzi przed niebezpieczeństwem wprowadzenia w błąd. Co do tych słów członkowie muszą się zgadzać jako do odniesienia do głównego zarysu prawd, w które wierzą, aby uzyskać pewność, że ci, którzy mają zostać ich nauczycielami w przyszłych pokoleniach, będą nadal nauczać tych samych prawd boskich i zbawczych.

2 Tym. 2:2 A co słyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, to powierz wiernym ludziom, którzy będą zdolni nauczać także innych.

Członkowie każdego Kościoła muszą znać sentymenty pozostałych członków; muszą łączyć się, aby stale i konsekwentnie je rozpowszechniać, tak aby wszyscy wokół nich byli świadkami tych samych prawd, i muszą robić wszystko, co w ich mocy, aby zapewnić, że te same prawdy będą nauczane przez wszystkich im posługujących i wszystkich kandydatów do przyjęcia.
.


Wyznanie wiary

To jest regula fidei Kościoła. Jest to podstawowe podsumowanie ortodoksyjnego stanowiska Biblii. Utworzenie Credo, czyli Wyznania Wiary, które jest bezwzględnie konieczne, a zatem okazuje się, że Kościół nie może odpowiednio wypełniać swoich obowiązków wobec Boga, wobec świata i swoich członków bez wyznania wiary. Ci, którzy trzymają się błędnego poglądu na Sola Scriptura, bezskutecznie usiłują wyznać wiarę, która jest częścią ich własnej tradycji, ale wciąż utrzymują, że trzymają się samej Biblii. Są zdezorientowani, ponieważ źle rozumieją, jak działa tradycja chrześcijańska i jakim jest ona echem tego, czego naucza Biblia. Sola Scriptura zawiera oba te elementy w swojej koncepcji poznawania i nauczania prawd biblijnych dla świata.

Zatem wyznanie wiary jest kontynuacją reguły fidei w Kościele, tak jak Chrystus daje ją w przyjmowaniu posługujących i nauczycieli, którzy odpowiednio głoszą i nauczają prawd kościoła w Biblii. Tak więc, kiedy mówimy o Sola Scriptura, mówimy o a) Biblii i b) wyjaśnieniu Biblii jako kościelnym konsensusie ortodoksji. To one są uważane za tradycje. Moglibyśmy nazwać ten pogląd Tradycja nr 1.

Tradycja nr 2 zawierałaby dodatkowe pisemne sprawozdanie o Apostołach, które zostało dane Kościołowi, ale nie całemu Kościołowi. To jest stanowisko, jakie zajmuje Kościół rzymskokatolicki w stosunku do swojej władzy. Jest to tradycja składająca się z dwóch źródeł, która propaguje zarówno to, co zawiera Tradycja 1, jak i pisma spoza Pisma Świętego, które są wtajemniczone tylko dla papieża i ogólnie katolicyzmowi. Albo, że sam papież może dodać, ale nie odejść od tego, co jest podane jako reguła wiary i praktyki. W tym miejscu katolicy umieszczają „tradycję” na tym samym poziomie, co „Pismo”. Ale to nie to samo, co Sola Scriptura.
.

Powinno to spowodować, że wierzący w Sola Scriptura słusznie odrzucą fałszywą i wypaczoną ideę SOLO Scriptura. Nikt w historii nie wierzył, że nie powinniśmy komentować i wyjaśniać Biblii. Na przykład Reformatorzy nie wierzyli w „tradycję” Kościoła katolickiego w sposób opisany powyżej. Raczej wierzyli w regula fidei, które zawierało wyjaśnienie Biblii zgodnie z nauczaniem apostolskim.
.


Trzecia (sekciarska) tradycja

Szkoda, że pojawiła się trzecia tradycja, zatytułowana Tradycja 0. Tradycja 0 polega na tym, że ludzie wzięli Biblię i powiedzieli, że nie mają żadnego Kreda ani Wyznania poza Chrystusem i Słowem Bożym (było to typowe dla sekciarzy, takich jak anabaptyści). Jednak w chwili, gdy to powiedzieli, stali się chrześcijanami konfesyjnymi. Zasada SOLO Scriptura jest po prostu nieosiągalna. Jedynym sposobem, w jaki ktoś mógłby to utrzymać, jest po prostu przeczytanie Biblii i nic więcej. To jednakże przekształciło się w „osobisty” pogląd na Biblię i po prostu uczynił każdą osobę ze swoim „osobistym poglądem” wyspą dla siebie w zakresie dyktowania doktryny.

Zamiast tego Kościół zawsze trzymał się konsensusu doktryny, doskonale wiedząc, że Chrystus dał Swemu Kościołowi właściwe osądy na podstawie Biblii, które prowadzą do życia i pobożności.
,


Zarzut przeciwników

„Człowiek nie może być nieomylnym interpretatorem Pisma Świętego i sędzią kontrowersji, ponieważ jest podatny na błąd”.

Tak twierdził Turretin, bardzo zdolny egzegeta. Jednak Turretin nie powiedział (ani żaden inny egzegeta), że nie możemy wydawać sądów na podstawie Pisma Świętego. Raczej jesteśmy zachęcani do odróżniania prawdy od błędu i do rozeznawania

1 Jana 4:6 My jesteśmy z Boga. Kto zna Boga, słucha nas, kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Po tym poznajemy ducha prawdy i ducha błędu.
.
1 Kor. 11:29 Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego.

Jak więc można pogodzić Biblię i regula fidei?

William Whitaker, człowiek o niezwykłych umiejętnościach w obronie wiary przed Rzymem w drugim pokoleniu Reformacji, powiedział:

„Mówimy też, że Kościół jest interpretatorem Pisma Świętego, a dar interpretacji tkwi tylko w kościele: ale zaprzeczamy, że należy on do poszczególnych osób lub jest związany z jakąkolwiek szczególną stolicą lub następstwem ludzkim ” WIlliam Whitaker

Chociaż Pismo interpretuje Pismo, jak wszyscy się zgadzają, Kościół jest również interpretatorem Pisma jako całości. Nie można temu zaprzeczyć. Świadczy o tym sama siła Listu do Efezjan 4 i dary, które Chrystus daje swojemu kościołowi. Czytamy:

Efezjan 4: 11-16 I on ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami; Dla przysposobienia świętych, dla dzieła posługiwania, dla budowania ciała Chrystusa; Aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary dojrzałości pełni Chrystusa; Abyśmy już nie byli dziećmi miotanymi i unoszonymi każdym powiewem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp prowadzący na manowce błędu. Lecz będąc szczerymi w miłości, wzrastajmy we wszystkim w tego, który jest głową – w Chrystusa. Z niego całe ciało harmonijnie złożone i zespolone we wszystkich stawach, dzięki działaniu każdego członka, stosownie do jego miary, przyczynia sobie wzrostu dla budowania samego siebie w miłości.”

Forma rządu Kościoła prezbiteriańskiego mówi o pastorach, że są oni ustanowieni:

„Aby paść trzodę, głosząc Słowo, zgodnie z którym mają nauczać, przekonywać, upominać, napominać i pocieszać”.

Doktorzy, czyli nauczyciele, istnieją ponieważ:

„Pan dał różne dary i różne wykorzystanie tych darów, w posłudze słowa; chociaż te różne dary mogą się spotykać i odpowiednio wykonywać przez tego samego posługującego; jednak jeśli jest kilku usługujących w tym samym zborze, mogą być przeznaczeni do różnych zawodów, stosownie do różnych darów, w których każdy z nich najbardziej się wyróżnia. A ten kto bardziej wyróżnia się w wykładaniu Pisma Świętego, nauczaniu zdrowej doktryny i przekonywaniu przeciwników, i stosownie do tego jest w nim pracownikiem, może być nazwany nauczycielem lub doktorem (miejsca, o których mówi notacja tego słowa, potwierdzają to twierdzenie). Niemniej jednak, gdzie jest tylko jeden duchowny w danym zborze, ma on wykonywać, o ile jest to możliwe, całą posługę. Nauczyciel lub doktor jest bardzo przydatny w szkołach i na uniwersytetach; jak dawniej w szkołach proroków w Jerozolimie, gdzie Gamaliel i inni nauczali jako doktorzy ”.

W przeciwnym razie znowu nie bylibyśmy w stanie nic powiedzieć o Biblii lub, z drugiej strony, każdy mógłby powiedzieć, co by chciał, i mieć tyle poglądów, ile jest ludzi na świecie.

Należy unikać obu skrajności.
.


Jasność Słowa

Wiemy, że każdy, kto czyta Biblię, może tam znaleźć życie i prawdę. Zawierają się w niej zbawienie i nawet oracz może to zrozumieć. Wszystkie rzeczy niezbędne do zbawienia, dotyczące wiary i życia, są nauczane w Biblii wystarczająco jasno, aby zwykły wierzący mógł je tam znaleźć i zrozumieć. Westminsterskie Wyznanie Wiary stwierdza:

„Wszystko w Piśmie Świętym nie jest jednakowo jasne samo w sobie ani jednakowo jasne dla wszystkich; jednak to, co trzeba poznać, uwierzyć i zachować dla zbawienia, jest tak jasno przedstawione i otwarte w jakimś miejscu Pisma Świętego, że nie tylko uczeni, ale i niewykształceni, przy odpowiednim użyciu zwykłych środków, mogą osiągnąć ich wystarczające zrozumienie”

To prawda. Nie oznacza to jednak, że wszystko w Biblii jest jasno zrozumiałe. W przeciwnym razie nie potrzebowalibyśmy nauczyciela lub pastora, aby nas nauczał lub sprawował nad nami nadzór duszpasterski.
.


Epistemologia

Więc, skąd wiemy, że ktoś właściwie zinterpretował Biblię? Skąd wiemy, że nasza interpretacja danego fragmentu jest prawidłowa? Nie możemy po prostu krzyczeć Sola Scriptura. To byłoby złe zarządzanie. Raczej chcielibyśmy wiedzieć, co Kościół myślał o takich sprawach w swojej historii. Pomocna tu może być krótka ilustracja:

Powiedzmy, że pewien człowiek przebywał na bezludnej wyspie, studiował Biblię przez cały tydzień i powiedzmy, że miał Biblię w językach oryginalnych i dobrze je znał, i doszedł do swoich wniosków po przeczytanych fragmentach. Uważał, że ma rację. W następnym tygodniu zrobił to samo z innymi fragmentami. W głębi serca wierzył, że Duch Boży oświetlił go prawdą tekstów, które studiował.

Kilka dni później pudełko z książkami zostaje wyrzucone na jego brzeg. Tak się złożyło, że były biblijnymi komentarzami.

Następnie człowiek z wyspy sprawdza swoją pracę.

  • W pierwszym fragmencie stwierdza, że pomija krytyczną formę czasownika słowa, co podważa cały sens jego konkluzji.
  • W drugim fragmencie stwierdza, że jego koncepcje były niemal słowo w słowo takie same jak u komentatorów.

Wierzył, że Duch Święty oświecił go w obu przypadkach, ale okazało się że w pierwszym bardzo się mylił. Nie ma czegoś takiego jak uczucie bycia „oświeconym” przez Ducha Świętego. Ten człowiek myślał, że zna prawdę, i stwierdził teraz, że popełnił błąd. Skąd miałby wiedzieć i rozróżnić „podszepty” lub „wewnętrzne świadectwo” Ducha Świętego od własnych myśli?

Oto kwestia: skąd wiadomo, że Duch Święty go prowadzi, jako odrodzonego wierzącego, i że dokładnie tłumaczy Biblię, ponieważ jest ona tak jasna? W pierwszym przypadku człowiek się mylił. Ale gdyby nie miał komu przedstawić swojej pracy, nie wiedziałby o tym i pomyślałby, że Duch doprowadził go do całej prawdy. i szczęśliwy by żył w błędzie.

Jak Sola Scriptura pasuje do oświecenia Ducha Bożego i skąd wiadomo, że naprawdę ktoś jest prowadzony? Jakie to uczucie być prowadzonym? To jest złe pytanie. Powinniśmy raczej zwrócić się do świadectwa o Duchu w Biblii i do świadectwa Ducha poprzez interpretację Biblii przez Kościół w całym ortodoksyjnym chrześcijaństwie. Czy naprawdę uwierzymy,  że Duch pozostawi Swój Kościół w ciemności w kluczowych sprawach wiary i praktyki przez setki lub tysiące lat? List do Efezjan 4 dowodzi czegoś przeciwnego.
.


Kolejny zarzut wrogów prawdy

Znów słyszymy zdezorientowanych, którzy mówią:

„Czy mówisz, że ludzie nie mogą ustalić prawdy? Czy nie są zamieszkani przez Ducha Świętego i czy nie mają Jego wewnętrznego świadectwa o prawdzie? ”

Oczywiście, że tak i tak, mogą. Problem, który mamy przed sobą, to pytanie: „Skąd wiesz, że masz rację?”. Problemem nie jest pytanie czy Duch świadczy w twoim duchu. Innymi słowy, jak możemy stwierdzić, że to naprawdę Duch Święty? Skąd wiemy, że naprawdę mówi do nas Duch, czy też to nasze własne oszustwo? Historyczna sytuacja tej samej wielkości byłaby taka sama w przypadku Marcina Lutra, który powiedziałby:

„Chyba że przekona mnie Pismo……”

tj. chyba, że pokażesz mi prawdę z Biblii… Czy Luter oparł się na tym przekonaniu? Tak. Skąd więc wiedział, że ma rację? Skąd mógł wiedzieć, że się nie pomylił? Ach, to jeszcze lepsze pytanie!

Mamy oceniać wszystko według Słowa. Jest to najwyższy autorytet dany nam. Jak powiedział jeden z moich przyjaciół:

Nie oznacza to, że każdy może mieć własną interpretację. Nie oznacza to, że Kościół nie powinien sprzeciwiać się herezjom, które sprzeciwiają się powszechnym interpretacjom. To nie daje nikomu prawa do odłączenia się od Kościoła, który nie jest odstępczy. To nie daje nikomu prawa do okaleczania i mordowania doktryn świętego Kościoła katolickiego (czyli powszechnego) i apostolskiego ”.

To prawda. W ten sposób można postawić inne pytanie:

„Jeśli osoba nie jest w stanie uzyskać pewności co do tego, co oznaczają słowa Boga (które przecież są pozbawione fałszu), czytając je, studiując i porównując je ze sobą, w jaki sposób może mieć nadzieję, że uda mu się dojść do jakiejkolwiek pewności, co słowa ludzi (których serca są podstępne ponad wszystko) znaczą, po co się wysilać? Skąd może wiedzieć, że jego zrozumienie wyznań wiary jest lepsze niż zrozumienie Biblii? Zdaję sobie sprawę, że zostało to wskazane jako intelektualny nihilizm, ale jeśli pozbędziesz się podstawy, czy nie zostanie ci nic? ”

Przejrzystość Słowa jest oczywista w kwestii zbawienia i każdy, kto je czyta, gdy Duch Święty je oświeca, może je jasno zrozumieć. Nikt, kogo znam, nie kwestionuje tego. Jednak nie tylko opieramy się na naszych pracach, ale także na dziełach ortodoksji Kościoła na przestrzeni jego wieków. Bez osełki do ostrzenia nie mielibyśmy ostrych mieczy, ale mielibyśmy kawałki żelaza. Zatem odchylenie, ostatecznie w jakimkolwiek punkcie od historycznej ortodoksji, jest bardzo niebezpiecznym miejscem. To stwierdzenie, że Kościół istniał bez tej „odrobiny” informacji przez długi czas, dopóki nie została ona „odkryta” przez kogoś, kto uznał, że dobrze pasuje do nowego schematu teologicznego lub stała się nowym schematem teologicznym samym w sobie (jak Anabaptyści z czasów Reformacji, którzy zaprzeczali Trójcy i bóstwu Syna, ale przyjęli chrzest tylko wierzących; lub Montaniści w V wieku, którzy wierzyli, że Duch Święty przemawia bezpośrednio do nich).

Stwierdzenie zatem, że wierzymy w Sola Scriptura, oznacza trzymanie się Tradycji nr 1. Oznacza to, że Pismo Święte i to, co Pismo oznacza, interpretowane i egzegetowane przez Ojców Kościoła, jest nieodłączną częścią wyznaniowego chrześcijaństwa. Sola Scriptura zawiera zasadę reguły fidei jako rdzeń.
.


Schizma

1 Kor. 1:10 Proszę więc was, bracia, przez imię naszego Pana Jezusa Chrystusa, żebyście wszyscy to samo mówili i żeby nie było wśród was rozłamów (σχίσματα  schismata), ale abyście byli zespoleni jednakowym umysłem i jednakowym zdaniem.

Kiedy ktoś lekceważy regula fidei lub świadectwo wczesnego kościoła, tradycyjną interpretację Pisma Świętego lub zbiorowy osąd kościoła, tworzy rodzaj schizmy, która nigdy nie powinna istnieć, ale wkradła się do umysłu obecnego ewangelikalizmu udając zasadę Sola Scriptura, którą nie jest. Jest to raczej odwołanie się do Tradycji 0.

Oświecenie uczyniło wiele złego dla współczesnych ewangelików, mówiąc, że żadne pokolenie nie powinno być związane wyznaniami i dogmatami kościoła. To znowu jest odwołanie się do Tradycji 0. Odrzuca autorytet u jego korzeni i podstawy. Tradycję 1 należy zdefiniować jako zasadę wiary oraz że nic, co jest z nią sprzeczne, nie może być prawdą. Chrześcijanie, jak powiedział Hodge, nie mogą stać w izolacji od siebie, mając własne egoistyczne wyznania. Raczej odrzucenie wyznań wiary jest odrzuceniem społeczności wierzących w jej istocie. Musimy nadal mieć zbiorowe, a nie indywidualne świadectwo wspólnej doktryny kościoła pod kierownictwem Ducha Świętego, inaczej na zawsze staniemy się dla siebie wyspami. To nie jest doktryna Sola Scriptura, która jest sztandarem schizmy.
.


Ortodoksyjny konsensus Sola Scriptura

Autorytet Pisma

1) Autorytet Pisma Świętego, któremu należy wierzyć i być mu posłusznym, nie zależy od świadectwa żadnego człowieka ani kościoła; ale w całości zależy od Boga (który jest samą prawdą) autora Pisma, dlatego należy to przyjąć, ponieważ jest to Słowo Boże.

2 Piotra 1:19-20 19. Mamy też mocniejsze słowo prorockie, a wy dobrze czynicie, trzymając się go jak lampy, która świeci w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i jutrzenka nie wzejdzie w waszych sercach; 20. To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu wykładowi.
.
2 Tym. 3:16 Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości;
.
1 Jana 5:9 Jeśli przyjmujemy świadectwo ludzi, to świadectwo Boga jest większe. To bowiem jest świadectwo Boga, które dał o swoim Synu.
.
1 Tes. 2:13 Dlatego też nieustannie dziękujemy Bogu, że gdy przyjęliście słowo Boże, które słyszeliście od nas, przyjęliście je nie jako słowo ludzkie, ale – jak jest naprawdę – jako słowo Boże, które też w was, którzy wierzycie, skutecznie działa.
.
Obj. 1:1-2 1. Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał mu Bóg, aby ukazać swoim sługom to, co ma się stać wkrótce, a on to ukazał i posłał przez swojego anioła swemu słudze Janowi; 2. Który poświadczył słowo Boże i świadectwo Jezusa Chrystusa, i wszystko, co widział.

Świadectwo Ducha

2) Świadectwo Kościoła może nas wzruszyć i skłonić do wyższego i pełnego szacunku dla Pisma Świętego. A niebiańska sprawa, skuteczność doktryny, majestat stylu, zgoda wszystkich części, zakres całości (czyli oddanie całej chwały Bogu), pełne odkrycie, jakie czyni, jedyna droga zbawienia człowieka, wiele innych niezrównanych doskonałości i cała ich doskonałość, są argumentami, dzięki którym obficie udowadnia, że jest Słowem Bożym, a mimo to nasze pełne przekonanie i zapewnienie o nieomylnej prawdzie i jej Boskim autorytecie, pochodzi z wewnętrznej pracy Ducha Świętego, dając świadectwo Słowu i wraz ze Słowem w naszych sercach.

1 Tym 3:15 A gdybym się opóźniał, piszę, abyś wiedział, jak należy postępować w domu Bożym, który jest kościołem Boga żywego, filarem i podporą prawdy.
.
1 Kor. 2:4-5 4. A moja mowa i moje głoszenie nie opierały się na powabnych słowach ludzkiej mądrości, ale na ukazywaniu Ducha i mocy; 5. Aby wasza wiara nie opierała się na mądrości ludzkiej, ale na mocy Boga.

1 Kor. 2:9-10 9. Ale głosimy, jak jest napisane: Czego oko nie widziało ani ucho nie słyszało, ani nie wstąpiło do serca człowieka, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują. 10. Nam zaś Bóg objawił to przez swojego Ducha. Duch bowiem bada wszystko, nawet głębokości Boga.
.
Hebr. 4:12 Słowo Boże bowiem jest żywe i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne rozsądzić myśli i zamiary serca.
.
Jan 10:35 Jeśli nazwał bogami tych, do których doszło słowo Boże, a Pismo nie może być naruszone;
.
Izaj. 55:11 Tak będzie z moim słowem, które wyjdzie z moich ust: nie wróci do mnie na próżno, ale uczyni to, co mi się podoba, i poszczęści mu się w tym, do czego je poślę.
.
Izaj. 59:21 A to będzie moje przymierze z nimi, mówi PAN: Mój Duch, który jest w tobie, i moje słowa, które włożyłem w twoje usta, nie odstąpią od twoich ust ani od ust twego potomstwa, ani od ust potomków twego potomstwa, mówi PAN, odtąd aż na wieki.
.
Rzym. 11:36 Z niego bowiem, przez niego i w nim jest wszystko. Jemu chwała na wieki. Amen.
.
Psalm. 19:7-11 7. Prawo PANA jest doskonałe, nawracające duszę; świadectwo PANA pewne, dające mądrość prostemu. 8. Nakazy PANA są prawe, radujące serce; przykazanie PANA czyste, oświecające oczy. 9. Bojaźń PANA jest czysta, trwająca na wieki; sądy PANA prawdziwe, wszystkie są słuszne. 10. Bardziej pożądane niż złoto, niż mnóstwo szczerego złota, i słodsze niż miód, nawet niż plaster miodu. 11. Także twój sługa jest przez nie pouczony, a kto ich przestrzega, otrzymuje wielką nagrodę.
.
2 Tym. 3:15 I ponieważ od dziecka znasz Pisma święte, które cię mogą uczynić mądrym ku zbawieniu przez wiarę, która jest w Chrystusie Jezusie.
.
1 Tes. 1:5 Gdyż nasza ewangelia nie doszła was tylko w słowie, ale także w mocy i w Duchu Świętym, i w pełnym przekonaniu. Wiecie bowiem, jacy byliśmy dla was, przebywając wśród was.
.
1 Jana 2:20 Ale wy macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko.
.
1 Jana 2:27 Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.

Depozyt wiary

3) Cała rada Boża dotycząca wszystkiego, co jest konieczne dla Jego własnej chwały, zbawienia człowieka, wiary i życia, jest albo wyraźnie określona w Piśmie Świętym, albo w dobrej i koniecznej konsekwencji może zostać wydedukowana z Pisma Świętego, do którego nigdy nie ma nic dodane, czy to przez nowe objawienia Ducha, czy też tradycje ludzkie. Niemniej jednak uznajemy, że wewnętrzne oświecenie Ducha Bożego jest konieczne do zbawczego zrozumienia tego, co zostało objawione w Słowie, i że istnieją pewne okoliczności dotyczące oddawania czci Bogu i rządów kościoła, wspólne dla ludzi działania i społeczeństwa, które mają być kierowane światłem natury i chrześcijańską roztropnością, według ogólnych zasad Słowa, których należy zawsze przestrzegać.

2 Tym. 3: 16-17 16. Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; 17. Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.
.
Gal. 1: 8-9 8. Lecz choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba głosił wam ewangelię inną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie przeklęty. 9. Jak powiedzieliśmy przedtem, tak i teraz znowu mówię: Gdyby wam ktoś głosił ewangelię inną od tej, którą przyjęliście, niech będzie przeklęty.
.
2 Tes. 2:2 Abyście nie tak łatwo dali się zachwiać w waszym umyśle i zatrwożyć się ani przez ducha, ani przez mowę, ani przez list rzekomo przez nas pisany, jakoby już nadchodził dzień Chrystusa.
.
Jan 6:45 Napisane jest u Proroków: I wszyscy będą wyuczeni przez Boga. Każdy więc, kto słyszał od Ojca i nauczył się, przychodzi do mnie.
.
1 Kor. 2:12 My zaś nie przyjęliśmy ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, żebyśmy wiedzieli, które rzeczy są nam od Boga darowane.
.
1 Kor. 2:14-15 14. Lecz cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego. Są bowiem dla niego głupstwem i nie może ich poznać, ponieważ rozsądza się je duchowo. 15. Człowiek duchowy zaś rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony.
.
Efez. 1:18 Ażeby oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych;
.
2 Kor. 4:6 Ponieważ Bóg, który rozkazał, aby z ciemności zabłysnęło światło, ten zabłysnął w naszych sercach, aby zajaśniało w nas poznanie chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.
.
1 Kor. 11:13-14 13. Osądźcie sami: Czy wypada kobiecie modlić się do Boga bez nakrycia głowy? 14. Czyż sama natura nie uczy was, że gdy mężczyzna nosi długie włosy, przynosi mu to wstyd?
.
1 Kor. 14:40 Wszystko niech się odbywa godnie i w należytym porządku

Prostota Ewangelii

4) Nie wszystkie rzeczy w Piśmie Świętym nie są jednakowo jasne same w sobie ani jednakowo jasne dla wszystkich; jednak to, co trzeba poznać, uwierzyć i zachować do zbawienia, są tak jasno przedstawione i otwarte w jakimś miejscu Pisma Świętego, że nie tylko uczeni, ale i niewykształceni, przy należytym użyciu zwykłych środków, mogą osiągnąć ich wystarczające zrozumienie.

2 Piotra 3:16 Jak też mówi o tym we wszystkich listach. Są w nich pewne rzeczy trudne do zrozumienia, które, podobnie jak inne Pisma, ludzie niedouczeni i nieutwierdzeni przekręcają ku swemu własnemu zatraceniu.
.
Psalm 119:105 Twoje słowo jest pochodnią dla moich nóg i światłością na mojej ścieżce.
.
Psalm 119:130 Początek twoich słów oświeca i daje rozum prostym.
.
5 Mojż. 29:29 Rzeczy tajemne należą do PANA, naszego Boga, a objawionedo nas i naszych synów na wieki, abyśmy wypełniali wszystkie słowa tego prawa.
.
5 Mojż. 30:10-14 10. Jeśli będziesz słuchał głosu PANA, swego Boga, by przestrzegać jego przykazań i ustaw zapisanych w księdze tego Prawa, i jeśli zawrócisz do PANA, swego Boga, z całego swego serca i całą swoją duszą. 11. To przykazanie bowiem, które ci dziś nakazuję, nie jest zakryte przed tobą ani nie jest zbyt dalekie; 12. Nie jest w niebie, byś miał mówić: Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, i opowie je nam, abyśmy je wypełniali? 13. Nie jest też ono za morzem, byś miał mówić: Któż dla nas popłynie za morze i przyniesie je nam, i opowie je nam, abyśmy je wypełniali. 14. Lecz to słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu, abyś je wypełniał. 
.
Dzieje 17:11 Ci byli szlachetniejsi od tych w Tesalonice, gdyż przyjęli słowo Boże z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się sprawy mają.

Dla tych, którzy chcieliby szczegółowo przestudiować ten temat, pomocną i łatwą do przeczytania książką na ten temat jest praca Keitha MathisonaThe Shape of Sola Scriptura”.

źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email