1 Kor. 11:17-34 17 Mówiąc to, nie chwalę was, że się zbieracie nie ku lepszemu, ale ku gorszemu. 18 Najpierw bowiem słyszę, że gdy się zbieracie jako kościół, są wśród was podziały, i po części temu wierzę. 19 Bo muszą być między wami herezje, aby się okazało, którzy są wypróbowani wśród was. 20 Gdy więc się zbieracie, nie jest to spożywanie wieczerzy Pańskiej. 21 Każdy bowiem najpierw je własną wieczerzę i jeden jest głodny, a drugi pijany. 22 Czyż nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy gardzicie kościołem Bożym i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to was nie chwalę. 23 Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb; 24 A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę. 25 Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę. 26 Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie. 27 Dlatego też kto je ten chleb albo pije ten kielich Pański niegodnie, będzie winny ciała i krwi Pana. 28 Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha. 29 Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego. 30 Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło. 31 Bo gdybyśmy sami siebie sądzili, nie bylibyśmy sądzeni. 32 Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem. 33 Tak więc, moi bracia, gdy się zbieracie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich. 34 A jeśli ktoś jest głodny, niech zje w domu, żebyście się nie zbierali ku sądowi. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę.

Zarys nauczania

Wierzymy, że Wieczerza Pańska jest obrzędem Pana, w którym zgromadzeni wierzący jedzą chleb, oznaczający ciało Chrystusa dane dla Jego ludu i pijących kielich Pański, oznaczający Nowe Przymierze we Krwi Chrystusa. Robimy to na pamiątkę Pana, a tym samym ogłaszamy Jego śmierć, aż przyjdzie. Ci, którzy jedzą i piją w godny sposób, uczestniczą w ciele i krwi Chrystusa, nie fizycznie, ale duchowo, przez to, że przez wiarę karmią się korzyściami, które uzyskał przez Jego śmierć, a tym samym wzrastają w łasce.

Spróbuję pokazać biblijny fundament dla zrozumienia Wieczerzy Pańskiej z sześcioma nagłówkami:

  1. historyczne pochodzenie;
  2. wierzących uczestników;
  3. działanie fizyczne;
  4. działanie umysłu;
  5. działanie duchowe;
  6. świętej powagi.


Rozwinięcie nauczania

Historyczne pochodzenie Wieczerzy Pańskiej.

Mat. 26:26-30 26 A gdy jedli, Jezus wziął chleb, pobłogosławił, połamał i dał uczniom, mówiąc: Bierzcie, jedzcie, to jest moje ciało. 27 Potem wziął kielich, złożył dziękczynienie i dał im, mówiąc: Pijcie z niego wszyscy; 28 To bowiem jest moja krew nowego testamentu, która wylewa się za wielu na przebaczenie grzechów. 29 Ale mówię wam: Odtąd nie będę pił z tego owocu winorośli aż do dnia, gdy go będę pił z wami nowy w królestwie mego Ojca. 30 A gdy zaśpiewali hymn, wyszli ku Górze Oliwnej.
.
Marek 14:22-26 22 A gdy jedli, Jezus wziął chleb, pobłogosławił, połamał i dał im, mówiąc: Bierzcie, jedzcie, to jest moje ciało. 23 Potem wziął kielich, złożył dziękczynienie i dał im. I pili z niego wszyscy. 24 I powiedział im: To jest moja krew nowego testamentu, która się za wielu wylewa. 25 Zaprawdę powiadam wam: Nie będę więcej pił z owocu winorośli aż do tego dnia, gdy go będę pił nowy w królestwie Bożym. 26 A gdy zaśpiewali hymn, wyszli ku Górze Oliwnej.
.
Łuk. 22:14-20 14 A gdy nadeszła pora, usiadł za stołem, a z nim dwunastu apostołów. 15 I powiedział do nich: Gorąco pragnąłem zjeść tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał. 16 Mówię wam bowiem, że nie będę jej więcej jadł, aż się spełni w królestwie Bożym. 17 Potem wziął kielich, złożył dziękczynienie i powiedział: Weźcie go i rozdzielcie między siebie. 18 Mówię wam bowiem, że nie będę pił z owocu winorośli, aż przyjdzie królestwo Boże. 19 Wziął też chleb, złożył dziękczynienie, połamał i dał im, mówiąc: To jest moje ciało, które jest za was dane. To czyńcie na moją pamiątkę. 20 Podobnie i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi, która jest za was wylana.

Ewangelia Mateusza (26:26 n.), Marka (14: 22 n.) I Łukasza (22: 14 n.) Opisują Ostatnią Wieczerzę, którą Jezus miał ze swoimi uczniami w noc przed śmiercią. Każdy opisuje Jezusa, dziękującego lub błogosławiącego chleb i kielich, dając je swoim uczniom, mówiąc, że chleb jest jego ciałem, a kielich jest krwią przymierza lub nowym przymierzem w Jego krwi. W Ewangelii Łukasza 22:19 Jezus mówi: „Czyńcie to na moją pamiątkę„. Ewangelia Jana nie podaje jedzenia i picia, ale raczej nauki i czyny wypełniające wieczór.

O ile możemy powiedzieć z najwcześniejszych zapisów, kościół zrobił to, co powiedział Jezus: Odtworzono tę wieczerzę na pamiątkę Jezusa i Jego śmierci. Listy Pawła są najwcześniejszym świadectwem, jakie posiadamy, a w 1 Kor. 11:20 odnosi się do wydarzenia w życiu Kościoła, zwanego „Wieczerzą Pańską„. Jest ono nazywane „Wieczerzą Pańską” prawdopodobnie dlatego, że zostało ustanowione lub wyświęcone przez Pana Jezusa dlatego, że samo jego znaczenie celebruje pamięć śmierci Pana. Paweł mówi

1 Kor. 11: 23-24 23 Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb; 24 A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę.

Otrzymałem od Pana Prawdopodobnie oznacza, że ​​sam Pan potwierdził Pawłowi (który nie był na ostatniej wieczerzy, tak jak byli na niej pozostali Apostołowie), że to, co inni donoszą o Ostatniej Wieczerzy, naprawdę miało miejsce. Zatem historycznym początkiem Wieczerzy Pańskiej jest ta ostatnia wieczerza, którą Jezus zjadł ze swoimi uczniami w noc przed jego ukrzyżowaniem. Czynności i znaczenie tego wszystkiego są zakorzenione w tym, co Jezus powiedział i zrobił w tę ostatnią noc.

Sam Jezus jest źródłem Wieczerzy Pańskiej. Nakazał, aby była kontynuowana. I On jest przedmiotem i treścią.
.


Wierzący uczestnicy Wieczerzy Pańskiej

Wieczerza Pańska jest aktem zgromadzonej rodziny tych, którzy wierzą w Jezusa, w Kościół. To nie jest akt dla niewierzących. Niewierzący mogą być obecni – owszem, przyjmujemy ich za obecnych – nie ma nic tajemniczego w Wieczerzy Pańskiej. Robi się to publicznie. Ma publiczne znaczenie. Nie jest to sekretny, kultowy rytuał z magicznymi mocami. Jest to publiczny akt wychwalania przez zgromadzony kościół. W rzeczywistości, Paweł mówi:

1 Kor. 11:26 Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.

Tak więc w wieczerzy istnieje aspekt proklamacji. Nie zabraniamy przyjmowania Wieczerzy Pańskiej komuś w domu opieki lub szpitalu, ale ten rodzaj indywidualnej celebracji jest wyjątkowy, nie jest to biblijna norma. Pięć razy w 1 Liście do Koryntian rozdział 11 Paweł mówi o kościele, który „przychodzi razem„, kiedy spożywa się Wieczerzę Pańską.

Werset 17 zbieracie nie ku lepszemu, ale ku gorszemu.

Werset 18 gdy się zbieracie jako kościół, są wśród was podziały

Werset 20 Gdy więc się zbieracie, nie jest to spożywanie wieczerzy Pańskiej.

Werset 33 gdy się zbieracie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich.

Werset 34 żebyście się nie zbierali ku sądowi. – To znaczy, że kiedy się spotkacie, nie będzie to ku potępieniu.

Innymi słowy, pomniejszali Wieczerzę Pańską, łącząc ją zbyt blisko z ich regularną wieczerzą, a niektórzy ludzie mieli jedzenia pod dostatkiem, a inni nie mieli nic. Rzekł:

Najpierw zjedz kolację w domu, a potem zejdźcie się razem, aby zjeść Wieczerzę Pańską. 

Zwróćcie uwagę na słowo „kościół” w wersecie 18: „gdy się zbieracie jako kościół„. To jest Ciało Chrystusa, zgromadzenie wyznawców Jezusa. Ci, którzy odwrócili się od bożków i zaufali wyłącznie Jezusowi na odpuszczenie grzechów oraz nadzieję wiecznego życia i satysfakcję dusz. To są chrześcijanie. Tak więc uczestnicy Wieczerzy Pańskiej są zgromadzonymi wierzącymi w Jezusa.
/


Fizyczne działanie Wieczerzy Pana

Fizycznym działaniem Wieczerzy Pańskiej nie jest spożywanie siedmio-daniowego posiłku. To bardzo proste. Ten je chleb i pije z kielicha.

Wersety 23b-25, 23 wziął chleb; 24 A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę. 25 Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę.

Nie powiedziano nic o rodzaju chleba, ani sposobie jego łamania. Jedyne zdanie na temat tego, co było w kielichu, podane jest w jednym z wierszy w Mateuszu, Marku i Łukaszu:

„Mówię wam, że nie będę już więcej pił z tego owocu krzewu winnego aż do tego dnia, kiedy będę go pił z wami w Królestwie mego Ojca „(Mat. 26:29, por. Marek 14:25, . Łuk. 22:18).

Tak więc nazywa to „owocem krzewu winnego„. Nie sądzę, że powinniśmy robić wielką sprawę, z tego, czy używamy sok winogronowy, czy wino. W tekście nie ma nic, co nakazuje lub zabrania jednego lub drugiego. Tym, czym powinniśmy się martwić, to żartobliwe substytuty – powiedzmy, bułeczki, czy koks przy ognisku. Wieczerza Pańska nie jest zabawką. Powinniśmy świętować to poczucie wagi.

Mógłbym także wspomnieć, że w Nowym Testamencie nie ma nic o częstotliwości Wieczerzy Pańskiej. Niektórzy uważają, że dobrze byłoby robić to co tydzień; inni praktykują to kwartalnie. Jesteśmy pośrodku i ogólnie świętujemy to w pierwszą niedzielę każdego miesiąca. Myślę, że w tej kwestii jesteśmy wolni, a pytanie staje się jednym z:

  1. Jaka częstotliwość i nieczęstotliwość odpowiada ważności w odniesieniu do posługi Słowa Bożego?
  2. Jaka częstotliwość lub nieczęstotliwość pomaga nam odczuć jego wartość nie stając się bezduszną?

Nie są to łatwe osądy, a różne kościoły czynią je na różne sposoby.
.


Mentalna wartość Wieczerzy Pańskiej

Mentalna wartość uczestników Wieczerzy Pańskiej polega na skupieniu umysłu na Jezusie, a zwłaszcza Jego historycznym dziele, oddaniu życia za nasze grzechy.

Wersety 24 i 25: „Czyńcie to na moją pamiątkę.”

Kiedy czynimy fizyczny akt jedzenia i picia, mamy wykonać umysłowy akt pamiętania. Oznacza to, że powinniśmy świadomie przywoływać osobę Jezusa, tak jak kiedyś żył, i dzieło Jezusa, tak jak kiedyś umarł i zmartwychwstał, i to, co jego praca oznacza dla przebaczenia naszych grzechów. Wieczerza Pańska przypomina raz po raz, że chrześcijaństwo nie jest duchowością nowego wieku. Nie jest kontaktem z twoją wewnętrzną istotą. Nie jest to mistycyzm. Jest on zakorzeniony w faktach historycznych. Jezus żył. Miał ciało i serce, które pompowało krew i skórę, która krwawiła. Zmarł publicznie na rzymskim krzyżu w miejscu grzeszników, aby każdy, kto w Niego wierzy, został uwolniony od gniewu Bożego. To zdarzyło się raz na zawsze w historii. Dlatego mentalne działanie Wieczerzy Pańskiej jest tym wspomnieniem, tą pamiątką. Jest to świadome kierowanie umysłu z powrotem do historii Jezusa i to, co wiemy o Nim z Biblii. Wieczerza Pańska zagłębia nas w nędznej historii za każdym razem. Chleb i kielich. Ciało i krew. Egzekucja i śmierć.
.


Duchowe działanie Wieczerzy Pańskiej

To wszystko jest ważne. Powodem jest to, że niewierzący mogli zrobić wszystko, co opisałem do tej pory. Rzeczywiście, gdyby diabeł mógł przybrać ciało, mógłby to zrobić. Jedz, pij i pamiętaj. Nie ma w tym nic z natury duchowego. Tak więc, aby Wieczerza Pańska była tym, co Jezus ma na myśli, musi nastąpić coś więcej niż tylko jedzenie, picie i pamiętanie. Coś, czego niewierni i diabeł zrobić nie mogą. Pozwól, że raz jeszcze przeczytam kluczowe zdanie z Afirmacji Wiary Starszych, a następnie pokażę ci w Biblii, skąd pochodzi.

„Ci, którzy jedzą i piją w sposób godny, uczestniczą w ciele i krwi Chrystusa, nie fizycznie, ale duchowo, przez to, że przez wiarę karmią się korzyściami, które osiągnęliśmy przez Jego śmierć i tym samym wzrastają w łasce”. 

Najbliższy tekst, który to popiera znajduje się w poprzednim rozdziale:

1 Kor. 10:16-18 16 Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa (koinōnia estin tou haimatos tou Christou)? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą ciała Chrystusa (ouchi koinōnia tou sōmatos tou Christou estin)? 17 My bowiem, choć liczni, jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem, bo wszyscy jesteśmy uczestnikami jednego chleba. 18 Przypatrzcie się Izraelowi według ciała. Czyż ci, którzy jedzą ofiary, nie są uczestnikami (koinonoi) ołtarza?

Co oznacza „udział”? 

Tutaj jest coś o wiele głębszego niż pamiętanie. Oto wierzący – ci, którzy ufają i cenią Jezusa Chrystusa – jak mówi Paweł uczestniczą w ciele i krwi Chrystusa. Doświadczają dzielenia (koinōnia) w Jego ciele i krwi, doświadczają partnerstwa w Jego śmierci. Przyjmowanie Ciała i Krwi Chrystusa, duchowo, przez wiarę. Co oznacza udział / dzielenie się / partnerstwo? Myślę, że werset 18 daje nam wskazówkę, ponieważ używa podobnego słowa, ale porównuje je do tego, co dzieje się w ofiarach żydowskich.

Co oznacza uczestnik / partner w ołtarzu?

Oznacza to, że dzielą się lub korzystają z tego, co wydarzyło się na ołtarzu. Korzystają na przykład z przebaczenia i przywróconej wspólnoty z Bogiem. Tak więc uważam, że werset 16 i 17 oznacza, że kiedy wierzący jedzą chleb i piją z kielicha fizycznie, jest to kolejny rodzaj jedzenia i picia duchowego. Jemy i pijemy – przyjmujemy do naszego życia – to, co wydarzyło się na krzyżu. Przez wiarę – ufając we wszystkim Bogu i tym Kim On dla nas jest w Jezusie – karmimy się dobrodziejstwami, które Jezus zyskał dla nas, gdy krwawił i umarł na krzyżu. Właśnie dlatego prowadzimy was do skupienia sie przy Pańskim stole z miesiąca na miesiąc (pokój z Bogiem, radość w Chrystusie, nadzieja na przyszłość, wolność od strachu, bezpieczeństwo w nieszczęściu, przewodnictwo w zakłopotaniu, uzdrowienie z choroby, zwycięstwo w pokusie itp.).

Ponieważ, gdy Jezus umarł, Jego przelana krew i połamane ciało, ofiarowane w śmierci za nas, kupiły wszystkie Boże obietnice. Paweł mówi:

2 Kor. 1:20  Ile jest bowiem obietnic Boga, w nim są „tak” i w nim są „Amen”, ku chwale Boga przez nas.

Każdy Boży dar i cała nasza radosna społeczność z Bogiem została zdobyta przez krew Jezusa. Kiedy Paweł mówi:

1 Kor. 10:16 Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą ciała Chrystusa?

Oznacza: Czyż nie jesteśmy przy stole Pana duchowo poprzez wiarę w każde błogosławieństwo nabyte przez Ciało i Krew Chrystusa? Żaden niewierzący nie może tego zrobić. Diabeł nie może tego zrobić. To prezent dla rodziny. Kiedy obchodzimy Wieczerzę Pańską, ucztujemy duchowo poprzez wiarę we wszystkie obietnice Boga kupione przez krew Jezusa.
.


Święta powaga Wieczerzy Pańskiej

Zamykam w sposób, w jaki Paweł robi to w 1 Liście do Koryntian 11. Ostrzega, że ​​jeśli przyjdziesz na Wieczerzę Pańską w kawaleryjski, nieczuły, nieostrożny sposób, który nie dostrzega powagi tego, co wydarzyło się na krzyżu, możesz, jeśli jesteś wierzący stracić życie, nie z powodu gniewu, ale aktu Boga jako ojcowskiej dyscypliny. Pozwólcie mi powoli przeczytać

1 Kor. 11: 27-32 27 Dlatego też kto je ten chleb albo pije ten kielich Pański niegodnie [to znaczy nie ufając drogocennemu darowi Chrystusa], będzie winny ciała i krwi Pana. 28 Niech więc człowiek bada samego siebie [nie traktując siebie jako wystarczająco dobrych, ale czy sprawdzcie i odwrócicie się od samych siebie, ufając Jezusowi w tym czego wam potrzeba] i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha. 29 Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego [to znaczy, nie będąc świadomym, że ten chleb nie ma być traktowanym jak kanapka z rybą, tak jak niektórzy traktowali ją w Koryncie]. 30  [A oto, co ma na myśli:] Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło. [nie jako posłani do piekła; następny werset wyjaśnia] 31 Bo gdybyśmy sami siebie sądzili , nie bylibyśmy sądzeni. 32 Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni [to znaczy, niektórzy są słabi, chorzy i umierają],abyśmy nie byli potępieni  [to znaczy, pójść do piekła] wraz ze światem.

Nie taktujecie Wieczerzy Panskiej lekko. Jest to jeden z najcenniejszych darów, które Chrystus dał swojemu kościołowi. Zjedzmy ją razem.

John Piper, źródł

Print Friendly, PDF & Email