Jak pies do wymiocin…

Jak to jest możliwe, że według szabatarian wszystkie świeta Starego Testamentu są częścią prawa ceremonialnego, a tylko szabas nie? Przecież nawet List do Kolosan zrównuje szabasy z innymi żydowskimi świętami nazywając je bezwartościowymi naukami, cieniem  rzeczy przyszłych

Kol. 2:16-17;23  16 Niech więc nikt was nie osądza z powodu jedzenia lub picia, co do święta, nowiu księżyca lub szabatów. 17 Są to cienie rzeczy przyszłych, ciało zaś jest Chrystusa… 23 Mają one pozór mądrości w religijności według własnego upodobania, w poniżaniu siebie i nieoszczędzaniu ciała, jednak nie mają żadnej wartości, służą tylko do nasycenia ciała.

Mimo to czcigoni szabatarianie twierdzą usilnie o obowiązku czczenia szabatu, pomimo faktu, że Nowy Testament nie zawiera nakazu czczenia szabatu. Ludzie ci rozstrzygnęli w swoich sercach, że osobiste tradycje są ważniejsze niż nauka Pisma. Według nich szabat należy do kanonu prawa moralnego.


Szabat nie jest prawem moralnym

Po pierwsze gdyby szabat był prawem moralnym to nie wolno byłoby go łamać. Pismo nigdzie nie zezwala na kradzież, morderstwo, cudzołóstwo, pożądanie rzeczy bliźniego, podczas gdy stwierdza bezwzględnie, że łamanie szabasu nie jest niczym zdrożnym, np. kapłani otrzymali pozwolenie, aby szabas profanować

Mat. 12:5 Albo czy nie czytaliście w Torze, że w szabat kapłani w świątyni naruszają (βεβηλοῦσιν bebelousin – profanują) szabat, a są bez winy?

Po drugie żaden poganin nie jest oskarżany przez sumienie o nieprzestrzeganie szabasu. Nikt, absolutnie nikt z niewierzących nie posiada myśli nakazujących zachowywanie tego szczególnego dnia. Bóg nigdy nie zaplanował szabasu jako dnia dla pogan. Był to dzień wyłącznie dla Żydów. Nie może to zatem być prawo moralne, tym bardziej, że Bóg nigdy poganom nie wypomina łamania szabatu.

Rzym. 2:15 Oni (poganie) to ukazują działanie Tory wpisanej w ich serca, za poświadczeniem ich sumienia i myśli wzajemnie się oskarżających lub też usprawiedliwiających

Po trzecie przestrzeganie praw moralnych zawsze spotyka się z pochwałą Pisma Świętego, nigdy z naganą. Jakim cudem zatem Bogu zbrzydło przestrzeganie szabatów przez Izrael? Czy Bogu kiedykolwiek zbrzydło nie kradnięcie, nie zabijanie, nie cudzołożenie?

Izaj. 1:13-14 13 Nie składajcie już więcej daremnych ofiar. Kadzidło wzbudza we mnie odrazę; nowiów i szabatów, zgromadzeń nie mogę znieść – bo to nieprawość, ani uroczystości. 14 Waszych nowiów i świąt nienawidzi moja dusza. Stały się dla mnie ciężarem; znużyło mnie ich znoszenie.

Logika:

  • Bogu nigdy nie zbrzydło przestrzeganie jakiegokolwiek moralnego prawa.
  • Bogu zbrzydło przestrzeganie przykazanie zachowywania szabasu

Wniosek: nakaz przestrzegania szabatu nie jest prawem moralnym.
.


Dekalog a prawo moralne

Szabatarianie używają błędnego argumentu, że prawo szabatu jest moralnym prawem ponieważ znajduje się w dekalogu. Umieszczenie prawa szabasu nie jest „moralne” tylko dlatego, że zostało wymienione wśród 9 innych przykazań. Szabatnicy używają tego argumentu, aby dowieść swoich racji, ale to niczego nie dowodzi, ponieważ nic nie wskazuje na to, ze dekalog zawiera wyłącznie moralne przykazania. Zobaczmy pierwsze przykazania dekalogu

PRAWA DOTYCZĄCE KULTU

I. Jahwe jest jedynym obiektem kultu (to nie jest prawo moralne, ono wskazuje na obiekt kultu)
.
II. Jahwe nie posiada wizerunków, Syn jedynym obrazem Ojca (to nie jest prawo moralne, ono wskazuje na pasywny sposób praktyki kultu)
.
III. Nie wolno podszywać się pod Jahwe, zakaz fałszywego prorokowania (to nie jest prawo moralne, ono wskazuje na aktywny sposób praktyki kultu)

ILUSTRACJA ZBAWIENIA
.
IV. Odpoczynek wskazujący na porzucenie  wysiłków w celu odkupienia. Chrystus jedynym rzeczywistym odpocznieniem. Egipt symbolem niewoli duchowej. (to nie jest prawo moralne, wskazuje na sposób odkupienia)
.
PRAWA MORALNE DEKALOGU
.
V. Nakaz czci rodziców
VI. Zakaz mordowania
VII. Zakaz pozamałżeńskiego pożycia
VIII. Zakaz kradzieży
IX. Zakaz kłamania
X. Zakaz chciwości
...


Kara śmierci za złamanie szabatu

Kolejnym powodem, dla którego szabatarianie przedstawiają szabas jako element prawa moralnego jest karanie śmiercią tych, którzy łamali szabas.

2 Mojż. 31:15 Ktokolwiek wykona pracę w dniu szabatu, poniesie śmierć.
.
2 Mojż. 35:2 Kto w nim (w dniu szabasu) wykona pracę, poniesie śmierć

Pomijając na moment fakt, że Prawo przedstawione było w Torze jako jednolita całość bez podziału na moralne, ceremonialne czy karne, musimy zrozumieć, że kara śmierci była wykonywana za wykroczenia nie tylko przeciwko moralności: 

  • Za nieposłuszeństwo Bogu, np.
    .

– gdy Faraon nie zezwolił na wyjście Izraela z Egiptu, zabici zostali wszyscy pierworodni
.
– dotykanie góry: Horeb:

2 Mojż. 19:12-13 12 I wyznaczysz ludowi granice dokoła, mówiąc: Strzeżcie się, abyście nie wstępowali na górę ani nie dotykali jej podnóża. Każdy, kto dotknie góry, poniesie śmierć. 13 Nie dotknie go ręka, ale ukamienują go albo przeszyją strzałami; czy to zwierzę, czy człowiek, nie będzie żyć. Gdy przeciągle będą trąbić, niech podejdą do góry.

– nieupoważnione wejście do miejsca najświętszego świątyni:

3 Mojż. 16:2 I PAN powiedział do Mojżesza: Powiedz swojemu bratu Aaronowi, żeby nie wchodził w każdym czasie do Miejsca Świętego poza zasłonę przed przebłagalnią, która jest na arce, aby nie umarł. W obłoku bowiem będę się ukazywać nad przebłagalnią.

– nie wykonanie rozkazów kapłana:

5 Mojż. 17:12 A człowiek, który postąpi zuchwale i nie posłucha kapłana pełniącego tam służbę przed PANEM, twoim Bogiem, lub sędziego, poniesie śmierć. Tak usuniesz to zło z Izraela.
.

  • Za złamanie przykazania sprawowania kultu, np.

– dotknięcie arki przez kogoś innego niż Lewita .

2 Sam. 6:6-7 6 A gdy przybyli do klepiska Nachona, Uzza wyciągnął rękę do arki Boga i pochwycił ją, gdyż woły ją szarpnęły. 7 I zapłonął gniew PANA przeciwko Uzzie, i Bóg zabił go za uchybienie. I umarł tam przy arce Boga.

.– niewłasciwa formę uwielbienia, np. kapłani Nadab i Abihu zostali zabici, za ofiarowanie Bogu innego ognia

3 Mojż. 10:1-2 1 A Nadab i Abihuj, synowie Aarona, wzięli każdy swoją kadzielnicę, włożyli do nich ogień, nałożyli na nie kadzidła i ofiarowali przed PANEM obcy ogień, którego im nie nakazał. 2 Wtedy wyszedł ogieńa sprzed PANA i pochłonął ich, i pomarli przed PANEM

– spoglądanie do wnętrza Arki Przymierza:

1 Sam. 6:19 Lecz PAN wytracił spośród ludzi z Bet-Szemesz, ponieważ zaglądali do arki PANA, zabił z ludu pięćdziesiąt tysięcy siedemdziesiąt osób. I lud ich opłakiwał, ponieważ PAN zadał ludowi wielką klęskę..

  • Za kontakty z zaświatami i czarnoksięstwo

3 Mojż. 20:27 Mężczyzna lub kobieta, w których będzie duch czarownika albo wróżbity, poniosą śmierć: będą ukamienowani, ich krew spadnie na nich.
..


Wiecznotrwałość szabasu

Szabatarianie wierzą, że szabas jest ustawą wieczną, której przestrzeganie jest obowiązkiem każdego wierzacego po wszystkie pokolenia.

2 Mojż. 31:13 Powiedz też synom Izraela: Koniecznie macie przestrzegać moich szabatów, bo to jest znak między mną a wami przez wszystkie wasze zapisapokolenia, abyście wiedzieli, że ja jestem PAN, który was uświęca

Po pierwsze ustawa ta dotyczyła fizyczny i genetyczny Izrael, nigdy nie odnosiła się do Kościoła. I to Izrael po wszystkie pokolenia miał przestrzegać szabasu. Nie chrześcijanie. Trzeba być duchowo ślepym aby nie widzieć tego:

3 Mojż. 26:46 To są ustawy, sądy i prawa, które ustanowił PAN między sobą a synami Izraela na górze Synaj za pośrednictwem Mojżesza.

Po drugie Pismo Święte mówiąc o „wiecznotrwałości” przepisów Starego Przymierza nie przekazuje idei absolutnej wieczności. Np.

„wieczna” ustawa dotycząca Namiotu Zgromadzenia przestała obowiązywać kiedy pojawiła się Świątynia i Namiot przestał być potrzebny. Arka została przeniesiona do Świątyni.

2 Mojż. 27:21 W Namiocie Zgromadzenia przed zasłoną, za którą jest arka świadectwa, Aaron i jego synowie będą je stawiać przed PANEM od wieczora aż do poranka. Będzie to wieczna ustawa wśród ich potomków dla synów Izraela. 

Hebr. 9:2-3  2 Został bowiem zbudowany przybytek, w którego pierwszej części, zwanej Miejscem Świętym, znajdował się świecznik, stół i chleby pokładne. 3 Za drugą zaś zasłoną był przybytek, który zwano Miejscem Najświętszym. 4 Posiadało ono złotą kadzielnicę i arkę przymierza całą pokrytą złotem, w której było złote naczynie z manną, laska Aarona, która zakwitła, i tablice przymierza.

„wieczna” ustawa dotycząca kapłaństwa Aarona została zniesiona i zastąpiona kapłaństwem Chrystusa

2 Mojż. 29:9 I przepaszesz ich pasem, Aarona i jego synów, i włożysz na nich mitry, i będzie do nich należało kapłaństwo na mocy wiecznej ustawy. 

Hebr. 7:28  Prawo bowiem ustanawiało najwyższymi kapłanami ludzi, którzy podlegają słabościom, słowo zaś przysięgi, która nastąpiła po prawie, ustanowiło Syna doskonałego na wieki. 

Hebr. 8:6-7;13 6 Teraz zaś nasz kapłan o tyle znakomitszą otrzymał służbę, o ile jest pośrednikiem lepszego przymierza, które zostało oparte na lepszych obietnicach. 7 Gdyby bowiem to pierwsze było nienaganne, to nie szukano by miejsca na drugie; 13 A gdy mówi „nowe”, uznaje pierwsze za przedawnioneUstne przekazanie prawa szabatu


Szabasowe ryty

Ryt to ustalony i powszechnie przyjęty sposób sprawowania obrzędów religijnych, ujednolicony i zebrany, najczęściej również spisany. Stanowi odzwierciedlenie duchowości – nauki, tradycji – danego kościoła, ich zewnętrzną formę. Poniżej lista fragmentów Pisma poświadczająca, że szabas posiadał cechy rytów, tj. wkazujące na jego ceremonialny charakter.

1. Istniał przepis nakazujący zabijać tych, co szabasu nie przestrzegają, w tym samym miejscu czytamy, że szabat to święto.

2 Mojż. 35:2 Przez sześć dni będzie wykonywana praca, ale siódmy dzień będzie dla was świętem, szabatem odpoczynku dla PANA. Kto w nim wykona pracę, poniesie śmierć.

2. Ponadto należało w tym dniu się radować

Psalm 118:24 Oto dzień, który PAN uczynił, weselmy się i radujmy się w nim.

3. Wspominać o niewoli w Egipcie oraz wyprowadzeniu z niej Izraela przez Boga.

5 Mojż. 5:12,15 Przestrzegaj dnia szabatu, abyś go święcił, tak jak ci nakazał PAN, twój Bóg 15 I pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi Egiptu i że PAN, twój Bóg, wyprowadził cię stamtąd potężną ręką i wyciągniętym ramieniem. Dlatego PAN, twój Bóg, nakazał ci obchodzić dzień szabatu.

4. Należało go rozumieć jako znak między Izraelem a Bogiem

2 Mojż. 31:16-17 16 Dlatego synowie Izraela będą przestrzegać szabatu, zachowując szabat przez wszystkie pokolenia jako wieczną ustawę. 17 Jest on wiecznym znakiem między mną a synami Izraela, bo w sześć dni PAN uczynił niebo i ziemię, a siódmego dnia przestał i odpoczął.

5. Był to dzień doniosły który należało uczcić i nazywać rozkoszą, dodatkowo nakładał restrykcję na wolę i mowę

Izaj. 58:13 Jeśli powstrzymasz swoją nogę od przekraczania szabatu, aby nie wykonać swojej woli w moim świętym dniu; jeśli nazwiesz szabat rozkoszą, dzień święty PANA – szanownym; jeśli go uczcisz, nie czyniąc swoich spraw ani nie wykonując swojej woli, ani nie mówiąc słowa próżnego

6. Należało w ten dzień oddawać pokłon Panu

Ezech. 46:3 Podobnie lud tej ziemi będzie oddawał pokłon przed PANEM u wejścia tej bramy w dni szabatu i w czasie nowiu

7. I miał swoje świątynne ofiary przypisane do siebie, które były konkretnie okreslone

4 Mojż. 28:9-10 9 Lecz w dniu szabatu złożysz dwa roczne baranki bez skazy i dwie dziesiąte efy mąki pszennej zmieszanej z oliwą na ofiarę z pokarmów wraz z jej ofiarą z płynów. 10 To jest całopalenie sobotnie w każdy szabat, oprócz nieustannego całopalenia i jego ofiary z płynów.


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email