Chrystus naszą sprawiedliwością

Prawdziwe zbawienie panującego Pana (Lordship salvation) może tylko oznaczać, że osoba Chrystusa jest Panem zbawienia, nie z powodu uczynków lub posłuszeństwa człowieka, ale na podstawie Jego doskonałej sprawiedliwości (meritum condignum) – Jego posłuszeństwo które Bóg Ojciec przypisuje swoim wybranym.

Adam był nieposłuszny prawu i w ten sposób poniósł na siebie i całe swoje potomstwo karę śmierci, a jego grzech został przypisany wszystkim ludziom bez wyjątku, podczas gdy Chrystus, drugi Adam, doskonale przestrzegał prawa i umarł za swoje owce, aby zaspokoić wymagania Bożej sprawiedliwości. Całe dzieło sprawiedliwości Chrystusa jest przypisane wybranym, przez co będą wołać, że Chrystus jest …naszą sprawiedliwością

Jer. 23:6 Za jego dni Juda będzie zbawiona, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. A to jest jego imię, którym będą go nazywać: Jahwe naszą sprawiedliwością.


Obłuda kontrowersji

Dzieje 15:10 Dlaczego więc teraz wystawiacie Boga na próbę, wkładając na kark uczniów jarzmo, którego ani nasi ojcowie, ani my nie mogliśmy udźwignąć?

Historycznie temat zbawienia panującego Pana (Lordship Salvation) wywołał kontrowersje w XX wieku, powodując sporne dyskusje, które wciąż toczą się do dnia dzisiejszego. Ta kontrowersja zaczęła się jako riposta do „łatwej” wiary (easy believism), przekonania, że można osiągnąć zbawienie poprzez zwykłe ćwiczenie intelektualne, bez żadnych dowodów posłuszeństwa lub poddania się Chrystusowi w swoim życiu.

Ci, którzy wykładają na temat zbawienia panującego Pana (Lordship salvation), są nie tylko obłudni, ale także wprowadzają w zakłopotanie, kiedy definiują i bronią swojego ukochanego dogmatu. Wiele czołowych bastionów tej doktryny przyznało, że zostali posądzani o nauczanie zbawienia przez uczynki, czemu wielokrotnie zaprzeczali. W rezultacie orędownicy zbawienia panującego Pana (Lordship salvation) utrzymywali, że zbawienie jest tylko przez Chrystusa, a nie z uczynków, ale podstawowa teza ich argumentów zaprzeczyła ich negowaniu zbawienia przez uczynki, ponieważ nauczyciele zbawienia panującego Pana (Lordship salvation) napominali swoich czytelników, aby uznali, że zbawienie wymaga uległości i dożywotniego posłuszeństwa Chrystusowi.

Czasami czytanie o sporach między tymi, którzy afirmują zbawienie panującego Pana (Lordship salvation), a tymi, którzy tego nie robią, jest równoznaczne z obserwowaniem debaty antynomianisty z legalistą. Oba te poglądy są diametralnie przeciwstawne, radykalnie niebiblijne i przez wielu uważane za skrajne herezje.

  • Biblia nie naucza, że odrodzeni chrześcijanie mają prawo do grzechu lub mogą ignorować koszty naśladowania Chrystusa,
    .
  • ani nie utrzymuje, że posłuszeństwo lub poddanie się Chrystusowi jest warunkiem usprawiedliwienia lub koniecznością zapewnienia zbawienia.

Dlatego skrupulatnie przeanalizujmy sedno poniższej kwestii nie polegając na „słomianych”  argumentach nie debatując w sposób w jaki robią to antynomianiści czy legaliści.
.


Herezja synergicznego uświęcenia

Jakie jest sedno doktryny zbawienia panującego Pana (Lordship salvation), które należy zbadać? Często pomijaną doktryną w zbawieniu panującego Pana (Lordship salvation) jest ich wiara w synergiczne uświęcenie, ponieważ ta doktryna jest sednem kwestii otaczającej tą herezję. Tak, to prawda, że wiodący nauczyciele Lordship salvation nauczają, że Bóg monergistycznie odradza grzesznika (zbawienie jest od Pana, niezależnie od tego, czy ktoś współpracuje, czy jest posłuszny), ale później uczą, że postępujące uświęcenie jest synergiczne (grzesznicy współpracują z Bogiem). Innymi słowy:

  •  Zbawienie panującego Pana uczy, że Bóg odradza (monergizm) grzeszników, a następnie stopniowo ich uświęca (synergizm).
    .
  • Zbawienie panującego Pana uczy, że aby wiedzieć, czy ktoś jest zbawiony, czy nie, musi być zbawiony tylko przez Chrystusa (monergizm), ale także okazywać uległość lub posłuszeństwo Chrystusowi w progresywnym uświęceniu (synergizm).
    .
  • W ten sposób zbawienie panującego Pana  uczy, że zbawienie pochodzi od Pana, ale aby mieć pewność zbawienia, trzeba wierzyć, że zbawienie pochodzi od Pana i przedstawić dowody swojej współpracy z Bogiem (uczynki).

Kontrowersja objawiła się w tym, że zwolennicy zbawienia panującego Pana (Lordship salvation) nauczają, że aby wiedzieć, czy ktoś jest usprawiedliwiony lub by mieć pewność zbawienia, należy okazywać posłuszeństwo panowaniu Chrystusa, które nazywają uświęceniem synergicznym. Jest to herezja – ponieważ pojęcie synergizmu wskazuje, że dwie lub więcej osób współpracuje ze sobą.

Jeśli więc czyjaś pewność zbawienia jest uzależniona od współpracy Boga i człowieka, to apologeci zbawienia przez panującego Pana (Lordship salvatioan) nie mogą uciekać od faktu, że w rzeczywistości nauczają o usprawiedliwieniu z łaski i uczynków.
.


Owoce odrodzenia, a nie sposób usprawiedliwienia

Co ciekawe, orędownicy zbawienia panującego Pana (Lordship salvation) będą oskarżać tych, którzy odrzucają ich dogmat, o przekonaniu, że chrześcijanie:

  • nie będą się upamiętywać ze swoich grzechów,
  • będą nienawidzić prawa Bożego,
  • lekceważyć posłuszeństwo,
  • ignorować koszty naśladowania Chrystusa,
  • żyć w stanie trwałej duchowej jałowości.

W odpowiedzi na te zarzuty rozważmy następujące argumenty w celu wyjaśnienia tych kwestii:
.


Chrześcijanie będą codziennie grzeszyć i łamać każde z Bożych praw

Rzym. 3:10 Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego

.

Jakub 2:10 Kto bowiem przestrzega całego prawa, a przekroczy jedno przykazanie, staje się winnym wszystkich.

i przez pewien czas mogą potykać się o ciężkie grzechy [np. morderstwo i cudzołóstwo].

2 Sam. 12:9 Dlaczego wzgardziłeś słowem PANA, czyniąc to zło w jego oczach? Zabiłeś mieczem Uriasza Chetytę, a jego żonę wziąłeś sobie za żonę, jego zaś zabiłeś mieczem synów Ammona.

Ale Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, obdarzył Swoich wybranych darem upamiętania

Dzieje 5:31  Tego Bóg wywyższył swoją prawicą, aby był władcą i zbawicielem, aby ludowi Izraela dać upamiętanie i przebaczenie grzechów.

.

Dzieje 11:18  A usłyszawszy to, uspokoili się i chwalili Boga, mówiąc: A więc i poganom dał Bóg upamiętanie ku życiu.

i karci tych, których kocha

Hebr. 12:6 Kogo bowiem Pan miłuje, tego karze, a chłoszcze każdego, którego za syna przyjmuje.

Dlatego Boży wybrani będą pokutować w taki sam sposób, w jaki pokutował Dawid  po konfrontacji ze swoim grzechem przez Natana (2 Samuela 12) i wyznają swoje grzechy.

Psalm 51:2-4 2. Obmyj mnie zupełnie z mojej nieprawości i oczyść mnie z mego grzechu. 3. Uznaję bowiem moje występki, a mój grzech zawsze jest przede mną. 4. Przeciw tobie, tobie samemu, zgrzeszyłem i zło uczyniłem na twoich oczach, abyś okazał się sprawiedliwy w swoich słowach i czysty w swoim sądzie

.

Psalm 32:5 Wyznałem ci swój grzech i nie kryłem mojej nieprawości. Powiedziałem: Wyznam moje występki PANU, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu. Sela.

Upamiętanie i wyznanie grzechów nie są warunkami zbawienia i nie zasługują na Boże przebaczenie, ale są darami, które Bóg daje Swoim wybranym po ich odrodzeniu.
.


Biblia naucza, że odrodzeni chrześcijanie kochają Boże prawo

Psalm 119:97 O, jakże miłuję twoje prawo! Przez cały dzień o nim rozmyślam.

.

Rzym. 7:22  Mam bowiem upodobanie w prawie Bożym według wewnętrznego człowieka.

nienawidzą grzechu,

Psalm 119:104 Dzięki twoim przykazaniom nabywam rozumu; dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki fałszywej.

.

Rzym. 7:15 Tego bowiem, co robię, nie pochwalam, bo nie robię tego, co chcę, ale czego nienawidzę, to robię.

oddawali swoje życie w imię Ewangelii

Mat. 14:10 10. A posławszy kata, ściął Jana w więzieniu.

.

Dzieje. 7:57-60 57. A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i jednomyślnie się na niego rzucili. 58. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swoje szaty u stóp młodzieńca zwanego Saulem. 59. Tak kamienowali Szczepana, modlącego się tymi słowy: Panie Jezu, przyjmij mojego ducha. 60. A upadłszy na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie, nie poczytaj im tego za grzech. A gdy to powiedział, zasnął.

.

Dzieje. 12:1-2 1.W tym czasie król Herod zaczął gnębić niektórych członków kościoła. 2. I zabił mieczem Jakuba, brata Jana.

i są nowymi stworzeniami w Chrystusie.

2 Kor. 5:17 Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.

To są owoce odrodzenia, a nie sposób na usprawiedliwienie. Oczywiście żaden wierzący nie będzie doskonale przestrzegał tych praktyk, niemniej jednak są one owocem, a nie środkiem do usprawiedliwienia czy zapewnienia czyjegoś zbawienia. Kupieni krwią wierzący ufają, że Bóg przyjął ich jako sprawiedliwych na podstawie przypisanej sprawiedliwości Chrystusa i to jest ich zapewnienie zbawienia.
.


Sola Sriptura

Chrześcijanie muszą mówić tym, którzy twierdzą, że wierzą w Ewangelię, aby zbadali siebie, jeśli nie ufają i nie wierzą, że Sola Scriptura jest ostatecznym standardem oceny ich chrześcijańskiego postępowania. Radowanie się z wystarczalności  Pisma nie jest środkiem do usprawiedliwienia, ale jest owocem zbawienia.

Psalm 119:162 Raduję się z twego słowa jak ten, który znajduje wielki łup.

Dlatego ci, którzy twierdzą, że są chrześcijanami, ale jednocześnie twierdzą, że Biblia im nie wystarcza lub nie muszą badać się Słowem Bożym, przeczą sobie, ponieważ odrzucenie wystarczalności Pisma Świętego wskazuje, że nie ma żadnego standardu do zmierzenia ich chrześcijaństwa.
.


Uświęcenie jest monergistyczne

Potwierdzenie wyżej wymienionych punktów nie jest zbawieniem panującego Pana (Lordship salvation). Pamiętajcie, sedno tej herezji wynika z wiary, że zbawienie pochodzi od Pana, ale posłuszeństwo i poddanie (synergiczne uświęcenie) Chrystusowi jest wymagane, aby wiedzieć, czy ktoś jest zbawiony. Zwolennicy Lordship salvation nie są w stanie wyjaśnić, w jaki sposób ich wiara w stopniowe uświęcenie jest synergistyczna, jeśli Biblia naucza, że ​​wybrani są zbawieni do dobrych uczynków, które „Bóg przygotował wcześniej”,

Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.

a jest to „Bóg, który sprawia chęć i wykonanie”.

Filip. 2:13 Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.

Ponadto Biblia mówi, że „Bóg czyni wszystko według rady swojej woli”.

Efez 1:11 W nim, mówię, w którym też dostąpiliśmy udziału, przeznaczeni według postanowienia tego, który dokonuje wszystkiego według rady swojej woli

Dlatego pojęcie uświęcenia synergicznego jest fałszywe. Uświęcenie jest monergistyczne. Oznacza to, że Bóg, ostateczna przyczyna, aktywnie działa w Swoich wybranych, aby zrealizować swój odwieczny cel, co skutkuje wykonaniem przez przyczynę sprawczą lub wtórną (wybrani) Jego konkretnych i drobiazgowych planów.
.


Podstawa usprawiedliwienia

Na zakończenie, prawdziwi wierzący wiedzą, że całe dzieło przypisanej sprawiedliwości Chrystusa jest podstawą ich usprawiedliwienia i zapewnienia zbawienia, a posłuszeństwa lub dobrych uczynków nie można zmierzyć; to są owoce odrodzenia, a nie jego podstawa. Wierzący są zbawieni do dobrych uczynków,

Efez 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.

a Bóg działa w nich, aby chcieli i działali.

Filip. 2:13 Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.

Tak więc prawdziwi święci nie próbują oszacować swoich uczynków, ale ufają w suwerenność Boga, że będą postępować jak wierzący, którzy kochają Boże prawo

Psalm 119:97 O, jakże miłuję twoje prawo! Przez cały dzień o nim rozmyślam.

i będą postępować tak, jak Bóg suwerennie określił.

Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.

Chwała Bogu, że wybrani są uświęceni monergistycznie, nie z powodu uczynków lub prawa, ale na podstawie Jego wolnej i suwerennej łaski w Chrystusie Jezusie.

Na podstawie źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email