Pozycja arminian

Najczęściej ludzie, którzy przeciwtsawiają się doktrynie Przetrwania świętych reprezentują następującą logikę:
Jeśli raz zbawiony to na zawsze zbawiony, zatem mogę grzeszyć ile wlezie prawda? A przecież Pismo ostrzega ze tacy ludzie nie odziedziczą Królestwa. Zatem jeśli będąc zbawionym zaczynam trwać w grzechu, tracę zbawienie do czasu upamiętania.

Otóż my nie głosimy takiej nauki.

Biblijna perspektywa

Pismo naucza, ze zbawiony wytrwa w wierze.

Kol 1:9-19

9 Dlatego i my od tego dnia, w którym to usłyszeliśmy, nie przestajemy za was się modlić i prosić, abyście byli napełnieni poznaniem jego woli we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu;

10 Abyście postępowali w sposób godny Pana, by podobać mu się we wszystkim, w każdym dobrym uczynku wydając owoc i wzrastając w poznawaniu Boga;

11 Umocnieni wszelką mocą według jego chwalebnej potęgi, ku wszelkiej cierpliwości i wytrwałości z radością;

12 Dziękując Ojcu, który nas uzdolnił do uczestnictwa w dziedzictwie świętych w światłości;

13 Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna;

14 W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów.

15 On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia.

16 Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone.

17 On jest przed wszystkim i wszystko istnieje (συνεστηκεν synestēken) dzięki niemu.

18 On też jest głową ciała – kościoła; on jest początkiem i pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy;

19 Ponieważ upodobał sobie Ojciec, aby w nim zamieszkała cała pełnia;

20 I żeby przez niego pojednał wszystko ze sobą, czyniąc pokój przez krew jego krzyża; przez niego, mówię, to, co jest na ziemi, jak i to, co jest w niebie.

21 I was, którzy kiedyś byliście obcymi i wrogami umysłem w niegodziwych uczynkach, teraz pojednał;

22 W jego doczesnym ciele przez śmierć, aby was przedstawić jako świętych, nieskalanych i nienagannych przed swoim obliczem;

23 (Tak jest) Jeśli tylko trwacie w wierze, ugruntowani i utwierdzeni, niedający się odwieść od nadziei ewangelii, którą usłyszeliście, a która jest głoszona wszelkiemu stworzeniu pod niebem, której ja, Paweł, stałem się sługą;


Logiczny ciąg przyczynowo skutkowy

Bóg-Syn stworzyciel i głowa kościoła ⇒ chwalebna potęga Boża ⇒ odkupienie i przebaczenie ⇒ przeniesienie do królestwa ⇒ uzdolnienie do uczestnictwa w dziedzictwie  ⇒ umocnienie wszelką mocą ⇒ wydawanie owoców i poznanie Boga ⇒ wytrwanie


Argument Pawła jest nastęujący:

  • Poznanie woli Bożej zawartej w Piśmie Świętym skutkuje duchową mądrością i zrozumieniem oczekiwań Boga wobec wierzącego, wers 9
    .
  • To prowadzi do postępowania, jakie Bogu się podoba, są to owoce wiary, wers 10
    .
  • Możliwość godnego postępowania nie pochodzi z człowieka lecz ma swoje źródło w Bogu, w Bożej wszechmocnej potędze, wers 11
    .
  • Boża moc, a nie ludzkie starania, uzdralnia do chodzenia w światłości, do osiągnięcia dziedzictwa, którym jest końcowe odkupienie, niebiańska społeczność z Bogiem, wers 12

  • Chodzenie w światłości ma swoje źródło nie w człowieku lecz w mocy Bożej. Jest to moc skuteczna w przemianie, poddająca sobie absolutnie wszystko: świat fizyczny, świat duchowy, ludzką wolę, pragnienia, duszę. Tak jak Chrystus jest w stanie przemienić podłe ludzkie ciała i upodobnić je do Swojego uwielbionego ciała, tak też tą samą mocą zmienia wnętrze wierzącego.

Filip. 3:21 On przemieni nasze podłe ciało, aby było podobne do jego chwalebnego ciała, zgodnie ze skuteczną mocą, którą też może poddać sobie wszystko.
.

  • To Bóg wyrwał człowieka z ciemności, który nie miał z tym nic wspólnego. Boża moc zapewniła przeniesienie do Królestwa Jego Syna, jest to moc duchowego zmartwychwstania, wers 13
    .
  • Odkupienie (spłacenie długu wobec Boga) nastąpiło przez zastępczą ofiarę Syna, która skutecznie przeniosła wszystkich odkupionych do królestwa Syna, do niebiańskiej społeczności z Bogiem, wers 14
    .
  • Jak potężna jest to moc świadczą kolejne wersy. Odkupienia nie mógł uczynić nikt inny jak tylko sam Bóg. I tak Bóg-Syn ofiarował samego siebie za okup za wielu. Paweł odnosi się do Chrystologii ukazując, że odkupiciel:
    .
    – jest On współistotny Ojcu, wers 15
    – posiada najwyższą możliwą pozycję, wers 15
    – jest twórcą wszelkiego stworzenia dla Jego własnej chwały, wers 16
    – jest wieczny, wers 17
    – podtrzymuje wszechświat przy istnieniu; istotnym jest, że Apostoł używa słowa w czasie teraźniejszym wynikającym z czasu przeszłego, co jasno wskazuje na dokonane stworzenie w wersie 16; tak jak Syn stworzył wszystko jako jedna istota (lecz trzy osoby) tak też obecnie stworzenie jest przez Niego podtrzymywane przy istnieniu osobiście.
    .
    συνεστηκεν synestēkenstanęło razem
    Część mowy: czasownik
    Tryb: orzekający
    Czas: teraźniejszy wynikający z czasu przeszłego
    Strona: czynna
    Osoba: trzecia
    Liczba: pojedyncza
    .
    – Syn jest głową ciała; to głowa jest odpowiedzialna za kierowanie ciałem, zatem i poszczególnymi członkami, a nie odwrotnie, wers 18
    – Syn jest całkowicie Bogiem, dowód leży w Jego naturze, istocie, wersy 19
    – Syn jest jedynym dostępnym i skutecznym mediatorem między człowiekiem a Bogiem, wersy 20-22
  • Całkowite i wytrwanie w wierze do końca życia jest dowodem zbawienia, które jest możliwe wyłącznie dzięki Bożemu ugruntowaniu, wers 23

Rozumiemy zatem, że to wszechmocny Bóg-Stworzyciel umacnia ku wytrwaniu. To On uzdalnia do uczestnictwa w dziedzictwie tą samą mocą, którą tak stworzył jak i podtrzymuje wszechświat przy istnieniu, to On kieruje krokami człowieka, On zabezpiecza, On podtrzymuje przy życiu, zatem jakim cudem czlowiek mialby odpaść od wiary, skoro Bóg umacnia i uzdalnia?

Odpadniecie od wiary to brak mocy do wytrwania i niezdolnosc do uczestnictwa. Jeśli uznamy, że odpoadnięcie od wiary (w konsekwencji od zbawienia) jest możliwe, konsekwentnie musimy uznać, że:

  • Poznanie woli Bożej zawartej w Piśmie nie skutkuje mądrością i zrozumieniem oczekiwań Boga
  • Człowiek zdany jest tylko na siebie
  • Boża moc jest niewystarczająca do utrzymania człowieka w wierze
    .
    zatem
    .
  • Bóg nie jest w stanie wyrwać człowieka z królestwa ciemności
  • Ofiara Chrystusa była niewystarczająca
  • Na krzyżu odkupienia nie dokonał Bóg
  • Bóg nie jest stworzycielem wszechświata
  • Bóg nie jest wieczny, jest zatem stworzeniem
  • Syn nie jest głową ciała
  • Syn nie jest Bogiem

Jak widzimy nieuniknione wnioski wypływające z błędnej nauki o utracalności wiary są katastrofalne dla chrześcijańskiej teologii. Doktrynę o utracalności zbawienia należy uznać za herezję zatracenia. Nauka ta jest sprzeczna z Pismem Świętym

Zaprzeczając teologii Arminian Pismo naucza, że wiara nie wynika z człowieka, lecz jest Bożym dziełem w człowieku. Tak jak Bóg wskrzesił Chrystusa, tak samo wskrzesił chrześcijanina. Wiara zostaje udzielona chrześcijaninowi w momencie efektywnego zbawienia (zostaje wskrzeszony przez wiarę). Duchowy trup nie mógł w sobie wzbudzić wiary aby zostać zbawionym, potrzebna była zewnętrzna, Boża interwencja. Tak więc jeśli nie było trudnością dla Boga udzielić wiary martwej duchowo istocie i tym samym powołać ją do życia, o ileż łatwiej będzie zachować wskrzeszonego z martwych przy życiu poprzez wiarę, która ma swoje źródło u Boga i jest Jego działaniem?

Kol. 2:12 Pogrzebani z nim w chrzcie, w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę, która jest działaniem Boga, który go wskrzesił z martwych.
.
2 Piotra 2:1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
.
Filip. 1:29 Gdyż wam dla Chrystusa dane jest nie tylko w niego wierzyć, ale też dla niego cierpieć;
..
Dzieje 18:27 Kiedy chciał udać się do Achai, bracia go zachęcili i napisali do uczniów, aby go przyjęli. Gdy tam przybył, bardzo pomagał tym, którzy uwierzyli dzięki łasce Bożej.
..
Efez. 2:8-10 8 Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.
.
1 Piotra 5:10 A Bóg wszelkiej łaski, ten, który nas powołał do swojej wiecznej chwały w Chrystusie Jezusie, po krótkotrwałych cierpieniach waszych niech uczyni was doskonałymi, utwierdzi, umocni i ugruntuje.
.
Efez. 3:16 Aby według bogactwa swej chwały sprawił, żeby wasz wewnętrzny człowiek był utwierdzony mocą przez jego Ducha;
.
Jan 10:28-29 28 A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki. 29 Mój Ojciec, który mi je dał, większy jest od wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki mego Ojca.
.
2 Kor. 1:21-22 21 Tym zaś, który utwierdza nas razem z wami w Chrystusie, i który nas namaścił, jest Bóg; 22 Który też zapieczętował nas i dał do naszych serc Ducha jako zadatek.
.
2 Kor. 2:4-6 4 A taką ufność mamy przez Chrystusa ku Bogu. 5 Nie żebyśmy sami z siebie byli w stanie pomyśleć coś jakby z samych siebie, lecz nasza możność jest z Boga. 6 On też uczynił nas zdolnymi sługami nowego testamentu, nie litery, ale Ducha; litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia.

.


Analogia Scriptura

Potwierdzenie nauki Apostoła Pawła widzimy u Apostoła Piotra

1 Piorta 1:3-5

3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który według swego wielkiego miłosierdzia zrodził nas na nowo do żywej nadziei przez wskrzeszenie Jezusa Chrystusa z martwych;

4 Do dziedzictwa niezniszczalnego i nieskalanego, i niewiędnącego, zachowanego (τετηρημένην tetērēmenēn) w niebie dla was;

5 Którzy jesteście strzeżeni (φρουρουμένους phrouroumenous) mocą Boga przez wiarę ku zbawieniu, przygotowanemu do objawienia się w czasie ostatecznym.

τηρέω tereo – zachować, strzec, trzymać mocno
φρουρέω phroureó – strzec, zachowywać, być pod strażą, albo w celu zapobieżenia wrogiej inwazji, albo aby powstrzymać mieszkańców oblężonego miasta przed ucieczką

Powyższy fragment unicestwia szaloną doktrynę zakładającą wysiłki człowieka jako niezbędny element zachowania zbawienia.

  • To Bóg według swego miłosierdzia narodził człowieka na nowo, człowiek nie miał z tym nic wspołnego.
    .
  • To Bóg sprawia, że dziedzictwo jest zachowane dla zbawionego, człowiek nie ma z tym nic wspólnego.
    .
  • To Bóg swoją mocą zachowuje człowieka przez żywą nadzieję i wiarę w taki sposób, że powstrzymuje go przed odejściem od Boga. Serce zbawionego zawsze jest wierzące.
    .
  • Od momentu nowego narodzenia aż do czasu osiągnięcia zbawienia w czasie ostatecznym wierzący zachowywany jest w wierze przez moc Bożą, w ten sposób całkowicie strzeżony i zabezpieczony, nie ma czego się obawiać.
    .
  • Wiara zawsze skutkuje wydawaniem dobrych owoców co umożliwia odróżnienie dzieci Boga od dzieci diabła

1 Jana 3:10 Po tym poznaje się dzieci Boże i dzieci diabła: Każdy, kto nie czyni sprawiedliwości, nie jest z Boga, jak i ten, kto nie miłuje swego brata.

Tylko ze wzgledu na milosierdzie Boże jestesmy zachowani do zbawienia (a nie nasze uczynki). Zbawienie to jest zachowane dla nas tj każdy ma je zabezpieczone. To Bóg strzeże chrześcijan aby osiągnęli to zachowane zbawienie a środkiem do osiągnięcia tego, namacalnym dowodem jest wiara jaką każdy chrześcijanin ma w sobie dzięki mocy Bożej a nie swoim wysilkom….i dobra wiadomosc. Bedziemy strzezeni do konca, tj. do czasu stanięcia z Bogiem twarzą w twarz, czyli do zbawienia, przygotowanego do objawienia się w czasie ostatecznym.

Efez. 3:1 Dlatego ja, Paweł, więzień Chrystusa Jezusa dla was, pogan;

..


Grzech a wiara

Pytanie: Czy taka osoba nie może odejść od Wiary? A czy może popaść w trwanie w grzechu ? Co będzie kiedy nie zdąży pokutować i zaprzestać lub wrócić do wiary bo np zginie w wypadku ?

Odpowiedź: Zbawienie nie jest utracane w momencie zgrzeszenia. W zasadzie żaden wyznawca utracalności zbawienia nie jest w stanie stwierdzić, gdzie leży granica, tj. ile trzeba nagrzeszyć aby to zbawienie utracić. Wiemy natomiast że:
.

Owocem wiary zawsze są dobre uczynki

Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.
.
Jan 15:16 Nie wy mnie wybraliście, ale ja was wybrałem i przeznaczyłem, abyście wyszli i wydali owoc, i aby wasz owoc trwał, i aby Ojciec dał wam to, o cokolwiek poprosicie go w moje imię.
.
Jakub 2:26 Jak bowiem ciało bez ducha jest martwe, tak i wiara bez uczynków jest martwa.

.

Trwający w grzechu nigdy nie byli wierzący

1 Jana 1:6 Jeśli mówimy, że mamy z nim społeczność, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie czynimy prawdy.
.
1 Jana 2:4 Kto mówi: Znam go, a nie zachowuje jego przykazań, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy.
..
1 Jana 3:6 Każdy więc, kto w nim trwa, nie grzeszy. Każdy, kto grzeszy, nie widział go ani go nie poznał.

Jeśli zatem ktoś trwa w nieupamiętaniu, ten nigdy Pana nie poznal. Czlowiek trwajacy w grzechu kłamie, że zna Boga, nie ma w nim prawdy Bożej, nie poznał nigdy Boga

Jak zatem może utracić zbawienie osoba, która nigdy zbawiona nie była?

Mowa tu oczyiwiscie o nominalnych pseudochrześcijanach

1 Jana 2:19 Wyszli spośród nas, ale nie byli z nas. Gdyby bowiem byli z nas, zostaliby z nami. Lecz wyszli spośród nas, aby się okazało, że nie wszyscy są z nas.

.
.


Podsumowanie

Teologia arminian jest wysoce niebezpieczna i godzi nie tylko w wystarczalność ofiary Chrystusa, ale także w Boskość Syna i wszechmoc Boga.

Wierzymy, że zbawiony chrześcijanin jest przez Boga wyposażony i uzdolniony w doskonały sposób do efektywnego sprwaowania swojego zbawienia w pełnym posłuszeństwie (z bojaźnią i drżeniem).

Odrzucamy również teologię głoszącą nieutracalność zbawienia niezależnie od uczynków, która w rzeczywistości zachęca do grzeszenia.

Osoby, które nie wytrwały w wierze, które nie trwają w wydawaniu dobrych uczynków nigdy naszymi braćmi nie były.

Raz zbawiony, na zawsze zbawiony bracia

Soli Deo Gloria


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email