Mowa o krzyżu bowiem jest głupstwem dla tych, którzy giną, ale dla nas, którzy jesteśmy zbawieni, jest mocą Boga.1 Kor. 1:18

Przeciwnk krzyża

Ponieważ na krzyżu odbył się Boży sąd grzechów wszystkich osób, jakie kiedykolwiek miały uwierzyć, gdzie Chrystus w pełni poniósł karę w miejsce każdego zbawionego, nie tylko przeciwnik Boga wykręca proste ścieżki zbawienia z łaski przez wiarę, gdzie dobre uczynki są owocem upamiętania i jednym ze sprawdzianów wiary ale i uwłacza samemu krzyżowi.

O łasce

Efez. 2:8-9 8 Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. 9 Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.

Efez. 1:7 W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów, według bogactwa jego łaski;

Gal. 2:16 Wiedząc, że człowiek nie jest usprawiedliwiony z uczynków prawa, ale przez wiarę w Jezusa Chrystusa, i my uwierzyliśmy w Jezusa Chrystusa, abyśmy byli usprawiedliwieni z wiary Chrystusa, a nie z uczynków prawa, dlatego że z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało.

Rzym. 3:20 Dlatego z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało w jego oczach, gdyż przez prawo jest poznanie grzechu.

Rzym. 3:28 Tak więc twierdzimy, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez wiarę, bez uczynków prawa.

Narodzeniu z góry musi towaryszyć upamiętanie z grzechów. Brak upamiętania oznacza, że człowiek jest samozwiedziony i nie ma w nim miłości Bożej. Nie tej ludzkiej miłości fileo opartej o sentyment lecz miłości agape – bezwarunkowej, takiej, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko przetrzyma (1 Kor. 13:7).

Jan 14:15 Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania.

Jan 14:21 Kto ma moje przykazania i zachowuje je, ten mnie miłuje. A kto mnie miłuje, będzie go też miłował mój Ojciec i ja go będę miłował, i objawię mu samego siebie.

1 Jana 5:2 Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i zachowujemy jego przykazania.

Ale nie tylko tak antychryst niszczy drogę zbawienia. Oprócz teologicznej sieczki zwanej zbawieniem z uczynków, sakramentów, chrztu wodnego itp. ślepym ludziom diabeł podsuwa do spożywania wiarę w upalowanie. A ktokolwiek odrzuca krzyż na rzecz pala idzie na zatracenie.
.

Krzyż a nie pal

W grece koine (w której spisano Nowy Testament) występują dwa czasowniki opisujące ukrzyżowanie:

  1. σταυρόω stauro – ukrzyżować – (47 wystąpień w Nowym Testamencie), pochodna słowa σταυρός stauros – poprzeczka krzyża – (27 wystąpień)
  2. ἀποτυμπανίζω apotumpanizo – ukrzyżować na desce – (0 – słownie zero – wystąpień w Nowym Testamencie), pochodna słowa τυμπανίζω tumpanizo – torturować, łamać kołem (1 wystąpienie w Nowym Testamencie: Hebr. 11:35)
  3. ἀνασκολοπίζω anaskolopizo – upalować – (0 – słownie zero – wystąpień w Nowym Testamencie)

Polskie słowo krzyż pochodzi od łacińskiego crux. Termin ten odnosi się do drewnianej konstrukcji służącej do wieszania na niej kryminalistów w celu egzekucji. Termin krucyfiks pochodzi od łacińskiego crucifixus czy też cruci fixus, imiesłów bierny słowa crucifigere lub cruci figere, co znaczy „ukrzyżować” lub „przymocować do krzyża”.

W niektórych przypadkach skazaniec był zmuszany do niesienia belki poprzecznej (trwaresu) na miejsce egzegucji. Cały krzyż ważył ponad 135 kg, jednak deska poprzeczna nie była tak wielkim obciążeniem, gdyż ważyła 45 kg. Rzymski historyk Tacyt napisał, że miasto Rzym posiadało specjalne miejsce do przeprowadzania egezkucji znajdujące się za Bramą Esquiline, gdzie istniał specjalnie wydzielony obszar do krzyżowania niewolników. Belki główne krzyża były tam przymocowane na stałe, podczas gdy belki poprzeczne były do nich przyczepiane wraz z przybitymi do nich skazańcami.
.

Stauros czyli patibulum

staurós – część krzyża rzymskiego; promień krzyżowy (łac. patibulum) umiejscawiany na szczycie wertykalnej części tworząc dużą literę T. Ta część krzyża była niesiona przez przestępcę.

Poszukamy teraz czym bylo „patibulum”: Pozioma belka krzyża przeznaczonego do ukrzyżowania. Mogła być przymocowywana dwie lub trzy stopy poniżej górnego końca słupa pionowego, ale najczęściej przez Rzymian używana była forma Tau, o przekroju w kształcie litery T. W tym przypadku patibulum umieszczano na szczycie słupa. Patibulum ważyło około 45 kg. Do niego przybijano ręce skazańca, kiedy leżał on na ziemi. Potem sznurami podnoszono krzyżowanego do góry.

Nazwa patibulum pochodzi od łacińskiego słowa „patulus” oznaczającego „otwarty, szeroki, który rozciąga się”. (źródło)

Dlaczego rozciąganie jest takie ważne? Ponieważ w mowie potocznej I wieku wyrażenie „rozciągnąć ręce” oznaczało ukrzyżowanie, czyli przybicie najpierw do stauros a następnie zawieszenie belki poprzecznej na belce wertykalnej.

A tutaj dowód ze Słowa Bożego, w Ewangelii Jana czytamy:

Jan 21:18-19 Gdy jednak się zestarzejesz, rozciągniesz (ἐκτενεῖς ekteneis) swoje ręce, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz. 19 Powiedział to, dając znać, jaką śmiercią miał uwielbić Boga.

ἐκτείνω ekteino – rozciągać

Ręce Piotra zostały rozciągnięte i przybite do patibulum a następnie zawieszone na belce głównej. Jezus został ukrzyżowany również przez rozciągnięcie rąk.
.

Ostrzeżenie

Według Pisma krzyżujący zostawili miejsce u góry pionowej belki, aby przybić sporą tablicę w trzech językach głoszącej „To jest Król Żydowski”.

Łuk. 23:38 Był też nad nim napis sporządzony w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: To jest król Żydów.

Jan 19:19-20 19 Sporządził też Piłat napis i umieścił na krzyżu. A było napisane: Jezus z Nazaretu, król Żydów. 20 Napis ten czytało wielu Żydów, bo miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było to napisane po hebrajsku, po grecku i po łacinie.

Niestety w tak zwanym palu egzekucyjnym nie ma miejsca na zawieszenie sporej tablicy tuż nad głową z napisem w trzech językach. Taka tablica nie może się tam zmieścić, ponieważ tuż nad głową w takim przypadku znajdują się ręce.

Mat. 27:27 I umieścili nad jego głową (a nie nad rękami) napis z podaniem jego winy: To jest Jezus, król Żydów.

Dla świadków strażnicy Russella mowa o krzyżu jest głupstwem a oni sami podpadają pod sąd Boży. Przestrzegamy, jeśli ktoś głosi upalowanie Jezusa to idzie na zatracenie. Wzywamy wszystkich głoszących doktrynę upalowania Jezusa do upamiętania i oddania czci Chrystusowi jako Bogu i zbawicielowi.

Krzyż w chrześcijaństwie Pal egzekucyjny w organizacji
Przejaw Bożej sprawiedliwości i miłości: Bóg zamiast ukarać grzesznika przyjmuje karę na siebie. W tym celu druga osoba Boga, Jezus Chrystus przyjmuje na siebie ludzką naturą (nie tracąc Boskiej) i ponosi śmierć na krzyżu. Bóg pozostaje sprawiedliwy i miłosierny poniważ kara została poniesiona przez doskonałą istotę (Boga i człowieka zarazem), gniew Boży w pełni zaspokojony w pełni.

 

1 Tym. 3:16 A bez wątpienia wielka jest tajemnica pobożności: Bóg objawiony został w ciele

 

Rzym. 9:5 Do których należą ojcowie i z których według ciała pochodzi Chrystus, który jest nad wszystkimi, Bóg błogosławiony na wieki Amen.

 

Łuk. 23:41 My doprawdy – sprawiedliwie, bo odbieramy należną zapłatę za nasze uczynki, ale on nic złego nie zrobił.

 

1 Jana 3:5 A wiecie, że on się objawił, aby zgładzić nasze grzechy, a w nim nie ma grzechu.

 

1 Jana 4:10 Na tym polega miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że on nas umiłował i posłał swego Syna, aby był przebłaganiem za nasze grzechy.

Przejaw niesprawiedliwości i braku miłości Jehowy:

 

Według organizacji Jezus jest pierwszym stworzeniem i jako

jedyny został stworzony bezpośrednio przez Jehowę. To tak naprawdę archanioł Michał.

 

Według doktryny świadków Strażnicy Russela po powrocie do nieba Chrystus ponownie stał się archaniołem Michałem.

 

Zatem karę za grzechy ludzi poniósł wcielony archanioł Michał, stworzenie. Jest to przejaw skrajnej niesprawiedliwości i braku miłości, ponieważ niesprawiedliwym jest wydać wyrok na niewinnego. To tak, jakby Nowak ukradł a sędzia wymierzył za to karę Kowalskiemu.

Duchowe uzdrowienie każdego wierzącego i przywrócenie do życia w sprawiedliwości.

 

1 Piotra 2:24 On nasze grzechy na swoim ciele poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom, żyli dla sprawiedliwości; przez jego rany zostaliście uzdrowieni.

Wśród świadków Strażnicy często widoczne są objawy depresji i wypalenia.

Bóg przez dzieło krzyża zbawił do życia wiecznego ogromne rzesze ludzi. Jezus wskrzesi ich w dniu ostatecznym.

1 Jana 2:2 I on jest przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata.

 

Jan 3:16 Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Jan 6:40 I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu   ostatecznym.

Jehowa przez dzieło upalowania obdarował życiem wiecznym 144 tysiące swoich świadków. Ci w niebie utworzą rząd nazwany w Biblii Królestwem Bożym, reprezentujący zwierzchnią władzę Jehowy. Reszta członków organizacji może liczyć (jeśli sobie zasłuży) na tysiącletnie życie na ziemii.

Jezus przez krzyż pojednał wszystkich wierzących z Bogiem. Ponieważ Jezus jest drugą osobą Boga, pojednał wierzących również z samym sobą.

Efez. 2:16 I aby pojednać z Bogiem obydwu w jednym ciele przez krzyż, zgładziwszy przez niego nieprzyjaźń.

 

Kol. 1:20 I żeby przez niego pojednał wszystko ze sobą, czyniąc pokój przez krew jego krzyża; przez niego, mówię, to, co jest na ziemi, jak i to, co jest w niebie.

Wcielony archanioł Michał nie pojednał z Bogiem nikogo. Wszyscy muszą zasłużyć na zbawienie wytrwałą pracą i miłą postawą wobec prześladowań.

Wymazanie wszystkich win – przeszłych, teraźniejszych i przyszłych

Kol. 2:14 Wymazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach, który był przeciwko nam, i usunął go z drogi, przybiwszy do krzyża;

Winy wierzących świadków Strażnicy nie są wymazane. Do nieba trafi 144 tysiące najlepszych moralnie i duchowo członków organizacji, którzy są jej najbardziej oddani.

 

Print Friendly, PDF & Email