Ogrom grzechu

Król Dawid zabil z premedytacją męża Batszeby, z którą dopuścił się cudzołóstwa. Wcześniej uwiódł jego żonę I zbeszcześcił uświęcony przez Boga związek cudzołążąc z nią. Ponieważ Batszeba zaszła w ciążę, a jej mąż w tym czasie walczył dla króla broniąc Izraela, aby zapobiec skandalowi Dawid wymyślił podstępny plan uśmiercenia Uriasza, w którym to planie użył wielu żołnierzy. Był to ciężki grzech. Cudzołóstwo, spisek przeciw niewinnemu (który nota bene miłował Dawida), zabójstwo. Mimo wszystko całe zło zostało odpuszczone przez Boga.

Na bliskim wschodzie chrześcijanie są torturowani, następnie mordowani. Kobiety gwałcone. Dla niektórychświadomość ich losu jest zbyt ciężka do uniesienia. Aby uniknąć ogromu bólu, przeciągających się w nieskończoność tortur, pohańbienia przez gwałcicieli wyznających diabła kryjącego się pod imieniem allah niektórzy popełniają samobójstwo wiedząc, że na koniec i tak czeka ich śmierć z ręki muzułmanów. Czy w takim przypadku grzech samobójstwa jest cięższy od grzechu Dawida? Czy wierzący człowiek, który ulegnie słabości i pozbawi się życia idzie na zatracenie?


Grzech samobójstwa

Samobójstwo jest ciężkim grzechem porównywalnym do morderstwa, jednak może być odpuszczone jak każdy inny grzech.

2 Mojż. 20:13 Nie będziesz mordował

2 Mojż. 21:23 Ale gdzie by śmierć zaszła, tedy dasz duszę za duszę

Pismo mówi jasno, że zbawionym przez Boga odpuszczono wszystkie ich grzechy – przeszłe, teraźniejsze i przyszłe.

Kol. 2:13-14 13 I was, gdy byliście umarłymi w grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, razem z nim ożywił, przebaczając wam wszystkie grzechy; 14 Wymazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach, który był przeciwko nam, i usunął go z drogi, przybiwszy do krzyża;

W Liście do Rzymian Paweł naucza, że nic nie może nas oddzielić od miłości Bożej w Jezusie Chrystusie.

Rzym. 8:38-39 38 Jestem bowiem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani zwierzchności, ani moce, ani teraźniejsze, ani przyszłe rzeczy; 39 Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie będzie mogło nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.

Zatem jeśli prawdziwy chrześcijanin popełniłby samobójstwo w momencie swojej ekstremalnej słabości, pójdzie do nieba.

Judy 1:24 A temu, który może was ustrzec od upadku i przedstawić jako nienagannych, z radością przed obliczem swojej chwały;


Zbawiony czy samozwiedziony?

Jednak powstaje pytanie o prawdziwość wiary osób, które odbierają sobie życie, czy też na poważnie to rozważają – możliwym jest równie dobrze, że takie osoby nigdy nie były zbawione.
.

Nadzieja

Tak jest ponieważ dzieci Boże nieustannie nazywane są przez Pismo tymi, którzy posiadają nadzieję, np.

Dzieje 24:15 Mając nadzieję w Bogu, że będzie zmartwychwstanie, którego i oni oczekują, zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych.

Rzym. 5:2-5 2 Dzięki któremu też otrzymaliśmy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Boga. 3 A nie tylko to, ale chlubimy się też uciskami, wiedząc, że ucisk wyrabia cierpliwość; 4 A cierpliwość – doświadczenie, doświadczenie zaś – nadzieję; 5 A nadzieja nie przynosi wstydu,ponieważ miłość Boga jest rozlana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany.

2 Kor. 1:10 On to wyrwał nas z tak wielkiej śmierci i jeszcze wyrywa. W nim też mamy nadzieję, że nadal będzie wyrywać;
.

Cel życia

Bóg dał wierzącym cel w życiu

Łuk. 9:23-25 23 Mówił też do wszystkich: Jeśli ktoś chce pójść za mną, niech się wyprze samego siebie, niech bierze swój krzyż każdego dnia i idzie za mną . 24 Kto bowiem chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mojego powodu, ten je zachowa. 25 Bo cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, jeśli samego siebie zatraci lub szkodę poniesie?

Rzym. 8:28 A wiemy, że wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, to jest tych, którzy są powołani według postanowienia Boga.

Kol. 1:29 Nad tym też się trudzę, walcząc według jego mocy, która potężnie działa we mnie.

Ci, którzy myślą o samobójstwie nie posiadają ani nadziei ani celu w życiu
.

Trwanie w grzechu

Ponadto, osoba ciągle rozważająca samobójstwo grzeszy w swoim sercu.

Przysł. 23:7 Bo jak myśli w swym sercu, taki on jest. Jedz i pij – mówi do ciebie, ale jego serce nie jest z tobą.

Jan ostrzega, że nikt, kto jest narodzony z góry nie może trwać w grzechu.

1 Jana 3:9 Każdy, kto się narodził z Boga, nie popełnia grzechu, bo jego nasienie w nim pozostaje i nie może grzeszyć, gdyż narodził się z Boga.
.

Ostateczny dowód

I na koniec, samobójstwo często jest ostatecznym dowodem serca, które odrzuca panowanie Jezusa Chrystusa, ponieważ jest to czyn, przez który grzesznik całkowicie bierze swoje życie w swoje własne ręce zamiast poddać się woli Bożej dotyczącej jego życia. Z pewnością wielu z odbierających sobie życie na sądzie usłyszy od Pana Jezusa te przerażające słowa

Mat. 7:23 Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość.
.

Niezwykle rzadkie przypadki

Tak więc pomimo tego, że możliwym jest aby prawdziwy wierzący popełnił samobójstwo, wierzymy, że jest dzieje się tak w niezwykłych przypadkach. Ktoś rozważający samobójstwo powinien zostać wezwany do zbadania siebie, czy jest w wierze

2 Kor. 13:5 Badajcie samych siebie, czy jesteście w wierze, samych siebie doświadczajcie. Czy nie wiecie o samych sobie, że Jezus Chrystus jest w was? Chyba że zostaliście odrzuceni.

John MacArthur, źródło

.


Nieprzebaczalny grzech

Istnieje tylko jeden nieprzebaczalny grzech. Jest nim świadome odrzucenie Chrystusa pomimo posiadania wszelkich dowodów Pisma Świętego i działania Ducha Świętego, który przekonuje o grzechu, sprawiedliwości i sądzie. Osoby, które twierdzą, że samobójstwo dokonane przez osobę wierzącą jest nieprzebaczalnym grzechem muszą przedstawić Biblijny dowód, że jedynym nieprzebaczalnym grzechem jest właśnie samobójstwo. Takiego dowodu nie ma w Piśmie Świętym. Istnieje jednak bardzo interesujący fragment, który może odnosić się do braci w Chrystusie, którzy popełnili grzech prowadzący do śmierci, czyli pozbawili się życia:

Jana 5:16 Jeśli ktoś widzi swego brata, który popełnia grzech nie na śmierć, niech się za niego modli, a Bóg da mu życie, to jest tym, którzy popełniają grzech nie na śmierć. Jest grzech na śmierć. Nie mówię, aby ktoś modlił się za to.

Wiemy, że

1. Człowiek wierzący może popaść w ciężki grzech

2. Może to być grzech tak ciężki jak morderstwo z premedytacją

3. Grzech jest oznaką slabości

4. Czlowiek wierzacy może nie zaufać Bogu, który obiecal dać wyjście z pokuszenia

1 Kor. 10:13 Nie nawiedziła was pokusa inna niż ludzka. Lecz Bóg jest wierny i nie pozwoli, żebyście byli kuszeni ponad wasze siły, ale wraz z pokusą da wyjście, żebyście mogli ją znieść.

i wpaść w pokuszenie oraz sidła grzechu co owocuje upadkiem

Rzym. 14:4 Kim jesteś ty, że sądzisz cudzego sługę? Dla własnego Pana stoi albo upada. Ostoi się jednak, gdyż Bóg może go utwierdzić.

5. Takim grzechem może być samobójstwo, jawiące się w umyśle kuszonego „lepszym rozwiązaniem, lepszą alternatywą” w stosunku do czekającej na wierzącego kaźni i tortur.

6. Bóg może odwoływać z tego świata wierzących trwających w grzechu, którzy z niego nie pokutują zatem argument, że człowiek popełniający samobójstwo nie może z niego się upamiętać (przez co nie jest zbawiony) jest nieadekwatny.

1 Kor. 11:29-30 29 Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego. 30 Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło.

Z drugiej strony musimy sobie uświadomić, że człowiek narodzony z góry nie myśli o samobójstwie, ponieważ wypełnia go Boży Duch dający cel w życiu i wytrwanie w trudach życia. Tak więc należy zadać sobie pytanie, czy osoba popełniająca samobójstwo była wierząca?
.


Biblijnie zaakceptowane samobójstwo

Sędz. 16:27-30

27 A dom był pełen mężczyzn i kobiet, byli tam wszyscy książęta Filistynów, na dachu zaś było około trzech tysięcy mężczyzn i kobiet, którzy się przyglądali, gdy Samson ich zabawiał.

28 Wówczas Samson wezwał PANA i powiedział: Panie BOŻE, wspomnij na mnie, proszę, i wzmocnij mnie tylko ten jeden raz, Boże, abym mógł się zemścić już na Filistynach za dwoje moich oczu.

29 Ujął więc Samson obie środkowe kolumny, na których stał dom i o które się wsparł, jedną swoją prawą ręką, a drugą swoją lewą ręką.

30 Potem Samson powiedział: Niech umrę z Filistynami. A gdy się o nie mocno oparł, dom upadł na książąt i na cały lud, który w nim był. A martwych, których zabił przy swojej śmierci, było więcej niż tych, których zabił za swego życia.

Fragment ten naucza, że

  • Wybrany przez Boga Samson świadomie pozbawił się życia, wers 30 niech umrę z Filistynami
    .
  • Śmierć przyszła na Samsona z jego własnej ręki, wers 30 A gdy się o nie mocno oparł (o dwie środkowe kolumny), dom upadł na książąt i na cały lud, który w nim był.
    .
  • Z pwoodu grzechu Samson utracił nadludzką siłę, jaką otrzymał w darze od Boga. Bóg obdarzył Samsona nadludzką siłą aby ten mógł dokonać tego czynu w odpowiedzi na modlitwę, wers 28 Panie BOŻE, wspomnij na mnie, proszę, i wzmocnij mnie tylko ten jeden raz,
    .
  • Samson wykonał wolę Bożą, wers 30 A martwych, których zabił przy swojej śmierci, było więcej niż tych, których zabił za swego życia
    .
  • Samson świadomie i sam pozbawił się życia, można zatem uznać ten przypadek za samobójstwo zgodne nie tylko przyzwoleniem Bożym ale z aktywną wolą Bożą, pod Bożym kierownictwem, ponieważ Bóg udzielił siły Samsonowi.
    .
  • Czyn Samsona przysporzył chwały Bogu a Izraelowi dopomógł w odzyskaniu wolności. Czyn ten mimo wszystko nie zachęca nikogo do samobójstwa. Samson nie pragnął swojej śmierci dobrowolnie. Został do tego zmuszony.
    .

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email