Ja ci też mówię, że ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą. Mat. 16:18

Życiorys

Euzebiusz urodzł się w Cezarei Palestyńskiej około roku 263. Przyjął imię Euzebiusz Pamfiliusz po swoim mentorze i nauczycielu Panfiliuszu. Został ustanowiony biskupem Cezarei w 313 AD i był uczestnikiem Soboru Niceańskiego. Znany jest jako ojciec historii eklezjalnej ze względu na swoją pracę dotyczącą historii Kościoła.
.

Skała według Euzebiusza

Bardzo jasno wyraził swoje poglądy o znaczeniu skały z Mateusza 16.

Wypuścił swe strzały i rozproszył ich, cisnął błyskawicami i ich rozgromił. I ukazały się głębiny wód, i odsłoniły się fundamenty świata od twojego upomnienia, PANIE, i od podmuchu tchnienia twoich nozdrzy. Psalm 18:14-15
.

Przez fundamenty świata powinniśmy rozumieć siłę Bożej mądrości, przez którą na początku porządek świata został ustanowiony, a potem, sam świat ugruntowany – świat, który nie może być wstrząśnięty. Jednakże w żaden sposób nie odstąpicie od sedna prawdy jeśli założycie, że „świat” to tak naprawdę Kościół Boży, i to jest „fundament” na pierwszym miejscu, ta niewysłowienie solidna skała na której jest założony, tak jam mówi o tym Pismo „na tej skale zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą” (Mat. 16:18); w innym miejscu zaś „A tą skałą był Chrystus” (1 Kor. 10:4). Ponieważ, jak na to wskazuje Apostoł tymi o to słowy: „Nikt bowiem nie może położyć innego fundamentu niż ten, który jest położony, którym jest Jezus Chrystus.” (1 Kor. 3:11).
.

Także potem, idąc za samym Zbawicielem, możecie sami prawidłowo osądzić, że fundamentem Kościoła są słowa proroków i Apostołów, w zgodzie ze stwierdzeniem Apostoła: „Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus” (Efez. 2:20). Te fundamenty świata zostały położone samotnie z powodu nieprzyjaciół Boga, którzy raz zaciemniając oczy swego umysłu, o ile nie patrzymy na Boskie rzeczy, zostały ukierunkowane i wprawione w lot – rozproszone przez strzały wysłane przez Boga i wprawione w lot przez napomnienie Pana i przez podmuch z Jego nozdrzy. W rezultacie, będąc zbawieni od tych nieprzyjaciół i otrzymując użyteczność naszych oczu, zobaczyliśmy kanały morskie i patrzyliśmy na fundamenty świata. To stało się w czasie naszego życia w wielu częściach świata. (Commentary on the Psalms, M.P.G., Vol. 23, Col. 173, 176).

Chrystus skałą

Euzebiusz jednoznacznie nauczał, że skałą jest Chrystus. Wiąże on tą interpretację z równoległą skałą i fundamentem stwierdzeń 1 Kor. 10:4 i 1 Kor. 3:11. Stwierdza, że istnieje uzupełniający fundament, w Efez. 2:20, fundament Apostołów i proroków, na których Kościół również jest zbudowany, jednak kamieniem węgielnym jest Chrystus.

Jednakże interpretuje on to wszystko w znaczeniu, że Kościół ma być budowany na słowach i nauczaniach Apostołów i proroków a nie na ich osobach. W tym znaczeniu można powiedzieć, że Kościół jest zbudowany na Piotrze i na innych Apostołach. Jasnym jest, że sam Chrystus jest prawdziwym fundamentem i skałą Kościoła i że Euzebiusz nie widzi żadnego szczególnego prymatu Piotrowego powiązanego z twierdzeniem w Mateusza 16. Piotr po prostu jest jednym z wielu Apostołów, którzy są fundamentem Kościoła. Nie ma to żadnego związku z jego osobą, lecz ma całkowity związek z jego słowami – jego wyznaniem.
.

Piotr nie był pierwszym papieżem

To pomaga nam właściwie zrozumieć inne odniesienia Euzebiusza do Piotra. Na przykład, gdy mówi on:

„Jednak Piotr, na którym Kościół Chrystusa jest zbudowany, którego bramy piekła nie przemogą. Pozostawił jeden list bezspornym,” (Ecclesiastical History II.XXV (Grand Rapids: Baker, 1977), p. 246),

Nie ma na myśli, że Chrystus ustanowił urząd papieski w Piotrze i że Kościół jest zbudowany na nim w sensie personalnym, a przez niego na jego domniemanych następcach. Kościół jest zbudowany na Piotrze będąc zbudowanym na jego wyznaniu wiary. W świetle jego komentarzy z jego Komentarza do Psalmów możemy wnioskować, że Euzebiusz nie interpretował Mateusza 16:18 w zgodzie z Kościołem Rzymsko Katolickim.

To Chrystus i tylko Chrystus wypełnia wizję Euzebiusza w tym fragmencie. Jednakże, na próżno będziemy szukać tych informacji i powyższych cytatów w Rzymsko Katolickiej pracy Jezus, Piotr i Klucze. Praca ta rzekomo daje definitywną perspektywę Ojców Kościoła na skałę z Mateusza 16. Jednak niepowodzenie w oddaniu całej dokumentacji dotyczącej tego, co ten ojciec rzeczywiście napisał w temacie ponownie stawia autorów pod zarzutem zanieczyszczonej i zmanipulowanej prezentacji faktów.
.

Wpływ nauki Euzebiusza na Kościół

Interpretacja Euzebiusza, wraz z interpretacją Orygena, miała ogromny wpływ na Wschodnich i Zachodnich ojców. Jak się okazuje ciągle będziemy odkrywać, że ojcowie następnych generacji interpretowali skałę w tym fragmencie mając w centrum osobę Chrystusa. Korespondujące fragmenty 1 Kor. 10:4 i 1 Kor 3:11 są używane jako usprawiedliwienie interpretacji.

Michael Winter tak opisuje wpływ punktu widzenia Euzebiusza:

W Historii Eklezjastycznej mówi on bez jakiegokolwiek wyjaśnienia czy kontekstu: „Piotr na którym kościół Chrystusa jest zbudowany, którego bramy piekieł nie przemogą…” W innym miejscu mówi o Chrystusie jako fundamencie kościoła w sposób wykluczający z tej roli św. Piotra. Na przykład w swoim komentarzu do Psalmów referent do fundamentu ziemi w Psalmie 17 prowadzi go do rozważenia fundamentu kościoła.
.

Używając Mateusza 16, deklaruje on, że tym fundamentem jest skałą, która jest następnie zidentyfikowana jako Chrystus w autorytecie 1 Kor. 10:4. Ta interpretacja tekstu Mateusza, wydająca się bardzo dziwną dla współczesnego czytelnika, wskazuje na problem, jaki kłopotał wielu wczesnych ojców. Ich teologia kościoła była, dzięki Pawłowi, całkowicie Chrystocentryczna, że było trudnym dla nich wyobrazić sobie fundament inny niż Chrystus…
.

Trzecia opinia jaką daje Euzebiusz była interpretacja Mateusza 16, która wyobrażała skałę kościoła ani jako Chrystusa ani jako samego Piotra, lecz jako wiarę którą zamanifestwał w swym uznaniu Chrystusa. Ten ostatni pogląd Euzebiusza, razem z jego drugim twierdzeniem, tj. że skałą był Chrystus, miał znaczący wpływ na późniejszą egzegezę tesktu w zagadnieniu, zarówno we Wschodnim jak i Zachodnim Kościele (Michael Winter, St. Peter and the Popes (Baltimore: Helikon, 1960), p. 53)

Źródło


Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email