Dlaczego nazywasz mnie dobrym?

utworzone przez | maj 20, 2019 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Egzegezy

 

Pytanie

Marek 10:18 Lecz Jezus mu odpowiedział: Dlaczego nazywasz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden – Bóg.”

Czy to oznacza, że ​​ludzie nie są dobrzy? A co z aniołami? Czy to oznacza, że ​​anioły nie są dobre?

Dobre anioły

Po pierwsze, odniesiemy się do aniołów i do szerszego kontekstu otaczającego ten werset. Widzimy, że fragment Marka 10:17-22 dotyczy ludzkości, a nie aniołów. W samym tekście widzimy, że anioły nie są nawet tematem rozmowy. Tak więc Jezus nie mówi, że wybrani aniołowie nie są dobrzy

1 Tym. 5: 21  Zaklinam cię wobec Boga i Pana Jezusa Chrystusa, i wybranych aniołów, abyś tego przestrzegał, nie mając względu na osoby, nie kierując się stronniczością.

Nie mówi też, że źli upadli aniołowie są dobrzy

Łuk. 10: 18 Wtedy powiedział do nich: Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica.

Obj. 12: 3-9 3. I ukazał się inny cud na niebie: Oto wielki rudy smok mający siedem głów i dziesięć rogów, a na jego głowach siedem koron. 4. A jego ogon wlókł trzecią część gwiazd nieba i zrzucił je na ziemię. I stanął smok przed kobietą, która właśnie miała urodzić, aby gdy tylko urodzi, pożreć jej dziecko. 5. I urodziła syna – mężczyznę, który będzie rządził wszystkimi narodami laską żelazną. I porwane zostało jej dziecko do Boga i do jego tronu; 6. A kobieta uciekła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni. 7. I nastąpiła walka w niebie. Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem. I walczył smok i jego aniołowie; 8. Ale nie zwyciężyli i nie było już dla nich miejsca w niebie. 9. I zrzucony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, zwodzący cały świat. Został zrzucony na ziemię, z nim też zrzuceni zostali jego aniołowie.

Słowa Jezusa w ogóle nie mają nic wspólnego z aniołami. Jednak nawet wobec powyższego, wszystko dobro, jakie posiadają aniołowie, płynie tylko od Boga.
.

Dobrzy ludzie?

Wraz z Upadkiem natura ludzkości stała się zła. Jesteśmy duchowo martwi w przewinach i grzechach

Efez. 2:1-3 1. I was ożywił, którzy byliście umarli w upadkach i w grzechach; 2. W których niegdyś postępowaliście według zwyczaju tego świata i według władcy, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach nieposłuszeństwa. 3. Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach naszego ciała, czyniąc to, co się podobało ciału i myślom, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni.

Ewangelia Mateusza wyjaśnia:

Mat. 15:18-19 18. Ale to, co z ust wychodzi, pochodzi z serca i to kala człowieka. 19. Z serca bowiem pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, nierząd, kradzieże, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa.

Jak mówi Jeremiasz:

Jer. 17:9 Najzdradliwsze ponad wszystko jest serce i najbardziej przewrotne. Któż zdoła je poznać?

Wszyscy z nas są całkowicie zdeprawowani. Rodzimy się w grzechu –

Psalm 51:5 Oto zostałem zrodzony w nieprawości i w grzechu poczęła mnie moja matka

Nasz bunt przeciwko Bogu jest całkowity. W naszym całkowitym buncie wszystko, co robimy, jest grzechem, ponieważ to nie wychwala i nie może wychwalać Boga. W upadłym stanie człowieka najlepszym, co ma do zaoferowania, jest dar z jego osobistego świńskiego koryta – nieprzyzwoity, ordynarny, zdemoralizowany i całkowicie zepsuty

2 Piotra 2:22 Ale przydarzyło się im zgodnie z prawdziwym przysłowiem: Pies wrócił do swoich wymiocin, a świnia umyta do tarzania się w błocie

Izaj 64:6 My wszyscy jednak jesteśmy jak nieczyści, a wszystkie nasze sprawiedliwości są jak szata splugawiona; wszyscy opadliśmy jak liść, a nasze nieprawości uniosły nas jak wiatr.

Nawet jeśli wydajemy się czynić dobre rzeczy, uczciwe spojrzenie na nasze serca ujawnia zło. W upadłym człowieku nie ma boskiego dobra

Rzym. 3:23 Wszyscy bowiem zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga

Rzym. 6:23 Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, ale darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu

i jesteśmy całkowicie niezdolni do poddania się Bogu i czynienia dobra

Rzym. 8:7-8 7. Dlatego, że zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga, bo nie poddaje się prawu Bożemu, gdyż i nie może. 8. Ci więc, którzy są w ciele, nie mogą podobać się Bogu.

Taki bunt całkowicie zasługuje na wieczną karę

Mat. 25:46 I pójdą ci na męki wieczne, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego.

Jednak doktryna całkowitej deprawacji nie oznacza, że ​​jesteśmy tak źli, jak tylko to możliwe. Nie każdy jest w sobie jak Hitler czy Bin Laden. W swojej opatrzności Bóg ogranicza wiele zła. Jak pisze Psalmista:

Psalm 33:10-11 10. PAN udaremnia zamiary narodów, niweczy zamysły ludów. 11. Zamiar PANA trwa na wieki, myśli jego serca z pokolenia na pokolenie.

2 Tes. 2:7 Tajemnica nieprawości bowiem już działa. Tylko że ten, który teraz przeszkadza, będzie przeszkadzał, aż zostanie usunięty z drogi.
.

Co powiedział Jezus?

W tym tekście Jezus jedynie prosi bogatego młodego władcę, aby stawił czoła radykalnym następstwom nazywania Go dobrym, nie tylko w odniesieniu do dobroci Jezusa, ale także w odniesieniu do jego własnej dobroci. Bogaty młody władca okazał się dobry według prawie każdego ludzkiego standardu, ale kiedy Jezus poprosił go, aby wyrzekł się swego bogactwa i poszedł za Nim (Marek 10:21 – kolejny dowód na to, że Jezus jest dobry), objawił, że jego ludzkie standardy dobroci nie dorównywały tym Bożym. Innymi słowy, Jezus objawił bogatemu młodemu władcy, jak bardzo zdeprawowane było jego serce. To był dowód, który wymagał werdyktu! A młody władca odszedł (Ew. Marka 10: 22), uznając tym samym swój poziom zepsucia, ale nie prosząc o przebaczenie i łaskę.

W końcu przesłanie Jezusa mówi, że rzeczywista dobroć nie wynika z dzieł ludzkich, lecz wypływa od samego Boga. Tylko „w Chrystusie” człowiek potrafi czynić dobro Boga (Boże dobro). Bogaty młody władca stawiał wszystko na głowie – każde dobre dzieło jest następstwem zbawienia, a nie odwrotnie

Tyt. 3: 5-6 5. Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego; 6. Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela;

Jak napisał Paweł:

Efez. 2:8-10 8. Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. 9. Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił. 10. Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.

Jak ktokolwiek mógłby porównać się do bogatego młodego władcy?
.

Boskość Chrystusa

Warto zauważyć, że we wspomnianym wersecie pojawia się kolejna trudność. Niektórzy, tacy jak Świadkowie Jehowy, sugerują, że tymi słowami Jezus zaprzecza, że jest dobry i dlatego nie może być Bogiem wcielonym

Jan 1:1, 14 1. Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. 14. A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy.

Jan 14:11 Wierzcie mi, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie. Przynajmniej z powodu samych dzieł wierzcie mi.

1 Jana 4:2 Po tym poznacie Ducha Bożego: każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga.

2 Jana 1:7 Gdyż pojawiło się na świecie wielu zwodzicieli, którzy nie uznają, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele. Taki jest zwodzicielem i antychrystem.

Ale patrząc ponownie na Ewewangelię Marka 10:18 Lecz Jezus mu odpowiedział: Dlaczego nazywasz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden – Bóg’ – zauważ, że Jezus nie mówi, że nie jest dobry. Po prostu zadaje pytanie i niczemu nie zaprzecza. Tak naprawdę mówi, że jest dobry, w rzeczywistości całkowicie bezgrzeszny

2 Kor. 5: 21 On bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.

1 Piotra 2: 22 Który grzechu nie popełnił, a w jego ustach nie znaleziono podstępu

Jan 10:11 Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za owce.

Jan 10:14 Ja jestem dobrym pasterzem i znam moje owce, a moje mnie znają.

Rzym. 3:25 Jego to Bóg ustanowił przebłaganiem przez wiarę w jego krew, aby okazać swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie, w swojej cierpliwości, przedtem popełnionych grzechów;

Hebr. 4:15 Nie mamy bowiem najwyższego kapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz kuszonego we wszystkim podobnie jak my, ale bez grzechu.

Hebr. 9:14 To o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował Bogu samego siebie bez skazy, oczyści wasze sumienie z martwych uczynków, by służyć Bogu żywemu?

1 Piotra 1:19 Lecz drogą krwią Chrystusa jako baranka niewinnego i nieskalanego

Jezus jest Bogiem.

 

Cóż to za zbawiciel?

Pamiętajmy, że Chrystus mówiąc „tylko Bóg jest dobry” wypowiadał to w kontekście swojej mesjańskiej służby. Jeśli Chrystus nie miał na myśli siebie jako referenta wypowiedzi w Marka 10:18 oznacza to:

a. że Jezus nie jest dobry jak Bóg
b. ponieważ Jezus nie jest dobry jak Bóg nie mógł być doskonałą ofiarą przebłagalną
c. taki mesjasz nie zbawia ponieważ nie gwarantuje doskonałej, czyli jedynej akceptowalnej w oczach Bożych świętości

1 Sam. 2:2 Nikt nie jest tak święty jak Jahwe. Nie ma bowiem nikogo oprócz ciebie i nikt nie jest taką skałą jak nasz Bóg.

Rozumiemy zatem, że jest tylko jeden standard świętości akceptowalny w oczach Bożych to świętość Boga, ten standard odnosimy do sprawiedliwości umożliwiającej akceptację przez Boga a Mesjasz jest skałą zbawienia zatem jest tak święty jak Ojciec. Bez tej świętości, tj całkowitej czystości od grzechu oraz pełnej praworządności nikt nie może stanąć przed Bogiem jako sprawiedliwy:

1 Piotra 1:16 Gdyż jest napisane: Świętymi bądźcie, bo ja jestem święty.

Hebr. 12:14 Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do świętości, bez której nikt nie ujrzy Pana.

3 Mojż. 11:44 Gdyż ja jestem Jahwe, wasz Bóg. Uświęcajcie się więc i bądźcie świętymi, bo ja jestem święty. I nie zanieczyszczajcie się żadnym zwierzęciem pełzającym po ziemi.

Jest to nieosiągalna dla człowieka i anioła pełnia świętości tak doskonałej jak doskonały jest sam Bóg. Teraz zauważymy,  że Bóg widzi braki w swoich aniołach i ludzkich sługach, zatem tego standardu nie może wypracować ani człowiek ani anioł. Nawet najświętsi z ludzi nie są przedmiotami Bożej ufności.

Hiob 4:18 Oto swoim sługom nie ufa i w swoich aniołach dostrzega braki;

Hiob 15:15 Oto nawet swoim świętym on nie ufa i niebiosa nie są czyste w jego oczach.

Chrystus zatem aby przedstawić wybranych do zbawienia jako spełniających Boży doskonały standard musiał mieć pełne zaufanie Boże oraz nie mieć żadnych braków. Jak to możliwe? Ponieważ Chrystus jest wcielonym.

Dodatkowo zauważamy, że status świętych aniołów jako niegrzesznych został zapewniony przez pojednanie krzyża, zatem są one podmiotami wiecznej Bożej łaski. One są dobre i święte ze względu na krzyż a nie na same siebie.

Kol. 1:20 I żeby przez niego pojednał wszystko ze sobą, czyniąc pokój przez krew jego krzyża; przez niego, mówię, to, co jest na ziemi, jak i to, co jest w niebie.

Warto tu zwrócić uwagę, że zapewniona przez Mesjasza świętość jest Jego świętością. Mesjasz w czasie pielgrzymki wypełniając doskonale całe Prawo uświęcał się sam, nie czynił tego Ojciec względem Jezusa. To Jego naturalna, Boska świętość wynikająca z θεότης Theotes o której czytamy w Kol. 2:9 czyli pełni Boskiej istoty (Bóstwo, istota Boga, esencja Boga, stan bycia Bogiem) realizowana w historii w czasie pielgrzymki. Chrystus w czasie swojej ziemskiej posługi, w czasie uniżenia, wypracował całą sprawiedliwość przypisywaną i poczytywaną grzesznikom.

Jan 17:19 A ja za nich uświęcam samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie.

Ponieważ Bożego standardu nikt nie może osiągnąć oprócz samego Boga Mesjasz uświęca zbawionych swoją świętością co umożliwia usynowienie czyli adopcję wierzących.

Hebr. 2:11 Zarówno bowiem ten, który uświęca, jak i uświęceni, z jednego są wszyscy. Z tego powodu nie wstydzi się nazywać ich braćmi;
.
Efez. 1:5  Przeznaczył nas dla siebie, ku adopcji (υἱοθεσίαν hyiothesian) przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli

Mesjasz nie jest adoptowanym (usynowionym) lecz jednorodzonym Bogiem

Jan 1:18 Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg (μονογενὴς Θεὸς , który jest w łonie Ojca, on nam o nim opowiedział.

μονογενὴς Θεὸς jednorodzony Bóg – frazę znajdziemy w najstarszych zachowanych kopiach tekstów Nowego Testamenty

Ergo: Chrystus był zatem doskonale święty i doskonale dobry. Nie jak człowiek, nie jak anioł. Jak Bóg. Czemu? Ponieważ Chrystus to Bóg wcielony, który wypełnił Prawo w miejsce wybranych do zbawienia grzeszników. A skoro Mesjasz uświęca zbawionych swoją świętością, która jest jedyną zadowalającą Boga ponieważ równą Świętości Jahwe, skoro ta świętość jest immanentną cechą Chrystusa wniosek nasuwa się jeden iż Jezus jest jedynie dobrym Bogiem.

Co nie oznacza, że jest 2 czy 3 bogów. Bóg to jedna istota współdzielona przez trzy osoby

Na podstawie, źródło
Tłumaczył Robert Jarosz

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email