Katechizm Heidelberski

Pytanie 105

Jakie żądanie zawarte jest w szóstym przykazaniu?

Abym myślą, słowem, postawą i tym bardziej czynem – bezpośrednio lub pośrednio – nie krzywdził, nie nienawidził, nie obrażał i nie mordował drugiego człowieka [1 Mojż. 9:6; 3 Mojż. 19:17-18; Mat. 5:21-22; 26:52], lecz wyrzekł się zemsty [Przysłów 25:21-22; Mat. 18:35; Rzym. 12:19, 21; Efez. 4:26] i sobie samemu nie wyrządzał krzywdy, narażając się lekkomyślnie na niebezpieczeństwo [Mat. 4:7; 26:52; Rzym. 13:11-14]. Dlatego właśnie władza nosi miecz, aby nie dopuszczać do zabójstw [1 Mojż. 9:6; 2 Mojż. 21:14; Rzym. 13:4].


Pytanie 106

Czy w tym przykazaniu mowa jest tylko o zabójstwie?

Zakazując mordowania, Bóg uczy nas także, że nie znosi niczego, co może do zabójstwa prowadzić, tzn. zazdrości, nienawiści, gniewu, pragnienia zemsty [Przysłów. 14:30; Rzym. 1:29; 12:19; Gal. 5:19-21; Jak. 1:20; 1 Jana 2:9-11], i że traktuje to wszystko tak jak zabójstwo [1 Jana 3:15].
.


Pytanie 107

Czy wystarczy zatem – jak powiedziano – nie mordować drugiego człowieka (bliźniego)?

Nie, bo potępiając zazdrość, nienawiść i gniew, Bóg pragnie zarazem, abyśmy kochali ludzi (bliźnich) tak jak siebie samych [Mat. 7:12; 22:39; Rzym. 12:10] i okazywali im cierpliwość, pokój, łagodność, miłosierdzie i życzliwość oraz – o ile to w naszej mocy – zapobiegali złu, które mogłoby ich spotkać [Mat. 5:5, 9; Łuk. 6:35-36; Rzym. 12:10, 15, 18; Gal. 6:1-2; Efez. 4:2; Kol. 3:12; 1 Piotra 3:8], a także, byśmy dobrze czynili nawet nieprzyjaciołom [2 Mojż. 23:4-5; Mat. 5:44-45; Rzym. 12:20].
.


Konfesja Belgijska

Artykuł XXXVI

Władza cywilna

Wierzymy, że nasz łaskawy Bóg z powodu zepsucia ludzkości wyznaczył królów, książąt i władze [1], chcąc, aby świat był zarządzany zgodnie z pewnymi prawami i ustawami w celu powstrzymania upadku moralnego człowieka oraz aby wszystko odbywało się w porządku i z przyzwoitością. Dlatego dał władzy miecz, aby karała tych, co czynią źle, i chroniła tych, co czynią dobrze.

Urząd tych władców ma za zadanie nie tylko baczyć i czuwać nad dobrem państwa, ale także ochraniać posługę Kościoła, i w ten sposób móc usunąć wszelkie bałwochwalstwo i wszelki kult [2], aby królestwo antychrysta było niszczone i w ten sposób sprzyjać królestwu Chrystusa. Dlatego muszą oni popierać zwiastowanie Słowa Ewangelii w każdym miejscu, aby Bóg był należycie czczony i wysławiony przez każdego, jak to zaleca w swoim Słowie.

Ponadto, powinnością każdego – z jakiegokolwiek kraju by nie pochodził i jakiegokolwiek byłby statusu czy stanu – jest poddać się władcom [3], płacić im daninę [4], darzyć ich czcią i szacunkiem, być im posłuszny we wszystkim, o ile zgadza się to z Bożym Słowem [5], wspierać ich modlitwami, aby Bóg nimi kierował i prowadził ich tak, abyśmy mogli prowadzić ciche i spokojne życie we wszelkiej pobożności i uczciwości [6].

Dlatego też stanowczo potępiamy anabaptystów i innych wywrotowców oraz ogólnie wszystkich tych, którzy odrzucają wyższe autorytety i władze, a także dążą do obalenia władzy [7], wprowadzają wspólnotę dóbr i gmatwają przyzwoitość i porządek, które Bóg wyznaczył ludziom [8].

[1] 2 Mojż. 18:20; Rzym. 13:1; Prz. 8:15; Jer. 21:12; 22:2-3; Psalm 82:1, 6; 101:2; 5 Mojż. 1:15-16; 16:18; 17:15; Dan. 2:21, 37; 5:18
[2] Izaj. 49:23, 25; 1 Król. 15:12; 2 Król. 23:2-4
[3] Tyt. 3:1; Rzym. 13:1
[4] Marek 12:17; Mat. 17:24
[5] Dzieje. 4:17-19; 5:29; Oz. 5:11
[6] Jer. 29:7; 1 Tym. 2:1-2
[7] 2 Piotra 2:10
[8] Judy 1:8-10

Standardy Westminsterskie

Większy Katechizm Westminsterski

Pytanie 134 Jak brzmi szóste przykazanie?

Szóste przykazanie brzmi:

2 Mojż. 20:13 Nie będziesz mordował.

Pytanie 135 Jakie obowiązki nakłada na nas szóste przykazanie?

Obowiązkami nałożonymi na nas w szóstym przykazaniu są wszystkie pilne starania i stosowne wysiłki, które mają na celu zachowanie życia naszego i innych: poprzez opieranie się wszystkim myślom i zamiarom, pokonywanie wszelkich namiętności i unikanie wszelkich okazji, pokus i praktyk, które prowadzą do niesprawiedliwego odbierania czyjegokolwiek życia; poprzez sprawiedliwą obronę życia przed przemocą, cierpliwe godzenie się na dopusty Bożej ręki, spokój umysłu, pogodę ducha, umiarkowanie w spożywaniu mięsa i napojów, przyjmowaniu lekarstw, śnie, pracy i rozrywkach; poprzez przychylne myśli, miłość, współczucie, łagodność, ugodowość, życzliwość, spokojną, łagodną i uprzejmą mowę oraz postępowanie, wyrozumiałość, gotowość do pojednania, cierpliwe znoszenie i przebaczenie krzywd oraz odpłacanie dobrem za zło, pocieszanie i wspomaganie cierpiących oraz ochronę i obronę niewinnych [Efez. 5:28-29; 1 Król. 18:4; Jer. 26:15-16; Dzieje. 23:12, 16-17, 21, 27; Efez. 4:26-27; 2 Sam. 2:22; 5 Mojż. 22:8; Mat. 4:6-7; Prz. 1:10-11, 15-16; 1 Sam. 24:12; 26:9-11; 1 Mojż. 37:21-22; Psalm 82:4; Prz. 24:11-12; 1 Sam. 14:45; Jak. 5:7-11; Hebr. 12:9; 1 Tes. 4:11; 1 Piotra 3:3-4; Psalm 37:8-11; Prz. 17:22; 25:16, 27; 1 Tym. 5:23; Izaj. 38:21; Psalm 127:2; Kazn. 5:12; 2 Tes. 3:10, 12; Prz. 16:26; Kazn. 3:4, 11; 1 Sam. 19:4-5; 22:13-14; Rzym. 13:10; Łuk. 10:33-34; Kol. 3:12-13; Jak. 3:17; 1 Piotra 3:8-11; Prz. 15:1; Sędz. 8:1-3; Mat. 5:24; Efez. 4:2, 32; Rzym. 12:17, 20-21; 1 Tes. 5:14; Hiob 31:19-20; Mat. 25:35-36; Prz. 31:8-9].

Pytanie 136 Jakie grzechy są zakazane w szóstym przykazaniu?

Grzechami zakazanymi w szóstym przykazaniu są: wszelkie odbieranie życia sobie i innym, z wyjątkiem wymiaru sprawiedliwości, wojny sprawiedliwej lub obrony koniecznej; zaniechanie lub odebranie właściwych i koniecznych środków podtrzymujących życie; grzeszny gniew, nienawiść, zazdrość, pragnienie zemsty, niepohamowane namiętności i rozpraszające troski, nieumiarkowanie w spożywaniu mięsa i napojów, pracy oraz rozrywkach; drażniące słowa, uciskanie, kłócenie się, uderzanie, ranienie i wszystko inne, co prowadzi do niszczenia czyjegokolwiek życia [Dzieje. 16:28; 1 Mojż. 9:6; 4 Mojż. 35:31, 33; Jer. 48:10; 5 Mojż. 20:1-20; 2 Mojż. 22:2-3; Mat. 25:42-43; Jak. 2:15-16; Kazn. 6:1-2; Mat. 5:22; 1 Jana 3:15; 3 Mojż. 19:17; Prz. 14:30; Rzym. 12:19; Efez. 4:31; Mat. 6:31, 34; Łuk. 21:34; Rzym. 13:13; Kazn. 12:12; 2:22-23; Izaj. 5:12; Prz. 15:1; 12:18; Ezech. 18:18; 2 Mojż. 1:14; Gal. 5:15; Prz. 23:29; 4 Mojż. 35:16-18, 21; 2 Mojż. 21:18-36].


Mniejszy Katechizm Westminsterski

Pytanie 67 Jak brzmi Szóste Przykazanie?

Szóste Przykazanie brzmi:

2 Mojż. 20:13 Nie będziesz mordował.

Pytanie 68 Czego wymaga Szóste Przykazanie?

Szóste Przykazanie wymaga wszelkich dopuszczalnych starań dla zachowania własnego życia, a także życia innych [Efez. 5:28-29; Psalm 82:3-4; Hiob 29:13].

Pytanie 69 Czego zabrania Szóste Przykazanie?

Szóste Przykazanie zabrania odbierania sobie życia albo życia bliźniego w sposób niesprawiedliwy, a także wszystkiego, co zmierza w tym kierunku [Dzieje. 16:28; 1 Mojż. 9:6; Prz. 24:11-12; Mat. 5:22].


Konfesja Westminsterska

Rozdział 23 Władze państwowe

I. Jako najwyższy Pan i Król świata Bóg ustanowił władze państwowe i powołał władze cywilne jako poddane sobie, aby rządziły społeczeństwami dla Jego chwały i dla ogólnego dobra. Aby mogło to być osiągnięte, udzielił im władzy nad życiem i śmiercią, zarówno dla bezpieczeństwa i dodania otuchy tym, którzy czynią dobro, jak też dla karania przestępców [Rzym. 13:1-4; 1 Piotra 2:13-14].

II. Chrześcijanie mogą zgodnie z Bożym Prawem podejmować i wykonywać obowiązki urzędu państwowego, jeśli zostaną do tego powołani [Prz. 8:15-16; Rzym. 13:1-2, 4], a wtedy jest ich obowiązkiem popierać sprawiedliwość i pokój zgodnie ze słusznymi prawami królestw i państw, którym służą [2 Sam. 23:3; Psalm 2:10-12; 82:3-4; 1 Tym. 2:2; 1 Piotra 2:13]. Nauka Nowego Testamentu upoważnia ich do prowadzenia wojny, jeśli jest to sprawiedliwe i konieczne [Mat. 8:9-10; Łuk. 3:14; Dzieje. 10:1-2; Rzym. 13:4; Obj. 17:14, 16].

III. Urzędnicy państwowi są ustanawiani przez Boga dla wymienionych wyżej celów, a chrześcijanie powinni im podlegać we wszystkich słusznych wymaganiach i czynić to nie tylko ze względu na Pana, lecz także i ze względu na sumienie, a nie jedynie, aby uniknąć kary. Powinni zanosić modlitwy przyczynne i błagania za królów i za wszystkich przełożonych, aby mogli wieść ciche i spokojne życie we wszelkiej pobożności i uczciwości [2 Krn. 26:18; Izaj. 49:23; 2 Krn. 19:8].

IV. Obowiązkiem sumienia jest modlić się za urzędników, szanować ich, płacić podatki i inne zobowiązania, stosować się do ich poleceń, podlegać ich władzy [1 Tym. 2:1-2; 1 Piotra 2:17; Rzym. 13:6-7; 13:5; Tyt. 1:3]. Nieprawość, czy odmienność religijna nie pozbawia urzędników legalnej władzy, a ludzi nie zwalnia od posłuszeństwa. Dotyczy to również osób duchownych. Papież nie posiada władzy nad własnością urzędników ani ich poddanych. Tym bardziej nie może pozbawić ich własności, gdyby uznani zostali heretykami, albo z jakiejkolwiek innej przyczyny [1 Piotra 2:13-14, 16; 1 Król. 2:35; Dzieje. 25:9-11; Rzym. 13:1; 2 Piotra 2:1, 10-11; Judy 1:8-11; 2 Tes. 2:4; Obj. 13:15-17].


Zobacz w temacie